คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

1,882

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


1,882

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


54
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 พ.ค. 59 / 14:04 น.
นิยาย { BTS } OS - 바보 ##᷾!!!## (`∩´#) - [VMIN] { BTS } OS - 바보 ##แทแทพาโบ!!!## (`∩´#) - [VMIN] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 
T
B
  
T
B
               
 

^

^

^

เปิดเพลงก่อน!! งุงิ ><


♥♥♥

______________

คุยกับไรท์ก๊อนนนนนน ♥


ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยนะว่าเราไม่ได้คิดพล๊อตเรื่องไว้ก่อน
 
คือเราเเต่งตามความฝัน... 

เก็ทไหมอ่ะ55555 คือเมื่อคืนเราฝันถึงคู่ vmin ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมถือฝันถึงคู่ vmin ทั้งๆที่ตัวเองชิป kookmin 555555 vmin ก็ชอบนะ ก็ชิป แต่kookmin ชิปหนักกว่าไรงี้งายย เฮ้~ อาจจะมีการเติมแต่งเล็กน้อยย เพราะเราจำฝันที่ตัวเองฝันไว้ไม่หมดเลยเห้ยย =3= ยังก็ฝากติดตามกันด้วยยย นะ อะคึคึคึคึคึคึ (◉◞◟◉ )

_____________________________________________________________________



_______________________________________________________


______________________________________________________________


"เห้ยยย  จีมินน กูได้เบอร์น้องเขามาแล้วเว้ยยย >< มึงคือกูดะ--- เห้ย จีมินมึงจะเดินไปไหนเนี่ย รอกูด้วยย!!"


- แทฮยอง -

_________________________________




~ •  ♥♥♥  •  ~



_______________________________________________________


________________________________________________________

"มึงจะจีบน้องเขาหรอ?"

มึงมันโง่.. แทฮยองพาโบ!! มึงไม่รู้เลยจริงๆหรอ... ?


- จีมิน -

_____________________________________________


เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 พ.ค. 59 / 14:04


T
B



"อีหมู มึงตื่น!"

ร่างเล็กสะดุ้งตัวขึ้นมาเล็กน้อย ไม่สิ... ไม่น้อย สะดุ้งหนักมาก  สะดุ้งแรงมาก  สะดุ้งเหี้ยๆเลยล่ะ!! ไอ่เห้!! เพราะว่าไอ่เพื่อนตัวดีมันไม่ปลุกธรรมดาๆเนี่ยยดิ!  มันจะเอาน้ำมาราดหัวกูทำไมเนี่ยยยยยยยย บักดำาาาาา!!!! ()

"ไอ่เหรี้ยยย!! ผมกูเปียก เนี่ยอีดำ!! อีเหี้ยยย!! อีมนุษย์หน้าหมา อีเอเลี่ยนกลายพันธ์! อี อี อีเหี้ ยยยยยยยย! ( ) ┻━┻"

"อ่าว ไอ่เตี้ย! โทษมึงนั้นแหละ  ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นสักที เลิกเรียนแล้วเนี่ย จะอยู่หน้าตึก6อีกนานไหมม!! ไอ่ฟายยยยย!"


"..."


"อย่าทำหน้าตาน่ารักแบบนั้นสิเพื่อน"



หน้ากู >>> щ(щ) 


ช่างมันเถอะครับ  ผมว่าผมปลงแล้วล่ะ... แต่เอาเข้าจริงๆผมก็ไม่โกรธมันหรอก เวลาผมอยู่กับมันมันก็ไม่เบื่อนะครับ ออกจะมีความสุขด้วยซ้ำ  ผมคบกับมัน(ในสถานะเพื่อน)มา โห... ตั้งแต่ป.1ละ จนตอนนี้จะจบม.6อยู่แล้ว ผมกับมันก็อยู่กัน2คนเนี่ยแหละครับ เรื่องการไว้ใจผมไว้ใจมันประมาณ100 ครับ....   100 เต็ม 1000  


ผมกับไอ่แทเดินมาตรงล็อกเกอร์ครับ แหมม เห็นงี้ก็พกผ้าขนหนูเล็กไว้นะครับ ก็แบบตอนออกกำลังกายเหงื่อมันไหลอ่ะ  ฮันแน่ ฮันแน่  คิดว่าผมมีซิกแพ็กไหมล่ะ...? ลองถามเมนจีมินสิครับ ☺ ผมเอาเสื้อกันหนาวคลุมหัวตลอดทางจนคนที่เดินผ่านต้องเหลือบมามองตลอด  เห้ย!! ไม่เคยโดนเพื่อนแกล้งอ่อ  ห๊ะะ!! เดี๋ยวเตะสักเปรี้ยงเข้าให้!! ผมนัมจานะครับจะบอกให้ หน้าตาเคะมันไม่เป็นอุปสรรคอะไรกับผมหรอกครับ  แน่นอนว่าสาวๆรุมจีบกันตรึ----


"เห้ยพี่ พี่ผมสีส้มอ่ะ พี่ชื่อไรอ่ะ จีบได้ปะครับ ?"



นั้นแหละครับ.. สาวตรึมเลย....




"กูเมะเว้ยยยยยยยยย!!"



ฮืออ ;-; ชีวิตแค่โดนทำรั้ย~~~  ทำไมผมต้องหน้าหวานด้วยT T  ผมเมะนะ ผมเมะ .____. 

อ้าว...กูเดินมาถึงล็อกเกอร์แล้วหรอ... แล้วกูมาทำอะไรว่ะ ฮ่า...ฮ่า........ . . . .. . (สติเลื่อนลอยปัย...)


ป๊าปป!


"เหม่อเหี้ยไร  หรือว่าชอบน้องเขาละ อีแรด!"


"ชอบพ่องมึงสิ อีเตี้ย!"


"โถ่ววววววๆ อีหมู!! มึงนี้สู๊งสูงเนอะ  อีหมูพันธ์130เซน!!"


"130พ่อง!!! กู 189 เลยนะ ไอ่ห่า!!"


"แถได้อีกมึงอ่ะ"


"(-_- ) !!"


ถามว่าทำไมผมไม่มีแฟนจนถึงทุกวันนี้ ... ทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้หน้าตาแย่อะไร คงเป็นเพราะแทฮยองน่ะแหละครับ  ผมมันเป็นเพื่อนคิดไม่ซื่อ  ต่อหน้าคนอื่นผมคิดแล้วนะครับว่าผมอ่ะเมะ  เเต่เวลาผมอยู่ต่อหน้ามัน ผมก็กลายเป็นเคะจ๋าไปเลย ผมชอบเวลามันแกล้งผมนะครับ มันเหมือนมันยังให้ความสำคัญกับผมอยู่  ขอแค่มันไม่ไปไหนผมก็ดีใจแล้วล่ะ แต่... คำถามที่มันยังค้างคาใจผมคือ..  มันคิดกับผมแค่เพื่อนหรือมากกว่านั้นหละ? หรือผมคิดไปเองคนเดียว เพื่อนจับมือกันถือว่าปกติไหม? เพื่อนหอมเเก้มถือว่าปกติไหม? เพื่อนเวลาค้างบ้านนอนเตียงเดียวกันปกติไหม ? เพื่อน.. จูบกัน  ปกติไหม ...?


'จีมินนน กูขอจูบมึงหน่อยดิ~'


'หะ..ห๊ะ!! เล่นเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!!!'


'อย่าพึ่งโวยวายดิ เมื่อกี้กูไปเจอคลิปคนจูบกันอ่ะ  กูอยากจูบเป็นมั่งอ่ะ! กูไม่รู้จะฝึกกับใคร แฟนกูกูก็ไม่มี  เพื่อนกูก็มีมึงคนคนเดียวนะะ TT ชายชายด้วยกันจะกลัวอะไรวะ'


'อีเหี้ยยยย ไม่เอาาา!! ไอ่ห่า ไม่! ไม่!! มึงอย่าเข้ามา ไอ่แท มึงออกปะ--- อื้ออออ'



นั้นแหละครับจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมชอบมันมากขึ้นเรื่อยๆ  ตั้งแต่วันที่มันจูบผม จู่ๆก้อนเนื้ออกข้างซ้ายมันเต้นถี่ขึ้นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ไม่รู้ทำไมหน้ามันถึงหล่อขึ้นมาทันทีทั้งที่ตะก่อนยังรุ้สึกเฉยๆกับมันอยู่เลย... ตั้งแต่ม.4แล้วที่ผมแอบชอบมัน จนตอนนี้ม.6ผมก็ยังไม่กล้าที่จะบอกมันอยู่ดี  ผมมันป๊อดใช่ไหมล่ะ... ฮ่า...


"อีแท"


"ว่าไง"


"กูหิว"


"เรื่องมึง"


"*-*"


"ไม่ต้องมาทำสายตาแบบนั้นเลย กูขนลุกสัส!"


"แทแทไม่เลี้ยงจีมจีมจริงๆหรอ *-*"


"เออ!"


"กางเกงในลายคิตตี้สีชมพู... (◉◞◟◉ ) "


"..."







[Taehyug Part]


"อีแท"


"ว่าไง"


"กูหิว"


"เรื่องมึง"


"*-*"


"ไม่ต้องมาทำสายตาแบบนั้นเลย กูขนลุกสัส!"


"แทแทไม่เลี้ยงจีมจีมจริงๆหรอ *-*"


"เออ!"


"กางเกงในลายคิตตี้สีชมพู... (◉◞◟◉ ) "


"..."

คราวซวยของผมไปอีกครับ... อีหมูมันหิวทำเหี้ยไรเนี่ย!! แทนที่ผมจะกลับบ้านแล้วไปเล่นเกมให้สบายใจช่ำ กูไม่ถ่อสังขารไปแน่ อีจานบิน! -_-++


"แทแท..."


"ไม่ กูไม่เลี้ยง"


"กางเกงในลายคิตตี้สีชมพูจ๋าเลยเนอะ.... หึหึ"


เอาจริงๆนะครับ มันจะขู่อะไรผมไม่แคร์หรอก  อย่าคิดว่าทำหน้าตาใสซื่อ  แล้วผมจะยอม  นี้ใครร!! ไอ่แทเลยนะเว้ย!!  สูงกว่ามันตั้งหลายเซน! แค่มันต่อยผมผมยังไม่สะเทือนเลยครับ!! เอาสี๊ ขู่ไปเหอะ ยังไงผมก็ไม่แคร์อ่ะ  ซังนัมจาแบบผมแมนๆ
.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


"เอาเค้กสตรอว์เบอร์รี่ครับ ครับอันนั้นแหละครับ ครับ.."


ไอ่เหรี้ยหมู!!!!!!!!!!!!!   ( ) ┻━┻   


ที่ยอมไม่ใช่อะไรหร๊อกก แค่สงสาร นั้น! เบะปากมองบนกันอยู่ใช่ไหมครับ  ฮ่วย!!  ผมแค่ยอมๆมันเฉยๆครับไม่มีอะไรหรอก....  แม้ว่ามันจะเอาเรื่องไปบอกคนทั้งห้องว่าผมใส่กางในลายคิตตี้สีชมพูก็เถอะ... 


'ไอ่แทแมร่งตุ๊ดจ๋าาว่ะะ แสรดดดดดดด'


'อีแทเป็นตุ๊ด! อีแทเป็นตุ๊ด! อีแทเป็นตุ๊ด! อีแทเป็นตุ๊ด!' 


.....TT



มันเจ็บตรงนี้ ตรงนี้! ตรงนี้!! ที่อกข้างซ้าย.... ฉันยังไม่ตายยังหายใจได้แต่ทรมาน... T T




"ไอ่แทมึงเอาปะ"


"..."



ไม่ตอบครับ งานนี้มีงอน!! งอนมากด้วย!! ตังค์ก็ตังค์ผมอ่ะ ฮือออ  ไอ่หมูพันธ์นี้มันร้ายนะครับ อย่าไปยุ่งกับมันเลย ก็บอกแล้วนะ เตือนแล้วนะ เล่นยั่งงี้หัวใจชา~ 


"แทแท"


"..."


"มึงงอนกูอ่อ"


"..."


"เห้ยมึงง กูขอโทษษษษ"


"..."


"มึงอย่าเงียบแบบนี้ กูไม่กินก็ได้._____."


อืม... อย่างน้อยมันก็สำนึกน่ะนะ...  หายงอนมันกะ---



"แม้จะกินหมดไปแล้วก็เหอะ.."


...............

.........

......

....

...

..

.

.

.

.


.



.



.




.



อีหมูววววววววววววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!!! ()!!!!!!!!!!!!










[Jimin Part]


ทุกคนครับบTT ไอ่แทมันงอนผมแล้วอ่ะะTT หลังจากเหตุการณ์ตอนนั้นมันก็พรวดพราดออกไปเลยอ่ะะ แต่ยังดีหน่อยที่จ่ายตังค์แล้ว...  ._____. แล้วผมจะทำยังไงดีเนี่ย! ผมกลับมาถึงบ้านก็หมกอยู่แต่ในห้อง อยู่บนเตียง ทักไลน์ไปหาไอ่แทเท่าไหร่ก็ไม่ตอบ  ในเฟส ในทวีต ในไอจี  ไม่ตอบสักอย่างง ฮืออออออ โทรไปก็ไม่รับสักที  โทรจนแบตหมดแล้วเนี่ย! ค่อยไปง้อพรุ่งนี้เช้าไหม... ?


เออ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันละกัน






7:35 น.



ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ



"งืม..."



ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ


"เออออ ตื่นแล้วนี้ไง ปลุกอยู่ได้ไอ่นาฬิกาเหี้ยเอ้ย... หาว~~"


ผมเอื้อมไปหยิบนาฬิกาปลุกลวกๆก่อนจะพบก้อนอะไรสักอย่าง  คงเป็นนาฬิกาแหละ ผมยกขึ้นมาดูบนที่นอนพร้อมขยี้ตาช้าๆอย่างหน่ายๆ ทำไงได้ก็คนมันง่วง..


"7:35 ?"


"ขอต่ออีก5นาทีละกัน.."


อืม... แค่ 7:35 เอง  5นาทีจะเป็นไรไป...
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.


อีกแค่5นาทีพ่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



"เชี่ยยยยยยย!!!"


อีก5นาทีก็เคารพธงชาติแล้ว อห.!! แล้วทำไมแม่ไม่มาปลุกเนี่ยยยยยยยย  โว้ะะ ให้ลูกมาตื่นสายได้ยังง๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย


ผมรีบเด้งตัวออกจากที่นอนด้วยความเร็วแสง หยิบเสื้อผ้ามาใส่แบบลวกๆ เข็มคงเข็มขัดตอนวิ่งค่อยใส่ไปละกัน 


เดี๋ยว... อีเชี่ยยย แปรงฟันนนนนนน!! 



"ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก"



ผมรีบไปบีบยาสีฟันใส่แปรงสีฟัน จากนั้นก็ใช้มือข้างนึงแปรงไปด้วยอีกข้างนึงหวีผมไปด้วย ไงล่ะ... เทพไหมล่ะมึง...



"แม่!! ทำไมแม่ไม่ปลุกผมเลยเนี่ยยยยยยยยยยยย"


"..."



เงียบ...




"แม่!! แม๊~~~~~~!!"




เงียบ...




ยังไม่ทันที่ผมได้ตะโกนอะไรต่อผมดันไปเห็นโพสอิทสีเหลืองผมโต๊ะกินข้าว  อะไรวะนั้น?




แด่จีมินลูกรัก... 

วันนี้แม่ไม่สามารถทำอาหารเช้าให้ลูกรับประทานได้... เพราะแม่มีนัดสำคัญที่ใหญ่หลวงมากๆ... ซึ่งแม่เลี่ยงไม่ได้จริงๆ หวังว่าลูกคงจะเข้าใจ แม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ให้เเล้วเป็นเวลา 7:25 เวลาเท่านี้ลูกคงไปโรงเรียนทันใช่ไหม อืม.. ทันอยู่แหละ แม่จึงเขียนโพสอิทนี้มาแจ้งให้ทราบ.....  ไปหาไรกินที่โรงเรียนนะลูกรัก  จุ๊บโป๊ะะะ

By  ขุ่นแหม่




"แม๊~~~~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ( ) ┻━┻!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"



ผมวิ่งออกมาจากบ้านด้วยความเร็วแสง ดีที่บ้านผมกับโรงเรียนอยู่ใกล้กัน ใกล้มากด้วยก็แค่วิ่งถัดบ้านไปอีก4หลังก็ถึง...



7:43 น.



เชี่ยมึงง... มึงอย่าพึ่งงง อีก2หลัง.. มึงใจเย็นก่อน...




7:46 น.




อีเหี้ยยมึ๊งงงงงงงงง มึงใจเย๊นนนนนนนนนน อีกหลังเดียว เข้าใจไหมม อีกหลังเดี๊ยววววววววววววววววววววววววววว!!!!! ()!!!!!!!!!!!!!  โว้ยยยยยยยยยย มึงหลบสิ!! มาขวางทางทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 



ปั่ก!



"เอ่อ.. ขอโทษนะครับพี่"


"ไม่เป้นไรๆ พี่ไปละนะ!!!"


"ครั----"

พูดเหี้ยไรชักช้า!! โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  กี่โมงแล้วเนี่ยยยยย!!!



7:53 น.


พรวดดดดด



"โอ้ยยยยยยย ไอ่เหี้ยยยยยยย"

 
สงสัยผมวิ่งเร็วเกินไปจึงทำให้มองไม่เห็นก้อนหินที่อยู่ข้างหน้า อห. แหลมหิบหาย แล้วใครมันตั้งก้อนหินขึ้นวะะะ  รู้ไหมคนเหยียบมันเจ็บบบบบบ เจ็บไม่พอยังเซจนเท่าถลอกเลยอ่ะ ฮือTT 



7:56 น.



"เดี๊ยววววววววววววววววววววววววววว อย่าพึ่งปิดประตูครับบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!!!!!!"


"ปาร์ค จีมิน?.... บ้านเธอก็อยู่ใกล้โรงเรียนนี้ทำไมมาสายแบบนี้!?"


"แฮ่กๆ...คือ..แฮ่ก...ผมตื่นสายนิดหน่อยน่ะครับ..แฮ่กๆ.."


ผมเอามือมาพัดหน้ารัวๆเพื่อระบายความเหนื่อยที่อุส่าวิ่งมาตั้งไกลส่วนมืออีกข้างกำอกไว้ ไม่รู้ทำทำไมแต่มือมันไปเองอ่ะ มันเต้นรัวจนแทบจะระเบิดออกมาแล้วเนี่ย โอ้ยย เหนื่อยเป็นบ้า ฮ่วยยยยย ชีวิตปาร์คจีมินไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไปสินะ... TOT


"ยังไงเธอก็ต้องโดนทำโทษ เข้าใจไหม? ไปอยู่โซนที่จะทำโทษเดี๋ยวนี้!"


"เเฮ่กๆ..ครับๆ"


ผมเดินไปที่โซนที่เอาไว่สำหรับทำโทษเวลานักเรียนมาสาย... 


เดี๋ยวนะ....


มึงเดี๋ยวนะ.......!!!



ทำคนทำโทษถึงมีกูคนเดียวล่ะ อีเหี้ยยย!!!!!!!! ( ) ┻━┻


"บรรลัยแล้วไง.."


เออ บรรลัยแล้วไง ไอ่เห้!! แล้วใครจะมาบังเเดดให้กูเนี่ย! = = โอ้ยย ไอ่แดดมึงจะจ้าไปไหนอีหอยหลอดดด มึงสงสารกูเถอะขอร้องงงง TOT 



แต่ดูเหมือนมันจะสงสารผมล่ะ จู่ๆแดดมันก็ซาลงแหละ วรั้ยยย ><



"ปาร์ค จีมิน!!! ทำไมยังไม่วิ่งอีก!! จะอู้หรอ!? วิ่งอีก20ปฎิบัติ!!"


โครตพ่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  ( ) ปกติก็วิ่ง15รอบอยุ่แล้วเพิ่มอีก20  ตายห่าพอดีไอ่จีมเอ้ยยย TT จำได้ตอนวิชาพละวิ่งรอบสนาม10รอบ ขนาดแค่10รอบนะเห้ยยยย ทำเอานอนก่ายพื้นเลยครับ.... ครูคนนี้ปีศาจอ่ะ TT



"ครับบบ วิ่งแล้วครับบบบบบบบบบบบ"



เออ วิ่งก็วิ่งวะ  แค่ 35 ครั้งเอ๊งงงงงงงง 35เอ๊งงงง~~ TT ผมเริ่มวิ่งรอบแรกท่ามกลางแสงแดดที่ทอส่องลงมาเรื่อยๆ  อ่าว เห้ยยยยยยยย เมื่อกี้ยังซาลงอยู่เลยนิ ไอ่ฟายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย




แฮ่กๆ




"อีก..แฮ่ก.. 12 รอบสินะ แฮ่กๆ..."


นี้ผมวิ่งมาเกือบชม.แล้วนะเห้ยย ไหนผอ.บอกว่าอยากให้นักเรียนเรียนเยอะๆไง ._____. นี้จะหมดคาบแรกแล้วเนี่ย




แฮ่กๆ





"อีก...แฮ่กๆ..7ระ..รอบ ฮึ้บบบ สะ..สู้...แฮ่กๆ..เว้ยยยยย"



มันคือการให้กำลังใจตัวเองครับ ไอ่แทมันเคยบอกว่าถ้าเกิดพูดแบบนี้แล้วจะทำให้หายเหนื่อยไปครึ่งนึงเลย... ฮ่า...มันใช่ได้ผลนะครับ.. แต่มันจะได้ผลเฉพาะตอนที่ผมนึกถึงหน้าไอ่แท  มันเหมือนเป็นแรงผลักดันยังไงไม่รู้สิ 


"2รอบ...แฮ่ก.. อีก2รอบ..."


เอาวะ!! แค่2รอบ ถึงนี้ผมออกจะวิ่งเหยาะมากกว่า แค่วิ่งเหยาะถือว่าเก่งแค่ไหนแล้วครับเห้ยยย!!! ลองมาวิ่งแบบผมสิครับ ฮือออออ แล้วอีแดดมึงจะลลงอะไรมานักหนา อีเชี่ยย กูเกลียดมึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  นี้มันไม่ใช่ประเทศไทยนะเห้ยยยยยย แดดมึงจะลงอะไรเยอะแยะ กูร้อน!! กูเหนื่อยด้วย!!  ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในเตาอบยังไงอย่างนั้นแหละ ใจผมมันเต้นถี่ซะจนมันแทบจะหลุดออกมาเลยล่ะ... 



"อีก...คะ..แค่...แฮ่ก..รอบ..ดะ..เดียว"




ตุบ!



จู่ๆทุกอย่างก็ดับวูบลงพร้อมกับสติของผมที่มันไม่อยู่กับที่ความจำสุดท้ายคือตอนที่ผมพูดว่าอีกเเค่ครั้งเดียวจะครบแล้วเท่านั้น...






[Taehyug Part]



"เฮ้ย!!!"


"เป็นเหี้ยอะไรของมึงไอ่แท ตะโกนลั่นห้องทำไม ครูเขามองมาที่มึงแล้วเนี่ย"


"ครูครับ เดี๋ยวผมมาครับ!!"


ผมเห็นร่างของปาร์คจีมินวิ่งอยู่กลางสนาม ถูกลงโทษสินะ.. ผมแอบมองมันจากอาคาร1เพราะคาบเช้ามีเรียนคอมจึงทำให้เห็นว่ามีคนตัวเล็กวิ่งอยู่รอบสนาม จนกระทั่งเพื่อนผมล้มลงไปริมสนามตอนแรกผมก็แอบขำอยู่นะที่มันล้ม แต่พอสักพักทำไมมันไม่ลุกขึ้นวะ? ก่อนที่ผมจะดูอีกทีว่ามันหลับตาอยู่ มันเป็นลม!? นี้คือความคิดแรกที่ผุดเข้ามาในสมองผม ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องรีบวิ่งขนาดนี้ แต่ตอนนี้ผมห่วงมันขึ้นมาซะดื๊อๆ มันจะตากแดดนานไหม ร้อนร้อนมากรึเปล่า ขนาดผมวิ่งออกจากอาคารมายังเหนื่อยเลย แล้วจีมิมนล่ะ? จะขนาดไหนกันนะ?




พรึ่บ




ผมอุ้มร่างบางในท่าเจ้าสาวก่อนที่จะวิ่งไปห้องพยาบาล ไปถึงห้องพยาบาลก็ไม่ต้องถามหาครูหรอก ไม่อยู่แน่นอน= = เจ๊แกจะไม่เข้าห้องพยาบาลตอนเช้าเพราะว่าจะแอบไปกินส้มตำแล้วนั่งเม้ามอยกับเพื่อนพวกป้าๆเขา จึงเอาโพสอิทสีเหลืองมาแปะหน้าโต๊ะทุกเช้า ขุ่นป้า!!


"ยาดม.. ยาดมอยู่ไหนวะเนี่ย"


ผมกวาดหายาดมทั่วห้อง แต่อยู่ไหนล่ะ?  อีป้ามันเอาไว้ไหนนนนน ด้วยควาที่ผมสุขภาพแข็งแรงอยู่แล้วจึงไม่ค่อยเข้าห้องพยาบาลเท่าไหร่ ซึ่งผิดกับจีมิน มีซิกแพ็คซะป่าวแต่เป็นคนเหนื่อยง่าย อืม..ครับ  มันเคยนอนก่ายพ้นตอนวิชาพละ ขนาดตอนนั้นแค่10ยังขนาดนั้นเลย แล้วนี้15รอบจะขนาดไหน 15.. แต่ทำไมมันวิ่งนานจังวะ? โว้ยยยยย  ช่างมัน! นั้นไงยาดม เออ กูลืมยาดมเลย เชรดแม่! = =


"มึงตื่นมาไวๆดิ  กูเหงา"


ผมเอายาดมยัดใส่รูจมูกมันซะ... ดูทารุณไปไหมอ่ะ อ่ะๆ ไม่แกหล้งก็ได้ ผมจ่อยาดมใกล้ๆรูจมูกของมันก่อนจะตวัดซ้ายขวาไปมาให้อากาศมันทั่วถึงทั้ง2รู  แต่ว่าเหงื่อนี้โชกชิบหาย เสื้อนักเรียนด้วย สีขาวด้วย... เหงื่อมันซึมนักเรียนด้วยไง... มันเห็นข้างในไง... มันเซ็กซี่ไง.. มัน... น่า..




เฮ้ย!!!!!!!!!  




มึงคิดอะไรเนี่ยไอ่แท!!  เพื่อนมึงนะเว้ยยยยยยย!! มึงหยุดเต้นเลยนะ  เต้นแรงทำไม ห๊ะ? แล้วไปหน้า มึงเย็นลงเดี๋ยวนี้  แต่...ทำไมหน้าเหนียวเหนอะหนะอย่างงี้วะเนี่ย  ผมเดินไปที่ล้างมือพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าที่พกเอาไว้ก่อนจะชุบน้ำแล้วเอาไปซับใบหน้าเพื่อนของผม  จะว่าไป... ได้เห็นชัดๆแล้วเพื่อนกูโครตน่ารักเลยว่ะ... ดูหน้าดิ  ยังแดงระรื่ออยู่เลย  ส่วนปากคงจะเม้มบ่อยมากสินะ  มันติดจนเป็นนิสัยมันไปแล้ว ปากมันตอนนี้มันไม่ดูแดงแจ๋หรอก  มันออกจะชมพูจางๆมากกว่า  ซึ่งมัน...



เซ็กซี่... 



ไม่รู้มีอะไรดลใจให้ผมโน้มหน้าลงไปก่อนที่จะประทิบจูบบนลมหน้าผากมน เหมือนมีแรงดึงดูดให้ผมต้องทำมัน ผมก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไรเหมือนกัน มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนที่ผมจูบกับมันตอนม.4แล้ว  เวลามันยิ้มนะโลกมันโครตสดใสเลย ยิ่งถ้ามันกวนตีนผมยิ่งอยากจับมาบีบแก้ม บางทีที่มันทำตัวน่ารักให้ใครต่อใครผมก็ไม่รู้ว่าทำมผมถึงรู้สึกจุกๆยังไงไม่รู้สิ  ผมยังไม่แน่ใจว่ามันคือความรัก เพราะเราเป็รเพื่อนกันมานานมากถ้าผมจะรู้สึกจริงๆก็ควรจะรู้สึกตั้งนานแล้วสิ... อาจจะเป็นการหวงเพื่อนมากกว่า..



"งื้อ..แสบ..แสบคอ..นะ..น้ำ"


"อ๊ะ!! จีมิน! แปปนึงนะ อ่ะนี้ น้ำ ดื่มก่อนนะๆ!"


ไอ่จีมมันเบิกตากว้างทันทีที่ผมโพล่งออกมา เดี๋ยวมึงจะตกใจอะไรขนาดนั้น= =


"ทะ..แทฮยอง"


"เออ กูเอง"


"มึงไม่งอนกูแล้วหรอ"


"งอนอยู่"


".___."


"คราวหน้ามึงเลี้ยงคืนกูด้วย"

คนตัวเล็กรีบเงยหน้าขึ้นมาสบตาผมทันที แววตาฉายแววชัดเจนว่ากำลังดีใจก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับผมมายแทบจะทันที  ไม่รู้สิ... ผมว่าท่าทางแบบนั้นมัน...น่ารัก ผมจ้องหน้าจีมินไม่รู้นานเท่าไหร่แต่ดูเหมือนจีมินจะได้สติก่อนจึงสะกิดตัวผมเบาๆจนสติกลับมาลงทัณฑ์= =



"นี้ แทฮยองๆ"


"หะ..ห๊ะ? ว่าไง?"


"ไปร้านไหนดีวะ ?"


"มึงจะไปวันนี้เลยง๊ะ ?"


"เออ วันนี้กูตังค์เยอะ"


"จัดไป เลิกเรียนแดกสุกี้"


"แหมม มึงนี้เล่นใหญ่นะมึง"


"เอาให้คุ้มว่ะะ"


มันไม่ตอบอะไรเอาแต่เบะปากมองบนแบบเอือมระอา เอ้าก็จริง เอาให้คุ้มสิวะ555555555 ขณะที่ผมกำลังจะออกจากห้องเด็กที่ไหนวะนั้น? มันมองมาที่จีมินก่อนจะลุกขึ้นตรงมาหาผมกับจีมินที่กำลังทำหน้าเอ๋อๆใส่มันอยู่ เออ เป็นใครก็เอ๋อสิวะ  ใครก็ไม่รู้ไม่รู้จัก  แต่น่ารักว่ะ..


"พี่จีมินครับ"


"หืม..?"


"คือ..ผมชื่อจองกุกนะครับ จอนจองกุก"


"อ่าห๊ะ.."


"คือเมื่อเช้า คือ..คือที่ผมชนรุ่นพี่ไปผมขอโทษนะครับ ผมขอโทษที่ชนพี่เลยทำให้พี่ต้องมาโรงเรียนสายแล้วโดนทำโทษแบบนี้"


"หืม..? อ๋อออ นายนั้นเอง ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่นยก็มาสายนิ ทำไมถึงไม่โดนทำโทษซะล่ะ"


มันยิ้มโชว์ฟันกระต่ายก่อนจะตอบกลับจีมินถึงกับทำเอาจีมินเหว๋อไปครับ...ไม่สิ ผมก็เหว๋อ ไอ่นี้!!


"คือผมปีนเข้ามาทางประตูหลังน่ะครับ คุณครูเขาไม่มาคุใกันมีแต่กล้องวงจรปิด  แต่มีรุ่นพี่ม.6พังมันไปแล้วตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วเลยเขามาได้น่ะครับ .____."


"เชี่ยยย!! แล้วกูมาวิ่งในสนามเพื่ออะไรเนี่ยยย ก็ว่าทำไมถึงไม่มีคนสายเลยสักคน ไอ่เห้!!TT"


"เอ่อ..แล้วคนที่อยู่ข้างจีมินฮยองคือใครหรอครับ"


อ่า...เด็กนั้นเขาชี้มาที่ผมล่ะ...


"แทฮยองครับ คิม แทฮยอง หรือเรียกแทแทก็ได้นะ เป็นเพื่อนไอ่จีมินมัน"


"อ่อครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ^[+++]^"


เด็กมันยิ้มโชว์ฟันกระต่ายให้ผมดู ให้ตายสิ... ทำไมมันน่ารักแบบนี้วะ... ไม่รู้ว่าทำอีกเหมือนกันว่าผมละสายตาจะคนตรงหน้าไปไม่ได้เลย ยิ่งมองยิ่งน่ารัก.. อ่า.. ทำไมจู่ๆหน้าก็เกิดเห่อร้อนขึ้นมาซะดื้อๆนะ?


"้งั้น แทฮยองไปกันเหอะ หมดคาบแล้วมั้งเนี่ย"


"หมดเป็นชาติละ มึงเป็นลมโครตนานลำบากกูมานั่งเฝ้าเนี่ย"


"ขอโต๊ดค๊าบบบ>/\<"


"งั้นพี่ไปก่อนนะน้องจองกุก" 


"ครับ"


ผมพาจีมินมาที่หน้าตึก5แต่ยังไม่ทันที่จะได้ขึ้นบันไดจีมินก็โพล่งขึ้นมาซะก่อน


"ชอบหรอ เด็กคนนั้นอ่ะ"


"หืม?  ทะ..ทำไมนายถามแบบนี้ล่ะจีมิน"


"ป่าว.. แววตานายมันฟ้อง ฉันแค่สงสัย"


"อาจจะอย่างนั้นมั้ง.. น้องเขาน่ารักดีนะ ฉันละสายตาจากน้องเขาไม่ได้เลยอ่ะ"


"มึงจะจีบน้องเขาอ่อ"


"น้องเขาก็น่าสนใจดีอ่ะ น่าจะแหละ"


"อ่อ.."



"แล้วทำไมนายถึงถะ---"


"ไปเรียนเหอะ เนี่ยปะ!"


จีมินฉีกยิ้มกว้างให้ผม ถึงรอยยิ้มมันจะกว้างแค่ไหนดูแวบแรกก็รู้แล้วว่ามันไม่เหมือนเดิน แววตามมันฟ้อง มันฉายเเววเศร้าชัดเจนเลยล่ะ..


"อืม"









[Jimin Part]


จุกครับ... บอกตรงๆคือจุก.. ผมสังเกตที่เพื่อนผมมองไอ่จองกุกไม่วางตาแล้ว แถมนัยตามันก็เป็นประกายประหลาดๆ จนผมเก็บความสงสัยนี้ไม่ไหวครับ ไม่รู้ว่าโง่หรืือโง่ที่โพล่งถามแบบนั้นออกไป  โง่สิ้นดี  ได้รับคำตอบเเล้วเจ็บไหมล่ะ หึ.. ผมรีบตัดปัญหาโดยการเอาเรื่องเรียนมาอ้างซะให้สิ้นเรื่อง ต่อไปนี้ผมต้องปลงซะบ้างแล้วล่ะ




หลังจากผ่านเหตุการณ์ที่ผมเป็นลมมาแล้วก็เกิดกระเเสครับ... มันมาอีกแล้ว.. พอดีมีสาววายไปถ่ายตอนที่ไอ่แทฮยองมันอุ้มผมมาได้ จึงจัดการลงเฟสแล้วอวยต่างๆนานาว่าฟินๆ เขินๆกัน อยากให้เป็นแฟนกัน  หึ.. ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ  ตอนนี้ทั่วโรงเรียนมีการติดแฮชแท็ก #vmin ไปซะแล้ว วีมินงั้นหรอ.. น่าขำสิ้นดี..




1 อาทิตย์ผ่านไป----


แทฮยองแอบมองดูจองกุกบ่อยขึ้น ถามว่ารู้ได้ไง ก็มันเล่นไปสืบมาเลยรู้ว่าเรียนห้องอะไร คาบไหนเรียนอะไร ไม่พอยังลากผมไปเป็นเพื่อนด้วย อืม.. ไปเป็น'เพื่อน' ทำไมแค่คำว่าเพื่อนถึงทำให้ผมจุกแบบนี้ล่ะ ไอ่บ้าแทฮยอง...



"เห้ยยย จีมินน กูได้เบอร์น้องเขามาแล้วเว้ยย มึง!!  คือกูดะ---- เห้ยย จีมินน มึงจะไปไหน!! รอกูด้วย!!"


"ไปห้องน้ำ"


"ฉันได้เบอร์น้องเขาแล้วนะะ จีมินน ดูนี้สิๆๆเห็นไหมๆ ฉันแอดไลน์น้องเขาไปด้วยยล่ะ"


"..อืม"


ผมไม่พูดอะไรต่อ ปล่อยให้มันอยู่ในโลกของมันไป ผมห้ามอะไรมันไม่ได้ ใช่ว่าตลอด1อาทิตย์ที่ผ่านมาผมไม่ทำอะไรเลย ผมพยายามยื้อแล้วนะ ยื้อแบบเนียนๆน่ะ แต่ทำให้แทฮยองเปลี่ยนใจไม่ได้ ผมก็คงต้องปล่อยแค่นั้นแหละ..


"โหยย น้องเขารับแอดไลน์แล้วอ่ะ  ><"


"เห้ยย พอส่งสติ๊กเกอร์ปุ๊ปก็อ่านเลยอ่ะะ"


"เห้ยยยยยยยยยย น้องเขาทักมาว่า  'สวัสดีครับ พี่แทฮยอง' ด้วยอ่ะะ งุ้ยย~~"


"จีมินน ไม่สนกูหน่อยหรอ  เพื่อนกำลังมีความสุขนะ"


"..."


"จีมินน"


"ยินดีด้วย"


"หยิ่งชะมัด เชอะ"


"..."


ผมคงจะหยิ่งจริงๆแหละ  ใช่ว่าผมไม่อยากจะบอกอะไรไป  แต่ปากมันไม่ยอกขยับ มันอยากจะยื้อ ใครบอก... ใครบอกว่าถ้าเห็นคนที่เรารักมีความสุขแล้วเราจะมีความสุขตาม... ใครมันบอก ทำไมผมกลับไม่มีความสุขเอาซะเลยล่ะ... ทำไมผมกลับทรมานแบบนี้ล่ะ.. ทำไมกันล่ะ... เหมือนหัวใจมันถูกกรีดเป็นรอยลึก ลึกจนไม่สามารถหายใจได้เลย.. อืม.. เข้าใจความรู้สึกของคนอกหักแล้วล่ะ..



"จีมิน"


"..."


"จีมินนนน!!"


"..."



"บักจีมิน!!"





ป๊าปปป!





"หะ..ห๊ะๆๆ ไร?"


"เหม่อไรเนี่ย หมดเวลาพักกลางวัน ไปเรียนปะ คาบต่อไปเรียนตึกเดียวกับจองกุกด้วยอ่ะ"


"อ่อ..อืม นั้นสินะ"


"นี้ นายเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ยน เห็นเหม่อตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว"


"ป่าว"


"ไม่เชื่อ  จีมินคนเดิมเป็นคนที่ชอบยิ้มนะะ ไหนลองยิ้มสิ๊"


"..."


"แหนะ อย่าหน้าบึ้งสิ  เพื่อนคนนี้เป็นห่วงนะ"


"^[+++]^"


"มันต้องอย่างนี้เซ่!! ปะ ไปกัน"


"อ่า"


ที่ฉันยิ้มไม่ออกก็เพราะนายนั้นแหละ แทฮยอง...







เวลาล่วงเลยไป 2 อาทิตย์


จองกุกกับแทฮยองคุยด้วยกันมากขึ้น... เจอหน้ากันบ่อยขึ้น ฮ่า...  ทำไมไม่รู้จักชินสักทีวะ การที่แทฮยองเจอจองกุกบ่อยขึ้นทำให้มีบางคนเริ่มจับสังเกตได้ จนมีเหตุการณ์เดจาวูขึ้นมาอีกครั้ง #vkook นั้นนะสิครับ สองคนนี้เขาเหมาะกันมากกว่า  เหมาะกว่า #vmin ใช่ไหมครับ ใช่..  มึงเป็นแค่เพื่อนนะจีมิน มึงไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรในตัวเขา.. มึงจำไว้


"มึงงง  จีมินนน กูชวนจองกุกไปเดทด้วยล่ะ วันพรุ่งนี้ ทำไงดีๆ กูจะแต่งตัวไงดี"


กูชวนจองกุกไปเดทด้วยล่ะะ


กูชวนจองกุกไปเดทด้วยล่ะะ


กูชวนจองกุกไปเดทด้วยล่ะะ


กูชวนจองกุกไปเดทด้วยล่ะะ


กูชวนจองกุกไปเดทด้วยล่ะะ


กูชวนจองกุกไปเดทด้วยล่ะะ


เดทงั้นหรอ.. ฮ่า... นั้นสินะ จองก็คงชอบวีเหมือนกันสินะ  แต่.. แค่คำว่าเดททำไมมันเจ็บจังล่ะ.. ทำไมมันจุกไปถึงหัวใจเลยล่ะ.. ทำรู้สึกตัวเองอ่อนแอขนาดนี้ รู้สึกหัวสมองตื้อจัง... ฉันคงยื้อนานต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ แทแท..


"นายไม่ต้องทำอะไรมากหรอก"


"..."


"แค่เป็นตัวของตัวเองพอ"


"จริงดิ"


"อืม เลิกเรียนกแล้ว กูไปก่อนนะ พรุ่งนี้ไปเดทให้สนุกล่ะ"


"อืม ขอบใจนะ"


ผมไม่อย่าหันไปมองหน้าแทแทเพื่อนผมหรอกครับ ยิ่งเห็นหน้าน้ำตามันจะไหลออกมาเองซะดื้อๆ ผมมันงี่เง่าไหมล่ะ หึ...









[Taehyug Part]


พรุ่งนี้ผมจะได้ไปเดทกับจองกุกด้วยล่ะ ผมทำตัวไม่ถูกจริงๆว่าจะไปเจอยังไง แต่งตัวยังไงดี  ว๊ากก  ให้ตายสิ >< ว่าแล้วก็จัดการเร่งฝีเท้าเดินกลับบ้านด้วยความรวดเร็ว ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แม่ขามันไปเองนี้นา 



Tae.J

น้องจอนนน~ วันพรุ่งนี้ไปไหนดี~~
อ่านแล้ว 18:11

Joen_J

อืม~~ ร้านเค้กได้ไหมครับ?


Tae.J

ก็ได้ครับบ
อ่านแล้ว 18:12
Jeon_J

เย้~



ผมเปิดเข้าแชทอีกแชทนึงซึ่งเป็นยเพื่อนสนิทของผม ปาร์ค จีมินนั้นเองงงง ไม่รุ้ทำไมเดี๋ยวนี้มันเหม่อๆ สายตามันไม่ได้เหมือนเดิม ไม่ค่อยยิ้ม  เอาจริงๆ.. มันอาจจะเป็นเพราะผมที่ผมจีบจองกุก ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองเกินไป  จีมินกำลังชอบผม  บางทีจีมนก็ทำตัวเหมือนเดิม บางทีก็เหม่อๆ ผมจึงไม่ค่อยแน่ใจมากมาย





Tae.J

จีมินเพื่อนรักกก
อ่านแล้ว 18:16


Jimin_PJM

ว่า


Tae.J

คิดถึงงง
อ่านแล้ว 18:16

Jimin_PJM

อืม



Tae.J

โห่ ไรว่ะะ ไม่หนุกเลยย ถามเป็นวาตอบคำเดี๊ยวววว
อ่านแล้ว 18:17


Jimin_PJM

ยาวๆ


Tae.J

กวนตีนว่ะ
อ่านแล้ว 18:17


Jimin_PJM

5555555


Tae.J

คอลหน่อยดิ ไม่ได้เฝ้ากันนอนนานละ
อ่านแล้ว 18:17


Jimin_PJM

เออ แปป



ผมเปิดเข้าสู่ไอคอนที่เป็นรูปวิดีโอ จากนั้นไม่นานคนที่อยู่ในสายก็รับสายขึ้นมาในเวลาไม่มากนักตอนนี้ผมเห็นใบหน้าของเพื่อนผมเเล้วล่ะ ตรงขอบตามันชื้นๆหน่อย  ตาก็ยังแดงก่ำอยู่เลย ... จีมินร้องไห้ ? 


"มึงร้องไห้อ่อวะ"


'ไม่ได้ร้อง'


"ตามึงแดง"


'เมื่อกี้กูไปลืมตาในน้ำมา แสบตาชิบหาย'


ฮ่า... จีมินไม่ได้ร้องไห้เพราะผมสินะ... งั้นแสดงว่าจีมินไม่ได้ชอบผมใช่ไหม คงจะอย่างนั้นล่ะมั้ง  แล้วกูจะรู้สึกจุกทำไมวะเนี่ยย โว๊ะ!


"มึงจะนอนเลยปะ"


'กูยังกูจุงกินไม่จบเลยย'


"เออว่ะะ มึงดูถึงตอนที่เท่าไหร่ละ"


'4'


"กาก"


'ก็พึ่งดูนิ ว่าแต่กูเถอะ มึงถึงตอนที่เท่าไหร่ละหละ'


"5"


'ไม่ต่างกัน'


"อย่างน้อยก็มากกว่าตอนนึงล่ะวะ"


ผมชี้นิ้วใส่หน้าจอโทรศัพท์เป็นการคาดโทษ  จีมินมันบุ้ยปากไปอีกทางก่อนจะหยิบไอแพดมันขึ้นมาดูจุงกิของมันต่อ


"เห้ยๆ จีมิน กูดูด้วยดิ"


'ไม่เอา มึงดูแล้วมึงชอบสปอย'


"จีมินอ่าาา กูไม่มีไรทำอ่ะ"


'มึงนี้ จริงเล้ยยยยย'


"เร็วๆ"


'เออๆ'


ผมนั่งดูจุงกิว่าที่ผัวคนที่6(ของจีมิน)ผ่านทางโทรศัพท์ที่คอลกัน ถึงมันจะมีสั่นไปบ้างผมก็ไม่ค่อยแคร์อะไรหรอก  ที่สะดุดเสียงที่สุดคือเสียงจีมินนี้แหละ ถึงไม่เห็นหน้าแต่ก็ยังนึกภาพออกเลยว่ามันจะทำหน้าแบบไหน แค่คิดก็ตลกแล้ว555555555  ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยมาเท่าไหร่เเล้ว แต่จีมินบอกว่ารู้สึกง่วงแล้วจึงมาบอกผมก่อน ก่อนจะคอลกันเห็นหน้าพลางชาร์ตแบตไปด้วย คงไม่ระเบิดใช่ไหม....




'อีแท'


'อีแท!!!'


'มึงง!! จองกุกมาเว้ยยย'


อะไรวะเนี่ย จองกุกมาจองกุกมาเหี้ยไร คนจะนอน.. นี้พึ่งจะ7โมงเองนะ...


'ถ้ามึงไม่ตื่นภายใน10วินาทีกูไม่คุยกับมึงแน่!'


เรื่องของมึงสิ


'หนึ่ง'


'สอง'


'สาม'


'สี่'


'ห้า'


'หะ---'



"ตื่นแล้ววว ตื่นแล้วๆ มีไร"


'มึงไม่เดทกับจองกุกรึไง'


"นัดไว้ตั้ง10 นี้พึ่ง7โมงเองนะ"


'7โมงบ้านพ่องมึงสิ นี้มันเก้าโมงครึ่งแล้วไอ่ควายยยยยยยยยยย'


"เชี่ย!!"


'เออ งั้นแค่นี้นะ'


"อืม"


ผมคว้านหาเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้จากนั้นก็รีบลงมาข้างล่าโบกมือลายบ๊ายยบายยย ให้ขุนพ่อขุนแม่จากนั้นก็ตรงดิ่งไปยังรถเมลล์เพื่อที่จะไปตามที่นัดไว้ ไอ่ชิบหาย วันแรกก็สายละ = =


ผมตรงเข้ามาในร้านที่ที่ๆใกล้มหาลัย ที่ๆจีมินชอบมาตอนที่ขอให้ผมเลี้ยง... แค่คิดก็ขำแล้ว.. ผมไม่รู้ว่าแอบยิ้มไปตั้งแต่เมื่อไหร่รู้ตัวอีกทีก็รู้สึกเมื่อยที่ปากแปลกจึงรู้ว่าตัวเองกำลังยิ้มอยู่...


 นี้ผมเพ้ออะไรเนี่ย! กูชอบจองกุก.. จองกุก.. จีมิน.. จองกุก.. จีมิ---


"อ้าว พี่แทฮยองมาแล้วหรอครับ ผมพึ่งมาตะกี้เลย ขอโทษทีนะครับ"


จองกุกเด็กน้อยที่พึ่งพรวดพราดเข้ามาเหมือนจะพึ่งสังเกตผมจึงขอโทษขอพายพลางเอามือเกาท้ายท้ายทอยไปด้วย 


ฮ่า... น่ารักจัง



"อืม ไม่เป็นไร มาๆ ไปนั่งโต๊ะนู้นกัน"


"ครับ"


ผมกับจองกุกเดินตรงไปยังที่นั่งที่ผมชี้พลางกวาดสายตาไปรอบๆเพื่อสำรวจบรรยากาศในร้านไปด้วย....     ไม่ได้มานานเลยแหะ....



"รับอะไรดีคะ? อ๊ะ!? คุณ"


"ครับ?"


"คุณลูกค้าประจำนิคะ แหม.. เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้มาจนเรานึกว่าจะไม่มาซะแล้ว แล้วนี้เพื่อนอีกคนไม่มาหรอค่ะ?"


"อ่อ.. จีมินหรอครับ ไม่ได้มานะครับ"


"รับเป็นเครื่องดื่มเหมือนเดิมไหมคะ"


"อ่า.. ขอเป็นเค้กสตรอว์เบอรี่แทนละกัน"


"หืม? วันนี้มาแปลกนะคะเนี่ย แล้วนั้นแฟนหรอคะ?"


"ป่าวครับ รุ่นน้องที่โรงเรียนน่ะครับ^^"


"อ้อ ค่ะๆ แล้ว คุณจะรับอะไรเพิ่มรึเปล่าคะ?"


"ผมเอาเป็นเครปเค้กเรนโบว์ละกันครับ"


"ค่ะๆ"


พนักงานไปแล้ว... แล้วบรรยากาศอันแสนอึดอัดนี้คืออะไร.... ต่างคนต่างไม่จ้องตากัน ผมเลือกที่จะมองออกไปรอบๆเพื่อจะได้หาไรทำ  คือันอึดอัดจนไม่รู้จะเริ่มบทสนทนายังไงดีน่ะสิTT


"พี่แทฮยองครับ"


"ห๊ะ? ว่าไง"


แหม ก็ต้องมีสะดุ้งกันธรรมดาครับ จู่ๆก็โต้งขึ้นมายังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยเห้ยยยยยยย


"พี่ชอบผมหรอครับ"


"อืม"


จู่ๆมาถามอะไรแบบนี้ล่ะเห้ย= = หรือว่าที่กูคุยกับมึงมา มึงโง่? โอ้วว เด็กหนอเด็ก...



"พี่แน่ใจหรอ? ว่าพี่ชอบผมจริงๆ"


"ห๊ะ?"


"งั้นผมเปลี่ยนคำถาม...  พี่ชอบพี่จีมินหรอ?"


"..."


มึงหยุดเต้นสิ  กูบอกให้มึงเต้นลงช้าๆ หน้ากูจะร้อนทำมั้ยยยยยยยยยยย นี้มันห้องแอร์นะเห้ยยยยย มึงห้ามเขินนะ  มึงห้ามเขิน มึงอยู่เฉยๆ มือน่ะมือ  มึงจะขยุบขยิบทำไม เอ้อ!!  แล้วกูด่าตัวเองทำไม?


"ผมว่าพี่ชอบพี่จีมินมากว่านะ"


"บ้าหน่า..ฉันชอบนาย"


"อืม..ก็ได้พี่อ่ะชอบผม.. แต่พี่อ่ะรักพี่จีมิน"


"..."


"จริงๆผมจะไม่อะไรหรอก.. คือผมชอบพี่จีมิน"


"ห๊ะ!!!?"


ผมเบิกตากว้างทันทีที่มันพูดว่ามันชอบจีมิน  เออดิ เป็นใครใครก็ตกใจจู่ๆโพล่งมาแบบนี้  เอาจริงๆผมก็แบบโกรธ แต่ต้องข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้ก่อน เดี๋ยวเรื่องมันจะใหญ่ขึ้นมา นี้ในร้าน ยุบหนอ...พองหนอ...


"แต่พี่จีมิน..ชอบพี่แทฮยอง"


"..."


"แล้วผมก็รู้ว่าพี่พยายามจะจีบผม"


"..."


"พี่แน่ใจดีแล้วหรอว่าพี่ชอบผมจริงๆ เมื่อวานพี่คุยกับผมแค่ไม่กี่ประโยค แล้วพี่ลองเทียบดูว่าพี่คุยกับจีมินฮยองกี่ประโยค... อย่าปฏิเสธผมเลยว่าเมื่อวานพี่ไม่ได้คุยกับพี่จีมิน... เซ้นมันบอก"


มึงแม่นมาก...



"พี่ไม่เคยบอกว่าคิดถึงผมสักครั้ง มากสุดแค่จับมือ...ถูกไหม.. เท่าที่ดู ผมเคยเห็นจุ๊บหน้าผากพี่จีมินด้วยนิ..ในห้องพยาบาลคราวนั้น  เพื่อนกันจำเป็นต้องทำแบบนั้นจริงๆหรอ?"


"..."


เออ นั้นดิ



"ผมแค่จะมาบอกแค่นี้แหละครับ แต่ตอนนี้เรามาเที่ยวกัน ไหนก็มาแล้วมาเที่ยวกันให้สุดดีดว่าเนอะครับ^^"


"อื้ม ได้สิ"


หลังจากคุยด้วยไม่นาน เค้กก็มาเสิร์ฟที่โต๊ะเราเรียบร้อย ไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้น ต่างคนต่างกิน.. มีบางครั้งที่ส่งยิ้มมาให้กันบ้าง.. บางทีผมอาจจะไม่ได้ชอบ..ไม่สิ บางทีผมอาจจะไม่ได้รักจองกุก  เป็นแค่ความปลื้มงั้นหรอ... ?


"พี่ กินเสร็จละไปสวนสาธารณะกันไหม ถ้าเราไปโยนเหรียญในบ่อศักษิตย์คำขอจะเป็นล่ะ"


"หืม? จริงดิ"


"อื้มม"


ไม่รอช้าจองกุกพาผมเดินมาที่สวนสาธารณะตามที่บอกไว้  ระยะทางก็ไม่ใช่ว่าจะใกล้ๆ แล้วดันเลือกที่จะเดินมาอีกจึงทำให้หิวน้ำไม่น้อย... อ่า.. ภาพตอนที่จีมินยื่นขวดน้ำมาให้จู่ๆมันผุดขึ้นมาซะงั้น... ผมคงรักจีมิน จริงๆสินะ.. 


"พี่ ไปนั่งตรงนู้นกัน"


จองกุกชี้ไปที่ม้านั่งใกล้น้ำพุที่อยู่ใจกลางของสวนสาธารณะ ผมไปนั่งตามที่จองกุกบอก  แต่แต่จองกุกดันบอกว่าเดี๋ยวจะไปซื้อน้ำมาให้ งั้นหรอ... อืม เด็กดีนะเนี่ย5555555





ผมนั่งรอจองกุกมา10กว่านาทีแล้ว  ทำไมจองกุกยังไม่มาอีก ? นี้ผมหิวน้ำจะตายแล้วนะ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเเก้เบื่อ เปิดเฟส ฟิดหน้าจอ ปลดล็อก เข้าไอจี เลื่อนไปเรื่อยๆ ออกจาไอจี เข้าเฟส เข้าเฟส ล็อคหน้าจอ ปลดล็อก อาการแบบนี้...ทุกกคนเคยเป็นใช่ไหม... คือเบื่ออ่ะ เบื่อจนไม่มีอะไรทำ  แม้จะมีโทรศัพท์ก้ยังเบื่อ เบื่อตัวเองด้วยเนี่ย= =



"นี้แทฮยอง เรียกให้กุมามีไรเนี่ย?"
 


หืม?



เป็นเสียงที่คุ้นเคยมาก..จีมินหรอ? ไม่รอช้าผมรีบเงยหน้าขึ้นไปมองร่างเล็กที่อยู่ตรงน้า แวบแรกที่สบตากันผมกลับใจเต้นถี่ซะจนเลือดสูบฉีดแทบไม่ทัน จู่ๆก็รู้สึกหน้าร้อนๆขึ้นมาซะดื๊อๆ คนตรงหน้าก็เช่นกัน ผมสังเกตที่ใบหูของจีมินขึ้นสีแล้วล่ะ..


"มึงเรียกให้กูมามีอะไร?"


"ห๊ะ?"


"มึงเรียกให้กูออกมาหามึงทำไมมมมมมมม หูตึงรึไง ห๊าาา"


"กูไม่ได้เรียกให้มึงมา"


"จองกุกบอกกูอยู่ เก็ยบอกว่าฝากซื้อน้ำให้มึงด้วย อ่ะ  โอเลี้ยงมึง กินเยอะๆนะ จะได้ดำๆ"


"ดำพ่องมึง"


"แล้วมึงไม่เดทกับจองกุกหรอ?"


Rrrrrrrrrrrrrr



"แปปนึงนะจีมิน"



จองกุก



โทรมาก็ดี จะได้เคลีย นี้มันอะไรวะเห้ยยยยยยยยยย= =


"ฮัลโหล"


[โหลล พี่ เป็นไงง   ผมเอาน้ำไปให้พี่แล้วนะ  ผมคงไปเที่ยวกับพี่ไม่ได้แล้ว พอดีมีธุระด่วน นาซ่าต้องการตัวผมไปสำรวจดวงอาทิตย์ บาย!]


"เห้ยเดี๋ยว มึงอย่าพึ่---"



ติ๊ด!




ไอ่ห่าาาาาา!! ดวงอาทิตย์พ่องมึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!! ( ) ┻━┻

"จีมิน..."


"ว่าไง"


"เที่ยวเป็นเพื่อนกูหน่อย"


"อืม"


"ไมทำหน้าเศร้างั้นเล่าา มาเที่ยวกับกูไม่มีอะไรให้เสียใจ~"


"ไม่รู้ดิ  ความรู้สึกมันไปเอง"


"..."












[Jimin Part]

"ไม่รู้ดิ ความรู้สึกมันไปเอง"


ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมพูดแบบนั้นออกไป... แต่ความรู้สึกมันบอกว่าทำให้เรื่องนี้มันจบๆสักที  แล้วคนอย่างเขาก็จะขอแยกตัวออกมาเอง... ไม่อยากเจ็บ ไม่อยากเห็นหน้าด้วยซ้ำ  กลัวถ้าเห็นอีกจะเผลอไปรั้งไว้..


"กูชอบมึงแทฮยอง"


"..."


"กูชอบมึงตั้งแต่ม.4แล้ว ตั้งที่มึงจูบกูตอนนั้นแหละ กูพึ่งมารู้ตัวเองตอนนั้นแหละ กูไม่กล้าบอกมึง กูกลัวเสียมึงไป"


"..."


"ตั้งแต่วันที่มึงบอกว่าชอบจองวันนั้นอ่ะ กูโครตจุกเลยว่ะ กูไม่รู้ว่าถ้ากูพูดจบเมื่อไหร่มึงจะมองกูยังไง แต่กูแค่อยากบอกความรู้สึกกูว่ะ"


"..."


"อาจจะไม่มี vmin อีกเลยก็ได้ ถ้ามึงเป้นแฟนจองกุเมื่อไหร่มึงดูเเลเค้าดีๆละมึงอ่ะ"


"..."


"กูคงไปเที่ยวเป็นเพื่อนมึงไม่ได้แล้วว่ะ ขอโทษทีนะมึง"


"เดี๋ยว"


ในขณะที่ผมกำลังจะเดินออกจากที่ตรงนั้น  แทฮยองก็มาคว้าข้อมืออผมไว้ซะก่อน รั้งไว้ทำไมกัน... ในเมื่อมันมาถึงขนาดนี้แล้ว  น้ำตาที่ผมอัดอั้นมาตั้งแต่ต้อนที่พูดประโยคก็ไหลออกมาซะดื้อๆ เหอะ.. หน้าขายหน้าไหมล่ะจีมิน..


"ฮึก.."


ผมพยายามแล้วนะ.. พยายามจะกลั้นเสียงสะอื้นแล้วแต่มันไม่ไหวจริงๆ ร่างกายผมมันอ่อนแอเกินไปจริงๆ.. 


"มึงไม่ต้องไปเที่ยวเป็นเพื่อนกูก็ได้"


"...ฮึก"


"มึงมาเที่ยวเป็นแฟนกูก็พอ" 


"ห๊ะ?"


อะไร? เมื่อกี้แทฮยองพุดว่าแฟน แฟนใช่ไหม? อะไรวะเนี่ย!?  งงเห้ย!


"กูขอโทษที่ตอนนั้นกูสับสนเว้ยมึง กูชอบมึงนะ...ไม่สิ กุรักมึง รักมาตั้งแต่ม.4แล้ว ตั้งแต่วันที่กูจูบมึงนั้นแหละ"


"ละ..แล้วจองกะ---"


"ฉันแค่ปลื้มน้องเขาเฉยๆ น้องเขาน่ารักดีนี้นา... กูเคยบอกว่าคิดถึงน้องเขาให้มึงฟังไหมล่ะ  กูเคยพาน้องเขาไปส่งที่บ้านไหมล่ะ ... ไม่นะ.. แค่หอมแก้มกูยังไม่เคยเลย"


"..."


"แต่กับมึงมันไม่ใช่เว้ย เวลาที่กูเจอสบตามึงใจกูก็เต้นถี่ซะจนเหมือนจะระเบิดออกมาด้วยซ้ำ เวลาใครมาจีบมามึงกูก็แอบหึง บางครั้งที่กูไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองหรอกเพราะว่ามีคำว่า เพื่อน มากั้นกลางกูเลยไม่กล้าจะเปิดความรู้สึกเว้ย..."


"..."


"แต่ตอนนี้กุไม่อยากเสียมึงไปว่ะ  เพราะกูรักมึง ถ้ามึงเดินออกไปเเม้แต่ก้าวเดียว กุจะงอนมึงไปสิบชาติ ไอ่เตี้ย"


"เกือบซึ้ง"


"โทดที ปากมันไปเองว่ะ- -"


"มึงก็ชอบกูจริงดิ งั้นๆ งั้น เป็นแฟนกั--- อื้อ~~"


ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบแทฮยองก็ประกบริมฝีปากมาซะก่อน ด้วยความตกใจทำให้ผมเผลอเปิดช่องทางให้ลิ้นร้อนของแทฮยองเข้ามาแทรก ลิ้นหนาตวัดเกี่ยวไปมาในโพร่งปาก.. มันปราศจากความเย้ายวน ความป่าเถื่อน มันมีแต่ความอ่อนโยน..  มันทำให้ผมเคลิ้มไปไม่น้อยเลยล่ะ.. ไม่รู้ว่าเผลอตอบรับความรู้สึกนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีเราก็แลกลิ้นกันนานอยู่สมควร เมื่อผมรูุ้สึกว่าเริ่มหายใจไม่ออกผมจึงทุบอกแทฮยองเบาๆเป็นเชิงว่าหายใจไม่ออก  แทฮยองผละผมออกมาอย่างว่าง่ายพร้อมกับจ้องเข้าไปในนัยตาผมพลางกุมมีผมไปด้วย


"กูรู้ว่ามึงจะพูดอะไร"


"..."


"แต่กูขอเป็นคนพูดได้ไหม"


"..."


"กูอยากให้มึงเห็นว่ากูจริงใจกับมึง แม้กระทั่งการขอมึงเป็นแฟน"


"..."


"เป็นแฟนกับกูนะ ปาร์ค จีมิน"


"แน่นอน... คิม แทฮยอง.."


ไม่รอช้าแทฮยองก็โน้มเข้ามาประกบปากผมอีกรอบ เป็นจูบที่แผ่วเบา ไม่มีการรุกล้ำใดๆ หากแต่เพียงว่าเป็นสัญญาว่าคิม แทฮยอง จะอยู่เคียงข้างปาร์ค จีมิน ตลอดไป . 


"รักนะ คิม แทฮยอง"


- END -



- แถมมม -




[Jungkook Part]


ทำไมคนอย่างกูต้องเป็นคนกลางวะเนี่ยTT อกหักเพราะจีมินฮยองไม่พอ ยังต้องมาทนเห้นภาพสุดจะบาดใจอีก ฮืออ เกิดเป็นไอ่จอนจองกุกมันเพลียนะครับ  ต้องทนขึ้นคานต่อปัย---



ปั่ก!



"เดินดีๆสิวะ"


"อ่าว มาชนผมเองแล้วจะมาโทษผมได้ไง"


เออมาชนกูแท้ๆ  หาเรื่องกับไอ่จ้อนหรอ? ห๊ะ!!!



"ปากมากนะมึง ชื่ออะไรมึงเนี่ย!"


"กูชื่อ จอน จองกุก!!  รู้แล้วก็หลบไป เกะกะ"


"เออ!! ไอ่จอน!! 'คิม ซอกจิน' คนนี้มาเอาคืนมึงแน่!! ไอ่เด็กปากหมา!!!"


จบเถอะ55555555555555

___________________________________________________________________




กว่าจะแต่งจบบบบ ฮือออออออ  เป็นเรื่องสั้นที่ยาวที่สุดในชีวิตไรท์เลยยTT  ยังไงก็ฝากกันคอมเม้นด้วยนะคะะ >< ยังมีนิยายที่ไรท์แต่งอีกน้าาา เช่นน







ลองไปอ่านดูดั้ยยย------ เค้าฝังลิ้งค์ลง dek-d ไม่เป็นง่ะะ เค๊าขอโต๊ดดด.______.










ผลงานทั้งหมด ของ tkktuy_sw

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 seonna (@seonna) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 16:21
    อะไรคือนาซ่าโทรมา555
    #7
    0
  2. #6 Njwwwwwwww (@Njwwwwwwww) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 15:17
    รักจองกุกเลยยยยย
    พ่อสื่อ
    #6
    0
  3. #5 yourfairy (@princeyuyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 02:15
    กว่าจะยอมบอกกันนะวีมิน แต่จองกุกชอบจีมินหรอเนี่ย555555555 พี่จินนี่เนียนถามชื่อน้องเฉยเลยค่ะ
    #5
    0
  4. วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 10:17
    จบด้วยจินกุก แฮปปี้ ฮ่าาาาา
    #4
    0
  5. #3 OILRAINBOW (@OILRAINBOW) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 15:21
    ตลกตอนแถมมม
    #3
    0
  6. #2 มิบิมบับ. (@zine_mh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 01:36
    มีความน่ารักกกกกกกก กุกไม่เศร้าเนอะ มาหาฉันได้ 55555555555คิก555555555 #วีมินจงเจริญเย่! 55555555555555คิก55555555555คิก5555555555
    #2
    0
  7. #1 FernkunG7 (@FernkunG7) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 00:36
    55555ชอบง่าาาาาาสนุก คือสงสารกุกว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้สุดท้ายกุกก้เคะ 5555 ตอนแรกนึกว่าจะชนพี่กิ กลายเป็นจินซ่ะง่ะเคะเลยกุป555555 วีมินนี้คือแบบอ่ะไร น่ารักอ่ะ หน่วงใจนิสๆฮาแถมหวานลงตัวอร้ายยย ชอบ-..-
    #1
    0