เมียลับบำเรอรัก (หนี้สัญญาเมียเก็บ)

ตอนที่ 11 : 5(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    18 ม.ค. 62

ปิ่นณารายังหาหนทางที่จะชดใช้หนี้จำนวนสิบล้านที่เธอเป็นหนี้พ่อเลี้ยงวิธวินธ์ยังไม่ได้ หนำซ้ำยังได้ทราบถึงเหตุผลที่บิดาของเธอไปขอกู้ยืมเงินก้อนนั้นก็เพื่อที่เธอจะได้มีโอกาสไปเรียนต่อที่เมืองนอก

         ปภนธ์ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อให้เธอได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย โดยไม่ต้องกังวลหรือทุกข์ร้อนกับเรื่องใดๆ ในชีวิต ทั้งที่จริงๆ แล้วเธอไม่ได้ต้องการชีวิตที่หรูหราฟู่ฟ่าอย่างที่ท่านคิด

         ปิ่นณาราคิดถึงบิดาทุกวัน ในแต่ละวันก็พยายามที่จะเรียนรู้ทุกๆ อย่างที่เกี่ยวกับการทำไร่ และเธอก็สัญญากับวิญญาณของบิดาว่า เธอจะรักษาบ้านและไร่เอาไว้

หญิงสาวครุ่นคิดและใคร่ครวญข้อเสนอของพ่อเลี้ยงวิธวินธ์ไปมาในหัว จนในที่สุดก็ได้ข้อสรุป นั้นก็คือเธอจะรับข้อเสนอของพ่อเลี้ยง และจะย้ายไปอยู่ที่ไร่วิศิตวัฒนาทันทีที่เขาจดปากกาลงในสัญญาว่าเขาจะไม่เกี่ยวข้องกับไร่และบ้านของเธอ

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เธอก็รอเวลาให้ครบกำหนดเจ็ดวันตามที่เขาให้เวลากับเธอ หญิงสาวรอคอยอย่างใจเย็นอยู่ภายในไร่ปิ่นณารา และในระหว่างนั้นเธอก็ไปช่วยคนงานภายในไร่เก็บยอดชาในตอนเช้า และพอตอนสายๆ ก็ไปช่วยคนงานอีกกลุ่มเก็บเมล็ดกาแฟ เธอพูดคุยกับคนงานและเรียนรู้งานภายในไร่ไปพร้อมๆ กันจนกระทั่งเมื่อมีใครบางคนแวะเวียนมาหา....

ปิ่นณาราเดินตรงไปยังตัวบ้าน เปิดประตู แล้วเธอก็เห็นชายหนุ่มรูปหล่อคนที่ว่านั้นทันที แล้วพอเขาหันมามองเธอ เธอก็ส่งยิ้มหวานและร้องทักเขาออกไปอย่างยินดี

          “สวัสดีค่ะพี่ภัทร มาได้ยังไงคะเนี่ย”

         “พี่ก็ขับรถมา และถามทางชาวบ้านเขามาเรื่อยๆ น่ะ” รวิภัทรขยิบตาให้กับสาวที่ตนหมายปอง

         เขาขับรถขึ้นเขาเป็นชั่วโมงๆ และถามทางชาวบ้านมาตลอดทาง จนในที่สุดเขาก็มาถึงไร่ปิ่นณาราซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางจนได้

         หลังจากที่เขาพบปิ่นณาราที่ธนาคารเมื่อหลายวันก่อน เขาก็อดที่จะคิดถึงดวงหน้าหวานๆ และนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของเธอไม่ได้ เขาอดรนทนรอโทรศัพท์อยู่หนึ่งสัปดาห์เต็ม จนกระทั่งเขาไม่สามารถอดรนทนรอได้อีกต่อไป เขาจึงขับรถขึ้นเขา และถามทางชาวบ้านมาตลอดทาง เพื่อจะได้พบกับหญิงสาวที่เขาเฝ้าฝันถึงทุกวัน นับตั้งแต่ที่เขาได้พบเธอ

         ปิ่นณาราเลิกคิ้วขึ้นมองแขกหนุ่มที่นั่งจ้องหน้าเธอ เหมือนกับว่าเขาไม่เคยเห็นเธอมาก่อน เธอกระแอม และถามเขาออกไปว่า

         “พี่ภัทรมาถึงนี่มีอะไรหรือเปล่าคะ”

         “ก็พี่เห็นน้องปิ่นหายเงียบไปเลย หลังจากที่เราเจอกันที่ร้านกาแฟเมื่อหลายวันก่อน พี่ไม่เห็นน้องปิ่นโทรติดต่อพี่มาอย่างที่พี่บอก พี่ก็เลยแวะขึ้นมาดู เพราะพี่เป็นห่วง”   

         คำว่าห่วง และสายตาอ่อนโยนที่มองมา ทำให้ปิ่นณารารู้สึกอึดอัด เธอไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ เธอจึงทำเป็นเฉยและตอบเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบไปว่า

         “ปิ่นสบายดีค่ะ แล้วก็ขอบคุณพี่ภัทรมากเลยค่ะ ที่อุตส่าห์แวะขึ้นมาดูปิ่นถึงที่ไร่นี่” เธอมองเขาด้วยสายตาที่ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ “ตอนที่ป้านงลักษณ์แวะไปบอกปิ่นที่ไร่ว่ามีแขกขึ้นมาหา ปิ่นยังงงๆ อยู่เลย ว่าใครกันที่อุตส่าห์แวะขึ้นมาเยี่ยมเยือนปิ่นถึงที่ไร่”

         ปิ่นณาราไม่ได้คาดคิดว่าชายหนุ่มรูปหล่อที่ป้านงลักษณ์พูดถึงจะเป็นรวิภัทร หลังจากที่เธอเจอกับเขาที่ธนาคารเมื่อหลายวันก่อน เธอไม่เคยคิดจะติดต่อเขากลับไปอีก เพราะเธอไม่ต้องการที่จะใช้ความใจดีของเขาในการแก้ปัญหา และเมื่อกลับมาถึงบ้านไร่ เธอก็ลืมรวิภัทรไปทันทีที่ปัญหาเรื่องบ้านและไร่วนเวียนเข้ามาในหัวของเธอ

         “ปิ่นคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมที่พี่แวะมา” คนพูดพูดเหมือนเกรงใจนิดๆ

         “ไม่หรอกค่ะ” เธอยิ้ม เมื่อเห็นท่าทางเกรงอกเกรงใจของแขกหนุ่ม “ปิ่นต้องขอบคุณพี่ภัทรมากกว่าที่อุตส่าห์เป็นห่วงปิ่น และแวะมาดูปิ่นถึงที่ไร่นี้ แล้วเป็นยังไงบ้างคะ กับการขับรถขึ้นเขามาที่ไร่นี่” เธอแกล้งเปลี่ยนเรื่องถาม

         “ก็หวาดเสียวดี พี่ไม่นึกว่าทางขึ้นเขาจะน่ากลัวแบบนี้”

         ทางมาไร่ปิ่นณาราเป็นเส้นทางขึ้นเขา บางจุดของเส้นทางก็เป็นทางโค้งหักศอกที่ค่อนข้างอันตราย ถ้าขับรถไม่ระวังก็มีสิทธิ์ที่จะขับรถตกเขาได้ง่ายๆ เหมือนกัน

         “ก็คงน่าหวาดเสียวไม่น้อยสำหรับคนที่ไม่ชินทางน่ะค่ะแล้วนี่พี่ภัทรทานอะไรมาหรือยังคะ”

         “เรียบร้อยแล้วล่ะ” แขกหนุ่มมองเธอด้วยสายตาสื่อนัยความหมาย “แล้วนี่พี่มากวนเวลาทำงานของน้องปิ่นหรือเปล่านี้”

         ปิ่นณารารู้ถึงความหมายที่รวิภัทรต้องการจะสื่อ แต่เธอไม่อาจจะสนองตอบต่อความรู้สึกที่เขามีต่อเธอได้ เพราะใจของเธอไม่ได้มีไว้เพื่อเขาหรือผู้ชายคนไหนๆ ทั้งนั้น

         “สำหรับพี่ภัทรปิ่นมีเวลาให้เสมอค่ะ”

ปล.โหลดตอนพิเศษฟรีนะคะ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

40 ความคิดเห็น