สืบร้อนซ่อนเสน่หา (E-BOOK)

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 2 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 พ.ค. 59



 

 

Credid Artist : Nap a Lean Single : ความรักที่ซ่อนไว้

สืบร้อนซ่อนเสน่หา โดย ธีร์วรา

 

 

 

 

 

ตอนที่ 2

 

 

“บอกว่าอาทิตตาหลานสาวของคุณจิแล้วกันจ้ะ”เธอบอก ซึ่งคุณแม่บ้านก็มาเปิดประตูบ้านให้เธอ และเชิญเธอเข้าไปนั่งรอที่ห้องรับแขกของบ้าน

 

“งั้นรอสักครู่ค่ะ”

 

และในระหว่างที่เธอนั่งรอ เธอก็มองไปรอบๆ ห้องรับแขก ที่แขวนภาพบุคคลสำคัญของบ้านไว้หลายรูป นั้นก็คือรูปของคุณจินณ์ คุณปู่ คุณย่า และรูปครอบครัวธนวิสุทธิ์อีกหลายใบ และมีอยู่ใบหนึ่งที่เป็นรูปชายหนุ่มหน้าตาดีในชุดครุย ซึ่งเธอคิดว่าน่าจะเป็นทีสิต เธอเลยหยิบภาพใบนั้นขึ้นมาและยัดลงไปในกระเป๋าสะพายสีแดงสดของตัวเอง

 

“หนูไอซ์ใช่มั้ยจ๊ะ”

 

เธอสะดุ้งกับเสียงนิ่งๆ ของคุณจิดาภา เธอค่อยๆ หันหลังกลับไปมอง และเห็นผู้หญิงร่างบางในวัยเกษียณที่ดูยังสาวอยู่ในความรู้สึกของเธอ

 

“ค่ะ คุณคือคุณอาของหนูใช่มั้ยคะ”เธอถาม

 

“จ้ะ”คุณจิดาภาส่งยิ้มมาให้เธอ ก่อนจะมองเธอตรงๆ ก่อนจะทักว่า…“หนูเหมือนแม่มากเลยนะจ้ะ”

 

“ใครๆ ก็บอกหนูแบบนั้นเหมือนกันค่ะ”เธอยิ้มตอบ ก่อนจะนั่งลงตรงกันข้ามกับคุณจิดาภาที่นั่งลงที่โซฟาตัวนุ่ม

 

“แต่ดูดีๆ ก็มีเค้าพี่จินณ์อยู่เหมือนกันนะ”

 

อันนี้เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะไม่เคยเจอคุณจินณ์ตัวเป็นๆ สักที แต่จะดูดีๆ เธอก็ว่าไม่ค่อยเหมือนสักเท่าไหร่

 

“เออ…คุณอาอยู่คนเดียวเหรอคะ”เธอชวนคุย

 

“จ้ะ” คุณอารับ ก่อนจะทำสีหน้าเศร้าสร้อย ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าเกิดจากสาเหตุอะไรเหมือนกัน “ตอนนี้ตาที…ทีสิตน้องชายของหลานนะจ้ะ ไม่รู้หายไปไหน ไม่กลับบ้านมาเป็นอาทิตย์แล้วแล้วอาก็รู้สึกเป็นห่วง ก็เลยแจ้งคุณทนายของคุณพี่ไป”คุณจิดาภาเล่าน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าเป็นห่วงทีสิตอย่างแท้จริง“หนูรู้มั้ยว่าอาน่ะ รักทีสิตเหมือนกับเป็นลูกชายของอาเองก็ว่าได้ เพราะอาช่วยเลี้ยงเขามาตั้งแต่ที่เขายังเล็กๆ และตอนที่คุณทิชากร แม่ของนายทีน่ะ เสีย อาก็เป็นคนดูแลเขาต่อ เพราะพี่จินณ์ไม่ค่อยมีเวลาดูแลลูกชายคนเดียวของเขาสักเท่าไหร่ แต่ทีสิตก็รักพ่อของเขามาก แล้วพอคุณพี่เสียอย่างกะทันหันเมื่อเดือนที่แล้ว ทีสิตก็มาหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ อาสงสัยว่าเขาจะยังทำใจเรื่องของคุณพี่ยังไม่ได้ ก็เลยอาจจะหาที่เงียบๆ หลบไปที่ไหนสักแห่ง”

 

“แล้วปกติเขาหายไปบ่อยเหรอคะ”เธอถาม และพยายามจะหาข้อมูลให้ได้มากที่สุด เผื่อว่าจะได้เงื่อนงำอะไรบ้าง

 

“ก็บ่อยนะ เวลามีงานยุ่งๆ ที่บริษัทเขาก็ไม่ค่อยจะกลับมานอนที่บ้านหรอก เพราะมันไกล เขาก็เลยซื้อคอนโดใกล้ๆ ที่ทำงาน พอช่วงไหนกลับดึกหรืองานยุ่งเขาก็จะพักที่นั้น ไม่ค่อยกลับมาที่นี่หรอกจ้ะ”

 

“แล้วแบบนี้คุณอาอยู่กับใครล่ะคะ”

 

“ก็อยู่กับแหวน แม่บ้าน กับหวายหลานสาวของแหวนอีกคนจ้ะ”

 

งั้นที่นี่ก็มีคนอยู่แค่ 4 คน และมี 1 คนที่หายไป งั้นเธอคงต้องเริ่มจากที่นี่ก่อนเป็นที่แรก และที่คอนโดกับบริษัทของเขาเป็นที่ต่อไป

 

“คุณอาจะว่าอะไรไหมคะ ถ้าไอซ์จะเดินดูรอบๆ บ้านกับภายในบ้านน่ะค่ะ พอดีไอซ์เป็นมัณฑนากรและชอบเรื่องการตกแต่งบ้านน่ะค่ะ แล้วบ้านหลังนี้ก็สวยมากๆ เลยค่ะ

 

“เชิญเลยจ้ะ เพราะยังไงบ้านหลังนี้ก็เป็นของหลานเท่าๆ กับตาทีนั้นแหละ”

 

โอเคแผนหนึ่งสำเร็จเกินคลาด งั้นขั้นต่อไปคงไม่ยากสักเท่าไหร่

 

“ขอบคุณค่ะ คุณอา” เธอยิ้มให้คุณอา ก่อนจะขออนุญาตเพื่อเดินดูรอบๆ บ้านทั้งภายในและภายนอก “งั้นหนูขออนุญาตนะคะ”

 

“เชิญจ้ะ”

 

เธอเริ่มที่ห้องรับแขกเป็นอันดับแรกแต่ภายในห้องนี้ไม่มีอะไรสะดุดตา นอกจากรูปถ่ายของบุคคลในครอบครัวที่เสียชีวิตไปแล้วและยังมีชีวิตอยู่ และห้องต่อไปคือห้องทำงาน ภายในห้องนี้เต็มไปด้วยหนังสือ ซึ่งถือว่าเป็นห้องสมุดได้เลยทีเดียว เธอเดินดูรอบๆ ห้อง ก่อนจะมาหยุดตรงที่โต๊ะทำงานที่อยู่ในสภาพเรียบร้อย ซึ่งผิดปกติอย่างมากในความรู้สึกของเธอ เพราะโต๊ะทำงานส่วนมากจะเป็นส่วนที่รกที่สุด อย่างเช่นโต๊ะทำงานของยัยมีนาเป็นต้น แต่โต๊ะทำงานตัวนี้กับสะอาดเรียบร้อย เหมือนกับไม่เคยมีการใช้งานมาก่อน

 

เธอเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นแล้วก็ต้องเจอกับหน้าจอสีฟ้าและให้ใส่รหัสเข้าเครื่อง เธอก็เลยปิดคอมพิวเตอร์ และค้นเอกสารที่อยู่บนโต๊ะและลิ้นซักแทน แต่เธอก็ไม่เจอสิ่งที่ต้องการเลย

 

“เฮ้อ! ไม่มีอะไรสักอย่าง สงสัยจะเฟลแล้วมั้งงานเนี่ย”

 

เธอบ่นกับตัวเองเบาๆ และเตรียมจะออกจากห้องทำงาน เพื่อสำรวจส่วนอื่นๆ ต่อไป แต่แล้วเธอก็ต้องสะดุ้ง เมื่อมือของเธอไปสัมผัสโดนกับที่ทับกระดาษ

 

เอาแล้วมั้ยล่ะ เธอคิด ก่อนจะจ้องที่ทับกระดาษนั้นอย่างกับมันมีขางอกออกมา เธอค่อยๆ ยื่นมือออกไปแตะกับที่ทับกระดาษอย่างแผ่วเบา แต่พลังงานที่ส่งผ่านออกมานั้นทำให้เธอถึงกับสะดุ้ง และพลังงานที่เธอสัมผัสได้นั้นเต็มไปด้วยความโกรธและความรู้สึกชั่วร้ายที่แฝงอยู่ภายในจิตใจของคนที่เป็นเจ้าของหรือคนที่สำผัสมัน แล้วเธอยังรู้สึกถึงความสิ้นหวังและความตาย

 

เธอพยายามจะเอามืออกจากที่ทับกระดาษ เพื่อให้ความรู้สึกชั่วร้ายนั้นหายไป แต่เธอกลับไม่สามารถเอามือออกจากมันได้ ร่างของเธอสั่นสะท้านจนเธอรู้สึกได้ และเธอพยายามจะปล่อยที่ทับกระดาษออกจากมือแต่เธอก็ไม่สามารถปล่อยมือจากมันได้เช่นกัน

 

อาทิตตาหายใจไม่ออก เนื่องจากพลังงานชั่วร้ายนั้นได้พยายามแทรกผ่านร่างกายเข้าสู้จิตใจของเธอเพื่อควบคุมเธอ แต่เธอจะไม่ยอมไม่ให้มันเข้าสู้จิตใจเธอได้อย่างแน่นอนเธอพยายามปิดกั้นมัน แต่มันก็ยังคืบคลานเข้ามาในร่างของเธออย่างช้าๆ และพยายามจะครอบงำเธอ

 

“คุณเป็นอะไรไปค่ะ” เสียงแม่บ้านที่เข้ามาในห้องทำงาน บ่งบอกถึงความตกใจ เมื่อเห็นเธอยืนสั่นโดยมีที่ทับกระดาษอยู่ในมือ “คุณค่ะ” แม่บ้านพยายามจะเขย่าร่างของเธอ เพื่อให้เธอรู้สึกตัว แต่เธอก็ยังไม่สามารถที่ปล่อยมันหลุดจากมือของเธอได้

 

“ชะ…ช่วยอะเอามันออกไปที” เธอพูดช้าๆ เพื่อให้แม่บ้านเอาที่ทับกระดาษออกจากมือของเธอ

 

“ที่ทับกระดาษใช่มั้ยคะ”

 

“ชะ…ใช่”

 

แม่บ้านกระชากที่ทับกระดาษออกจากมือเธอ และนั้นทำให้ร่างกายของเธอที่กำลังสั่นเทาอย่างรุนแรงหยุดสั่นแทบจะทันที แล้วแม่บ้านก็มองเธอแบบหวาดกลัว แต่ก็ยังไม่ถอยหนี

 

“คุณไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะ”

 

“ไม่จ้ะ ขอบใจแม่แหวนมากเลยนะจ้ะ”เธอส่ายหน้า ก่อนจะจ้องที่ทับกระดาษด้วยสายตาหวาดกลัว

 

“ไม่เป็นไรค่ะ…แต่คุณแน่ใจนะคะว่าไม่เป็นอะไร”คุณแม่บ้านถามย้ำ

 

“ไม่จ้ะ” เธอส่ายหน้าปฎิเสธ “ฉันแค่รู้สึกไม่สบายนิดหน่อย และคิดว่าจะกลับแล้วละจ้ะ”

 

“งั้นดิฉันจะไปเรียกแท็กซี่ให้ค่ะ”

 

“ขอบใจจ้ะ”

 

เธอออกจากบ้านธนวิสุทธิ์พร้อมกับที่ทับกระดาษและรูปถ่ายอีก 1 ใบ แต่ภายในใจนั้นเธอคิดว่าเธอคงต้องหาผู้ช่วยซะแล้ว เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันอาจจะมากกว่าการที่ทีสิตหายตัวไป

 

เรื่องสืบร้อน ซ่อนเสน่หา วางจำหน่ายแล้วในรูปแบบอีบุ๊ค ค่ะ ตามลิงค์ด้านล่างไปเลยค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

เรื่องสืบร้อนซ่อนเสน่หา ว่างจำหน่ายในรูปแบบอีบุ๊คค่ะ ตาม link ข้างล่างไปเลยค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น