ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) สนพ.B2S

ตอนที่ 5 : ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) ตอนที่5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 437 ครั้ง
    15 ส.ค. 63

 

 

 

ภายในห้องรับประทานอาหารมีบุคคลของจวนแห่งนี้นั่งประจำตำแหน่งทั้งสามคนแล้ว เหลือที่นั่งว่างเว้นไว้อีกหนึ่งที่ ซึ่งไม่ต้องเดาต่อว่าที่ว่างนั้นคือที่ของใคร ตัวนางเองรู้สึกแปลก ๆ เล็กน้อย เดิมทีเจ้าของร่างเดิมก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์สนิทสนมกับคนภายในครอบครัวอยู่แล้ว และตัวของเธอเองชาติที่แล้วก็เป็นเพียงเด็กสาวกำพร้า ที่ทางคู่สามีภรรยานักธุรกิจรับเลี้ยงไว้เท่านั้น ก่อนที่ตัวเธอจะคิดเตลิดไปกว่านี้ สาวใช้ของเธอก็สะกิดตัวเธอให้เดินเข้าไปด้านใน

 

"เซียนเอ๋อร์ คารวะ ท่านพ่อ ท่านแม่ และท่านพี่เจ้าค่ะ" เธอพูดพลางย่อกายทำความเคารพบุคคลทั้งสามทันทีที่เข้ามา ด้วยตัวเธอไม่รู้ว่าบิดากับพี่ชายจะรักและเอ็นดูเธอเหมือนกับท่านแม่หรือไม่ แต่ยังไงก็ 'สู้... สู้... โว้ยย นังเซียน' เฟยเซียนให้กำลังใจตัวเองภายในใจอย่างเงียบ ๆ

 

พลันทำความเคารพบุคคลทั้งสามเสร็จตัวเธอก็เงยหน้าขึ้นเพื่อจะได้มองท่าทีของผู้เป็นบิดาและพี่ชายทันทีที่เห็นภาพด้านหน้าตัวเธอถึงกับต้องตะลึงงัน

 

ผู้เป็นมารดา ทำหน้ายิ้มปลื้มปริ่มน้ำตาคลอเบ้า "...." ส่วนผู้เป็นบิดากับคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่ชายมีสีหน้าตกตะลึงกับการกระทำของนาง

ทางด้านมารดาตอนนี้ได้ตบเก้าอี้ด้านข้างที่ว่างเว้นไว้อยู่ ซึ่งตัวเธอก็เดินไปนั่งแต่โดยดี ทันทีที่ผู้เป็นบิดากำลังจะเอ่ยถาม ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาขัดเสียก่อน

 

"โครกก~ ......"

 

"......."  บิดา

 

".....,,," พี่ชาย

 

"ฮ่า... ฮ่า... ๆ ท่านพี่ข้าว่าเราเริ่มทานอาหารกันเถอะเจ้าค่ะ" ฮูหยินของจวนถึงกับขำจนต้องใช้ผ้าเช็ดน้ำที่เล็ดออกมาจากหางตา ใบหน้าของมู่เสี่ยวเหมยปรากฏร่องรอยของความเบิกบานที่มีภายในใจ

 

"ด... ได้ มาเรามาเริ่มทานอาหารกันเถอะ" มู่อวี้เฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่ทันหายจากอาการตกตะลึงสักเท่าใดนักถึงแม้ก่อนหน้านี้ฮูหยินของเขาจะมีเกริ่นเรื่องท่าทางที่เปลี่ยนไปของบุตรสาวก็เถอะ

 

 

ส่วนทางด้านเฟยเซียนตอนนี้นางรู้สึกอับอายยิ่งนัก!! 'เจ้าท้องนี่ ให้ตายเถอะ!! อาหารก็อยู่ตรงหน้านี้แล้ว รออีกนิดก็จะได้อาหารเหล่านี้ลงไปย่อยแล้ว..... ช่างน่าขายหน้ายิ่งนัก' นางบ่นกับตัวเองพลางก้มหน้างุดไม่กล้าเงยหน้าขึ้น

 

"เซียนเอ๋อร์ เจ้าลองทานเป็ดย่างนี่หน่อยร่างกายเจ้าจะได้ฟื้นเร็วขึ้น" ทางด้านมู่อวี้เฉิน สังเกตเห็นท่าทางของบุตรสาวที่ยังคงก้มหน้างุด แก้มทั้งสองข้างปรากฏสีแดงระเรื่อ เป็นภาพที่แปลกใหม่สำหรับเขายิ่งนัก 

 

"ขอบคุณท่านพ่อเจ้าค่ะ" เฟยเซียนเอ่ยขอบคุณผู้เป็นบิดา เป็ดย่างเนื้อชุ่มฉ่ำบัดนี้ได้มาอยู่ในถ้วยข้าวของตนเอง ไม่รอช้ามือบางจึงรีบคีบชิ้นเนื้อนั้นเข้าปาก เพื่อกลบความขวยเขินของตนเองทันที 

 

 

เฟยเซียนที่สังเกตเห็นผู้เป็นบิดาที่มองมาทางตนเองด้วยแววตาอบอุ่นเป็นระยะ "ท่านพ่อ นี่เจ้าค่ะ ท่านพ่อเองก็ต้องทานเยอะ ๆ นะเจ้าคะ" เธอตัดสินใจคีบเป็ดย่างให้บิดาของตนเอง 

 

 

เมื่อเธอกำลังจะนั่งลง พลันเห็นสีหน้าของผู้ที่เป็นมารดากับพี่ชายตน ทำตาละห้อยจึงอดขำในใจไม่ได้ สุดท้ายจึงคีบเป็ดย่างให้กับมารดาและพี่ชาย "ท่านแม่ กับท่านพี่ ก็ทานเยอะ ๆ นะเจ้าคะ" พลันจบประโยคสีหน้าของทั้งสองก็แสดงถึงความปลื้มปีติเป็นอย่างมาก

 

มู่อวี้หลางที่สังเกตท่าทีของน้องสาวตั้งแต่ที่นางฟื้นขึ้นมาก็อดแปลกใจไม่ได้ "น้องเล็กดูเจ้าเปลี่ยนไปมากทีเดียว..." จบคำพูดของผู้ที่เป็นพี่ชายที่พูดน้อยแสนน้อยซึ่งตรงข้ามกับใบหน้าที่เจ้าสำราญยิ่ง! เฟยเซียนที่เพิ่งสบโอกาสสำรวจใบหน้าของพี่ชายในภพนี้ของตัวเอง นางแอบคิดเล่น ๆ ภายในใจว่าหากพี่ชายในภพนี้ของนางเกิดในภพเดิมของนางไม่ต้องเดาเลยว่าต้องถูกจับไปอยู่ในวงการบันเทิงแน่นอน

 

"ใช่... ใช่... เซียนเอ๋อร์ของเราน่ารักขึ้นมากทีเดียว ว่าหรือไม่เจ้าคะท่านพี่??" มู่เสี่ยวเหมยพูดพร้อมกับหันไปยิ้มให้กับสามี

 

"อืมม.. เปลี่ยนแปลงในทางที่ดี นี่ย่อมดีแล้ว ฮ่า... ฮ่า... ฮ่า... เซียนเอ๋อร์ลูกพ่อมื้ออาหารนี้ช่างอร่อยยิ่งนัก " มู่อวี้เฉินเอ่ยด้วยอารมณ์ที่เบิกบานใจ

 

 

เฟยเซียนที่พอจะรู้ถึงพฤติกรรมที่ย่ำแย่ที่ผ่านมาของร่างนี้ตัวนางจึงตัดสินใจที่จะกระทำบางอย่าง พลันที่บุคคลทั้งสามพูดจบ ตะเกียบที่เซียนเอ๋อร์ถือไว้ ก็วางลงด้านข้างของถ้วย ทั้งสามที่มีสีหน้าแช่มชื่นก่อนหน้านี้ กลับกลายเป็นสีหน้าอึกอัก คาดเดายาก แต่ทันใดนั้นก็เกิดสิ่งที่เหนือความคาดหมายของทั้งสาม

 

พรึบ..." ลูกต้องขออภัยท่านพ่อ ท่านแม่ ที่ทำให้ท่านทั้งสองเหนื่อยใจกับลูกถึงเพียงนี้ ลูกช่าง อกตัญญูยิ่งนัก" 

 

                "ท่านพี่เจ้าคะ.... ที่ผ่านมาน้อง เป็นน้องที่ไม่น่ารักของท่านพี่เลย เพียงสักวัน น้องหวังว่าท่านพี่จะอภัยให้น้องผู้นี้" ร่างที่ผอมแห้งจากอาการป่วยได้เอ่ยกับบุคคลในครอบครัวด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิดพลางย่อกายและโค้งศีรษะให้กับบุคคลทั้งสามที่นั่งอยู่

 

"เคร้งงง ....,"

 

"เพล้ง ......"

 

"ปึก ......"

 

ทั้งเสียงตะเกียบตก  ถ้วยที่บิดาได้ถือไว้ก่อนหน้านี้ร่วงไปกองอยู่ที่พื้น ถ้วยน้ำชาที่ผู้เป็นพี่ชายกำลังจะยกขึ้นจิบถูกกระแทกลงบนโต๊ะ พร้อมกับสีหน้าราวกับเห็นสิ่งแปลกประหลาดของบุคคลทั้งสาม  'อะไรกัน จ้องเธออย่างกับเป็นสิ่งประหลาดหายากอย่างนั้น!!' นางได้แต่ครุ่นคิดภายในใจ

 

เฟยเซียนเห็นภาพตรงหน้าก็ส่ายศีรษะก่อนหันไปเอ่ยกันคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง "เอ่อ... ท่านพ่อบ้านเจ้าคะ ให้คนเก็บกวาดทีได้หรือไม่ ตอนนี้ บิดามารดา และพี่ชายข้าสติหลุด เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ"

 

ทางด้านพ่อบ้านที่เพิ่งได้สติจากเหตุการณ์เมื่อครู่ ก็รีบตามบ่าวรับใช้ข้างนอกมาเก็บเศษกระเบื้องที่แตกพร้อมกับนำข้าวถ้วยใหม่มาเปลี่ยนให้กับมู่อวี้เฉิน การรับประทานอาหารผ่านไปด้วยความรู้สึกพิลึกเหมือนจะดีก็ไม่ดี เหมือนทุกคนคิดว่าเป็นเพียงความฝันกระมัง 

----------------------------------------------------

ฝากติดตามผลงานนิยายของเหม่ยเหม่ยเรื่องอื่น ๆ ได้ที่

จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2039688

ชายาหนึ่งเล่มเกวียน:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2112445

ฮวาซินจาง หัวใจบุปผา:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2120023

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 437 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,458 ความคิดเห็น

  1. #4416 Mameaw555 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:32
    ท่านพี่จะใช้เรียกสามี ส่วนพี่ชายใช้พี่ชาย รึพี่ใหญ่จะเหมาะกว่าไหมคะ
    #4,416
    0
  2. #7 shadow_devil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:04
    สู้ๆนะคะไรต์
    #7
    1
    • #7-1 chanyazab(จากตอนที่ 5)
      11 ธันวาคม 2559 / 21:16
      กระซิกๆ ขอบคุณมากค่ะ
      #7-1