ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) สนพ.B2S

ตอนที่ 19 : ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) ตอนที่19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,595
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 362 ครั้ง
    22 ส.ค. 63

 

 

 

ยามวสันตฤดูมาเยือน 

 

เฟยเซียนได้นั่งมองดูสาวใช้มากมายเดินกันให้ขวักไขว่ แถมมีฉากกั้นที่ทำด้วยผ้าสีขาววางขนาบเรียงเป็นระเบียบอยู่ทั้งสองฝั่งของผนัง ภายในห้องโถงของจวน เฟยเซียนเห็นบรรยากาศแล้วถึงกับถอนหายใจพลางคิดในใจว่า 'เหตุใดหนอมันถึงช่างวุ่นวายนัก'

 

“นี่ชิงชิงข้าไม่เข้าทำพิธีนี้ไม่ได้หรือ??” เสียงหวานเอ่ยถามพลางมองชาวใช้คนสนิทของตนจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย  เดิมทีท่านพ่อของเธอจะให้จัดบริเวณด้านหน้าจวนตรงที่เป็นลานกว้าง  แต่ยังดีที่มารดาของตนได้เอ่ยขัดเนื่องด้วยเกรงว่าบุตรสาวของตนจะเป็นลมไปเสียก่อน

 

“พิธีนี้อย่างไรคุณหนูก็ห้ามปฏิเสธเจ้าค่ะ” สาวใช้ตอบกลับเสียงแข็ง ‘หน็อยย... ชิงชิงเดี๋ยวนี้ชักจะมีความกล้าในการเอ่ยปากขัดกันเหลือเกินนะ’ เฟยเซียนมองค้อนสาวใช้ของตนที่ทำเป็นไม่สนใจจัดของต่อไปเรื่อย ๆ 

 

ตอนนี้เฟยเซียนรู้สึกเพลียอย่างมาก เพราะโดนแม่สาวใช้ตัวดีปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืด ทั้งขัดทั้งถูตัวเธอจนเธอรู้สึกแสบผิวไปหมด แถมตอนที่เธออิดออดเรื่องจะไม่แต่งตัว แม่สาวใช้ตัวดีกลับเถียงเธอกลับมา

                ‘คุณหนู... เดี๋ยวจะไม่มีใครมาสู่ขอนะเจ้าคะ’ ตัวเธอถึงกับเพลียกับนิสัยที่นับวันจะกล้าขึ้นทุกทีของชิงชิง 

 

สุดท้ายตัวเธอก็ต้องยอมให้โดนจับแต่งตัวโดยที่จะขัดขืนก็มิได้  วันนี้เฟยเซียนสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์ เส้นผมของเธอถูกม้วนและรวบเป็นช่อ ๆ เพื่อให้สะดวกในการปักปิ่น

 

ร่างบางที่ใส่ชุดสีขาวบริสุทธิ์ ราวกับเทพเซียนได้ย้ายไปนั่งในอีกห้องเพื่อรอพิธีการเริ่ม แต่เดิมมารดาของเธอบอกว่าเธอจะต้องเลือกปิ่นเพียงหนึ่งอันที่อยู่บนถาด พอเธอได้รู้ความหมายก็บอกมารดาทันทีว่าถ้าเช่นนั้นก็จะไม่เข้าพิธีนี้ มารดาจึงยกปิ่นที่เป็นของสืบทอดให้เธอในวันปักปิ่นแทน ปิ่นที่มารดามอบให้เป็นปิ่นดอกโม่ลี่ที่มีลักษณะเป็นช่อ ๆ แบบเดียวกับกลิ่นกายของเธอ

 

เมื่อถึงแก่เวลา ชิงชิงจึงเดินมาตามให้เธอเข้าไปด้านใน 

 

เฟยเซียนเดินไปยัดถาดที่ใส่ปิ่น ที่ด้านในมีปิ่นเพียงอันเดียวเท่านั้น เฟยเซียนหยิบปิ่นเสร็จแล้วหมุนตัวพลางยื่นส่งปิ่นต่อให้กับมารดา 

เฟยเซียนเห็นมารดาตนที่มีรอยยิ้มระบายอยู่บนใบหน้าบ่งบอกถึงความปีติยินดีเป็นอย่างยิ่ง

                มู่เสี่ยวเหมยรับปิ่นจากบุตรสาว แล้วบรรจงปักลงบนศีรษะของ บุตรสาวที่อยู่ด้านหน้าตน แล้วจัดการสวมชุดคลุมสีแดงที่ตัดเย็บเป็นพิเศษสำหรับวันนี้

 

พลันปักเรียบร้อยน้ำตาก็พาลไหลออกมา มู่เสี่ยวเหมยคิดว่า เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนัก วันก่อนบุตรสาวตนยังเป็นเพียงดรุณีอยู่เลย พอมาวันนี้เรียกได้ว่าเป็นสาวงามได้เต็มปากแล้ว มู่เสี่ยวเหมยหยิบผ้าเช็ดหน้าจากแม่นมฝูที่ยื่นให้ซับน้ำตา พร้อมเอ่ยกับบุตรสาว “แม่ขอให้เจ้ามีความสุขมาก ๆ และขอให้พบเจอกับบุรุษที่เจ้าเฝ้าตามหานะลูกรัก”

 

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านแม่” เฟยเซียนคลี่ยิ้มส่งให้มารดา 

 

“ตอนนี้ลูกแม่ก็เข้าสู่วัยสาวเต็มตัวแล้ว จะเล่นซนดั่งแต่ก่อนมิได้แล้วนะ หากไม่มีผู้ใดแต่งเจ้าออกเรือนจะหาว่าแม่ไม่เตือนมิได้นะรู้หรือไม่” มู่เสี่ยวเหมย อดแซวบุตรสาวของตนเสียมิได้

 

“โถ่ ท่านแม่เจ้าคะ ลูกเป็นอย่างไรก็เป็นอย่างนั้นแหละเจ้าค่ะ หากไม่มีคนมาสู่ขอ ข้าก็จะอยู่กับท่านแม่ตลอดไปเลย”

 

โป๊กก!!!!

“โอ๊ยยท่านแม่ ข้าเจ็บ” เฟยเซียนลูบ ๆ บริเวณที่มารดาเขกศีรษะ

 

“เจ็บสิดีดูพูดเข้า”  สองแม่ลูกหยอกล้อ สร้างเสียงหัวเราะภายในงานอย่างครึกครื้น 

 

พอเสร็จจากพิธีด้านใน เฟยเซียนจึงได้ขอตัวเดินมาด้านหลังจวนที่เคยพบกับพี่ชายเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ปล่อยให้บุคคลทั้งสามของครอบครัวตนรับศึกบรรดาแม่สื่อ เฟยเซียนที่หนีออกมาด้านนอกกำลังยืนซึมซับบรรยากาศ สูดกลิ่นหอมของมวลบุปผาพาให้จิตใจผ่อนคลายลงบ้าง แต่ก็จำต้องชะงัก

 

“ปิ่นของเจ้า ช่างงดงามเหมาะกับเจ้ายิ่งนัก”  หลี่อี้เทียน เดินมาจากทางด้านหลังเฟยเซียนผิดหวังเล็กน้อยที่มิใช่บุคคลที่ตนเฝ้าคำนึงหา

 

“อาา... คุณชายหลี่ ข้าน้อยเสียมารยาทแล้วที่มิได้ทักทาย” 

 

เฟยเซียนโค้งหัวให้เล็กน้อยพอเป็นพิธี หลี่อี้เทียนขยับเดินเข้ามาใกล้หญิงสาวด้านหน้า เดิมทีตนเองก็มิพึงพอใจที่บิดาจับคู่ให้กับบุตรสาวของเสนาบดีมู่ เนื่องด้วยข่าวลือที่มิค่อยดีงามนักของสตรีสาว

งานในวันนี้ก็เป็นมารดาของตนที่บังคับให้มา ทันทีที่พบเห็นใบหน้าของสตรีที่บิดากับมารดาของตน อยากได้เป็นลูกสะใภ้ ความคิดก็พลันเปลี่ยนแปลงทันที

 

สตรีตรงช่างตรงข้ามกับข่าวลือที่ตนเองได้ยินมาทั้งสิ้น พลันทำให้รู้สึกหลงรักทันทีที่พบเจอหน้า หลี่อี้เทียนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาว พลันยื่นสร้อยข้อมมือที่ทำจากไข่มุกเม็ดเล็ก ๆ ให้นาง

 

“อะไรหรือเจ้าคะ??” เฟยเซียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

“เป็นของขวัญในวันที่เจ้าเข้าวัยปักปิ่น” ไม่เพียงแค่พูดหลี่อี้เทียนเอื้อมมือมาจับข้อมือของหญิงสาวแล้วบรรจงสวมให้เสร็จสรรพ

 

ทางเฟยเซียนเองไม่ได้พึงพอใจนักที่อีกฝ่ายทำเช่นนี้ เพราะดูแล้วคนข้างหน้าเหมือนคุณชายเจ้าสำราญเสียมากกว่าเลยได้แต่แสร้งทำหน้ายิ้ม เพราะบิดาตนกับบิดาของชายตรงหน้าเป็นสหายกัน เฟยเซียนพลางคิดในใจว่าหากเป็นบุรุษอีกคนมาเป็นผู้สวมให้คงจะดีมิน้อย

 

“ขอบคุณท่านมากเจ้าค่ะ สร้อยข้อมืออันนี้งดงามยิ่งนัก” เฟยเซียนกล่าวขอบคุณเพื่อมิให้เป็นการเสียมารยาท 

----------------------------------------------------

ฝากติดตามผลงานนิยายของเหม่ยเหม่ยเรื่องอื่น ๆ ได้ที่

จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2039688

ชายาหนึ่งเล่มเกวียน:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2112445

ฮวาซินจาง หัวใจบุปผา:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2120023

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 362 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,458 ความคิดเห็น

  1. #4335 nenut (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 12:33
    ท่านอ๋องว่าไง มีหนุ่มมาจีบน้องแล้วน๊าา
    #4,335
    0
  2. #4334 rabbit-00 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 12:25

    ท่านอ๋องต้องมาาาาาาา
    #4,334
    0
  3. #325 risuki666 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 01:30
    กรี๊ดดด นี่ต้องรอ 2 ทุ่มสินะ ข้าน้อยรอด๊ายยย // รอดูนางโชว์สเตป 55
    #325
    1
    • #325-1 เหม่ย เหม่ย(จากตอนที่ 19)
      17 ธันวาคม 2559 / 01:37
      มันคืออารายเจ้าค่ะ55
      #325-1
  4. #324 Kkungnangg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 01:30
    รอออออๆค่าาา
    #324
    1