Letter อักษร สื่อรัก (โน่ริท)

ตอนที่ 2 : CHAPTER1 : ร้านกาแฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 เม.ย. 56



 





CHAPTER1 : ร้านกาแฟ



 

Ritz’s scene


 
 

เวลาเชือกพันกัน คนส่วนมากจะใช้มีดตัด แล้วจะมีสักกี่คน ที่มานั่งแก้ปมเชือกด้วยตัวเอง . .อืม. .น่าคิด





 

“ริท ไอริท ไอริททท!!” เสียงไอกลองตะโกนเรียก ผมจึงจำใจคั่นหนังสือ แล้วหันหลังไปมองมันกับอีกสี่ตัวที่เหลืออย่างเคืองๆ มีอะไร


“มึงอ่ะ เดี๋ยวนี้ชอบทำตัวปลีกวิเวก ดูดิ ทิ้งพวกกูให้นั่งหงอยกันอยู่แบบนี้ได้ไง” ไอบิ๊กตะโกนบ่นจากโต๊ะที่มันนั่ง ทุกๆคนเออออ


“ฮืออ ตาร์ผิดเอง ตาร์ไม่น่าให้หนังสือริทเลย กระซิกๆ” ดูมัน หน้าเบะหน้าเบ้ กลั้วหัวเราะเมื่อไอบิวตบหัวตาร์เรียกสติ ปัญญาอ่อนกันจังเพื่อนเอ๋ย


“มึงไปกินกาแฟร้านพี่อาร์กัน” ผมยักไหล่ไม่ใส่ใจ หันกลับมาอ่านหนังสือที่ไอตาร์ให้ผมต่อ




 

ใครจะว่าหมกมุ่นก็ช่าง . . แต่ผมใช้เวลาอ่านมาแค่หกวัน หนังสือเล่มหนาเล่มนี้ก็กำลังจะจบลงแล้ว . . น่าเสียดาย




 

ตัวหนังสือโคตรมีเสน่ห์ผมคงมีเพียงคำพูดนี้ที่อยากพูดกับนักเขียนคนนี้ มันไม่ใช่นิยายหวานแหววที่เกิดมาจากจินตนาการ แต่มันคือการเล่าเรื่องที่เขาได้เดินผ่านมา ชีวิตประจำวันที่ผมแอบอิจฉาเล็กๆ กับเส้นทางชีวิตที่น่าจดจำ


..เมื่อไหร่ผมจะเจอคุณนะฉลามบุก..

 



สิ่งดีๆในชีวิต ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญผมปักใจไม่เชื่อในทีแรก แต่เมื่อได้อ่านถึงที่มาที่ไป กลับทำให้เรา. . เชื่อประโยคนี้สนิทใจ เพราะทุกสิ่งที่คนคิดว่าบังเอิญ แท้จริงแล้วมันก็เป็นความตั้งใจ . .


..แล้วถ้าผมบังเอิญอยากเจอคุณล่ะ จะได้เจอหรือเปล่า..

 



“คนละเรื่อง นั่นฉลามบุก ส่วนมึงเนี่ย คนละเพื่อน!” จะหันไปด่ามันก็ต้องสงบปากสงบคำ ทำตัวเจี๋ยมๆให้ไอสี่ตัวที่ยืนก้มจ้องผมอยู่ด้วยสายตาอาฆาตตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ . . .กูยังไม่ทันทำอะไรเลยนะ T0T




“ตู้หนังสือที่บ้านมึง กูจะเผา!


“งื้ออ มึงอ่ะ” ผมชำเลืองขึ้นมองพวกมันเป็นพักๆ ก็ดูดิ! เวลาจริงจังเอาซะกูตัวลีบเลยพวกมึง


“แล้วถ้ายังเห็นสนใจหนังสือมากกว่าเพื่อน กูจะเนรเทศมึงไปเป็นยามที่หอสมุด”


“เค้าขอโต้ดด” ส่งสายตาอ้อนๆให้กลอง คนที่ใจอ่อนให้ผมง่ายที่สุด. . แล้วก็ตามคาด มันยิ้ม ยีหัวเราแรงๆ เหมือนที่เคยทำ . .นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเป็น และไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกมันขู่แบบนี้ แต่ที่เพื่อนทำ เพราะผมคงใช้เวลากับหนังสือมากไปจนลืมหัวพวกมันจริงๆแหละ . .รู้นะว่าผิด แต่ก็อยากอ่านต่อง่ะ TwT



“เออๆ ไม้นี้ทุกที ไอกลองก็ใจอ่อนทุกที งี้แหละคนเป็นชู้” ไอบิ๊ก!



“มึงมีความผิดแล้วยังมองกูแบบนี้อีกไอเตี้ย เดี๊ยะๆ” มันชี้หน้าหาเรื่อง ส่วนผมก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่มัน ไอกลองส่ายหน้า คว้าเป้ผมไปสะพาย แล้วรั้งแขนให้เราลุก


“ไปๆ กูอยากเล่นวิฟิฟรีล่ะ”


“ไวไฟเถอะมึง” ไอบิว


“ฮะ? ไอริทกับไอกลองไวไฟ เห้ยยยย!” สมควรโดนส้นเท้าพวกผมยำ! ไอตาร์วิ่งหนีไปนู่น ส่วนไอบิวไอบิ๊กไอเปาก็วิ่งตาม เหลือแค่ผมกับไอกลองที่กอดคอเดินตามไปห่างๆ . . มันกอดคอผม อย่าคิดว่าผมจะกอดมันเลย ทำร้ายส่วนสูงกันเกินไป T_T




“เรื่องตามหานักเขียน มึงยังคิดอยู่ป่ะ?” หันไปหาคนถาม


“มึงก็รู้ ว่ากูตัดสินใจอะไรแล้วไม่ถอยหลังกลับ” กลองหันมายักคิ้ว ใช้มือที่พาดบ่ายกมายีหัวเล่น หัวกูไอสัส!’


“ระวังตกเป็นเหยื่อของฉลามล่ะ” แล้วมันก็เดินนำไป. . . พูดอะไรของมึงวะกลอง?

 




ร้านกาแฟหน้ามหาลัย เป็นร้านประจำของพวกผมตั้งแต่ปีหนึ่ง จนทุกวันนี้ปีสี่ก็ยังประจำอยู่ เจ้าของร้านเป็นคนคารมดี สาวๆหลงเสน่ห์กันให้ทั่ว สไตล์ร้านออกแนวเรียบหรู โทนดำขาวเสียส่วนใหญ่ หรือหากใครชอบธรรมชาติ ก็มีโซน OUTDOOR ไว้บริการ แต่ระดับพวกผมแล้ว หล่อสุดในเภสัชฯ ต้อง INDOOR เท่านั้น!

 


“อ้าวริท มาๆนั่งๆ” เสี้ยงทุ้มมีเสน่ห์คุ้นเคย เอ่ยต้อนรับด้วยความสดใส ผมยกมือไหว้เป็นการทักทาย


“หวัดดีครับพี่อาร์”


“เออๆ ไม่ต้องไหว้ขนาดนั้น คนกันเอง” ผู้ชายคนนี้อบอุ่นมาก ถึงเขาจะท้วมๆ ไม่ขาวเท่าไหร่  แต่บอกได้คำเดียว ชอบ’ . . พี่อาร์เดินมาส่งเรานั่งโต๊ะที่มีไอเพื่อนตัวดีทั้งหลายครองไว้ก่อนแล้ว ไอตาร์ยักคิ้วกวนตีน เช่นเดียวกับไอเปาและไอบิ๊ก ส่วนบิวคุยไลน์กับสาว ที่เห็นเพราะมันนั่งข้างผม ส่วนข้างผมอีกคนคือไอกลอง ที่หน้านิ่งจน. .กลัว



“เดินโอ้เอ้มาช้านะ เป้นี่ไอกลองแบกให้ทุกวันมึงควรสำนึก” ไอบิ๊ก


“ใช่ๆ” ไอเปาไอตาร์นี่ขาประจำ เวลาใครด่าใครมันเห็นด้วยหมด


“กูไม่ได้ขอหนิ” ผมพูดตามที่คิด และก็คิดผิด..ที่พูด




“อืม กูเสือ-กเองแหละ” เท่านั้น. . ไอกลองก็ลุกไปเลย.. ไม่แคร์ ผมเอื้อมหยิบเป้ คว้าหนังสือขึ้นมาอ่านต่ออย่างไม่ใส่ใจ เพราะต่างคนต่างก็มีเหตุผลในตัวเอง ไว้ให้อารมณ์มันเย็นลงก่อน แล้วค่อยคุยละกัน

 


ถ้าทุกคนยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง และของคนอื่น . .จะไม่มีใครทะเลาะกันประโยคหนึ่งในหนังสือหลังจากนั่งอ่านไปสักพัก สะกิดให้ผมนึกถึงกลอง นี่ของเริ่มทยอยมาเสิร์ฟแล้ว มันยังไม่กลับมา . . หายไปไหน?



“ไอกลองไปไหน?” วางหนังสือลงบนโต๊ะ ถามไอบิว มันส่ายหน้ามือก็กดโทรศัพท์ยุกยิก. .


ถามเปา. . มันก็เออออตามผมเหมือนไอตาร์ “นั่นสิวะ หายไปไหน”


“บิ๊ก กลองอยู่ไหน” คนสุดท้ายที่พึ่งได้ แต่ก็ได้กลับมาแค่การส่ายหน้าเท่านั้น


“กูอยู่กับมึงแล้วกูจะไปรู้มั้ย? โทรศัพท์มันก็ไม่เอาไป มึงอ่ะ ออกไปหาเลย” บรรยากาศอึมครึม ผมชักไม่แน่ใจแล้วสิ . . ว่าการที่ปล่อยให้มันไปสงบสติอารมณ์ มันจะเป็นทางที่ดีที่สุดรึเปล่า? แล้วถ้าไม่ใช่ . . ผมควรทำยังไง?




“งั้นกูออกไปหามันเอง พวกมึงรอที่นี่แหละ” ผมคว้ากระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์ แล้วลุกขึ้นเดินออกจากร้าน ยิ้มให้พี่อาร์ที่เหมือนกำลังยืนรอใครสักคน แต่ผมไม่ได้ใส่ใจ





และก็ไม่ได้สนใจ. . กับใครที่ เดินสวน กันตรงประตู






รู้สึกเหมือนพลาดอะไรไปเลยแฮะ. .




แต่ช่างเถอะ.

 

 









Tono’s scene

 


“ผมไม่อยากจะให้ใครรู้จักเท่าไหร่ . . .เอาอย่างนี้ละกันครับ ถ้าผมพร้อมเมื่อไหร่ ก็จะเปิดตัวกับสื่อฯ พร้อมกับหนังสือที่กำลังแต่งอยู่. . . ครับ เริ่มได้แนวแล้วครับว่าจะแต่งเกี่ยวกับอะไร. . .คงเรื่องจริงครับ ผมไม่ถนัดการแต่งนิยายหรืออะไรทำนองนี้. . .ก็อยากขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจกับ คนละเรื่อง ที่เพิ่งวางขายไป สำหรับนักเขียนมือใหม่อย่างผมก็ขอบคุณมากๆ ไม่คิดว่าจะได้รับการต้อนรับขนาดนี้. . .ครับ สวัสดีครับ”

 



สำนักข่าวและสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ โทรมาหาผมให้ได้วุ่นวายทั้งวัน เหนื่อยหน่อยแต่ก็สนุกดี บทสัมภาสน์ผ่านทางโทรศัพท์เป็นอะไรที่น่าลุ้นไม่น้อย . . .ในเมื่อไม่อยากให้ใครรู้จัก การสื่อสารทางเสียงคงเป็นทางเดียวที่ทำได้ อีกอย่าง. . ถือเป็นการขอบคุณนักอ่านที่ซื้อหนังสือโนเนมเล่มนี้ไปด้วยในตัว

 


มีใครต่อใครอยากเจอผมมากมาย แต่ก็ไม่คิดว่า. .จะมีคนใจกล้า โทรไปคะยั้นคะยอถึงสำนักพิมพ์



 

พี่บรรณาธิการหนังสือของผมโทรมาบอกเมื่อคืน รู้สึกตลกเมื่อได้ฟังเรื่องเล่า คนคนนั้นมีความพยายามที่จะเจอตัวจริงของฉลามบุกให้ได้ โดยให้เหตุผลว่าอยากถามว่าฉลามจะบุกเมื่อไหร่. . . ฉลามจำศีลครับ ยังไม่อยากล่าเหยื่อ


. .หรือถ้าอยากเป็นเหยื่อก็หาผมให้เจอ. .


. . .บุกมาครับ แล้วผมจะบุกกลับไป. . .

 




มันถูกกำหนดไว้แล้ว ให้เราได้พบกันเสียงริงโทนดังระงมขึ้นอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งวางไปไม่นาน . . .ไออาร์


“ว่าไง?”


“(สีลมซอยสี่ คืนนี้สี่ทุ่ม)”



“ไอสัส! ไม่ใช่เกย์” เห็นปลายสายหัวเราะกลับมา ก็ชักอยากไปหัวเราะต่อหน้ากับมัน. .


“(กูล้อเล่น เพิ่งอ่านสัมภาสน์ของฉลามบุกเมื่อเช้า มีพาดพิงถึงเพื่อนมันด้วย มึงว่าน่าจับฉลามมาแล่เนื้อกินมั้ยไอโน่?)”


“ไม่ว่ะ ฉลามหล่อเกินที่จะกิน”


“(เพราะมีแต่คนจ้องจะเขมือบล่ะสิ)” ต่างคนต่างหัวเราะ ผมกับอาร์มีเรื่องคุยกันได้ทุกวัน บางวันผมก็ไปหามันที่บ้าน บางวันก็ชวนไปดื่มกับเพื่อนเก่าแก๊งเดิมๆ หรือไม่. .ก็ไปหามันที่ร้าน

 


มันเปิดร้านกาแฟแถวหน้ามหาลัยแห่งหนึ่ง วันๆนักศึกษาพากันมากิน มีทั้งหญิงและชาย ส่วนใหญ่มาแล้วก็ต้องมาอีก เพราะติดใจในรสชาติหรือการบริการคารมของเจ้าของร้าน ก็ไม่แน่ใจนัก. .

 



ซึ่งวันนี้ผมก็คิดไว้แล้ว .. ว่าจะไปหามันที่ร้าน

 



“(วันนี้จะเจอกันป่ะ?)”


“เอาดิ เดี๋ยวกูไปหามึงที่ร้านเดี๋ยวนี้แหละ”


“(ได้ๆ แล้วนี่มึงอยู่ไหน)”


“สำนักพิมพ์ เพิ่งสัมภาสน์เสร็จ”


“(แหม่ ขนาดไม่มีใครรู้จักมึงนะ นี่ถ้ามีคนเห็นหน้าตา คงถูกจับไปเป็นดารา ไม่มีเวลามาหาเพื่อนฝูงอ่ะ)”


“มึงก็พูดไป ไว้เจอกันละกัน เดี๋ยวกูขับรถก่อน”


“(เออๆ มาให้ถึงล่ะ)”


“ครับพ่อทูนหัว กรั่กๆๆ” ก๊วนเก่าสมัยมหาลัย ชอบแซวว่าผมกับมันเป็นแฟนกัน อย่าว่าแต่คบผู้ชายเลยครับ แค่มองหน้ามันผมก็กินไม่ลงแล้ว เอาไว้สมองผมกระทบกระเทือนหรือเปลี่ยนรสนิยมก่อนเถอะ คงมีวันนั้น

 



ใช้เวลาขับรถสักพัก วีโก้คันโก้กับคนโก้ๆอย่างผมก็มาถึงสถานที่นัดหมายกับเพื่อนสนิทอย่างอาร์ มองลอดผ่านกระจก เห็นมันยืนท้วมๆแบกพุงอยู่ในร้าน คงเห็นผมแล้วล่ะ ท่าทางดี๊ด๊า มีหันไปยิ้มกับลูกค้า แถมลูกค้าคนนั้นยังเป็นผู้ชายซะด้วย . . .นี่บุรุษมึงก็ไม่เว้นสินะ  

 


ผมขยับแว่นกันแดด เช็คสภาพหน้าผมนิดหน่อย แล้วลงจากรถโดยไม่ลืมล๊อค ไม่ได้มาแค่อาทิตย์เดียว ด้านข้างของร้านก็มีไม้พุ่มมาวางเพิ่ม ผมเดินวนดูนิดหน่อย ก่อนเปิดประตูเข้ามาในร้าน. . สวนกับลูกค้าที่เพิ่งเดินออกไป. .





ทำไมแค่เดินสวนถึงรู้สึกแปลกๆแฮะ.. .


ทำไม. . .ถึงรู้สึกเหมือนละแวกนี้มีแค่ผมกับเขา. .


แต่ช่างเถอะ. .





คงคิดไปเอง. . มั้ง?








---------------------เป็ด' TALK-----------------------
ตอนแรกอย่างเป็นทางการ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ 
กำลังคิดอยู่ว่าจะให้คนรู้จักฟิคนี้ยังไง เพราะโปรโมทอะไรยังไงไม่เคยทำ
เป็นแค่ติดแท๊กชื่อฟิคเฉยๆ -/////-
ยังไงก็ฝากด้วยนะขรั่บบ ติชมได้อะไรได้ 

อุปลักษณะโน่ในฟิคเรื่องนี้จะมีมุมที่มีความกวนตี-น ที่มีมากถึงมากที่สุด
แต่พอจริงจังกับอะไรสักอย่าง จะเป็นคนที่ตั้งใจและแน่วแน่ ที่สำคัญ เป็นคนอบอุ่นและมีเสน่ห์มากๆ

ส่วนนิสัยของริท จะเป็นผู้ชายที่ออกแนวบ๊องๆ ขี้อ้อน เวลาทำอะไรต้องได้ต้องสำเร็จ
และนางจะชอบหนังสือมากถึงมากที่สุด ถึงขั้นทิ้งทุกอย่างเพื่อทุ่มเทให้กับสิ่งที่รัก 


หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมริทถึงมีความต้องการอยากที่จะเจอพ่อฉลามบุกมากมายนัก. . .?
ไรท์เป็ดตอบได้ แต่. . . ตอนหน้านะ

55555 แล้วเจอกันขอรับบบบ ^^

 

:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #61 ดาราดาว (@boonyim) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 11:20
    พรมลิขิต
    #61
    0
  2. #40 Super ' L (@superl) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 02:23
    พรหมลิขิตบันดาลชักพา ><
    ดลให้เราพบกันทันใด !!
    #40
    0
  3. #37 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 03:04
    บุพเพสันนิวาส
    #37
    0
  4. #35 aoyoilritz88 (@aoyoilnritz68) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 22:17
    คนมันบุพเพต้องกันน่ะตัวเฮีย..แค่เดินผ่านใจก็หวิวววว ชอบจังไรท์รู้สึกว่าพลาดฟิคเรื่องนี้ได้ไง สู้ๆนะจ้ะรออ่าน ^^"
    #35
    0
  5. #32 Pig_Nattha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 20:03
    คือๆ พลาดไปนิดเดียว ~ #กลองมีซัมติงไหม ??



    #ขอบคุณฟิคดีๆนะ ไรเตอร์คนสวยสู้ๆ ^[++++]^
    #32
    0
  6. #25 เลิฟตัวเล็ก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 08:27
    ชอบคะ ติดตามคะ
    #25
    0
  7. #23 ฉันทนา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 12:47
    เป็นกำลังใจให้นะค่ะ up บ่อย ๆ นะรออ่านจ๊ะ
    #23
    0
  8. #21 ice_icecream (@ice-icecream) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 19:39
    สั้นสั้นง่ายง่าย ชอบอ้้ะ < ติดตามนะคะ<3
    #21
    0
  9. #20 n.muning (@muning68) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 17:48
    สามเศร้ารึปล่าวอ่ะ งื้อออออออออออ T^T
    #20
    0
  10. #18 บ้าคิดถึง...ซึ้งป่ะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 14:54
    อั่ยย่ะเกือบจะได้เจอกันแล้วอ่ะ

    น่ารักอ่ะฟิคเรื่องนี้

    ฉลาม มา(รุก)เอ้ย!!บุกพี่ริทเร็วๆหน่อยน๊า
    #18
    0
  11. #17 enjoy 68 noritz (@enjoyry) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 14:16
    อร๊ายยยย><
    เกือบจะเจอกันอยู่แล้วเชียว
    เอิ่มพี่กลองชอบพี่ริทป่ะเนี่ย
    #17
    0
  12. #16 Lookwa_RFC (@satitaruengrit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 13:47
    ชอบเรื่องนี้มาก ><
    #16
    0
  13. #15 Meawpavarisa (@meawpavarisa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 10:18
    อ๊ากกกก พี่กลองชอบพี่ริทป่ะเนี่ย?? บอกมาเหอะ เดี่ยวเค้าช่วย #ผิด

    อีกนิดเดียวเอง พี่ริทจะได้เจอ 'ฉลามบุก'ของพี่หล่ะ -3-"
    #15
    0
  14. #14 Kanokrueang (@kanokrueang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 21:50
    กรี๊ดดดดด อีกนิดเดียววว T.T

    กลองชอบริทป่ะ แอร๊ยย 
    #14
    0
  15. วันที่ 9 เมษายน 2556 / 21:47
    อ้ากกกกกกกกก ชอบบบบบบบบบบบ ต่อนะไรทท์ ><
    #13
    0
  16. #12 baoli (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 20:46
    พี่เป็นคนชอบอ่านหนังสือเหมือนกันค่ะ พอผสมคำเป็นก็อ่านดะทุกอย่าง

    หนังสือเป็นตู้ก็อ่านมาแล้ว เข้าใจอารมณ์น้องริทที่ว่าลงได้อินนั่งอ่านแล้ว

    ไม่สนใจใคร เรียกยังไม่ได้ยินก็มี อัพบ่อยๆนะคะ น่าสนใจว่าฉลามจะบุกยังไง
    #12
    0