บำเรอสวาทมาเฟีย

ตอนที่ 35 : ผมต้องการคุณ(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    6 พ.ย. 60

 คอนสแตนตินและโรเบอร์ต้า จิโอวานนี่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ ท่านทั้งสองแจ้งให้ลูกชายทราบว่าภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันหมาดๆ ของเขา ต้องการห้องนอนส่วนตัวและไม่พร้อมที่จะทำหน้าที่ภรรยา แมตเตโอไม่โต้แย้งแต่สายตามุ่งมั่นคู่นั้นทำให้ตะวันวาดแน่ใจว่าเขาจะไม่ทำตามข้อเรียกร้องนั่น

เขาดื้อดึงและดื้อรั้นพอๆ กับลานั่นล่ะ ยังไงคืนนี้เขาก็ต้องมา หญิงสาวเหลือบมองพรายน้ำบนนาฬิกาข้างหัวเตียงเข็มสั้นอยู่ที่เลขที่สิบสองส่วนเข็มยาวอยู่ที่เลขแปด แต่จิตใจของเธอยังไม่สงบ เพราะคิดว่าอย่างไรสามีผู้มากด้วยโลกีย์ของเธอจะต้องโผล่มา

คำพูดทุกๆ คำและการกระทำทุกๆ อย่างของเขาที่กระทำหรือพูดเมื่อตอนที่ตะวันวาดยังถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินเธอไม่มีวันลืม มันกัดกินใจเธอราวกับน้ำกรดร้อนๆ โทสะแล่นปราดไปทั่วสมองปะปนกับอารมณ์ที่น่าวิงเวียนอีกอย่างหนึ่งไหลเวียนไปทั่วกาย ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกโกรธรุนแรงจนพูดอะไรไม่ออก

ถ้าแม่เกลียดพ่อของลูก ลูกจะเกลียดแม่ไหมหญิงสาวกระซิบถามในความมืด พลางยกมือขึ้นลูบไล้หน้าท้องที่ยังแบนราบของตน

ในหนึ่งวันอารมณ์ของเธอปรวนแปร จนแม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่อาจจะเข้าใจได้ในบางครั้ง จู่ๆ ก็รู้สึกหดหู่ อยากร้องไห้ แต่บางครั้งก็อยากจะยิ้มหรือหัวเราะโดยไม่มีเหตุผล มันเป็นอารมณ์สับสนปรวนแปรจนไม่อาจจะอธิบายได้ แต่แม่สามียืนยันว่านั้นเกิดจากฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลงไปของคนท้อง

โรเบอร์ต้าเป็นคนดี นางให้คำแนะนำมากมาย แม้แต่มิเคล่าพี่สะใภ้ก็ยังแนะนำหมอสูตินรีแพทย์ที่เก่งที่สุดให้ ตะวันวาดยิ้มก่อนจะสัญญาว่าจะแวะไปที่คลินิกที่หล่อนแนะนำ สมองของหญิงสาวครุ่นคิดถึงคำแนะนำมากมาย ทั้งที่ควรจะนอนหลบพักผ่อนได้แล้ว ถ้าไม่อยากให้มันส่งผลต่อลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์ หญิงสาวยอมรับว่าวันนี้มีเรื่องหลายเรื่องที่มีผลต่อจิตใจของเธอ แต่อย่างไรเธอก็ควรจะนอนหลับพักผ่อนเพื่อตัวเองและลูก โดยพยายามลืมปิศาจร้ายที่คอยหลอกหลอนเธอทั้งยามหลับและตื่น

ซันนี่ เธอควรจะนอนได้แล้วหญิงสาวบอกตัวเอง ก่อนจะพยายามหลับให้ได้ในคืนนี้

 

อีกมุมหนึ่งของบ้าน

แมตเตโอนั่งอยู่ข้างเตาพิงที่ไม่ได้จุด มือข้างหนึ่งวางอยู่บนเท้าแขนของเก้าอี้นวมตัวนุ่มนั่งสบาย ส่วนมืออีกข้างถือแก้วเจียระไนเนื้อดีที่มีบรั่นดีรสชาติเยี่ยมอยู่ข้างใน เขานั่งอยู่ตรงนี้มาหลายชั่วโมงแล้วหลังจากกลับขึ้นมาจากการดินเนอร์ในสวน ซึ่งเป็นการรับประทานอาหารค่ำที่เขาไม่ได้กินแม้แต่คำเดียว เมื่อได้รับแจ้งจากบิดามารดาว่าตะวันวาดต้องการแยกห้องนอน แค่ได้ยินเท่านั้นหูของเขาก็อื้ออึงจนไม่ได้ยินอะไรอย่างอื่น ชายหนุ่มไม่โต้แย้งหรือทำอะไรอย่างอื่น ก่อนจะเอ่ยขอตัวออกจากโต๊ะดินเนอร์ในสวนโดยอ้างว่าปวดศีรษะ เขากลับขึ้นห้องและจมจ่อมอยู่กับบรั่นดีรสชาติดีอยู่หลายชั่วโมงนับตั้งแต่ที่ขึ้นมา

อยากแยกห้องนอนอย่างนั้นหรือชายหนุ่มคำรามเสียงกร้าว ก่อนจะบีบแก้วเจียระไนที่ถืออยู่ในอุ้งมือจนกระทั่งมันแตกคามือ เศษแก้วเจียระไนกระจายเกลื่อน บรั่นดีหกเลอะชุดทักสิโด้และพรมสีสวย และมีเศษแก้วชิ้นหนึ่งฝั่งอยู่ในฝ่ามือของเขา เลือดสดๆ ไหลจากมือถูกชุดทักสิโด้และพรมในห้อง เขาสบถหยาบคายก่อนจะดึงเศษแก้วชิ้นนั้นออกจากฝ่ามือ

แมตเตโอทำแผลด้วยตัวเองแบบหยาบๆ ก่อนจะถอดชุดเลอะคราบเลือดออกจากร่าง อาบน้ำ โกนหนวด มีดโกนหนวดบาดเข้าที่คางอีกแล้ว วันนี้เขาจะต้องเสียเลือดอีกแค่ไหนกันน่ะ ริมฝีปากของชายหนุ่มบิดเบ้อย่างเยาะหยัน ก่อนจะจัดการอาบน้ำต่อให้เสร็จ หลังจากนั้นไม่กี่นาทีร่างสูงก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับเสื้อคลุมอาบน้ำสีแดงเลือดนก แมตเตโอมองจ้องเข้าไปในกระจกที่สะท้อนใบหน้าดุกระด้างของเขาออกมา แล้วเขาก็พึมพำพูดกับตัวเองว่า

ซันนี่ คิดหรือว่าผมจะยอมทำอย่างที่คุณต้องการ คุณเป็นเมียผม ที่ที่คุณควรอยู่คือบนเตียงและใต้ร่างแกร่งของผม

เมื่อพูดจบชายหนุ่มก็ย้ำเท้าโครมๆ ออกจากห้องนอน แต่โชคดีที่ว่าแต่ละห้องนั้นมีความเป็นส่วนตัวมากพอที่จะไม่ได้ยินเสียงจากภายนอกห้องหรือภายในห้องที่ดังลอดออกมา

แมตเตโอเดินลงบันไดแวะที่ห้องครัวหยิบปลาสเตอร์ติดแผลขนาดใหญ่ออกจากกล่องปฐมพยาบาลติดลงบนฝ่ามือที่ถูกบาด ก่อนจะค้นหากุญแจสำรองที่นอร่าแม่บ้านเป็นคนเก็บไว้ ชายหนุ่มเปิดลิ้นชักค้นหาวุ่นวาย แต่ในที่สุดเขาก็หากุญแจสำรองพวงนั้นเจอ

ริมฝีปากหยักลึกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มในตอนที่เขาเดินออกจากห้องครัว ชายหนุ่มเดินขึ้นบันไดทีละสองขั้นและตรงดิ่งไปยังห้องนอนของตะวันวาดที่สุดทางเดิน ความโกรธกับความยินดีที่จะได้พบเธอกำลังผสมปนเปอยู่ในใจ อารมณ์อ่อนไหวกำลังผสมกันอย่างรุนแรงพอจะทำให้สมองเขาตีบตันจนคิดอะไรไม่ออก

ชายหนุ่มสอดลูกกุญแจหมุนบิดเปิดประตูห้อง ภายในห้องค่อนข้างมืด แมตเตโอยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งปล่อยให้สายตาปรับให้ชินกับความมืดในห้อง ก่อนจะย่องแบบเงียบกริบไปยืนที่เตียงอีกฝั่ง เขามองเห็นเงาตะคุ่มของภรรยาได้อย่างชัดเจนในความสลัวของห้องและเขาแน่ใจว่าเธอยังไม่ได้หลับ

 ซันนี่ ผมรู้นะว่าคุณยังไม่หลับเอ่ยท่ามกลางความมืดสลัวของห้อง

 แล้วฉันก็รู้อยู่แล้วว่าคุณจะต้องมาตะวันวาดขยับตัวจากท่านอนเป็นท่านั่ง ดึงผ้าห่มมาคลุมถึงคอ ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟหัวเตียง

ชูก้าร์ คุณจะบอกว่าคุณกำลังรอผมอยู่อย่างนั้นเหรอ

ความตื่นเต้นแผ่กระจายไปทุกเส้นเลือด แมตเตโอรีบระงับความรู้สึกนั้นในทันที นี่คือภรรยาของเขา ในที่สุดเธอก็มาอยู่ที่นี่ แม้ว่ามันจะไม่ใช่ห้องนอนที่เธอควรจะอยู่ก็ตามชายหนุ่มคิดและพยายามจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อทำให้เธอต้องการเขาเหมือนที่เขาต้องการเธอ เพราะเขาปวดร้าวโหยหาและต้องการเธอแทบบ้า

เปล่าหญิงสาวตอบปฏิเสธเสียขุ่น พลางส่ายหน้าจนผมยาวหยักศกเป็นลอนนุ่มสีน้ำตาลเข้มยุ่งเหยิงแผ่กระจายไปรอบไหล่บอบบาง เธอดูบอบบางและน่ารักน่าใคร่เป็นที่สุด จนทำให้ร่างกายท่อนล่างของเขาเคร่งเครียดอย่างปวดร้าว แต่เป็นเพราะนิสัยเอาแต่ใจ เผด็จการและเป็นจอมบงการของคุณทำให้ฉันแน่ใจว่าคำพูดขอร้องกึ่งบังคับจากพ่อแม่ของคุณคงจะไม่ทำให้คุณหยุดที่จะรบกวนฉัน แล้วฉันก็น่าจะบอกให้พวกท่านติดกลอนประตูให้ด้วย เพราะนั้นอาจจะกันคุณให้ห่างจากเตียงของฉันได้คำพูดเผ็ดร้อนของเธอทั้งเย็นชาและไร้อารมณ์จนเขารู้สึกได้

ริมฝีปากหยักลึกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มขบขัน กลอนประตูไม่สามารถจะกันผมให้ห่างจากคุณได้หรอกชูก้าร์ แล้วเราแต่งงานกันแล้วนะ

ทำอย่างกับฉันจะลืมแน่ะตะวันวาดพูดประชดประชัน พลางขึงตา หญิงสาวไม่แน่ใจว่าคืนนี้จะทำอย่างที่สามีจอมปิศาจของเธอต้องการได้หรือไหม เพราะแน่ใจว่าเธอรู้จุดประสงค์ที่เขาเข้ามาในห้องนี้ได้ และจุดประสงค์นั่นจะเป็นอะไรไม่ได้นอกจากเซ็กซ์

เขาขึงตา และคำรามตอบเสียงเบาว่า…“แล้วข้อตกลงที่คุณทำกับพ่อแม่ของผมมันก็ประหลาดที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา เป็นสามีภรรยากันก็ควรจะนอนด้วยกันสิ นอนแยกห้องแบบนี้มันบ้าที่สุด

ตะวันวาดรู้สึกหวั่นไหวอย่างประหลาด แมตเตโอเต็มไปด้วยพลังอำนาจและดูเป็นชายชาตรีอย่างที่สุดในชุดเสื้อคลุมเนื้อแพรสีแดงเลือดนกที่ถูกสั่งตัดมาเป็นอย่างดี เขานั่งอย่างสบายอารมณ์อยู่บนเก้าอี้นวมข้างเตียงและมองเธออย่างพินิจพิจารณา ตะวันวาดรู้สึกเหมือนถูกสะกดด้วยดวงตาสีฟ้าอมเทาคู่นั้น หญิงสาวกลั้นใจแล้วระบายลมหายใจออกมาช้าๆ ยืดตัวขึ้นและทำเหมือนว่าทั้งคู่กำลังอยู่ในระหว่างการคุยทางธุรกิจที่สำคัญ

แล้วคุณต้องการอะไรจากฉันล่ะ

คุณผมต้องการคุณ

อ้อ! เซ็กซ์ตะวันวาดเหยียดปากอย่างเยาะหยัน เพราะรู้สึกสมเพชตัวเอง ที่ต้องมาเป็นที่ลองรับอารมณ์ใคร่ของสามีของตนเอง งั้นก็มาทำๆ ให้มันเสร็จไป แล้วคุณจะได้ออกไปจากห้องของฉันสักที ฉันเหนื่อย เพลีย และต้องการที่จะนอนพักผ่อน

และหญิงสาวก็แน่ใจว่าตัวเองคงจะนอนไม่หลับไปอีกหลายชั่วโมงหลังจากที่เขาจากไป เหมือนเช่นที่มันเคยเกิดขึ้นที่ห้องใต้ดินที่บ้านพักตากอากาศนั้น

แมตเตโอนิ่วหน้า คุณเข้าใจผิด

 หรือคะริมฝีปากของหญิงสาวบิดเบ้อย่างดูถูก เพราะฉันแน่ใจว่าตลอดสามสัปดาห์ที่ฉันอยู่ที่ห้องใต้ดินนั่น คุณต้องการจากฉันแค่นั้น

แมตเตโอนั่งนิ่งบนเก้าอี้นวมข้างเตียงนอนอยู่ครู่ใหญ่ สีหน้าดุกระด้างของเขาดูน่าเกรงขามเหมือนปิศาจตัวที่ดุดันน่ากลัวที่สุด แต่ในตอนนี้เธอไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เขาจะทำอะไรก็เชิญตามสบาย แต่เธอจะเก็บความโกรธแค้นเกลียดชังไว้ในใจของเธออีกนานแสนนาน

งั้นคงเป็นหน้าที่ของผมที่จะทำให้คุณเชื่อว่าผมต้องการคุณในแบบอื่นนอกจากเรื่องเซ็กซ์น้ำเสียงเรียบเรื่อยของสามีไม่ได้บ่งบอกถึงความโกรธ แต่มันกลับทำให้หญิงสาวรู้สึกถึงความมุ่งมั่นของเขา

ยังไง

เขยิบไปสิ

หญิงสาวนิ่วหน้า ทำไม

ผมจะนอนกับคุณ

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #153 ตะอุ๋ง (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 10:05
    ยังไง ยังไง เมื่อไรจะดีกันสักที
    #153
    0