บำเรอสวาทมาเฟีย

ตอนที่ 37 : ของขวัญ(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    14 พ.ย. 60

แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านผ้าม่านผืนสวยเข้ามาแยงตาทำให้วินเซนโซ่ขยับพลิกตัวหนี เขากำลังฝันและมันเป็นฝันดี รอยยิ้มหวานและสัมผัสที่อ่อนโยนของมิเคล่าทำให้เขาเป็นบ้า หญิงสาวในชุดนอนแบบเบบี้ดอลล์สีชมพูยิ้มหวานและนอนถอดร่างระทดระทวยรอเขาอยู่บนเตียงสีขาวหลังใหญ่ หญิงสาวพลิกร่างนอนตะแคงข้างมองเขาโดยมีมือเรียวบางค้ำศีรษะไว้ เอานิ้วชี้กับนิ้วกลางแตะริมฝีปากก่อนจะส่งจูบหวานๆ มาให้ทีหนึ่ง แต่เมื่อเห็นว่าเขายังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มิเคล่าก็ส่งสายตาเชิญชวนพร้อมกระดิกนิ้วชี้เรียกเข้าไปหา ไม่ถึงหนึ่งนาทีร่างใหญ่ก็ปราดไปที่เตียงกว้าง คว้าร่างบางมากอดจูบให้สาแก่ใจที่ชอบยั่วยวนดีนัก

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นเหนือริมฝีปากจิ้มลิ้มของมิเคล่า ปากกระด้างทาบทับลงบนริมฝีปากนุ่มอย่างหนักหน่วงรุนแรง มือหนาตรึงต้นคอและศีรษะได้รูปของเธอไว้ ลิ้นร้อนชื้นไล้ไปบนกลีบปากนุ่ม ดูด ขบเม้มริมฝีปากล่างและใช้ลิ้นแตะปลายลิ้นของเธออย่างยั่วเย้า มันกระด้าง เรียกร้อง ดูดดื่ม และเร่าร้อนพอจะเผ่าไหม้ทั้งคู่ให้ไหม้เกรียม ร่างของทั้งสอบบดเบียดเข้าหากัน สะโพกของเธอคร่อมอยู่บนสะโพกของเขา หน้าอกนุ่มเสียดสีอยู่กับแผงอกกว้าง แล้วปากของเธอครอบครองปากของเขา

มือหนาสอดเข้าไปในเสื้อนอนคอกว้างลึกนั้น กอบกุมทรวงงามฟอนเฟ้นเคล้นคลึงความอ่อนนุ่มอวบไว้ในมือ ริมฝีปากของเขาผละจากกลีบปากนุ่มไปที่ซอกคอขาวผ่องสู่อกอวบขาว เขาจูบและ ตวัดลิ้นรัวบนยอดทรวงที่แข็งชูชันดันขึ้นมา สลับกับการขบฟันเบาๆ พร้อมกับบีบเคล้น ฟอนเฟ้นทรวงอกอวบใหญ่อย่างหนักหน่วง

มิเคล่าครวญครางด้วยความเสียวออกมา เมื่อโดนจู่โจมทรวงอกอวบอย่างไม่ปรานี วินเซ็นโซ่ไล้เลีย ดูดดื่มอย่างคนที่หิวกระหายและด้วยความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างยิ่ง จนกระทั่งหญิงสาวหยัดร่างขึ้นหาและครวญครางเรียกชื่อเขา

โอ! วินซ์แล้วตามด้วยเสียง อ๊อก

เสียงเสียงโอ้กอ้ากของภรรยาดังก้องในโสตประสาทของเขา ชายหนุ่มพลิกตัวและยกหมอนขึ้นปิดหน้า แต่เสียงนั้นมันยังไม่ยอมหายไป

อ๊อก

เสียงอาเจียนทำให้วินเซนโซ่ปรือตาขึ้น ไม่ถึงหนึ่งนาทีหลังจากนั้นความจริงก็จู่โจม เขาแต่งงานแล้วและเสียงที่ได้ยินดังมาจากห้องน้ำนั่นก็คือเสียงของภรรยาของเขากำลังโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงอาเจียนโอ้กอ้ากน่ากลัวนั้นทำให้เขานิ่วหน้า ชายหนุ่มชันตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะเวียงขาลงจากเตียงและเดินตรงไปยังห้องน้ำ

มิเคล่า คุณเป็นอะไรน่ะ ไม่สบายหรือเปล่า ถึงได้อาเจียนแบบนั้นเขาถาม และเข้าไปลูบหลังไหล่ให้ภรรยาที่ยังก้มหน้าก้มตาอาเจียนออกมา แต่ไม่มีอะไรออกมาเลยนอกจากน้ำลายเหนี่ยวๆ

ฉันสบายดี แค่แพ้ท้องนิดหน่อยมิเคล่าเงยหน้าขึ้น หลังจากที่รู้สึกดีขึ้น

 เธอกดชักโครก เปิดก๊อกน้ำที่อ่างล้างหน้า บ้วนปากและวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าให้รู้สึกสดชื่นขึ้น ก่อนจะหมุนกายยืนพิงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าด้วยความเหนื่อยอ่อน อาการนี้มันมาเร็วแล้วก็ไปเร็วพอๆ กัน อีกสองสามนาทีเธอก็รู้สึกดีขึ้นเหมือนไม่เคยคลื่นไส้อาเจียนมาก่อน

คุณแพ้ท้องรุนแรงแบบนี้ตลอดเลยหรือสีหน้าเป็นกังวลของสามี ทำให้เธอฝืนยิ้มออกมาเพื่อให้เขาสบายใจ

ก็ไม่ตลอดหรอกค่ะ จะมีอาการในตอนเช้าหรือตอนเย็น อีกสองสามนาทีฉันก็รู้สึกดีขึ้นแล้วแต่ใบหน้าซีดเผือดไม่ได้บอกเช่นนั้น

คุณเดินไหวไหม ออกไปนั่งพักสักครู่

ไหวค่ะ

ปากพูดว่าไหว แต่ร่างบางกับทำท่าจะเป็นลมล้มกองในห้องน้ำ เมื่อเห็นดังนั้นวินเซนโซ่จึงยื่นมือไปคว้าร่างบางไว้ ก่อนจะช้อนอุ้มออกจากห้องน้ำ

มิเคล่าสอดมือขึ้นกอดรอบคอของสามีโดยอัตโนมัติและซุกหน้ากับอกกว้าง กลิ่นกายชายสะอาด หอมสดชื่นและอบอุ่นของเขาทำให้เธออยากจะสูดดมและซุกอยู่ข้างกายของเขาตลอดทั้งวัน

นี่หรือไหวของคุณเขาพูดเชิงตำหนิ ปากเก่งเดี๋ยวก็ได้เซล้มลงไปกองกับพื้นหรอก

ฉันไม่เป็นอะไร เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นจริงๆ นะมิเคล่าพูดยืนยัน เมื่อสามีวางเธอลงบนโซฟาหนังตัวนุ่มอย่างนุ่มนวล ก่อนที่เขาจะนั่งลงข้างๆ มือใหญ่ลูบไล้กรามบอบบาง ริมฝีปากนุ่ม และเสยผมที่ปรกใบหน้าของเธอออกอย่างอ่อนโยน

ในยามปกติถึงมิเคล่าจะทำเป็นปากเก่งปากดีจนทำให้นึกโกรธและอยากจะลงโทษปากจัดจ้านนั้น แต่เมื่อเห็นอาการไม่สบายของเธอก็ทำให้วินเซนโซ่อดที่จะเป็นห่วงและอยากจะดูแลเธอ

คุณอยากจะได้อะไรไหม

น้ำเย็นๆ สักแก้วก็ดีค่ะ

วินเซนโซ่เดินไปรินน้ำใส่แก้วมาให้ มิเคล่ายื่นมือไปรับแก้วน้ำมาดื่มอย่างกระหาย ที่จริงในตอนนี้หญิงสาวก็รู้สึกดีขึ้นมาก แล้วก็เหมือนกับเธอไม่เคยมีอาการคลื่นไส้อยากจะอาเจียนมาก่อน

คุณหน้าซีดมากเลย ผมว่าคุณน่าจะไปคลินิกหรือไม่ก็ไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจดูนะให้ชัดๆ ไปเลยว่าคุณไม่ได้เป็นอะไร

ชายหนุ่มนิ่วหน้าด้วยความเป็นห่วง วินเซนโซ่ไม่แน่ใจว่าอาการคลื่นไส้อาเจียนหนักแบบนี้มันปกติไหม เพราะเขาไม่เคยใกล้ชิดใครที่กำลังตั้งครรภ์มาก่อน แล้วน้องสาวของเขาที่ตั้งครรภ์อ่อนๆ ก็ดูปกติดีไม่เห็นมีอาการคลื่นไส้อาเจียนแบบนี้ให้เห็น

หญิงสาวส่ายหน้าไปมาจนผมยาวดำขลับกระจายไปรอบไหลบอบบาง ไม่ได้หรอก ฉันมีนัดคุยงานกับลูกค้า

นี่คุณกำลังจะไปทำงานเหรอชายหนุ่มขมวดคิ้วนิ่วหน้าหนักขึ้น

นัยน์ตาสีเฮเซิลเข้มขึ้น สายตาคมกริบมองกวาดขึ้นๆ ลงๆ ทั่วร่างภรรยาด้วยความกังวลใจ ชุดนอนแบบเบบี้ดอลล์สีหวานโปร่งบางจนทำให้เขามองเห็นทุกสัดส่วนได้อย่างชัดเจน ร่างบอบบางอ้อนแอ้นยังไม่แสดงอาการของคนตั้งครรภ์ยกเว้นทรวงอกที่ขยายใหญ่ขึ้นกว่าขนาดที่เขาจำได้ แล้วสายตาหิวกระหายคู่นั้นก็หยุดนิ่งอ้อยอิ่งอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่นานอยู่หลายนาที ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปมองใบหน้าแดงก่ำที่ดูมีสีสันขึ้นจากความเขินอาย

ค่ะหญิงสาวตอบรับอึกอัก ใบหน้าแดงก่ำจากสายตาเร่าร้อนหิวกระหายของสามี แผนยั่วสวาทสามีของเธอดูจะเป็นไปได้ด้วยดี ไม่วันใดก็วันหนึ่งเขาคงจะต้องกลืนคำพูดดูถูกของตัวเองอย่างแน่นอน เราไม่ต้องไปฮันนีมูนหรืออะไร แล้วฉันก็ควรจะเคลียร์งานก่อนที่จะต้องย้ายไปอยู่กับคุณ แต่ถ้าคุณมีงานเร่งด่วนอะไร คุณก็กลับไปก่อนก็ได้ แล้วฉันจะเดินทางตามไปทีหลัง หลังจากที่เคลียร์งานที่นี่เสร็จแล้ว

ไม่ชายหนุ่มส่ายหน้าไม่เห็นด้วย ก่อนจะเชยคางมนและมองเข้าไปในนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างใสคู่นั้น เราจะต้องไปพร้อมกัน แล้วผมให้เวลาคุณสองวันในการเคลียร์งาน

นั้นจะเผด็จการเกินไปไหมเจ้าค่ะหญิงสาวทำปากยื่นอย่างไม่ค่อยพอใจมากนัก โดยที่ไม่รู้เลยว่าท่าทางของเธอนั่นน่ารัก น่าชัง เสียจนทำให้วินเซนโซ่อยากจับเธอมาจูบซะเหลือเกิน

ไม่หรอกริมฝีปากคนพูดโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอบอุ่น ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่มิเคล่าได้เห็นนับตั้งแต่ทั้งสองแต่งงานกัน ถ้าผมเป็นคนเผด็จการจริงอย่างที่คุณว่าหรือกล่าวหา รับรองวันนี้คุณคงจะไม่ต้องไปทำงานแต่อาจจะแวะไปคลินิกหรือไม่ก็โรงพยาบาลแล้ว

ฉันแค่ท้องไม่ได้ป่วยหรือว่าพิการหญิงสาวชี้แจง พลางโน้มน้าวให้สามีเห็นด้วยกับสิ่งที่พูด

แต่ผมเป็นห่วง

เป็นห่วงหญิงสาวพูดทวน เพราะไม่แน่ใจว่าได้ยินอย่างถูกต้อง แต่สีหน้าจริงจังของสามีบอกว่าเธอได้ยินถูกต้องแล้ว แต่ประโยคต่อมาของเขากลับทำให้เธออยากจะหาอะไรเขวี้ยงหรือทุ่มใส่ศีรษะทุยได้รูปสวยของเขาแทน

ผมเป็นห่วงกลัวว่าถ้าคุณเป็นอะไรไปอีก พี่ชายคุณคงจะโทษว่าเป็นความผิดของผมและซันนี่

หญิงสาวเม้มเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรง ก่อนจะพูดลอดไรฟันด้วยความโมโหว่า…“ที่พูดจาดีและทำท่าเป็นห่วงเป็นใยนี่ก็เพราะกลัวว่าน้องสาวของคุณจะโดนพี่แมตแก้แค้นหรืออะไรนั้นอีกใช่ไหม

ใช่

คำพูดตรงๆ ของวินเซนโซ่ ทำให้ดีไซเนอร์สาวรู้สึกเจ็บปวดลึกๆ อยู่ในใจ ทั้งที่บอกตัวเองว่าไม่ควรจะแคร์ แต่คำพูดตรงๆ นั้นก็ยังทำให้เธอเจ็บปวดได้ เธอไม่ได้มีความหมายใดๆ กับเขาเลย นอกจากเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาแต่งงานกับเธอ เพราะตะวันวาดจะได้ไม่ต้องตั้งครรภ์ลูกนอกสมรส มิเคล่าได้แต่เศร้าซึมและเจ็บปวดอยู่ลึกๆ เมื่อคิดว่าสามีอาจจะไม่แคร์เธอเลย

หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น และจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของสามี งั้นก็ขอบคุณ ฉันรู้สึกดีขึ้นมากแล้วในตอนนี้มิเคล่ามองเล็กที่อยู่ในมือใหญ่อย่างเย็นชา แล้วก็ช่วยปล่อยมือออกจากมือของฉันด้วย เพราะฉันจะต้องไปอาบน้ำ แต่งตัวไปทำงาน

ถ้าวินเซนโซ่คิดว่าเธอจะปล่อยให้คำพูดของเขามีอิทธิพลต่อชีวิตของเธอละก็ ขอบอกว่าไม่มีทางซะล่ะ เธอจะต่อต้าน ท้าทายและยั่วยวนเขา เธอจะใช้อาวุธทุกชิ้นที่มีในมือในการต่อสู้ต่อกรกับเขา เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีเถอะ คุณสามี

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น