There is not even a name for you คนที่ไม่มีชื่อ

ตอนที่ 3 : THREE -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ก.ย. 62

LINE!

LINE!

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ทำให้แบคโฮตื่นขึ้นทั้งๆ ที่เขาพึ่งนอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง เป็นเพราะเมื่อคืนเขาไม่มีกระจิตกระใจทำอะไรเลย เขารู้สึกแปลกๆ ปวดหัว เหนื่อย ทั้งทีเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย

เห้อ” เขาถอดใจเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ตรงโต๊ะข้างเตียง และนั้นก็ทำให้เขารู้ว่าคนที่ส่งข้อความมาเขาคือ ฮยอนบิน เมื่อเขาอ่านข้อความเสร็จก็รีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัวทันที

คุณหนูจะไปไหนหรอคะ?”

ไปทำธุระครับ ถ้าแดเนียลถามว่าไปไหน บอกว่าไปขับรถเล่นนะครับ ขอตัวนะครับ”

ค่ะ”

 

แบคโฮเดินทางมาถึงที่นัดหมายในไม่ช้า มันก็คือร้านกาแฟร้านเดิมที่เขาเคยนัดกับฮยอนบินไว้

เฮีย ทางนี้”

ไม่มีงานหรือไงถึงนัดกูมา”

วันนี้วันพัก เฮียกินอะไรไหม? จะได้สั่งให้ น้องครับ” ฮยอนบินหันไปเรียกพนักงานคนเดิมที่เขาเคยเจอเมื่อครั้งก่อน

รับอะไรดีครับ?”

เอาเป็นนมสดเย็นแก้วหนึ่งครับ”

หื้ม? ทำไมเฮียกินนมสด? ปกติกินกาแฟไม่ใช่หรอ?”

กูยังไม่ได้กินข้าว เลยไม่อยากกินกาแฟ”

แล้วทำไมเฮียไม่สั่งข้าวมากิน เดี๋ยวก็ปวดท้องหรอก กินข้าวๆ”

ช่างมันเถอะ คุยเรื่องบ้านก่อนกูกลัวไอ้แดนกลับบ้านไปไม่เจอกู”

ก็ได้ๆ งั้นเอาแค่นี้ครับ”

รอสักครู่นะครับ” พนักงานยิ้มรับ ก่อนที่จะเดินจากไป

เรื่องบ้านว่าไง” แบคโฮละความสนใจจากพนักงานร้านกาแฟ มาสนใจฮยอนบินที่นั่งกำลังเล่นโทรศัพท์ของเขาอยู่

อ่อ คืองี้เฮียผมให้เพื่อนผมหามาให้ นี่ครับผม มีทั้งบ้านและคอนโด เฮียสนใจอันไหนก็โทรไปตามเบอร์ในนั้นได้เลย” ฮยอนบินหยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋าให้กับแบคโฮ

ขอบคุณนะเว้ย”

ยินดีครับ แต่ผมก็ไม่เข้าใจเฮียจริงๆ นะทำไมถึงไม่อยู่บ้าน” เมื่อฮยอนบินเห็นว่าคนเป็นพี่ไม่ได้สนใจคำพูดของเขา เขาจึงละความสนใจไปที่โทรศัพท์เพื่อดูตารางงานให้วันพรุ่งนี้

และตอนนี้สิ่งที่สนใจสำหรับแบคโฮก็คือเอกสารที่อยู่ตรงหน้า เขาตั้งใจดูมันทีละหน้าทั้งรูปและข้อความที่ถูกเขียนไว้ เป็นไปตามที่ฮยอนบินบอก มีทั้งบ้านและคอนโด แต่ละที่ก็ดูเหมือนๆ กันไปหมด ไม่มีอะไรที่ทำให้เขาสะดุดตาได้เลย จนกระทั่งหน้าสุดท้าย เป็นรูปบ้านหลังเล็กๆ ที่ถูกล้อมรอบด้วยรั้วสีขาว ต่อด้วยรูปสวนหน้าบ้าน เป็นสวนเล็กๆ ที่มีชิงช้าอยู่ตรงกลางสวน แบคโฮรู้สึกชอบบ้านหลังนี้มาก ทั้งๆ ที่มันอยู่ธรรมดาไม่ได้มีอะไร แต่เขากลับชอบมันมากๆ

หลังนี้”

เลือกได้แล้วหรอเฮีย?” ฮยอนบินเงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์ เมื่อได้ยินเสียงของแบคโฮ

อื้ม กูเอาหลังนี้ หลังนี้เลย” แบคโฮส่งเอกสารให้ฮยอนบินดูบ้านหลังที่เขาเลือก

ก็สวยดีนะเฮีย อยู่เหมือนว่าจะใกล้บ้านเฮียด้วยนะ แบบนี้ก็ดีเลยไอ้แดนจะได้ไม่บ่นว่าเฮียไปอยู่ไกล”

งั้นกูโทรถามเขาเลยนะ”

นมสดเย็นมา-” ด้วยความรีบร้อนที่ของแบคโฮ ทำให้เขาไม่ทันสังเกตว่าพนักงานกำลังเดินมา แต่โชคดีที่เขาไม่ได้ชน

เกือบไปแล้ว พี่ขอโทษพอดีที่รีบ”

มะ ไม่เป็นไรครับ ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ” เขาก้มหัวเล็กน้อย เชิงขอโทษ

ขอโทษพี่ทำไม พี่ต้องขอโทษเราสิ พี่ไม่ทันไม่มอง พี่ขอโทษจริงๆ นะ เราโอเคนะ?”

ครับๆ ผมไม่เป็นอะไรครับ”

เฮีย ผมว่าน้องเขาโอเคแล้ว แต่เฮียอะไม่โอเค555555”

ไอ้บิน” แบคโฮหันไปทำเสียงดุใส่ฮยอนบินก่อนที่จะหันมาสนใจกับพนักงาน

ขอโทษครับบบ ผมแค่เห็นว่าน้องเขาไม่ได้เป็นอะไร แต่เห็นพี่เอาแต่ขอโทษ”

กูก็รู้สึกผิดไหมที่จะชนน้องเขา”

คือผมไม่เป็นอะไรจริงๆ ครับลูกค้า”

โอเค ถ้าเราไม่เป็นอะไรก็โอเค เออไอ้บินฝากให้ทิปน้องเขาด้วย กูไปโทรแป๊บหนึ่ง” ทันทีที่บอกฮยอนบินเสร็จ เขาเดินออกมาทันที

 

 

ครับ เดี๋ยวผมเข้าไปดูตอนนี้เลยนะครับ ขอบคุณครับ” ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของแบคโฮ ทำให้ฮยอนบินอดไม่ได้ที่จะแซวเขา

ยิ้มใหญ่เลยนะเฮีย มีความสุขอะไรขนาดนั้น”

บอกไม่ถูกว่ะ มึงว่างไหม? ไปดูบ้านกับกูที”

คงไม่ได้ว่ะเฮีย พอดีพ่อโทรตาม สงสัยจะให้กลับไปช่วยที่ร้าน”

งั้นไม่เป็นไร เดี๋ยวกูไปคนเดียวก็ได้”

โอเค งั้นผมกลับเลยนะ แล้วก็ผมจ่ายค่าให้แล้วนะเฮีย ถึงว่าเป็นการเลี้ยงต้อนรับเฮียกลับไทย แล้วเจอกันนะเฮีย”

กลับดีๆ ถึงแล้วบอกกูด้วย”

ครับๆ” ฮยอนบินขานรับแบคโฮก่อนที่จะเดินออกจากร้านไป ทิ้งให้แบคโฮนั่งยิ้มอยู่คนเดียว คนอื่นอาจจะคิดว่าเขากำลังคุยกับแฟน แต่ความจริงแล้วเขานั่งยิ้มให้กับรูปบ้าน เขารู้สึกถูกชะตากับบ้านหลังนี้มาก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทำไมเขาถึงชอบบ้านหลังนี้มากๆ อาจจะเป็นเพราะบ้านหลังนี้อยู่ใกล้บ้านของเขา หรือเพราะอย่างอื่น

 

 

หลังนี้สินะ” แบคโฮขับรถมาถึงที่หมายอย่างรวดเร็ว โชคดีที่ร้านที่เขาไปไม่ได้ใกล้จากที่นี่มากนั้น ทำให้เขาใช้เวลาในการเดินทางไม่มากนัก

ขอโทษนะครับ พี่มาดูบ้านหรือเปล่าครับ?” แบคโฮหันไปถามเสียงเรียกเล็กนั้น ก็พบกับเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง

ครับ พี่มันดูบ้านหลังนี้ครับ”

ผมชื่ออูจินนะครับ”

หนูเป็นเจ้าของบ้านหรอ?”

เปล่าครับ แม่ผมใช้ผมให้พาพี่ไปดูบ้าน” อูจินพูดไปพร้อมกับเปิดประตูรั้ว

อ่อ พี่ชื่อแบคโฮนะครับ”

เชิญครับ บ้านหลังนี้มีสองชั้น มีสองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ ส่วนห้องนอนจะเป็นห้องเล็กกับห้องใหญ่ พี่ครับ” อูจินเดินนำเข้าไปในตัวบ้าน แต่ก็หยุดเดิน

ครับ?”

มีไรหรอครับ?”

ก่อนที่จะเข้าไปในบ้าน ผมขอบอกอะไรสักอย่างก่อนนะครับ” อูจินหันมามองหน้าแบคโฮด้วยสายตาอย่างจริงจัง

ครับ?”

ของในบ้าน ยังเป็นของเจ้าของเดิมอยู่นะครับ เพราะไม่มีใครมาซื้อที่นี่เลย ของข้างในเลยเป็นของเจ้าของเดิม แต่ก็มีไม่เยอะหรอกครับ”

อ่อครับ เรื่องนี้พี่โอเค”

แล้วก็...” เหมือนอูจินจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็หยุดพูดไป

มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

เปล่าครับ”

เอาไปดูบ้านกันเถอะครับ” พูดเสร็จอูจินก็เปิดประตูบ้านเข้าไป ทันทีที่เปิดประตูบ้านเข้าไปเขาก็พบกับเฟอร์นิเจอร์ที่ถูกผ้าขาวคลุมไว้ แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจ สิ่งที่ทำให้เขาสนใจก็คือบรรยายรอบๆ มันทำให้เขารู้สึกแปลกๆ แต่เขากลับชอบมันอย่างประหลาด

เป็นไงบ้างครับ พี่จะขึ้นไปดูข้างบนไหมครับ?”

ไม่”

ทำไมหรอครับ? พี่ไม่ชอบหรอ?”

พี่ชอบ จัดการเรื่องเลย”

โอเคครับ”

 

พี่แบคโว้ยยยยยยยยย ไปไหนมาอีกแล้ว” และก็เหมือนเดิม ทันทีที่แบคโฮเดินเข้ามาในบ้าน เสียงของแดเนียลก็ดังขึ้น

ไปดูบ้าน”

ห้ะ? พี่หมายความว่าไง คือพี่จะไม่อยู่บ้านหรอ? ไม่เอานะเว้ย พี่ไปอยู่เมืองนอกมาตั้งหลายปี กลับมาแล้วยังไปอยู่ที่อื่นอีกหรอ” เมื่อแดเนียลยินคำตอบของแบคโฮ เขาก็ระเบิดอารมณ์ออกมา

ไอ้แดนใจเย็นก่อน กูขอโทษที่ไม่ได้บอกมึงก่อน คือกูชินกับการอยู่คนเดียวมากกว่าว่ะ”

พี่ไม่คิดถึงพ่อกับแม่บ้างหรอ? แล้วผมอะ”

พี่ไม่ได้ไปอยู่ไกลสักหน่อย แค่ก่อนซอยบ้านไม่กี่ซอยเอง”

ห้ะ! พี่บ้าไปแล้วใช่ไหมเนี่ย ฉิบหายแน่ พี่รอเจอพ่อกับแม่บ่นได้เลย”

มันมีอะไรแดน บอกพี่มา”

ผมไม่อยากเล่าว่ะพี่ รอถามพ่อกับแม่ก็แล้วกันนะ”

ทำไมมึงไม่เล่าให้กูฟัง?”

ผมไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

กูพี่มึงนะ เล่ามา”

ไม่ ผมเล่าไม่ได้ พี่ไปยกเลิกไอ้บ้านหลังนั้นเลย”

มึงรู้หรอ ว่ากูไปอยู่บ้านหลังไหน”

แถวนี้มีแค่บ้านหลังนั้นหลังเดียวที่เปิดขาย”

กูเซ็นสัญญาไปแล้ว พรุ่งนี้พี่จะย้ายเข้า”

พี่บ้าไปแล้วหรือไง ไม่ต้องไปอยู่ไอ้บ้านหลังนั้นอะ เดี๋ยวผมซื้อคอนโดใหม่เลย นะพี่ ไม่ต้องไปอยู่”

อะไรของมึงวะแดน โตแล้วนะมีเหตุผลหน่อย”

แล้วแต่พี่เลย ผมไม่ขอยุ่งด้วย”

อะไรวะ ทำไมมึงไม่เล่าอะไรให้กูสักอย่าง”

แล้วคนขายบ้านไม่ได้เล่าให้พี่ฟังหรือไง”

น้องเขาก็ไม่ได้เล่าอะไรนะ บ้านหลังนั้นมันทำไมวะ”

ถ้าผมเล่าพี่จะไม่ไปอยู่ใช่ไหมอะ?”

ไม่อะ กูจะไป”

เยี่ยม ย้ายพรุ่งนี้ใช่ไหม?”

ใช่ พี่ว่าจะย้ายเลย เห้ยอย่าทำหน้าเป็นหมาหงอยอย่างนี้ดิว่ะ”

ก็ผมรอพี่ตั้งหลายปี แต่พอพี่กลับมา-” แบคโฮเห็นว่าน้องชายตัวดีของเขากำลังจะโวยวาย เขาเลยพูดขัดก่อน

เดี๋ยวเสาร์อาทิตย์พี่กลับมานอนบ้าน โอเคไหม?” ผมยื่นข้อเสนอกับแดน แต่ดูเหมือนเขาจะไม่โอเค

ศุกร์ด้วย”

โอเคๆ ศุกร์เสาร์อาทิตย์ โอเคไหม?”

โอเคก็ได้”

น้องชายพี่น่ารักจังเลยยย”

พี่อยู่พูดแบบนี้ ขนลุก”

“55555 โอเคๆ พรุ่งนี้ช่วยพี่ขนของด้วย”

ครับบบ”

 

XXX

10 : 27 น.

กุญแจครับ แม่ผมเปลี่ยนประตูกับเปลี่ยนกุญแจให้พี่ใหม่ทุกอันเลยครับ เพราะอันเก่ามันจะพังแล้ว” อูจินหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋า แล้วส่งให้แบคโฮ

ขอบคุณนะครับ”

พี่ครับ”

ครับ?”

ผมขอมาเล่นชิงช้าที่นี่ได้ไหมครับ?”

ได้สิ เราอยากมาเล่นตอนไหนมาได้เลยนะ”

จริงหรอครับ! ขอบคุณนะครับ”

ครับ” แบคโฮเอ็นดูในความสดใสของเด็กตรงหน้า จนต้องยืนมือไปขยี้ผม

พี่ มาช่วยขนของหน่อยดิ” อยู่ๆ แดนที่ยืนดูเขากำลังพูดกับอูจินก็พูดขึ้น

เออๆ พี่ไปก่อนนะ” หันไปตอบส่งๆ ก่อนที่จะบอกลาเด็กน้อยตรงหน้า

ครับ”

เด็กคนนั้นใครวะพี่?”

เด็กที่พามาดูบ้าน”

อ่อ ผมรู้แล้ว”

มึงอยู่อะไร?” แบคที่กำลังมองดูของที่อยู่ในรถ หันไปถามแดนที่ยืนเท้าเอวมองเขาอยู่

ที่พี่ซื้อบ้านหลังนี้เพราะเด็กนั้นใช่ไหม? พี่นั้นคุกเลยนะ”

บ้า กูซื้อบ้านหลังนี้เพราะพี่ชอบ”

แน่?”

เออออ ขนของได้แล้ว เดี๋ยวเย็น”

คืนนี้พี่นอนไหน บ้านหรือที่นี่”

ว่าจะนอนที่นี่”

ไรวะ”

แดนอย่าทำตัวเป็นเด็ก”

ครับๆ”

ขนของๆ”


-------------------------------------------------------

ฝากแท็ก #คนที่ไม่มีชื่อ ในทวิตด้วยนะคะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น