กามเทพร้ายพยศรัก (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 25 : เล็กพริกขี้หนู (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    30 ม.ค. 60

กันย์สินีวางแก้วกาแฟร้อนที่กำลังจิบลง เงยหน้ามองคนที่มาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะ คนนี้สินะ! ที่เป็นผู้หญิงคนใหม่ของศตคุณที่นังหมอหน้าจืดแว่นโตพูดถึง

หึ! ตัวเท่าลูกหมา มีดีแค่หน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตา แค่นี้ไม่คณามือคนอย่าง กันย์สินีหรอกกระดูกมันคนละเบอร์กัน

ตอนที่แวะไปแผนกสูตินารีเวชของโรงพยาบาล ตั้งใจจะไปบอกให้นังหมอหน้าจืดแว่นโตเลิกยุ่งกับศตคุณ แต่นังหมอหน้าจืดนั่นยืนยัน นั่งยันว่าตัวเองเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น แล้วพูดเป็นนัยๆ ว่าศตคุณมีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้วแต่ไม่ได้บอกชื่อ

กันย์สินียังไม่ปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ตอนที่แวะไปหาศตคุณ แล้วก็ดันไปได้ยินที่นางพยาบาลสามคนจับกลุ่มคุยกันถึงคัพเค้กช็อกโกแลตที่แฟนคุณหมอเอามาฝากจึงรี่เข้าไปถามจนได้ชื่อมา ต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะรู้ว่าอีกฝ่ายทำงานที่ไหน

คุณกันย์สินีใช่ไหมคะดารินเอ่ยถามอยากสุภาพ ด้วยใบหน้าเรียบเฉย

ถ้าอีกฝ่ายมาดีก็ดีตอบ แต่ถ้ามาร้ายก็ร้ายตอบ

 ใช่ แล้วเธอ?”

กันย์สินีมองเธอด้วยหางตาแบบเหยียดๆ ให้รู้ว่าคนที่ถูกมองต่ำต้อย ไม่คู่ควรที่จะเสวนาด้วย โดยไม่รู้ว่าพฤติกรรมแบบนั้นทำให้ยิ่งดูน่าสมเพชเวทนายิ่งขึ้นไปอีก การดูถูกคนอื่น ไม่ได้ทำให้ตัวเองนั่นดูสูงขึ้นแต่อย่างใด

ดารินมองผู้หญิงสาวมารยาทแย่ แล้วได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะพูดแนะนำตัว ดาริน คู่หมั้นพี่คุณค่ะ

เหอะ! เห็นตัวเท่าลูกหมา แต่คงร้ายไม่เบา

รอยยิ้มร้ายปรากฏบนริมฝีปากสีแดงสด แค่คู่หมั้นคู่หมายจะสู้เมียอย่างฉันได้ยังไง ฉันรู้จักกับคุณมาหลายปี อย่างเธอไม่ใช่ผู้หญิงในแบบของคุณแน่นอน

แค่…” ดารินกวาดสายตามองคู่กรณีตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าใช้สายตาแบบที่อีกฝ่ายมองตัวเอง ยักไหล่ แล้วไม่พูดต่อ จนคู่กรณีแทบเต้น

 แค่อะไรเผลอตวาดออกไป กันย์สินีกำมือแน่นจนรู้สึกถึงปลายเล็บแหลมคมจิกฝ่ามือ พยายามควบคุมตัวเองและข่มใจไว้สุดฤทธิ์ ไม่เต้นไปตามจังหวะของคู่กรณีที่กำลังปั่นประสาทตัวเอง

เชฟสาวยิ้มอ่อน นั่นยิ่งทำให้กันย์สินียิ่งหงุดหงิดขึ้นไปอีก

แค่เคยเป็นผู้หญิงที่พี่คุณนอนด้วย ไม่ใช่เมียมองคู่กรณีอย่างท้าทาย

โทสะลุกวาบในดวงตาของกันย์สินี แกลุกพรวดพราดจากโซฟา กะจะใช้ร่างกายที่สูงกว่า หนากว่าข่มคนตัวเล็ก

ดารินไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว ประสานสายตากับคู่กรณี บอกผ่านสายตาว่า ถ้ากล้า ก็เข้ามา

กันย์สินีเบะปาก กวาดสายตามองคู่กรณีตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

หวานไปสำหรับคุณนะ คุณไม่ชอบของหวานโดยเฉพาะคัพเค้ก แต่ชอบความเผ็ดร้อน

เชฟสาวยิ้มบาง แต่เวลากินของเผ็ดร้อนมากๆ มันก็มักจะเสาะท้อง แล้วยิ่งเป็นของเก่าข้ามปี นี่ยี้เลย เลยต้องหันมากินอะไรหวานๆ บ้าง แถมยังสดใหม่เสมอพูดจบก็ยกมือปิดปาก อุ๊บ! Sorry ที่พูดแทงใจดำนะคะมองคู่กรณีด้วยสีหน้าไร้เดียง แต่ฉันพูดไปตามเนื้อผ้าเท่านั้นเอง ถ้าคุณไม่พอใจก็ไปฟ้องสิ

แก! แกจะแย่งคุณไปจากฉันใช่ไหมกันย์สินีโพล่งถามออกไป ก่อนจะประกาศเสียงกร้าวว่า คุณเป็นของฉัน ไม่ใช่ของแกจำไว้

พี่คุณแค่เคยเป็นของคุณ คำว่า แค่เคย เป็นคำกิริยาแปลว่าอดีต แต่ฉันคือปัจจุบันและอนาคต เกตนะ

ปากดีนักนะ แบบนี้มันต้องโดนตบสั่งสอนกันย์สินีเงื้อมือขึ้น ทำท่าจะเข้ามาตบ คนตัวเล็กหรี่ตา กอดอกมอง ท่าทางบอกพร้อมจะมีเรื่องเต็มที่

ถ้ากล้าตบ ฉันก็กล้าชกเหมือนกันชูกำปั้นเล็กๆ ขึ้น

เชฟน้องดาเสียงแหลมปรี๊ดของอรรถชัยและจินตนาการดังขึ้นด้านหลัง

ดารินหันขวับกลับไปมองตามเสียงเรียก ผู้ช่วยทั้งสองมาหยุดยืนด้านหลัง ราวกับองครักษ์พิทักษ์องค์ราชินี พี่อ๊อฟ พี่จิ๋ว มาทำอะไรคะ

อีอ๊อฟมันอยากมาสาระแน เอ๊ย! อยากกินกาแฟสตาร์บัคค่ะเชฟน้องดา เลยว่าจะออกไปซื้อกันจินตนาการอธิบายเสียงอ่อนเสียงหวาน

อรรถชัยจิกตามอง ว่าแต่ฉัน แกก็อยากสาระแนเหมือนกันนั้นแหละนังกระจิ๋วหลิว ถึงได้ตามฉันมา สรุปคืออยากสาระแนทั้งคู่ จบนะ

 แต่ฉันไม่จบกันย์สีนีพูดแทรกขึ้น ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวราวกับนางร้ายในละครหลังข่าว นี่พวกแกจะขนกันมารุมฉันหรือไง

อีตุ๊ดร่างยักษ์ผู้ช่วยนังดารินเงื้อมือขนาดเท่าใบพายขึ้น ถ้าป้าตบเชฟน้องดา อีอ๊อฟก็ขอตบคืน จะแลกไหมละ ถ้าแลกก็ไม่รับรองว่าโบท็อกหรือไหมที่ป้าร้อยไว้จะยังอยู่ดีหรือเปล่า

หกมือ หกเท้า แค่มือกับเท้าอีตุ๊ดถึกกับนังช้างน้ำเธอก็ไม่ไหวจะสู้แล้ว เพราะมีแค่สองมือ สองเท้า ถ้าขืนแลกก็หน้าแหกหมอไม่รับศัลฯ น่ะสิ!

กันย์สินีลดมือลง ปรายตามองคู่กรณีทั้งสามเหมือนมองเห็บหมา หึ! คนอย่างฉันไม่เอาตัวไปแลกกับตุ๊ดถึกแบบแกหรอก

หยาบคาย พูดงี้แม่ขอตบปากฉีกอรรถชัยปรี่จะเข้าไปตบยัยป้าปากปีจอ แต่ ถูกดารินและจิตนาการดึงแขนไว้คนละข้าง

ว้าย! อย่าเข้ามานะกันย์สีนีถอยกรู จนข้อพับสะดุดกับขอบโซฟา นั่งแหมะลงไป ถ้าขืนแกทำอะไรฉัน ฉันจะแจ้งความจับแก

“ยอม!

“ยอมอะไรเหรอแก!” จินตนาการเอ่ยถามด้วยความสงสัย

ยอมเสียค่าปรับห้าร้อย แต่ได้ตบชะนีหลงป่าห้าร้อยทีนี่ถือว่าคุ้ม

ใจเย็นพี่อ๊อฟดารินพูดเตือนสติผู้ช่วยหนุ่มใจสาวให้ใจเย็นลง พร้อมจับแขนล่ำๆ ไว้มั่น

อรรถชัยฮึ่มฮั่มทำท่าจะเข้าไปตบกันสินีย์ สองสาวเกือบสู้แรงของอรรถชัยที่เหมือนช้างตกมันไม่ได้ ดารินพูดปราม เพราะไม่อยากให้มามีเรื่องกันในล็อบบีของโรงแรม แล้วตอนนี้เสียงทะเลาะกันก็ทำให้แขกและพนักงานที่ทำงานอยู่ในล็อบบีหันมามองด้วยความสนใจใคร่รู้

กันย์สินีลุกพรวดพราดจากโซฟา เตรียมชิ่ง ฝากไว้ก่อนเถอะ นังดาริน นังเตี้ย นังหมากระเป๋า

ไม่ใช่ธนาคาร ไม่รับฝากหรอกนะป้าหน้าเหี่ยวแล้วสายตาของดารินก็ไปสะดุดกับจี้ห้อยคอของอีกฝ่าย เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป

อะไรมองมาอย่างหวาดระแวง

สร้อยนั่น

สร้อยที่กันย์สินีสวมมันคุ้นตา ไม่ใช่สิ! มันไม่ใช่แค่คุ้นตา แต่มันคือสร้อยที่เธอให้ศตคุณตอนที่เขาออกจากโรงพยาบาลเพื่อไปรักษาตัวต่อที่กรุงเทพฯ

น้องดาให้พี่คุณ

เด็กหญิงมอบสร้อยคอที่บิดา มารดาสั่งทำให้เป็นของขวัญวันเกิดแก่เด็กชายที่นอนแบ๊บอยู่บนเตียง มันเป็นสร้อยคอทองคำที่มีจี้ทรงลูกบาศก์ภายในมีพลอยสีแดงเม็ดเล็กอยู่ข้างใน ข้างนอกผูกด้วยริบบิ้นสีทองน่ารัก

 

เก็บไว้ แล้วน้องดาจะมาทวงคืน จำไว้นะคะ ว่าพี่คุณเป็นของน้องดา

 

ดาริน ในภาษาอังกฤษแปลว่า ของขวัญ นั่นคือสิ่งที่บิดา มารดาบอก ท่านทั้งสองต้องการจะสื่อว่าเธอคือของขวัญล้ำค่า และเด็กหญิงอยากจะให้ของขวัญล้ำค่าชิ้นนี้กับพี่ชายใจดีที่ต้องมาเจ็บตัวเพราะช่วยตัวเอง แต่ไม่นึกว่าศตคุณจะเอาของขวัญที่เธอให้ไปให้คนอื่นต่อ

โกรธเหรอ ใช่ โกรธมาก ถ้าโยนทิ้งยังไม่โกรธเท่านี้เลย

คุณให้ฉันคู่กรณีลอยหน้าลอยตาบอก

ขอคืน เพราะมันเป็นของฉันบอกเสียงเรียบ แล้วแบมือไปข้างหน้า

กันย์สินีกุมสร้อยที่สวมไว้ ไม่คืน เพราะคุณให้ฉัน

พี่จิ๋ว พี่อ๊อฟดารินเรียกและส่งสายตาให้ผู้ช่วยทั้งสอง ซึ่งรู้ถึงความต้องการของเชฟสาวโดยไม่ต้องพูด ปรี่เข้าไปจับแขนของกันย์สินีคนละข้างแล้วล็อกไว้

แกจะทำอะไรฉันน่ะ นังดารินกันย์สินีมองใบหน้าอ่อนใสของคู่กรณีด้วยความตื่นตระหนก เห็นหน้าใสๆ แบบนี้ แม่ง! โคตรร้าย จากที่จะมาข่มขู่อีกฝ่ายให้กระเจิง แต่ถูกอีกฝ่ายย้อนคืนอย่างแสบสันต์

ดารินเดินไปหยุดตรงหน้าคู่กรณี ยกมือขึ้นกระชากสร้อยคอจนขาด สร้อยนี้เป็นของฉัน เหมือนที่พี่คุณเป็นของฉัน จำไว้ประกาศเตือนเสียงต่ำ

อย่ามาร้องหาผัว! ผัว!! ผัว!!! แถวนี้อีก ถิ่นใครให้รู้อรรถชัยพูดตบท้าย แล้วปล่อยมือจากแขนชะนีหลงป่าที่มาร้องหา ผัว! ผัว!! ผัว!!! แถวนี้ แล้วทำท่าปัดเนื้อปัดตัวอย่างรังเกียจ

อย่าให้ถึงทีฉันบ้างแล้วกัน วันพระไม่ได้มีหนเดียวกันย์สินีกระทืบเท้าเร่าๆ ก่อนจะเชิดหน้า สะบัดก้นกระแทกเท้าโครมๆ เดินจากไป

ใครน่ะ เชฟน้องดาจินตนาการเอ่ยถาม เมื่อชะนีขี้มโนกลับป่าไปแล้ว

อย่าไปสนใจเลยค่ะ” ดารินยิ้มบาง “กลับไปทำงานของเราต่อเถอะค่ะ เค้กแต่งงานต้องเสร็จค่ำนี้นะไม่ลืมเอ่ยเตือนผู้ช่วยทั้งสอง แล้วเดินนำหน้า ขณะมือเล็กกำสร้อยคอเส้นบางไว้แน่นจนแทบบาดมือ

สั่งซื้อ E-BOOK ที่นี่> https://goo.gl/lB50IY

โหลดตัวอย่างตอนพิเศษฟรีที่นี่ > http://goo.gl/VU8OaH

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

403 ความคิดเห็น