กามเทพร้ายพยศรัก (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 130 : เพียงสบตา (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    15 ก.ย. 61

E-BOOK แอบจองปองรักมาแล้วน้าาาาาาาาาา

สารวัตรกษิตินาถกับจันทร์เจ้า

รีบสอยเลยจ้าา

โหลดตอนพิเศษ 67หน้าฟรีที่นี่ > http://goo.gl/VU8OaH

 

<iframe class="iframe_seller_link" width="430" height="220" src="https://www.mebmarket.com/embed.php?seller_link=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDM3NTAzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNzM4ODciO30" frameborder="0" ></iframe>

เด็กหญิงกะพริบตาปริบๆ แล้วบอกปัญหาที่ตนเผชิญมาตั้งแต่บ่าย “หนูลงไม่ได้”

“หา!

“หนูลงไม่ได้!” คนตัวเล็กตะเบ็งเสียง

“ขึ้นไปได้ แต่ลงไม่ได้” คนพูดหัวเราะพรืดด้วยความขัน ส่วนคนบนต้นไม้ก็หน้างอง้ำ ปากอิ่มบ่นขมุบขมิบว่าไม่เห็นตลก เมื่อหยุดหัวเราะได้แล้ว กษิตินาถก็ไปยืนใต้ต้นไม้ ชูแขนทั้งสองข้างขึ้น “ไม่ต้องกลัว หย่อนตัวลงมา ฉันรอรับเธออยู่ ถ้ากลัวก็ไม่ต้องมองลงมา”

มือน้อยที่จับกิ่งไม้ชื้นเหงื่อ แค่มองลงไปก็เสียวแล้ว เด็กหญิงส่ายหน้า ทำให้คนรอรับยิ้มเอ็นดู

“เชื่อฉัน เธอทำได้” กษิตินาถให้กำลังใจ “จับกิ่งไม้ให้แน่นๆ หย่อนตัวลงมา แล้วปล่อยมือ”

กุมตะวันกล้าๆ กลัวๆ แต่เมื่อคนเป็นพี่คอยให้กำลังใจให้สัญญาจะรับตัวเธอเลยตัดสินใจจะไว้ใจเขาอีกครั้งว่าเขาจะรับร่างเธอจริงๆ ไม่ปล่อยให้ตกลงไปแข้งขาหัก เด็กหญิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทำตามที่คนเป็นพี่สั่งอย่างเก้ๆ กังๆ ค่อยๆ ปล่อยมือที่ชื้นเหงื่อ ร่างน้อยลอยละลิ่วตกสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง เด็กหญิงหลับตาปี๋ แต่อ้อมแขนแข็งแรงของกษิตินาถรอรับเธออยู่

“ฉันจับเธอได้แล้ว” ประกาศเหมือนได้รับชัยชนะอะไรสักอย่าง

เด็กหญิงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมอง พบว่าคนเป็นพี่กำลังมองเธออยู่ก่อนแล้ว แต่มองกระโปรงที่ถลกขึ้นมากองที่เอวโชว์กางเกงในสีแดง มือน้อยรีบจัดการความไม่เรียบร้อยของตัวเอง

“หนูทำได้” เด็กหญิงบอกด้วยน้ำเสียงภูมิใจ

“ฉันรู้” ทั้งสองยิ้มให้กัน

กษิตินาถออกเดินโดยมีร่างน้อยในอ้อมแขน เมื่อกลับมาถึงบ้านเด็กหญิงก็คลานเข่าเข้าไปกราบบนตักขอโทษคนเป็นแม่ สัญญาว่าจะไม่ทำอีกจะเป็นเด็กดี ไม่ดื้อ ออดอ้อน ออเซาะฉอเลาะจนคนเป็นพี่หมั่นไส้

 

 “คิดอะไรอยู่หึ” กษิตินาถสวมกอดร่างบางของภรรยาที่ยืนเงยหน้ามองดวงจันทร์กลมโตสีเหลืองนวลตรงประตูระเบียงห้องพัก เลยชะโงกใบหน้าไปหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ก่อนจะเกยคางกับไหล่บางแล้วร้องเพลงจันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าด้วยเสียงนุ่มทุ้มข้างใบหูขาวแต่แปลงเนื้อเพลงจากคำว่าน้องเป็นคำว่าเมีย!

กุมตะวันวางมือทาบแขนกำยำที่กอดรัดร่างบางของตนไว้ เอี้ยวคอหันไปมองสบตาสีดำจัดของสามีแล้วยิ้มหวานให้

“คิดถึงวันแรกที่เราพบกัน จันทร์เจ้ากลัวคุณเกมส์เหมือนหนูกลัวแมวไม่มีผิด”

ชายหนุ่มยิ้มกว้างกับความทรงจำนั้น ยิ้มจริงๆ กุมตะวันคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาไม่เคยรู้ว่าต้องการ จนเธอปรากฏเข้ามาในชีวิตเขาและทำให้โลกของเขาสว่างสดใส

เธอเป็นของเขา นับตั้งแต่ที่ลอยละลิ่วตกลงมาในอ้อมแขนเขาเมื่อสิบกว่าปีก่อนแล้ว

“แล้วตอนนี้ไม่กลัวรึ”

“ไม่กลัว”

“ควรกลัวนะ” เสียงแหบต่ำพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงข่มขู่นิดๆ

“ไม่กลัว!” ผู้ชายคนนี้ไม่มีวันทำร้ายเธอ ความรักที่เธอมีต่อเขาทั้งหมดปรากฏชัดในดวงตา ทำให้คนตัวโตยิ้มลำพอง

“ไม่กลัวก็จับกิน” แขนกำยำรัดรอบร่างบางแน่นเหมือนงูเหลือมรัดเหยื่อที่มันกำลังจะเขมือบกิน บังคับให้เธอรับรู้ถึงความต้องการร้อนแรงของเขาที่ถูกปลุกเร้า

กุมตะวันถลึงตามองสามี แต่กษิตินาถกลับพบว่ากิริยาเป็นปรปักษ์ของภรรยาช่างน่ารัก นี่ละมั้งที่เขาว่าเมื่อยามรักน้ำต้มผักยังว่าหวาน

รอยยิ้มร้ายปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม ทำให้หญิงสาวชะงักไปนิดหนึ่ง ท้องไส้หดเกร็งด้วยความคาดหวัง

กษิตินาถย่อตัวแล้วช้อนอุ้มภรรยาตัวเล็กขึ้นในวงแขนเหมือนไม่ต้องออกแรงหมุนตัวแล้วเดินตรงไปยังเตียงคิงไซซ์กลางห้อง แล้วโยนลงบนเตียงแบบไม่ปรานีปราศรัย จนคนถูกโยนร้องอุทานด้วยความตกใจมากกว่าจะเจ็บจริง

คนโยนจับจ้องร่างอรชรอ้อนแอ้นน่ากินของภรรยาตัวเล็กขณะใช้มือดึงเชือกผูกเสื้อคลุม หญิงสาวขยับจะลุกขึ้นนั่ง ปากต่อว่าแต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวสามีหนุ่มก็ผลักเธอนอนหงาย ขึ้นคร่อม มือใหญ่ประสานมือเล็กตรึงไว้ข้างศีรษะ

สายตาสองคู่สบประสานกันเนิ่นนาน!

“จะทำอะไรคะ”

Make Baby” คนพูดไม่พูดพร่ำทำเพลงเริ่มบรรเลงเพลงรักจนเตียงสั่น 

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

403 ความคิดเห็น