ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) สนพ.B2S

ตอนที่ 4 : ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) ตอนที่4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 446 ครั้ง
    14 ส.ค. 63

 

 

 

สาวใช้ตัวน้อยค่อย ๆ ประคองนายสาวเดินเพื่อไปนั่งยังเก้าอี้ นางคิดว่าหลังจากที่คุณหนูของนางฟื้นขึ้นต้องรู้สึกหิวแน่นอน แต่แล้วตัวนางก็ไม่ผิดหวังที่เห็นสายตาที่คุณหนูมองมายังตนเอง แต่ยังไม่ทันที่นางจะได้เดินไปยังถึงที่หมาย ก็มีเสียงโวยวายหน้าเรือนพร้อมกับเสียงเปิดประตูอย่างรวดเร็ว

 

ปั้ง!!!

 

เสียงกระแทกอย่างแรงของบานประตูที่กระทบกับผนังของเรือน ทันใดนั้นก็ปรากฏร่างของสตรีวัยกลางคนที่รีบเร่งเดินตรงมายังตนเองอย่างรวดเร็ว ลู่เหลียนกะอายุคนตรงหน้าคร่าว ๆ คาดว่าจากอายุน่าจะพอ ๆ กับนางเมื่อภพที่แล้ว 

 

"เซียนเอ๋อร์... เซียนเอ๋อร์... ลูกแม่เจ้าฟื้นแล้ววว ...." มู่เสี่ยวเหมยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

 

ยังมิทันที่ลู่เหลียนจะได้พูดโต้ตอบ ก็รู้สึกถึงวงแขนของอีกฝ่ายที่โอบกอด พร้อมกับความรู้สึกเปียกชื้นที่หัวไหล่ ซึ่งเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากมารดาของร่างนี้

 

มุ่เสี่ยวเหมยลูบหลังของบุตรสาวพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น" ฮึก.. ฮึก.. แม่เป็นห่วงลูกเหลือเกินคราวนี้เจ้าสลบไปหลายวันแม่นั้นกังวลยิ่งนัก" มารดานางพูดพลางจับตัวนางพลิกสำรวจไปมาตลอด จนตัวลู่เหลียนเริ่มรู้สึกเวียนหัวนางจึงตัดสินใจเอื้อมมือไปจับมือของสตรีตรงหน้า พลางเอ่ย

 

"ท่านแม่เจ้าคะ... ลูกสบายดี ลูกต้องขออภัยที่ทำให้ท่านแม่เป็นห่วงถึงเพียงนี้" ร่างบางเอ่ยด้วยสีหน้าที่ปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน ทันทีที่นางพูดจบบ่าวรับใช้ที่อยู่ภายในห้องถึงกับเบิกตาด้วยความตกตะลึง ก่อนจะรีบก้มหน้างุดกลับเช่นเดิม

 

บรรดาบ่าวภายในห้องทุกคนต่างคิดเหมือนกัน  'อาาา... คุณหนูใหญ่ นี่ใช่คุณหนูจริง ๆ น่ะหรือ??!!'

 

ส่วนฮูหยินใหญ่ของจวนแห่งนี่ถึงกับเบิกตากว้างเอามือปิดปาก พร้อมกับมีน้ำคลอที่รอบดวงตา ตัวเฟยเซียนจึงกังวลว่ามารดาของนางจะร้องไห้อีกตนเองจึงรีบตัดบทเพราะรู้สึกว่าตอนนี้ตนเองรู้สีกเพลีย ๆ ชอบกล "ท่านแม่เจ้าคะ ลูกเพิ่งฟื้นไข้ ยังรู้สึกเพลีย ๆ อย่างไรไงลูกขอพักผ่อนก่อนได้หรือไม่เจ้าคะ??"

 

พอนางพูดจบมารดาก็ทำสีหน้าครุ่นคิด 'จะคิดทำไมคะคุณแม่.. แค่ลูกสาวจะนอนพักผ่อนถึงกับคิดขนาดนี้เลยรึ!!!!' เฟยเซียนที่ตอนนี้ได้แต่คิดภายในใจ

 

มู่เสี่ยวเหมยหลังจากครุ่นคิดสักครู่ก็ได้เอ่ยกับบุตรสาวพร้อมกับจับมือของบุตรสาวตรงหน้าอย่างอ่อนโยน "ได้ ๆ งั้นเจ้าพักผ่อนต่อเถิด แม่จะได้ให้คนไปแจ้งพ่อของเจ้า และจะได้ให้พ่อบ้านไปตามท่านหมอมาตรวจอาการเจ้าเพิ่มเติม มื้อเย็นแม่จะให้คนมาตามเจ้าไปทานอาหารเย็นกันนะลูกรัก"

 

"เจ้าค่ะ ท่านแม่"

 

หลังจากมารดานางออกไปในที่สุด!!! ข้าก็จะได้กินข้าวซะที ไม่รอช้าลู่เหลียนในร่างของมู่เฟยเซียนก็เดินตรงไปยังโต๊อาหารทันที มือบางที่เกือบจะซูบผอมค่อย ๆ คีบอาหารเข้าปากทั้งที่ก่อนหน้านี้ตัวนางเองรู้สึกหิวเป็นอย่างมากแต่พอเอาเข้าจริงกลับทานได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น หนังท้องตึง หนังตาหย่อนเป็นเรื่องธรรมดา ในที่สุดนางก็เข้าสู่ห้วงนิทรา

 

ณ พระราชวัง ที่โต๊ะทำงานของเสนาบดีมู่ 

 

"ท่านเสนาบดีขอรับ  มีบ่าวจากจวนส่งจดหมายมาให้ขอรับ"หลังจากคนนำจดหมายมาส่งให้ออกไป มู่อวี้เฉิน จึงหยิบซองจดหมายมาดูพบว่าจดหมายนี้ส่งมาจากฮูหยินของตนจึงค่อย ๆ คลี่จดหมายเปิดอ่าน

 

ทันใดนั้นบนใบหน้าได้ปรากฏรอยยิ้ม อาา... เซียนเอ๋อร์ ฟื้นแล้วว ช่างน่ายินดียิ่ง ไม่ได้แล้วต้องรีบให้คนไปแจ้งข่าวกับอวี้หลาง

 

แต่ทันใดนั้นใบหน้าก็หมองสีลง 'แย่แน่ เซียนเอ๋อร์ มีข่าวลือที่ไม่ค่อยดีนัก หากทางนั้นรู้เข้ามีอันต้องโดนนำเรื่องนี้มาเป็นประเด็นแน่นอน ดังนั้นเรื่องเซียนเอ๋อร์หายป่วย จึงสมควรปิดเป็นความลับก่อน'

 

หลังจากพอคิดได้ดังนั้น มู่อวี้เฉิน จึงเลือกที่จะไปบอกบุตรชายด้วยตนเอง เพราะตนรู้ดีว่าในพระราชวังนี้ หูตาของบุคคลนั้นเยอะยิ่ง!!!

 

ณจวน เสนาบดีมู่ 

 

ยาม อิ้ว (อิ่ว) เท่ากับ เวลา 17.00 น. จนถึง 18.59 น.

 

เฟยเซียนได้ลืมตาตื่นขึ้นแต่ก็ยังคงรู้สึกเพลียอยู่ไม่น้อย

 

"คุณหนูเจ้าคะ ฮูหยินให้มาตามคุณหนูไปที่ห้องรับประทานอาหารเจ้าค่ะ"

 

'หืมมม!! เพิ่งตื่นนอนก็จะให้ไปทานข้าวแล้วหรือ' เหมือนกับสาวใช้ของนางจะอ่านใจได้อย่างนั้น.. ลู่เหลียนเห็นการกระทำของชิงชิงที่จู่ ๆ ก็เร่งออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว เวลาผ่านไปเพียงไม่นานสาวใช้ตัวน้อยก็กลับเข้ามาพร้อมอ่างล้างหน้าและผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาด

 

"คุณหนูเจ้าคะ.. เช็ดหน้าก่อนสักหน่อยนะเจ้าคะ" ชิงชิงเอ่ยกับคุณหนูพร้อมกับน้ำผ้าผืนสีขาวมาชุบน้ำอุ่นแล้วบิดหมาดพลางยื่นส่งให้คุณหนูที่นั่งห้อยขาอยู่บนเตียงนอน 

 

ลู่เหลียนเอื้อมมือไปรับผ้าก่อนจะค่อย ๆ เช็ดใบหน้าของตนเองเบา ๆ ภายหลังจากเช็ดหน้าเช็ดตาเสร็จนางจึงครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ว่าตามจริงแล้วตั้งแต่ฟื้นขึ้นมายังไม่เคยเห็นหน้าตาตัวเองในภพนี้เลยนะเนี่ยว่าเป็นเช่นไร

 

"ชิงชิง ข้าขอกระจกหน่อย" 

 

พอกระจกอยู่ในมือเธอจึงเริ่มสำรวจหน้าตาของร่างเธอในภพนี้   หลังจากพินิจสักครู่จึงได้ข้อสรุปว่า 

 

อืม.... โครงหน้าก็พอดูได้ แต่ติดที่ซูบผอมไปเยอะเนื่องจากอาการป่วยสินะ หน้าตาที่คนภายนอกมองว่าอัปลักษณ์ แท้จริงมันเป็นเพียงแผลเป็นจากอิสุกอิใสเพียงเท่านั้น  ดูแลรักษาไม่นานก็คงหาย ผิวพรรณก็เพียงขาดการบำรุงที่ดูเข้าทางคงมีผมเนี่ยแหละ ที่ยังคงนุ่มสลวย....  คงต้องดูแลบำรุงไปเรื่อย 

 

'คุณตาก็นะ ไม่บอกว่าใช้เวลานานรึเปล่ากว่าเธอจะกลับสู่รูปลักษณ์เดิม แต่ที่แน่ ๆ ต้องหมั่นดูแลรอยแผลนี้เพื่อไม่ให้กลายเป็นรอยแผลเป็นในวันหน้า' เฟยเซียนแอบบ่นชายชราภายในใจ

 

เห้อ... เอาไว้ค่อยคิดละกัน ให้ครอบครัวของเธอในภพนี้รอนาน คงจะดูไม่ดี คิดได้ดังนั้นเฟยเซียนจึงเก็บความสงสัยนั้นไว้ และมุ่งหน้าไปห้องรับประทานอาหารทันที 'Amazingมาก นี่มันเรือนโบราณย้อนยุคดี ๆนี่เอง อ่าา.. เสียดาย อากาศก็แสนสดชื่นยิ่งนัก อยากได้กล้องถ่ายรูปไว้บันทึกความทรงจำพวกนี้จริง ๆ'

 

ระหว่างทางเดินดวงตากลมโตของนางก็ได้มองสำรวจบริเวณโดยรอบ โดยที่สายตาพลันสะดุดกับศาลาริมสระน้ำ ถึงแม้ว่าจะมองเห็นไม่ชัดเท่าไหร่นัก แต่ก็รับรู้ได้เลยว่าคงงดงามอย่างมาก วันพรุ่งนี้ข้าจะต้องหาโอกาสสำรวจจวนให้ได้ เฟยเซียนได้กล่าวกับตนเอง

 

อีกด้านหนึ่ง

 

ชายชราที่กำลังเล่นหมากล้อมอยู่ดี ๆ ก็รู้สึกคันจมูกพิกล  "ฮัดชิ่ว !!!! นี่ข้ายังเป็นหวัดได้อยู่อีกรึ" 

----------------------------------------------------

ฝากติดตามผลงานนิยายของเหม่ยเหม่ยเรื่องอื่น ๆ ได้ที่

จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2039688

ชายาหนึ่งเล่มเกวียน:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2112445

ฮวาซินจาง หัวใจบุปผา:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2120023

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 446 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,458 ความคิดเห็น

  1. #4422 saowalaklarlawon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 17:33
    สั้นไปนะ
    #4,422
    0
  2. #4415 thatcharisa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:29
    คนพึ่งฟื้นแต่มาตามให้ออกนอกห้องไปกินข้าว ?? ตกลงรักลูกรึป่าวนิ
    #4,415
    0
  3. #4391 kikijajakiki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 18:30
    เพิ่งหายป่วย แม่ยังจะตามไปกินข้าวอีก

    เดินๆ เป็นตายอีกรอบดีมั้ย
    #4,391
    0
  4. #4359 nidax7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 01:33
    !! ?? เยอะมากเลยค่า ขัดมู้ดTT
    #4,359
    0
  5. #4337 Rutti003 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 22:46
    5555 เป็นโควิด19 มั้ยท่านตา
    #4,337
    0
  6. #4320 phaung_noi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 19:38
    เรื่องนี้จะอัพจนจบมั้ยคะ
    #4,320
    0
  7. #270 tum344 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 17:57
    ดีค่ะ เรื่องน่ารัก ดี รอติดตามตอนต่อไป
    #270
    1
    • #270-1 chanyazab(จากตอนที่ 4)
      16 ธันวาคม 2559 / 18:19
      ขอบคุณมากเจ้าค่ะ
      #270-1
  8. #49 yokandmom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 17:22
    ดีงามมากค่ะ นางเอกเคยเป็นใครมาก่อนหนอ มีพ่อในภพก่อนตามมาดูแลด้วย
    #49
    1
    • #49-1 chanyazab(จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2559 / 17:43
      มีใช่พ่อในภพก่อนน๊า เป็นพ่อก่อนที่นางเอกจะลงมาเกิดบนโลกมนุษย์
      #49-1
  9. #36 lylelylelylelyle (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:48
    สนุกค่ะ
    #36
    1
    • #36-1 chanyazab(จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2559 / 15:50
      ขอบคุณมากเลยค่าา
      #36-1
  10. #28 คิคิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 11:43
    รอติดตามนักเขียนหน้าใหม่นะคะ สู้ๆนะคะ

    รีดคนนี้จะคอยอ่านไปตลอด





    รอพระ-นาง เจอะหน้ากัน อิอิ ลุ้นๆ
    #28
    1
    • #28-1 chanyazab(จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2559 / 13:08
      ขอบคุณมากเลยเจ้าค่ะ
      #28-1
  11. #10 kaew2527 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:20
    สนุกค่ะมารอลุ้นนาวเอกไปป่วนนะค่ะ
    #10
    0
  12. #5 risuki666 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 19:37
    โอ้ววว สนุกค่ะ รอๆ
    #5
    1