ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 56 : -21-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 ม.ค. 56

 

 

“คยูฮยอน! แข็งใจเอาไว้นะคยูฮยอน!!...”

อี ทงเฮเอ่ยออกมาทั้งน้ำตา แม้ว่าอีกคนจะถูกพาส่งโรงพยาบาลจนเกือบจะถึงห้องผู้ป่วยฉุกเฉินแล้ว หากกระนั้นเขาก็ยังไม่ยอมละจากมือเปื้อนเลือดของรองประธานแห่งไลอ้อนจิวเวอร์รี่ได้ง่ายๆ อี อึนฮยอกอุ้มร่างของชเว มินโฮวิ่งตามเตียงเข็นคนไข้ มองกิริยานั้นด้วยแววตาฉงน

อี ทงเฮ...กับโจ คยูฮยอน

“คนไข้เสียเลือดมากเลยครับ...!!

“เอาเลือดผมไป!...”ทงเฮเอ่ยก่อนที่คนเป็นหมอจะเอ่ยจบเสียอีก ร่างบางร้องไห้จนตัวโยนพร้อมกำชุดกราวด์สีขาวไว้แน่น

“...เอาเลือดผมไปนะครับหมอ ได้โปรด...อย่าให้เขาตาย...”

“หมอจะพยายามอย่างสุดความสามารถ คุณตามพยาบาลไปบริจาคเลือดก่อนจะดีกว่านะครับ กรุ๊ปเอมันหายาก”

“ฮะ”

อึนฮยอกมองภาพตรงหน้าด้วยความนิ่งงัน ก่อนจะสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงใครบางคนที่กำลังวิ่งเข้ามาใกล้

“ทงเฮ! อึนฮยอก!!...”

คิม คิบอมวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ก่อนจะนิ่งงันเมื่อเห็นสภาพของโจ คยูฮยอนที่ยังอยู่บนเตียงคนเจ็บก่อนที่จะถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด อี ทงเฮผละจากบานประตูห้องฉุกเฉินที่ปิดลงก่อนจะโผกอดคิบอมแล้วร้องไห้ออกมาเสียงดังลั่นอย่างเสียขวัญ

“คิบอม!!

“เขาจะไม่เป็นไร...”คิบอมลูบบ่าบอบบางของแฟนเก่า พึมพำเพียงไม่กี่คำ

“...เขาจะไม่เป็นไรนะทงเฮ โจ คยูฮยอนเป็นคนที่เข้มแข็ง นายเองก็น่าจะรู้”

“คุณไปบริจาคเลือดก่อนดีกว่านะคะ”

พญาบาลสาวทำใจกล้า เขามาแตะท่อนแขนของอี ทงเฮแผ่วเบา ร่างบางยังคงสะอื้นฮัก หากก็พยายามสงบสติอารมณ์เดินตามพยาบาลสาวไปที่ห้องโดยไม่วายเหลียวกลับมามองบานประตูห้องฉุกเฉิน คิบอมเดินมาหาอึนฮยอกที่ยังอุ้มเด็กน้อยเปื้อนเลือดที่หลับพริ้ม

“คุณคิบอม...”อึนฮยอกเรียกอีกคนเสียงสั่น ร่างสูงทรุดตัวลงก่อนจะดึงเขาไปกอดอย่างรู้แกว คิม คิบอมรู้สึกได้ถึงน้ำตาของอีกฝ่ายที่ชื้นแฉะลงบนบ่า

“...ฮยอกแจ...จะไม่ตายใช่ไหมครับ? พี่ชายจะไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?

“เจ้าหน้าที่ดับเพลิงบอกกับผมว่าพบผู้เสียชีวิตในคฤหาสน์หลังนั้นสี่คน แต่ผมไม่คิดว่าเป็นฮยอกแจหรือว่าชเว ซีวอนนะครับ...คุณอย่าเพิ่งหมดกำลังใจ”คิบอมลูบเส้นผมของคนรักแผ่วเบาราวปลอบประโลม มองไปที่ห้องฉุกเฉิน

“...โจ คยูฮยอนฉลาดมากที่เลือกเดินทางมาหาเรา เพราะถ้าพวกมันต้องการโจมตีพวกเขาเพราะไลอ้อนจิวเวอร์รี่ ก็คงไม่มีใครคิดว่าเขาจะขอความช่วยเหลือจากศัตรู และถ้าหากมันเป็นศัตรูกับโรสมาร์คอย่างที่ผมคิด...เราก็พอจะรู้ตัวแล้วว่ามันเป็นใคร เราไปหาทงเฮกันจะดีกว่า”

อึนฮยอกพยักหน้าพร้อมปาดน้ำตาที่ข้างแก้มปอยๆ เดินตามอีกคนไปที่ห้องเจาะเลือด อี ทงเฮที่นอนมองเลือดของตัวเองถูกลำเลียงผ่านสายยางบรรจุลงในถุงพลาสติกเพื่อช่วยใครบางคนหันมาสบตา ดวงตาสีสนิมคู่นั้นยังแดงก่ำหากก็ดูจะสงบอารมณ์ไว้ได้บ้างแล้ว

“คยูฮยอนเขาน่าจะบอกอะไรนายบ้างใช่มั้ย?...”คิบอมโน้มหน้าตัวเองลงมาหาเพื่อนรักที่นอนอยู่

“...บอกมาสิ ฉันอาจจะช่วยอีกสองคนที่เหลือได้”

“ฮยอกแจอยู่กับชเว ซีวอน ถ้าพวกเขาหนีได้ อย่างน้อยๆฮยอกแจก็น่าจะติดต่อเรา”ทงเฮเอ่ยเสียงราบเรียบ

“พี่อาจจะไม่ติดต่อก็ได้นะครับ...”อึนฮยอกค้านออกมาแผ่วเบา เล่นเอาอีกสองคนหันมามองเขาเป็นตาเดียว

“...เพราะพี่เป็นคนฉลาด ฮยอกแจอาจจะสันนิธานได้ว่าใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลัง แล้วถ้าหากคนๆนั้นเป็นคนของโรสมาร์คล่ะก็...ฮยอกแจอาจจะเดามันคงกำลังจับตาดูพวกเราอยู่ และถ้าเราเคลื่อนไหวล่ะก็...พวกนั้นต้องตามหาพี่ชายเจอก่อนเราแน่ๆ”

“มันก็จริง...”คิบอมพยักหน้ารับ ก่อนจะถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

“...ใช้พี่ฮีชอลก็ไม่ได้แล้ว แฮซอกรู้ว่าตระกูลคิมจับตาดูเขาอยู่ เขาคงจะระวังให้มาก และไม่แน่เขาอาจจะจับตาดูพี่ชายเหมือนกัน แต่ถ้าหากไปพึ่งไลอ้อนจิวเวอร์รี่...มันก็อาจจะช้าไป คุณมีเบอร์ชเว ซีวอนใช่ไหมครับ”

“ฮะ”อึนฮยอกพยักหน้ารับ

“ถ้างั้นตอนนี้คุณโทรหาเขาจะได้ไหมครับ เผื่อผมจะระบุได้ว่าเขาอยู่ที่ไหน?

 

**

 

“นายให้โทรศัพท์กับคนกวาดถนนไปทำไม”ฮยอกแจรู้สึกเหมือนหัวของตัวเองจะระเบิดเพราะความโกรธ เขาสูดลมหายใจลึกๆก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างยากเย็น

“...คิบอมเจาะข้อมูลหาที่อยู่ตามเบอร์โทรศัพท์ได้ อย่างน้อยก็ขอให้ฉันโทรหาเขาก่อนจะได้ไหม”

“แล้วถ้าเขาถูกจับตามองล่ะ...”ซีวอนหันมาถามหน้าตาย

“...ถ้าหากคนร้ายเป็นคนใกล้ชิดคุณล่ะก็เขาต้องรู้ความสามารถพิเศษของคิบอมดี ไม่อย่างนั้นคราวที่แล้วที่คุณถูกจับตัวไป คิม คิบอมคงจะตามหาคุณเจอก่อนผมไปนานแล้ว”

“แต่คนร้ายเราก็รู้นี่ว่าเป็นใคร...หมอนั่นไม่เกี่ยวกับโรสมาร์ค”ฮยอกแจค้อนควับ

“แต่ผมว่าเกี่ยว...”ซีวอนเถียงทันควัน เล่นเอาอีกคนหันมามองอย่างสงสัย

“...ตระกูลฮันอาจจะร่ำรวย แต่พวกนั้นไม่มีทางรู้แน่ว่าคุณกับอี อึนฮยอกเป็นฝาแฝดกันนอกจากคนของโรสมาร์คจะหลุดปากไม่ใช่เหรอ”

“...”

“...เขาเจาะจงอี ฮยอกแจอย่างเห็นได้ชัด ทั้งๆที่คนปกติหากจะแก้แค้นก็ต้องมุ่งเป้าไปที่อึนฮยอกที่อยู่บริษัทโรสมาร์คอยู่แล้ว โทซองมีการเตรียมตัวมาดี...ผมเดาว่าเขาอาจจะรู้ว่าพวกคุณเป็นฝาแฝดกัน เมื่อห้าปีก่อนโรสมาร์คจะเทคโอเวอร์ไลอ้อนจิวเวอร์รี่ และคนๆเดียวกันนั้นก็ทำร้ายน้องชายของเขาจนบาดเจ็บสาหัส คนที่ทำแบนั้นได้ไม่มีทางเป็นอี อึนฮยอก...จะมีก็มีแต่คุณเพียงคนเดียวเท่านั้น...”

“...”

“...และนอกจากที่เขาจะรู้ว่าพวกคุณสองคนเป็นแฝดกันแล้ว เขาอาจจะรู้อีกด้วยว่า...อี ฮยอกแจตัวจริงไม่ได้อยู่ที่โรสมาร์ค แต่อยู่กับผม ไม่อย่างนั้นหมอนั่นจะตามมาเล่นงานเราถูกได้ยังไง”

“พอแล้ว...ไม่ต้องพูดแล้ว”ฮยอกแจบอกอีกคนเสียงเบา ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งริมทาง ดวงหน้าของอีกคนทำเอาชเว ซีวอนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นสูง

“คุณคิดอะไรออกอย่างนั้นเหรอ?

ฮยอกแจซบหน้าลงกับฝ่ามือของตนเอง ท่าทางอ่อนแอแบบไม่ปิดบังจนซีวอนถึงกับนิ่ง ร่างบางหัวเราะหยันออกมาเสียงแหบแห้ง

“มีอยู่แค่คนเดียวไม่ใช่เหรอ นอกจากอึนฮยอกแล้ว...คนที่รู้ว่าฉันมีฝาแฝด แล้วก็รู้ว่าฉันอยู่กับนายน่ะ”

“ฮยอกแจ...”

“มันต้องเป็นผู้หญิงคนนั้นเท่านั้นที่จะยอมปริปากบอกไอ้บ้านั่น!...”ฮยอกแจเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ

“...นาบีคงอยากให้ฉันตายจริงๆนั่นแหละ...!!

ร่างบางชะงักงันเมื่อแขนอุ่นเลื่อนมากอดคอหลวมๆจากด้านหลัง เขาหันไปมองดวงหน้าของชเว ซีวอนที่กำลังยิ้มออกมาอย่างล้อเลียน

“ดูไม่เหมือนอี ฮยอกแจที่ผมรู้จักเลยนะ...”

“...”

“...เท่าที่ผมจำได้ หมอนั่นเป็นคนที่เข้มแข็งขนาดสามารถต่อกรกับผู้ชายตัวโตๆได้อย่างสบายๆเลยไม่ใช่เหรอครับ?...”

ดวงตาสีอำพันหลุบลงต่ำ ก่อนจะหลุดยิ้มออกมาในที่สุดเมื่ออีกคนเอ่ยออกมาลอยๆ

“...ทำตัวให้สมกับเป็นคู่แข่งของชเว ซีวอนหน่อยสิ ตอนนี้คุณดูเหมือนคนไม่เอาไหนมากกว่าผมอีกนะครับ”

“ไอ้บ้า! อย่าเอาฉันไปเปรียบกับนายนะ!!

ฮยอกแจหันมาฟาดผลัวะที่แผ่นหลัง แรงจนอีกคนถึงกับซี้ดปากด้วยความเจ็บแสบ ซีวอนมองคนตัวเล็กด้วยสายตาดุๆ อีกเดี๋ยวเนื้อตรงนั้นมันคงได้แดงจนเห็นเป็นรอยฝ่ามือกันล่ะทีนี้ อี ฮยอกแจหัวเราะ

“แต่ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกแหละชเว ซีวอน...”ดวงตาสีอำพันพราวระยับนั่นหันมามองดวงหน้าของเขาเล็กน้อย

“...คงต้องขอให้คนไม่เอาไหนอย่างนายช่วยพาไปหาสถานที่ปลอดภัยแล้วล่ะ นายจะ...ช่วยนำทางฉันหน่อยจะได้ไหม?

ชเว ซีวอนลูบหลังของตัวเองปอยๆ มองดวงหน้ายิ้มๆของอีกคนแล้วไหวไหล่

“ช่วยไม่ได้นะ”

อี ฮยอกแจมองท่าทางวางมาดเช่นนั้นแล้วชักสีหน้าตาม...ไอ้หมอนี่ -*-

ชเว ซีวอนเดินทิ้งระยะห่างจากอีกคนที่ยืนมองกลับอย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะหันมาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มและคำขู่ที่ร้ายกาจ

“เดินตามให้ทันนะฮะ ไม่งั้นผมทิ้งไว้ตรงนี้จริงๆด้วย!

ฮยอกแจเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนมองอีกคนอย่างรู้เท่าทัน...แย้มรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

 

“นายไม่ทิ้งฉันหรอก...ชเว ซีวอน”

 

.

.

.

 

อี ฮยอกแจขอเปลี่ยนคำพูด! ไอ้บ้าชเว ซีวอนยังคงเป็นผู้ชายที่ไม่เอาไหนเหมือนเดิม!

“นี่นายคิดจะทำอะไรฉัน!!? ไอ้บ้า!!!

เสียงด่าทอดังลั่นระแวกของโรงแรมม่านรูด ซีวอนรีบเอามือตะปบปากอิ่มนั่นแทบจะทันที ก่อนที่ตกเป็นเป้าสายตาของคู่รักหลายคู่ที่ผ่านไปมาเพื่อหาแหล่งสำราญของพวกเขา

“เบาๆสิ เดี๋ยวคนแถวนี้เขาก็คิดว่าผมล่อลวงคุณมาปล้ำหรอก!”กระซิบเสียงเครียด ก่อนจะโดนคนตัวเล็กตบผลัวะเข้าที่บ่ากว้างอีกรอบ ชเว ซีวอนพยายามข่มอารมณ์นับหนึ่งถึงสิบ รอบที่สองแล้วนะฮยอกแจ - -+

“แล้วจะให้ฉันเดินทำหน้าชื่นตาบานเข้าโรงแรมม่านรูดไปพร้อมกับนายหรือยังไง!? คนเขาก็จะได้คิดว่าฉันสมยอมกันพอดีน่ะสิ!! นี่มันศักดิ์ศรีฉันเลยนะเว้ย!!

สาบานได้...ที่ฮยอกแจหน้าแดงตอนนี้ไม่ใช่เพราะความอายหรอก ความโกรธต่างหาก - -

“แล้วจะให้เราไปพักโรงแรมหรูๆ มีการลงทะเบียนจอง แล้วให้ไอ้พวกนั้นมันตามหาเราเจอหรือยังไงครับ...”ซีวอนถามกลับเสียงเครียด มองอีกคนอย่างเอือมระอาน้อยๆ

“...โรงแรมที่นี่น่ะดีแล้ว ไม่ต้องลงทะเบียน จ่ายเงินไม่เยอะ แถมพนักงานจำหน้าคนเข้าๆออกๆไม่ได้ด้วยซ้ำ ผมเคยมาพัก...ผมรู้จักมันดีน่า!

“นี่นายเคยมาพักที่นี่ด้วยเหรอ!?”ฮยอกแจถามเสียงสูง ก่อนจะก้าวขาถอยห่างอีกคนสองสามก้าวทันควัน

ซีวอนถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย

“ก็ตอนที่พวกผมกำลังลำบาก ผมก็ต้องมาพักที่นี่เนี่ยแหละ!!

ว่าพลางหรี่ตามองอีกคนที่เงียบกริบอย่างคาดโทษ ใครกันล่ะที่ทำให้เขาต้องโดนยึดบ้านไปตั้งระยะนึง ฮยอกแจเบือนหน้าหลบสายตาด้วยท่าทางไม่รู้ไม่ชี้

“...อีกอย่าง...คยูฮยอนเองก็เคยมาพักพร้อมๆกับผม เขารู้จักที่ดีพอสมควรเลย และเขาก็รู้จักผมดีว่าผมคงไม่เสี่ยงพักโรงแรมหรูๆขณะที่โดนตามล่า และน่าจะเลือกมาพักที่นี่ระหว่างหลบหนี...”ชเว ซีวอนเอ่ยอย่างมั่นใจ ก่อนจะให้เหตุผลเสริม

“...และที่นี่ถึงจะใกล้บ้านแต่พวกนั้นมันไม่มีทางหาเราเจอได้ง่ายๆ มันคงต้องคิดว่าเราจะหนีกันไปให้ไกลสุดขอบฟ้าแน่นอน และถ้าเราพึ่งคนของโรสมาร์คไม่ได้ ก็น่าจะพึ่งคนของไลอ้อนจิวเวอร์รี่ไม่ใช่เหรอครับ”

เหตุผลของอีกคนมีน้ำหนักพอตัว ฮยอกแจเลยได้แต่ทำหน้าเจื่อนแล้วเอ่ยถามเสียงเบาหวิว

“แล้วนายมั่นใจไหมว่าโจ คยูฮยอนเขาจะตามเราเจอน่ะ”

“คยูฮยอนเป็นคนรักครอบครัวมากแค่ไหน คุณเองก็น่าจะรู้ดี และที่สำคัญ...”

 

“...สุนัขที่รักเจ้าของน่ะ มักจะตามหาเจ้าของของมันได้ดีกว่าสัตว์ชนิดอื่นไม่ใช่เหรอ”

 

**

 

มือขาวซีดของคนที่นอนหลับพริ้มอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลยังคงแน่นิ่ง ภายนอกมีผู้คุ้มกันอยู่ถึงสามคน นี่ยังไม่นับรวมคนของไลอ้อนจิวเวอร์รี่ที่กำลังจะถูกส่งตัวมากจากชิม ชางมินที่ได้ข่าว อี ทงเฮเลื่อนมือมากุมมือซีดที่เย็นเยียบของโจ คยูฮยอนไว้แนบแน่น สายตาไม่ละไปจากดวงหน้าหลับพริ้มนั่นเลย

“คุณทงเฮ...”อึนฮยอกเรียกชื่ออีกคนเสียงเบาหวิว เอื้อมมือมาแตะบ่าบางของคนที่นั่งนิ่งอยู่ข้างเตียง

“...ไปพักบ้างเถอะครับ คุณทำงานมาทั้งวัน แล้วไหนจะเพิ่งให้เลือดมาอีก ถ้าไม่ได้นอนมันจะแย่เอานะฮะ”

อี ทงเฮส่ายหน้า เอ่ยออกมาเสียงเบาหวิว ดวงตายังไม่ละจากดวงหน้าของคนที่ยังหลับสนิท

“ถ้าเขายังไม่ฟื้นขึ้นมา...ฉันก็คงหลับไม่ลงหรอก”

คำพูดสั้นๆหากทำให้อึนฮยอกถึงกับเงียบกริบ เขารู้ว่าโจ คยูฮยอนกับอี ทงเฮรู้จักกัน รู้ว่าสองคนนี้ไม่ถูกกันเท่าไหร่นัก ดูจากตอนที่คยูฮยอนเดินทางมาเยือนโรสมาร์คในครั้งเก่า แต่เขาไมเคยรู้ว่าสองคนนี้มีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นขนาดไหน

“ขอโทษนะฮะ...”อึนฮยอกเอ่ยออกมาเสียงเบาหวิว เมื่อทนความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองไม่ไหว

“...คุณสองคนเป็นอะไรกันอย่างนั้นเหรอ”

เขารู้ว่าโจ คยูฮยอนคือน้องบุญธรรมของชเว ซีวอน รู้ว่าอี ทงเฮคือเพื่อนรักของอี ฮยอกแจ และเป็นแฟนเก่าของคิม คิบอม แต่นอกเหนือจากนั้นเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ภายในใจของอี อึนฮยอกกำลังมีข้อสันนิธาน...ว่านี่อาจจะเป็นผลพวงความเจ็บปวดจากการแก้แค้นของพี่ชายเมื่อห้าปีก่อนนี่ก็ได้

อี ทงเฮนิ่งไปนิด ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเบาหวิวจนน่าใจหาย

“เราเป็น...”

ดวงตาคู่อิดโรยนั่นเหลือบมองคนที่ยังนอนหลับสนิท ก่อนจะทอประกายเศร้าจนน่าใจหาย

 

“...ศัตรู กันน่ะ”

 

**

 

อี ฮยอกแจมองสภาพเตียงคู่ที่ทำจากแผ่นไม้เล็กๆอย่างไม่ค่อยจะพอใจนัก ร่างบางยืนกลอกตามองไปรอบๆห้องเล็กๆที่มีรูปวาบหวิวประดับเต็มห้อง เขาต้องยอมรับเลยว่าโรงแรมจิ้งหรีดแบบนี้มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้ลูกค้าใช้บริการเฉพาะในเรื่องอย่างว่าจริงๆนั่นแหละ

เมื่อก่อนตอนที่อยู่แอลเอ ฮยอกแจขอยอมรับว่าเขาเข้าๆออกๆโรงแรมจิ้งหรีดเช่นนี้บ่อยๆ เพราะไอ้พวกเก้งติดสัตว์ที่นั่นมักพยายามล่อลวงเขาให้เข้ามาร่วมหลับนอนกับมันที่นี่อยู่เรื่อยๆ แต่อี ฮยอกแจก็ใช้ไหวพริบและความเจ้าเล่ห์ของตัวเองเอาตัวรอดมาได้ทุกครั้ง ซึ่งในการนี้ต้องขอขอบคุณคิม ฮีชอลผู้ที่คอยสั่งสอนในเรื่องเช่นนี้ให้อยู่เสมอๆ แต่มาในวันนี้...เมื่อเขาก้าวเข้ามาในห้องนี้กับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าศัตรูตัวฉกาจ ฮยอกแจกลับรู้สึกแปลกๆ ประหม่า...และไม่มั่นใจในตัวเองเลยสักนิด ทั้งๆที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยรู้สึกเกรงกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าเก้งตัวไหนเลยแท้ๆ

ชเว ซีวอนกำลังปูที่นอนด้านล่างสำหรับตนเองเพื่อหลับพักผ่อน ความจริงแล้วฮยอกแจอยากได้ห้องเดี่ยว แต่เพราะเขาบอกว่าธรรมดาของโรงแรมที่นี่คือหากลูกค้าไม่ได้มากับใคร มักจะมี พนักงาน ขึ้นมาบริการถึงบนเตียง คนตัวเล็กเลยเงียบกริบยอมเป็นเพื่อนร่วมห้องเขาเสียหนึ่งคืน และเพื่อให้อีกฝ่ายที่มีอดีตไม่ค่อยน่าพิสมัยกับเขาในเรื่องอย่างว่าสักเท่าไหร่เกิดความสบายใจ ร่างสูงเลยจะยอมระเห็จตัวเองมานอนที่พื้นแข็งๆก็ได้ แต่กระนั้นเมื่อประธานหนุ่มของไลอ้อนจิววอร์รี่เหลือบมองร่างบางที่นั่งขยุกขยิกอย่างไม่สบายกายบนเตียงเล็กๆนั่น เขาก็ต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ ประวัติที่ไม่ดีนักของพวกเขามันก่อความอึดอัดได้มากขนาดนี้เชียว

“คุณจะอาบน้ำก่อนไหม?

ซีวอนถามคนที่นั่งมองเขานิ่งอยู่ที่ปลายเตียง ฮยอกแจพยักหน้ารับ หยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ไปหาซื้อมาระหว่างทางเดินทางมาที่นี่เดินเข้าไปในห้องน้ำของโรงแรม

“ห้ามแอบดูนะ”ไม่วายหันมาสั่งเสียงเขียว

“ไม่ต้องห่วงหรอก ผมเคยเห็นเต็มๆมาแล้ว”พูดจบแล้วก็ต้องรีบโยกหัวหลบขวดแชมพูสระผมที่ลอยหวืดมาจากในห้องน้ำ

ชเว ซีวอนลอบขำเมื่อเห็นดวงหน้าสวยที่แดงซ่าน แต่ตางี้เขียวเป็นสีมรกตของเพื่อนร่วมห้อง อี ฮยอกแจเป็นคนน่ารัก...ใช่ เขาคิดว่ามันดีกว่าตอนที่เจ้าตัวยังใส่หน้ากากสวมบทเป็นอึนฮยอกมาเอาใจเขาสารพัดอีก ความคิดของประธานแห่งไลอ้อนจิวเวอร์รี่ถูกหยุดลงแค่นั้น ซีวอนส่ายหัวแล้วรีบจัดการกับที่นอนของตนเองให้เรียบร้อย

ไม่นานอี ฮยอกแจก็ออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนตัวใหม่ เส้นผมสีน้ำตาลนั่นยังเปียกลู่จนหยดน้ำซึมผ่านเสื้อสีขาวจนเห็นเนื้อขาวอ่อนบาง ซีวอนเบือนสายตาไปทางอื่นหากกลิ่นหอมฟุ้งของแชมพูและสบู่ก็ยังเจือจางมากับอากาศธาตุ ฮยอกแจเดินผ่านเขาและก้าวขึ้นเตียงอย่างรวดเร็ว ยกผ้าขนหนูขยี้เส้นผมของตนเอง ตาก็มองคนตัวสูงที่รีบเข้าไปชำระร่างกายของตัวเองในห้องน้ำต่อจากเขา

ชเว ซีวอนออกมาจากห้องน้ำไม่นานหลังจากนั้น ฮยอกแจยื่นลูกอมให้ ร่างสูงรับมาแล้วต้องเลิกคิ้วขึ้นสูง

“อะไรครับเนี่ย”

ถามพลางแกะห่อแล้วส่งเข้าปาก ความหวานซ่านที่แปลกใหม่แผ่กระจายไปทั่วลิ้น ละลายในปากอย่างรวดเร็ว ฮยอกแจส่ายหน้า

“ไม่รู้สิ มันแถมมาตอนเชคอินเข้าโรงแรมน่ะ”

แค่นั้นชเว ซีวอนก็เบิกตากว้าง ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำแล้วโก่งคออาเจียนออกมาอย่างรวดเร็ว ฮยอกแจขมวดคิ้ว ก่อนจะเดินเข้าไปสะกิดอีกคนจากด้านหลัง

“ซีวอน...”อีกคนนิ่งงันจนอี ฮยอกแจต้องเขย่าบ่าแรงๆ แสดงท่าทีห่วงใยอย่างไม่รู้ตัวเลยสักนิด

“...นี่นายไม่สบายเหรอ”

ถามอย่างห่วงใย หากอีกคนกลับปัดมือเขาออกโดยแรง พร้อมเอ่ยออกมาเสียงเครียด

“อย่าเข้ามาใกล้ผม!!

ฮยอกเบิกตากว้าง ก่อนจะขมวดคิ้วสงสัย ถามเสียงสูง

“อะไร? นี่นายเป็นอะไรไปซีวอน? ทำไมเหงื่อแตกเยอะอย่างนี้ล่ะ?

มือบางเอื้อมไปเขย่าตัวของอีกคนที่กำลังพยายามล้วงคออาเจียนออกมา ก่อนที่ทั้งตัวจะถูกรวบเข้าไปปะทะแผ่นอกกว้าง เรียวปากร้อนแนบลงมาที่เรียวปากอิ่มที่กำลังจะเปล่งเสียงอุทาน ดวงตาสีอำพันเบิกกว้างเมื่อลิ้นร้อนแทรกเข้ามาอย่างจาบจ้วง ดูดดุนและดึงดันจนผู้ถูกกระทำต้องครางออกมาอย่างอึดอัด สะโพกบางถูกรวบเข้าแนบชิดจนรู้สึกได้ถึงความต้องการที่รุนแรงของอีกฝ่าย อี ฮยอกแจดิ้นพล่านก่อนจะหลุดออกมาในที่สุด เขาหอบหายใจมองชเว ซีวอนด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ อีกคนหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด

“ผมขอโทษ”

ซีวอนเอ่ยออกมา ดวงหน้านั้นเจื่อนสนิทจนคนมองโกรธไม่ลง ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาทำเอาฮยอกแจต้องเอ่ยถามออกมาเสียงเบาหวิว

“ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้”

ชเว ซีวอนกัดริมฝีปากของตัวเองแน่น ความร้อนทรมานราวไฟเผากำลังก่อตัวขึ้นในร่างกายของเขา โหมกระพือจนดวงหน้านั้นก่ำสุกเหมือนกินเหล้า หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายทั่วหน้าผาก พยายามถอยห่างอีกคนให้มากที่สุดก่อนที่ร่างกายจะระเบิดความต้องการออกมา

“ยาปลุกเซ็กส์”

เป็นคำตอบที่ทำเอาอี ฮยอกแจถึงกับอ้าปากค้าง...ก่อนจะตวัดตามองห่อลูกอมในมือแทบจะทันที ดีนะที่เขาไม่ได้กินมันเข้าไปด้วย

“ออกไปจากห้องน้ำ แล้วล็อคประตูเอาไว้ให้ดีนะ...”ซีวอนเอ่ยออกมาอีก

“...ผมไม่อยากทำร้ายคุณอีก”

ฮยอกแจถึงกับนิ่ง หลุบตามองคนที่มีความต้องการเต็มเปี่ยมอยู่ใต้กางเกงนั่น ขนาดมองภายนอกยังสังเกตได้ แบบนั้นมันจะทรมานขนาดไหน เขาเองก็เป็นผู้ชายคนนึงย่อมที่รู้ดี...เพียงแค่อึดอัดที่จะพูดออกมาแค่เพียงเท่านั้น ร่างบางพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ ปิดประตูแล้วลงกลอนจากข้างนอกไว้ เสียงน้ำจากด้านในดังขึ้น...เขาได้ยินเสียงครางเบาๆ

“ให้ตายสิ...”

ร่างบางพึมพำพร้อมยกมือขึ้นกุมขมับ น่าแปลกที่ตอนนี้ความรู้สึกของเขามันตีกันมั่วอย่างน่าประหลาด ทั้งๆที่หากเป็นเมื่อห้าปีก่อน...เขาคงหัวเราะเยาะ สมน้ำหน้าชเว ซีวอน และเดินออกจากห้องนี้ไปด้วยความสาแก่ใจอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ตอนนี้อีกคนเปลี่ยนไปมาก...ฮยอกแจรู้ และไม่เคยคิดด้วยว่าวันเวลาจะทำให้ผู้ชายคนนึงที่เห็นแก่ตัว ไม่เอาอ่าวกลับกลายเป็นชายหนุ่มเต็มตัวที่รู้เท่าทันและรักษาคำพูดได้มากขนาดนั้น เพราะฉะนั้น...ในตอนนี้อี ฮยอกแจมั่นใจได้ว่าหากเอ่ยปากบอกว่าจะไม่แตะต้องเขา ชเว ซีวอนก็จะไม่แตะต้องเขาหรือทำให้ขุ่นมัวเลยแม้แต่น้อย

ใจคนก็ไม่ได้แข็งเป็นหิน...จะนิ่งดูดายได้ยังไงกับคนที่เขาเคยฝากรอยแผลไว้มากถึงขนาดนั้น แต่ก็ยังยอมช่วยจนตัวเอง น้องชายและชีวิตของลูกน้อยต้องเสี่ยงตาย ตกอยู่ในสภาพที่ถูกตามล่าแบบนี้...ต่อให้ปากเจ้าตัวจะบอกว่าทำเพื่อน้องชายของเขาก็เถอะ ถึงซีวอนจะไม่ได้ทำเพื่อเขาก็เถอะ

“บ้าที่สุด!

ใช่...บ้ามากๆ



อุ๋ย เกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้อ่ะ =w=

แปะเมลล์มาละกันนะจ๊ะ คิคิ


กติกาเดิมนะคะ ส่งในเว็บเพจก่อน เด็กดีรอต่อจากนั้นนะจ๊ะ คิคิ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1755 บลาๆ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 22:11
    คือแบบปี61แล้วยังขอทันป้ะครับ deeloh0112@gmail.com
    #1,755
    0
  2. #1738 HyukJewel (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:22
    เป็นบ้าไปเลย
    เราเนี่ยบ้า 5555555555555555555555555
    มาเจอฟิคที่ต้องขอเอ็นซีทางเมล์เอาอีกตอนสี่ห้าปีผ่านไปแล้ว
    มันเป็นบ้าแบบนี้นี่เอง
    #1,738
    0
  3. #1692 AuNII PK (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 11:26
    พึ่งเข้ามาอ่าน รวดเดียวว ขอ nc ด้วยค้าบบ ทันไหม? patcharida_aun@hotmail.com
    #1,692
    0
  4. #1689 โปโปะ โปโปะ ปอ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 21:56
    ขอด้วยค่า leeleyin@gmail.com
    #1,689
    0
  5. #1687 tang (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 01:34
    อ่านแล้วลืมขอเอ็นซี พลากอย่างแรง

    tangkvar_city@hotmail.com

    #1,687
    0
  6. #1686 tang (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 01:31
    ฮยอกแจจากร้ายๆมาเป็นแบบน่ารัก เริ่มเขินแล้วอ่ะตอนอยู่ใกล้วอนอ่ะ>
    #1,686
    0
  7. #1636 PingPing (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 16:31
    เหมือนในตอนจะเป็นการพลิกผัน...

    ขอจุดพลิกผันตอนนี้ยังจะได้ไหมคะ?

    ขอบคุณค่ะ

    singhpias@hotmail.com
    #1,636
    0
  8. #1469 luxkevin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 เมษายน 2556 / 20:20
    ขอด้วยยังทันมั้ย
    psp_band@hotmail.com
    #1,469
    0
  9. #1466 myeolchihorse (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 18:04
    ขอ nc ด้วยคนฮ๊าาาาไรเตอร์

    ในที่สุดฮยอกก็ยอมวอนแต่โดยดีแล้วชิมิ ครุคริ =P

    แปะด้วยคนจร้าาา

    mymyeolchi@gmail.com
    #1,466
    0
  10. #1443 itzabelle (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 23:24
    detective_legend@hotmail.com ขอด้วยนะคะ :))
    #1,443
    0
  11. #1385 jew (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 19:45
    ขอตอนนี้ยังทันมั้ยคะ

    jewnaka@yahoo.com
    #1,385
    0
  12. #1354 sanphet (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:15
    ยังส่งให้อยู่ป่าวคะ
    ขอncด้วยคน
    precious38_2h@hotmail.com
    #1,354
    0
  13. #1353 ^.^ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:25
    ค้างงงงงงงงOoO



    ขอncด้วยนะค๊าา

    catbee555@gmail.com
    #1,353
    0
  14. #1350 Yadamon (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:57
    จะยังทันไหมคะ เพิ่งมีเวลาว่างมาอ่าน -///////- เขิลลลแทนฮยอกแจจจ

    ยอมใจอ่อนแล้วใช่ม้าาาาาา

    อยากให้เบาเบาหน่อยน้า

    สงสัยถึงเช้าแหง๋ ได้ยาดี คิคิ



    รบกวนด้วยค่า yayayadamon@gmail.com



    #1,350
    0
  15. #1349 moobra (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:11
    ว้าว เขินหัวใจ

    วอนฮยอก อิอ่าง

    moobra7474@hotmail.com
    #1,349
    0
  16. #1347 stepforward (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:32
    ไรเตอร์แต่งสนุกมากอ่ะ ตัวละครมีหลายมิติดี 

    ตอนนี้ก้อลุ้นมากกเลยย 

    ขออนุญาตขอ nc ด้วยนะคะ

    รบกวนส่งมาที่

    panpon_111@hotmail.com

    ขอบคุนคร่าา
    #1,347
    0
  17. #1344 จัสมินสีชมพู (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:11
    รอตอนต่อไปนะค่ะ สู้ๆ
    เฮอๆ จะเกิดไรขึ้นต่อไปล่ะ
    mattika_nong@hotmail.com
    #1,344
    0
  18. #1341 Mmm (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:52
    แอรรรรรรรรรร้อยากอ่านนนนนนนน

    แบบแอบเห้นว่าเตียงหักก

    -/////-



    mz_mint.zz@hotmail.com
    #1,341
    0
  19. #1324 littledolphin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:17
    ระดับ A!!!!!!!! งานงอกละฮยอกแจเอ้ย - -"



    รู้งี้จับขังอยู่ในห้องน้ำก็เนอะ แต่ก็นะมาถึงจุดนี้แล้วเตรียมตัวฟ้าเหลืองได้เลย 55555555555555555+



    สงสารฮยอกแจ แต่ก็สมใจคนอ่านละนะ อิอิอิอิอิอิอิอิ
    #1,324
    0
  20. #1323 chaos (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:36
    ><   ขอ nc ทันไมค่ะ  แฮ่ๆ  

    caos_smo@hotmail.com
    #1,323
    0
  21. #1320 ae snoopy (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:14


    อยากรู้ตอนต่อไปแล้วอะขอncด้วยคนนะ

    ae-suju@hotmail.com ขอบใจจ้า
    #1,320
    0
  22. #1319 fargeng (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 มกราคม 2556 / 16:52
    ไรเตอร์หนูขอNC หน่อยได้ไหมคะ (เพิ่งได้เล่นเน็ตวันนี้เองTAT )

    hanjimunlovehangeng@hotmail.com ขอบคุณอย่างสูงมากนะคะ เพราะตอนนี้ค้างมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก TAT
    #1,319
    0
  23. #1318 ice (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 มกราคม 2556 / 14:16
    ขอความกรุณาด้วยนะค่ะ

    ice.echiechi@hotmail.com

    ขอบคุณไรเตอร์มากๆเลยนะค่ะ
    #1,318
    0
  24. #1317 fairy tale (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มกราคม 2556 / 19:46
    ตามลุ้นคู่นี้มาก็นาน...มีบทหวานๆ คู่กันบ้างซะที ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าจะมีทางให้คู่นี้กลับมาคู่กันได้อย่างไร? อะไรจะทำให้ฮยอกแจใจอ่อนได้บ้าง? ปกติไม่เคยมาขอรับฉากนี้เลยค่ะ เพราะเนื้อเรื่องที่เราติดตามมันสนุกและไม่เสียอรรถรสแม้ไม่ได้อ่านฉากแนวนี้ แต่คู่นี้...มันเป็นอะไรที่หวังให้มีกุ๊กกิ๊กหวานแหววมานานแล้ว รอบนี้รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณมากสำหรับนิยายเรื่องนี้ค่ะ



    dm_fairyland@yahoo.com
    #1,317
    0
  25. #1316 CHOIWH (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 18:56
    ขอ nc ด้วยน้าาา ไรเตอร์ >.<

    ค้างสุดๆ ความหื่นกำลังมาเลย~ -,.-



    online.sj.elf@gmail.com
    #1,316
    0