ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) สนพ.B2S

ตอนที่ 21 : ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) ตอนที่21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 333 ครั้ง
    23 ส.ค. 63

 

 

 

ราว ๆ สองอาทิตย์ผ่านไปหลังจากพิธีปักปิ่น

 

“คุณหนูขอรับ คุณชายหลี่มาขอเข้าพบขอรับ” เฟยเซียนที่กำลังเรียนดีดพิณจากผู้ที่เป็นมารดาจำต้องหยุดชะงัก เนื่องจากเสียงแจ้งข่าวผู้มาเยือนของบ่าวภายในจวน

 

“เชิญให้คุณชายหลี่ รอข้าที่ศาลาประเดี๋ยวข้าจะตามออกไป” เฟยเซียนแจ้งแก่บ่าวรับใช้

 

“ขอรับ”

 

ราว ๆ 1เค่อ เฟยเซียนได้เดินมายังบริเวณศาลา วันนี้นางสวมชุดสีทับทิม ด้านนอกสวมผ้าแพรผืนบางสีเดียวกันแต่อ่อนกว่า เวลาย่างก้าวชายเสื้อพลิ้วไหวตามแรงปะทะของลม ทรงผมวันนี้นางได้ให้ชิงชิง ถักเปียด้านหน้าคาดผ่านช่วงหน้าผากมนไปรวมกับผมด้านหลังที่รวบไว้ครึ่งศีรษะที่ม้วนช่อผมและประดับปิ่นดอกโม่ลี่สีขาว ซึ่งเป็นชิ้นอันเดียวกับวันปักปิ่น เฟยเซียนได้แบ่งไรผมให้สยายคลอเคลียอยู่บริเวณด้านข้างแก้มเรียวที่ตนมักทำอยู่เป็นประจำ ใบหน้าที่ไม่ได้แต่งแต้ม แต่กลับงดงาม ดูบริสุทธิ์น่าทะนุถนอม

 

ทันทีที่หลี่อี้เทียนเห็นหญิงสาวที่ตนเฝ้ารอเดินมา หลี่อี้เทียนถึงกับยิ้มแย้มด้วยอารมณ์ที่เบิกบานเป็นอย่างยิ่ง

 

“ข้าน้อยเฟยเซียนคารวะคุณชายหลี่เจ้าค่ะ” เฟยเซียนกล่าวทักทายพร้อมย่อตัวลงเล็กน้อยเป็นการทักทาย ทันทีที่เข้ามาถึงด้านในศาลา

 

ส่วนหลี่อี้เทียนก็ลุกขึ้นยืนโค้งศีรษะเล็กน้อยเป็นเชิงทักทายเช่นเดียวกัน

 

“คุณชายหลี่เชิญนั่งเจ้าค่ะ” ทันทีที่กล่าวทักทายกันเสร็จสรรพ เฟยเซียนจึงกล่าวเชิญบุรุษตรงหน้าตนให้นั่งลง ส่วนตนเองก็เดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม

 

หลี่อี้เทียนวันนี้สวมชุดสีฟ้าอ่อน ซึ่งดูดีไม่ต่างจากที่พบกันในวันปักปิ่น

 

“คุณชายหลี่ มาพบข้าน้อยวันนี้มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ??” เฟยเซียนเอ่ยถามทันทีที่หย่อนกายนั่งลง

 

“ข้าเพียงแวะมาเยี่ยมเยือนเท่านั้น” หลี่อี้เทียนเห็นเด็กสาวไม่พูดอันใดจึงเอี้ยวกายเอื้อมหยิบสี่งที่ตนนำมาฝากสตรีตรงหน้า พร้อมวางลงด้านของเฟยเซียน

 

เฟยเซียนขมวดคิ้ว “ สิ่งนี้คืออันใดหรือเจ้าค??ะ” เฟยเซียนเอียงคอถามด้วยความสงสัย 

 

“เจ้าลองเปิดดูเถิด” หลี่อี้เทียนบอกกับสตรีตรงหน้า

 

เห็นดังนั้นเฟยเซียนจึงเอื้อมมือไปหยิบกล่องมาพินิจ ‘อาา... กล่องนี่ดูสวยงามแต่ก็บางเบา ถ้าข้าจะนำกล่องแบบนี้มาประยุกต์เพื่อบรรจุอาหารของโรงน้ำชา คงจะดีไม่น้อย ใช่ ๆ ๆ คิดเมนูใหม่ได้แล้วว อิอิ ข้านี่ช่างฉลาดจริง ๆ’

 

หลี่อี้เทียนเห็นสตรีตรงหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พลางนึกในใจคนตรงหน้าคงจะต้องชอบของฝากของตนเป็นแน่  เฟยเซียนเปิดกล่องดูด้านใน ภายในบรรจุขนมอิ๋วก๋วยหลายชิ้น สีเหลืองของแป้งตรงหน้าช่างน่ารับประทานยิ่งนัก

 

“แม่นางมู่ลองชิมดูว่างจะถูกปากเจ้าหรือไม่”

ได้ยินดังนั้นเฟยเซียนจึงหยิบขนมด้านหน้าขึ้นมาหนึ่งชิน พอได้ชิมเฟยเซียนถึงกับเบิกตากว้าง เพราะที่ตนเคยทานยังไม่อร่อยเท่าที่บุรุษคนนี้นำมาฝาก หลี่อี้เทียนเห็นสีหน้าของสตรีตรงหน้าพึงใจกับขนมที่ตนสรรหามาให้ ในใจก็พากระชุ่มกระชวยอย่างห้ามมิได้

 

“ขนมในกล่องนี้อร่อยมากเจ้าค่ะ พอได้ทานคู่กับชา ก็ยิ่งเพิ่มอรรถรสในการจิบชายิ่งนัก” เฟยเซียนพูดตามที่ตนรู้สึก

 

หลี่อี้เทียนถึงกับยิ้มกว้าง ดวงตาโค้งขึ้นเป็นรูปจันทร์เสี้ยว “เช่นนั้นวันหลังข้าจะนำมาฝากเจ้าอีกดีหรือไม่??”

 

“ข้าน้อยไม่กล้ารบกวนท่านหรอกเจ้าค่ะ” เฟยเซียนรีบเอ่ยปัด เพราะเห็นว่าชายตรงหน้าคงจะหาเรื่องมาเที่ยวที่จวนตนอีกเป็นแน่ ตัวนางไม่ได้มีนิสัยที่ต้องให้ความหวังกับใคร จึงไม่อยากให้บุคคลตรงหน้าคิดเกินเลยกับตนเอง

 

หากมองเพียงผิวเผินจะเห็นแค่หนึ่งสตรี กับหนึ่งบุรุษพูดคุยหยอกล้อ กันอย่างสนุกสนานช่างเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก

 

“ท่านแม่ขอรับ ทำแบบนี้จะดีหรือขอรับ??”

“นั่นสิฮูหยิน”

 

มู่อวี้หลางและมู่อวี้เฉิน ถามเจ้าของความคิดที่จะจับคู่ให้บุตรสาว และน้องสาวของตน

 

“ท่านพี่ข้าเพียงอยากให้ทั้งสองได้ลองสนทนากันเท่านั้น”  มู่เสี่ยวเหมยเอ่ยตอบ แต่ดวงตาจับจ้องไปที่บุตรสาว และหลี่อี้เทียน

 

“ฮูหยินเจ้าไม่เห็นต้องกังวลเรื่องพวกนี้เลย เซียนเอ๋อร์ของเราออกจะงดงามถึงเพียงนี้ กิริยา มารยาท และความสามารถล้วนได้รับการสั่งสอนจากเจ้าทั้งสิ้น ไม่เห็นต้องสนใจสายตาของผู้อื่นเลย” มู่อวี้เฉินเอ่ยความคิดตนให้กับฮูหยินตนของตนได้ฟัง

 

“นั่นสิขอรับท่านแม่ ตอนนี้น้องเล็กเพียบพร้อมทุกประการ ไม่เห็นจำเป็นต้องกังวลเรื่องคู่ครองเลยนะขอรับ” มู่อวี้หลางเอ่ยสมทบ

 

มู่เสี่ยวเหมยเห็นว่าตนเองโดนรุม จึงสะบัดหน้าหนีแล้วเดินกับเรือนของตน ผู้เป็นบิดากับบุตรชายเห็นท่าทางถึงกับส่ายหน้าเลยทีเดียว พลันเห็นว่ามู่เสี่ยวเหมยเดินกลับเรือน ทางด้านมู่อวี้เฉินและมู่อวี้หลางก็พากันแยกย้ายกลับเรือนของตนเช่นกัน

มู่อวี้เฉินเปลี่ยนใจเดินมายังห้องหนังสือแทน ทางด้านพ่อบ้านหวง พลันเห็นนายตนหย่อนกายนั่งด้วยสีหน้าเหนื่อยอ่อนจึงรีบจัดแจงรินชาให้ทันที "นายท่านกังวลเรื่องคุณหนูหรือขอรับ??" หวงตวงฝูเอ่ยถามผู้เป็นนาย ด้วยความที่เป็นห่วง

 

"อืมม... ข้าค่อนข้างกังวลอยู่มากทีเดียว" มู่อวี้เฉินเอ่ยตอบพ่อบ้าน ทันทีที่หวงตวงฝูเห็นผู้เป็นนายใช้ความคิดก็มิอยากจะเอ่ยถามอันใดอีก จึงเดินออกมาด้านนอกพร้อมปิดประตูให้อย่างแผ่วเบา

----------------------------------------------------

ฝากติดตามผลงานนิยายของเหม่ยเหม่ยเรื่องอื่น ๆ ได้ที่

จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2039688

ชายาหนึ่งเล่มเกวียน:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2112445

ฮวาซินจาง หัวใจบุปผา:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2120023

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 333 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,458 ความคิดเห็น

  1. #4436 you (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 15:40

    เกียจท่านเเม่จะกลัวลูกไม่มีผัวหรือไง

    #4,436
    0
  2. #4339 Supatra_ja (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 20:42
    ลูกพึ่งปักปิ่น ได้ไม่ถึงเดือน รีงหาผัวให้ลูกเชียว นี่เหรอแม่คน
    #4,339
    0
  3. #4338 nenut (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 08:59
    ท่านอ๋องมาหาน้องเดี๋ยวนี้น๊าาา
    #4,338
    0
  4. #522 kik1529928 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 13:16
    ค้างกว่าเดิมอีกแล้ว.....555555555ขอฉากฟิลๆของท่าอ๋องหน่อยนะแล้วอยากขอดูตอนท่านอ๋องหึงหน่อยนะว่าจะน่ารักขนาดไหน
    #522
    1
    • #522-1 เหม่ย เหม่ย(จากตอนที่ 21)
      18 ธันวาคม 2559 / 13:22
      ข้าน้อย จะเร่งศึกษา เอิ๊กๆๆ
      #522-1
  5. #521 risuki666 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 13:16
    อิสองพ่อลูกคู่นี่ไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหนกัน ถถถ
    #521
    1
    • #521-1 เหม่ย เหม่ย(จากตอนที่ 21)
      18 ธันวาคม 2559 / 13:21
      สองพ่อลูกเป็นกบในกะลา
      #521-1
  6. #520 baikhau (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 13:13
    อยากรู้นางจะทำอะไรยังไง
    งานนี้สนุกแน่
    #520
    1
    • #520-1 เหม่ย เหม่ย(จากตอนที่ 21)
      18 ธันวาคม 2559 / 13:14
      เอิ๊กๆๆ รอติดตามนะเจ้าค่ะ
      #520-1