เมียลับบำเรอรัก (หนี้สัญญาเมียเก็บ)

ตอนที่ 13 : 5(จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

วิธวินธ์รู้สึกหงุดหงิดและอารมณ์เสียตลอดทั้งวัน หลังจากได้ยินที่คนงานในไร่พูดถึงหนุ่มหล่อที่แวะมาหาปิ่นณาราถึงที่ไร่ ทั้งที่เขาก็พอจะเดาได้อยู่แล้วว่าเธออาจจะมีคู่รักอยู่แล้ว หลังจากที่เธอไปใช้ชีวิตอยู่กรุงเทพฯ และต่างแดนมาหลายปี

         เขาคิดเยาะยันและดูถูกหญิงสาวอยู่ในใจ เพราะสำหรับเขาเธอก็ไม่ได้ต่างจากผู้หญิงทั่วๆ ไปมากนัก

         ต่างสิ! เสียงในใจแย้งเบาๆ แต่เขาก็สลัดความคิดนั้นออกไปจากใจ

         วิธวินธ์เคยคิดว่าเขาพอจะยอมรับผู้ชายในอดีตของเธอได้ และเขาหวังว่าเธอคงจะไม่ได้ผ่านผู้ชายมามากนัก แค่คิดว่ามีผู้ชายมากหน้าหลายตาได้ตัวเธอ ก็ทำให้เขารู้สึกขยะแขยงเธอ แต่เขาก็ยังต้องการเธอ

         พ่อเลี้ยงหนุ่มคิดว่าเมื่อเขาจะได้ตัวเธอและลบเธอไปจากจิตใจที่จดจ่อของเขาแล้ว เธอก็จะไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เขาผ่านมา แต่พอเขามาได้ยินคนงานพูดเรื่องที่ปิ่นณารามีชายหนุ่มแปลกหน้ามาหาถึงที่ไร่ อารมณ์เขาก็เดือดพล่านและรุ่มร้อนจนเขาอยากจะตรงดิ่งไปที่ไร่ข้างๆ ทันที และเมื่อเขาเจอเธอ เขาจะกระชากเธอมาถามว่าเธอจะเอายังไงเรื่องข้อเสนอของเขา

         วิธวินธ์เคยคิดว่าปิ่นณาราคงไม่มีหนทางที่จะใช้หนี้ทั้งหมดนั้นได้ นอกจากว่าเธอจะขายบ้านและไร่หรือไม่ก็ตกลงรับข้อเสนอของเขา แต่พอมาถึงวันนี้เขาเริ่มไม่แน่ใจ เมื่อมีข่าวลือว่ามีชายหนุ่มที่หล่อ รวย มาหลงใหลเสน่ห์และพร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือเธออย่างเต็มที

         ความไม่แน่ใจกำลังกัดกินใจเขาเหมือนโรคร้าย แล้วเขากำลังจะเป็นบ้าเพราะมัน

         “พี่วินธ์เป็นอะไรหรือเปล่าคะ หน้าตาดูเครียดๆ ยังไงพิกล” เสียงถามญาติสาวทำให้เขาตื่นจากภวังค์ความคิด

         ความคิดของเขาในตอนนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องงานในไร่แม้แต่น้อย แต่มันกับเกี่ยวกับหญิงสาวเจ้าของไร่ข้างๆ กับหนุ่มหล่อที่แวะมาหาเธอที่ไร่เมื่อวานนี้

“เปล่า ไม่มีอะไร” ตอบปฏิเสธทั้งที่อารมณ์ภายในของเขากำลังเดือดพลุ่งพล่านได้ที่พอดี

“พี่ทำงานหนักมากไปแล้วนะคะ ยังไงก็พักบ้าง” ณัฐวราออกความเห็น และมองท่าทางเรียบเฉยของญาติหนุ่มด้วยสายตาเป็นห่วง

ถึงวิธวินธ์จะมีท่าทางเฉยๆ แต่เธอก็พอจะเดาสีหน้าและท่าทางของเขาออกว่า เขากำลังหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่กับอะไรสักอย่าง และอย่างที่ว่านั้น ก็น่าจะเป็นเรื่องที่มีหนุ่มหล่อแวะมาหาปิ่นณาราถึงที่ไร่นั้นเอง

 “พี่รู้แล้ว ขอบใจที่เป็นห่วง”

“ก็ฉันมีพี่ที่เป็นญาติอยู่แค่คนเดียวนี่ค่ะ” คนพูดมองด้วยความเป็นห่วง วิธวินธ์ทำงานหนักมากในแต่ละวัน นอกจากออกไปตรวจตราภายในไร่แล้ว เขายังต้องตรวจตราเรื่องบัญชี ออร์เดอร์สั่งของ และเรื่องเอกสารอีกมากมายหลายอย่างของไร่ แม้ว่าหลักๆ เธอจะทำหน้าที่คล้ายๆ เป็นผู้ช่วยของเขา แต่เขาก็ยังต้องตรวจสอบซ้ำอีกครั้งหนึ่ง “อ้อ มีออร์เดอร์มาจากฮ่องกงกับสิงคโปร์พี่ดูหรือยังคะ”

         “ดูแล้ว แล้วก็ตอบตกลงไปแล้วเรียบร้อย”

“แล้วเรื่องนักศึกษาฝึกงานล่ะคะ”

“พี่เซ็นอนุญาตไปแล้วเรียบร้อย แต่ยังไงพี่ก็คงต้องฝากเธอดูเด็กๆ พวกนั้นด้วยก็แล้วกันนะ”

“ได้ค่ะ”

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พี่จะกลับไปดูงานในไร่ต่อนะ” วิธวิหมุนกายเตรียมเดินจากไป       

         “เดี๋ยวค่ะ”

         “อะไรรึ” เลิกคิ้วเข้มๆ ขึ้นเป็นเชิงถาม

“ฉันได้ยินข่าวมาว่าพี่จะซื้อไร่ปิ่นณาราหรือคะ”

คำถามนั้นทำให้เขานึกถึงเจ้าของไร่ปิ่นณาราขึ้นมาทันที และนอกจากจะนึกถึงเรื่องของเจ้าของไร่แล้ว เขายังนึกถึงวิธีการต่างๆ ที่จะได้เธอมาครอบครองอีกด้วย

เขาต้องการปิ่นณารา แล้วเขาจะต้องได้เธอ พ่อเลี้ยงหนุ่มคิดอย่างดุดัน

“พี่กำลังตกลงกับเจ้าของคนใหม่อยู่ แต่จะซื้อหรือไม่ก็คงต้องแล้วแต่เจ้าของเขาต้องการที่จะขายหรือเปล่าน่ะนะ”

“แล้วทำไมเธอถึงไม่อยากจะขายล่ะคะ”

“อันนี้พี่ก็คงจะตอบแทนปิ่นณาราไม่ได้นะ ถ้าเธออยากรู้ก็คงจะต้องไปถามหล่อนเอาเอง”

 “ฉันก็นึกว่าพี่ตกลงกับหล่อนเรียบร้อยแล้วซะอีก”

“พี่ให้โอกาสหล่อนในการคิดไตร่ตรองเรื่องนี้ใหม่อีกครั้ง” แล้วพรุ่งนี้ เขาก็ได้คำตอบสำหรับข้อเสนอของเขา

“อ้อ” ญาติสาวพยักหน้าว่าเข้าใจ เขาไม่รู้ว่าณัฐวราเข้าใจว่าอย่างไร แต่ยังไงมันก็ไม่สำคัญสำหรับเขา

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พี่จะไปดูไร่ล่ะ”

วิธวินธ์ไม่ได้ไปดูไร่อย่างที่บอกญาติสาว แต่เขากลับตรงดิ่งไปที่คอกม้าและพาเจ้าสายฟ้าออกไปควบเร็วๆ แถวๆ น้ำตกภายในไร่แก้ววิศิตวัฒนา เพื่อให้อารมณ์ที่หงุดหงิดและเดือดพล่านกลับมาอยู่ในการควบคุมของเขาอีกครั้ง

ปล.โหลดตอนพิเศษฟรีนะคะ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

40 ความคิดเห็น