เมียลับบำเรอรัก (หนี้สัญญาเมียเก็บ)

ตอนที่ 28 : ยากูซ่า VS แก้วตาดวงใจ (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

ณ โรงแรมโฟว์ซีซั่น

เรามาเร็วที่สุดแล้ว แล้วได้ข่าวยัยวิหรือยังวีรภัทรถามน้องชายทันทีที่ถึงที่พัก

ยังครับ แล้วพ่อกับแม่รู้หรือเปล่า

ยังไม่รู้ เพราะเราไม่กล้าบอก ขืนพ่อกับแม่รู้รับรองต้องขอตามมาแน่

นายแจ้งความหรือยัง

แจ้งแล้ว แต่ทางตำรวจกลัวว่าจะเกี่ยวกับพวกแก๊ง…”

 “แก๊ง….ยากูซ่าน่ะนะ

ตายห่า

แล้วเราจะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี

นอกจากจะพึ่งตำรวจแล้ว เราก็คงต้องออกตามหายัยวิด้วยตัวเอง

แล้วพ่อกับแม่ล่ะ

คงต้องให้พวกท่านรู้ช้าที่สุดวีรภัทรออกความคิดเห็น ซึ่งน้องชายทั้งสองก็พยักหน้าเห็นด้วย ขืนพ่อกับแม่รู้ว่าแก้วตาดวงใจของบ้านหายไปแบบไร้ร่องรอยแบบนี้ เขาก็ไม่อยากจะนึกว่าจะเกิดอะไรขึ้น

งั้นเอาตามนี่” วิชญะเอ่ย ก่อนจะเสนอแน่ะพี่กับน้องชายที่นั่งหน้าเครียดอยู่ใกล้ๆ “พี่กับนายเวฟไปอาบน้ำ รับประทานอาหารแล้วเราจะออกตามหายัยวิกัน

 

ณ เซฟเฮ้าส์

จะต้องให้ฉันบอกอีกร้อยล้านครั้งกันว่าฉันไม่ได้รู้จักคนที่ชื่อคาซาวา ซากิ ฉันเป็นคนไทย เป็นนักท่องเที่ยว คุณจับคนมาผิดแล้ว แล้วก็ปล่อยฉันจากเก้าอี้บ้าๆ นี่ซะที ฉันอยากจะกลับบ้าน ได้ยินไหมวิมลศิริตะโกนเสียงดังให้คนที่จับตัวเธอมารู้ว่าเธอจะไม่ยอมหยุดแหกปาก ถ้าเขายังไม่ยอมปล่อยเธอไป

ได้ยินชัดเต็มสองหู

เชลยสาวหันไปมองตาขวาง งั้นก็ปล่อยฉันสักทีสิ

ผมจะปล่อยคุณโทยะเอ่ยหลังจากที่เช็คข้อมูล แล้วได้ข้อยืนยันแล้วว่าคนที่เขาจับตัวมาคือนักท่องเที่ยวคนหนึ่ง ไม่ใช่หัวหน้าสาขาคนใหม่ของคาซาวา ซากิ ที่ข้อมูลผิดพลาดเช่นนี้อาจจะเป็นเพราะมีหนอนบ่อนไส้ และเขาจะต้องหาว่ามันผู้นั้นเป็นใคร แล้วจัดการกับมันโดยไม่ให้ซาก

เชอะ! คงเช็คตามที่ฉันบอกแล้วละสิ เชื่อหรือยังว่าฉันไม่ได้โกหก ทีนี่ก็ปล่อยฉันสักที”

ผมน่าจะมัดปากคุณมากกว่าที่จะปล่อยคุณนะรู้ไหม เพราะคุณนั้นแว้ดๆ ใส่ผมได้ตลอดเวลาโทยะขู่ ทั้งที่ใจอยากจะจะลิ้มชิมรสว่าเธอจะหวานสักแค่ไหน แค่คิดเขาก็แข็งเป็นหิน

วิมลศิริเป็นแม่สาวอันตราย และเธอทำให้เขาคลั่งได้ขนาดนี้ได้ยังไงกันนะ

คุณบอกว่าจะปล่อยฉันแล้วนี่

ผมสามารถเปลี่ยนใจได้ตลอดเวลา

คุณ…” รีบหุบปากฉับ เพราะกลัวว่าโทยะจะเอาอะไรมามัดปากเธอไว้อย่างที่ขู่ ร่างสูงโน้มตัวเหนือร่างบางและแก้มัดให้อย่างนุ่มนวล

ผู้ชายอะไรตัวห้อมหอม เผลอสูดกลิ่นกายชายผสมกลิ่นโคโลญเข้าปอด พอเจ้าของกลิ่นมองก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

โอ๊ย! ชาไปทั้งตัวเลย อุ๊ย!...” ร่างบางเซไปซบอกกว้าง และเธอโทษเขา เพราะเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องถูกมัดบนเก้าอี้อยู่หลายชั่วโมงจนแข็งขาพานอ่อนแรง

แขนกำยำตวัดโอบร่างบางแนบชิด ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดขมับทำให้ผู้เป็นเจ้าของหน้าแดงก่ำ พอจะผละออกห่างเจ้าของแขนกำยำกลับรัดแน่น

 “แค่อารมณ์โกรธของคุณก็ทำให้ผมรู้สึกคึกคักได้แล้ว และถ้าได้ตัวคุณคงรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์

วิมลศิริรับรู้ถึงบางอย่างแถวๆ หน้าท้อง ดวงตาเรียวเบิกว้างเมื่อรู้ว่ามันคืออะไร

อี๊! ลามก

คนลามกกลับยิ้มอวดฟันขาวเหมือนไม่รู้สึกรู้สา อย่าบอกนะว่าเขามีอารมณ์จริงๆ

ถ้าคุณทำ มันคือนรกสำหรับฉันใช้มือดันอกกว้าง อ้อ! แล้วก็ขยับไอ้นั้นของคุณออกไปด้วย ไม่งั้นฉันจะเฉือนมันให้เป็ดกิน” สั่งเสียงกร้าว ทานากะขยับออกเพียงเล็กน้อย พอที่ส่วนนั้นจะไม่มาทิ่มส่วนใดของร่างกายเธออีก แต่เขาก็ยังคงจับมือทั้งสองข้างของเธอไว้

 “คุณนี่ไม่ค่อยมีอารมณ์ขันเลยนะ”

 “ฉันเกลียดคุณพูดย้ำเสียงเครียด “และถ้าใครต้องมาเจอแบบฉันก็คงจะไม่มีอารมณ์ขันเหมือนกัน”

 คุณคงจะหิวและอยากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสื้อผ้าและข้าวของทุกอย่างที่อยู่ในห้องนี้เป็นของคุณ บอกก่อนจะปล่อยมือจากตัวเธอ

เธอหิวและอยากจะอาบน้ำอย่างที่เขาว่าจริงๆ แต่จะไม่ยอมรับหรือใช้สิ่งของที่เขาจัดหาให้อย่างแน่นอน เธอยอมใส่ชุดเน่าๆ ไปตลอดชีวิตยังจะดีซะกว่า

 “ฉันไม่ต้องการ

พยศจัดแบบนี้มันน่าฟาดด้วยปาก กระชากด้วยลิ้น เอาให้เจ่อจนกินน้ำพริกไม่ได้สักอาทิตย์

แต่คุณต้องสวมมัน ไม่งั้นก็ต้องเปลือยกาย คุณจะเอาแบบไหนสายตาคมกริบกวาดมองร่างเธอเหมือนกำลังตรวจสอบสินค้าชิ้นหนึ่ง และเธอจะไม่ยอมให้เขาสมหวัง “แต่ผมคงชอบอย่างหลังแค่คิดผมก็แข็งแล้ว”

ปล.โหลดตอนพิเศษฟรีนะคะ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

40 ความคิดเห็น