ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 55 : -20-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 874
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 ม.ค. 56

 

 

 

“หายไป!?...”

เสียงแว้ดดังขึ้นมาจากคนที่นั่งกึ่งนอนอยู่ปลายเตียง ทำเอาปาร์ค จองซูที่กำลังอ่านบัญชีของบริษัทตนอยู่หันไปมองภรรยาตามกฎหมาย คิม ฮีชอลตอนนี้ท่าทางหัวเสียไม่เบา

“...ฉันแค่แวบส่งข้อความให้น้องชายไม่ถึงหนึ่งนาที มันจะคลาดสายตาจากนายไปได้ยังไง!? หาให้ทั่วนะ!! ถ้าหากหาไม่เจอล่ะก็นายเจอดีแน่!!

ฮีชอลกดตัดสายไปอย่างฉุนเฉียว จนอีทึกต้องละมือจากงานที่ทำอยู่ เดินเข้าไปโอบกอดภรรยาคนงามที่ทำท่าจะเหวี่ยงเต็มที่

“เครียดเรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอ”

“แทคยอน...หมอนั่นคลาดสายตาจากคนของอี แฮซอก...”ฮีชอลเอ่ยพร้อมทำท่าเหมือนจะร้องไห้ “...คิบอมเองก็ส่งเมจเสจมาถามเรื่องนี้อยู่ ท่าทางจะเกิดเรื่องขึ้นแล้วล่ะ ทำยังไงดีล่ะอีทึก”

หันมาเขย่าถามสามีตัวเองที่ใจเย็นกว่าตัวเป็นร้อยเท่าพันเท่า ปาร์ค จองซูเลิกคิ้วขึ้นสูงมองดวงหน้าปานจะร้องไห้ของคนรัก ก่อนจะเอ่ยถามออกมาเสียงเบาหวิว

“ตอนนี้คิบอมอยู่บริษัทใช่มั้ย?

“อื้อ~

“คนของแฮซอกที่คุณเล่าให้ผมฟังมันกำลังเคลื่อนไหวภายนอก คุณน่าจะส่งคนไปที่บริษัทนะ”

“แต่ที่บริษัทนั่นอี แฮซอกเขาเป็นคนควบคุมเกินครึ่งนี่...”ฮีชอลเอ่ยออกมาเสียงสั่น ท่าทางประมาณ...น้องกูตายแน่ “...ต่อให้ส่งคนเข้าไปมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์หรอก ดีไม่ดีอาจโดนตอบโต้กลับมาอีก”

“งั้นก็ต้องใช้คนของบริษัทนั้น...คนที่ฝ่ายนั้นเชื่อฟังสิครับ”อีทึกเอ่ยบอกทางสว่าง

ฮีชอลที่ดูจะมืดบอดเมื่อครู่ชะงักกึก หันมองสามีของตัวเองตาปริบๆ ก่อนจะเผยอยิ้มออกมาเมื่อปาร์ค จองซูยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์

 

“มีอยู่ไม่ใช่เหรอครับ คนที่มีอำนาจเหนือทั้งฝ่ายเขาและฝ่ายเราน่ะ?

 

**

 

“พูดบ้าๆ!!”คิม คิบอมตวาดกร้าวออกมาทันทีที่ได้สติ “...นั่นน่ะอี ฮยอกแจนะ! เขาเป็นประธานของเรา...คุณคิดจะใส่ความอะไรเขากันแน่!!

“ฉันไม่ได้คิดจะใส่ความเด็กคนนี้หรือหลานของฉันหรอกนะ...”แฮซอกเอ่ยออกมาอย่างใจเย็น “...แต่ทุกวันนี้พวกเราเองก็สงสัยไม่ใช่เหรอ ว่าทำไมอี ฮยอกแจถึงได้มีท่าทีที่เปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ นายเองก็เป็นคนที่ใกล้ชิดเขาที่สุด...ไม่สงสัยเหรอว่านี่อาจจะเป็นตัวปลอม หรือว่านาย...คิดจะร่วมมือกับตัวปลอมเพื่อฮุบบริษัทนี้กันแน่”

คิบอมกำหมัดแน่นอย่างสะกดอารมณ์ ขณะที่ทงเฮส่ายหน้าพร้อมค้านลั่นกลางที่ประชุม

“เป็นไปไม่ได้หรอก! ถึงท่าทีจะเปลี่ยนไปยังไงคุณอาก็ไม่เห็นเหรอครับว่านี่คืออี ฮยอกแจน่ะ!? เพราะถ้าหากเป็นคนอื่น...คงจะไม่มีใครที่สามารถปลอมตัวใครได้รูปร่างเหมือนกับเขาอย่างกับแกะอย่างนี้หรอก...!!

ทงเฮชะงักกึก เมื่อความคิดบางอย่างวาบเข้ามาในสมอง เขาตวัดสายตาไปมอง อี ฮยอกแจ ทันที ดวงหน้านั้นขาวซีดผิดกับวิสัยของเพื่อนรักที่มักเยือกเย็นอยู่เสมอ ก่อนจะเบือนสายตาไปสบดวงตาสั่นไหวของคิม คิบอม พอเห็นว่าเพื่อนรักอีกคนมีอาการเช่นไร อี ทงเฮ...ถึงกับผงะถอยไปสองสามก้าว

อึนฮยอก...

เรียกชื่อของน้องชายฝาแฝดของฮยอกแจอย่างไม่ออกเสียง พอรู้ตัวก็ต้องรีบเอามือปิดปาก...ไม่จริงน่า เป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าข้อสันนิฐานของเขาถูกต้องละก็...ทงเฮหันไปมองคิม คิบอมอีกครั้ง ร่างสูงกำลังสูดลมหายใจลึก พอสบตาเขาก็พยักหน้ารับอย่างจำยอม กิริยาแบบนั้นทำเอาอี ทงเฮแทบล้มทั้งยืน

แย่ล่ะสิ!

“เอางี้สิ! ถ้าหากว่าเป็นอี ฮยอกแจตัวจริงล่ะก็...สมควรรู้ไม่ใช่เหรอว่าคนที่ก่อตั้งโรสไดมอนต์ทั้งสามคนน่ะ แท้ที่จริงแล้วเป็นใครกัน?

แฮซอกยิ้มย่อง ถามใส่ดวงหน้าขาวซีด อึนฮยอกเม้มริมฝีปากแน่น...เขาไม่ได้เตรียมตัวเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ หากกระนั้นดวงตาสีอำพันก็ไม่กล้าหลบสายตาคมกริบของจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์นั่น แต่กระนั้นก็น่ากลัวว่าเขาจะเผยพิรุธทางดวงตาไปบ้างหรือเปล่า

“อี ฮยอนซู...”ชื่อของอดีตประธานโรสมาร์คคนแรกดังลอดเรียวปากไปอย่างยากลำบาก ทั่วทั้งที่ประชุมพยักหน้า แน่นอนอยู่แล้วว่าประธานบริษัทโรสไดมอนต์คนเก่าจะต้องเป็นผู้ก่อบริษัทนี้แน่

“แล้วคนต่อไปล่ะ?”ถามพลางยิ้มย่อง

อึนฮยอกสูดลมหายใจลึก เขาเหลือบตามองคิบอมที่พยักหน้ารับ สายตานั้นสื่อความหมายมากพอจะรู้ว่าควรเป็นใคร

“...คิม ฮวางซอง...”อึนฮยอกเอ่ยออกมาแล้วเกือบจะโล่งอกเมื่อที่ประชุมพยักหน้ารับกันอีกครั้ง แน่นอนว่าคนในตระกูลคิมที่เป็นมือขวาคนสนิทของฮยอนซูจะต้องมีรายชื่ออยู่ในนี้ด้วย ไม่เช่นนั้นตำแหน่งรองประธานจะสืบทอดมายังลูกหลานของเขาเหรอ...ขนาดคนในตระกูลอีด้วยกันอย่างแฮซอกยังไม่อาจเอื้อมเลยนี่

“แล้วคนสุดท้ายล่ะ”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์คลี่ฉายมากกว่าเก่า คราวนี้อึนฮยอกหายใจติดขัด

“คนสุดท้าย...”อึนฮยอกหลบตาคนทั้งห้อง เขาเหลือบมองคิบอมอีกครั้ง เจ้าตัวหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด การ์ดของแฮซอกเข้ามาจ้องดวงหน้าของร่างสูงระยะประชิด เหมือนกลัวส่งซิกบอกประธานแห่งโรสมาร์คตัวปลอมที่ยังยืนอ้ำอึ้งอยู่

“...ผม...”อึนฮยอกสูดลมหายใจก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างจำยอม “...ลืมไปแล้วครับ”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้องประชุม แฮซอกนัยน์ตาวาวโรจน์ เอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม

“แปลว่าเธอไม่ใช่อี ฮยอกแจตัวจริงสินะ”

“...”อึนฮยอกได้แต่เม้มปากแน่น ขณะที่คิบอมค้านลั่น

“นั่นอี ฮยอกแจตัวจริงนะ! ผมรับรองได้!!

“คำรับรองจากคนที่ใกล้ชิดไม่มีผลหรอกคิม คิบอม...”แฮซอกเอ่ยด้วยท่าทีที่เหนือกว่า “...เพราะถ้าเป็นฮยอกแจตัวจริงล่ะก็เขาคงไม่ตอบคำถามได้อ้ำอึ้งแบบนี้หรอก”

คิอมเม้มปากแน่น ที่ประชุมเริ่มซุบซิบนินทากันเป็นการใหญ่ แฮซอกเอ่ยอีกครั้งเรียกความเงียบงันมาสู่ห้องประชุม

“ถ้าหากนายไม่ใช่ฮยอกแจตัวจริงล่ะก็...คงต้องส่งตัวมอบให้แก่ตำรวจสินะ”

คิบอมกับทงเฮไหวตัวจะเข้ามาหากโดนคนของอีกฝ่ายกันตัวเอาไว้ เมื่อแฮซอกเดินเข้าไปใกล้อี อึนฮยอกที่ได้แต่ยืนนิ่ง

“ส่วนพวกนายอีกสองคน พรุ่งนี้เราคงต้องมีการสืบสวนกันล่ะ”

อึนฮยอกมองมือเหี่ยวย่นที่เอื้อมมาจะสัมผัสคางมนของเขา ก่อนที่อะไรบางอย่างจะฟาดมันเต็มแรงจนแฮซอกถึงกับร้องลั่น

“อั่ก!!

“อย่าคิดแตะต้อง...ลูกชายของฉัน”

เสียงแหบพร่าของชายชราหากยังความเงียบมาทั่วทั้งห้อง อี ฮยอนซูลดไม้เท้าลง มองน้องชายตัวเองที่กัดฟันกรอดด้วยแววตาคมกริบ เขาตวัดมองมือที่จับอี อึนฮยอกไว้ก่อนตวาดออกมาเสียงกร้าว

“นี่ยังไม่คิดจะปล่อยตัวพวกผู้บริหารระดับสูงอีกเหรอ!!?

เหล่าการ์ดละมือจากชายหนุ่มทั้งสามแทบจะทันที อึนฮยอกถอนหายใจโล่งอกก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ฮยอนซูแล้วเอ่ยเสียงเบาหวิว

“คุณพ่อ...”

ดวงตาคมกริบมองดวงหน้าเซียวของอี อึนฮยอก ก่อนจะตวัดสายตากลับมามองน้องชายตัวเองที่ตอนนี้แทบปกปิดความไม่พอใจเอาไว้ได้ไม่มิด

“หมอนั่นมันตัวปลอม!...”แฮซอกตวาดออกมาเสียงกร้าว “...มันไม่ใช่ลูกเลี้ยงของพี่จริงๆนะครับ!!

ด้ามไม้เท้าฟาดเข้ากลางร่างน้องชายตัวเองอีกครั้ง คราวนี้อีกคนถึงกับทรุดฮวบท่ามกลางดวงตาที่เบิกกว้างของคนทั้งห้อง

“ไอ้โง่!!...”ฮยอนซูตวาดคนที่คุดคู้อยู่กับพื้นเสียงดังลั่น “...เด็กคนนี้มันจะใช่ลูกของฉันไหม คิดว่าคนเป็นพ่อจะดูไม่ออกเลยหรือยังไง!? ฉันใกล้ชิด! และเลี้ยงดูฮยอกแจมาตลอดยี่สิบปีเต็มคิดว่าหากมันเป็นตัวปลอมฉันจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ!!? แกไม่ใช่พ่อของฮยอกแจแล้วกล้าดียังไงมากล่าวหาลูกของฉัน!!?

ไม้เท้าหนักฟาดเข้าที่แผ่นหลังของน้องชายตัวเองอีกหลายครั้ง ก่อนจะหยุดลงแล้วกวาดตามองเหล่าคณะกรรมการทุกคน

“แล้วนี่บังอาจเรียกประชุมคณะกรรมการโดยไม่มีการเชิญฉันมาประชุมด้วย...คิดจะเหิมเกริมกับฉันหรือยังไงแฮซอก!?”ฮยอนซูตวาดน้องชายของตนที่กำลังกระอักเลือดเสียงดังลั่น

“มะ...มันเป็นเรื่องด่วน”

“เรื่องด่วนแค่ไหนแกก็ต้องเชิญฉัน!! เป็นถึงผู้บริหารระดับสูง กฎง่ายๆแค่นี้จำไม่ได้หรือยังไง!!?

ปั่ก!

ไม้เท้าฟาดลงมาอีกครั้ง คราวนี้แฮซอกรู้แกวเลยรีบเบี่ยงตัวหลบ ผลก็คือเรียวขานั้นชาวาบเพราะถูกตีอย่างแรง ฮยอนซูมองสภาพอีกฝ่ายก่อนจะกระแทกด้ามไม้ลงกับพื้นเหมือนพยายามดับอารมณ์โกรธของตัวเอง

“เหอะ!...”ดวงตาคมกริบกวาดตามองทั่วที่ประชุมที่เงียบกริบ ก่อนคนใจกล้าคนนึงจะยกมือสั่นๆขึ้นถาม

“แต่ท่านครับ...พวกเราเองก็สงสัยเหมือนกันนะครับว่าอี ฮยอกแจคนนี้เป็นตัวจริงหรือตัวปลอมน่ะ”

“ว่าไงนะ! นี่...!!

“เราทุกคนร่วมมือร่วมใจกันทำงานเพื่อโรสมาร์ค เราจึงจับตาดูเขาทุกฝีก้าว ตอนนี้ท่าทีเปลี่ยนไปราวเป็นคนละคนของเขา แถมผลงานที่ออกมายังไม่ได้ดีเหมือนเก่าอีก ถึงแม้เขาจะเป็นอี ฮยอกแจจริงๆเขาก็ต้องควรถูกปลดออกจากตำแหน่งนะครับ เพราะยอดขายในปลายปีนี้มันไม่ดีเลย และอาจส่งผลกระทบไปถึงภายภาคหน้าก็เป็นได้”

อึนฮยอกเม้มปากแน่น เขาก็รู้ตัวดีว่าทำงานไม่ได้ถึงครึ่งของฮยอกแจ แม้จะมีทั้งคิบอมและทงเฮคอยช่วยเต็มที่ก็ตามที ฮยอนซูมองเหล่าผู้บริหารที่ส่งสายตาเคลือบแคลงมาก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ

“ก็ได้...”

แฮซอกรวบรวมความกล้าเงยหน้าสบตาพี่ชายของตนเอง ฮยอนซูเอ่ยต่อ

“...แค่อยากรู้ใช่ไหมล่ะว่านี่คืออี ฮยอกแจตัวจริงหรือปลอม งั้นพรุ่งนี้เราจะทำการตรวจลายนิ้วมือเพื่อพิสูจน์ก็แล้วกัน”

“คุณอี!!”คิบอมร้องออกมาก่อนจะเงียบกริบเมื่อสบดวงตาคมกริบนั่น

“ถ้าหากเขาเป็นฮยอกแจตัวจริงล่ะก็...ฉันจะขอโอกาสให้ลูกชายคนโตของฉันอีกครั้ง เพราะที่ผ่านมาเขาก็ทำให้โรสมาร์คประสบความสำเร็จมาก็มาก แต่ถ้าหากเขาไม่ใช่ตัวจริง...”

ดวงตาคมนั่นตวัดมองอึนฮยอกก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเบาหวิว

 

“...ก็แล้วแต่พวกคุณจะจัดการเถอะ”

 

**

 

“ขอบคุณมากนะฮะคุณอี...”คิบอมเอ่ยออกมาเมื่อหลุดจากสถานการณ์คับขันนั่นจนได้ “...คุณมาช่วยพวกเราไว้ได้ทันเวลาเลย”

“ขอบคุณพี่ชายของเธอเถอะ เขาโทรมาร้องห่มร้องไห้กับฉัน...บอกให้เข้าบริษัท เพราะเขาคิดว่าท่าทางจะเกิดเรื่องกับเธอ”

คิบอมยิ้มออกมาอย่างหาได้ยาก ใช่...เขาต้องขอบคุณฮีชอล เวลาคับขัน...พี่ชายคนนี้พึ่งพาได้จริงๆนั่นแหละ

“แต่เธอดูเหมือนจะรู้จักเด็กคนนั้นดีนี่น่า...”ฮยอนซูพยักเพยินไปที่อี อึนฮยอกที่นั่งอยู่ข้างอี ทงเฮและควอน จียง “...ปกป้องได้เยี่ยมมาก คิบอม”

คิม คิบอมยิ้มออกมาอย่างเคย ขณะที่อี ทงเฮมองอีกฝ่ายด้วยความพินิจพิจารณา

“อึนฮยอก?”ผู้บริหารเบอร์หนึ่งของโรสมาร์คเอ่ยออกมาอย่างไม่แน่ใจนัก

อึนฮยอกแย้มรอยยิ้มจางๆก่อนจะยอมรับ “ผมคงต้องบอกพวกคุณแล้วสินะครับ”

“ผมคิดอยู่แล้วล่ะว่าคุณไม่น่าจะใช่หัวหน้า~...”จียงกอดหมับเข้าที่แขนของอึนฮยอก เบ้ปากบ่นอุบอิบ “...เพราะหัวหน้าน่ะไม่มีทางใจดีกับผมเหมือนอย่างคุณหรอก”

“ขอโทษที่ไม่ได้บอกให้เร็วกว่านี้นะครับ”อึนฮยอกเอ่ยออกมาอย่างสำนึกผิด

“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย...”ทงเฮยกมือขึ้นกุมขมับ ก่อนจะเอ่ยออกมาเหมือนนึกขึ้นได้ “...แปลว่าฮยอกแจตัวจริงจะต้องอยู่กับชเว ซีวอนใช่ไหม?

“คุณรู้?”อึนฮยอกทำหน้าประหลาดใจ

ทงเฮพยักหน้า เขานึกถึงใครบางคน “หากจะมีใครบางคนที่ทำให้คยูฮยอนยอมเหยียบเข้ามาที่โรสมาร์ค คนนั้นจะต้องเป็นชเว ซีวอน...และถ้าหากถามว่าใครกันที่ทำให้ชเว ซีวอนยอมจะยอมเข้ามายุ่งเกี่ยวกับโรสมาร์คอีกครั้ง คนนั้นก็น่าจะเป็นนายนะอึนฮยอก”

“ครับ...”เป็นอีกครั้งที่อึนฮยอกรู้สึกทึ่งในมันสมองของอี ทงเฮ “...ตอนนี้พี่น่ะ อยู่กับคุณซีวอน เราต้องรีบไปพาเขามาเปลี่ยนตัวกับผม ก่อนที่จะถึงวันพรุ่งนี้”

“ต้องรีบทำเดี๋ยวนี้นะ...”ฮยอนซูเอ่ยออกมาเสียงเครียด “...ฉันรู้จักเจ้าแฮซอกดี ถ้ามันมั่นใจว่าเธอไม่ใช่อี ฮยอกแจล่ะก็...มันต้องทำทุกวิถีทางไม่ให้ในวันพรุ่งนี้มีการเปลี่ยนตัว”

“งั้นผมจะรีบสั่งให้จุนกิไปรับเขามา ตอนนี้พวกนั้นน่าจะกลับจากเชจูแล้ว”คิบอมเอ่ยทำท่าจะเดินออกจากห้อง หากเสียงเย็นเยียบของฮยอนซูกลับดังขึ้นเสียก่อน

“อย่าใช้จุนกิเด็ดขาด!

ร่างสูงชะงัก หันมามองอดีตประธานแห่งโรสมาร์ค

“ต้องให้คนรู้เรื่องนี้น้อยมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เพราะฉะนั้นเธอต้องไปเอง...คิบอม”

 

**

 

รถคันหรูจอดที่คฤหาสน์ตระกูลชเวอย่างนิ่มนวล ชเว ซีวอนหันไปเขย่าตัวปลุกอี ฮยอกแจที่กำลังหลับสนิทให้ตื่นขึ้นมา หลังจากฟื้นไข้ โดนจับฉีดยา(แน่นอนว่าชเว ซีวอนเป็นคนจับ) ก็ต้องเดินทางอีกนับชั่วโมงกว่าจะถึงคฤหาสน์ เขามองเด็กน้อยแทมินที่นั่งหลับอยู่บนตักเขา คยูฮยอนเดินเข้ามาก่อนจะแบมือรับหลานไปอุ้ม เจ้าตัวดูมีท่าทีเป็นมิตรขึ้นจากเหตุการณ์โดนคลื่นซัดเมื่อวาน

“เอาของของคุณไปเก็บดีกว่านะฮยอกแจ”

ซีวอนยื่นกระเป๋าเดินทางของเขาให้ ฮยอกแจพยักหน้ารับก่อนจะลากมันกลับ้านหลังเล็กของตัวเอง คยูฮยอนหันมาถือกระเป๋าจะเดินเข้าไปเก็บบนบ้าน เขาเปิดไฟหน้าคฤหาสน์เพื่อให้ได้ไขกุญแจชัดๆ ก่อนจะหันมาร้องลั่นเมื่อเห็นเงาสะท้อนในกระจก

“ฮยอกแจ!! หมอบลง!!

อี ฮยอกแจที่กำลังเดินงัวเงียหันมามองอย่างสงสัย ก่อนจะโดนชเว ซีวอนกระชากลงกับพื้น กระสุนนัดหนึ่งพุ่งเข้าใส่แจกันขาดใหญ่ที่ตั้งประดับหน้าบ้านจนแตกเป็นเสี่ยงๆ คยูฮยอนกอดชเว มินโฮไว้แน่น

“อะ...อะไรน่ะ!?

ฮยอกแจถามเสียงเครียด เขามองตามวิถีทางกระสุนก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อชายในชุดดำนับสิบวิ่งเข้ามาในสนามหญ้าพร้อมปืนในมือ

“คยูฮยอน! พามินโฮหนีไป!!”ซีวอนตะโกนสั่งน้องชายตัวเองที่ขดตัวกอดหลานข้างเสาเสียงกร้าว คยูฮยอนเงยดวงหน้าเซียวขึ้นมองพี่ชาย ซีวอนตะโกนสั่งอีกครั้งก่อนจะดึงคนข้างกายหลบไปอยู่ข้างสระน้ำ “...หนีไป!! เร็ว!!

ไม่มีเวลาจะต่อความอะไรทั้งนั้น คยูฮยอนพยักหน้ารับก่อนจะกอดชเว มินโฮที่ตกใจตื่นขึ้นมาร้องไห้ไว้แน่น ก่อนจะพุ่งตัวไปที่รถที่ยังมีกุญแจรถเสียบคาอยู่

ชเว ซีวอนเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างของน้องชายผงะไปชั่วขณะ หากกระนั้นสองร่างก็ลับหายเข้าไปในรถคันหรู ก่อนที่มันจะเคลื่อนไปพังประตูบ้านแล้วแล่นออกไปอย่างรวดเร็วโดยมีห่ากระสูนไล่ตามกระหน่ำ ไม่มีเวลามัวนึกห่วงคนที่หนีไป เขาก้มลงสั่งคนที่อยู่ในวงแขนเสียงเข้ม

“รีบไปที่ประตูหลัง! คุณรู้ใช่มั้ยว่าอยู่ที่ไหน!? อ้อมสระนี่ไป! เร็ว!!

ฮยอกแจพยักหน้ารับก่อนจะก้มหมอบคลานไปตามข้างสระว่ายน้ำ เขาชะงักเมื่อเห็นรองเท้าหนังของใครบางคนที่เหยียบยืนอยู่ตรงหน้า

“นาย?

ผู้ชายร่างสูงคนนั้นขยับยิ้มให้เขา ก่อนที่ปลายกระบอกปืนจะจดเข้ามาในระยะประชิด

 

“ยินดีที่ได้รู้จัก...อี ฮยอกแจ”

 

.

.

.

 

“นี่มัน!!?

คิบอมกระแทกประตูรถปิดทันที ก่อนจะรีบก้าวเข้าไปเกาะรั้วมองเปลวไฟที่ลุกโชนตามคฤหาสน์ตระกูลชเว ดวงตาสีดำขลับเบิกตากว้าง รีบปีนรั้วเข้าไปก่อนจะตะโกนเรียกเสียงดังสนั่น

“ฮยอกแจ!!? คุณซีวอน!!...”

ดวงตาสีดำขลับมองเข้าไปในตัวบ้าน อยากจะวิ่งเข้าไปอยู่หรอกหากเสาไม้ไม่พังลงมาจนปิดทางไปเสียหมด เปลวเพลิงกำลังลุกท่วมเหมือนทั้งบ้านถูกราดด้วยน้ำมัน คิบอมชะงักเมื่อรู้สึกเหมือนเหยียบถูกอะไรบางอย่าง เขาก้มลงเก็บโลหะเรียวรี ใจหายวาบ

“กระสุน?

 

**

 

อี ทงเฮถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน เขาวางงานทั้งหมดลงบนโต๊ะเครื่องเขียนก่อนจะเปิดโทรทัศน์ งานของบริษัทในวันนี้หมดแล้ว โชคดีที่ฮยอนซูยื่นมือเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน ที่เหลือก็แค่...เปลี่ยนตัวคู่แฝดก็เท่านั้น

เสียงโทรทัศน์ที่เปิดดังทำเอาทงเฮชะงักการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเอง นักข่าวสาวกำลังรายงาน...สถานการณ์เพลิงไหม้ที่คฤหาสน์หลังหนึ่ง ทงเฮก้าวออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่ออ่านรายข่าวจนจบ

คฤหาสน์ตระกูลชเว...

“นี่มัน...!!”ร่างบางแทบจะทรุดฮวบ ฮยอกแจ...อยู่ที่นั่นไม่ใช่เหรอ ไหนจะ...

สองขาทรุดลงทันทีที่ความคิดแล่นไปถึงใครอีกคน ทงเฮรู้สึกเหมือนน้ำตาตัวเองจะไหลแม้ไม่รู้ข่าวเป็นตายร้ายดีของโจ คยูฮยอนเลยสักนิด เขารีบกดโทรศัพท์หาคิม คิบอม ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูคอนโดที่รัวเร็วผิดวิสัย

ร่างบางหยัดกายลุกเดินไปเปิดประตู ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อใครบางคนทรุดฮวบลงมาในวงแขน เลือดสีแดงฉานตัดกับผิวกายที่เซียวซีดเพราะเสียเลือดจนมากเกินไป มือยังจับจูงเด็กน้อยอายุเพียงห้าขวบเศษที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียขวัญ

“คยูฮยอน!!

ทงเฮผวากอดร่างของอีกคนไว้แน่น ก่อนจะชะงักเมื่อเลือดมันไหลมาเลอะเนื้อตัวของเขา รีบปิดประตูแล้วประคองอีกคนมานั่งลงบนโซฟารับแขก คยูฮยอนหอบหายใจหนักๆ กำมือบางเอาไว้แนบแน่น

“ช่วยผมด้วย...ผมไม่รู้จะไปที่ไหนแล้ว...”

“แข็งใจไว้นะ ฉันจะรีบโทรเรียกรถพยาบาล!”ทงเฮเอ่ยเสียงสั่น กุมมือของอีกคนไว้มั่น หากประโยคต่อมาของรองประธานแห่งไลอ้อนจิวเวอ์รี่กลับทำให้เขาถึงกับชะงัก

 

“พี่กับอี ฮยอกแจกำลังมีอันตราย”

 

**

 

 

“โทซอง...”

เสียงพึมพำดังออกมาจากเรียวปากของคนที่อยู่ด้านหลัง อี ฮยอกแจตวัดกลับไปมองดวงหน้าตื่นตระหนกของชเว ซีวอนที่ยืนนิ่ง รอบกายมีแต่พวกที่ถือปืนกันสลอน ท่าทางนี่จะไม่ใช่การปล้นธรรมดา

“ใครน่ะ”ฮยอกแจพึมพำถามซีวอนเสียงเบาหวิว ดวงตาไม่ละไปจากดวงหน้าชายร่างสูงตรงหน้า...คนที่เขาไม่เคยรู้จัก

“พี่ชายแท้ๆของฮัน โบซอก...”ซีวอนเอ่ยออกมาเสียงเบา ทำเอาดวงตาสีอำพันเบิกกว้าง “...เขาเพิ่งออกจากคุก”

“ใช่...”รอยยิ้มของอีกคนหายไป ส่งปืนมาที่อี ฮยอกแจอย่างมาดหมาย “...ออกมาเพื่อรู้ว่าน้องชายของฉันฆ่าตัวตาย...ตามคู่หมั้นของมันไปยังไงล่ะ”

“...”

ฮยอกแจเม้มปากแน่น ปืนของอีกคนจ่อที่ลำคอของเขา เหงื่อใสๆไหลหยดจรดปลายคาง...สถานการณ์คับขัน ก่อนที่อีกคนจะเหนี่ยวไก ชเว ซีวอนดึงร่างของเขาไปหลบอยู่ด้านหลัง เผชิญหน้ากับอีกคนตรงๆโดยที่คนตัวเล็กได้แต่นิ่งอึ้ง

“ไม่เจอกันนานนะครับพี่ซีวอน...”โทซองเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ “...ผมเข้าใจว่าพี่ก็เสียซึงอาไปเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่เหรอว่าตอนนี้ผมรู้สึกยังไงน่ะ”

“ฉันเข้าใจ...”ชเว ซีวอนพยายามเอ่ยอย่างใจเย็น อีกคนไม่คิดทำร้ายเขา...ลดปากกระบอกปืนลง “...แต่นายอยากจะกลับไปนอนที่คุกเหมือนเดิมหรือยังไง ฆ่าอี ฮยอกแจไปตอนนี้มันก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาหรอก”

“ผมไม่เข้าใจเลย...”โทซอกมองอีกคนนิ่งๆ “...เราสองคนต่างก็สูญเสียคนในครอบครัวไปก็เพราะมัน แล้วทำไมตอนนี้พี่ถึงได้ปกป้องมันนัก”

“แล้วนายมีหลักฐานอะไรเล่าว่าอี ฮยอกแจเป็นคนทำให้โบซอกต้องตายน่ะ”

“หึ พี่คงไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆสินะ...”โทซอกหัวเราะหยันออกมา มองคนตัวบางอย่างอาฆาต “...หมอนั่นตัดตอนน้องชายของผมทำให้เขาต้องทุกทรมาน...เพื่อแก้แค้นให้น้องชายของมันที่โดนโบซอกข่มขืนยังไงล่ะ?...”

ดวงตาของชเว ซีวอนเบิกกว้าง เขานึกถึงน้องสาวบุญธรรม...มือไม้พาลหมดเรี่ยวแรงกะทันหัน

“...ต่อจากนั้นพี่เองก็คงจะเดาได้ไม่ยากสินะว่าทำไมมันถึงได้บีบบังคับชเว ซึงอาให้ฆ่าตัวตายน่ะ...ใช่แล้ว! โบซอกโทรมาเล่าให้ผมฟังตอนที่ผมยังอยู่ในคุก! หมอนั่นให้คนไปข่มขืนเธอ! เธอฆ่าตัวตายเพราะเธอรักพี่...โดยที่ไม่ได้รักมันเลย! น้องชายผมรักยัยโง่นั่นแทบตายแต่สุดท้าย...เหอะ!! สุดท้ายโบซอกก็ต้องตายเพราะความโง่ของตัวเอง!!

“สืบรู้ข้อมูลมาดีเหมือนกันนี่...”ฮยอกแจเปิดปากเป็นครั้งแรก ขณะที่ชเว ซีวอนยังนิ่งงันกับความจริงที่ได้ฟัง “...เพราะงั้นนายเลยออกจากคุกเพื่อมาแก้แค้นแทนน้องชายของนายอย่างนั้นเหรอ?

“เพราะเขาเป็นน้องชายคนเดียวของฉัน ฉันจึงรอมาโดยตลอดห้าปีเพื่อวันนี้”

“น้องของนายสมควรตาย”ดวงตาสีอำพันวาวโรจน์ในความมืด

“และนายก็จะได้ตายตามเขาไป”

ปากประบอกปืนเล็งมาที่อี ฮยอกแจอีกครั้ง ก่อนที่ฮัน โทซองจะสะดุ้งเฮือกเมื่อแสงไฟที่หน้าประตูสาดส่องเข้ามา นายตำรวจหลายนายก้าลงจากรถก่อนจะชี้ปากปลายปืนมาที่พวกของเขา ชเว ซีวอนได้จังหวะรีบบิดแขนมือปืนจนได้ยินเสียงปืนลั่น ก่อนจะกระชากคออี ฮยอกแจให้วิ่งตามตน

“รีบหนี! เร็ว!!

“แก!!

โทซองรีบหยิบกระบอกปืนของตนขึ้นมา ก่อนจะรีบก้มหมอบแทบไม่ทัน พวกเขาต้องรีบยิงต่อสู้กับเหล่าตำรวจมากกว่าจะสนใจเหยื่อที่หลบหนีไปได้ เสียงปืนดังขึ้นหลายต่อหลายนัด ก่อนที่ตำรวจผู้เคราะห์ร้ายสี่คนจะล้มลง ฮัน โทซองกัดฟันกรอด

“เอาไงดีครับเจ้านาย”เสียงถามดังมาจากชายชุดดำคนหนึ่ง โทซองมองศพทั้งสี่ด้วยแววตาเย็นเยียบ

“เผาให้หมด...ทั้งคฤหาสน์”

สิ้นเสีงคำสั่งไม่นาน เปลวไฟก็ลุกโชดช่วงไปทั้งคฤหาสน์หลังงาม รถตำรวจและตัวศพไม่เหลือซาก ผู้กระทำเร้นกายหายไปในความมืดอย่างชำนาญ ก่อนที่รถของคิม คิบอมจะมาเพียงไปถึงสิบนาที

 

.

.

.

 

“ให้ตายสิ!...”อี ฮยอกแจสบถออกมาหลังจากที่มองไปด้านหลังไม่เห็นวี่แววของคนที่ตามมา เขาตวัดสายตามองชเว ซีวอนที่หอบหายใจหนักไม่ต่างกัน “...นี่นายยกน้องสาวให้คนตระกูลนี้ได้ยังไง!?

“แล้วคิดว่าพวกเขาธรรมดานักหรือไง!? โบซอกน่ะหมั้นกับซึงอามาตั้งแต่เด็ก...พวกผมเลือกได้ด้วยเหรอเรื่องคู่ครองน่ะ!!?”ซีวอนตวาดออกมาอย่างเหลืออด ฮยอกแจชะงักกึก ทำปากขมุบขมิบเหมือนอยากจะด่า...เออ ลืมไปว่าบ้านมันนิยมคลุมฝูงชน

“นี่นายจะไปไหนน่ะ”ฮยอกแจถามออกมาเมื่อเห็นอีกคนเดินหันหลังให้ ซีวอนหันมาตอบเสียงราบเรียบ

“ก็หาที่พักน่ะสิ ผมไม่รู้ว่าตอนนี้พวกมันยังคิดจะตามหาเราอยู่อีกไหม อย่างน้อยๆก็ขอหาที่หลบภัยไว้ซุกหัวนอนก่อน แล้วค่อยคิดหาทางตอนเช้า”

“ทำไมไม่พาฉันกลับโรสมาร์คเลยล่ะ? ที่นั่นพวกเราจะปลอดภัยนะ!?

“โทซองเป็นฆาตกรที่ค้นหาข้อมูลของเหยื่อได้ดีอย่างไม่มีที่ติ ถ้าเขาคิดจะฆ่าคุณ...อย่างน้อยๆก็ต้องรู้ว่าคุณคือคนของโรสมาร์ค และถ้าเราเดินทางไปโรสมาร์คในตอนนี้ คิดเหรอว่าพวกนั้นจะไม่ดักทางเราอยู่...”

คำถามของชเว ซีวอนทำเอาอี ฮยอกแจนิ่งงัน ร่างสูงสรุปออกมาเสียงราบเรียบ

“...ถ้าจะเดินทางไปโรสมาร์คล่ะก็เอาไว้วันพรุ่งนี้เถอะ คยูฮยอนหนีไปได้...รับรองว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเราจะต้องรู้ไปถึงหูคนของคุณหรือคนของผมแน่ๆ เพราะฉะนั้นในตอนเช้าพวกของโทซองคงไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม ทางหนีเราก็จะมีมากขึ้น”

“นี่นายเป็นคนใช้ได้แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”ฮยอกแจเปรยออกมา ทำเอาชเว ซีวอนถึงกับชะงัก “...เมื่อห้าปีก่อนนายไม่ใช่คนรอบคอบแบบนี้เลยนะ”

ชเว ซีวอนหันมองอี ฮยอกแจตาขุ่น ก่อนจะเอ่ยเสียงราบเรียบ

 

“ก็ตั้งแต่ได้รู้จักกับอี ฮยอกแจนั่นแหละ”

 

**

 

แปะๆๆๆ (ตบมือเรียกร้องความสนใจ)


ไรเตอร์มีข่าวดีจะมาบอก...


ตอนหน้าสิมีเอ็นซีคู่ WonHyuk แล้วนะจ๊ะ =w=++

โฮะๆๆๆๆๆ (หัวเราะอย่างสาแก่ใจ) อาจจะมีคนสงกะสัย เพราะฉะนั้นไรเตอร์จะแจงเหตุผลให้ว่าทำไมเอ็นซีมันไม่เป็นไปตามโพล =__________=++


อะแฮ่ม ไรเตอร์เรียนแบบประกาศรางวัลนางงาม ประกาศที่ 1 ก่อนแล้วที่ 2 (เอ็นซีคยูเฮ) จึงจะตามมา เพราะฉะนั้นตอนหน้าเอ็นซีวอนฮยอกนะฮะ แฟนคลับคยูเฮรอก่อนๆ

และมีอีกเรื่องนึงที่ไม่ได้บอกทุกคนคือไรเตอร์พลาดไปนิดนึงว่าโรสซินจะจบเร็วๆนี้

ประเด็นคือ
ไอ้ที่จะจบนั่นคือไรเตอร์แต่งในคอมพ์ =___= ส่วนลงในเว็บ เอาง่ายๆ เหลือร้อยกว่าหน้า (เฉลี่ยลงตอนละ 10 หน้าเห็นจะได้ =A=)

แต่ไรเตอร์เป็นคนนิสัยเสีย เขียนฟิคตอนสั้นๆไม่ค่อยได้ เพราะฉะนั้นมันคงเหลือมากกว่าร้อยหน้าไปจม

(แล้วคิดดูเอาเองนะคะว่ามันจะจบลงตอนที่เท่าไหร่ -_-)

เนื่องจากโรสซินก็อีกนานนะ กว่าจะจบ และเอ็นซีวอนฮยอกก็ไมได้มีแค่ตอนเดียว (เพราะได้รางวัลที่1) เราคงจะเบื่อเรื่องนี้กันไปอีกสักพักนะคะ =w=//

แจงข่าวดีเรื่องเอ็นซีไปแล้ว คราวนี้เรามาฝากฟิคกันบ้าง - -//

http://my.dek-d.com/chamachu/writer/view.php?id=896248

เป็นคยูเฮ วอนฮยอกค่ะ =w=// (คยูเฮดราม่าเรื่องแรกของไรเตอร์ >w<) ยังไงก็ฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

ถ้าคอมเม้นท์ฟิคเพิ่มขึ้นเยอะๆ ไรเตอร์จะมาต่อตอนต่อไปให้นะจ๊ะ =w=// ตอนนี้บะบายก่อน ยังอยู่ในช่วงสอบดังนั้นต้องอ่านหนังสือค่ะ


(โปรดอย่าลืมกฏิกาเดิมในการขอเอ็นซี แปะเมลล์ที่เพจ และตอน (แปะตอนนี้ไม่ได้นะคะ -A-+) ไรเตอร์จะส่งเมลล์ที่เพจก่อน นอกนั้นก็ตามลำดับนะคะ รักนะจุ๊บุ)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1737 HyukJewel (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 21:46
    แล้วแบบนี้จะไปตามหาวอนฮยอกได้ที่ไหน
    แล้วแฝดจะเปลี่ยนตัวกันทันมั้ยยยยยย
    #1,737
    0
  2. #1293 cioudy3130 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 10:03
    ความเกือบแต่แตกแนะ(ความจริงมันก็แตกไปแล้วนี่นา)
    #1,293
    0
  3. #1239 AuNII PK (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 17:28
    แบบว่าเรื่องมันน่าติดตามเข้าไปอีก โอ้วลุ้นๆ จะเป็นยังไงอีกบ้างหนอ
    คู่วอนฮยอกนี่ ดูท่าทางเค้าจะรักกันแบบฮาร์ดคอ ดูไม่ออกว่าจะรักกันยังไงเฮ้อ ลุ้นต่อไป
    ส่วนบอมฮยอก เป็นคู่ที่น่ารัก?? หวาน? หว่าคู่อื่นแล้วกันเนอะ
    ส่วนคยูเฮ เค้ารอลุ้นอยู่น่ะว่าเมื่อไรเค้าจเข้าใจกันสักที เราสงสารทั้งคู่
    ส่วนเนื่อเรื่องซับซ้อน ปน สับสน คนอ่านคิดตามไม่ทัน น่าตามต่ออ
    สู้ๆ น่ะไรเตอร์


    ปล. แอบซุ่มอ่านมานาน ต้องเม้นบ้าง แล้วล่ะ
    #1,239
    0
  4. #1238 flower-girl (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 22:05
    น่านไง คยูไม่เคยลืมเฮจริงๆ ด้วย คริๆ
    และที่สำคัญตอนหน้า เอ็นซี วอนฮยอก กรี๊สสสสสสสสส
    ลอยคอ รอคอย มานานแสนนาน
    ไรเตอร์เอามาเสิร์ฟเร็วๆ น๊า
    **จะมีอีกกี่ตอนก็จะติดตามอ่านของไรเตอร์จ้าาา ^^
    #1,238
    0
  5. #1237 noel (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 20:22
    เรื่องมันชักจะอีลุงตุงนัง

    ปัญหาเยอะมาก ที่บริษัท เปลี่ยนตัวแฝด

    ฮยอกแจกับวอนโดนตามฆ่า คยูฮยอนกับทงเฮที่ยัง...



    ยิ่งต้องรออ่านเลยเนี่ย Y_Y
    #1,237
    0
  6. #1235 keroro (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 14:20
    อ่า บอมช่วยฮยอกแจให้ได้นะ



    อยากอ่านคยูเฮอ่ะ อยากรู้ว่าสถานการณ์อย่างนี้ด๊องจะพูดกะคยูยังไง



    มาอัพเร็วๆนะคะ
    #1,235
    0
  7. #1234 dreamkim (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 14:18
    สนุกมากกกกยิงกันมันเลยตอนนี้
    ตอนหน้าจะเปลี่ยนตัวแล้ววววววว
    NC ตอนหน้าจะอารมณ์ไหนเนี่ย
    บอมอึนจะเป็นยังไงต่อ ลุ้นๆๆๆๆ
    #1,234
    0
  8. #1233 Ada (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 11:58
    เราจะรอวอนฮยอก อยากเห็นแบบหวานๆแนะ ไรเตอร์จัดให้หน่อยน้า~~~~~
    #1,233
    0
  9. #1232 ae snoopy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 11:28


    กำลังเข้มข้นได้ที่เลยอะ
    #1,232
    0
  10. #1230 iced_chocco (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 21:52
    สนุกมากกก กำลังเข้มข้นสุดฤทธิ์ ตอนหน้าNCวอนฮยอกกก โอยยย รอมานานมากกก ดีใจที่สุด ขอบคุณไรเตอร์ค่า
    #1,230
    0
  11. #1229 u_je (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 21:25
    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    เปิดมาดูทุกวัน คนเรามานก็ต้องเก่งขึ้นมาบ้างวะ
    #1,229
    0
  12. #1228 HIPPOPOTAMUS (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 20:44
    ว้าววว เอ็นซี วอนฮยอกตั้งใจรอตอนหน้าเลยเเฮะ 55
    ตอนนี้นึกขอบคุณพ่อของฮยอกมากอ่ะ ถ้ามาไม่ทันนี่เเย่มากเลย
    รอๆๆๆ ตอนหน้า
    #1,228
    0
  13. #1227 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 18:05
    โทซอง...แกก็มีน้องใช่มั้ยเล่า น้องคนเดียวก็เหมือนฮยอกที่มันมีอึนเป็นน้องคนเดียวเหมือนกันนั่นแหละ
    ทำไมแกไม่เข้าใจหัวอกฮยอกแจมันบ้างเล่า T^T มันก็รักน้องอยากแก้แค้นแทนน้องเหมือนแกนะเว้ย 
    คุณพ่อฮยอนซู หนูรักคุณพ่อมากค่ะ TwT *ปาหัวใจใส่รัวๆ* วอนฮยอก..รอตอนหน้าสุดหัวใจ -///-
    คยู นึกถึงเฮคนแรกใช่มั้ยๆ >< แกอย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ
    #1,227
    0
  14. #1226 แม่ยกคยฮ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 11:45
    งืออออออออออไรเตอร์เค้าปริ่มอะ ปริ่มปริ่มอิ่มอกอิ่มใจตอนที่คยูฮยอนมาเคาะที่หน้าประตู TvT



    โอ๊ยอ่านแล้วสนุกมาก อยากจะบอกว่าค้าง TvTแอร๊ยย เรื่องราวมันเจ้มจ้นดีแท้ๆ -3-//



    ฮรึ่กกกก เอ็นซี ฉึกๆ รอนะคะ สอบสู้ๆน๊า :D
    #1,226
    0
  15. #1225 meenunsae (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 09:04
    แล้วฮยอกกับอึนจะได้เปลี่ยนตัวกันเมื่อไหร่

    ปล.ไรท์เตอร์ทำให้เราอยากอ่านตอนหน้าเร็วๆ จัง
    #1,225
    0
  16. #1224 ป๋าสนิท (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 07:44
    กรี๊ดดด รอคอยไรเตอร์

    บั่บว่าตื่นเต้นมากกกกกกก #เพราะอยากอ่านเอ็นซี

    555555555555555
    #1,224
    0
  17. #1222 hyukuke (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 02:30
    แล้วจะเปลี่ยนตัวทันมั้ยเนี่ยยยย เครียดดดดดดดด

    เรื่องกำลังเข้มข้นมากกกกก อยากอ่านต่อแล้วววว
    #1,222
    0
  18. #1221 กง.กี้55+ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 01:48
    เราจะรอตอนหน้าด้วยใจรักเลยยยย



    อ๊ากกกกกกกกกกมันเข้มข้นขึ้นแบบไม่ทันคาดคิดเลย

    เดาไม่ได้เลยจริงๆ

    มีอะไรให้ลุ้นตลอดดด

    สวัสดีปีใหม่นะจ้ะไรเตอร์
    #1,221
    0
  19. #1220 mhoomin (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 00:43
    เกือบไปแล้วมั๊ยหล่ะ ทั้งฝั่งโรสมาร์คที่เกือบโดนจับตัวปลอมได้ กับฝั่งตระกูลชเวที่เกือบโดนนักโทษยิง
    แฮซอกออกตัวแรงน่ากลัวจริงๆ ดีนะที่คุณฮีมีสามีฉลาด 555+
    คยูฮยอนโดนยิง หนีมาให้ทงเฮช่วย มีหนูน้อยมินโฮมาด้วย สนุกกันหล่ะทีนี้ หึหึ
    คุณชเวความคิดรอบคอบขึ้นเยอะจริงๆนั่นแหละ ต้องขอบคุณฮยอกแจจริงๆนะ
    #1,220
    0
  20. #1218 ฺฺBelieve in SJ_E.L.F (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 23:08
    รีบมาต่อด่วนๆ มันค้างมากกกกกกกก
    ย๊ากกกก
    คยูเฮใกล้ความฝันแล้วใช่ไหมเนี่ยยยT^T

    #1,218
    0
  21. #1217 meinlove13 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 22:52
    โดนตัดตอน ฉับ!!  ค้างเลยยยยยยยยยย 



    กรี้ดดดดดดดดด รอวอนฮยอก เอ็นซี #ว่าแต่จะมีคยูเฮเอ็นซีบ้างมั้ยนะ >,.<



    คยูถูกยิงอ่ะ แต่ก็ยังหนีมาหาเฮจนได้ คยูอย่าเป็นอะไรนะ 



    วอนเท่ห์อ่ะ ชอบๆ แต่ก็ยังไม่วายกัดจิกกันอีกนะ วอนฮยอก 



    รอๆ 
    #1,217
    0
  22. #1216 wonhyukza (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 22:45
    พี่วอนเท่ห์จังเบย ปกป้องฮยอกเเจ ด้วย

    ฮยอก ศัตรูเยอะจัง เเต่ไม่เป็น มี วอน ปกป้องทั้งคน

    กรี๊ดดดดดดดดด รอ ตอนหน้านะค่ะ NC wonhyuk ที่เฝ้าฝัน อิอิ
    #1,216
    0
  23. #1215 poy_junjun (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 22:35
    กำลัง ตื่นเต้นเลย
    คยูนี่คิดถึงทงเฮคนแรกเลยใช่มั้ย พยาบาลให้ดีหล่ะทงเฮ
    #1,215
    0
  24. #1214 dektunna (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 22:30
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้วอ่าาาาาไรเตอร์   
    อยากอ่าน nc nc nc nc nc nc nc nc 
    ^______^  หื่นเบาๆ  
    ไรเตอร์  สู้ สู้ !!
    #1,214
    0
  25. #1212 ploychompoo (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 22:02
    กำลังมันส์เลยง่ะ คยูหนีโดยไปพึ่งอีทงเฮคิดถึงอีทงเฮเป็นคนแรกนะสิ วอนฮยอกก็นะประเชิญชะตากรรมกับเรื่องยุ่งยาก ชอบตอนจบมากที่วอนพูดว่า ก็ตั้งแต่รู้จักอีฮยอกแจนั่นแหละ ที่เป็นคนใช้ได้
    #1,212
    0