เมียลับบำเรอรัก (หนี้สัญญาเมียเก็บ)

ตอนที่ 21 : 7(จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    6 ก.พ. 62


“พะพี่วินธ์ค่ะ”

แม้ริมฝีปากรุ่มร้อนจะพลาดจากริมฝีปากอวบอิ่ม แต่วิธวินธ์ก็ยังไม่ยอมหยุดจูบ เขาจูบดวงหน้าหวาน ไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ส่วนมือซุกซนก็สอดเข้าไปในชายเสื้อเลิกขึ้น ซุกหน้าลงบนอกอวบอิ่ม

 ปิ่นณาราหายใจหอบแรง เสียงครางหวานๆ หลุดจากปาก

“พะพี่วินธ์ค่ะ”

 “หืม” วิธวินธ์ตอบรับในลำคอ ...

“ปิ่น

“หยุดพูดแล้วก็จูบตอบฉันเสียที” พ่อเลี้ยงหนุ่มสั่งเสียงเข้ม ก่อนจะปิดปากที่กำลังพูดห้ามอีกครั้ง

เขาแทรกลิ้นเข้าไปสำรวจ ควานหาความหวานภายใน หลังจากได้ลิ้มชิมริมฝีปากของเธอแล้ว เขาก็บอกได้ว่ามันหวานล้ำอย่างที่เขาคิดไว้จริงๆ

 “เธอหวานล้ำอย่างที่ฉันจินตนาการไว้จริงๆ” พูดพร้อมปลดกระดุมชุดนอนของหญิงสาวอย่างรีบเร่ง เพราะตอนนี้เขาอยากจะเห็นร่างเปลือยงามและสำรวจร่างขาวผ่องที่มีส่วนโค้งสวนเว้าแสนหวานของเธอเต็มทีแล้วนั้นเอง

“พะพี่วินธ์ค่ะ”

 “อะไรหึ” ถามพร้อมกับโยนเสื้อนอนและบราเซียร์ของคนตัวเล็กลงบนพื้นข้างเตียง “หรือเธอไม่ได้ป้องกัน”

“ค่ะ เพราะปิ่นทำไม่ได้” พูดพร้อมกับยกมือขึ้นบังหน้าอกเปล่าเปลือยจากสายตาหิวกระหายของเขา

 “ทำไมเธอถึงทำไม่ได้” คำรามถามเสียงดังลั่น

“ปิ่นเป็นประจำเดือน”

พ่อเลี้ยงหนุ่มเขม้นตามองอย่างสงสัย “เธอหลอกฉันใช่ไหม” ถามเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

เธอเป็นประจำเดือนจริง ไม่ได้ต้องการจะหลอกถ่วงเวลาหรืออะไรก็ตามที่เขาคิดอยู่

“ไม่ค่ะ ปิ่นเป็นประจำเดือนจริงๆ”

วิธวินธ์คำรามในลำคอเสียงดัง ก่อนที่เขาจะปิดปากที่กำลังจะพูดอีกครั้ง ลิ้นสากของเขากระหวัดรัดเข้ากับลิ้นนุ่มหวานที่ถอยหนี แต่ในที่สุดเธอก็จูบตอบเขา

เขาถอนริมฝีปากออกจากริมฝีปากอวบอิ่มอ่อนนุ่มของเธอ ริมฝีปากของเธอบวมเจ่อและชุ่มชื้นจากการจูบของเขา เขายิ้มอย่างพอใจก่อนจะจูบเธอเร็วๆ ที่มุมปาก

 “พะพี่วินธ์ค่ะ”

 “เธอแกล้งฉัน” พูดด้วยน้ำเสียงกล่าวหา

“เปล่าสักหน่อย” ปิ่นณาราหายใจหอบ ซึ่งเกิดจากจูบร้อนแรงเขา

“เธอเป็นยัยแม่มดเจ้าเล่ห์”

คำกล่าวหาของวิธวินธ์ ทำให้คนฟังนิ่วหน้าอย่างไม่ชอบใจนัก

“ปิ่นไม่ใช่แม่มด แล้วเรื่องแบบนี้ก็เป็นเรื่องธรรมชาติของผู้หญิง” ตอบโต้อย่างไม่ยอมแพ้ เธอจะไม่ยอมหงอให้เขารังแกได้ง่ายๆ

“แล้วเมนส์บ้าๆ ของเธอมันจะหมดเมื่อไหร่” คำรามถามอย่างหงุดหงิด

“เจ็ดวัน”

“ฉันจะต้องบ้าแน่ๆ เลย ที่อยู่ใกล้ชิดเธอแบบนี้ แต่ฉันไม่ได้เธอ”

หื่นอะไรเบอร์นั้น!

คนฟังหน้าร้อนผะผ่าวกับคำพูดตรงๆ นั้น เธอก้มหน้าเมื่อเห็นสายตาร้อนแรงที่บ่งบอกถึงความปรารถนาของเขาได้

“พี่จะอนุญาตให้ปิ่นไปอยู่ห้องอื่นไหมล่ะ” อุบอิบถามและรอคำตอบด้วยใจจดจ่อ

“ไม่ ฉันต้องการที่จะนอนกอดเธอไว้แบบนี้” คนพูดคว้าเสื้อนอนจากพื้นห้องมาสวมให้ โดยที่ทิ้งบราเซียร์ตัวเล็กจ้อยไว้ที่พื้นดังเดิม “เจ็ดวันต่อจากนี้เธอจะได้คุ้นชินกับร่างกายของฉัน”

“ค่ะ” เจ้าของเสียงหวานตอบรับอย่างไม่แน่ใจนัก

“งั้นก็หลับตาแล้วก็นอนซะ” วิธวินธ์พูดห้วนๆ และพลิกร่างบางลงนอนบนเตียงทางด้านซ้าย เธอนอนมองเขาตาแป๋วในแสงสลัวของห้อง แล้วเขาก็นึกถึงสิ่งที่เธอทำกับเขา

ปิ่นณาราทำให้เขาแข็งเป็นหินเพราะสิ่งที่เขาต้องการทำกับเธอ

 ยัยแม่มดตัวน้อย เมื่อเธอหมดจากเมนส์บ้าๆ นี่เมื่อไหร่ เขาจะจัดการกับเธอ

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

“ราตรีสวัสดิ์”

แล้วคืนนั้นทั้งคืนก็เป็นเขาที่ต้องทรมานจากความต้องการทางกายที่ไม่ได้ปลดปล่อย ในขณะที่ยัยแม่มดตัวร้ายกับนอนหลับสบายอยู่ข้างกายเขา

ปล.โหลดตอนพิเศษฟรีนะคะ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #39 green0112white (@green0112white) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:42

    พะ...พี่วินธ์ค่ะ* เป็นการเรียกถึง น่าจะเป็น พะ...พี่วินธ์คะ*
    #39
    1
    • #39-1 (@che-ri) (จากตอนที่ 21)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:15
      มีการตัด NC เล็กน้อยอ่านเต็มได้ที่เว็บรีดอะไรต์ค่ะ
      #39-1
  2. #29 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 02:13
    5555 วันนี้ที่พ่อเลี้ยงรอคอย
    #29
    0