Letter อักษร สื่อรัก (โน่ริท)

ตอนที่ 4 : CHAPTER3 : พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 พ.ค. 56

 



 




CHAPTER3 : พบเจอ

 



 

Tono’s Part

 

 




 

ไม่สงสัยเลยว่าทำไมถึงโดนด่าก่อนตัดสายทิ้ง..

 



 

คงยากที่เขาจะเชื่อ.. ว่าผมคือคนที่เขากำลังตามหา

แถมยังโดนตอกกลับ ว่าไปล้อเล่นความรู้สึกของเขาอีก..

 

 

 

นอนคิดทั้งคืนจนผล็อยหลับไป ตื่นมาอีกทีก็บ่ายซะแล้ว ..หนังสือเล่มนั้นคงวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงเหมือนเดิม ไม่ได้ถูกเคลื่อนย้ายไปไหนตั้งแต่วางสายจากเขา

 


 

แฟนหนังสือมีมากมาย กับแค่คนๆเดียว ไม่ได้มาใส่ใจเท่าไหร่หรอก. .

. .



เพียงแต่คนนี้ หนังสือของเขาอยู่กับผม ผมก็ต้องเอาไปคืนแค่นั้น. .

แค่นั้นเอง. .

 

 



 

อย่ามาล้อเล่นความรู้สึกแบบนี้!’ รู้สึกเหมือนตัวเองทำอะไรผิดไปเลยแฮะ ทั้งๆที่บอกความจริงแท้ๆ แถมเขายังไม่รู้ตัวอีก ว่ากำลังคุยกับคนที่หลายๆคนอยากเจอตัว.. หนึ่งในนั้นก็รวมถึงเขา

 

 

 

พรุ่งนี้สี่โมงเย็นที่ร้านกาแฟ

 

 


 

คำพูดนั้น ทำให้ผมมายืนอยู่ที่หน้าร้านกาแฟที่ว่า เจ้าของร้านมองมาแบบงงๆ แต่ก็ต้อนรับให้เราเข้าไป

. . .

 




 

“เป็นไงมาไงวะเนี่ย จะมาหาก็ไม่โทรมาก่อน”

“กูจะเอาหนังสือมาคืนเจ้าของเขา” ชูถุงสีน้ำเงินทึบ มีลายเซ็นสีทองคุ้นเคยไว้ด้านล่าง อาร์มดันตัวผมไปนั่งในที่ร้านด้านในสุด ตามด้วยมันนั่งฝั่งตรงข้าม มองถุงกับหน้าผมสลับไปมา

 

 

 

“มองอย่างกับกูเป็นตัวประหลาด” ผมพูดตามที่เห็น

“ปิดตัวมาซะนาน จะมาเปิดตัวกับเด็กมหาลัย ที่ไม่เคยเห็นหน้าแค่คนเดียวเนี่ยนะ” พูดเสียงค่อย เพราะกลัวคนในร้านจะได้ยิน

 

 

“ก็กูโทรบอกเขาไปแล้ว..”

“ไอโน่มึงสติดีหรือเปล่า?” มือข้างหนึ่งโบกไปมาตรงหน้า ผมปัดทิ้ง แล้วพยักหน้าให้รู้ว่าสติทุกสามสิบสองประการยังมีอยู่ครบ

“ทำแบบนี้ทำไม?”

“ทำอะไร กูแค่เอาหนังสือมาคืน”

“ใช่หรอ?”

“ก็เออดิวะ! กูจะเอามาฝากมึงให้ช่วยคืนเขาที แล้วให้บอกว่าเทพบุตรสุดหล่อฝากมา” ยิ้มยิงฟันใส่ไออ้วนที่ทำหน้าแบกโลกไว้ทั้งใบ มันจะงงอะไรนักหนา แค่คืนหนังสือเอง

“แล้วมึงจะเจอน้องเขาป่ะ?”

“เหนื่อยเหมือนกันนะเกิดมาหล่อ เทพบุตรอย่างกูใครๆก็อยากเจอ” พูดเชิดๆ มันคงหมั่นไส้ ทำปากจิ๊จ๊ะ ตลกชะมัด แต่นี่แหละนิสัยไออาร์

 

 


 

ผมสั่งโกโก้เย็นแบบเดิม ไม่นานมันก็ถูกวางลงตรงหน้า พร้อมกับบราวน์นี่หน้าตาน่ากิน ส่วนไออาร์ก็นั่งจิบชาเขียวรสโปรดมัน นี่แหละข้อดีของการเปิดร้านอาหาร อยากกินอะไรทำเอง อร่อยถูกปากแถมไม่เสียตังอีก ..แอบกระซิบว่าผมก็เป็นหุ้นส่วนมันนะ แต่แค่ 20 ต่อ 100 โดนมันบังคับให้หุ้นด้วยตอนตั้งร้านใหม่ๆ

 

 
 

คุยกันไปเรื่อยๆ มีบ้างที่เจ้าของร้านอย่างอาร์จะลุกไปบริการลูกค้า แต่ก็กลับมานั่งเสวนากับเพื่อนอย่างผมเหมือนเคย



 

 

ผมว่าผมโชคดีที่ได้เจอเพื่อนแบบมัน ไม่ต้องมีเยอะ แค่คนที่คุยแล้วสบายใจ อยากทำอะไรกันก็ทำ ลุยไหนลุยด้วย ทำเหมือนทิ้งแต่ที่จริงคอยช่วย รู้ถึงนิสัยสันดาน ตื้นลึกหนาบาง เข้ากันง่ายดี

. . .

 

 

 

 

“พี่อาร์ พี่โตโน่! หวัดดีครับพี่” หันไปมองชายสามคนที่เดินเข้ามาใหม่ หน้าตาคุ้นเคยเพราะเพิ่งเจอไปไม่นาน ทุกคนยกมือทักทาย แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างรอบโต๊ะ อาร์ส่งสายตาบอกให้ผมลุก แต่ไอบิวเกาะแขนผมแจ เลยทำได้แค่พยักหน้าส่งๆไปให้มัน

 

 

“มาทำอะไรเนี่ยพี่วันนี้ แล้วนี่มันถุงอะไรอ่ะ” ตาร์จับถุงขึ้นไปดู แล้วตาลุกวาว ส่งเสียงโอ้วอ้าวจนพวกที่เหลือมองตามเป็นแถบ

“อะไรวะตาร์”


“นี่มันลายเซ็นฉลามบุก! พี่ได้มาได้ไงอ่ะพี่ .. อ้าวเห้ย! นี่มันหนังสือกูที่ให้ไอตู้นี่หว่า” ฉิบห-ยแล้วภาคิน ={ }=! ไออาร์เดินมายืนคร่อมแขนไว้หลังเก้าอี้ที่ผมนั่ง โน้มหน้าลงมากระซิบ

 
 

“ซวยแล้วพ่อสหาย”

“เออดิสัดเอ้ย” กระซิบด่ามันกลับ แล้วหันมายิ้มให้สามหนุ่มที่มองคู่ผมเป็นตาเดียว

 

 

 

“สรุปมันมาได้ไง พี่รู้จักกับฉลามบุกหรอ” ไอเปา

“นั่นดิพี่ ทำไมพวกผมไม่รู้มาก่อนเลยอ่ะ” แล้วพวกมึงเคยคุยกับกูเรื่องนี้หรือเปล่าล่ะครับ! -0-

“รู้ป่ะว่าเพื่อนผมคนนึงมันอยากเจอนักเขียนคนนี้มาก” ไอตาร์

“ใช่พี่ มันบอกผมว่ามีคนแอบอ้างว่าเป็นฉลามบุก เจอหนังสือมันตกที่นี่” ไอบิว



 

 

“พวกมึงใจเย็น แล้วค่อยพูดค่อยจา.. ว่าแต่ไอริทมันจะมาที่นี่ป่ะ?” อาร์ถามคนข้างผม มันพยักหน้าหงึกๆ นั่นถือว่าเป็นการฉลองฤกษ์ที่ดี ={ }=

 

 

“เดี๋ยวพี่ออกไปเอาของที่รถแปปนะ” บอกทุกคนที่โต๊ะนี้ให้รับทราบโดยทั่วกัน

 



 

 

“เห้ย!” ด้วยความรีบลุก เลยไม่ทันสังเกตคนที่เข้ามาใหม่ ทำให้เดินถอยไปชนโดยไม่ตั้งใจ โชคดีหันตัวคว้าเขาไว้ได้ทัน เลยไม่ล้มลงไปให้เจ็บตัว

 

 
 

 

 

ว่าแต่.. ใครกัน น่ารักชะมัด

 

 

 
 

. . .ขนตายาว รับกับใบหน้าหวาน แก้มที่ขึ้นสีหน่อยๆ มันชวนมองจนไม่อาจละสายตา

สองมือน้อยกำเสื้อผมแน่น เมื่อลืมตาขึ้นมองผมกลับมา

แววตาประกายชวนค้นหา จ้องลึกลงไปราวกับมีอัญมณีล้ำค่าอยู่ภายใน


น่าเสียดายจังที่เป็นสาวหล่อแต่ถ้าผมจะสนใจทอม มันก็ไม่ผิดใช่มั้ย. .?

 


 

 

 
 

“ไอคุณชายริท!

 

 


 

เอ่อ. . .

. . .อะไรนะ?. . .



คนตรงหน้านี้เป็นผู้ชาย!


 

 


 



 

Ritz’s Part

 

 

 

“ขอบคุณนะครับพี่แทน” หันไปส่งยิ้มขอบคุณให้กับคนขับ ที่อาสาขับรถมาส่งผมถึงหน้าร้านพี่อาร์ สองมือหนาเลื่อนกุมมือผมเอาไว้ ด้วยความเกรงใจจึงค่อยๆแกะมันออก

 

 

“ริทรังเกียจพี่หรอ?”

 
 

“ไม่ใช่นะ แต่เราเคยคุยกันไว้แล้วไม่ใช่หรอ ว่าเราจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน” เขาหลบสายตาและดึงมือกลับ นั่นคือคำตอบว่าเขายังทำไม่ได้

“พี่ขอโทษ..”

“ริทเข้าใจนะ ความรู้สึกมันบังคับยาก แต่ในเมื่อพี่ไม่อยากตัดขาดจากริท พี่ต้องทำได้”


“แต่พี่ทำไม่ได้ พี่พยายามแล้วนะริท” ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ผมมองคนตรงหน้าด้วยความเข้าใจ ส่วนเขาก็มองผมด้วยความรู้สึกที่สามารถสัมผัสได้ดี . .ทำไมพี่ต้องมาชอบคนอย่างผมด้วยนะ?




 

“ระดับพี่มีผู้หญิงสนใจเยอะแยะ อย่ามาสนใจคนเตี้ยๆ บ้าๆอย่างผมเลย” นี่ยอมพูดถ่อมตัวแบบสุดๆตรงข้ามกับความจริงทุกประการ! แต่ทำไมพี่เขาถึงยิ้มล่ะ -0-


 

“ก็เพราะริทเป็นคนแบบนี้ไง ใครๆเขาถึงชอบ. . แต่เอาเถอะ พี่ว่าเรารีบไปดีกว่า เลยเวลานัดแล้วหนิ” ก้มมองนาฬิกา. . .แล้วอยากจะทุบมันทิ้ง. . ไม่ใช่ว่าชอบทำลายข้าวของนะ แต่. . มันเดินเอื่อย. . เหมือนกำลังจะตาย!

 


 

“นาฬิการิทกำลังจะตาย นาฬิการิทกำลังจะตาย” หน้าเบะปากเบี้ยว ปัญญาอ่อนให้มากที่สุด เผื่อพี่แทนจะปลงสังขารกับผมแล้วไปชอบใครใหม่ที่ดีกว่า . .แต่กลายเป็นว่า โดนยีหัวเล่นซะงั้น =___=

 

 

“คงมีใครใช้สีหยุดเวลา หยุดไว้แค่เราสองคน”




 

“แหวะ ไม่ใช่และ เดี๋ยวเหอะ!” ชี้หน้าเขม่นคนที่ผมนับถือเป็นพี่ชาย ล่ำลากันเล็กน้อยแล้วลงจากรถ โบกมือจนกระทั่งรถคันสีขาวแล่นออกไปจนลับตา ปาดเหงื่อที่ไหลย้อยข้างแก้มเล็กน้อย หันไปในร้านเห็นลูกค้านั่งตามโต๊ะ กินไปคุยไป ดูมีความสุขกับบรรยากาศร้าน . .ผมล่ะอิจฉาพี่อาร์จริงๆ ถึงไม่หล่อ แต่คารมดี ผมว่าสาวๆก็ตามติดกันแจ อย่างที่เห็นๆกันอยู่

 





 

“ยินดีต้อนรับครับ” พนักงานหนุ่มหน้าเคาเตอร์เอ่ยต้อนรับ ผมส่งยิ้มให้ตามมารยาท แล้วเดินไปยังโต๊ะในสุด ตัวประจำของร้าน แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีใครคนหนึ่งเดินถอยมาชนผมจังๆจนโลกเซ

 

 


 

“เห้ย!” หลับตาปี๋ คว้าอะไรสักอย่างที่รับไว้ไม่ให้ล้ม เกือบไปแล้วริท..

 

 

 

เมื่ออะไรๆเริ่มนิ่ง และมั่นใจแน่ๆว่าไม่มีทางล้ม สองตาจึงลืมขึ้น แล้วมอง. . คนที่ประคองร่างผมไว้

 

 

ทำไม. . ในแววตาคู่นั้นถึงดูเหมือนกำลังค้นหา

ทำไม. . ริมฝีปากนั้นถึงส่งยิ้มน้อยๆให้ผม

ทำไม. . ผมถึงละสายตาจากคนตรงหน้าคนนี้ไม่ได้

และทำไม. . ผมถึงขยำเสื้อเขาแน่นขึ้นแน่นขึ้น เมื่อเขาจ้องลึกเข้ามาเรื่อยๆ. .


 

 

 

 

“ไอคุณชายริท!” เสียงตาร์ฉุดผมขึ้นจากความคิด ดันคนตรงหน้าให้ถอยออกไปตามสัญชาตญาณ ยกมือจัดทรงผม กระชับเป้ จัดเสื้อผ้า จัดๆๆๆๆ! ทำทุกอย่างให้เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 
 

“เกือบไปแล้วนะริท” พี่อาร์ส่งยิ้มตาหยีมาให้ เลยได้แต่เกาหัวเก้อ ชำเลืองมองคนที่ช่วยผมไว้ เขามองผมไม่ละสายตา . .อย่ามองนักสิ เขินเป็นเหมือนกันนะเห้ย!


 

“นี่โตโน่เพื่อนสนิทพี่ ส่วนไอโน่ นี่. .น้องริท” ทำไมต้องย้ำชื่อผมขนาดนั้นนะ แล้วทำไมพี่คนที่ชื่อโตโน่ถึงมีสีหน้าแปลกๆ. . หรือจะคิดมากไปเองวะ?

 
 

“ยินดีที่ได้รู้จัก . .นะ” หลุดยิ้มกับท่าทางประหลาด ยกมือมาเหมือนจะจับไหล่ผมแต่ก็ย้ายไปยีหัวตัวเองแทนซะงั้น . .บ้าชะมัด!

 
 

“คร้าบบบ เมื่อกี้ก็ขอบคุณนะครับที่ช่วยริทไว้ ไม่งั้นล้มคะมำหมดหล่อแน่ๆ”


 

“พี่ก็ผิดด้วยแหละ เอาเถอะเดี๋ยวพี่ไปเอาของที่รถก่อน” มองผม มองพี่อาร์ และมองคนที่เหลือ ก่อนเดินออกไป

 



 

ขาว. .

สูง. .

หุ่นดี. .

หน้าตาดี. .


 

ให้ตาย! นี่ผมเพ้ออะไรเนี่ยยยยยยย

 

 

 

 

 

บิ๊กดึงผมให้ไปนั่งข้างๆ วันนี้ไม่มีไอกลอง เพราะมันขอหลบหน้าหลบตาไปจนกระทั่งไฟนอล เอาสิ! ตามสบาย ผมไม่ติดใจอะไรหรอก กลับมาจะแกล้งให้ประสาทกินตายไปข้าง

 

“อ่ะ นี่หนังสือมึง” ถุงสีน้ำเงินทึบถูกไอเปายื่นมาให้ตรงหน้า ผมรับไว้แล้วมองอย่างงงๆ

 

“อ้าว แล้วคนที่เอามาคืนอ่ะ” ผมถาม เพราะอยากเห็นมากว่าใคร. . ที่เก็บหนังสือผมได้

 

“ไม่รู้ กูเจอมันวางบนโต๊ะนี้ตั้งแต่ตอนเข้าร้าน ตอนที่พี่อาร์นั่งคุยกับพี่โน่” งั้นหรอ. . หรือว่า?

 

“เขามาฝากไว้ที่ร้าน แล้วเขาก็ออกไปแล้ว . .นี่โชคดีมากเลยรู้มั้ย? ที่ได้หนังสือคืน คนดีๆบนสังคมยังมีอีกเยอะ เนอะริทเนอะ” ร่างท้วมพูดไปยิ้มไป ส่วนผมก็พลิกถุงดูไปมา จนสะดุดกับลายเซ็นสีทองที่ผมจดจำได้ดี





ลายเซ็นฉลามบุก!’

 

 


 

“พี่อาร์จำหน้าคนที่มาคืนหนังสือพี่ได้มั้ย!! เขาเป็นใคร มาจากไหน ชื่ออะไร!! พี่อาร์!!” แทบถลาไปเขย่าตัวคนที่ยืนค้างอยู่ตรงนั้น ดีที่ไอเปาไอบิ๊กจับตัวผมไว้ ส่วนพี่อาร์ก็ส่ายหน้าไปมา ทำท่าทางเหมือนตกใจอะไร . .ตกใจทำไม! ก็คนมันอยากเจอนี่

 

 

“ใจเย็นนะครับคุณตู้หนังสือ หนังสือก็ได้คืนแล้ว แล้วอาทิตย์นี้คุณต้องเตรียมอ่านไฟนอล สติสตางค์จงสถิตอยู่กับท่านนะ”


 

“มึงไม่ใช่กู มึงไม่เข้าใจหรอกไอตาร์”

 
 

“อย่าหงอยเป็นหมาดิวะริท ฤกษ์งามยามดี มีบุญวาสนา ไม่ช้าไม่นานก็ต้องเจอ” มองไอบิ๊กชี้หน้าใส่ ทำหน้าตาล้อเลียนกูอีก ไอนี่! อย่าเยอะให้มาก

 

 
 

. .แต่ก็จริงของมัน ถ้าดวงมันจะเจอมันก็คงเจออยู่ดี. .

 
 

. . .อยู่ที่ว่าจะช้าจะเร็วแค่นั้นเอง. . .

 




 

 

“ชีวิตถ้ายอมให้ฟ้าดินลิขิต แล้วเมื่อไหร่จะสำเร็จ” หันไปมองร่างสูงที่สะพายกีตาร์กลับมา ทุกคนปรบมือให้กับคำพูดของเขา เช่นเดียวกับผม

 

 

“หูยยย คมว่ะพี่” ไอบิว


 

“ระวังบาด”

 

 


 

“. . . . . . . . .” เทศกาลแดกจุดมันเริ่มต้นแล้ว เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ....

 

 

 

 



 

“อย่าเล่นเลยไอโน่ แป้กว่ะ” พี่อาร์พูดแล้วนั่งลง วันนี้โต๊ะเราดูครึกครื้นกว่าใครในร้าน อาจเป็นเพราะมีสมาชิกใหม่เข้ามาเพิ่ม ทำให้ดูมีสีสันกว่าโต๊ะอื่น


 

“พี่โน่แม่-งเท่ห์สัด ดูดิหน้าตาก็ดี เล่นกีตาร์ก็ได้ ถ้ากูเป็นผู้หญิงจะมอบกายถวายหัวให้เลย” ดูบิวมันจะชื่นชมพี่โตโน่มากกว่าใครๆนะครับนะ . . ว่าแต่พี่มันนั่งตรงข้ามผมก็จริง แต่จ้องผมจังเลย

 




 

“มีอะไรติดหน้าริทหรือเปล่าครับ?”

 





 

“เปล่า พี่ก็มองไปเรื่อยเปื่อย . . มีใครอยากฟังเพลงอะไรมั้ย?” เสียงทุ้มเบี่ยงเบนไปถามพวกผมและคนในร้านแทน พอคนเริ่มให้ความสนใจ พี่อาร์เลยให้พี่โตโน่ย้ายไปนั่งบนเก้าอี้สูง  แล้วเดินกลับมานั่งลงที่เดิมข้างๆผม

 

 

 

“ปกติน่ะ ไอโน่ว่างๆ มันจะมาเกากีตาร์ให้ลูกค้าฟัง เลยมีของพวกนี้ไว้ในร้าน” คงหมายถึงไมค์กับแท่นเวทีเล็กๆนั่นสินะ

“อ๋อ ทำไมพวกผมมาไม่เคยเจอพี่โตโน่เลยนะ เป็นเวรเป็นกรรมเนาะไอตาร์เนาะ” ไอเปา

“แต่ตอนนี้ก็มีบุญแล้วนะ โคตรเท่ห์เลยว่ะ” ไอบิ๊ก

 

 

“มึงว่าไงบ้างวะริท? ไม่เห็นมึงจะคุยกับพี่เขาเท่าไหร่เลย” ก็ถูกที่ผมไม่ค่อยคุยกับเขา ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ทั้งๆที่ผมเข้าหาคนอื่นง่ายแท้ๆ. . ดูเหมือนเขาจะมองมาบ่อยๆ นะ ที่ผมรู้ตัว คงเพราะก็มองเขาบ่อยเหมือนกัน. .


 

“ก็งั้นๆอ่ะ”

 

 

 

 - เปิดเพลงฟังเพื่อเพิ่มอรรถรสได้ -

 

 


 

 

เป็นบุญที่ทำให้มาพบเจอ ดลใจให้เราได้มาพบเจอเธอกับฉัน

จะมองยังไงเราก็ดูเข้ากัน จะมองกี่ทีก็มีนัยน์ตาซุกซนจนอยากฝัน

 

 

“เท่ห์ว่ะ ดูสาวๆดิ แอบกรี๊ดเป็นแถบ” บิวกระซิบจนผมต้องมองตาม สาวๆที่นั่งในร้านมองไปทางเขาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ผมเองก็อดยิ้มไม่ได้ ไม่ปฏิเสธว่าเป็นคนมีเสน่ห์ . . .แต่ก็ระดับเดียวกับผมแหละหน่า

 

 

 

ก็น้องดูดี เจอะอย่างนี้โดนใจ เรี่ยมเร้เรไร อะไรจะปานนั้น

 

เขามองไปทั่วร้าน จนหยุดสบตากับผม

 

อยากถามชื่อเธอ ส่งดอกไม้ให้กัน ได้รักสักวัน ยอมหมดเลย

 

 

 

จะมองอะไรนักหนาเล่า!    -////////-

 












---------------เป็ด TALK------------------
สวัสดีน้าาาา ขอโทษด้วยน้าาา ที่หายไปนาน 55555
เจอกันแล้วแต่ดูไม่กล้าจะคุยกันเท่าไหร่เลย -3-
ก็ตอนเจอกันครั้งแรกมันไม่ได้เป็นการทักทาย แต่มันเป็น"อุบัติเหตุรัก"อิอิ

ฟิคนี้ออกแนวล้างสมอง บ๊องๆ ปัญญาอ่อนแนวไรเตอร์นี่แหละ 55555
ทักไปคุยกันในทวิตได้น้าาา ฝากแท็กฟิค #อสร ด้วยนะคะ
ขอบคุณที่ติดตามเน้อออ -/\-

นร1. พี่แทนจะเกี่ยวข้องอะไรกับพี่โน่มั้ย รอลุ้น
นร2. พี่กลองหายไปไหน ทำไมต้องหลบหน้าริท รอติดตาม
นร3. โน่ถูกใจริทก็จริงนะ แต่ก็ยังสับสนว่าถูกใจแบบไหน แล้วด้วยความที่ริทอยากเจอฉลามบุก
แต่ยังไม่ถึงเวลาเปิดตัว มันทำให้เปิดเผยตัวตนไม่ได้ รอดูต่อไปว่าจะเป็นยังไง
นร4. เม้นด้วย ให้กำลังใจด้วย อย่าให้เป็ดกลายเป็น"ตอไม้ที่ตายแล้ว" ;_____;

แล้วเจอกันตอนหน้า งิงิ

:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #59 akasinee. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 06:59
    อัพเร็วๆนะไรท์เตอร์ จะรอนะ .////.
    #59
    0
  2. #58 NoRiT Forever (@firstfrank2009) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 17:29
    ให้ตายสิ!!ไรท์ทำฉันเขินหมดแล้วนะ!บ้าจริงเขินจนเกือบตกเก้าอี้น่ะ แอร๊ยยยย>//< บิดไปบิดม๊าาาา
    #58
    0
  3. #56 ● n a m r i t ● (@suwichadaz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 17:14
    เพิ่งได้มาอ่าน น่ารักง่าาาาาาาาาาาาาาา งิงิ >//< อัพไวๆน้าาา
    #56
    0
  4. #55 we are be long together Norit (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 14:42
    งื้อน่ารักง่า>//////
    #55
    0
  5. #54 Pig_Nattha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 14:40
    เจกันแล้วววว >
    #54
    0
  6. #53 Lookwa_RFC (@satitaruengrit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 18:34
    มองกันไป มองกันมา แล้วเมื่อไหร่จะได้คุยกันล่ะเนี่ย #แต่บรรยากาศมันแบบว่าน่ารักอ่ะ >///<
    #53
    0
  7. #52 ProwLove68 (@geegi555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 15:32
    น่ารักกกกกก
    #52
    0
  8. #50 Meawpavarisa (@meawpavarisa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 12:48
    น่ารักอ่ะ -//////////- 
    #50
    0
  9. วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 12:35
    งื้ออออ น่ารักอ่าาาาาาา -//-
    #49
    0
  10. #48 ฉันทนา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 10:18
    up บ่อย ๆ นะจ๊ะ หายไปนานพี่คิดถึงพี่ฉลากบุก 555
    #48
    0
  11. #47 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 02:55
    กึ้สสสสสส

    ชอบอ่ะ มาต่อไวๆน้า
    #47
    0
  12. #46 Bearsmile (@hsmile-pk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 22:38
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด !! อีกไม่นานต้องรู้แน่ๆ หรือไม่ก็ชอบกันก่อน คิคิ ><;; #รูปทำเอาจะตายย!! #เฮียหล่อเฟ่ออะ อ๊ายยย #ยาวไปละ 55555555555555'

    #46
    0
  13. #45 pondzar_noritz (@pondzar_noritz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 22:27
    เจอกันสักที
    #45
    0
  14. #44 Kanokrueang (@kanokrueang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 20:59
    กรี๊ดดด เขินอ่ะะะะ ! =/////////////=
    #44
    0
  15. #43 Super ' L (@superl) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 20:50
    พี่ริททำไมไม่เชื่อพี่โน่เนี่ย ><
    อรั้ยยย ! เขินอ่ะ มองกันไปมองกันมา

    มาอัพบ่อย ๆ จิไรต์ คนอื่นเขารออ่านอยู่น่ะ
    #43
    0
  16. #42 baoli (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 20:14
    เจอกันแล้วแต่มัวมองหน้าหวานๆของน้อง เลยลืมเห็น

    กระเดือก ดันคิดว่า สาวหล่อซะนี่ 555
    #42
    0