chazzs
ดู Blog ทั้งหมด

ล่องเรือ--ไปวัด--ผลสอบ--คนที่ชอบ

เขียนโดย chazzs

ว้าว!!!!!!!!!!!

ค้างไดอารี่ 20 วันเต็มๆ


ฮ่าๆๆๆ อะไรกันเนี่ย ทำไมดองไดอารี่ขนาดนี้




โอเค เริ่มเรื่องแรกเลยเนอะ

เราไปล่องแม่น้ำบางปะกงมาแหละ

ไปมาวันที่ 10 มีนาคม


ก็ร้อนนะ แต่ก็หนุกดี ฮ่าๆๆๆๆ


มีทอมคนนึง น่ารักชะมัด ตัวเล็กๆ น่าจะเตี้ยกว่าเราด้วย



ตอนแรกก็ไปรวมกันที่วัดจีนๆ

ถ่ายรูปมาด้วย ฮ่าๆๆ




ตรงที่ไหว้




แต่มันจะมีหลายที่นะ






อันนี้อยู่ด้านใน





ถ่ายเพื่อ?



ดูๆรูปไปก่อนเนอะ ไม่รู้จะบรรยายไงดี ฮ๋าๆๆๆ











แล้วเราก็ลงเรือกัน







ขาวดำ หรือ สีสวยกว่ากันหนอ








บรรยากาศนิดหน่อย รูปมันเยอะนิน่า




แล้วสายตาก็ไป--อะโชะอะโชะ--กับ

ดูเองดีกว่า





เห็นปะ



ซูมหน่อย....






ฮ่าๆๆ แมลงปอสีส้มนั้นเอง สวยมากๆ




แล้วเราก็เจอภาพบาดตาบาดใจมากๆ


ภาพมลพิษทางน้ำ แล้วก็มลพิษทางอากาศ










ขยะเยอะสุดๆ ควันด้วย อะไรจะซกมกขนาดน้านนนน





แล้วก็มานั่งถ่ายรูปกัน






อีกรูป





ส้ม -- เมย์


ไปเที่ยวเนี่ย ไปกับเพื่อนน่ะ เลยต้องไปนอนค้างที่บ้านเพื่อนก่อน เพราะ

อะไรไม่รู้ แต่ป๊าก็ให้




มีรูปเยอะเลย หน้ามันๆทั้งนั้น












รูปใหญ่จัง




มันก็ไม่ค่อยมีอะไรทำอ่า



เล่นกล้องสนุกเลย















ไม่รู้ส้มจะซูมหน้าเพื่ออะไร






เบื่อจนถ่ายเก้าอี้





อร่อยมากๆ





ที่จริงมีรูปอาหารอีกรูปนะ แต่หาไม่เจอแล้วอ่า


ช่างมันเนอะ








แล้วก็ผ่านวัด หยิบกล้องมาถ่ายรูปกันไปตามระเบียบ






แล้วก็หมุนเรือกลับกัน



ขากลับทำอะไรได้นอกจาก


ถ่ายรูป!!!!!!






ส้มหนีกล้อง






สู้ตายค่ะ




ก่อนลงเรือก็มีคนแก่ๆที่ไหนไม่รู้มาตีหัวเราเบาๆ

บอกว่า แก้มแดงเลยหนู



อ่าว!! ก็ร้อนนิน่า เหงื่อแตกเป็นเขื่อนเลย



พอขากลับก็แวะซื้อของที่ระลึก

เป็นเกี่ยวกับขนมจีนๆ


เราได้อะไรทึ้งๆมาถุงนึง

รสชาติคล้ายๆท๊อฟฟี้

อร่อยมาก


ถ่ายบ่อน้ำมาให้ดูด้วย(ถ่ายเพื่อ?)



มันสวยดีนิน่า




ร้านเค้าใหญ่มากเลย จากกระต๊อบไม้ธรรมดา เป็นร้านสวยสุดๆ


เขามีรูปร้านสมันก่อนๆมาให้ดู ว่าแต่ก่อนเคยเป็นยังไง





แล้วเราก็รีบกลับบ้านตัวเองด่วน เนื่องจาก

วันต่อมาต้องไปวัด




เลยรีบกลับบ้าน





แล้วเราก็มาวัดที่ชื่อว่า วัดทับคล้อ


มั้งนะ


วัดสวยมากๆ


เรามาบ่อยด้วยอ่า อยู่จังหวัดเพรชบุรี


เป็นวัดใหญ่









แล้วก็เจอป้ายให้เลี้ยว ทำไมอะ จะตรงไป มีปัญหาปะ





จะไปหาหลวงตานิน่า ไม่เลี้ยวหรอก







พี่พลอย กับ พี่เอี่ยว





พี่พลอยมาทหน้าเอ๋อ


ฮ่าๆ พี่แกกำลังเล่นมือถืออยู่ไง




มือถือของพี่เอี่ยวด้วย

จะว่าไป พี่พลอยก็มีมือถือ พี่เอี่ยวก็มีมือถือ

เหอะๆ มีเราคนเดียวที่ไม่มี




น่าน้อยใจปะละ







พี่พลอย แหะๆ

ไม่มีเราหรอก เราเป็นคนถ่าย จะมีเราได้ไง ฮ๋าๆๆ






ต่อมาก็ไปนอนบ้านเพื่อนอาทิตย์กว่าๆ

แล้วก็กลับบ้าน เพราะเราต้องไปรับผลสอบ


แต่เราโทรไปบอกป๊าแล้วนะว่าให้มารับเราวันนี้ เราต้องไปเอาผลสอบพรุ่งนี้


สิบโมงผผ่านไปก็ยังไม่มา


เที่ยงก็ยังไม่มา



บ่ายสามก็ยังไม่มา



บ่ายสีก็ยังไม่มา



เฮ้ย!!~ ทำไมยังไม่มารับล่ะ



แล้วเมย์ก็หง่อยแหละ เล่นๆกับเพื่อนไปเรื่อยๆ


ก็มีคนโทรมาหาเมย์ เมย์ไปรับ


พี่พลอยเป็นคนโทรมา

บอกว่า เดี๋ยวคุยกับป๊านะ



เราก็อืม


เวลาน้อยใจเราจะพูดแต่-อืม-


แล้วป๊าก็บอกเราว่า


"เมย์ วันนี้ป๊าไปรับไม่ทันนะ"

"อืม"

"เดี๋ยวปีหน้าไปรับ"

"อืม"

"ฮ่าๆๆๆๆๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ป๊าไปรับเอง รับผลสอบใช่ไหมเนี่ย"

"อืม"

"ฮ่าๆๆๆ แค่นี้นะ"

"อืม"





เราก็อืมตลอด ช๊อคนิดๆน่ะ ทำไมไม่มารับเรา รับไม่ทันหรอ

ทำอะไรอยู่ล่ะ ทั้งวัน ไม่มีเวลามารับเรา

ลูกน้องก็ตั้งเยอะตั้งแยะ ส่งมารับเราสิ



ไม่ว่างขนาดนั้นเลยหรอ



แล้วเราก็นั่งร้องไห้น่ะ ป๊าไม่สนใจเราแบบนี้


เบื่อชะมัด



พอวันต่อมาก็มีลูกน้องป๊ามารับเราจากบ้านเพื่อน


เราก็แอบช๊อค

อ่าว!! ไหนบอกว่าจะมารับเองไง



แล้วนี้ใคร ส่งมันมารับเราทำไม




พอถึงบ้านเราก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนชุดนักเรียนทันที


เพื่อไปรับผลสอบ


แล้วป๊าก็จะให้ลูกน้องขับรถไปส่ง


แต่อะไรก็ไม่รู้



ในที่สุดป๊าก็พาไปเอง


อืม ดี ว่างแล้วหรอ


แต่ป๊าบอกแม่ว่า


"ขากลับนั่งแท๊กซี่กลับกันนะ"



เฮ้ย!!!!!

อะไรเนี่ย




แล้วขับไปสักพักก็มีรถปาดหน้าเรา


ป๊าเลยพูดว่า


ไม่เข้าโรงงานแล้ว

กลับบ้าน--กลับบ้าน



พอเรารับผลสอบเสร็จก็กลับบ้าน




ผลสอบทำให้เราน้ำตาซึมเลย


ไม่ใช่ดีใจนะ



มันแย่มาก




เราไดเกรด 3 มาสองตัว


แล้วเป็นวิชาคูณสามด้วย

แค้นมากๆ



พอเห็นคะแนนยิ่งแค้น


79


อะไรวะ ทั้งสองวิชาเลย อีกคะแนนเดียวจะให้ไม่ได้ใช่ปะเนี่ย

เลยกลายเป็นเกรด 3 ไป


เกรดเฉลี่ยก็แย่


แย่ไปเลยอะ

โดนวิชาคะแนนคูณสามฉุด เหอะๆ



3.82


แย่ปะละ เรางี้นั่งร้องไห้เลย


แล้วพี่เราล่ะ ได้ดั่งใจป๊าทั้งนั้น


พี่ชายคนโตสอบเข้าปี 1 ได้ที่ 3 ของโรงเรียนช่างอะไรสักอย่าง

พี่สาวคนโตสอบเข้า ม. 4 ได้ที่ 1 ของโรงเรียนอะไรก็ไม่รู้ ชิๆ อะไรเนี่ย


แล้วเราล่ะ


ห่วยแตก





พูดถึงคนที่เราชอบบ้าง ก็อ๊อนน่ะ

ตอนนี้หมั่นไส้อ๊อนสุดๆ

พอแหละดีกว่า


ยาวไปแหละ




ปิดท้ายด้วนรูปเรากับเพื่อนๆเนอะ รูปนี้เพื่อนเราส่งทางเอ็มมาให้


บ๊ะบาย


กินข้างเที่ยงให้สนุกนะ






เรียงจากบนสุดมา

จู

ยี้น--คริสตัน--ฝ้าย

ลูกพีช--เมย์--ออย--โม--แอร์


รักทุกคนนะ

ความคิดเห็น

chazzs
chazzs 30 มี.ค. 50 / 16:16

ไดอารี่จ๋า

เราไม่รู้หรอกว่า เพื่อนเรา เพื่อนที่ชื่อลิลลี่


เรารู้สึกว่าตัวเองแคร์มันมากเกินไปมั้ง

เราทะเลาะกับลิลลี่แหละ


จนนั่งน้ำตาซึมเลยต้องรีบขึ้นห้อง เพราะไม่อยากให้ใครเห็นความอ่อนแอของเรา


พอถึงที่นอนก็ดันเบอเอานิ้วไปเจอะกับลูกบิดกีตาร์ เนื้อแยกออกจากกันเหมือนพื้นดินแยกจากกันเลย



เราถึงกับร้องไห้หนักขึ้น ไม่ใช่แค่เจ็บอย่างเดียว แต่เจ็บใจที่ลี่ไม่เข้าใจอะไรบ้าง


เจ็บใจที่ลี่ไม่ฟังเราบ้าง

เรามีไดอารี่สองอัน อันแรกเป็นมือเขียน อีกอันคือเด็กดี


ไดอารี่ที่เขียนนั้นเราตัดสินใจว่า ถ้าใครอยากอ่านต้องมีกุญแจ เราถึงจะเปิดให้อ่าน




แต่คนที่มีกุญแจไดอารี่เราคงทำหายไปแล้วแหละ

เรามั่นใจ




ตอนนี้เราก็ปรับความไม่เข้าใจกับมัน


เพราะถึงปรับยังไงก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี




ลี่ค่อนข้างเป็นคนคิดมาก เก็บแต่เรื่องของพี่พลอยว่าไปคิด




แต่ลี่คงลืมไปเรื่องนึง


ความรู้สึกเราไง

เราต้องคอยพยายามเครียร์เรื่องพี่เรา
ลี่ก็คล้อยตาม จนลี่ลืมเรื่องความรู้สึกเราไป



เราเครียดจนสิวขึ้นที่ขา 5 เม็ด
เครียดจนนอนไม่หลับต้องไปนั่งคุยกับพี่เลี้ยงถึงตี 2
เครียดจนไม่ได้มองเลยว่ามีกีตาร์ตั้งอยู่ ดันเอานิ้วไปจิ้มได้




เหอะๆ
หยุดเครียดเนอะ

chazzs
chazzs 30 มี.ค. 50 / 16:41

ขอบคุณมากนะลี่


ที่ทำให้เรารู้ว่า แกแคร์ความรู้สึกพี่เรามากกว่า


แกกลัวว่าพี่เราจะรำคาญ



แกแคร์ความรู้สึกเขามากกว่าเรา ขอบคุณนะที่ทำให้เราได้รู้ว่าแก


ไม่เคยแคร์เราเลย

"เราคิดว่าต่อไปนี้จะไม่โทรไปบ้านแกแล้วแหละ"

ขอบคุณ

chazzs
chazzs 1 เม.ย. 50 / 10:33

อีกแล้ว ทะเลาะอีกแล้ว
ทะเลาะกับพี่กัน


ทะเลาะต่อจากลี่เลย


จะทำไงได้ล่ะ




พี่เขาไม่รู้หรอกว่าวันนั้นเมย์เป็นห่วงเขาขนาดไหน

แคร์มากขนาดไหน



รอเขา ถามเขา
รอตั้งแต่ สองทุ่มจนถึงตีหนึ่งกว่า


ถามเขาว่าเป็นอะไรจนทนไม่ได้



ยอมรับได้เลยว่าเราว่าเขาไปสองคำ ว่าที่เรียกว่าแรง

เป็นใครก็ต้องโกรธ


แต่ทำไมพี่กันไม่เข้าใจอะไรบ้างนะ




พี่เขาเปลี่ยนไปเยอะเลย แต่ถ้าพูดไปก็ไม่ดี

จะบอกเขาว่าเป็นห่วงมาก

ขนาดนอนแล้วยังนอนไม่หลับต้องลุกขึ้นมาออนเอม คุยกับพี่กันให้รู้เรื่อง





พอเช้ามาพี่แกบอกสั้นๆว่า นอน

จึกมาเลยนะ พูดไม่ออกเลย
เสียความรู้สึก




ไอเรานอนก็นอนไม่หลับ

รอถามพี่เขาว่าเป็นอะไร ทำไมไม่ตอบ


แต่พี่เขาตอบสั้นๆว่านอน

เสียความรู้สึกนะ



แต่พอเราบอกว่าทำไมไม่ตั้งหัวเอมว่านอน
พี่แกก็ว่าเราอีก


โอเค เราผิดเองก็ได้ ไม่ไหวแล้ว


แรงไปแรงกลับ

ทนไม่ได้แล้วนะ

ตอนนั้นก็เหมือนตุ๊กตาล้มลุก แรงมาแรงกลับ



ไม่แปลกอะไร




แต่พี่สาวเราปลอบเราว่า

"เขาเป็นแค่คนที่ผ่านมาแล้วผ่านไปเท่านั้นนะ"

"เขาไม่ได้เป็นอะไรกับเรานะ"




เข้าใจแล้ว ที่รู้จักกันมา 3 ปี เพียงแค่คนที่ผ่านมา

ใช่ เรามั่นใจว่าพี่เขาไม่เป็นอะไรกับเรา
แต่ครั้งนึง เราก็เคยคิดว่าพี่เขาเป็นพี่ชายของเรา




ขอบคุณนะที่ทำให้เรารู้ว่า เราเป็นแค่คนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป...เท่านั้น