Bounty Hunter เพชฌฆาตพันธุ์ดุ [จบ]

ตอนที่ 4 : Mission 3 - Blood Apart (Part 1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 เม.ย. 58

Mission 3 – Blood Apart (Part 1)

    การส่งใครสักคนไปตาย โดยที่ไม่ได้อะไรกลับมาเลย

   สำหรับฉันมันก็ไม่ต่างอะไรจากการมีปืนเป็นร้อยกระบอก แต่ใช้ได้เพียงกระบอกเดียวเท่านั้นแหละ

   ว่าแต่นายล่ะปืนกระบอกไหนที่นายคิดว่าสามารถเอาชนะพวกเขาได้?

  เมื่อเข้ามาภายในร้าน สิ่งแรกที่สะดุดตาสุดสำหรับไมค์คือปืนกลหนักขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางเคาเตอร์ในร้าน ขนาดของมันใหญ่พอๆ ที่จะถล่มรังของพวกนักฆ่าได้เป็นจำนวนหลายกลุ่มพร้อมกับซองแม็กกาซีนสีเขียวขนาดใหญ่ที่บรรจุกระสุนอยู่ข้างในแบบเต็มอัตรา

  ไม่ได้เข้ามาที่นี่นานเลยแฮะ

  ไมค์กวาดสายตามองไปรอบๆ ดื่มด่ำกับบรรยากาศภายในร้านด้วยใบหน้าชุ่มด้วยเหงื่อ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาที่ถูกจัดเอาไว้สำหรับลูกค้าที่เข้ามาเพื่อรอสั่งซื้อสินค้า หญิงสาวเหลือบไปมองชายหนุ่มพลางอดไม่ได้ที่จะปล่อยให้เขาดื่มด่ำกับบรรยากาศนั่นไปสักพัก แล้วค่อยเดินเข้าเคาน์เตอร์ไปทำความสะอาดหลังจากนั้น

  พ่อของฉันเดินทางไปที่เมืองตะวันออก คงจะกลับมาราวๆ อีก 2 เดือน ดูเหมือนว่าฉันคงต้องรีบหาใครสักคนมาเฝ้าร้านหญิงสาว โพล่งขึ้นเหมือนเป็นการขอความช่วยเหลือจากชายหนุ่ม        

  ก็เลยอยากจะให้ฉันมาช่วยสินะไมค์ กล่าวขึ้นมาพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง

  ใช่น่ะสิหญิงสาวตอบไปตามตรง

  โอ้ชายหนุ่มลากเสียงยาวแล้วพูดต่อว่า ดูเหมือนว่าฉันคงทำไม่ได้หรอกนะ

  หญิงสาวหยุดชะงักไปสักพัก ความเงียบเริ่มคืบคลานเข้ามาภายในร้านอย่างไม่ทันที่เธอตั้งตัว คำพูดและน้ำเสียงของชายหนุ่มฟังดูทุ้มต่ำ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่ามีเรื่องบางอย่างกำลังรบกวนจิตใจของเขาอยู่ในขณะนี้

  เกิดอะไรขึ้นกับงานของนายอีกแล้วล่ะ ไมค์?”

 “ปล่าวไม่มีอะไรฉันรู้สึกแปลกๆ เกี่ยวกับข่าวคราวในเมืองเองก็เท่านั้น

 นับตั้งแต่เมืองแกรนด์ โอเวอร์เซียร์ ได้มีการประกาศเกี่ยวกับมาตรการจัดการกับนักลอบสังหารขึ้นมา ทำให้เขาและกลุ่มพรรคพวกทำงานกันยากขึ้นมาอีก 2 เท่าตัว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าค่าตอบแทนที่พวกเขาได้รับจะมีเงื่อนไขที่ยากขึ้นไปด้วยในเวลาเดียวกัน ทุกอย่างนั้นยังคงดูปกติสำหรับประชาชนทั่วไปที่ไม่ได้ทำงานเป็นเหมือนกับพวกเขา

มาตรการการจัดการกับพวกนักลอบสังหารเธอมีความคิดเห็นไงบ้าง คลาเซตร้า?”

เอ๋? -ฉันเหรอ?” หญิงสาวชะงักกับคำถามของชายหนุ่มเล็กน้อย พลางถอนหายใจออกมา

ก็นะฉันคิดว่ามันก็เป็นความคิดที่ไม่เลวเลย ถึงฉันเอ่อจะเข้าใจว่านายเองก็ทำงานแบบนั้นก็เถอะนะ ฮะๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ไมค์ นิ่งเงียบแล้วหันไปมองหญิงสาวอีกครั้งด้วยสีหน้าคาดคั้นคำตอบจากเธอ เขารู้ว่าเธอนั้นกำลังหัวเราะเพื่อกลบเกลื่อนความจริง นิสัยภายนอกของเธออาจจะดูห้าวเหมือนผู้ชายทั่วไป แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าของชายหนุ่ม คลาเซตร้าปฏิบัติเป็น หญิงสาวคนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์ในระดับที่เรียกได้ว่าแฟนสาวของไมค์เลยก็ว่าได้

โอเค ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันต้องเข้าข้างนาย แต่ไมค์ส่วนตัวแล้วที่ผ่านมา ฉันไม่คิดหรอกนะว่าการเห็นด้วยกับการกระทำที่รุนแรงและป่าเถื่อนของนาย จะช่วยให้เหตุการณ์มันสงบลงไปได้รู้ใช่ไหมว่าพวกกลุ่มอัศวิน กำลังจับตาดูเป็นพิเศษน่ะ

อืมฉันรู้อยู่แล้วล่ะ เรื่องนั้น…”

ทั้งสองค่อยๆ เงียบกริบ ไม่มีใครพูดอะไรหลังจากนั้น ชายร่างกำยำรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ตนเผลอถามคำถามแบบนั้นกับเธอ คลาเซตร้าไม่ใช่คนที่ชื่นชอบความรุนแรง เธอเคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอาชญากรรมและกลุ่มมาเฟียอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะหนีออกมาสร้างที่อยู่และก่อตั้งร้านที่มีชื่อว่าคิลล่าโพรเทคร่วมกันกับพ่อของเธอในเวลาถัดมา

คลาเซตร้า…” ชายร่างกำยำเอ่ยขึ้นหลังจากนั้น

มีอะไรเหรอ?”

ฉันขอโทษทีที่ถามออกไปแบบนั้นลุงแก่คนหนึ่งบอกฉันว่าที่นี่กำลังจะมีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป…”

น้ำเสียงของไมค์เบาลง ความเครียดเริ่มทำให้สีหน้าของเขาดูขึงขังมากขึ้นจากแต่เดิม เมื่อได้กล่าวประโยคข้างต้นออกไป ราวกับว่ามันทำให้ความคิดของเขาล่องลอยอยู่ในห้วงความคิดไปชั่วขณะ

บางอย่าง…?” หญิงสาว ทวนคำพูดของไมค์อีกครั้ง

ใช่ฉันชักจะสังหรณ์ใจไม่ดีแล้วว่า ถ้าหากนี้เป็นเรื่องจริงขึ้นมาดูเหมือนฉันคงมีงานเพิ่มเยอะขึ้นเป็นเท่าตัวเลยล่ะนะ

ชายร่างกำยำไม่พูดเปล่า เขาหยิบรูปภาพของเหล่าชายฉกรรจ์และเป้าหมายอีกนับสิบคน ที่ตนได้รับมอบหมายจากผู้จ้างวานงานให้กับเขาโดยวิธีการลอบสังหารในแบบของตัวเอง

จะเริ่มงานตั้งแต่เมื่อไหร่?” คลาเซตร้า เอ่ยถามพลางเดินเข้าข้างหลังอีกฝ่ายแล้วค่อยๆ ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากอดลำคอของอีกฝ่าย

ช่วงคืนนี้ของวันถัดไปไม่ก็อาจจะเริ่มงานในคืนนี้เลย ฉันคิดว่านะ

ไมค์ หันไปมองดูแสงอาทิตย์ที่เริ่มจางหายไป เวลานั้นเริ่มใกล้เข้าสู่ช่วงเวลาค่ำคืนของนักล่าอย่างเขาเต็มที ทว่าด้วยเหตุผลบางอย่างนั้นเอง ทำให้เขานั้นกลับตัดสินใจที่จะนั่งรออยู่ในร้านขายปืนแห่งนี้เพื่อทำงานให้กับหญิงสาว ผู้ที่เป็นทั้งแฟนสาวคนแรกและคนที่เข้าใจ ตัวตนของเขามากที่สุด

ทั้งสองได้คบหากันมานานกว่า 3 ปี นับตั้งแต่ที่ชายร่างกำยำได้ทำงานอยู่ภายในกลุ่มนักลอบสังหารที่ชื่อว่าแบล็คเชด (Black Shade)” แต่ในช่วงนั้นเนื่องด้วยภาระหน้าที่ของแต่ละคน ทำให้ความรักของพวกเขาทั้งสองเริ่มค่อยๆ ห่างเหินกันไปสักพักใหญ่ๆ ทว่าเรื่องนั้นกลับไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์และความใกล้ชิดลดลงเลย กลับกันระยะห่างนั้นยิ่งทำให้ไมค์รู้สึกคิดถึงเธอมากกว่าเดิมอีก แม้จะไม่ได้แสดงอาการแบบนั้นออกมาก็ตาม

แต่ฉันคิดว่าน่าจะเริ่มงานตั้งแต่พรุ่งนี้เลยจะดีกว่านะ…”

ไมค์ค่อยๆ หันไปหาเธอ ทั้งสองสบตากันไปสักพักใหญ่ ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะเป็นคนเริ่มประกบริมฝีปากเข้าหากันเป็นคนแรก รอยยิ้มของเธอผุดขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเล่นไปตามเกมรุกของเธอ จนชายร่างกำยำตรงหน้าถึงกับปรับอารมณ์เข้าไม่ทัน มือทั้งสองข้างอันแข็งกระด้างค่อยๆ โอบร่างของหญิงสาวเอาไว้ ก่อนที่จะยกตัวขึ้นมาให้อยู่ในท่านั่งคร่อมตักของอีกฝ่าย

นี่ฉันไม่ได้รับสัมผัสริมฝีปากของเธอมานานเท่าไหร่กัน?” ไมค์ กล่าวด้วยน้ำเสียงหอบหายใจเล็กน้อย

พวกเขาเริ่มจูบกันอีกครั้ง ทว่าคราวนี้กลับหนักแน่นและเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม ไมค์ค่อยๆ ดึงร่างของหญิงสาวเข้ามากอดแน่นขึ้นราวกับเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกัน ไม่บ่อยนักที่เขาจะรู้สึกใกล้ชิดเธอมากกว่านี้ อยากที่จะกระชับความสัมพันธ์มากขึ้น ทว่าด้วยหน้าที่การงานของตน ทำให้มันเป็นเรื่องยากได้ที่เขาจะได้ใช้ชีวิตแบบนั้น ชายร่างกำยำได้เลือกเส้นทางเดินของตัวเองแล้ว นับตั้งแต่ที่เขาได้เข้ามาในกลุ่มนักลอบสังหาร และได้ถวายชีวิตส่วนหนึ่งให้กับ “The Evil”

อารู้สึกดีจัง

ก่อนที่เรื่องราวทุกอย่างนั้นผ่านไป เริ่มเข้าสู่ช่วงเวลาของทั้งสอง ท่ามกลางค่ำคืนของนักลอบสังหารในยามมืดมิด

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เสียงกริ่งของนาฬิกาปลุกดังขึ้นในยามเช้าของวันเสาร์ วันหยุดสุดสัปดาห์สำหรับชาวเมืองและเป็นวันที่ใครๆ ต่างก็รอคอยที่จะได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกัน

เล่นซะหนักเลยแฮะ…” ไมค์ ค่อยๆ ลุกขึ้นมาจากผ้าห่ม พลางหันไปมองร่างของคู่รักตนที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอย่างมีความสุข

ไมค์ จำได้ว่าหลังจากเหตุการณ์นั้นทุกอย่างมันก็ดูขาวโพลนไปหมด เขาเสียเวลาไปพร้อมกับสภาพร่างกายที่เหงื่อไหลโชกเต็มตัวจากการทำกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์แบบสองต่อสองกับเธอ และดูเหมือนหญิงสาวเองจะเป็นฝ่ายชนะเขาเสียก่อนไปทุกครั้ง ริมฝีปากของสาวห้าวนั้นว่ากันว่า หากใครได้ลองแล้วมักจะหลงใหลทุกครั้งราวกับต้องมนต์สะกดซึ่งสำหรับไมค์นั้น ริมฝีปากของคลาเซตร้าอาจไม่ได้ถึงขั้นที่ว่าแบบนั้น

หากแต่เหตุการณ์นั้นต่างหากที่ทำให้เขารู้สึกแบบที่ว่ามาข้างบน

ชายร่างกำยำลากร่างของตนออกจากเตียงด้วยความสดชื่นเป็นพิเศษ ก่อนจะจัดการใส่เสื้อผ้าไปทีละชิ้นๆ และเป็นจังหวะเดียวกันเองที่หญิงสาวนั้นตื่นขึ้นมาพอดี

เฮ้จะไปแล้วเหรอ?” คลาเซตร้า กล่าวถามอีกฝ่ายทันทีที่ตื่นขึ้นมาด้วยสีหน้างัวเงีย

อืม

ไมค์ ตอบเป็นเพียงแค่พยางค์สั้นๆ แต่ความหมายของมันลึกซึ้งจนหญิงสาวได้เข้าใจถึงสิ่งที่เขาต้องทำ ความเงียบงันเริ่มเข้ามาถาโถมและนั่นทำให้จิตใจของหญิงสาวผู้ห้าวหาญเพียงภายนอกอย่างเธอ กลับรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่อีกฝ่ายตอบออกมาเช่นนั้นเล็กน้อย

ไปตอนนี้เลยเหรอ?” หญิงสาว เอ่ยถามเขาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

ใช่ขอโทษทีนะที่ฉันคงอยู่กับเธอไม่ได้ตลอดช่วงเดือนนี้

ชายร่างกำยำนิ่งเงียบ ปล่อยให้บรรยากาศอันแสนขมขื่นและเต็มไปด้วยการจากลานั้นผ่านไปราวกับมันเป็นเพียงแค่วันธรรมดาที่เขาได้อยู่พร้อมกับหญิงสาวก็เพียงเท่านั้น เช่นเดียวกันกับทุกครั้งที่เขาทำภารกิจเสร็จสิ้น และได้รับผลตอบแทนจากผู้ว่าจ้างตลอดทุกครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่มักจะตอบแทนด้วยเงินจำนวนที่มากพอทำให้เขาได้ตั้งต้นชีวิตใหม่ไปได้ทั้งชีวิต

เฮ้เดี๋ยวก่อนสิ

เขาชะงักเล็กน้อยเมื่อหญิงสาวเอ่ยประโยคนั้นขึ้นมา ก่อนที่เธอจะสวมกอดร่างตรงหน้านั้นแน่นๆ พลางซบไปบนแผ่นหน้าอกของเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ตนจะค่อยๆ ผละออกมา

โชคดีนะ

เธอเองก็เช่นกัน

ทั้งคู่จูบปากล่ำลากันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฝ่ายชายจะเดินออกจากห้องไป ความอ้างว้างที่เปรียบได้กับมีดปลายทู่ที่กรีดลงไปบนเนื้อหนังอาจเป็นความเจ็บปวดที่ไม่สาหัสมากนัก แต่มันก็ทำให้เธอเองรู้สึกทรมานใจอยู่ไม่ใช่น้อยๆ สำหรับการจากลากันในครั้งนี้ คลาเซตร้าจัดแจงเสื้อผ้าตัวเก่งของตนให้เรียบร้อย ก่อนที่จะปิดประตูห้อง แล้วเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวเพื่อรอเรียนที่สถาบัน H.W.A อีกครั้ง

โดยที่ยังคงปล่อยให้บาดแผลในใจนั้นทรมานเธออยู่ต่อไป บวกกับความหวังว่ามันจะหายโดยเร็วที่สุด




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #6 Arpapon (@nanny2014) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 14:07
    เร่าร้อนเกิ๊น....นายไมค์เนี่ย  อุปสรรคนายมันชั่งเยอะจริงๆเลยไมค์  สู้ต่อไปไมค์เอ๊ย....
    #6
    0