ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) สนพ.B2S

ตอนที่ 18 : ป่วนหัวใจท่านอ๋อง(ที่รัก) ตอนที่18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 390 ครั้ง
    21 ส.ค. 63

 

 

 

ทางชิงชิงเห็นว่าคุณหนูของตนหายมานานมากแล้วจึงคิดจะมาตามเพราะเกรงว่าจะป่วยไข้อีก พอเดินออกมาด้านหลังจวนก็ชนกับบุรุษคนหนึ่ง

 

ตุบ!!!

 

"โอ๊ยย~~!!" ชิงชิงร้องเสียงหลงหลังจากก้นของตนกระแทกพื้น

 

"แม่นางเจ้าเป็นอันใดมากหรือไม่"  บุรุษผู้นั้นถามชิงชิง

 

"โอ๊ยย... ล้มขนาดนี้ข้าคงไม่เจ็บกระมังเจ้าคะ" ชิงชิงเอ่ยตอบพร้อมมองค้อน

 

'ตกลงเป็นข้าที่ผิดหรือนี่' บุรุษปริศนาคิดในใจ

 

"นี่ ๆ ท่านหลีกทางหน่อยเจ้าค่ะ ข้าจะได้รีบไปตามคุณหนู " 

 

"นี่เจ้าเจ็บขนาดนี้นั่งพักสักหน่อยเถิด คุณหนูของเจ้าไม่หายไปไหนหรอกน่า" บุรุษปริศนาพูดพลางจะเข้าไปช่วยประคอง

 

"นี่ ๆ ท่านไม่ต้องประคองข้าก็ได้ชายหญิงถูกเนื้อต้องตัวกันมิงามเจ้าค่ะ" ชิงชิงบอกปัด

 

"ได้ ๆ แต่เจ้าต้องไปนั่งพักก่อนหากอาการดีขึ้นค่อยไปตามหาคุณหนูข้าจะไปเป็นเพื่อนถือว่าเป็นการไถ่โทษ ตกลงหรือไม่ "

 

ชิงชิงครุ่นคิดสักครู่จึงได้พยักหน้าตอบตกลง เพราะหากตนไปตอนนี้คุณหนูคงบ่นนางยกใหญ่เป็นแน่ "ได้!! ข้าตกลง"

 

'ท่านอ๋องขอรับ ข้าน้อยพยายามถ่วงเวลาให้แล้วนะขอรับ' ไป่หยางพูดในใจสายตาเหม่อมองท้องฟ้า ก่อนจะเดินตามสตรีด้านหน้าไป

         

ทางอันเฮยหลางหลังจากที่ตนเองปรับอารมณ์ที่คุกรุ่นภายในจิตใจได้แล้ว ก็ก้มลงมาสำรวมใบหน้าจิ้มลิ้มอย่างละเอียด ไล่ตั้งแต่ คิ้ว ตา จมูก และหยุดอยู่ตรงริมฝีปาก ปลายนิ้วมือเรียวค่อย ๆ เกลี่ยทั่วใบหน้าไปเรื่อย ๆ ดูท่าคนร่างบางจะขัดใจมิน้อย ยกมือขึ้นปัดสิ่งแปลกปลอมบนใบหน้าตน สายลมพัดพากลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของเฟยเซียนเข้าจมูกร่างสูงตรงหน้าพาให้เคลิ้มยิ่งนัก

 

พอร่างบางสงบลงร่างสูงก็ใช้ปลายนิ้วไล่ลงไปยังริมฝีปากเรียวเล็กจิ้มลิ้มที่ตนชะงักไว้เมื่อครู่

 

"อืมม ~~" 

เสียงที่บ่งบอกความรำคาญของคนที่หลับตาพริ้ม เหตุใดตัวเขาถึงฟังเป็นเสียงที่ทำให้ใจกระตุกได้กันเล่า มือปลายนิ้วเรียวของร่างสูงไล่ลงต่ำไปยังด้านล่างของริมฝีปาก หยุดอยู่ตรงปลายคางของร่างเล็กตรงหน้า นิ้วเรียวจับยกเชิดขึ้น  แล้วจึงค่อย ๆ โน้มใบหน้าที่ราวกับเทพบุตรขยับให้เข้าใกล้ใบหน้าของร่างเล็ก

 

"เจ้าต้องเป็นของเปิ่นหวาง ข้าจะรอเจ้าโตอีกนิด" อันเฮยหลางกระซิบด้วยน้ำเสียงชวนให้น่าหลงใหล

 

สายตาของอันเฮยหลางจ้องมองไปยังริมฝีปากที่ปิดสนิทของร่างตรงหน้า ริมฝีปากของชายหนุ่มค่อย ๆ เคลื่อนตัวลงมาช้า ๆ จนบรรจบกับริมฝีปากของร่างบางที่กำลังหลับอยู่ ริมฝีปากประกบกันแผ่วเบาแต่เนิ่นนาน ราวกับบุรุษตรงหน้าต้องการซึมซับ กลิ่นกายและความรู้สึกนี้ให้สลักลงในใจที่ด้านชาของตนเอง

 

แต่ยังไม่ทันจะได้ซึมซับให้นานกว่านี้ก็มีเสียงเรียกดังมาจากทางด้านหลัง

 

"คุณหนูเจ้าค่ะ คุณหนู!! " เสียงชิงชิงตะโกนเรียกมาแต่ไกล

 

อันเฮยหลางรีบผละริมฝีปากออกก่อนที่ร่างบางจะรู้สึกตัว เพียงชั่วครู่ร่างบางก็รู้สึกตัวและลืมตาตื่นขึ้น

 

"อุ้ย!! พี่ชายท่านเมื่อยหรือไม่เจ้าคะ" เฟยเซียนเอ่ยถามทันทีที่รู้สึกตัว 'ช่างน่าอายนักเราชวนเขามานั่งเล่นแต่ดันหลับซะนี่ น่าหงุดหงิดจริงเชียว'

 

อันเฮยหลางเห็นเฟยเซียน ส่ายหัวไปมา แล้วพาให้ขำนัก ตัวเขาจึงลุกขึ้นยืนแต่ก็ต้องก้มลงไปดูเพราะรู้สึกว่าชายเสื้อของตนนั้นถูกกระตุก

 

เฟยเซียนส่งสายตาออดอ้อนพลางส่งมือให้เขาดึงนางขึ้น เมื่อได้รับการตอบรับจากร่างสูงเฟยเซียนถึงกับยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว 'อย่างน้อยวันนี้ก็ได้จับมือตั้งสองรอบ แถมได้พิงไหล่ตอนหลับอา.. ช่างดีจริง อิอิ'

 

พอลุกขึ้นยืนได้ จึงจัดการปัดเศษหญ้า เศษดินที่ติดตามเสื้อผ้าออก  ประจวบกับสาวใช้ของตนเดินมาถึงพอดี

 

"คุณหนูเจ้าคะ กลับจวนกันเถอะเจ้าค่ะ คุณหนูออกมานานมากแล้วเดี๋ยวจะป่วยอีกได้นะเจ้าคะ" ชิงชิงรีบเอ่ยทันทีที่พบหน้าผู้เป็นนาย

 

"ส่วนคุณชาย ข้าขอบคุณท่านมากที่เดินมาส่ง อะ อ้าวว.. ไปไหนแล้ว" ชิงชิงกำลังจะเอ่ยขอบคุณ บุคคลที่เดินมาส่งตนแต่กลับหายไปซะนี่

 

"พี่ชาย ข้าขอบคุณท่านมากที่มาอยู่เป็นเพื่อนข้าในวันนี้" เฟยเซียนเองก็กลัวมารดาจะเป็นห่วง อีกอย่างตนเองก็ออกมานานดั่งที่ชิงชิง พูดจริง ๆ จึงเอ่ยลากับบุรุษตรงหน้า

 

"ข้าเองก็จะกลับแล้วเช่นเดียวกัน เจ้าเองก็เดินทางกลับดี ๆ" ร่างสูงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

 

"เจ้าค่ะท่านก็เช่นกัน" เฟยเซียนโค้งหัวให้เล็กน้อยแล้วจึงหันหลังเดินออกไปโดยมีชิงชิง เดินตามหลัง

 

อันเฮยหลางยืนส่งร่างบางตรงหน้าที่ตนเองได้แอบขโมยจุมพิต หลังจากร่างบางเดินไปจนพ้นสายตา ตนเองก็ได้เดินทางกลับไปยังจวนของตน

 

ส่วนทางเฟยเซียนรู้สึกเหมือนตนลืมอะไรไป 'เราลืมอะไรไปรึเปล่าหว่า??? ลืมอะไรน๊าา?? บ้าเอ้ยย!!!! ข้าลืมถามชื่อพี่ชาย!!! '

----------------------------------------------------

ฝากติดตามผลงานนิยายของเหม่ยเหม่ยเรื่องอื่น ๆ ได้ที่

จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2039688

ชายาหนึ่งเล่มเกวียน:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2112445

ฮวาซินจาง หัวใจบุปผา:https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2120023

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 390 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,458 ความคิดเห็น

  1. #4333 nenut (@nenut) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 00:19

    น้องยังเด็ก ใจเย็นๆนะพี่
    #4,333
    0
  2. #283 Boomsakalaka999 (@Boomsakalaka999) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 20:47
    ท่านอ๋องหลงนางเอกมากมายจนไม่รู้ว่านางแค่แกล้ง คนหนึ่งก็ขี้เล่นคนหนึ่งจริงจังโคตร 
    #283
    1