บำเรอสวาทมาเฟีย

ตอนที่ 8 : ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 ส.ค. 60

ส่วนเธอจะทำอะไรได้นอกจากยักไหล่แบบไม่ยี่หระแล้วก็ก้าวเดินต่อไป แต่ถ้ามีเรื่องเครียดหรือไม่สบายใจ ตะวันวาดก็จะมีวิธีระบายง่ายๆ อยู่สองสามวิธีด้วยกัน วิธีแรกคือการวาดรูป วิธีที่สองคือการทำขนม วิธีที่สามคือการพาปริ๊นเซส สุนัขเพศเมียสายพันธุ์ปอมเมอเรเนียนของตัวเองไปเดินเล่น

สองสามวันมานี่เธอใช้วิธีแรกไปแล้วจนหมดผ้าใบและสีไปหลายกล่องแต่หญิงสาวก็ยังไม่หายแค้นที่โดนไอ้ผู้ชายชั่วอย่างมาร์โก้หลอกลวง ดังนั้นวันนี้เธอจึงคิดจะใช้วิธีที่สองโดยเริ่มจากการเผาพริกเผาเกลือและสาปแช่งว่าอย่าได้ให้เจอะให้เจอกับคนแบบมาร์โก้หรือคนแบบจูเลียนน่าอีกเลย หญิงยาวยืนยิ้มก่อนจะปัดมือทั้งสองข้างและเดินกลับเข้าไปในห้องครัว จัดการดึงส่วนผสมต่างๆ ออกมาจากชั้นและตู้เย็น ไม่ว่าจะเป็นแป้ง ผงฟู ไข่ไก่ นม เนย น้ำตาล วิปปิ้งครีม เจลาติน ผงโกโก้และเครื่องมือที่จะใช้ทำขนมออกมา เธอทำการร่อนแป้ง ผงฟู เกลือเข้าด้วยกัน คลุกอัลมอนด์เข้ากับน้ำตาล ก่อนจะเอาไปผสมกับแป้งที่เตรียมไว้ เธอคนสวนผสมให้เข้ากัน แล้วเอาส่วนผสมที่เตรียมไว้เทใส่พิมพ์ที่เตรียมไว้จนเต็มถาด ก่อนจะยกถาดเข้าตู้อบ

ตะวันวาดหันกลับมาเตรียมส่วนผสมเพื่อจะทำเค้กโรลสอดใส่สตรอว์เบอร์รี บลูเบอรีชีสเค้ก เธอทำทุกๆ อย่างด้วยความตั้งใจ ใส่ใจทุกขั้นตอน เพราะการทำขนมเป็นอีกวิธีหนึ่งในการคลายเครียดและทำให้เธอมีความสุข หญิงสาวทำไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงเห่าบ๊อกๆ ของปริ๊นเซส ที่วิ่งผ่านประตูสำหรับสุนัขเข้ามา

ปริ๊นเซสเป็นสุนัขขนาดกะทัดรัด มีขนสีขาวปานปุยนุ่นทั้งตัว เป็นสุนัขที่ว่องไวปราดเปรียว โดยปกติมันจะตื่นตัวเสมอ เห่าเก่ง มีนิสัยอยากรู้อยากเห็นจนบางครั้งก็น่าหมั่นไส้ อวดดีในบางครั้ง สง่างาม และเป็นเพื่อนที่น่ารักของเธอ แต่มันมีนิสัยเสียสุดๆ ที่ทุกคนในบ้านรู้ดีนั้นคือมันมักจะชอบขนมหวานๆ ถ้าได้กลิ่นเป็นออดอ้อนขอเพื่อให้ได้กินขนมหวานๆ นั้น

ตะวันวาดยิ้มก่อนจะให้คุกกี้กับเจ้าหมาน้อยจอมออดอ้อนไปหลายชิ้นในระหว่างที่ทำขนม ในบ้านหลังนี้นอกจากเธอกับวินเซนโซ่แล้ว ก็ยังมีอัลเบอร์ต้าซึ่งทำหน้าที่เป็นแม่บ้านให้ อัลเบอร์ต้ามีรูปร่างท้วมสูงปานกลาง มีผมสีเทาแซมผมสีเข้มบางเล็กน้อย มีสีดวงตาสีเข้ม แววตาอ่อนโยน อายุสี่สิบปลายๆ เป็นหม้ายสามีตายและทำหน้าที่เป็นแม่บ้านอยู่ที่บ้านวาเลนติโนมาหลายปีแล้ว แต่วันนี้เป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ของอัลเบอร์ต้า และหล่อนออกไปพบกับลูกสาวและหลานๆ ที่บ้านของลูกสาว และจะกลับมาในตอนเย็น

 ปริ๊นเซส ไม่ต้องมาครางหงิงๆ ยกเท้าหน้าปิดตาและทำหน้าตาน่าสงสารแบบนั้นเลย เพราะฉันไม่มีทางสงสารเธอเหมือนกับอัลเบอร์ต้าหรอกนะ

หญิงสาวเท้าสะเอวและเอ็ดอึ้งด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก ก่อนจะยกถาดขนมถาดสุดท้ายเข้าตู้อบและมองไปรอบๆ ห้องครัวที่เต็มไปด้วยผงแป้งสีขาวที่หกเลอะเทอะอยู่บนโต๊ะและพื้น เสียงปี๊บของเตาอบบอกให้รู้ว่าขนมถาดแรกอบได้ที่แล้ว หญิงสาวสวมถุงมือและดึงถาดขนมร้อนๆ ออกมา และเตรียมจะทำความสะอาดห้องครัว เมื่อได้ยินเสียงครางหงิงๆ จากปริ๊นเซสอีกครั้ง

แน่ะ ยังจะมีหน้ามาออดอ้อนอีก แต่ชิ้นนี้จะเป็นชิ้นสุดท้ายของวันนี้ ก่อนที่แกจะอ้วนไปมากกว่านี้หรือเป็นเบาหวานตายเข้าใจไหม

บ๊อก! ปริ๊นเซสเห่าเหมือนจะรับรู้ หนึ่งคนกับหนึ่งสุนัขจึงอยู่ในครัวอีกกว่าชั่วโมงก่อนที่ขนมถาดสุดท้ายจะได้ออกจากเตา กลิ่นขนมหอมๆ ทำให้สุนัขตัวน้อยครางหงิงๆ และเริ่มออดอ้อนขอกินอีกชิ้น แต่คราวนี้เจ้านายสาวของมันส่ายหน้าและไม่ยอมตามใจ หมาน้อยทำอะไรไม่ได้ก็เลยได้แต่นั่งมองนายสาวจัดขนมใส่ขวดโหล่และใส่กล่อง

แกอยากจะออกไปข้างนอกไหมปริ๊นเซสตะวันวาดพูดกับเจ้าหมาน้อย เมื่อบรรจุคุกกี้ธัญพืชใส่ขวดโหล โรลสอดใส่สตรอว์เบอร์รี บลูเบอรีชีสเค้กใส่กล่องและถุงเสร็จแล้ว ปริ๊นเซสเห่าและเดินตามนายสาวออกจากห้องครัว ดี เพราะเดี๋ยวฉันจะพาแกไปเดินเล่น และแวะเอาขนมไปฝากซินญอร่าโลเตลลี่

แอนนา โลเตลลี่ เป็นหญิงชราวัยเจ็ดสิบที่ยังแข็งแรงและเป็นเพื่อนบ้านของพวกเธอมาหลายปีแล้ว ในตอนที่พ่อเลี้ยงและแม่ของเธอเสียชีวิต ครอบครัวโลเตลลี่ก็ทำตัวเป็นเพื่อนบ้านที่ดีโดยแวะมาช่วยงานจนกระทั่งงานศพผ่านพ้นไป

ตะวันวาดปิดประตูบ้านจูงสายจูงปริ๊นเซสมือหนึ่งส่วนมือหนึ่งหิ้วถุงขนมที่จะเอาไปฝากซินญอร่าโลเตลลี่ไว้อีกมือหนึ่ง หญิงสาวปิดประตูรั้ว ก่อนจะเดินไปตามทางเดินของหมู่บ้านจนกระทั่งมาถึงหน้าบ้านของซินญอร่าโลเตลลี่ซึ่งอยู่ติดกัน

ติ๊งต๊องติ๊งต๊อง!

หญิงสาวกดกริ่งประตูและยืนรออย่างใจเย็น ต้องใช้เวลากว่าห้านาทีก่อนที่ซินญอร่าโลเตลลี่จะเดินออกมาเปิดประตูรั้วให้

อ้าว! นึกว่าใคร หนูซันนี่กับปริ๊นเซสแสนรู้นี่เองซินญอร่าโลเตลลี่เปิดประตูรั้วบ้านออกกว้าง ปริ๊นเซสเห่าทักทาย ก่อนจะวิ่งไปดมมือที่เจ้าของบ้านยื่นให้ หลังจากสุนัขแสนรู้และหญิงชราทักทายกันเสร็จแล้ว ตะวันวาดก็กล่าวทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะยื่นถุงขนมให้กับเจ้าของบ้าน

สวัสดีค่ะซินญอร่าโลเตลลี่ หนูทำขนมเลยแวะเอามาฝากนะคะ

ขอบใจมากจ้ะที่มีน้ำใจกับคนแก่แบบฉัน ตั้งแต่อัลเดรียของฉันจากไป ฉันก็ไม่ค่อยจะมีใครๆ แวะมาเยี่ยมมากนัก นอกจากหนู

อัลเดรีย โลเตลลี่เป็นสามีของหล่อนและเขาตายไปเมื่อสามปีที่แล้ว และนั่นทำให้หญิงชรารู้สึกหงอยเหงาเนื่องจากไม่ค่อยมีลูกๆ หลานๆ แวะมาเยี่ยมมากนัก ถ้าพวกนั้นจะแวะมาก็เป็นเพราะว่าพวกเขาเดือดร้อนไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่งเสมอ

ไม่เป็นไรค่ะหญิงสาวบอกยิ้มๆ เพราะในตอนนี้เธออยากจะอยู่เพียงลำพังหลังจากต้องเจอะเจอกับความวุ่นวายที่เกิดจากมาร์โก้

ไม่เข้ามากดื่มชากันก่อนหรือจ๊ะหญิงชราเอ่ยชวน พลางคะยั้นคะยอ เพราะคงอยากจะมีเพื่อนคุยแก้เหงา

ตะวันวาดยิ้ม ก่อนจะกล่าวขอบคุณอีกฝ่าย ขอบคุณค่ะที่ชวน แต่เอาไว้คราวหน้าแล้วกันนะคะซินญอร่าโลเตลลี่ เพราะฉันจะต้องพาปริ๊นเซสไปเดินเล่นน่ะค่ะ

งั้นก็ขอให้เดินเล่นให้สนุกนะจ๊ะ

ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะซินญอร่าโลเตลลี่

สวัสดีจ้ะ

ตะวันวาดรอจนกระทั่งซินญอร่าโลเตลลี่ปิดประตูรั้วและเดินกลับเข้าไปในบ้านแล้ว ก่อนที่เธอจะพาปริ๊นเซสเดินไปตามทางเดินของหมู่บ้าน เพื่อไปยังสวนสาธารณะ ปริ๊นเซสมีท่าทางกระดี๊กระด๊า เมื่อเห็นเด็กๆ ที่อยู่ในสนามเด็กเล่น

เด็กๆ หลายคนเมื่อเห็นปริ๊นเซสก็ต่างวิ่งกรูกันเข้ามาขอเล่นด้วย เนื่องจากปริ๊นเซสเป็นสุนัขพันธุ์เล็กและเด็กๆ ไม่กลัวมัน หญิงสาวกล่าวอนุญาตและคอยดูเด็กๆ อย่างใกล้ชิด จนกระทั่งเวลาร่วงเลยไปเกือบหนึ่งชั่วโมง หญิงสาวจึงเอ่ยขอตัวพาปริ๊นเซสกลับ เด็กๆ หลายคนผิดหวังจนผู้ปกครองและพี่เลี้ยงเด็กต้องพูดปลอบใจ เมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังของเด็กๆ หญิงสาวกล่าวสัญญากับเด็กๆ เหล่านั้นว่าจะพาปริ๊นเซสแวะมาเล่นที่สวนสาธารณะนี้บ่อยๆ คำสัญญาของเธอทำให้เด็กๆ ยิ้มกว้างในทันที

ตะวันวาดจูงสายจูงปริ๊นเซสเพื่อพากลับบ้าน แต่จู่ๆ ก็มีรถตู้สีดำมาจอดจนชิดติดกับทางเท้าที่เธอกำลังเดินอยู่ ด้วยความตกใจจึงทำให้หญิงสาวหยุดยืนชะงักอยู่กับที่ ก่อนที่จะมีผู้ชายร่างสูงใหญ่สองคนกระโดดลงมาจากรถตู้ ปริ๊สเซสเห่าเสียงดังและงับข้อเท้าของหนึ่งในผู้ร้ายจนชายคนนั้นสบถเสียงดังลั่น

หญิงสาวพยายามจะวิ่งหนี แต่หนึ่งในคนร้ายกระชากผมยาวที่ถักเปียของเธอไว้และเอาผ้าที่ชุบน้ำยาฉุนโปะเข้าที่จมูก ในขณะที่อีกคนรวบขาเรียวของเธอขึ้น หญิงสาวพยายามจะดิ้นรนและกรีดร้องให้คนช่วย แต่ชายร่างสูงทั้งคู่กับอุ้มเธอขึ้นรถตู้สีดำอย่างรวดเร็ว แล้วรถตู้ก็กระชากตัวแล่นออกไป ก่อนที่จะสลบไปหญิงสาวก็ได้แต่หวังว่าปริ๊นเซสจะไม่เป็นอะไรและคงมีใครสักคนเห็นเหตุการณ์อุกอาจที่เกิดขึ้นกลางวันแสกๆ นี้

EBOOK ที่นี่>  http://goo.gl/VU8OaH

 

 

 

 

 

       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น