บำเรอสวาทมาเฟีย

ตอนที่ 22 : คุณเป็นผู้หญิงของผม (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 ก.ย. 60

 

บ้านวาเลนติโน นอกเมืองมิลาน แคว้นลอมบาร์ดี

คุณไม่มีทางได้นอนกับใครอีกนอกจากผม คุณเป็นผู้หญิงของผม และถ้าคุณฝ่าฝืนคำสั่ง คุณจะได้กลับมาอยู่ที่ห้องใต้ดินนี้อีกแน่แมตเตโอกระซิบขู่เสียงเข้ม พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาจูบริมฝีปากบวมเจ่อของเธออย่างหนักหน่วงและรวดเร็ว ก่อนที่จะถอยห่างออกไป

ตะวันวาดมองตามร่างสูงที่ถอยห่างออกไป แมตเตโอขึ้นนั่งบนเฮลิคอปเตอร์พร้อมกับเบนนิโต้ ก่อนที่เครื่องจะลอยขึ้นและลอยห่างออกไป มือเรียวบางกำแน่น เพื่อควบคุมอารมณ์หลากหลายที่ประเดประดังเข้ามา หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีคราม แสงสีทองของดวงอาทิตย์เหนือเทือกเขาเอลป์ทำให้เธอตาพร่ามัวไปชั่วครู่ หญิงสาวหลับตาและคอยให้สายตาค่อยๆ ปรับกับสภาพแวดล้อม

บ้านพักตากอากาศแสนสวยสไตล์ทัศคานีหลังใหญ่ท่ามกลางธรรมชาติที่เงียบสงบใกล้เทือกเขาเอลป์ มันสวยงามและเหมาะกับการแวะมาเที่ยวพักผ่อน แต่มันคือขุมนรกของเธอ และตะวันวาดหวังว่าจะไม่ต้องมาที่นี่อีก หญิงสาวยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไม่รู้ไหลออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอปล่อยให้น้ำตาไหลริน และมองแสงสีทองด้วยสายตาพร่ามัวเมื่อได้ออกมาเห็นแสงสีทองของดวงอาทิตย์อีกครั้ง

ติอาร์โก้กระแอมเป็นสัญญาณ ตะวันวาดสูดหายใจเข้าลึก ปาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาทิ้งและเดินไปขึ้นรถตู้สีดำที่บอดี้การ์ดร่างยักษ์เปิดประตูรถรออยู่ เธอนั่งบนเบาะแถวหน้าของรถตู้และนั่งเงียบมาตลอดทางจนถึงบ้านของพี่ชาย ใช้เวลาเดินสองชั่วโมงกว่า เธอก็เดินทางมาถึงบ้านวาเลนติโน หญิงสาวลงจากรถและเข้าบ้านด้วยกุญแจที่มี ข้าวของที่มีติดตัวนอกจากเสื้อผ้าชุดเดิมกับที่สวมวันถูกลักพาตัวแล้วก็มีกุญแจบ้านและก็มือถือที่แมตเตโอเพิ่งจะคืนให้ เธอเปิดประตูรั้วแล้วเดินเข้าไปในบ้านที่เงียบเชียบเหมือนไม่มีคนอยู่

วินเซนโซ่คงอยู่ที่ทำงานและอัลเบอร์ต้าคงอยู่ในครัว หญิงสาวคิด ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นบันไดเพื่อตรงไปยังห้องนอนของตนที่ชั้นสอง ตะวันวาดยืนพิงแผ่นหลังกับประตูห้องนอนอยู่ครู่หนึ่ง กลั้นน้ำตาที่ทำท่าจะไหลออกมีอีก ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเองอย่างช้าๆ เธอรู้สึกถึงความเงียบเหงาของห้อง แม้มันจะอยู่ในสภาพเหมือนอย่างที่เคยเป็น แต่เธอกับรู้สึกว่างโหวงยังไงไม่รู้ มันอาจจะไม่ได้เป็นที่ห้อง แต่มันอาจจะเป็นที่ตัวเธอ ตะวันวาดปล่อยให้อารมณ์และความเศร้าเข้าครอบงำอีกครั้ง

จิตรกรสาวบังคับตัวเองให้ทำสิ่งต่างๆ ราวกับหุ่นยนต์ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยสมองไม่ได้หยุดคิด หญิงสาวไม่อาจจะทนมองเสื้อผ้าที่เพิ่งจะสวมมาได้ เธอต้องกำจัดทุกอย่างทิ้งเพื่อไม่ให้นึกถึงห้องใต้ดินหรือแมตเตโออีก เธอถือเสื้อผ้าออกจากห้องและจัดการเผามัน อัลเบอร์ต้าออกมาดูด้วยความแปลกใจก่อนจะเอ่ยถามด้วยความแปลกใจว่าเธอกลับมาจากปารีสตั้งแต่เมื่อไหร่ ตะวันวาดตอบคำถามแบบไม่ค่อยตรงคำถามนัก ก่อนจะบอกว่าจะไปนอนพักผ่อนและไม่อยากให้ใครรบกวน

ตะวันวาดนอนซมเหมือนคนเป็นไข้อยู่บนที่นอน เมื่อหลับตาลงเธอก็จะนึกถึงคำพูด ท่าทางหวงแหนปนความหึงหวงของแมตเตโอก่อนจากกัน ความพิศวาส ความปรารถนาและความต้องการเร่าร้อนที่เข้าครอบงำจนแทบเจ็บปวด ตะวันวาดยอมให้เขาทำทุกอย่างกับเรือนร่างของเธอตามแต่ต้องการ อารมณ์หลากหลายต่อสู้ พัวพัน วนเวียนอยู่ในจิตใจที่ปวดร้าวอย่างไม่ยอมให้เธอได้พัก อารมณ์พิศวาส แรงปรารถนา อารมณ์ใคร่ เข้าครอบงำจนไม่เหลือสติหรือความนึกคิดอย่างอื่น นอกจากยอมตามใจมาเฟียร้ายผู้มีลีลาเจนจัด นั้นยิ่งทำให้เธอโกรธเกลียดตัวเองและมันยิ่งเจ็บปวดทรมานมากขึ้นเมื่อเวลาค่ำมาเยือน เพราะโหยหาอ้อมกอดที่อุ่นจนร้อนของแมตเตโอในยามค่ำคืน ทั้งที่ควรจะโกรธและเกลียดกับสิ่งต่างๆ ที่เขาทำกับเธอ

ฉันเกลียดคุณ คนสารเลวคนพูดวางมือลงบนหน้าท้องที่แบนราบ ลูกของเธอกับแมตเตโอกำลังเติบโตอยู่ในนี้

เมื่อนายแพทย์สูงวัยยืนยันว่าเธอท้องได้สองสัปดาห์กว่าๆ แล้ว ริมฝีปากสวยได้รูปของแมตเตโอก็ขยับยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่เขาจะปล่อยเธอออกจากห้องใต้ดินนั้น นอกจากคืนแรกแล้ว แมตเตโอก็มักจะแวะมาที่ห้องใต้ดินมากกว่าคืนละหนึ่งครั้ง และนั่นอาจจะเป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่ทำให้เธอตั้งท้องลูกของเขาได้เร็วนัก

ก๊อก...ก๊อก...

เสียงเคาะประตูห้องนอน ทำให้เธอขยับตัวบนที่นอนนุ่ม ความเหนื่อยล้าจากพายุอารมณ์ทำให้เธออ่อนเปลี้ยเพลียแรงแทบขาดใจ และไม่อยากจะพบใครในตอนนี้ ยิ่งเป็นวินเซนโซ่แล้วตะวันวาดยิ่งไม่อยากจะพบ เนื่องจากเธอไม่อาจจะปกปิดความผิดปกติจากสายตาที่เฉียบคมของพี่ชายได้

ซันนี่ พี่เอง เปิดประตูให้พี่หน่อยได้ไหมวินเซนโซ่ยืนรอด้วยความอดทนที่หน้าห้องนอนของน้องสาว เขาเพิ่งได้รู้จากอัลเบอร์ต้าว่าตะวันวาดกลับมาถึงบ้านแล้ว แล้วที่แปลกสุดๆ คือตะวันวาดไม่ยอมออกจากห้องนอนเลยตลอดทั้งวัน แต่ให้ยกอาหารให้ไปเสิร์ฟที่ห้องแทน ซึ่งปกติตะวันวาดจะไม่รับประทานอาหารบนห้องนอนหรือบนเตียงนอนยกเว้นเวลาที่เธอป่วย และนั่นทำให้เขาเป็นห่วงเมื่อได้รู้ถึงความผิดปกตินี้จากแม่บ้านสูงวัย

เอาไว้คุยกันในวันพรุ่งนี้ได้ไหมคะ ฉันเหนื่อยอยากจะนอนพัก

เขานิ่วหน้ากับคำกล่าวอ้างนั้น แต่ก็ตะโกนตอบกลับไปว่า…“โอเค งั้นเอาไว้คุยกันพรุ่งนี้เช้า บวนน่า น๊อตเต่ (ราตรีสวัสดิ์) จ้ะ

บวนน่า น๊อตเต่ (ราตรีสวัสดิ์) ค่ะ

วินเซนโซ่ยืนครุ่นคิดเกี่ยวกับน้องสาวอยู่ครู่หนึ่ง เขายักไหล่และคิดว่าตะวันวาดอาจจะเหนื่อยล้ากับการเดินทาง อาการเจ็ตแล็กจากการนั่งเครื่องบินข้ามประเทศอาจจะทำให้น้องสาวของเขาอ่อนเพลีย เมื่อคิดได้ดังนั้นชายหนุ่มก็ผละจากประตูห้องนอนของน้องสาวและเปิดประตูห้องนอนของตัวเองที่อยู่ฝั่งตรงกันข้าม เขาโกนหนวด อาบน้ำ สระผมอย่างรวดเร็ว เช็ดตัวและแต่งตัวด้วยชุดนอนสีฟ้าลายทาง ก่อนจะออกจากห้องนอนและเดินลงบันไดลงไปยังห้องทำงานที่ชั้นล่าง

อัลเบอร์ต้าเดินเข้ามาถามว่าต้องการอะไรอีกไหมในตอนที่เขากำลังเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อเช็กอีเมลและทำงานเหมือนกับที่ทำเป็นปกติทุกวัน เขาเงยหน้าขึ้นหลังจากกดปุ่มพาวเวอร์และบอกว่าไม่ต้องการอะไรอีกแล้วในคืนนี้ และบอกให้อัลเบอร์ต้าไปพักผ่อนได้ แม่บ้านสูงวัยรับคำก่อนจะปิดประตูห้องทำงานให้และผละจากไป

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวินเซนโซ่สบถเมื่อเห็นภาพและคลิปวิดีโอที่ถูกส่งมา เขาปริ๊นภาพออกมาหลายภาพ พร้อมกับกดดูคลิปวิดีโอ คลิปวิดีโอเล่นได้ไม่กี่วินาทีก่อนที่จะหยุดเล่น ไม่ได้เห็นอะไรอื่นนอกจากใบหน้าเรียวสวยที่อยู่ในอารมณ์พิศวาสอย่างเต็มที่ แต่ใบหน้าของผู้หญิงที่เขาเห็นในวิดีโอดูอย่างไรก็คือตะวันวาด ส่วนผู้ชายแม้จะเห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างดูคุ้นๆ หน้า แต่แน่ใจว่าไม่เคยถูกแนะนำให้รู้จักกัน

เขาเปิดคลิปนั้นเล่นอีกหลายครั้ง เพราะยังไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง นี่คือสิ่งที่ตะวันวาดทำระหว่างที่อยู่ปารีสอย่างนั้นเหรอ วินเซนโซ่คิด ก่อนจะดูภาพที่ปริ๊นออกมาทีละภาพ มีภาพหนึ่งที่ทำให้เลือดในกายของเขาร้อนระอุ เหมือนมีลาวาเหลวร้อนๆ แล่นอยู่ในสายเลือด มันคือภาพของชุดทดสอบการตั้งครรภ์และจากภาพที่ชัดเจนนั้นยืนยันว่าน้องสาวของเขาตั้งครรภ์

เมฆหมอกสีแดงว่ายวนอยู่ตรงหน้า โกรธเกรี้ยวจนเห็นทุกอย่างเป็นสีแดงเต็มไปหมด โทสะของเขาร้อนแรงจนคิดว่าอาจจะฆ่าตัวการของเรื่องนี้ได้ด้วยมือเปล่า เขากำภาพทั้งหมดที่ปริ๊นออกมาในมือหนึ่ง ส่วนอีกมือหนึ่งถือแท็บเล็ตเล็ตเครื่องเล็กติดไปด้วย ก่อนจะออกจากห้องทำงานและเดินขึ้นบันไดด้วยเพลิงพิโรธที่แผดเผาอยู่ข้างใน

เขาเคาะประตูห้องนอนของตะวันวาดแบบไม่ยั้งมือและตะโกนพูดกับน้องสาวด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวดุดันว่า

ซันนี่ พี่มีเรื่องอยากจะคุยด้วย

ตะวันวาดพลิกตัวนอนหงายบนที่นอนนุ่มและตะโกนโต้ตอบออกไปว่า….“นี่มันดึกแล้ว เอาไว้คุยกันวันพรุ่งนี้ไม่ได้หรือคะ

ไม่ได้เสียงคำรามอย่างหงุดหงิดตอบกลับมา แล้วจะต้องคุยเดี๋ยวนี่ด้วย

ตะวันวาดขยับตัวและลุกขึ้นนั่งบนเตียง ก่อนจะยื่นมือไปเปิดโคมไฟหัวเตียง น้ำเสียงโกรธเกรี้ยวดุดันของพี่ชายทำให้เธอแน่ใจว่าเรื่องที่กำลังจะพูดไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ หญิงสาวเวียงขาลงจากเตียงนอน ก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้องให้พี่ชาย

 วินซ์ พี่มีอะไรจะพูดกับฉันหรือคะ

วินเซนโซ่มองใบหน้าซีดเซียวของน้องสาวแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินเลยร่างบางของน้องสาวเข้าไปในห้อง เขาหันขวับกลับมา พร้อมกับยื่นภาพทั้งหมดและแท็บเล็ตเล็ตให้กับน้องสาว งั้นช่วยอธิบายให้พี่ฟังหน่อยว่านี่มันคืออะไร แล้วยังคลิปวิดีโอนี้อีก

ใบหน้ากระด้างดุดันของพี่ชายทำให้ตะวันวาดผงะและก้าวถอยหลังจนกระทั่งรู้สึกถึงเนื้อไม้แข็งของบานประตูที่แนบอยู่ด้านหลัง

พี่ได้มันมาจากไหนหญิงสาวเอ่ยถามเสียงเบา กำกระดาษและแท็บเล็ตเล็ตในมือแน่น ไม่ต้องพูดหรืออธิบายอะไร เพราะภาพและคลิปวิดีโอมันก็ฟ้องชัดๆ อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

แมตเตโอคนสารเลว เขาทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง เรื่องนี้มันควรจะจบลงเมื่อมาเฟียร้ายได้แก้แค้นอย่างสาสมใจ เขาเป็นคนที่สั่งให้ลูกน้องมาลักพาตัวเธอ บังคับขู่เข็ญ กักขังหน่วงเหนี่ยวเธอไว้ที่ห้องใต้ดินอย่างผิดกฎหมาย แถมยังดูถูก ดูหมิ่น เหยียดหยาม หยาบคาย ข่มเหงรังแกเธอทั้งทางร่างกายและจิตใจสารพัด แต่นั่นกลับไม่อาจจะดับไฟแค้นของเขาได้ และพูดได้ว่าเขาเป็นปิศาจตนที่ร้ายที่สุดในขุมนรก ถึงได้ทำแบบนี้และส่งคลิปวิดีโอกับภาพพวกนี้มาให้พี่ชายของเธอดู

เรื่องราวความแค้นที่ควรจะจบลง แต่เขากลับสุมเชื้อเพลิงแห่งความโกรธแค้นชิงชังเข้าไปใหม่ และตอนนี้เธอไม่แน่ใจว่าจะหยุดยั้งเพลิงพิโรธนี้ไว้ได้

มีคนส่งมันเข้ามาในอีเมล์พี่ใบหน้าซีดขาวปานกระดาษของน้องสาว ทำให้วินเซนโซ่รู้ว่าตะวันวาดเองต่างก็ช็อกพอๆ กันกับเขา และดูเหมือนจะมากกว่าด้วยซ้ำ ถ้าดูจากอาการและท่าทางที่แข็งทื่อนั้น แต่นั่นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือพี่อยากจะรู้และแน่ใจว่าผู้หญิงที่อยู่ในคลิปวิดีโอนี้ไม่ใช่เธอ ทั้งที่ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าผู้หญิงในคลิปวิดีโอนี้หน้าตาเหมือนเธอราวกับเป็นคนคน เดียวกัน

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #133 somluck (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 13:20
    แมตนายเลวได้โล่ห์จริงๆ เลย
    #133
    0