Letter อักษร สื่อรัก (โน่ริท)

ตอนที่ 3 : CHAPTER2 : รู้จัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 เม.ย. 56

 

 
 








CHAPTER2 : รู้จัก

 
 

Tono’s scene

 

 

“ไหน กี่เดือนแล้วลูกพ่อ” เดินไปแนบหูลงกับพุงย้วยๆของเพื่อนสนิท แล้วก็ถูกมันตบหัวตามเคย ผมเล่นกับอาร์แบบนี้ประจำทุกครั้งที่เจอกัน . .ชอบเวลาที่มันย่นจมูก คิดว่าน่ารักหรอ? ไม่เลย น่าโบกกบาลกลับมากกว่า

“มาทีไรเล่นอย่างนี้ทุกที คนอื่นได้มองกูผิดๆหมด”

“อะไรกันล่ะตะเอง เค้าจริงจังนะ”

“พอเถอะไอโน่ เห็นแล้วสะพรึง 5555”  มันหัวเราะพอผมบิดไม้บิดมือทำท่าเป็นเก้งเป็นกวาง สาวๆในร้านขำกันคิกคัก ถามว่าอายไหม. . ก็อาย แต่ถ้ามันทำให้คนรอบข้างรู้สึกดี ผมก็โอเค

“ขำอะไรฮะ ไปเถอะ เดี๋ยวเค้าชงกาแฟให้กิน” สอดแขนควงกับไออาร์ ลากมันไปหลังร้าน เดินผ่านกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่มองผมแบบงงๆ . .แอบชำเลืองมอง แต่พวกเขาคงไม่รู้ว่าผมมอง เพราะใส่แว่นกันแดดอยู่



 

“เลิกได้ยัง พอเห๊อะ ไม้นี้ทุกที สาวๆหนีกูไปหมด” บ่นเป็นหมีกินผึ้งเลยเพื่อน แต่ก็ไม่ใส่ใจ ถอดแว่น ยักไหล่คว้าเสื้อเชิ้ตสีดำยูนิฟอร์มร้านมาใส่ ตัวนี้จัดไว้เพื่อผมโดยเฉพาะ เพราะเวลามาที่นี่ทุกครั้ง ถ้าร้านไม่ปิดก่อน ผมจะช่วยเสิร์ฟคอยบริการลูกค้าในร้านเสมอ แต่ไม่บ่อยเท่าไหร่ แล้วแต่อารมณ์เป็นหลัก

“หนีอะไร มึงแย่งเด็กกูไปตั้งเยอะ กูสิต้องพูดแบบนี้”

“ใช่หรอ? ใช่กูแย่งหรอ? เขาหลงเสน่ห์กูมากกว่ามึงต่างหากเลยมาหากูแทน”

“แล้วมันต่างกันตรงไหนวะอาร์”

“นั่นดิ” มันยิ้มล้อเลียนใส่แล้วเดินออกไป เหลือผมที่ยืนจัดระเบียบความเรียบร้อยเครื่องแต่งกายตัวเองอยู่ในห้องหลังร้าน





 

“ไอเชี่ยกลอง! หายหัวไปไหนมาวะ รู้มั้ยไอเตี้ยห่วงมึงฉิบ-หาย ออกไปหามึงต่อไหนต่อไหนแล้ว” เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากโต๊ะริมหน้าต่างตัวในสุด กลุ่มผู้ชายกลุ่มนั้นคงมาบ่อย เห็นอาร์ไปนั่งร่วมวงด้วย . . เจ้าของร้านนี้อัธยาศัยดีครับ ดีมากกกก ย้ำว่าดีมากๆ


“กูไปก่อนนะ ปิดอาทิตย์นึงก่อนไฟนอลคงไม่ได้มาติวกับพวกมึง ฝากขอโทษริทด้วย” ไม่ได้ตั้งใจฟังนะ เผอิญผมเดินผ่าน เพราะมันเป็นทางเข้าออกหน้าร้านกับเคาเตอร์ ที่ผมเดินเสิร์ฟตามโต๊ะแค่นั้น. .อีกอย่าง คุยกันเสียงดังมาก -0-


“เห้ยมึง ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย จะรีบไปไหน ไอกลอง ไอกล๊องงง!” อดหัวเราะเด็กหนุ่มใส่แว่นคนนั้นไม่ได้ ไออาร์ก็กลั้นขำ หลังสั่นซะขนาดนั้น .จริงๆเลยเพื่อนกู



“โทรหาริท ไอเหี้-ยเปา โทรหาริท . . ไอสัสบิวนี่ก็ม่อสาวเพลินเลยนะมึง เพื่อนมีปัญหาอยู่ ไอ@#@$%” ผู้ชายใส่แว่นคนนั้นน่าตลกชะมัด. . จากท่าทางคงดูเป็นห่วงเพื่อนมาก โต๊ะนั้นเอะอะเสียงดังกันพักใหญ่แล้วก็สงบไป ความสงบสุขในร้านกลับมาแล้ว เย่. .





“ไม่มีอะไรแล้วครับ เชิญน้องทานต่อดีกว่าครับ” ส่งยิ้มหวานให้สาวๆที่มองผมด้วยสายตา ที่เคยเห็นมานัดต่อนัด ชินแล้ว แต่ก็อยากเห็นอยู่เรื่อยๆ ไม่ต้องหลงตัวเองก็มีคนมาหลง ฮิฮิ


“ม่อ!” เจ้าของร้านเดินแบกพุงมากระซิบตามด้วยดีดบ้องหูซะเจ็บแสบ . .ไออาร์!



“พี่สองคนเป็นอะไรกันหรือเปล่าคะ? ดูสนิ๊ทสนิทกันจังเลย”

“ไม่ได้เป็นครับ/ไม่ได้เป็นครับ” อ้าว! พูดตามทำไม

“เป็นสิครับ/เป็นสิครับ” เห้ย! หันไปมองมันด้วยสายตาเคืองๆ เหมือนกับที่มันมองผม

“สรุปเป็นหรือไม่เป็นคะ?” ยิ้มกว้างให้ผู้หญิงสี่คนที่รอคำตอบ

“เป็นครับ/เป็นครับ” อ้าว! มึงจะพูดตามกูอีกทะมายยย T0T

“โหย เสียดาย ฉันชอบพี่คนนี้อ่ะแก เป๊ะอ่ะ” กระซิบดังขนาดนี้ พูดออกมาเลยก็ได้นะคนสวย -.-

“แต่ฉันชอบคนนี้อ่ะแก คารมเด็ดมาก ฉันมาร้านนี้ประจำเพราะสิ่งนี้ เอาใจไปเลย” มีชำเลืองผมกับอาร์ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เขินอายกันไปหมด เราก็ไม่ยืนให้เสียเวลา เดินออกมานั่งหน้าเคาเตอร์ที่ประจำ


. .เท้าคางเหมือนกัน

. .มองตากัน

. .ถอนหายใจพร้อมกัน



“เห้อ/เห้อ”



“มึงอ่ะตลอด ช่วยคิดต่างกับกูหน่อยได้มั้ยวะ” ใช่ว่ากูอยากคิดเหมือนมึงนักหรอก ทีเอาจริงก็เอาจริงทั้งคู่ ทีจะเล่นก็เล่นพร้อมกันตลอด เสียหญิงเพราะอย่างนี้ทุกที


“ฉลามกับพะยูนก็เป็นยังงี้อ่ะ” อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่ามันจะทำอะไร ลุกหลบฝ่ามือจ้ำม่ำที่กำลังจะฟาดลงตรงกลางกบาล . .มึงไม่ได้แอ้มกูง่ายๆหรอกอาร์เอ๋ย




 

“พี่อาร์เล่นกับใครอ่ะ ไม่เห็นแนะนำให้พวกผมรู้จักเลย”

“อะไรครับน้องเปา” หันไปตอบผู้ชายหน้าฝรั่งในกลุ่มนั้น แล้วหันกลับมาชวนผมเดินไปนั่งกับพวกเขา



“พี่คนนี้อะใคร” คนชื่อเปาชี้มาทางผม

“พี่ชื่ออะไรหรอ หล่อจัง มีแฟนยังอ่ะ” เด็กใส่แว่นที่ผมเคยขำถาม แทบสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อได้ยินผู้ชายข้างๆที่กดโทรศัพท์ยุกยิกพูด

“ก็พี่อาร์ไงมึง จู๋จี๋ซะขนาดนั้น”

“กูไม่ใช่เกย์ไอบิว เล่นกันเฉยๆ” อาร์พูดกับเด็กชื่อบิว ก่อนจะแนะนำผมให้ทุกคนรู้จัก



“นี่ชื่อโตโน่ เพื่อนพี่ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม มันมาร้านนี้บ่อย แต่ไม่เคยเจอพวกมึงสักที อ่ะรู้จักกันไว้” ผมยิ้มทักทาย แต่ละคนก็เริ่มแนะนำตัวเอง

“ผมชื่อบิ๊กนะพี่ ไอนี่ชื่อตาร์ ออกจะเอ๋อๆหน่อย”

“ไอสัสกูไม่เอ๋อนะ พี่โตโน่ดูมันดิ งื้ออ อย่าแกล้งกู” หัวเราะร่วนเมื่อบิ๊กโยกหัวตาร์เล่นไปมา

“ส่วนนั่นไอบิว อันที่จริงกลุ่มเรามีหกคน แต่หายไปสอง คู่นั้นมันงอนกันอย่างกับผัวเมีย” หัวเราะตามกันไป ชวนกันคุยนั่นคุยนี่ตามประสา



. .ด้วยความที่ผมเป็นคนที่สนิทกับใครค่อนข้างยาก ต่างกับอาร์ที่สนิทกับใครง่ายมาก พอมันพูดผมก็เสริม เลยสร้างบรรยากาศครื้นเครงให้ในร้าน ผมเลยสนิทกับพวกนี้ไปโดยปริยาย



รู้มาว่าพวกมันเรียนอยู่เภสัชฯปีสี่ อีกสองปีก็จบ บิ๊กจากท่าทางดูเป็นคนหาเรื่องคนง่าย แต่จริงใจดี ส่วนเปาเป็นผู้ชายร่าเริง หน้าฝรั่งหน่อย เห็นว่าได้เชื้อมาจากยาย ตาร์ เป็นคนเอาใจใส่เพื่อนมาก แต่ดูไม่ค่อยเต็มเท่าไหร่ เหมือนเป็นตัวโดนแกล้งที่สุดในกลุ่ม(รึเปล่า?) คนสุดท้ายในที่นี้คือบิว นึกว่าโลกส่วนตัวสูง พอวางโทรศัพท์เท่านั้นแหละ ผมคุยกับมันเยอะสุด . .เพราะสนใจเรื่องสาวๆเหมือนกัน ครึครึ

 



 

“เห้ยบิว ริทโทรมาแล้ว” ตาร์ยื่นโทรศัพท์ให้บิวคุย พวกผมเลยเงียบ เพราะกลัวเสียงจะไปรบกวน

“ฮัลโหล...อืม กูอยู่ในร้าน..ให้ออกไปเลยหรอ...มึงจะไม่เข้ามาใช่ป่ะ....แล้วเป้กับของมึงอ่ะ...โหย ลำบากกูอีก...กูล้อเล่น แล้วเจอกัน”

“มันรออยู่หน้าร้านละ ไม่เข้ามาเพราะอยู่กับพี่แทน” คนชื่อริทอยู่กับแทน ทำไมทุกคนถึงทำหน้าเอือมๆนะ รวมถึงไออาร์ด้วย

“ไปเถอะมึง เดี๋ยวริทรอนาน. . ผมไปก่อนนะพี่อาร์ หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะพี่โตโน่ เดี๋ยวผมไลน์หา”เราแลกไลน์กันทั้งกลุ่มเรียบร้อย ผมตบไหล่บิวที่คว้าข้าวของกันให้วุ่นวาย ทุกคนล่ำลาแล้วเดินออกไป ผมที่จะลุกตามก็ต้องนั่งลง. .




. . เพราะมีของจากเป้ที่บิวถือใบหนึ่งตกลงบนตักผมพอดิบพอดี. . คนละเรื่อง นี่หว่า





“เห้ยบิว ของร่วง!” สายเกินไป เพราะพวกนั้นวิ่งออกไปหน้าร้าน ขึ้นรถของตัวเองขับตามรถคันที่มาจอดรออยู่ก่อนแล้ว ผมมองอาร์แบบงงๆ ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากจนตั้งตัวไม่ทัน มันพยักหน้าอย่างเข้าใจ



“กลุ่มนี้เป็นแบบนี้แหละ ไปไหนมาไหนอย่างกับนินจา เดี๋ยวหลังๆมึงก็ชิน” นั่นสิเนาะ. .




ผมมองหนังสือที่อยู่ในมือ พลิกเล่มไปมา สงสัยว่าคนอย่างบิวมันชอบอ่านหนังสือด้วยหรอ? เห็นเอาเวลาว่างทุ่มเทไปกับโทรศัพท์จนหมด แต่พอเปิดไปหน้าแรกเท่านั้น. . .





. . ถึงรู้ว่าไม่ใช่ของมัน. .

แต่เป็นของ. .เจ้าของเบอร์โทร พร้อมกับชื่อที่เขียนบนปกใน. .ของหนังสือเล่มนี้






ริท เรืองฤทธิ์

 

 






 

Ritz’s Part

 

 

“ฮัลโหล ไอกลองมึงอย่าเพิ่งวาง คุยกับกูให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้ อาทิตย์ก่อนสอบมึงจะไปไหน ไหนบอกจะนัดกันไปติว แล้วนี่อะไรกูเดินหาแทบตายแต่มึงกลับไม่คิดจะโทรหากูทั้งๆที่รู้ว่ากูออกมาตามหา นี่จะเล่นป่วนประสาทกันใช่มั้ย ไอกลอง ไอกลอง!. . .แม่-งเอ้ย” แทบเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งเมื่อโทรหาไอกลองรัวๆจนมันรับโทรศัพท์แต่ดันไม่ยอมพูดอะไร หนำซ้ำผมยังพล่ามด่าไม่ทันจบ ดันมาวางสายใส่อีก . .มึงไม่รู้เลยหรือไงว่ากูเป็นห่วงมึง



“ปี๊นน!” เสียงบีบแตรดังเรียกความสนใจให้ผมหันไปมอง ยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นร่างของใครที่คุ้นเคยลงมาจากรถ. . ใครคนนั้นที่เคยบอกชอบผม. .ที่ร้านพี่อาร์ต แถมยังเป็นรุ่นพี่เดือนคณะอีก. .



“พี่แทน. .” ยิ้มเรียกเมื่อเขาเดินเข้ามาประชิดตัว ผมไม่เคยและไม่ได้รังเกียจ รักในรูปแบบเพศเดียวกัน แต่ผมคิดว่าผมกับพี่แทนมันเป็นไปไม่ได้ เพราะพี่เขาดีกับผมมาก เขาเป็นได้เพียงพี่ชายคนหนึ่งในสายตาเท่านั้น



“มาทำอะไรคนเดียวแถวนี้ มันอันตรายรู้มั้ย” แววตาแสดงความเป็นห่วงชัดเจน ผมขอบคุณอย่างจริงใจ ไม่เคยเกร็งเลยเวลาที่อยู่กับเขา เพราะเราตกลงกันแล้วว่าจะเป็นพี่น้องกันต่อไป. .แม้มันจะยากสำหรับพี่แทนก็ตาม


เขาพาผมขึ้นรถ เพราะรับอาสาพาผมไปเอารถของผมที่จอดอยู่ในมอ ก่อนจะขับตามออกมารับเพื่อนๆที่เหลือตรงร้านพี่อาร์ต ไอตาร์กับไอเปาขึ้นรถผม(วันนี้มันไม่ได้เอารถมา) ส่วนบิ๊กกับบิวมันขับรถของตัวเอง ทุกคนขับตามกันไปที่คอนโด. .รวมถึงพี่แทน



“พี่จะขับตามพวกผมมาทำไม นี่มันคอนโดริท” ทันทีที่รวมตัวกันหน้าลิฟท์ ไอบิ๊กก็พูดเปิดศึก พี่แทนดูอึ้งๆ ผมส่ายหน้าขอร้องพวกมันอย่าหาเรื่อง เลยต่างคนต่างเงียบจนถึงห้องพัก





“พี่มาส่งเราถึงห้องแล้ว พี่ว่าพี่กลับดีกว่า” พวกเพื่อนผมเข้าไปนั่งชิว เปิดทีวี หยอดอาหารปลา เปิดตู้เย็นค้นหาของกินกันอย่างสบายใจอย่างกับเป็นห้องของมัน ส่วนพี่แทนยังคงยืนอยู่หน้าห้องตั้งแต่เปิดประตูแล้ว


“เอาอย่างนั้นหรอพี่ ให้ริทไปส่งมั้ย?” เขาส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนกลับพี่แทนขอกอด ผมลังเลนิดหน่อยแต่ก็ให้กอดโดยดี เพราะคำพูดที่ว่า อย่างน้อยให้พี่ได้กอดในฐานะพี่ชายของริท..นะครับ

 




 

“มึงนี่ให้ความหวังเขาจริงๆเลยริท” เปาบ่น แล้วกระดกขวดเอสพร้อมทั้งนอนกระดิกขาบนโซฟาดูทีวีสบายใจเฉิ่ม. . นี่ห้องกูหรือห้องมึง?

“เออนั่นดิ คิดดีแล้วหรอวะ?” ไอบิ๊ก บ่นทั้งๆที่ตัวเองอยู่ในสภาพที่เจ้าของห้องสมควรด่า ขาก่ายบนพนักพิงโซฟาข้างนึง เท้าแขนดูทีวี แถมในมือยังมีโอริโอ้ที่ผมเก็บไว้ในตู้อีก

“บอกแล้วไงว่าพี่น้อง” เดินไปคว้าเป้ตัวเองแล้วมานั่งบนพรมขนปุยสีขาวหน้าโซฟา เพราะบนโซฟาไม่มีที่เหลือให้เจ้าของห้องอย่างผมแล้ว. .เวรกรรมจริงๆ






. .และเวรกรรมกว่าเก่า เมื่อค้นจนกระทั่งเทของ ควานหาจนทั่วก็ยังไม่เจอ. .

. .หนังสือที่ตาร์ให้ผมมันหายไป. .


“ฉลามบุก!!







“เห้ย! ไรมึงเนี่ยริท ตะโกนทำไม” ทุกคนสะดุ้ง ส่วนผมรื้อค้นอีกครั้ง ก็ยังหาไม่เจอ . . ยังอ่านไม่จบด้วย แม้จะเหลือไม่เยอะก็เถอะ


“หนังสือกูหาย คนละเรื่อง อ่ะ มึงเห็นมั้ย?” แต่ละคนรีบค้นในกระเป๋าตัวเอง เพราะมันรู้ดีว่าถ้าหนังสือผมหายไปทั้งที่ยังอ่านไม่จบ. . ผมจะไม่สบายใจ


“เห๊ยไม่มีอ่ะมึง ทำไงดีวะ?” ไอบิว

“กูก็หาไม่เจอว่ะ” ไอบิ๊ก

“ในเป้กูก็ไม่มี” ไอเปา

“มึงทำไมไม่รักษาหนังสือของกูเลย ไอริทใจร้ายย โอ้ย! เจ็บนะไอบิ๊ก” ไอตาร์ลูบหัวตัวเองหลังจากที่โดนบิ๊กตบหัวไปที . .กูขอโทษที่รักษาของขวัญมึงไม่ดี ไอตาร์




“เอางี้มั้ย? เดี๋ยวกูกลับไปที่ร้านพี่อาร์กับเปา ส่วนตาร์กับบิวลองติดต่อไอกลอง เผื่อหนังสือจะอยู่ที่มัน” ทุกคนพยักหน้าหมด ยกเว้นผมที่กำลังสับสน มันไม่ใช่หนังสือธรรมดา แต่มันเป็นของขวัญจากเพื่อนสนิทอย่างตาร์ ผมเสียใจที่ทำให้มันผิดหวัง คนอย่างตาร์ เรื่องแค่นี้แม้ไม่แสดงออกชัดเจน แต่มันเก็บไปคิดอยู่แล้วชัวร์ๆ แค่มองตาก็รู้เลย. .



“ริทมึงไม่ต้องเครียด ใจเย็นๆ ถ้าหาไม่เจอเดี๋ยวกูซื้อให้ใหม่ก็ได้ คงแทนกันได้” บิวพูด ส่วนผมเหลือบมองคนที่ยืนข้างมันตรงหน้าประตู . .ซึมไปเลย ตาร์เพื่อนผม

“พวกกูไปนะ ได้ข่าวยังไงเดี๋ยวส่งมา”

“ขอบใจมากนะพวกมึง” ตะโกนลา . .ปิดประตูและกลับลงมานั่งที่เดิม พยายามนึกว่าตัวเองเอาหนังสือไปไว้ที่ไหน. . ก็อ่านที่ร้านพี่อาร์นี่หว่า แถมก่อนออกมาหาไอกลองยังใส่กระเป๋าไว้แล้วด้วย . .จะหายไปไหนได้นะ








จะต้องทำยังไงให้เธอมารัก ถามเธอจริงๆช่วยหน่อยได้ไหมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เบอร์ที่โชว์บนหน้าจอไม่คุ้นเลยสักนิด



ผมคิดจะวาง แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมรับมันแทน
. .





 

“ฮัลโหล ริทพูดสายครับ”

“(ครับ คือผมเจอหนังสือของคุณที่ร้านกาแฟ. .)”

“จริงหรอครับ! ริทขอคืนได้ไหม”

“(ได้สิ)” ผมยิ้มกว้างอย่างดีใจ เดินไปมาอย่างกับคนตื่นเต้นอะไรสักอย่าง

“แล้วพี่คือใคร ผมอยากขอบคุณมากๆที่เก็บหนังสือไว้ให้”

“(ผมคือ. .)”

“คือ. .?”

“(คนที่คุณเขียนไว้บนปกในว่าอยากตามหา. . .)”


. ..ผมฟังผิดไปหรือเปล่า?





“อะ. .อะไรนะ”


“(ผมคือฉลามบุก. .)”




. .เป็นไปไม่ได้. .



------------------เป็ด TALK--------------------
สวัสดีขรั่บบบบ ก่อนอื่นสุขสันต์วันสงกรานต์ทุกคนก่อน 5555
ช่วงนี้หลายคนไปเที่ยวสงกรานต์ เรื่องนี้จะโดนไหลออกจาหัวใจทุกคนไปตามกระแสน้ำที่สาดมารึเปล่า?
คิกๆ ขำๆน้าาาา

จะเห็นว่าจะเริ่มมีตัวละครใหม่ๆ เข้ามาเรื่อยๆ ยังมีอีกแต่อุบไว้ก่อน 
บางคนเข้ามาแล้วจากไป บางคนเข้ามาแล้วอยู่ต่อให้ช้ำใจเล่น แซะด่าได้ตามสบาย
แต่อย่าด่าเค้า เพราะเค้าไม่รู้เรื่องงง 55555

คิดว่าริทจะเชื่อคนในสายมั้ย? ว่าเขาคือใคร มาจากไหน ต้องการอะไร #คุ้นมะ

ที่กลองหายไป ไม่ใช่เพราะน้อยใจจนหายตัว แต่ฟิคเรื่องนี้จะดำเนินต่อไปได้ต้องไม่มีกลองไปสักพัก เพราะ
อิมเมจของกลองในฟิคนี้คือพระพ๊อต ซึ่งต้องขออนุญาตนำท่านออกจากวงจรนี้ไปก่อนเพราะมันบาปนะ ;___;


แต่อันที่จริงกลองก็มีเหตุผลที่หายไปแหละ ต้องรอดูว่าเพราะอะไร 

ส่วนใครที่ตามป่านเอ็ดทอล์กมาตั้งแต่ตอนที่แล้วจะจำได้ว่าไรท์จะบอกสาเหตุที่ริทอยากเจอฉลามบุก

เพราะริทเริ่มมีไฟในการเขียนหนังสือ คืออยากแชร์ประสบการณ์สั้นๆของตัวเองให้คนอื่นรับรู้
แต่คงไม่ถึงขนาดหนังสือหรอก คงเป็นบล๊อกหรืออะไรสักอย่าง ติดตามกันต่อไป!!

ดึกแล้ว อัพเลทมาสามสิบกว่านาที คงต้องลาไปนอนก่อนนอน ฝากเม้นแท๊ก #อสร ในทวิตด้วยนะค้าาา
เป็นกำลังให้ไรท์ด้วย ม้วฟฟฟฟฟฟฟ 

:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #62 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 11:40
    ฉลามบุก
    #62
    0
  2. #51 ProwLove68 (@geegi555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 15:17
    จะเจอกันมั้ยยย >.<

    #51
    0
  3. #41 Super ' L (@superl) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 02:28
    อ๊ากกก >< ฉลาม ! บุกไปเลย
    #41
    0
  4. #38 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 03:37
    กรี๊ดดดด

    สนุกอ่า
    #38
    0
  5. #36 aoyoilritz88 (@aoyoilnritz68) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 22:24
    กรีสสสสสจะเจอกันแล้วง่อ???ลุ้นๆ
    #36
    0
  6. #33 Pig_Nattha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 20:04
    กรี๊ดดดดด !!! เจอกันสักที สู้ๆนะคะ รีบอัพนะ งิงิ ขอบคุณจ้า
    #33
    0
  7. #30 บ้าคิดถึง...ซึ้งป่ะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 18:20
    ว้าวๆจะได้เจอกันไหมหนอรอลุ้นต่อ

    ตอนต่อไปเด้อฉลามบุก
    #30
    0
  8. #29 Kanokrueang (@kanokrueang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 14:33
    กรี๊ดดดด ลุ้นนน ><
    #29
    0
  9. #28 Meawpavarisa (@meawpavarisa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 13:00
    เย้ๆได้รู้จักกันซะที ว่าแต่พี่ริทจะเชื่อรึป่าวน่าส์?? :)
    #28
    0
  10. #27 Lookwa_RFC (@satitaruengrit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 12:16
    เย้:-)
    #27
    0
  11. วันที่ 17 เมษายน 2556 / 09:36
    รู้จักกันซะที ><
    #26
    0
  12. #22 baoli (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 08:52
    เมื่อไหร่จะเห็นฉลามจีบเป็ดน้อยล่ะ เจอกันซะทีสิ
    #22
    0