กามเทพร้ายแผลงฤทธิ์รัก (Playing by Dirty Trick)

ตอนที่ 60 : 10(6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    26 พ.ย. 61

E-BOOK กามเทพร้ายแผลงฤทธ์รักมาแล้วน้าาาาาาาาาา

ราคา 329 บาท จำนวน 847 หน้า โหลดตัวอย่างอ่านอย่างจุใจ รีบสอยเลยจ้าา

โหลดตอนพิเศษฟรีที่นี่http://goo.gl/VU8OaH

ผมรู้อยู่แล้วว่าการเอาอกเอาใจคุณไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

นั้นยิ่งทำให้สนุกขึ้นไปอีก ใช่ไหมล่ะ คุณคงไม่อยากให้ฉันถอดเสื้อผ้านอนรอคุณอยู่บนเตียงหรอกใช่ไหม

ผมไม่อยากงั้นรึเขาส่งเสียงคำรามเบาๆ ไม่เห็นด้วย

ไลลายักไหล่ ฉันคิดว่าคุณเป็นผู้ชายที่ชอบการไล่ล่า

ตามปกติก็ใช่ชายหนุ่มยอมรับ เขาเป็นผู้ชาย และชอบการไล่ล่า เพราะอะไรที่ได้มาง่ายๆ มันมักจะไม่ตื่นเต้น พูดง่ายๆ ก็คือชอบเป็นผู้ล่า ผู้ชนะ ผู้ควบคุมและผู้เป็นใหญ่ และผู้หญิงคนนี้ทำให้เขารู้สึกแบบนั้น

“แล้วนี่ไม่ปกติหรือ”

“อะไรที่เกี่ยวกับคุณ ไม่มีคำว่าปกติ” จะชมหรือว่ากันเนี่ย  ไลลาคิดในใจ คิ้วสีบลอนด์เข้มขมวดมุ่น คุณจะไม่บอกใบ้หน่อยรึ ว่าผมต้องทำยังไงที่จะทำให้คุณใจอ่อน

แน่ล่ะว่าฉันจะไม่บอกคุณ มันคงสนุกกว่าที่ปล่อยให้คุณค้นหาด้วยตัวเองหญิงสาววางส้อมแล้วหยิบแก้วกาแฟหอมกรุ่นมาจิบ เมื่อคืนหลับสบายดีไหมคะ

ว่าจะไม่ถาม แต่อดไม่ได้

ริมฝีปากหยักลึกคลี่ยิ้มน้อยๆ ถ้าขืนเธอรู้ว่าเขานอนไม่หลับเหมือนกัน ต้องพอใจมากแน่ๆ แต่คริสเตียนมีความหยิ่งทระนงในตัวเองและโชคดีที่เสแสร้งกลบเกลื่อนว่ากระฉับกระเฉงได้เก่งกลัว เพราะเคยอดนอนบ่อยๆ เขาเคยอดนอนได้เป็นสัปดาห์โดยได้นอนแค่วันละสองสามชั่วโมงก็เคยมาแล้ว ฉะนั้นแม้เมื่อคืนจะไม่ได้นอนเลย เขาก็ยังดูสดชื่นดีอยู่

ผมหลับสบายดี เมื่อเช้ามืดก็เพิ่งไปวิ่งออกกำลังกายมานานสองชั่วโมงเต็มด้วยสิ แต่เธอไม่จำเป็นต้องรู้ ดอกซากุระตอนที่มีน้ำค้างเกาะอยู่สวยมากเขาเสริม ก่อนจะจิ้มเห็ดใส่ปาก

ฉันก็ว่าจะไปเดินชมดอกซากุระอยู่เหมือนกัน แต่ว่าติดต้องทบทวนเอกสารก่อนการนำเสนองานพรุ่งนี้

คุณกังวลใจเกี่ยวกับการนำเสนอหรือ

ไลลายิ้มเปลี้ยๆ ให้ ก็ไม่เชิงค่ะ

ดีแล้ว เรายังมีเวลาเหลือพอที่จะทบทวนครั้งสุดท้ายกัน จากนั้นก็ลุยเลย

แน่สิ! ถ้าเธอลุยไหว การนำเสนองานครั้งนี้คงเป็นแบบอืดๆ เหมือนหอยทากกำลังกระดึ๊บๆ ขึ้นเนินเขา ปกติเธอเก่งเรื่องรวบรวมสมาธิ แต่เพราะอดนอนและรู้เต็มอกว่าคริสเตียนอยู่ใกล้แค่ประตูเชื่อมกั้น ทำให้เธอหวั่นไหวและเสียสมาธิจนอ่านพาวเวอร์พอยต์ไม่กี่สไลด์ไม่เข้าใจ เหมือนมันเป็นภาษาต่างดาว ทั้งที่เธอเคยนำเสนองานมาแล้วเป็นร้อยๆ ครั้ง

ไลลา เธอต้องมีสมาธิ บอกตัวเองในใจ

หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จไลลาทำการทบทวนข้อมูลที่จะนำเสนอกับคริสเตียนในห้องพักของเขา พยายามเสนอจุดขายเด่นๆ ของบริษัทซีเทค ในขณะที่บริษัทไฮเทคด้อยกว่า เมื่อคิดถึงบริษัทไฮเทค ใบหน้าของไบรอัน เบนท์ก็แวบขึ้นมา แน่อยู่แล้วที่เบนท์จะโผล่มา แต่เธอจะต้องได้งานนี้ เพื่อตอกย้ำความสำเร็จของตัวเองและความไม่ได้เรื่องของเบนท์

ผมว่าเราพักงานไว้แค่นี้ แล้วออกไปเดินเล่นกันดีไหม

“ฉัน” หญิงสาวกัดริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองขณะจ้องมองเจ้านายหนุ่มไม่วางตา

เขาเลิกคิ้วสีบลอนด์เข้มขึ้น เอ๊ะ! หรือว่าคุณอยากอยู่กับผมสองต่อสองในห้องนี้ส่งสายตาแบบมีเลศนัยมาให้

ไปเดินเล่นก็ดีค่ะเธอรีบพูด แล้วลุกขึ้นยืนปุบปับ ฉันจะเอาเอกสารไปเก็บ แล้วหยิบผ้าพันคอนะคะ เจอกันหน้าห้องบอกแล้วรีบตรงไปยังประตูเชื่อมในทันที

เมื่อได้ผ้าพันคอแล้ว ไลลาก็ออกมาเจอกับคริสเตียนตรงหน้าห้องพักตามที่นัดแนะกันไว้ ทั้งสองเดินเคียงกันไป โดยมีมิสเตอร์ไวลเดอร์เดินตามห่างๆ ให้ความเป็นส่วนตัว สองหนุ่มสาวเดินฝ่าสายลมหนาวในเดือนมีนาคมไปเรื่อยๆ ตามแนวต้นซากุระที่ปลูกเป็นแนวยาว บางต้นก็ออกดอกสีขาว ขาวอมชมพู และชมพูเข้ม ซึ่งอาจจะเป็นคนล่ะสายพันธุ์กัน ทำให้เธอนึกถึงดอกแมกโนเลียที่หน้าบ้านที่มีสีสวยไม่ต่างกัน

สองหนุ่มสาวยืนอยู่กลึงกลางระหว่างอนุสาวรีย์วอชิงตันและอนุสาวรีย์เจฟเฟอร์สัน หลังจากปรึกษาหารือกันแล้วก็ตัดสินใจเดินตรงไปยังอนุสาวรีย์เจฟเฟอร์สันสวยเด่นเป็นสง่า ไลลารู้สึกอบอุ่นหัวใจเมื่อมีมืออบอุ่นของคริสเตียนวางอยู่ด้านหลังพาเดินลัดเลาะไป

ต้นซากุระที่บานสะพรั่งเหล่านี้เป็นของขวัญจากนายกเทศมนตรีเมืองโตเกียวที่มอบให้กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในปีหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบสองจำนวนสามพันต้น เพื่อส่งเสริมสัมพันธไมตรีอันดีงามระหว่างทั้งสองประเทศ โดยมีการรับมอบต้นไม้เพิ่มเติมอีกในภายหลัง จากป้ายประกาศทำให้รู้ว่าจะมีเทศกาลชมดอกซากุระช่วงปลายมีนาคมถึงต้นเมษายนที่จะถึงนี้ หลังจากเดินชมนั่นนี้จนเหนื่อย สองหนุ่มสาวก็หาที่นั่งพักขาใต้ต้นซากุระดอกสีชมพูเข้มต้นหนึ่ง

เล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังบ้างสิ

เรื่องอะไรล่ะดอกซากุระดอกหนึ่งหล่นลงบนตัวของคริสเตียน เขาหยิบมันขึ้นมา กลีบดอกสีชมพูอมแดงดูบอบบางและน่าทะนุถนอม

เช่นคุณอายุเท่าไหร่ พ่อแม่คุณอยู่ที่ไหน เวลาว่างคุณทำอะไร สีโปรดของคุณคือสีอะไรประมาณเนี่ย

ผมอายุสามสิบเอ็ด พ่อแม่เสียหมดแล้วพูดเสียงขรึม ตาจ้องดอกซากุระในมือ แต่จิตใจหวนคิดถึงตอนที่เขาอายุสิบเจ็ดปีอีกครั้ง พ่อกับแม่ของผมอยู่บนเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในวันที่สิบเอ็ดกันยา ตอนนั้นผมไปทัศนศึกษากับเพื่อนๆ ขณะที่แคโรไลน์อยู่ที่โรงเรียน ตอนที่รู้ข่าวผมช็อกไปเลย แต่แน่นอนว่าแคโรไลน์ช็อกหนักกว่า แกไม่กล้าขึ้นเครื่องบินหรืออยู่ในตึกสูงๆ อยู่หลายปี


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น