บำเรอสวาทมาเฟีย

ตอนที่ 28 : แบล็กเมล์ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,469
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    2 ต.ค. 60

บ้านวาเลนติโน นอกเมืองมิลาน แคว้นลอมบาร์ดี

ฤดูใบไม้ผลิมันคือฤดูกาลที่เธอจะต้องจดจำไปชั่วชีวิต ดอกไม้และความอบอุ่นที่มาแทนที่ความเหน็บหนาวของฤดูหนาว แต่ไม่สามารถแทนที่ความเย็นยะเยือกหนาวเหน็บในใจของเธอได้ ตะวันวาดยืนกอดตัวเองอยู่ข้างหน้าต่างบานยาวและมองออกไปยังดวงอาทิตย์ในเดือนพฤษภาคมที่ส่องแสงสีทองแต้มขอบฟ้า

อากาศและแสงดีเหมาะกับการวาดรูป หญิงสาวคิด ก่อนจะปล่อยสายตามองไปไกลๆ อย่างไร้จุดโฟกัส เธอนอนไม่ค่อยหลับและตื่นเช้าเหมือนเช่นทุกๆ วันนับตั้งแต่กลับมาอยู่ที่บ้าน มือเรียวบางยกมือขึ้นลูบไล้หน้าท้องที่ยังแบนราบของตัวเอง

แม่รักลูกนะจ๊ะหญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่ไม่แน่ใจว่าลูกจะได้ยินหรือไม่

อาการหดหู่ เศร้าหมองของเธอดีขึ้น เมื่อมีบางสิ่งบางอย่างที่มีค่าให้เฝ้ารอ นายแพทย์สูงวัยที่โรงพยาบาลบอกว่าเธออาจจะคลอดประมาณกลางถึงปลายมกราคม นายแพทย์สูงวัยให้คำแนะนำมากมายและฉีดยาบำรุงครรภ์ให้ หญิงสาวออกห้องตรวจพร้อมกับใบสั่งยา วินเซนโซ่ลุกขึ้นยืนในทันทีที่เห็น เขาคอยอยู่ข้างๆ เธอนับตั้งแต่วันที่ได้รู้เรื่องราวร้ายๆ ทั้งหมดนั้น

เมื่อคิดถึงพี่ชายที่แสนดีขึ้นมา ใบหน้าที่มีแผลแตกยับหลายแห่งก็ปรากฏชัดในใจ เมื่อเธอนิ่วหน้าคาดคั้นถามว่าเขาไปทำอะไรมาถึงได้แผลมากมายและน่วมไปทั้งตัวแบบนั้น เขาก็บอกปัดว่าเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น รถชนบ้าอะไรจะแตกยับไปทั้งหน้าและน่วมไปทั้งตัวแบบนั้น แถมดวงตาข้างขวาก็เกือบปิดจนแทบมองไม่เห็น หญิงสาวบ่นว่าแต่ก็คอยช่วยทายาประคบร้อนประคบเย็นเพื่อให้แผลแตกยับบวมช้ำนั้นดีขึ้น

กริ่งๆ

เสียงโทรศัพท์มือถือดังมาจากโต๊ะข้างหัวเตียง ตะวันวาดนิ่วหน้า ก่อนจะเดินผละจากข้างหน้าต่างเดินกลับไปยังโต๊ะข้างหัวเตียง คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมา มองชื่อ ก่อนจะขมวดคิ้วนิ่วหน้าหนักขึ้นกว่าเดิม เมื่อเห็นเบอร์โทรแปลกโชว์หราอยู่บนหน้าจอ

ฮัลโหล

ซันนี่ ผมเองนะเสียงของมาร์โก้อดีตแฟนหนุ่มดังขึ้น ทำให้หญิงสาวยืนชะงักไปหนึ่งนาทีเต็มๆ ก่อนจะหาเสียงของตัวเองเจอ

มาร์โก้ คุณได้เบอร์ของฉันมาได้ยังไง

นั่นไม่สำคัญหรอก ผมอยากจะเจอคุณ ผมคิดถึงคุณนะ

คำพูดของมาร์โก้ทำให้หญิงสาวโมโหเดือด เพราะการกระทำแบบไร้ความรับผิดชอบในอดีตของแฟนหนุ่มทำให้โทสจริตของจิตรการสาวพุ่งสูงขึ้น นี่เขาเห็นเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน แม้เธอจะโง่ที่เคยโดนเขาหลอกลวงมาก่อน แต่ต่อไปนี้จะไม่มีแบบนั้นอีกแล้ว ภาพลวงตามันได้หมดไปแล้ว นับตั้งแต่ที่ความจริงเรื่องที่เขาทำผู้หญิงคนอื่นท้องผุดขึ้นมา น้ำลดความชั่วผุด สำนวนนี้มันช่างเหมาะกับผู้ชายชั่วอย่างมาร์โก้จริงๆ

คุณน่าจะละอายบ้างนะมาร์โก้หญิงสาวตวาดแวดเสียงดังลั่น มนุษย์ผู้ชายนี่มันเห็นแก่ตัวกันทุกคนเลยหรือไงนะ คุณกับจูเลียนน่าเพิ่งจะแต่งงานได้เดือนเดียวและหล่อนก็กำลังตั้งท้องลูกของคุณ คุณน่าจะเอาคำพูดและเวลาของคุณทั้งหมดให้กับเธอนะคะ

ผมกับจูเลียนน่าทะเลาะกันทุกวัน และนั่นทำให้ผมเบื่อแทบตาย

หญิงสาวเบ้ปาก นั่นฉันคงจะช่วยอะไรคุณไม่ได้ คุณเป็นคนเรียนผูกคุณก็ควรเป็นคนเรียนแก้เอง สวัสดีค่ะ มาร์โก้

ดะเดี๋ยวสิ

ติด! ตะวันวาดกดวางโทรศัพท์ ก่อนจะโยนโทรศัพท์มือถือไว้บนเตียงนอน หญิงสาวเดินออกจากห้องนอน ลงบันได แวะที่ห้องครัว ทักทายอัลเบอร์ต้ากับปริ๊นเซสลูกรัก รินนมให้ตัวเองหนึ่งแก้ว หยิบขนมปังปิ้งและคุกกี้ธัญพืชสองชิ้น ก่อนจะเดินออกจากห้องครัวเลี้ยวเข้าห้องสตูดิโอโดยมีปริ๊นเซสวิ่งตามคลอเคลียมาไม่ห่าง

ผู้ชายนี่มันเลวเหมือนกันหมด แกเห็นด้วยกับฉันไหมปริ๊นเซส

เจ้าหมาน้อยเห่าตอบรับ ก่อนจะหมอบไขว้ขาหน้ามองเจ้านายสาวอย่างไม่เข้าใจนัก จิตรกรสาววางคุกกี้ธัญพืชชิ้นที่ยังไม่ได้กินให้ปริ๊นเซส ก่อนจะดึงเอาอุปกรณ์วาดรูปออกมา ข้าตั้ง ผ้าใบ สีน้ำมัน น้ำมันสน พู่กัน จานสี ผ้าเช็ดมือ ผ้ากันเปื้อน

ห้ามกวนล่ะ ฉันกำลังจะวาดรูปปริ๊นเซสเห่าและหมอบลงแทบเท้าของนายสาว

ตะวันวาดใช้เวลาตลอดช่วงเช้าขลุกอยู่ในห้องสตูดิโอ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน เมื่อโครงหน้าคุ้นตาปรากฏขึ้นบนผืนผ้าใบที่กำลังวาด จิตรกรสาวยืนกำพู่กันนิ่ง ก่อนจะสาดสีในจานสีใส่ภาพนั้น แม้จะยังไม่เสร็จเธอก็รู้ว่าภาพเสร็จสมบูรณ์จะออกมาเป็นอะไร หรือพูดให้ง่ายก็คือจะออกมาเป็นใคร

ซันนี่เสียงเรียกของพี่ชาย ทำให้หญิงสาวเอี้ยวตัวไปมอง

ค่ะ

นั่นกำลังโมโหอะไรใครหรือเปล่า ภาพมันถึงได้ออกมาเละเทะซะขนาดนี้

ตั้งแต่กลับมานี่เป็นวันแรกที่ตะวันวาดวาดภาพ ในตอนที่ลงมาจากห้องนอนเขาก็ถามหาเธอกับอัลเบอร์ต้าในทันที แม่บ้านสูงวัยรายงานว่าเห็นหลังเธอแวบๆ เข้ามาในห้องสตูดิโอ เมื่อดื่มกาแฟและทานขนมปังปิ้งไปสองชิ้น เขาก็เดินตามตะวันวาดมาที่ห้องสตูดิโอนี้

เปล่าค่ะหญิงสาวตอบปฏิเสธ ก่อนจะจัดการกับอุปกรณ์วาดภาพและสีที่หกเลอะเทอะนั้น วันนี้ใบหน้าของพี่ดีขึ้นเยอะเลย ยังเจ็บอยู่ไหมคะ

ตาขวาของเขาดีขึ้นมาก แต่มันก็ยังเขียวช้ำอยู่ ส่วนปากและคิ้วที่แตกยับก็อยู่ในสภาพดีกว่าที่คิด เนื่องจากการประคบร้อนสลับเย็นที่น้องสาวแนะนำและทำให้

ไม่แล้วล่ะเขาฝืนยิ้ม เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำลงไป แล้วก็ขอบคุณสำหรับการประคบร้อนประคบเย็นของเธอ

เล็กน้อยค่ะ พี่มีอะไรหรือเปล่าคะตะวันวาดหรี่ตา พลางมองอย่างจับผิด เมื่อเห็นพี่ชายใส่เสื้อโปโลสีน้ำเงินสลับขาวกับกางเกงยีนส์แทนที่จะเป็นชุดสูทเหมือนกับทุกวัน

มีสิวินเซนโซ่เดินเข้ามาใกล้น้องสาวอีกหนึ่งก้าว พี่อยากจะชวนเธอไปเที่ยวที่เวนิส

จิตรกรสาวนิ่วหน้า ก่อนจะเอียงคอมองอย่างสงสัยอย่างเต็มที่ วันไหน แล้วไปทำไมคะ

วันนี้ ส่วนเหตุผลพี่จะอธิบายให้ฟังตอนที่เราเดินทางวินเซนโซ่ดันร่างบางของน้องสาวออกจากห้องสตูดิโอ

หญิงสาวเอี้ยวคอไปพูดกับพี่ชาย อธิบายตอนนี้ไม่ได้หรือคะ

ไม่ได้ เก็บเสื้อผ้าสำหรับค้างคืนหลายๆ ชุดด้วยล่ะคนพูดนึกถึงหลานที่อยู่ในท้องของน้องสาวขึ้นมาได้ ถ้าต้องเดินทางด้วยเครื่องบินจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

อาจจะเพราะแพทย์ไม่แนะนำให้เดินทางหรือนั่งเครื่องบินตอนที่กำลังตั้งครรภ์ในช่วงหนึ่งถึงสามเดือนแรก

งั้นเราก็นั่งรถไป สองชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงเขาพูด ก่อนจะพูดย้ำว่า…“เก็บเสื้อผ้าเร็วๆ ล่ะ อ้อ! อย่าลืมชุดราตรีสวยๆ ด้วยล่ะ

ไปเที่ยว ชุดราตรี นี่มันอะไรกันนะ หญิงสาวนึกสงสัยในพฤติกรรมแปลกๆ ของพี่ชาย บางทีเรื่องนี้มันอาจจะเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายของเธอแตกช้ำแบบนี้ก็ได้ เขาแอบไปทำอะไรมากันแน่นะ

ฉันไม่อยากจะไปเลย หวังว่าเหตุผลของพี่จะดีมากๆ นะคะ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น