เมียลับบำเรอรัก (หนี้สัญญาเมียเก็บ)

ตอนที่ 10 : 4(จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    16 ม.ค. 62

“จริงค่ะ” หญิงสาวตอบรับเสียงแข็ง และแววตามุ่งมั่นของเธอแสดงให้เขาเห็นว่าเธอจะสู้ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว

“พี่คงทำให้น้องปิ่นเปลี่ยนใจในเรื่องนี้ไม่ได้ใช่ไหม”

หญิงสาวส่ายหน้าจนผมกระจายระรอบไหล่อีกรอบ ก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ให้เขา เพราะเธอรับรู้ได้ว่าเขาเป็นห่วงเป็นใยเธออย่างแท้จริง

“ไม่ค่ะ”

“ถ้าน้องปิ่นไม่คิดจะเปลี่ยนใจ พี่ก็ขอให้น้องปิ่นประสบความสำเร็จในการทำไร่ก็แล้วกันนะ” รวิภัทรเอื้อมมือมาบีบมือเล็กเบาๆ อย่างถือวิสาสะ

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวดึงมือออกจากอุ้งมือใหญ่อย่างละมุนละม่อม

เธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน การที่จะจับมือกันในชุมชนเล็กๆ และเป็นชุมชนปิดปิดแบบนี้มันคงจะไม่ดีนัก

ที่นี่เป็นอำเภอเล็กๆ ทุกๆ คนรู้จักกันเกือบทั้งหมด และเธอไม่อยากจะตกเป็นหัวข้อสนทนาของชาวบ้านหรือของคนงานที่ผ่านมาเห็นเธอกับรวิภัทรเข้า

“อ้อพี่เห็นน้องปิ่นที่ธนาคาร น้องปิ่นไปทำอะไรหรือครับ” รวิภัทรถามและส่งยิ้มมีเสน่ห์ของเขาให้กับหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงกันข้าม

 “ปิ่นว่าจะไปกู้เงินน่ะค่ะ”

เขาเลิกคิ้วเข้มๆ ของเขาขึ้น และย้ำคำถามของอีกฝ่ายว่า“กู้เงิน”

“ค่ะ”

“แล้วน้องปิ่นจะกู้เท่าไหร่ละครับ” รวิภัทรถามและเริ่มคิดถึงสิ่งต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้หญิงตัวคนเดียวปิ่นณาราไม่มีญาติพี่น้องผู้ชายที่ไหนที่จะดูแลเธอ และเธอคงจะต้องทำงานหนักอย่างมากเพื่อรักษาไร่และบ้านเอาไว้ เธอไม่ได้พูดเรื่องนี้กับเขาตรงๆ แต่เขาก็พอจะเดาได้จากท่าทางเหนื่อยล้าและมือเล็กที่เต็มไปด้วยริ้วรอยจากการบาดและหยาบกร้านขึ้นของเธอ

รวิภัทรอยากจะบอกเธอว่าทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย และเขาจะเป็นคนที่ดูแลเธอเอง แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะพูดในสิ่งที่คิดออกมา เขาทำอะไรไม่ได้ในเรื่องนี้ ยกเว้นปิ่นณาราจะมาขอร้องเขาด้วยตัวของเธอเอง แต่ถ้าเธอไม่กล้า เขาก็จะลองยื่นข้อเสนอบางอย่างเพื่อช่วยเธอ เขาชอบเธออย่างที่ไม่เคยชอบใครมาก่อน และเขาพร้อมที่จะทำทุกๆ อย่างเพื่อช่วยเธอ เพียงแต่เธอจะยอมรับมันไปจากเขา

 “สิบล้านค่ะ” บอกจำนวนเงินที่ต้องการจะกู้

 “สิบล้าน” เขาพูดทวน พยายามคิดอย่างที่นายธนาคารทั้งหลายจะคิดกัน เงินสิบล้านเป็นจำนวนเงินที่ไม่น้อยเลย

“ค่ะ”

“อืม แล้วน้องปิ่นเอาอะไรมาเป็นสิ่งค้ำประกันละครับ” เขามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่จริงจังมากขึ้นกว่าตอนก่อนหน้านี้

“ไร่และบ้านของปิ่นค่ะ” ปิ่นณาราสังเกตสีหน้าของชายหนุ่มที่ขมวดคิ้วมุ่นเหมือนคนที่กำลังคิดหนักเรื่องอะไรสักอย่างหนึ่งไปด้วย “แต่ทางธนาคารบอกว่าไม่อาจจะให้กู้ได้ตามจำนวนที่ปิ่นขอกู้ค่ะ ยกเว้นปิ่นจะขายไร่และบ้านของปิ่นค่ะ”

“แต่ถ้าพี่ช่วยปิ่นให้ได้เงินกู้สิบล้านล่ะ”

คนฟังนั่งนิ่งเหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

เขาจะช่วยเธอทำไม หรือเพราะเธอเป็นเพื่อนกับน้องสาวของเขา จำนวนเงินสิบล้านบาทมันก็ดูจะมากไปสักหน่อยสำหรับความมีน้ำใจของเขา รวิภัทรจะช่วยเธอโดยที่ไม่หวังผลอะไรตอบแทนเลยอย่างนั้นเหรอ เธอถามตัวเองอยู่ในใจและมองเขาอย่างหวาดระแวง เธอไม่อยากจะมองเขาในแง่ร้าย แต่เธอก็เจอแต่คนร้ายๆ จนไม่กล้าจะไว้ใจใครๆ อีกแล้วในตอนนี้

“แล้วดอกเบี้ยล่ะคะ”

ข้อเสนอน่าสนใจ จนเธออดใจที่จะลองพิจารณาดูไม่ได้

“พี่ไม่เอาดอกเบี้ย” คนพูดเอื้อมมือมากุมมือเล็กไว้ คนฟังรู้สึกลำบากใจ แต่ไม่ได้ดึงมือออกจากมือหนาเหมือนคราแรก

ปิ่นณาราหลุบสายตาลง ไม่รู้จะทำยังไงดีในสถานการณ์แบบนี้ ยิ่งเขาทำดีกับเธอมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งไม่อยากจะรับความช่วยเหลือใดๆ จากเขา แม้ว่าเขาจะเป็นพี่ชายของเพื่อนสนิทของเธอก็ตาม

“แต่

“ไม่มีแต่ครับ” เขามองมองด้วยสายตาลึกซึ้งจริงจัง ไม่ปิดบังความรู้สึก จนเธอพอจะเดาได้ว่าเขารู้สึกอย่างไร “พี่อยากช่วยปิ่นจริงๆ”

รวิภัทรชอบเธอ

สมองเธออื้ออึง เมื่อรับรู้ความจริงนั้น เขาชอบเธออย่างที่ผู้ชายจะชอบหญิงสาวคนหนึ่ง แต่ความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขาก็แค่พี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น

ถ้าเธอรับข้อเสนอและเงินของเขาในตอนนี้ เธอก็ไม่ต่างจากคนชั่วร้ายคนหนึ่ง เธอยอมเอาวิญญาณของตัวเองแลกกับปิศาจร้ายยังจะดีซะกว่าที่จะใช้ความใจดีของเขา

ปิ่นณาราฝืนยิ้ม และมองรวิภัทรด้วยสายตาขอบคุณที่เขาอุตส่าห์มีน้ำใจจะช่วยเหลือเธอ

“ขอบคุณค่ะ แล้วปิ่นจะลองคิดดูอีกที”

“ยังไงก็อย่าลืมโทรหาพี่น่ะ”

“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับและยิ้มให้เขา

เธอจะไม่โทรหารวิภัทร เพราะเธอไม่อยากจะรู้สึกผิดที่หลอกใช้ความใจดีของเขา และถ้าเธอไม่มีทางเลือกจริงๆ เธออาจจะต้องแลกวิญญาณของเธอกับปิศาจก็ได้


ปล.โหลดตอนพิเศษฟรีนะคะ

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

40 ความคิดเห็น