กามเทพร้ายพยศรัก (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 132 : Make Baby (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    21 ก.ย. 61

E-BOOK แอบจองปองรักมาแล้วน้าาาาาาาาาา

สารวัตรกษิตินาถกับจันทร์เจ้า

รีบสอยเลยจ้าา

โหลดตอนพิเศษ 67หน้าฟรีที่นี่ > http://goo.gl/VU8OaH

 

<iframe class="iframe_seller_link" width="430" height="220" src="https://www.mebmarket.com/embed.php?seller_link=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDM3NTAzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNzM4ODciO30" frameborder="0" ></iframe>

“เฮ้อ!” เด็กหญิงทำเสียงเฮ้อได้น่ารักน่าชังจนคนมองอดยิ้มเอ็นดูไม่ได้ แต่คนเป็นพ่อยังทำหน้าเคร่ง สอนสั่ง

“เฮ้อก็ไม่ได้นะครับ”

เด็กหญิงกลอกตาไปมาซึ่งเลียนแบบคนเป็นแม่มาแบบไม่ผิดเพี้ยนจนคนเป็นพ่อได้แต่ส่ายหน้าไปมา แต่อดยิ้มเอ็นดูไม่ได้ กษิตินาถอ้าแขนกว้างแล้วเรียกหลานสาวตัวน้อย เด็กหญิงศศิรินทร์เดินเข้าสู่อ้อมแขนของคนเป็นลุง แล้วถูกมือแข็งแรงจับยกให้นั่งบนตัก เด็กหญิงแหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าของคมเข้มของคนเป็นลุงแล้วถามด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาว่า

“ทำไมลุงเกมส์หงุดหงิดงุ่นง่านล่ะคะ แล้วงุ่นง่านคืออะไร”

คนถูกถามอ้าปากจะตอบ แต่ตอบไม่ทันตัวพ่อ

“เพราะลุงเกมส์ไม่มีน้ำยา ส่วนงุ่นง่านคือกระวนกระวาย ร้อนรน”

“ไอ้หมอ!” คนพูดส่งสายตาว่าฝากไว้ก่อน ศตคุณส่งสายตากลับมาว่ากูไม่รับฝากขณะสองหนุ่มส่งสายตาฟาดฟันกัน เด็กหญิงศศิ   รินทร์ก็เอื้อมมือไปจับแขนกำยำของคุณลุงคนโปรดเขย่าเบาๆ เรียกร้องความสนใจ กษิตินาถก้มลงมองหลานสาวตัวน้อย

“ในครัวมีน้ำยานะคะมามี้ทำไว้หม้อเท่านี้เลย” เด็กหญิงทำไม้ทำมือประกอบ ศตคุณกับธนธรณ์หลุดขำพรืด แต่กษิตินาถทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“ขอบใจนะพุดดิ้ง ลุงเกมส์มีน้ำยาแล้ว”

“บอกกี่ที่แล้วว่าลูกกูชื่อศศิ” ตัวพ่อขึ้นเสียง!

“อุ๊ยคุณพ่อพูดคำหยาบถ้ามามี้มาได้ยินมามี้ดึงหูยานแน่ค่ะ”

“ยานแค่ไหนศศิ” กษิตินาถเอ่ยถามยิ้มๆ แล้วหันไปตีคิ้วยึกๆ ให้เพื่อนสนิท

“ยานถึงพื้นเลยค่ะ”

คำตอบของเด็กหญิงทำเอาคนฟังฮาตรึม ยกเว้นคนที่จะถูกภรรยาดึงหูยานที่ทำหน้าเหยเก ยกมือลูบหูป้อยๆ สามหนุ่มนั่งคุยเรื่องการ Make Baby ต่างคุยข่มกันไปมาว่าใครจะมีลูกก่อน มีลูกมากกว่ากันทำให้นายตำรวจหนุ่มซึ่งยังไม่มีสักคนนั่งหน้าเครียด วิธีธรรมชาติไม่ได้ผลก็คงต้องเพิ่งวิทยาศาสตร์กับไสยศาสตร์แล้วล่ะ!

 

กุมตะวันเลิกงานจากคลินิกเดินกลับถึงบ้านตอนสองทุ่มครึ่งก็พบว่าบ้านเงียบผิดปกติ เหมือนไม่มีใครอยู่เลยหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมากดโทรหาผู้เป็นแม่ ถามว่าอยู่ไหน คุณนายจรัสศรีบอกว่าชวนดาวเรืองไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าโดยเกษมขับรถให้อีกเจ็ดวันถึงจะกลับ

“จะไปปฏิบัติธรรมทำไมคุณแม่ถึงไม่บอกจันทร์เจ้าก่อนล่ะคะ”

เมื่อตอนกลางวันยังไม่มีแพลนจะไปปฏิบัติธรรมเลยนี่กุมตะวันที่ทำงานคลินิกช่วงเช้าและเย็นคิดในใจ ที่ไม่ทำงานโรงพยาบาลเนื่องจากอยากมีเวลาดูแลแม่ ดาวเรืองกับเกษมที่อายุมากแล้ว ที่สำคัญ กษิตินาถก็ทำงานไกลบ้าน ทำงานหยุดไม่เป็นเวลาคนหนึ่งแล้วหลังจากกลับจากฮันนีมูน หญิงสาวเลยอ้อนขอสามีขอไปทำงาน

กษิตินาถที่ไม่อยากให้ภรรยาเหนื่อย เพราะดูแลแม่ดูแลบ้านกิจการงานของคุณนายจรัสศรีก็เหนื่อยอยู่แล้ว แถมถ้ามีลูก (แน่ใจว่าทำเมียท้องตั้งแต่คืนแรกของคืนเข้าหอ) จะยิ่งเหนื่อยดับเบิ้ล เลยไม่ยอมใจอ่อนกับสายตาออดอ้อน น่ารักจนอยากตามใจภรรยาตัวเล็กก็ได้แต่ทำใจแข็งพูดคำเดียวว่าไม่!

กุมตะวันหน้างอง้ำ ก่อนจะเข้าไปบีบๆ นวดๆ พูดอ้อนขอสามียกแม่น้ำสิบสายมาพูดอยู่เฉยๆ รู้สึกไร้ค่า ไม่มีประโยชน์ ขาดสังคม ติดโลกโซเซียล อ้วนเป็นตุ่มเพราะสบายเกิน ฯลฯ แต่ข้อหลังๆ ชักไม่ได้นั่งคุย ต้องนอนคุยกว่าคุณสามีจะยอมอนุญาตก็เปลืองเนื้อเปลืองตัวไปโข เมื่อหมดวันลาพักร้อน คุณสามีกลับไปทำงานหญิงสาวเลยไปยื่นใบสมัครที่คลินิกของนายแพทย์ที่รู้จักกันตรงหน้าปากซอยซึ่งพยาบาลผู้ช่วยคนหนึ่งเพิ่งลาออกไป

 “จู่ๆ แม่ก็นึกอยากไปปฏิบัติธรรม ทำบุญ ฟังธรรมเผื่อผลบุญจะทำให้แม่ได้อุ้มหลานกับคนอื่นเขาบ้าง” คนฟังทำหน้าเหยเก เพราะตนทำให้แม่ ให้สามีผิดหวังเพราะแต่งงานมาจะปีหนึ่งแล้วยังไม่ตั้งครรภ์สักที “แม่ไม่ได้จะปิดหรืออะไรเห็นว่าหนูทำงานยุ่งอยู่ เลยว่าทำวัตรเย็นเสร็จแล้วจะโทรบอกเหมือนกัน แล้วไม่ต้องกลัวแม่จะลำบากนะ แม้ที่พักจะไม่สบายเหมือนที่บ้านเรา แต่แม่ได้ความสบายใจ ปล่อยวางได้มากขึ้น”

“อนุโมทนาบุญด้วยค่ะคุณแม่”

กุมตะวันกล่าวก่อนจะกดวางสาย พอเดินขึ้นเรือน เปิดประตูห้องนอนก็เห็นร่างสูงของสามียืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าโดยนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียว โชว์แผ่นหลังกว้าง ผมเปียกชื้นบ่งบอกว่าคงเพิ่งอาบน้ำเสร็จกำลังเลือกเสื้อผ้าในตู้มาสวมก็วิ่งเข้าไปหา โถมร่างเข้าไปสวมกอดด้วยความคิดถึง เพราะไม่ได้เจอกันเกือบเดือน ได้แต่โทรหรือไลน์หากัน

กษิตินาถหัวเราะชอบใจ จับแขนเรียวที่โอบรอบเอวสอบออกแล้วหันมาเผชิญหน้า แล้วริมฝีปากอิ่มก็ระดมจูบไปทั่วใบหน้าคมเข้มด้วยความรักและความคิดถึง

“โอ๊ยหายใจไม่ทัน” คนตัวโตแสร้งบ่น ทั้งที่หน้าบานเท่ากระด้ง

“ก็จันทร์เจ้าคิดถึงคุณเกมส์นี่คะ ไม่ได้เจอกันเกือบเดือน ไม่รู้ว่าถูกเก้ง กวาง บ่าง ชะนีแทะโลมไปกี่มากน้อย” คนตัวเล็กบ่นอุบแล้วซบหน้าตรงหน้าอกข้างซ้าย จูบเบาๆ แต่ซ่านไปถึงหัวใจคนตัวโต

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

403 ความคิดเห็น