ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 60 : -23-[ประกาศรายชื่อผู้โชคดีได้ฟิคฟรี + เลื่อนกำหนดการจองและโอนเงิน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ก.พ. 56

 

 

 

“การตอบรับในที่ประชุมดีมาก แต่ฉันไม่คิดว่านายจะตัดสินใจแบบนี้”

คิบอมเอ่ยออกมาเสียงเขียว ตวัดตามองขวางชเว ซีวอนที่เดินทิ้งระยะห่างจากเขาพอสมควร ซึ่งอีกคนก็มองมาเหมือนไม่ค่อยชอบใจเขานัก

“เอาน่าคิบอม...” ทงเฮเอื้อมมือมาแตะบ่าแฟนเก่า รู้ดีว่าอีกคนรู้สึกยังไง

“...นี่เป็นหนทางที่ดีสำหรับบริษัทเรานะ”

“สำหรับนายด้วยใช่หรือเปล่าเล่า”

คิบอมหันมาประชดเบาๆ ซึ่งทงเฮก็ค้อนขวับเข้าให้คนรู้เท่าทัน นวลแก้มเปล่งสุกจนน่าหมันไส้

“สัญญากำลังร่างแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้แล้วล่ะนะ...” ฮยอกแจเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปหาซีวอนที่เดินอยู่เคียงข้าง

“...ฝากตัวด้วยละกัน”

“ผมก็ด้วย...” ซีวอนแย้มรอยยิ้มพราย มองอีกคนด้วยดวงตาพราวระยับ

“...เราคงต้องร่วมงานกันอีกนานเลยล่ะ”

อี ฮยอกแจเม้มปากแน่นขณะที่แก้มเนียนเริ่มเปลี่ยนสี คิบอมมองภาพนั้นแล้วขมวดคิ้วอย่างสงสัย ประธานแห่งโรสมาร์คทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในคอนโดของอี ทงเฮ เด็กผู้ชายตัวน้อยวิ่งร้องไห้จ้าเข้ามากอดชเว ซีวอนหมับ

“อาป้า!!!

“มินโฮ!

ซีวอนทรุดตัวลงอุ้มลูกชายของตนที่ร้องห่มร้องไห้พร้อมกอดพ่อแน่นอย่างโหยหา ท่าทางว่าคงจะกลัวว่าจะไม่ได้พบพ่อของตัวเองอีก ซีวอนปาดน้ำตาให้ลูกรัก

“...ไม่เป็นไรนะ พ่ออยู่นี่แล้ว”

“อื้อ...”

ครางรับพร้อมยกมือขึ้นปาดน้ำตาตัวเองปอยๆ หากยังกำเสื้อพ่อตัวเองเอาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าบิดาจะหายไป ขณะที่อี ฮยอกแจยืนนิ่ง

“พี่ครับ...”

เสียงอ่อนหวานที่ไม่ได้ยินมาถึงห้าปีเต็มดังขึ้น ขณะที่ทุกคนพร้อมใจกันเงียบสนิทเมื่อเห็นว่าดวงตาสีอำพันคู่นั้นกำลังประสานกัน อึนฮยอกลุกขึ้นจากเตียงช้าๆ ฮยอกแจถอดสูทตัวนอกออกก่อนจะก้าวเร็วๆไปที่น้องชายของตัวเอง

“...ผมยังไม่ตายนะ...”

อึนฮยอกเอ่ยเสียงสั่นเครือก่อนจะหน้าหันเมื่ออีกคนฟาดฝ่ามือเข้าที่ดวงหน้าเขาอย่างแรงจนทุกคนถึงกับนิ่งงัน

“เด็กโง่...”

อี ฮยอกแจเอ่ยออกมาเสียงสั่นเครือ ดวงตาสีอำพันครานี้วาววับเมื่อสบกับดวงตาสีเหมือนกันที่ช้อนมองอย่างงุนงง ฝ่ามือบางฟาดลงไปอีก คิบอมผวาจะเข้าไปห้ามหากซีวอนคว้าอีกคนเอาไว้

“...ไอ้เด็กบ้า! รู้ตัวหรือเปล่าว่าเมื่อห้าปีก่อนแกทำอะไรลงไปน่ะ!!?...”

อี ฮยอกแจตวาดลั่นพร้อมฟาดเข้าที่ร่างบอบบางของคนเป็นน้องแบบไม่ยั้งมือ เสียงตวาดนั่นสั่นเครือในช่วงท้าย ก่อนที่น้ำตาที่ไม่เคยมีใครได้เห็นจะทำให้ดวงตานั่นพราวระยับ

“...นายอยากให้พี่ตายใช่ไหม!?...ถึงได้ทำแบบนั้น!!? อยากให้พี่ต้องบ้าตายไปเลยใช่ไหมถึงได้ตัดสินใจแบบนั้น!! อี อึนฮยอก...!! ฮึก....”

มือบางตกลงในที่สุด ก่อนที่ทั้งร่างจะทรุดลงข้างๆร่างที่สั่นระริกของอึนฮยอก ทุกคนถึงกับนิ่งงันเมื่อเห็นสภาพอ่อนแอของประธานสูงสุดแห่งโรสมาร์ค

“...รู้หรือเปล่าว่าพี่เจ็บแค่ไหน...ฮึก รู้มั้ยว่าต่อจากนั้นพี่ต้องทนอยู่ในสภาพไหน!? เคยคิดจะรับรู้อะไรบ้างไหมไอ้น้องบ้า!!!..."

“ฮยอกแจ...”

อึนฮยอกเรียกอีกคนเสียงสั่นเครือ ก่อนจะค่อยๆโอบกอดพี่ชายของตัวเองแล้วเอ่ยทั้งน้ำตา

“...ขอโทษนะ”

“ทำไมไม่กลับมา...” ฮยอกแจถามเสียงสั่น ปล่อยโฮออกมาในที่สุด

“...รู้ว่าพี่รักแค่ไหนแล้วทำไมไม่ยอมกลับมา ถ้าไม่มีเรื่องเราคงจะไม่ได้เจอกันเลยใช่มั้ย...ฮึก...นายทำแบบนี้กับพี่ได้ยังไงอึนฮยอก!! ทำได้ยังไง!!

มือบางฟาดเข้าที่กลางแผ่นหลังของอึนฮยอกอีกครั้ง คนเป็นน้องได้แต่ร้องไห้แล้วเอ่ยประโยคเดิมๆ

“ผมขอโทษ...พี่จ๋า น้องขอโทษนะ...”

“เราไปกันเถอะ”

ซีวอนเอ่ยออกมาท่ามกลางความเงียบ ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดประตูแผ่วเบา ทิ้งให้สองคนพี่น้องได้อยู่กันตามลำพัง

 

**

 

“โถ่เว้ยยยยย!!

อี แฮซอกทุบโต๊ะทำงานของตัวเองอย่างรุนแรง หน้าตาของเขายังบอบช้ำจากการลงโทษของฮยอนซูผู้พี่ และตอนนี้เขาก็หาทางทำอะไรอี ฮยอกแจไม่ได้อีกแล้ว

ไม่รู้ว่าเด็กสองคนนั่นมันเปลี่ยนตัวกันตอนไหน แถมไม่รู้ด้วยว่าชเว ซีวอนนั่นกลับมาตอนไหน และยิ่งสองคนนี้ร่วมมือกัน แฮซอกคิดว่าตัวเองจะต้องหาทางทำอะไรอี ฮยอกแจได้ลำบากมากกว่าที่เคยด้วย คิดแล้วมันก็น่าเจ็บใจ เขาคงต้องโทรไปด่าโทซอกมันเสียแล้ว

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนที่ใครบางคนจะก้าวเข้ามา อี แฮซอกถึงกับนิ่งเมื่อสบดวงตาคมกริบของพี่ชายตนเองที่มาพร้อมคู่หูคนสำคัญ ฮยอนซูมองน้องชายตัวเองแล้วยิ้มเยื้อน

“ท่าทางไม่สบอารมณ์เท่าไหร่เลยนะแฮซอก”

“ก็...ไม่นี่ครับ” คนเป็นน้องเอ่ยบอกเสียงอ้อมแอ้ม

“แต่ผมว่ามากเลยล่ะ...” ฮวาซองหัวเราะออกมาเบาๆ เล่นเอาอีกคนตวัดสายตามองเขาด้วยแววตาขุ่นขวาง พี่ของพี่น้องตระกูลคิมเอ่ยเสริมด้วยท่าทางขี้เล่นแกมเจ้าเล่ห์ที่เหมือนกับลูกชายคนโตไม่มีผิด

“...ใจเย็นๆครับ คือพวกเรามาเพื่อบอกข่าวสำคัญน่ะ”

“ข่าวสำคัญ?

“ใช่...” ฮยอนซูพยักหน้ารับ ทรุดตัวลงอย่างวางมาด

“...ฉันจะยกหุ้นในบริษัททั้งหมดให้อี ฮยอกแจ”

!!

แฮซอกถึงกับกลืนน้ำลายของตนเอง หุ้นทั้งหมด...แปลว่าหากรวมหุ้นกับฮยอนซูแล้วล่ะก็ อี ฮยอกแจจะมีหุ้นมากที่สุดในบริษัท และจะเป็นประธานของโรสมาร์คคนต่อไปได้อย่างไม่ต้องสงสัย

“มะ...มันจะไม่เร็วไปเหรอครับพี่”

“ไม่เร็วไปหรอกแฮซอก...” ฮยอนซูขยับยิ้ม

“...นายก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าในที่ประชุมวันนี้ ลูกชายของฉันมีความคิดที่ดีโดนใจพวกคณะกรรมการขนาดไหน และเพื่อที่จะทำให้โครงการใหญ่นี้ลุล่วง ฮยอกแจจำเป็นต้องมีอำนาจเหนือกว่าทุกคนในบริษัททั้งหมด ไม่ใช่อำนาจลอยๆที่ทำให้ใครบางคนอาจจะยังไม่เห็นหัว”

แฮซอกถึงกับเม้มปากแน่น ฮวาซองวางเอกสารแผ่นหนึ่งให้อีกคนตรงหน้า

“เพราะการโอนหุ้นในโรสมาร์คจะต้องมีผู้บริหารระดับสูงกำกับถึงสองคนเพื่อเป็นพยาน นอกเหนือจากเจ้าของหุ้น เพราะฉะนั้นพวกเราถึงมาเพื่อไหว้วานให้คุณพยานในการโอนกรรมสิทธิ์ในตัวหุ้นทั้งหมดนี้ให้แก่คุณอี ฮยอกแจด้วยนะครับ คุณแฮซอกจะรังเกียจหรือเปล่าที่จะป็นพยานร่วมกับผม?

แฮซอกกัดริมฝีปากของตนเองจนเลือดออก หุ้นทั้งหมดที่เขาปรารถนา จะเป็นของเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนั้นน่ะเหรอ

“ว่าไงแฮซอก...” ฮยอนซูถามน้องชายตัวเองอีกครั้ง

“...จะยอมเซ็นต์หรือเปล่า”

“คะ...ครับ”

แฮซอกคว้าปากกามาจรดลายเซ็นสั่นระริก พอได้มาเป็นที่เรียบร้อยฮวาซองก็เก็บใส่แฟ้มเสียดิบดี หันมายิ้มกับฮยอนซูที่เอ่ยกับเพื่อนรักอย่างเป็นมิตรมากกว่าน้องชายของตนเยอะ

“เรารีบไปป่าวประกาศเถอะนะ”

“ครับคุณฮยอนซู”

แฮซอกมองคนชราสองคนที่ก้าวออกจากห้องไปด้วยดวงตาวาวโรจน์ ก่อนที่เรียวปากที่เม้มแน่นนั่นจะเปลี่ยนเป็นยิ้มเยื้อน

 

ไม่ว่ายังไง...เขาก็ยังมีอี นาบี

 

**

 

“เจ็บหรือเปล่า”

ฮยอกแจเอ่ยถามเสียงแผ่ว สัมผัสมุมปากที่ช้ำเลือดของน้องชายตัวเองอย่างนุ่มนวล อึนฮยอกยิ้มออกมาก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ

“ไม่หรอกฮะ”

“โกหก...” ฮยอกแจเอ่ยเสียงเขียว รู้ดีหรอกน่าว่าที่เขาตบไปเมื่อครู่มันรุนแรงไม่หยอก

“...เลือดออกขนาดนี้ยังบอกว่าไม่เจ็บอีก นายซาดิสหรือยังไง”

ถามเสร็จก็ลุกไปที่ห้องครัว ก่อนจะหยิบเอากล่องปฐมพยาบาลมาวางบนตักแล้วบรรจงทำแผลให้น้องชายฝาแฝดของตนเอง ความเงียบปกคลุมทั้งห้อง ทั้งๆที่มีเรื่องที่อยากจะพูดคุยตั้งเยอะแยะ แต่ตอนนี้ฮยอกแจกลับรู้สึกว่าเขาพูดไม่ออก อาจจะเป็นเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักด้วยกันทั้งคู่ก็เป็นไปได้

“พี่ครับ...” อึนฮยอกเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน แย้มรอยยิ้มออกมาเหมือนเด็กเล็กๆ

“...ผมเจอน้องของเราด้วยนะ น่ารักมากๆเลยล่ะ”

“แทมินเหรอ? อ่าห๊ะ...” ฮยอกแจหัวเราะออกมาเบาๆ

“...เขาคงติดนายน่าดูสินะ พี่เองก็คิดถึงน้องเหมือนกัน”

“งั้นวันหลังเราไปหาพร้อมกันไหมครับ น้องเขาคงจะตกใจน่าดูเพราะคิดว่าพี่มีสองคน”อึนฮยอกเสนอความคิดพลางหัวเราะเบาๆ

“นั่นสิ” ฮยอกแจยิ้มรับ ก่อนจะดึงอีกคนมากอดไว้หลวมๆ

“...แทมินคงจะดีใจ ที่รู้ว่ามีพี่ชายเพิ่มขึ้นมาอีกคน”

ดวงตาของอึนฮยอกอ่อนแสง ก่อนจะเอื้อมมือกอดอีกฝ่ายไว้แนบแน่น ซึมซับไออุ่นของอีกคนนิ่งๆ ฮยอกแจลูบเส้นผมนั่นแผ่วเบา

“อย่าหายไปอีกนะ...อึนฮยอก”

“...”

“สัญญากับพี่สิ”

อึนฮยอกเม้มปากแน่น ก่อนจะพยักหน้ารับ

“ครับ จะไม่หายไปอีกแล้วล่ะ”

ฮยอกแจหลุบตามองจ้องดวงหน้าอ่อนหวานของน้องชายตนเอง ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ

“พี่ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ตั้งแต่เช้ามานี่ยังไม่ทันได้ด้อาบน้ำเลยก็ต้องเปลี่ยนมาใส่สูทเข้าห้องประชุมซะแล้ว ไอ้พวกตาแก่นั่นมันชอบยุ่งกับฉันจริงๆ”

“ครับ”

อึนฮยอกพยักหน้ารับ หัวเราะเล็กน้อยกับคำบ่นของพี่ชายตัวเองในประโยคท้ายๆ ก่อนจะชะงักเมื่ออีกคนถอดเสื้อของตนออกต่อหน้าเขา ภาพที่เห็นทำเอาอี อึนฮยอกถึงกับหน้าแดงก่ำ

ฮยอกแจชะงักกึก หันมองน้องชายที่มีดวงหน้าขึ้นสีเรื่อขึ้นเรื่อยๆ ร่างบางขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัย ความจริงแล้วก็ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเปลื้องผ้าต่อหน้าอึนฮยอกนี่ ที่สำคัญ...เราเป็นพี่น้องกัน ไม่เห็นมีอะไรที่ต้องอายกันเลยสักนิดเดียว

หรือว่า...

 ดวงตาสีอำพันหลุบมองร่างของตนเอง ก่อนจะสบถออกมาแทบจะทันที

“อะ...ไอ้บ้าเอ๋ยยยย!!

รอยรักที่ใครบางคนฝากเอาไว้พราวไปทั้งตัวตั้งแต่ลำคอขาวจรดลำขาเรียวอ่อนด้านใน นี่เองที่เป็นสาเหตุทำให้น้องชายฝาแฝดของเขาหน้าแดงก่ำ เพราะทราบว่าเมื่อคืนเขาได้หายไปกับชเว ซีวอนทั้งคืน และเมื่อกลับมาสภาพก็เป็นเช่นนี้ เดาได้ไม่ยากเลยว่าระหว่างพวกเขาสองคนมันเกิดอะไรขึ้น ฮยอกแจหน้าแดงก่ำเมื่อสบตากับอึนฮยอกแล้วอีกฝ่ายเบือนหน้าหลบพร้อมหลุดยิ้มน้อยๆอย่างไม่ทราบสาเหตุ คนเป็นพี่เอ่ยเสียงเครียด ท่าทางจริงจังเสียยิ่งกว่าเอ่ยกับพวกผู้บริหารระดับสูงในที่ประชุมเสียอีก

“ห้ามบอกใครเชียวนะอึนฮยอก!

“ฮะ”

อึนฮยอกกลั้นยิ้มจนแก้มกลม ก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่นขณะที่อี ฮยอกแจสาบานกับตัวเองอีกครั้ง...หากเขาได้เจอกับชเว ซีวอนเมื่อไหร่นะ จะตบกระโหลกให้ความจำเสื่อมเลย คอยดู!!

 

**

 

เด็กน้อยสองคนเหมือนกำลังทำความรู้จักกันอยู่สักพัก ก่อนจะกลับกลายมาเป็นความคุ้นชินแล้วจูงมือกันเล่นมุดโต๊ะไปมา ชเว ซีวอนต้องคอยหันมองดูลูกชายของตัวเองไม่ให้เผลอไปแกล้งลูกชายคนเล็กของอี ฮยอนซูเข้า ท่าทางชเว มินโฮจะวางมาดเป็นพี่ใหญ่เมื่อพบกับน้องที่เพิ่งจะหัดเดินได้คล่องเมื่อไม่นานมานี้ อี แทมินหัวเราะคิกคักพร้อมเอื้อมมือไปไขว่คว้าตามกำปั้นของเด็กอีกคนทั้งๆที่มันก็ว่างเปล่า

“เด็กสองคนนี่ดูจะเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะ”

เสียงของผู้อาวุโสดังขึ้น ชเว ซีวอนหันมามองบานประตูที่เปิดออกก่อนจะหยัดตัวขึ้นทำความเคารพ ฮยอนซูมองชายร่างสูงตรงหน้าพร้อมแย้มรอยยิ้มมุมปากอย่างเป็นมิตร ฮวาซองเดินมาจัดเก้าอี้ให้ทั้งผู้เป็นเพื่อนและเป็นเจ้านายของตนเอง ก่อนที่จะทรุดตัวลงนั่งตามในที่ของตน

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคุณชเว ฉันขอเรียกคุณว่าซีวอนจะได้ไหม” ฮยอนซูเอ่ยถาม

“ได้ครับ”

ซีวอนยิ้มรับ หันมาอุ้มชเว มินโฮให้นั่งอยู่นิ่งๆ ขณะที่แทมินวิ่งเข้าหาพ่อวัยชราของตนเองแล้วซุกหน้าลงกับช่วงตักอย่างออดอ้อน ฮยอนซูลูบเส้นผมสีดำขลับของลูกชายคนเล็กอย่างแผ่วเบาและรักใคร่

“ลำบากเธอแล้วนะซีวอน เฮ้อ...” ฮยอนซูถอนหายใจออกมาแผ่วเบาอย่างเหนื่อยอ่อน

“...ฉันไม่เคยนึกเลยว่าสักวันนึงจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น และยิ่งไปนึกเข้าไปอีกว่าคนที่ช่วยฮยอกแจไว้จะเป็นเธอ เมื่อห้าปีก่อนพวกเธอดูเหมือนจะไม่สามารถเข้าหากันได้เลยสักนิด”

“คุณฮยอกแจเองก็เคยช่วยชีวิตลูกชายของผมเอาไว้ครับ...” ซีวอนหลุบตามองตาแป๋วๆของชเว มินโฮที่ช้อนขึ้นสบ

“...ลูกเป็นชีวิตของผมในตอนนี้ ผมย่อมช่วยเขาด้วยเป็นธรรมดา”

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ขนาดต้องให้ประธานบริษัทคู่แข่งอย่างคุณมาช่วย พวกลูกๆของเรานี่ไม่เอาไหนเลยจริงๆ...” ฮวาซองพึมพำออกมาแผ่วเบา สบตากับฮยอนซูอย่างหนักใจ

“...ผมยังไม่รู้จะขอบคุณคุณชเวยังไงดี ทั้งเรื่องของคุณอี ฮยอกแจ...และคุณอี อึนฮยอกด้วย”

“ไม่เอาไหนจริงๆนั่นแหละ...” ฮยอนซูหลับตาแน่นเหมือนเหนื่อยอ่อนนัก

“...ปัญหาในโรสมาร์ค...ต้องมาให้คนอื่นรับรู้ ลำบากถึงขนาดทำให้เขาและครอบครัวต้องมาเสี่ยงตาย ฮยอกแจหนอฮยอกแจ”

“อย่าโทษลูกชายของคุณเลยฮะ” ซีวอนเอ่ยออกมาทำให้ดวงตาอีกสองคู่หันมามองเขาเป็นตาเดียว

“...ในความคิดของผม เขาพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดอยู่เสมอ ผมเชื่อว่าสักวันเขาต้องผ่านมันไปได้”

“ฉันก็เชื่ออย่างนั้น...” ฮยอนซูยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

“...แต่คนเป็นพ่อ ไม่ว่ายังไงก็ต้องสรรหาทางเลือกที่ดีที่สุดให้กับลูกชายของฉันเสมอ เรื่องการฆาตกรรม ลักพาตัว หากมันเป็นคนๆเดียวกันกับที่พวกเรากำลังคิดอยู่จริง แน่นอนว่าพึ่งพาตำรวจอย่างเดียวมันก็คงจะไม่ได้หรอกนะ”

“คุณรู้...ว่าเป็นใคร” ซีวอนเอ่ยออกมาเสียงเครียด

ฮยอนซูสบตากับฮวาซองอีกครั้ง เหมือนจะชั่งใจว่าจะไว้ใจคนตรงหน้าได้มากน้อยแค่ไหน หากสุดท้าย...เขาก็เอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ

 

“ฉันมาพบเธอก็เพื่อจะขอร้องอะไรบางอย่าง ชเว ซีวอน”

 

**

 

ดวงตาสีดำขลับของโจ คยูฮยอนลืมตื่นขึ้นอีกครั้งในตอนเย็นของวันใหม่ เขากวาดมองไปรอบๆเพื่อรื้นฟื้นความทรงจำ ที่นี่คือโรงพยาบาล...ใช่แล้ว เขาตื่นและออกไปตามหาพี่ชายและอี ฮยอกแจกับอี ทงเฮ พอพบก็ถึงกับสลบไสล และคงได้ถูกส่งตัวกลับมาที่โรงพยาบาลนี้อีกครั้งเป็นแน่

“ฟื้นแล้วเหรอคะ”

เสียงกังวานหวานใสดังขึ้น นางพยาบาลสาวก้มหน้ามาแย้มรอยยิ้มทักทายให้เขา คยูฮยอนมองหล่อนเพียงครู่เหมือนพยายามตั้งสติ ก่อนจะถามเสียงแหบพร่า

“อาการของผม?

“อาการของคุณดีขึ้นมากค่ะ ต้องขอบคุณคนรักของคุณนะคะ ไม่อย่างนั้นเลือดในโรงพยาบาลคงจะลำเลียงมาช่วยชีวิตคุณไว้ไม่ทันหรอกค่ะ”

“คนรัก...เหรอ”

ดวงตาของคยูฮยอนจุดประกายประหลาด ก่อนจะเบิกตากว้างยิ่งกว่าเก่าเมื่อเห็นว่าใครบางคนกำลังทอดกายนอนอยู่บนโซฟาตัวยาวนั่นอย่างหมดสภาพ

“คุณโชคดีมากนะคะ...” นางพยาบาลสาวยังเอ่ยอย่างชื่นชม

“...ฉันไม่เคยเห็นใครที่ฝืนสังขารบริจาคเลือดตั้งถุงใหญ่ แล้วยังมีแรงมานั่งเฝ้าไข้คนรักได้ทั้งคืน ตอนเช้าไปทำงาน แล้วก็รีบกลับมาเฝ้าไข้คุณอีก เขาเพิ่งจะหลับไปเมื่อครู่นี้นี่เองล่ะคะ ท่าทางเขาจะรักคุณมากเลยล่ะ หากเขาตื่นขึ้นมาคุณต้องดีกับเขาให้มากๆนะคะ”

หัวใจของโจ คยูฮยอนเหมือนกำลังจะพองโตคับอกเหมือนลูกโป่ง ด้วยความรู้สึกปิติยินดีบางอย่างที่ไม่ได้สัมผัสมานานตลอด 5 ปีเต็ม แต่สุดท้าย...เข็มแห่งความเป็นจริงก็ตรงรี่เข้ามาเจาะมันจนฟี่แฟบ

“เขาไม่ใช่...” คยูฮยอนหลุบตาต่ำ

“...คนรักของผมหรอกครับ”

“อ้าว...” นางพยาบาลหลุดอุทานออกมาเสียงเบาหวิว

“...แต่เขาร้องไห้ตลอดเลยตอนส่งคุณเข้าห้องผ่าตัดนะคะ ฉันนึกว่าเขาเป็นแฟนคุณซะอีก”

“ไม่ใช่หรอกฮะ...” คยูฮยอนรู้สึกเหมือนเสียงของตัวเองอ่อนล้าเกินทน

“...ผมกำลังจะแต่งงาน...กับคนอื่นน่ะ”

คราวนี้นางพยาบาลสาวยิ่งทำท่าอึกอักเข้าไปเป็นการใหญ่ หน้าเจื่อนแล้วบอกเขาเสียงเบาหวิว

“งั้นต้องขอโทษด้วยนะคะ”

“ไม่เป็นไรฮะ”

คยูฮยอนยิ้มบางๆส่งให้หญิงสาวสบายใจ อีกฝ่ายยังคงมองเขากับอี ทงเฮด้วยสายตาเคลือบแคลงอย่างปิดมิด รอจนกระทั่งร่างในชุดขาวนั่นเดินออกจากห้องไปนั่นแหละ ถึงได้พยายามฝืนสังขารหยัดตัวลุก แล้วก้าวมาหาคนที่ยังหลับสนิทอยู่บนโซฟา

ดวงตาสีดำขลับอ่อนแสงเมื่อทอดมองดวงหน้านวลที่หลับพริ้มของอีกคน ความเหนื่อยอ่อนอิดโรยยังฝากริ้วรอยเอาไว้แม้ยามนอน คยูฮยอนทรุดตัวลงไปไล้ข้อนิ้วที่แก้มใสแผ่วเบา พินิจดวงหน้าหวานปานจะหยด แพขนตาหนา โหนกแก้ม คาง และปาก ก่อนจะหลุดยิ้มออกมาบางๆอย่างโสกเศร้า เมื่อก่อน...เขาชอบที่จะแอบมองอีกคนด้วยความใฝ่ฝันแบบนี้นี่แหละ

“ขอบคุณนะฮะ...ทงเฮ”

กระซิบบอก แล้วโน้มหน้าลงไปสัมผัสแผ่วเบาที่หน้าผากมนของคนที่นอนอยู่ สูดกลิ่นหอมเฉพาะตัวอ่อนๆแล้วผละจากมาอย่างอ้อยอิ่ง โจ คยูฮยอนกวาดตามองอีกฝ่ายแล้วคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

 

บางครั้งนะ...เขาก็เกลียดโชคชะตาเหลือเกิน

 

**

 

“กลับมาแล้วเหรอ”

เสียงถามราบเรียบของหญิงวัยกลางคนที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟานวมตัวยาว ทักลูกชายคนโตที่มาพร้อมลูกชายคนรอง นานแล้วสินะที่นาบีไม่ได้เห็นลูกแฝดทั้งสองคนพร้อมกันแบบนี้

“อื้อ”

ฮยอกแจพยักหน้ารับเพียงแค่นั้น ก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่น ท่าทางไม่ถูกกับแม่อย่างเห็นได้ชัด ขนาดคำถามของเจ้าตัวยังถามอย่างเย็นชาเลย

“ตาแก่นั่นอยู่ไหนล่ะ”

“คนบ้างานก็ต้องอยู่ที่บริษัทสิ...” นาบีเอ่ยพลางยกชาสมุนไพรขึ้นจิบ ปรายตามองลูกชายคนโตและลูกชายคนรองอย่างอ่อนใจ

“...พวกแกอยากจะไปหาเขาอย่างนั้นเหรอ เขาอาจจะไม่ว่างมาเจอแกหรอกนะ”

“เรามีเรื่องจะคุยกับคุณพ่อนิดหน่อยน่ะครับ ถ้าไม่ว่างก็....ไม่เป็นไร”

อึนฮยอกตอบแทนพี่ชายที่ดูเหมือนจะไม่อยากเสวนากับแม่มากมายนัก บรรยากาศในห้องนี้ช่างน่าอึดอัด เหมือนคนแปลกหน้าสองคนมาเจอกันโดยมีเขาเป็นคนกลาง

“งั้นก็ต้องรีบไปหาที่บริษัท ก่อนที่ฮยอนซูเขาจะไปทำธุระที่อื่น แกเองก็รู้นี่ว่าเขาไม่ค่อยจะยอมอยู่บ้านหรือว่าอยู่เฉยๆ ไปได้แล้ว...ทั้งสองคนเลย” นาบีเอ่ยพลางโบกมืออย่างรำคาญ

ฮยอกแจหันมองมารดา ก่อนจะหันมาเอ่ยกับน้องชายตัวเองเสียงราบเรียบ

“ออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับผู้หญิงคนนี้”

“อ่อ...อื้อ”

อึนฮยอกพยักหน้ารับช้าๆ ก่อนจะก้าวออกจากห้องไป ไม่วายส่งสายตาห่วงหาให้กับพี่ชายและมารดาของตนเอง ทันทีที่บานประตูปิดลง ฮยอกแจก้าวไปเชยคางบังคับให้อีกคนเงยหน้าขึ้นสบตาเขาแทบจะทันที พอเห็นรอยพกช้ำที่ดวงหน้าสวยจัดนั่น สีหน้าของคนเป็นลูกก็เปลี่ยนไป

“มัน...อีกแล้วเหรอ?

แค่เสียงถามก็รับรู้ว่ากำลังโกรธจัด กี่ครั้งแล้วที่เขาต้องเห็นริ้วรอยความรุนแรงบนเรือนกายของผู้หญิงคนนี้ จวบจนปัจจุบันแฮซอกก็ยังทำเหมือนไม่เห็นหัวเขาอยู่วันยังค่ำ และอี นาบีเองก็โง่...ที่ปล่อยให้ไอ้ชั่วนั่นโขกสับอยู่ได้มาตลอดหลายปีที่ผ่าน

“ใช่...” นาบียอมรับออกมาตรงๆ ก่อนจะถามเสียงเยาะหยัน

“...แต่รู้แล้วได้อะไรขึ้นมา น้ำหน้าอย่างแกจะทำอะไรเขาได้ล่ะ ตามไปฆ่ามันให้ฉันเลยดีไหม? ปล่อยได้แล้ว!

“ใจจริงฉันก็อยากจะฆ่าไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นเหมือนกันแหละ...” ฮยอกแจปล่อยคางของอีกคนแรงๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงกันข้ามกับอีกฝ่าย

“...ติดตรงที่มันมีเธอเป็นเกราะคุ้มกันนี่แหละ”

“ไม่ต้องเห็นหัวฉันเลยนี่ ทำได้เต็มที่...” นาบีเหยีดยิ้มออกมาจางๆ

“...จะยังไงแกก็ไม่เคยคิดว่าฉันเป็นแม่อยู่แล้ว”

“ตอนนี้ฉันกลับมาที่โรสมาร์ค มีอำนาจล้นมือ...ไม่ว่ายังไงก็ต้องจัดการมันแน่ในสักวันหนึ่ง รอก็แต่เวลาเท่านั้น”

ดวงตาสีอำพันวาวโรจน์ นาบีสบมันแล้วยังอดที่จะเสียววาบไม่ได้ ร่างงามนั้นนิ่งงันเมื่อลูกชายคนโตของตนพูดประโยคต่อมาด้วยท่าทางจริงจังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

“ฉันจะต้องจัดการมันให้สิ้นซาก...เพื่อเธอ แล้วก็เพื่อเราด้วย”

 

**


^^ อะแฮ่่มก่อนอื่นต้องขอพูดเกี่ยวกับเรื่องเลื่อนการจอง + การโอนเงินก่อนนะคะ เนื่องจากว่าพักนี้ผู้ชายเขามาบ่อย แล้วเด็กหลายๆคนคงจะอยากไปดูคนที่ตัวเองรัก ไรเตอร์เข้าใจค่ะ (เพราะไรเตอร์ก็เป็น)

ดังนั้นเพื่อให้ทุกคนได้มีเงินไปดูเอสเจหรือวงเกาหลีวงอื่น ไรเตอร์ขอเลื่อนการโอนเงิน ให้สิ้นสุดวันที่ 30 เมษา ก็แล้วกันนะคะ = = (กลายเป็นเปิดโอนฟิค 3 เดือนเลย = =;)

และเพื่อชดเชยคนที่โอนเงินมาภายในวันที่ 25 มี.ค. ไรเตอร์จะมีของแถมให้แนบไปกับฟิคด้วยก็แล้วกัน ^^ ส่วนที่โอนเงินมาหลัง 25 มีนา ไม่มีของแถมนะคะ

คราวนี้มาพูดกันเรื่องผู้โชคดีที่ตอบคำถามถูกนะคะ ความจริงแล้ว คำถามของไรเตอร์ก็ไม่คิดจะเอาจริงเอาจังอะไรหรอกค่ะ = =

ความจริงแล้วจะมีข้อให้คะแนนแค่ 2 ข้อที่อยากให้ตอบถูกเท่านั้นเอง (หึหึ)

ซึ่งก็คือข้อ 3-4 เพราะ 2 ข้อนี้จะแฝงไปด้วยความเป็น ROSE MASK + ROSE SIN 

เริ่ม จากข้อ 3 ROSE MASK + ROSE SIN ต่างกันที่ตรงไหน

ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วว่า ROSE คือกุหลาบ และกุหลาบในที่นี้หมายถึงเคะในเรื่อง MASK คือหน้ากาก ถ้าพูดถึงเคะที่ใส่หน้ากาก หลายคนจะคิดถึงฮยอกแจเป็นคนแรก  แต่จริงๆแล้วในโรสมาร์ค จะเห็นว่ามีทั้ง ฮยอกแจ ทงเฮ และฮีชอลด้วย (ฝ่ายหลังเป็นแค่ตัวประกอบ แต่ก็ใส่หน้ากาก) สรุปก็คือกุหลาบที่ใส่หน้ากากเพื่อหาผลประโยชน์ให้กับตัวเองแล้วทำให้เกิดเรื่องราวนั่นแหละค่ะ *-*/ และต่างกับโรสซินตรงที่ โรสซินจะมีพัฒนาการของตัวละครมากกว่า โรสมาร์ค และเป็นจุดจบในสิ่งที่โรสมาร์คทำเอาไว้

ข้อ 4 ROSE SIN หมายถึงอะไร

เป็นอีกครั้งที่คำตอบมาจากชื่อเรื่อง - -; ROSE คือพวกเคะๆ SIN คือบาป บาปของกุหลาบ หากมองย้้อนกลับไป ผลของการกระทำจากภาค 1 ทำให้ทุกคนได้รับผลของการกระทำนั้น ไม่่ว่าจะเป็นฮยอกแจ หรือทงเฮ (อาจจะรวมซีวอนด้วยก็ได้) และเป็ยบาปกรรมที่กุหลาบจะต้องชดใช้

คราวนี้คงรู้ตัวแล้วสินะคะ ว่าใครจะได้ฟิคฟรี

.
.
.


Pepo Himma << เดี๋ยวไรเตอร์จะนัดรับฟิคอีกทีนะคะ ยินดีด้วยค่ะ ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1740 HyukJewel (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 01:16
    เหลือแต่คยูเฮแล้วจริงๆ งานนี้
    อิลุงแฮซอกนั่น จับถ่วงน้ำไปเลยฮยอกแจ
    เจ้นาบีจะรู้ได้ยัง ว่าฮยอกแจรักเจ้น่ะ
    #1,740
    0
  2. #1390 jj_lovesj08 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 22:37
    พี่น้องคู่นี้น่ารักมากๆ อยากเห็นเวลาสามพี่น้องอยู่ด้วยกันต้องน่ารักมากๆแน่เลย~~~~



    สงสารคยูเฮ เมื่อไรจะสมหวัง
    #1,390
    0
  3. #1382 Burryspecial (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:53
    ในที่สุดก็เจอกันสักทีนะ พี่น้องฝาเเฝดคู่นี้ TT____TT  
    อยู่ด้วยกันไปนานๆนะ 

    คุณฮยอนซูจะให้ซีวอนช่วยอะไรอ่า??
    เเล้วเเฮซอกนี่จะร้ายไปถึงไหน เเก่เเล้วปลงบ้างก็ได้นะ งื้ออออ

    เราชอบตอนฮยอกเเจเขิน 55555+ 
    เเหม๋ >.<   #ไปขุดเอ็นซีมาอ่านอีกรอบสิ! 



    #1,382
    0
  4. #1380 atomicblue (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:10
    พี่น้องคู่นี้รักกันมากกกก  อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยอ่ะ 

    แต่อีแฮซอกนี่แกจะเลวไปไหนนน ใครก็ได้ช่วยมาเก็บไปที 
    #1,380
    0
  5. #1376 poy_junjun (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:23
    ซึ้งตอนที่สองพี่น้องเจอกันอ่ะ

    คยูเฮ ทำไมชีวิตมันกำกวมแบบนี้ คยูแกจะแต่งงานจริงๆอ่ะเหรอ แต่งทั้งๆที่รักทงเฮอ่ะนะ
    #1,376
    0
  6. #1375 Littledolphin (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:28
    ฉากที่ฮยอกแจตีอึนฮยอกนี่แบบน้ำตาจะไหลอะ คือ... เข้าใจเลยว่าตอนนั้นฮยอกตะใจแล้วก็เจ็บปวดขนาดไหน



    ส่วนสั้นๆ คำเดียวจบ "อีแฮซอกต้องการอะไรจากสังคม" !!!!!!!!!!!!



    มันน่าให้ฮยอนซูตื้บให้อ่วมเลยจริงๆ แหมะ!! (- -+)



    #1,375
    0
  7. #1374 keroro (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:30
    ฮยอนซูจะให้วอนช่วยไรอ่ะ



    สงสารฮยอกแจอ่ะ เข้าใจความรู้สึกคนเปนพี่นะ รักน้องมากจิงๆและก็เจบปวดมากจิง

    ที่ตบหน้าอึนฮยอกก็เจบด้วยเหมือนกัน

    แต่ตอนนี้อยู่ด้วยกันแล้วนะ

    ดีใจด้วยยยย^^



    ฮยอกแจเธอหลงรักคุณซีวอนเต็มๆเลยหล่ะ5555

    #1,374
    0
  8. #1370 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:09
    ลูกกับแม่ T^T ปากแข็งตลอดอ่ะฮยอก รักแม่ก็พูดเลย คุณแม่ด้วยรักฮยอกใช่มั้ย(?)พูดเลยค่ะ
    คนอ่านรอแม่ลูกคู่นี้บอกรักกันเต็มที่ 555555
    พี่น้องได้มาเจอกันซักที ><
    วอน ฉันเสียวแทนแกว่ะ 55555 ดันไปทำรอยไว้เยอะเบย -////- ~
    คยูนี่ก็อีกคน รักเขาก็บอกไปเสะ อย่าทิ้งเฮไปแต่งงานนะ ToT
    #1,370
    0
  9. #1368 กง.กี้55+ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 03:51
    จะจบแล้วววว

    ไม่นะม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยย

    TT อยากฟินโมเม้นต์วอนฮยอกต่อไปอย่างงี้
    #1,368
    0
  10. #1366 mhoomin (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:56
    ในที่สุดก็ได้อยู่ด้วยกันสักทีนะ อีฮยอกแจ กับ อีอึนฮยอก
    คุณอีฮยอนซูน่าจะจับวอนฮยอกเค้าแต่งงานกันซะเลยเนอะ 555+
    คุณชเวฝากรอยไว้ซะเยอะเลย >[]<
    #1,366
    0
  11. #1364 ฺฺBelieve in SJ_E.L.F (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:42
    เขินตอนอาบน้ำ มีรอย ว๊ากกกกกก
    เขินนนนนน
    แต่พออ่านลงมาเรื่อยๆกลับเลิกเขินสงสารเฮ
    คยูใจอ่อนสักทเถอะT^T

    ปล.คิดถึงไรท์เตอร์ ในที่สุดก็อัพ เย้ๆๆๆ
    #1,364
    0
  12. #1362 mamey71 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:50
    เย้สองพี่น้องเจอกันแล้ววว ฮยอกจ๊ะมีแอบเขินวอนเหรอ
    คู่ต่อไปมินโฮกับแทมินใช่มั๊ย 555 รุ่นลูกเลยย
    คยูก็ยังไม่ใจอ่อนอีกเหรอ ใจแข็งจัง
    #1,362
    0
  13. #1361 GAMEKYU:)13 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:48
    ไรเตอร์ อยากได้วอนฮยอกอ่า เขินนน >////<



    คิดถึงไรเตอร์จังง*3*
    #1,361
    0
  14. #1360 muu_lek (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:42
    ฮยอกแจจจจ เดี๋ยวนี้มีอายกับเขาด้วย >~<

    น่ารักกกกก

    จะรอดูสิ ว่าฮยอกแจจะแก้แค้นยังไง น่าสนุกกก



    _______________________





    ในที่สุดไรเตอร์ก็อัพ เย่ๆ!!!~

    รอตั้งนานนน คิคิ >~
    #1,360
    0
  15. #1358 boyozaa (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:38
    อร๊าย. ไรเตอร์ มาแล้ว มคิดถึงมากๆๆ ขอช๊อต วอน ฮยอกเยอะอะ
    #1,358
    0
  16. #1357 aomeii-bumeii (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:32
    เวลา 2 พี่น้องฮยอกเค้าอยู่ด้วยกันนี่น่ารักดีเน๊อะ ^^

    นาบี - ฮยอกแจ แม่ลูกคู่นี้นี่แรงจริง

    ยังเหลือคู่กำกวมอีกคู่ คยูกะทงเฮ ยังไม่ได้ไปถึงไหนเหมือนคู่อื่นเค้าเลย

    บรรทัดสุดท้าย ยินดีด้วยกะคนได้ฟิคฟรี 55555
    #1,357
    0
  17. #1355 mee (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:15
    ฮยอกแจกับอึนฮยอกเจอกันแล้ววววว

    ฮยอกแจมาดหลุดต่อหน้าหลายคนเลยล่ะ



    ชอบคำพูดสุดท้ายของฮยอกอ่ะ จะกำจัดเพื่อเธอและเพื่อเรา

    ฮยอกรักแม่ตลอด แม้จะโดนทำร้ายจากแม่ล่ะนะ



    #1,355
    0