ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) สนพ.B2S

ตอนที่ 32 : ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) ตอนที่32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 318 ครั้ง
    3 ก.ย. 63

 

 

 

โต๊ะอาหารในเย็นนนี้ มีอาหารมากมายกว่าสิบชนิด “เซียนเอ๋อร์ เจ้าลองทานเนื้อไก่นี่ดูเปิ่นหวานคีบให้”

 

แค่ก... แค่ก... แค่ก!! มู่อวี้หลางถึงกับสำลัก  'ท่านอ๋องสนิทกับบุตรสาวตนถึงขนาดไหนกัน!!' มู่อวี้เฉินและมู่เสี่ยวเหมยถึงกับเบิกตากว้าง ตกใจอย่างยิ่งกับสิ่งที่ตนได้ยิน

 

ส่วนเฟยเซียนนั้นใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้บิดเนื้อที่ต้นขาของคนที่เอ่ยประโยคสักครู่ ทางด้านคนที่โดนบิดไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน แถมยังกลายเป็นว่านิ้วมือทั้งห้านิ้วของนางประสานกับเขาโดยไม่รู้ตัว

 

เมื่อเห็นว่าอ๋องสามไม่มีท่าทีว่าจะพูดอะไรต่อ ทั้งหมดจึงรับประทานอาหารกันต่อ เรียกได้ว่าเป็นการรับประทานอาหารที่เงียบที่สุด

 

“เปิ่นหวางอยากให้เจ้ามาเป็นชายาของเปิ่นหวาง”

 

พรูดดด….!! ครานี้เป็นมู่เสียวเหมยที่พ่นน้ำแกงออกมา

 

“เอ่อ ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมว่าเรื่องนี้…” ยังไม่ทันที่มู่อวี้เฉินจะพูดจบประโยค

 

 

“หม่อมฉันไม่เป็นชายาของพระองค์เพคะ” เฟยเซียนเอ่ยตอบพลางทำหน้าบูดบึ้งใส่ อันเฮยหลางก็ยังคงปั้นหน้านิ่งหากดูผิวเผินคงจะเหมือนกับท่านอ๋องคงกำลังไม่พอใจ มือเรียวคีบอาหารรับประทานอาหารต่อไปเหมือนกับไม่ได้ฟังสิ่งที่คนอื่นพูด 

 

บรรยากาศตอนนี้พาให้กดดันยิ่งนัก!! ผ่านไปเพียงชั่วครู่อันเฮยหลางได้วางตะเกียบลงใช้ผ้าเช็ดมุมปากทุกคนเห็นว่าการรับประทานอาหารมื้อนี้คงจะจบลงด้วยดี แต่…

 

“แต่เปิ่นหวางจูบกับเจ้าแล้ว” 

 

โครมมม!!!…..

 

เสียงเก้าอี้ของมู่อวี้เฉินที่บัดนี้ได้ล้มไปอยู่ที่พื้น เฟยเซียนเองถึงกับถลึงตาใส่บุคคลด้านข้างแล้วรีบลุกออกไปด้านนอกทันที ส่วนมู้อวี้เฉิน มู่เสี่ยวเหมย และมู่อวี้หลาง ทำปากพะงาบ ๆ เหมือนปลาขาดน้ำ

 

“พวกเจ้าทำตัวตามสบาย เปิ่นหวางขอไปตามว่าที่พระชายาก่อน” พูดจบก็เดินตามเฟยเซียนออกไปทันทีโดยที่ไม่สนบุคคลทั้งสามที่กำลังช็อกค้างเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ท่านพี่ เมื่อครู่นี้ข้าหูฝาดหรือไม่เจ้าคะ ??”

 

ทางด้านมู่เสี่ยวเหมย ที่หาเสียงของตนเจอก่อนเพื่อน เอ่ยถามกับสามีตนเองทันที

 

“หากเจ้าหูฝาด หูของข้าก็คงฝาดด้วย”

 

“ท่าพ่อขอรับ ท่านว่าท่านอ๋องพูดจริงหรือขอรับที่เอ่ยว่าจะขอน้องเล็กเป็นชายา??”

 

“เจ้าเคยเห็นอ๋องสามเคยพูดเล่นด้วยงั้นรึ!!” ทันทีที่จบประโยคทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ

 

"แล้วเราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะท่านพี่??" มู่เสี่ยวเหมยเอ่ยถามสามีเพราะด้วยอีกคนเป็นถึงอ๋อง ตัวนางก็ไม่อยากจะให้บุตรสาวตนเองต้องเสียใจ แค่เรื่องครอบครัวของตระกูลหลี่ที่สามีนางเพิ่งมาเล่าเรื่องราวให้ตนฟัง ตัวของนางเองก็รู้สึกผิดกับบุตรสาวยิ่งนักที่ทำหน้าที่แม่สื่อแม่ชักให้บุตรสาวตน

 

"อะไรจะเกิด ก็ต้องเกิด" มู่อวี้เฉินพูดพลางถอนหายใจ

เฟยเซียนที่เดินหนีออกมาถึงกับเอาเท้ากระทืบหญ้าเพื่อระบายความอับอาย

 

“ต้นหญ้ามันไปทำอันใดให้เจ้าอย่างนั้นรึ… ถึงได้ไปกระทืบมันเยี่ยงนั้น” อันเฮยหลางเอ่ยถามหญิงสาวมาแต่ไกลเฟยเซียนที่เห็นบุรุษใบหน้าหล่อเหลาเดินมา ก็กอดอกแล้วสะบัดหน้าหนีทันที

 

“เหตุใดเจ้าไม่ตอบเปิ่นหวางเล่า??” อันเฮยหลางเดินไปจับมือสตรีตรงหน้ามากุมไว้เพื่อมอบความอบอุ่นให้มือเรียวอันแสนบอบบางนี้

 

“เพราะเหตุให้ท่านจึงเอ่ยเช่นนั้นกับครอบครัวข้า” เฟยเซียนถามทันที

 

อันเฮยหลางปล่อยมือบางลงแล้วเดินไปด้านหน้าของนางเล็กน้อย ภาพของอันเฮยหลางตอนนี้ดูราวกับเทพเซียนที่ลงมาจุติบนโลกมนุษย์ก็มิปาน “เปิ่นหวางเพียงเอ่ยในสิ่งที่ตนคิดเท่านั้น” อันเฮยหลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกฟังแล้วพาให้หลงใหล

 

 

เฟยเซียนไม่เอ่ยอะไรต่อ อันเฮยหลางจึงหมุนตัวแล้วเดินมาประจันหน้ากับนาง “เปิ่นหวางรู้ว่าเจ้ากังวลใจเรื่องอันใด” เฟยเซียนเอียงคอด้วยความสงสัย แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรอันเฮยหลางก็ดึงนางมากอด กอดคราวนี้ช่างต่างจากทุกที 

 

เป็นอ้อมกอดที่อ่อนโยนและอบอุ่นเหมือนกับจะให้ตนไว้วางใจในตัวของเขา “ให้เปิ่นหวางทำให้เจ้าเห็น” 

 

“หากท่านทำไม่ได้เล่าเจ้าคะ??” เฟยเซียนถามด้วยน้ำเสียงอู้อี้

 

อันเฮยหลางค่อย ๆ คลายอ้อมกอด มือเลื่อนมาจับไหล่มนจับจ้องนางด้วยแววตาจริงจัง “มิมีคำว่าไม่ได้สำหรับเปิ่นหวาง”            

 

ในขณะที่หนึ่งบุรษหนึ่งสตรีพูดคุยกันใต้แสงอาทิตย์ยามอัสดง กลับมีเงาของบุคคลหนึ่งวิ่งออกไปจากจวนตระกูลมู่

 

จวนสกุลซุน

 

"เจ้าว่าอะไรนะ!!!" น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงอารมณ์คนภายในเรือนได้เป็นอย่างดี

"อย่างที่บอกนั่นแหละเจ้าค่ะ สายที่คุณหนูสั่งให้บ่าวไปสืบในจวนตระกูลมู่รายงานว่า ท่านอ๋องได้ไปเยือนตระกูลมู่แถมแม่นางตระกูลมู่ยังจับมือถือแขนท่านอ๋องด้วยเจ้าค่ะ"

 

"สายข่าวรายงานมาเพียงเท่านี้รึ??"

 

"มีอีกเรื่องเจ้าค่ะ เห็นว่าวันพรุ่งนี้แม่นางมู่จะไปที่ท่าเรือขายสินค้าเจ้าค่ะ คุณหนู"

 

ซุนสวีฉีไม่พูดอะไรต่อ แต่ภายในใจของตนรู้สึกร้อนราวกับภูเขาไฟปะทุ วันพรุ่งนี้งั้นรึ 'ดีวันพรุ่งนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้สึกอับอายต่อหน้าคนทั้งท่าเรือนังเฟยเซียน'

----------------------------------------------------

ฝากติดตามผลงานนิยายของเหม่ยเหม่ยเรื่องอื่น ๆ ได้ที่

จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2039688

ชายาหนึ่งเล่มเกวียน:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2112445

ฮวาซินจาง หัวใจบุปผา:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2120023

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 318 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,458 ความคิดเห็น

  1. #4441 เมมฟิส (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 20:49
    ท่านอ๋องไม่รู้เลยเหรอ

    ว่ามีคนแอบดู

    หรือรู้แต่ปล่อยไป
    #4,441
    0
  2. #4378 Pannmak (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 10:08
    หนีไม่ได้แล้ว ท่านอ๋องพูดซ้าาาาาา ว่าแต่ท่านอ๋องควรจัดการยัยตัวร้ายได้แล้ววว
    #4,378
    0
  3. #4376 PRF. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 08:40
    อหหห อัพตอนใหม่พอดีเพิ่งอ่านตอนที่แล้วจบเลย55555
    #4,376
    0
  4. #1240 ต่ายดำ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 13:56
    เป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ไม่มีใครคาดถึงจริงๆ หุหุ..

    #1,240
    1
    • #1240-1 เหม่ย เหม่ย(จากตอนที่ 32)
      25 ธันวาคม 2559 / 13:59
      เข็มขัดสั้นใช่หรือไม่เจ้าคะ อิอิ
      #1240-1
  5. #1239 pennapa070658 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 13:55
    สนุกๆชอบมากก
    #1,239
    1
    • #1239-1 เหม่ย เหม่ย(จากตอนที่ 32)
      25 ธันวาคม 2559 / 13:59
      ขอบคุณยิ่งนักเจ้าค่าา
      #1239-1
  6. #1238 aofab (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 13:49
    อ่านทุกตอนไม่ค่อยได้เม้น ชอบนะสนุกน่ารักดี ขอบคุณค่า
    #1,238
    1
    • #1238-1 เหม่ย เหม่ย(จากตอนที่ 32)
      25 ธันวาคม 2559 / 13:52
      แค่เข้ามาอ่านข้าน้อยก็ดีใจยิ่งนัก พอมาเม้นกำลังเพิ่มทันทีเลยเจ้าค่า
      #1238-1