กามเทพร้ายแผลงฤทธิ์รัก (Playing by Dirty Trick)

ตอนที่ 8 : 1(จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

“คุณกำลังจะทำอะไรน่ะ” ถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

“ช่วยคุณจัดการกับถุงน่องเจ้าปัญหาไง” มือหนาข้างหนึ่งจับข้อเท้า อีกข้างถอดรองเท้าส้นสูงสีดำสี่นิ้วออกจากเท้าเล็กๆ ทีละข้าง ในชั่ววินาทีนั้น ไลลานึกสภาพตัวเองที่มีถุงน่องเจ้าปัญหารัดรอบบนต้นขาขาวๆ กระโปรงถลกกองอยู่รอบสะโพก เห็นกางเกงในตัวจิ๋ววับๆ แวมๆ

ดวงตาสีน้ำเงินอมม่วงวาววับ และเรื่องแปลกที่สุดที่เกิดขึ้นกับไลลา ความร้อนกำลังหมุนวนในท้องน้อยของเธอ

โอมายก๊อด! มือเล็กกำเท้าแขนเก้าอี้แน่น หญิงสาวทำท่าจะทะลึ่งพรวดลุกขึ้นยืน แต่มือแข็งๆ มาจับกดตัวเธอไว้ แล้วผลักอกเบาๆ ให้หงายผึงลงไปนั่งอยู่บนเก้าอี้แบบเดิม ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเธอคงเตะผ่าหมากสั่งสอนไปแล้ว

 “ใจเย็นๆ ผมยังไม่เสร็จเรื่องกับคุณสองหนุ่มสาวจ้องกันประดุจชั่วนิรันดร์ ทั้งที่เวลาจริงๆ ผ่านไปแค่ไม่กี่วินาที ไลลาพยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่มือแข็งๆ จับไว้ไม่ยอมปล่อย อยู่นิ่งๆน้ำเสียงของเขาบอกเลยว่าเคยชินกับการออกคำสั่ง

โคตรของโคตรสั่งเลย

บ้าชะมัด! ไม่มีทางที่เธอจะนั่งเฉยๆ ให้เขา

หญิงสาวส่ายหน้าไม่ยินยอม ขณะที่ชายแปลกหน้าทำในสิ่งที่เขาต้องการ เธอมองลงไปบนกระหม่อมที่ปกคลุมด้วยผมสีบลอนด์เข้มดกหนา มือคันยิบๆ ระหว่างนึกถึงการที่ได้ใช้มือสอดไซ้เข้าไปเพื่อดูว่ามันจะนุ่มเหมือนเส้นไหมหรือไม่ เขาอยู่ใกล้พอที่เธอจะได้กลิ่นและรู้สึกถึงไอร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างแกร่ง เธอกลับรู้สึกถึงอารมณ์บางอย่างที่ลึกล้ำ แค่อยู่ใกล้เขาก็เหมือนจมอยู่ในทรายดูดไม่อาจจะหาทางปีนขึ้นมาได้ หรือไม่ก็แมลงตัวเล็กๆ ที่ตกลงไปในกับดักของแมงมุมตัวร้าย!

ขณะที่สมองหมุนติ้วๆ คิดเรื่องทะลึ่งลามกอยู่ในหัว หญิงสาวสะดุ้งเฮือกตอนนิ้วแกร่งสัมผัสต้นขาเปลือยเบาๆ เขาเงยหน้าขึ้นมอง เธอจ้องดวงตาสีน้ำเงินอมม่วงและสีหน้าเหมือนเชิญชวน มาทำบาปกับผมเถอะ โอ เธออยากทำบาปกับพ่อหนุ่มสุดฮอต สุดเซ็กซี่คนนี้จริงๆ ริมฝีปากอิ่มที่เคลือบไว้ด้วยลิปสติกสีแดงเชอร์รีเม้มแน่นแทบเป็นเส้นตรง เพื่อสกัดกั้นคำพูดที่แสดงถึงความใจง่ายออกมา

มือหนาจับถุงน่องเจ้าปัญหาที่ถูกเกี่ยวแล้วขาดเป็นทางยาว ไลลานั่งนิ่งแทบไม่หายใจตอนที่ถุงน่องค่อยๆ เลื่อนลงมาตามเรียวขาจนถึงปลายเท้า เขาม้วนถุงน่องเป็นก้อนกลม แล้วหยิบรองเท้าส้นสูงสีดำสี่นิ้วที่ถอดวางข้างๆ มาสวมให้ทีละข้าง

นี่มันพรินซ์ชาร์มมิ่งของซินเดอเรลล่าชัดๆ กรี๊ด! จะเอาผู้ชายคนนี้ๆ แต่ปัญหาอยู่ที่เขาจะเอาเธอไหม

สะเสร็จแล้วใช่ไหมคะทำไมต้องตะกุกตะกักด้วยเนี่ย ดุตัวเอง

ผมอาจจะเพิ่งเริ่มต้นก็ได้ฟังจากเสียงที่เริ่มแหบห้าวมากๆ จากการที่เธอขยับตัว แปลว่าเขาเห็นเต็มๆ ตาและอย่างใกล้ชิด

โอ๊ย! โคตรอับอายขายขี้หน้า แต่ยังไงเธอก็คงต้องตายด้วยความอับอายทีหลัง

เขาขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง โดยไม่ละสายตาจากใบหน้าของเธอ ไลลาอ้าปากเตรียมจะถามว่าเขาชื่ออะไร เมื่อเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นจังหวะ หญิงสาวดันกระโปรงลง เขากวาดสายตามองเธอแวบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าอยู่ในสภาพเรียบร้อยดีแล้วก็เดินไปเปิดประตู

สวัสดีหนุ่มๆ วันนี้เป็นวันที่ดีนะ

เสียงของเจมี่ เจมส์และโทนี่ บอนเนอร์ลูกทีมทั้งสองของเธอตอบรับ เขาเดินจากไป แล้วสองหนุ่มก็หิ้วโน้ตบุ๊กเดินเข้ามาในห้องประชุม เจมส์เป็นหนุ่มอัจฉริยะ ขี้อายและมีปัญหากับการสื่อสาร แต่ถ้าพูดด้วยภาษาคอมพิวเตอร์เขากลับพูดได้คล่องแบบไม่มีเขินอาย ส่วนบอนเนอร์เป็นหนุ่มแว่นสุดเนิร์ดและโปรแกรมเมอร์ที่เก่งอย่างหาตัวจับยากคนหนึ่ง

สวัสดีฮะ/สวัสดีครับ คุณลอเรนซ์

ไลลากระแอม กล่าวทักทายเสียงขรึมเป็นงานเป็นการ พวกคุณได้อีเมลของฉันแล้วใช่ไหมถามพร้อมหยิบโน้ตบุ๊ก เปิดหน้าจอ กดปุ่มพาวเวอร์ รอเครื่องบูตเข้าสู่หน้าจอ

ได้แล้วฮะ/ได้แล้วครับ

 “ดี งั้นเรามาเริ่มประชุมกันเลยดีกว่าหนุ่มๆ

เธอบรีฟงานให้โปรแกรมเมอร์หนุ่มทั้งสองฟัง งานนี้ถือว่าเป็นงานชิ้นที่สำคัญมากชิ้นหนึ่ง เพราะเธอสามารถคว้าลูกค้าตัดหน้าคู่แข่งเก่าอย่างบริษัทไฮเทคมาได้นั้นเอง สะใจพิลึก

ไลลาทำงานในตำแหน่งนักวิเคราะห์และนักออกแบบระบบ ทำหน้าที่วิเคราะห์ ดีไซน์โปรแกรมซอฟต์แวร์หรือระบบออกมาให้ตามความต้องการของลูกค้า หรือปรับปรุงให้ระบบมีคุณภาพมากขึ้น มีความเร็วมากขึ้น เออเร่อน้อยลง ปรับระบบให้รองรับต่อการเปลี่ยนแปลงในอนาคต เธอพูด ขณะที่นิ้วของหนุ่มๆ รัวบนแป้นพิมพ์ การประชุมทีมใช้เวลาประมาณเกือบชั่วโมงก็เสร็จสิ้น

“มีใครสงสัยหรือไม่เข้าใจตรงไหนไหม” เลิกคิ้วเรียวเป็นเชิงถาม

“ได้มีฮะ/ได้มีครับ แต่”

“ว่าไงคุณบอนเนอร์” ไลลาเลิกคิ้วเรียวขึ้นเป็นเชิงถาม

“คือผมจะขอให้เจมส์มาช่วยผมอีกโพรเจกต์ได้ไหม พอดีผมต้องเร่งโพรเจกต์ให้ท่านเดตไลน์สุดสัปดาห์นี้” บอนเนอร์รีบพูดอย่างรวดเร็ว

“ว่าไงเจมส์ คุณอยากช่วยบอนเนอร์ไหม” ถามความคิดเห็น เพราะไม่อยากก้าวก่ายยกเว้นมีคนบังคับให้เธอทำ

เจมส์ยิ้มประหม่าเมื่อเธอจ้องหน้าเขา แล้วตอบว่า “ครับ”

“งั้นก็ตามนั้น อ้อ! กำหนดส่งงานคือวันจันทร์ที่นะหนุ่มๆ

“ฮะ/ครับ”

เจมี่ เจมส์และโทนี่ บอนเนอร์ตอบรับ ก่อนจะเก็บของ ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องประชุมไป

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น