ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 54 : -19-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 ม.ค. 56

 

 

“ท่าทางจะคืนดีกันแล้วเนอะ”

ฮีชอลเอ่ยอย่างอารมณ์ดีเมื่อได้เห็นรอยยิ้มและแววตาของน้องชายตัวเอง คิม คิบอมไหวไหล่ ก่อนจะหัวเราะออกมาเมื่อพี่ชายคนสวยทำหน้ายู่

“ร้ายนักนะ!! ที่แท้แกล้งโกรธให้คนง้อใช่ไหม!!?

ฮีชอลฟาดเพี๊ยะเข้าที่บ่าแกร่งของอีกคน ทั้งโมโหทั้งหัวเราะ คิม คิบอมทำให้เขาและคนอื่นๆเป็นห่วง แต่นั่นกลับเป็นเพียงกลลวงเพื่อล่อให้เหยื่อติดกับ แต่ฮีชอลก็คิดว่าตัวเองไม่เอาไหนเลยที่มองน้องชายคนนี้ไม่ออก และลืมไปซะสนิทว่าหมอนี่ก็เป็นเพื่อนรักอีกคนหนึ่งของฮยอกแจ

“เอ้า~...”คนพี่นั่งลงไขว่ห้างมองอีกคนด้วยสายตาเท่าทัน “...เล่าให้ฟังสิว่ามีอะไรปิดบังพี่อยู่อีก”

คิบอมเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง นาทีนี้พี่ชายของเขาคงจะกลับมาเป็นคิม ฮีชอลที่รู้เท่าทันคิม คิบอมแล้วกระมัง

“ท่าทางอารมณ์ดีแบบนี้ คงจะเจอเรื่องอะไรดีๆบ้างล่ะสินะ”

“เอาเป็นว่าตอนนี้ผมอยากแต่งงานในวันพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำ...”คิบอมเอ่ยพลางยิ้มน้อยๆ ฮีชอลขมดคิ้วแน่นอีกนิด “...ผมคิดว่าตอนนี้พี่อย่าเพิ่งรู้เรื่องจะดีกว่า ผมมีอะไรจะต้องทำก่อนที่...อี แฮซอกจะรู้เรื่อง”

“ลองมีชื่อของตาแก่นั่น แปลว่ามันเกี่ยวพันถึงอี ฮยอกแจสินะ?”ฮีชอลสันนิธาน

คิบอมนิ่งไปนิด ก่อนจะพยักหน้ารับ “และเกี่ยวกับใครอีกคนนึงด้วย”

“หือ?”คราวนี้คิม ฮีชอลถึงกับเลิกคิ้วขึ้นสูง คิบอมถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

 

“เอาเป็นว่าตอนนี้ผมอยากให้พี่จับตาดูหมอนั่นเอาไว้ให้ดี”

 

.

.

.

 

“คุณคุยอะไรกับพี่ชายบ้างครับ”อึนฮยอกแทบจะถามออกมาทันทีเมื่อคิบอมก้าวขึ้นมานั่งบนรถ

“ผมไม่ได้บอกเรื่องที่คุณกับฮยอกแจเปลี่ยนตัวกันหรอกฮะ...”คิบอมเอ่ยพลางเลื่อนมือลงกุมมือของอีกฝ่ายหลวมๆ “...เรื่องแบบนี้ถ้ามีคนรู้มาก เรื่องมันจะรู้ไปถึงหูอี แฮซอก...และชีวิตคุณอาจจะไม่ปลอดภัย ตอนนี้ อี ฮยอนซูหรือแม้แต่พวกเราก็อาจช่วยคุณหรือฮยอกแจไว้ไม่ได้”

“ครับ”

อี อึนฮยอกหลุบตาลงต่ำมองมือที่กุมมือของเขาไว้หลวมๆ ความจริงแล้วเขาควรจะบอกคิบอมว่านอกจากอี ฮยอนซูแล้วยังมีอีกคนที่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่กระนั้นเขาก็ยังคิดว่า...อี นาบีคงไม่บอกใครหรอก

“แต่คุณมั่นใจว่าฮยอกแจไปอยู่กับพวกไลอ้อนจิวเวอร์รี่...ผมไม่สงสัยเลยว่าทำไมชเว ซีวอนถึงยื่นมือเข้ามาช่วยในเรื่องนี้”คิบอมเอ่ยเสียงหยันน้อยๆเมื่อพูดถึงร่างสูงอีกคน...ชเว ซีวอน

“คุณซีวอนเขาเป็นคนดีนะครับ...”อึนฮยอกเอ่ยออกมาเสียงเบาหวิว เรียกเอาดวงตาสีดำขลับนั่นหันมาสบ “...เขาทำเพื่อผม”

“ผมก็แน่ใจว่าเขาต้องทำเพื่อคุณ”คิบอมเอ่ยอย่างไม่ชอบใจนัก ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่นึกชอบชเว ซีวอน...ทั้งตอนนี้และภายภาคหน้าด้วย

“ผมกับเขาเราไม่ได้มีอะไรกันแล้วนะ”อึนฮยอกเอ่ยออกมาอีกครั้ง แล้วย้ำใส่ดวงตาคมกริบนั่น “...เราเป็นเพื่อนกันจริงๆ”

รอยยิ้มหวานที่ถูกส่งมา ทำเอาคิบอมใจอ่อน...เขายอมที่จะไม่พูดค่อนคอดชเว ซีวอน และสตาร์ทรถเพื่อบึ่งออกไป

“แต่ยังไงผมก็ต้องพาฮยอกแจกลับบริษัทครับ”

“แปลว่าตอนนี้เรากำลัง...”

“ใช่...”คิบอมพยักหน้ารับ เดาได้ไม่อยากว่าอีกคนกำลังคิดอะไร

 

“...เราจะไปบ้านชเว ซีวอน”

 

.

.

.

 

“หา? ไปเที่ยว!!?

คิบอมเอ่ยออกมาเสียงสูงเมื่อเจอหน้าแม่บ้านของตระกูลชเวนับสิบกำลังล็อคประตูหน้าบ้านอย่างแน่นหนา หล่อนกำลังมองอึนฮยอกอย่างแปลกใจ ก่อนจะหันมาพยักหน้ารับกับเขา

“ค่ะ วันนี้วันหยุดของคุณหนูมินโฮ พวกเขาเลยไปเที่ยวทะเลกันทั้งครอบครัว คุณ...”มองมาที่อึนฮยอกอย่างสงสัย “...เมื่อเช้าก็ขึ้นรถไปกับคุณชเวไม่ใช่เหรอคะ”

อึนฮยอกกระพริบตาปริบๆ ขณะที่คิบอมถอนหายใจออกมาดังพรืด อีแบบนี้ชเว ซีวอนพาฮยอกแจไปด้วยชัวร์

“เข้าใจแล้วครับ แล้วทราบไหมครับว่าพวกเขาจะกลับกันมาวันไหน”คิบอมถามด้วยท่าทีหัวเสียเล็กๆ หากก็ยังคงความสุภาพเอาไว้เหมือนเคย

“คงประมาณเย็นวันอาทิตย์นั่นแหละค่ะ อาจจะดึกหน่อย ได้ข่าวว่าไปถึงเชจู”

 เยี่ยม...คราวนี้คิบอมออกอาการหัวเสียอย่างเห็นได้ชัด อึนฮยอกหันมาถามคนรักเสียงเบาหวิว

“ให้ผมโทรหาพวกเขาดีไหมครับ”

“ถึงโทรไปตอนนี้พวกเขาก็คงไม่กลับมาทันทีหรอกนะครับ อีกอย่าง...เราแวบออกมาจากบริษัทจนตอนนี้ก็กินเวลาเป็นชั่วโมงกว่าแล้ว เดี๋ยวทงเฮก็คงโทรมาตามคุณกับผมกลับไปทำงานจนได้แหละ”

ไม่ทันขาดคำ เสียงโทรศัพท์มือถือของอี อึนฮยอกก็ดังขึ้น คิบอมยิ้มออกมาด้วยสีหน้ายุ่งยาก

“นั่นไง พูดผิดซะที่ไหน...”ร่างสูงถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา “...ตอนนี้คนทั้งบริษัทจับตาดูคุณอยู่ เราหายตัวออกมานานๆคงไม่ดีแน่ ต้องกลับไปทำงานก่อน แล้วพยายามเล่นละครรอจนถึงวันพรุ่งนี้ตอนเย็น”

“คงต้องเป็นอย่างนั้นสินะครับ...”อึนฮยอกถอนหายใจออกมาแผ่วเบา “...ขอโทษนะครับคุณคิบอม”

คิบอมเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะยิ้มออกมาจางๆ

“งั้นคืนนี้มาค้างบ้านผมเป็นการไถ่โทษนะ”

“คนบ้า!

 

**

 

มองหน้ากันไม่ติดอีกจนได้...

“คยูฮยอน...วันนี้เรามาเที่ยวพักผ่อนกันนะ นายช่วยหยุดทำงานสักครู่แล้วลงไปเล่นน้ำกับมินโฮบ้างจะได้หรือเปล่า”

ชเว ซีวอนเอ่ยถามน้องชายต่างสายเลือดของตนเองที่ตั้งแต่ก้าวเข้าบ้านพัก โจ คยูฮยอนก็หยิบโน๊ตบุ๊คขึ้นมาพิมพ์ทำงานยิกๆ ชายหนุ่มเจ้าของชื่อขยับแว่นกรอบดำขึ้นมองดวงหน้าของพี่ชาย ก่อนจะโดนชเว ซีวอนปิดโน๊ตบุ๊คแล้วพยักเพยินไปที่ชเว มินโฮซึ่งกำลังใส่ชุดว่ายน้ำพร้อมห่วงยางอันเล็ก จ้องอาตัวเองตาแป๋วเหมือนอยากจะให้ลงไปเล่นน้ำเป็นเพื่อนใจจะขาด

โจ คยูฮยอนถอนหายใจ ดีนะที่เซฟงานเป็นระยะ ไม่อย่างงั้นงานที่อุตส่าห์ทำมาตั้งแต่ช่วงบ่ายต้องล่มไม่เป็นท่าแน่ มินโฮเดินเข้ามาเกาะตักของคยูฮยอนแล้วเอ่ยเสียงอ้อน

“อาคยู~ มาเล่นน้ำกันนะฮะ”

“คลื่นตอนเย็นค่อนข้างแรง ช่วยพี่ดูลูกหน่อยสิ”ซีวอนเอ่ยสำทับ ความจริงแล้วคยูฮยอนยอมจำนนตั้งแต่เห็นตาแป๋วๆของหลานแล้วล่ะ

ซีวอนมองน้องชายของตัวเองอุ้มลูกน้อยไปเล่นน้ำทะเลตื้นๆ รอยยิ้มของคนสองคนทำเอาเขายิ้มออก คยูฮยอนน่ะคร่ำเคร่งกับงานมากจนเกินไป เขาอยากให้น้องได้พักบ้างก็เท่านั้น แต่พอหันมาเห็นอีกคนที่นั่งนิ่งอยู่ตรงชายฝั่งมองคลื่นกระทบทรายอย่างหงอยเหงาก็หุบยิ้มลงทันที

อี ฮยอกแจไม่ยอมสบตาเขาอีกเลยหลังจากเกิดเรื่องเมื่อคืน ขนาดตอนเช้ามืดเข้าไปปลุกอีกคนที่นอนอยู่บนโซฟาก็ไม่ยอมมองหน้า เก็บของขึ้นรถแล้วก็หลับไปเลย ทั้งๆที่ซีวอนเองก็สัญญาว่าเรื่องเมื่อคืนจะไม่ปริปากพูดอีกแล้วแท้ๆ

“มานั่งทำอะไรอยู่คนเดียวน่ะ”ตัดสินใจชวนคุย และเป็นอีกเช่นเคย อี ฮยอกแจเบือนหน้าหลบสายตาเขาจนได้ “...อุตส่าห์มากันถึงทะเลแล้ว ไม่อยากลงไปเล่นน้ำหน่อยเหรอ?

“ไม่ชอบ”หลุดปากออกมา เหมือนว่ารำคาญเสียมากกว่า

“ว่ายน้ำไม่เป็นหรือไง”

“ว่ายเป็น...”ฮยอกแจอยากจะบอกว่าเขาคล่องมากด้วย เมื่อก่อนมีบ้านอยู่ริมคลองเหอะ “...แต่ถ้าฉันลงไปเล่น คยูฮยอนคงอยากจะขึ้นฝั่ง”

“นั่นก็จริง...”ซีวอนทรุดตัวลงนั่งข้างอีกฝ่าย “...แต่คุณก็น่าจะไปสนุกบ้าง วันนี้ผมอุตส่าห์หยุดงานก็เพื่อ...”หยุดพูดไปนิด มองอีกคนแล้วคิดคำต่อไป “...ให้ทุกคนได้มาสนุกกันนะ”

“นายก็ลงไปสนุกกับพวกเขาสิ...”ฮยอกแจมองคยูฮยอนที่โดนมินโฮวักน้ำใส่พร้อมหัวเราะเอิ้กอ้าก เจ้าตัวเล็กว่ายหนีคนเป็นอาที่กำลังท่าไล่กวดอย่างไม่จริงจังนัก “...ฉันไม่ชอบว่ายน้ำทะเล มันเค็ม”

“เหรอ นึกว่าโกรธเรื่องเมื่อคืน”

“ไอ้...!!”ฮยอกแจตวัดสายตากลับมามองอีกคนตาเขียว ไหนบอกว่าจะไม่พูดยังไงเล่าฟะ!

ร่างบางลุกหนีอีกฝ่ายแทบจะทันที ซีวอนรู้สึกเหมือนว่าเขาเห็นแก้มใสนั่นแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย เดินตามไปถามต่อเหมือนติดใจสงสัยนัก

“นี่คุณอายที่ร้องไห้ต่อหน้าผมอย่างนั้นเหรอ”

“หุบปากไปเถอะน่า!!

จ้ำเร็วขึ้นอีกนิด

“ไม่เห็นต้องอายเลย...อึนฮยอกน่ะร้องไห้ต่อหน้าผมบ่อยไป แล้วหน้าตาพวกคุณก็ไม่แตกต่างกันหรอก”

“อย่าเอาฉันไปเปรียบกับอึนฮยอกนะ แหวะ!!”คราวนี้หมุนตัวกลับมาจ้องหน้าอย่างกับจะเอาเรื่อง ก่อนจะผงะทันทีเมื่อน้ำเค็มจัดสาดใส่ ซีวอนแย้มรอยยิ้มใส่ดวงหน้าของคนที่โกรธจัดจนแก้มใสเป็นสีเข้ม

“หลงกลแล้ว”

“แกตายยยยยยยย!!

อี ฮยอกแจตวาดใส่คนขี้แกล้งตัวโตก่อนจะกอบน้ำสาดกลับ ชเว ซีวอนรีบวิ่งไปตั้งหลักที่ทะเลระดับถึงเอวก่อนจะหันมากอบน้ำใส่อีกคนบ้าง ก่อนที่สงครามสาดน้ำจะเริ่มต้นขึ้นอย่างที่ไม่มีใครยอมใคร คลื่นใหญ่ที่ซัดเข้าหาฝั่งทำเอาคนที่ไม่ทันได้ตั้งหลักถึงกับล้มลงจนน้ำแตกกระเซ็น คราวนี้ฮยอกแจถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อเห็นสภาพของคู่แข่งตัวฉกาจ

“สมน้ำหน้า!!

ซีวอนมองอีกคนตาขุ่น ก่อนจะกระโจนเข้าไปรวบเอวบางจนฮยอกแจหงายหลังล้มลงจมน้ำทะเล ร่างสูงช้อนอีกคนขึ้นมาจ้องดวงหน้าที่สำลักน้ำจนแดงก่ำ ถามพร้อมรอยยิ้ม

“กล้าหัวเราะผมเหรอ?

ฮยอกแจค้อนอีกคนตาวาวก่อนจะอุทานลั่นและเหนี่ยวคอคนตัวสูงโดยทันทีที่อีกคนจับเขากดลงกระแสน้ำอีกรอบ

“ยังกล้าหัวเราะผมอีกไหม”

ซีวอนถามย้ำในระยะประชิด ก่อนจะชะงักเมื่อดวงตาสีอำพันใสนั่นเบือนมาสบ ดวงหน้าที่ห่างกันเพียงคืบทำเอาฮยอกแจต้องรีบปล่อยลำคอแกร่งของอีกคนโดยเร็ว ซีวอนมองคนที่เบือนหน้าไปทางอื่น ไม่รู้ว่ารังเกียจหรือเคอะเขินกันแน่ เขาปล่อยอีกคนให้จมกับกระแสน้ำจนฮยอกแจร้องลั่น

ร่างบางตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืนเห็นชเว ซีวอนกำลังหัวเราะจนท้องแข็งก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ เตะข้อพับจนอีกคนล้มลงกับพื้น ต้องรีบลุกขึ้นก่อนที่จะจมน้ำและตะเกียกตะกายขึ้นมาไม่ได้ ฮยอกแจหัวเราะคิกจนคนที่รู้สึกเหมือนอยากจะจับมาฟาดก้นหนักๆนึกโกรธไม่ลง และยิ่งโกรธไม่ลงยิ่งไปกันใหญ่เมื่อคลื่นยักษ์ซัดเข้ามาจนอีกคนล้มคว่ำ เขาต้องรีบผวาเข้าไปช่วยพยุง

คลื่นซัดแรงเสียจนสามารถทำให้ผู้ใหญ่สองคนต้องถอยร่นมาจนถึงฝั่ง ฮยอกแจสำลักไอน้ำทะเลออกมาโดยที่มีอีกคนช่วยประคอง ดวงตาสีอำพันตวัดค้อนใส่ดวงหน้าที่อยู่แคบคืบก่อนจะนิ่งงันเมื่อสบดวงตาสีดำเข้มนั่นระยะประชิด เพียงแค่นั้น...คนที่มีความกล้าหาญมาโดยตลอดก็ต้องหลุบตาต่ำ

ชเว ซีวอนรู้สึกเหมือนตัวเองหายใจติดขัดเมื่อสบดวงตาสีอำพันเข้มนั่น ดวงหน้าขาวพราวด้วยหยาดน้ำ ขณะที่เสื้อผ้าก็เปียกปอนไปหมดจนเห็นสรีระอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน แขนเขายังโอบเอวของอีกคนไว้แนบแน่นจนรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นผิดจังหวะนั่น เรียวปากอิ่มที่เม้มแน่นเหมือนกำลังดึงดูดเขาเข้าไปใกล้อย่างเผอเรอ

ดวงหน้าคมที่เลื่อนเข้ามาใกล้ทำเอาคนที่ยังปล่อยตัวให้อยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่ายชะงัก ลมหายใจของอีกคนเข้ามาใกล้จนเป่ารดแก้มเนียนที่เป็นสีแดงเรื่อ ความจริงแล้วควรผลักไส หากฮยอกแจกลับรู้สึกเหมือนตัวเองถูกตรึงไว้ด้วยอะไรบางอย่าง หากก่อนที่เรียวปากหยักนั่นจะทาบทับลงมาเสียงของโจ คยูฮยอนก็เหมือนฉุดสติให้พวกเขาตื่นจากภวังค์

“มินโฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!

สองร่างผละจากกันแทบจะทันที หันไปที่ต้นเสียงที่พยายามลุยน้ำไปช่วยหลานชายตัวเองที่ถูกคลื่นซัดออกไปไกลจากฝั่งเรื่อยๆ ซีวอนถึงกับเบิกตากว้าง รีบวิ่งเข้าไปกระชากคยูฮยอนก่อนที่คลื่นจะซัดอีกคนออกไปด้วย

“อัปป้า!!!

เด็กน้อยร้องเสียงหลง ซีวอนทำท่าจะว่ายน้ำตามลูกรักไปหากคนตัวบางกลับวิ่งเข้ามากระชากคอเขาทันควัน

“นายว่ายน้ำแข็งหรือไง!?

“ถึงว่ายไม่เป็นผมก็ต้องช่วยลูก!!

ซีวอนบอกไวๆก่อนจะทำท่าจะผวาไปหาทะเลอีกครั้ง คราวนี้ฮยอกแจกระชากอีกคนด้วยกำลังทั้งหมดที่มี

“ไปเอาเรือมา!...”ดวงตาสีอำพันสบดวงตาสีน้ำเข้มนั่นอย่างจริงจัง “...ฉันจะช่วยลูกของนายเอง”

ยังไม่ทันที่ชเว ซีวอนได้เอ่ยค้าน อี ฮยอกแจก็วิ่งผ่านร่างของเขาและโจ คยูฮยอนที่กำลังสำลักน้ำทะเล ซีวอนมองอีกคนที่ว่ายน้ำไปหาเด็กผู้ชายตัวเล็กที่กำลังแหกปากร้องไห้ให้คนช่วยท่ามกลางคลื่นทะเลที่โหมกระหน่ำ ท่าทางฮยอกแจจะว่ายน้ำแข็งจริงอย่างที่อีกคนว่า ถึงตัวเจ้าตัวเล็กได้ทันก่อนใคร ระหว่างนั้นเขากับคยูฮยอนไม่ต้องคิดอะไนอกจากจะวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากเรือลำเล็กที่อยู่ไม่ไกล

“มินโฮเกาะห่วงยางไว้แน่นๆนะ!!

ฮยอกแจสั่งเสียงดัง เด็กน้อยพยักหน้ารับทั้งดวงหน้าอาบน้ำตา เสียงคลื่นดังเข้ามาอีก ฮยอกแจหันไปมองก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อคลื่นลูกใหญ่ชัดมาอีกละรอก และพวกเขา...อย่างห่างชายฝั่งมากเกินไป

สองร่างที่หายไปต่อหน้าต่อตาทำเอาชเว ซีวอนถึงกับเบิกตากว้าง โจ คยูฮยอนเร่งหันไปเร่งคนเดินเรือให้รีบเร่งเครื่องยนต์ไปใกล้จุดที่คนจมน้ำ ห่วงยางใบเล็กลอยตุ๊บป่องขึ้นมาไร้วี่แววของเจ้าของจนซีวอนกับคยูฮยอนเกือบล้มทั้งยืน

“มินโฮ...”คยูฮยอนทรุดตัวลง เป็นความผิดของเขาเอง...ความผิดของเขาทั้งหมด

สายน้ำแตกกระเซ็นก่อนที่ใครบางคนจะตะเกียกตะกายขึ้นมาท่ามกลางสายตาเบิกกว้าง อี ฮยอกแจดันร่างของเด็กน้อยที่สลบไสลขึ้นไปวางบนห่วงยาง ก่อนที่ตัวเองทำท่าจะจมลงไป ซีวอนรีบคว้าคนตัวบางและลูกรักขึ้นเรือมาแทบจะทันที

ร่างของชเว มินโฮแน่นิ่ง คยูฮยอนเขย่าร่างนั้นทั้งดวงหน้าอาบน้ำตา คนเรือรีบเดินเรือกลับเข้าฝั่งให้เร็วที่สุด

“มินโฮ! มินโฮ!!...”

“ถอยไป! ฉันเอง!!”อี ฮยอกแจตวาดสั่งก่อนจะกระชากคยูฮยอนออกากร่างเล็กๆนั่น ก่อนจะก้มลงเป่าปากให้อย่างคนชำนาญ กดหน้าอกเล็กๆนั่นท่ามกลางสายตาเบิกกว้างของอีกสองคนที่มองอยู่ “...ตื่น! ตื่นเดี๋ยวนี้นะไอ้เด็กบ้า!!

ร่างเล็กๆกระตุกวูบก่อนจะสำลักน้ำออกในที่สุด ปรือตาขึ้นมองชเว ซีวอนที่ปราดเข้าหาลูกชายตัวเองแทบจะทันที มินโฮโผกอดคนเป็นพ่อพร้อมร้องไห้ออกมาเสียงดัง

“อัปป้า~ ผมกลัว~

“ไม่ต้องกลัว...”ซีวอนเอ่ยปลอบลูกชายตัวเองเสียงเบาหวิว ลูบเส้นผมชื้นน้ำนั่นอย่างห่วงหาจับใจ “...ปลอดภัยแล้วนะลูกนะ”

คยูฮยอนเผยอยิ้มออกมาอย่างโล่งอก หันไปมองร่างบางที่แทบทรุดพลางหอบหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน กระดากเล็กน้อย หากกระนั้นก็ยอมเอ่ยออกมาในที่สุด

“ขอบคุณ”

ฮยอกแจโบกมือไปว่าเชิงว่าไม่เป็นไร ตอนนี้เขาเหนื่อยแทบขาดใจเลย

 

**

 

หลังจากที่เจ้าตัวเล็กถูกจับส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดและเชคสภาพตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อการันตีว่าสุขภาพกายปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ รถหรูก็แล่นกลับมาที่พัก คยูฮยอนอุ้มชเว มินโฮที่หลับปุ๋ยไปนอนในห้อง ซีวอหันมาบอกอีกคนเสียงเครียด

“คุณเองก็น่าจะตรวจร่างกาย”

“ฉันสบายดี”

ฮยอกแจเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะก้าวลงจากรถอย่างผ่าเผย ดื้อด้านเสียจนร่างสูงต้องส่ายศีรษะอย่างระอา ถ้าไม่นับความร้ายกาจแกมโกงนะ...อี ฮยอกแจก็เท่ากับเด็กดื้อคนนึงเลย

ฮยอกแจเปิดห้องส่วนตัวเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย หยิบสบู่ขึ้นมาฟอกกายขาวเนียน ก่อนจะชะงักเมื่อมันแตะลงแผ่วเบาที่เรียวปากอิ่มของตนเอง

เกือบแล้ว...

ร่างบางส่ายหน้าแรงๆสะบัดไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป หยิบแชมพูขึ้นมาชโลมเส้นผมที่เหนียวหนึบเพราะน้ำทะเล เขากอดร่างเปลือยเปล่าของตัวเองเอาไว้หลวมๆเหมือนหวงแหน

...เขาไม่มีทางหวั่นไหวกับคนที่เคยข่มขืนตัวเองได้หรอกน่า

 

.

.

.

 

“ให้ตายสิ!...”ชเว ซีวอนสบถออกมาในที่สุดเมื่อเอามือแตะโดนผิวขาวจัดของคนตัวเล็กที่นอนขดตัวอยู่บนเตียงของตัวเอง เพราะอย่างนี้ถึงได้บอกให้ตรวจร่างกายก่อนยังไงกันเล่า ถ้าเขาไม่เข้ามาปลุกให้ออกไปกินข้าวเย็นด้วยกันนี่คงไม่รู้เลยใช่มั้ยว่าอี ฮยอกแจกำลังมีไข้ขึ้นสูงน่ะ

“คยูฮยอน...”ชะโงกหน้าออกมาเรียกน้องชายตัวเองที่กำลังป้อนข้าวให้หลานรักอยู่ “...เอากาละมังใส่น้ำ แล้วก็ผ้าเช็ดตัวมาให้พี่หน่อยสิ”

“ฮยอกแจเขาไม่สบายเหรอครับพี่”

คยูฮยอนถามออกมาเสียงเบา ซีวอนพยักหน้ารับก่อนจะเดินกลับเข้ามานั่งลงข้างเตียงของคนป่วย เอามือแตะหน้าผากแล้วเกือบชักมือกลับ...ไข้ขึ้นสูง คยูฮยอนเอาของสำหรับพยาบาลผู้ป่วยเข้ามาเห็นพี่ชายกำลังปิดแอร์และเปิดเครื่องทำความร้อน มินโฮเดินเตาะแตะตามอาของตัวเองข้ามาก่อนจะปีนขึ้นไปบนเตียงของฮยอกแจ ซีวอนรีบช้อนร่างของลูกชายออกก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะเข้าใกล้คนป่วย

“อย่า มินโฮ...เดี๋ยวติดหวัดนะครับ”

ชเว มินโฮช้อนตามองพ่อก่อนจะพยักหน้ารับ ซีวอนส่งเด็กน้อยให้อาของเจ้าตัว คยูฮยอนรู้ดีว่าจะต้องทำยังไงเลยอุ้มเจ้าตัวเล็กที่มองฮยอกแจตาปอยออกไปนอกห้อง ร่างสูงหันกลับมามองคนที่ขดตัวสั่นอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยความหนักใจ

“ฮยอกแจ...”กระซิบเรียกอีกคนเบาๆ พออีกฝ่ายยังหลับไม่รู้เรื่องเลยเอ่ยปากออกมา “...ขอโทษนะ”

มืออุ่นเลื่อนไปปลดกระดุมเสื้อของอีกฝ่าย เผยให้เห็นกายท่อนบนเขาเนียนละเอียด ซีวอนรู้สึกหน้าร้อนวาบ...ถึงจะเคยเห็นมาแล้วครั้งนึงเมื่อห้าปีก่อน แต่พอเวลานี้กลับมาเห็นอีกครั้ง...มัน...

ร่างสูงปัดความคิดเหลวไหลทิ้งไป ก่อนจะเอาผ้าชุบน้ำเช็ดไปตามเนื้อตัวของคนที่หลับสนิทเพื่อบรรเทาอาการไข้ ก่อนจะติดกระดุมกลับให้เหมือนเดิม หากพอกำลังจะละมือออกจากร่างนั้น อี ฮยอกแจกลับคว้ามือเขาไว้ไปแนบดวงหน้าสวยที่แดงจัด

“แม่...”

เสียงครางเบาๆของคนที่นอนอยู่ทำเอาชเว ซีวอนชะงักการที่จะดึงมือกลับ เขามองดวงหน้าเจ็บปวดของคนที่ยังหลับนิท

“...แม่อย่าทิ้งผมนะ...อย่าทิ้งฮยอกแจนะแม่...”

ดวงตาสีดำขลับอ่อนแสง ฮยอกแจซุกหน้าลงกับมือเขาอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว สะอื้นออกมาเหมือนเด็กขาดความอบอุ่น

“...ผมจะเป็นเด็กดี...ผมน่ะ...”

ชเว ซีวอนทรุดตัวลงคว้าร่างของอีกคนมาโอบกอด อี ฮยอกแจซุกกายเข้าหาเขาแทบจะทันที ขณะที่น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย

 

“...ผมรักแม่นะ”

 

ร่างสูงเม้มปากแน่น ลูบไล้เส้นผมสีอ่อนนั่นอย่างเบามือเหมือนกำลังปลอบเด็กเล็กอยู่สักคน จนร่างที่สั่นเทานั้นสงบลงนั่นแหละ ชเว ซีวอนก้มลงกระซิบแผ่วเบาที่ใบหู

“ไม่ทิ้งหรอก...ผมจะไม่มีวันทิ้งคุณไว้คนเดียวหรอกนะ”

แพขนตาหนาสั่นระริก ก่อนที่จะปรือเปิดดวงตาสีอำพันขึ้นมา สบดวงตาสีดำเข้มก่อนจะหลับลงอีกครั้ง คราวนี้...อี ฮยอกแจสัมผัสได้ถึงสัมผัสแผ่วเบาที่แก้มใส คลอเคลียดวงหน้าราวกำลังปลอบประโลมเขาอย่างนั้น

 

**

 

เพี๊ยะ!!

ดวงหน้างามสะบัดไปข้างจนแว่นกันแดดถึงกับหลุดร่วง อี นาบีเบิกตากว้างเมื่อมือนั้นตะปบลงบนลำคอเนียนระหงของหล่อนอย่างแรง

“ฮะ...แฮซอก...!!

หญิงวัยกลางคนเรียกชื่ออีกคนเสียงแผ่วเบา ดวงหน้าของชายวัยกลางคนกราดเกรี้ยวบิดเบี้ยวจนแทบจำหน้าเดิมของอีกฝ่ายไม่ได้ อี แฮซอกทุ่มอีกคนลงโซฟาก่อนจะตวาดออกมาเสียงกร้าว

“เธอทำอย่างนี้กับฉันได้ยังไง!!?

“อะ...อะไรคะ กรี๊ดดดดดดดดด!!

นาบีกรีดร้องเสียงดังลั่นเมื่อแจกันใบเขื่องทุ่มเฉียดหัวหล่อนไปเพียงไม่กี่เซ็นต์ฯ แฮซอกปราดเข้ามาจิกเส้นผมสีดำขลับที่ยาวสลวย ก่อนจะตวาดถามออกมาเสียงกร้าว

“ทำไมเธอไม่ยอมบอกฉันว่าไอ้คนที่นั่งอยู่ในห้องประธานมันไม่ใช่อี ฮยอกแจน่ะ!!?

ฝ่ามือกร้านตบลงบนดวงหน้าหวานอีกครั้ง ฝ่ายหญิงตะเกียกตะกายผุดลุกและเว้นระยะห่างจากอีกคนให้มากที่สุด

“ระ...รู้ได้ยังไง”

“เพราะฉันแอบตามดูเธออยู่ตลอดเวลาน่ะสิ...”แฮซอกเหยียดยิ้มออกมาในที่สุด “...ฉันต้องรอบคอบถ้าหากคิดจะเลี้ยงงูพิษอย่างเธอเอาไว้ไม่ใช่เหรอ...”

นาบีกัดริมฝีปากของตนจนเลือดออก หล่อนพลาดเองที่ไม่ระวังตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นี่ ร่างงามนั้นสะดุ้งเฮือกเมื่อแฮซอกตวาดออกมาอีกครั้ง

“บอกฉันมาว่าไอ้เด็กคนที่อยู่บริษัทนั่นเป็นใคร!!?

“...”

“ท่าทางเธอเองจะรู้จักมันดีไม่ใช่เหรอ ถึงได้ปกป้องมันนัก บอกฉันมาสิอี นาบี! ไม่อย่างนั้น...”แฮซอกหยิบวีซีดีขึ้นมาหนึ่งแผ่นพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ดวงตาที่เบิกกว้างของอีกฝ่าย “...คลิปของเธอคงได้ไปถึงมือพี่ชายของฉันแน่ๆ”

“อย่านะ!!

นาบีกรีดร้องลั่นพร้อมกำกระเป๋าแบรนด์ของตัวเองไว้แน่น หล่อนกลั้นหายใจเมื่ออีกคนยื่นหน้าเข้ามาใกล้

“งั้นบอกมาสิ...ว่ามันเป็นใคร”

นาบีหลบสายตาอีกฝ่าย หลับตาแน่นก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงสั่นเครือ

 

“ฝาแฝดของฮยอกแจ...ชื่ออึนฮยอก ลูกชายของฉัน”

 

แฮซอกถึงกับนิ่งงัน จริงอยู่ว่านาบีเคยบอกเขาว่าฮยอกแจมีน้องชายอยู่คนนึง แต่เขาไม่คิดว่าเด็กนั่นมันจะเป็นแฝด ไม่น่าล่ะ...หน้าตาถึงได้เป็นพิมพ์เดียวกัน เหมือนจนตบตาคนทั้งบริษัทได้ เรียวปากหยักของคนฟังแย้มรอยยิ้มขึ้นมาเมื่อคิดอะไรดีๆออก

“งั้นเหรอ...มิน่า เธอถึงไม่ยอมบอกฉัน”แฮซอกหันมาจิบไวน์ ก่อนจะเอ่ยเสียงกร้าว “ไปได้แล้วนาบี”

อี นาบีมองอีกคนประกายตาแข็งกร้าว กวาดตามองอี แฮซอกอย่างมาดหมายก่อนจะก้าวออกจากห้อง หล่อนชะงักเมื่อได้ยินเสียงของอีกฝ่าย

“อ่อ...แล้วมีเรื่องอะไรต่อจากนี้เธอก็ควรจะบอกฉันทุกเรื่องนะ ห้ามปิดบังเอาไว้แบบในวันนี้อีก...”

มือเรียวประดับแหวนเพชรที่กำขอบประตูนั้นกำแน่น แล้วยิ่งจิกเล็บสวยเข้าไปในตัวไม้เมื่ออีกคนเอ่ยปากประโยคต่อไป

“...แล้วอย่าคิดว่าตัวเองเหนือกว่าฉัน หรือคิดจะทำอะไรกับคนอย่างฉันได้ง่ายๆ เพราะเธอเองก็คงไม่อยากให้ฮยอนซูรู้นักหรอก...”

 

“...ว่าอี แทมินแท้ที่จริงแล้วเป็นลูกของเขา หรือว่าฉัน”

 

**

 

“ทำไมคืนนี้ถึงมีประชุมด่วนได้ล่ะ”

อึนฮยอกเอ่ยถามเลขาหน้มหวานที่ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่รู้เหมือนกัน คิบอมเองก็ดูท่าจะหัวเสียเล็กๆ เรียกประชุมเหล่าผู้บริหารก่อนที่จะได้เวลาเลิกงาน ทำให้พวกเขาต้องไปรับอี ฮยอกแจมาเปลี่ยนตัวกับอี อึนฮยอกช้าลงไปอีกจนได้

“นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก แต่ฉันกำลังสงสัยว่าแฮซอกกำลังคิดจะทำอะไร”ทงเฮเอ่ยออกมาเสียงเรียบ ดวงหน้าหวานละมุนนั้นเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด “...ถ้าหมอนั่นเรียกประชุมในยามวิกาล มันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่”

คำพูดของอี ทงเฮทำเอาคิม คิบอมต้องชะงักเท้าที่กำลังก้าวเดิน เขากดโทรศัพท์ส่งข้อความหาพี่ชายของตัวเองไวๆ แต่สิ่งที่ตอบกลับมาทำให้รองประธานบริษัทโรสมาร์คมีสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งกว่าเก่า

พี่ยุ่งอยู่

น้อยที่ฮีชอลจะตอบกลับเขามาเช่นนี้ นอกจากงานนั้นยุ่งยากจริงๆ และอีกอย่าง...งานของคิม ฮีชอลตอนนี้คือการจับตาดูความเคลื่อนไหวของอี แฮซอกไม่ใช่เหรอ ขายาวก้าวเข้าไปหาอี ฮยอกแจตัวปลอมก่อนกระซิบเสียงเบาหวิว

“อยู่ใกล้ผมเอาไว้ ท่าทางจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแล้ว”

คำพูดของคนรักทำเอาอึนฮยอกหน้าเซียวลงอย่างเห็นได้ชัด บานประตูห้องประชุมเปิดออก อี แฮซอกกำลังหลับตาแน่นพร้อมเอกสารในมือ เหล่าคณะกรรมการผู้บริหารทุกคนจับจ้องมาที่ร่างของอึนฮยอกเป็นตาเดียว

การ์ดของแฮซอกก้าวเข้ามาล็อคตัวของอึนฮยอกไว้แทบจะทันที คิบอมกระชากมือที่แตะต้องคนรักของเขาออก ก่อนจะตวาดถามเสียงห้วน

“นี่พวกนายคิดจะทำอะไรน่ะ!!?

แฮซอกเงยหน้ามาจ้องดวงหน้าของคณะผู้บริหารระดับสูงที่หน้าเผือดสี ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ

 

“เด็กคนนี้ไม่ใช่อี ฮยอกแจ”

 

**

 

อะแฮ่ม สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคน หึหึ -..-//


ขอบคุณสำหรับการตอบรักอักลี่สวานที่ดีมากๆๆ (ปลื้มอ่ะ ปลื้ม >w<)

อีกไม่นานฟิคมหากาพย์กุหลาบก็จะจบลงแล้วนะฮับ หงส์อัปลักษณ์ก็จะมาแทนแหละ แฟนคลับคยูเฮอย่าน้อยใจไปนะว่าพักหลังไรเตอร์เขียนแต่วอนฮยอกกะคิเฮ

เพราะคยูเฮเองก็จะเปิดตัวฟิคเรื่องใหม่เหมือนกัน ไม่แน่อาจจะเปิดมา 2 เรื่องเหมือนที่คิเฮมีลัสดอร์กับอักลี่สวานก็ได้ ใครจะรู้หึหึ

ในปีนี้หากอยู่หน้าเพจของไรเตอร์ก็จะรู้กันว่า โรส จะรวมเล่มในปีนี้นะจ๊ะ แล้วก็มีฟิคคยูเฮที่จบไปอีก 2 เรื่องรวมเป็นเล่มด้วยกันด้วย หุหุ

แต่ไม่ต้องกลัวว่าจะรวมและขายปลายเดือนนี้นะจ๊ะ = =/ เพราะไม่ทัน (ฮือๆ)

ดังนั้นขายตอนไหน ไรเตอร์ก็กะเวลาไม่เถือกเหมือนกัน แต่คงหลังงานนี้ไปอีก 2-3 เดือนแหละ

เอาราคาค่าฟิคไปก่อนละกัน -____-

โรสมาร์ค = 600 บาท (2 เล่มนะเบ๋บี๋)

โรสซิน น่าจะประมาณ 700 (อันนี้ขอบอกเผื่อค่ะ = =)

คยูเฮ ประมาณ 300 บาท

ราคาอาจปรับขึ้นหรือลดก็ได้นะ แต่ง่ายๆ เตรียมเอาไว้เหอะ 2000 บาท (รวมค่าส่งด้วยนะ และแน่นอนว่ามีเงินทอน - -)

 ใครอยากได้ ให้เวลาเก็บเงินนะจ๊ะ -w-/


บะบาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1736 HyukJewel (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 21:15
    เป็นแม่ภาษาอะไร
    แต่ถ้าโดนถอดออกจากบ.กันหมด
    ก็น่าจะดี จะได้รักกับคนที่รักได้สักที
    #1,736
    0
  2. #1294 cioudy3130 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 10:07
    เป็นแม่ที่ดีมากเลยนะหาทางให้ลูกตัวเองเดือดร้อนได้ตลอด
    #1,294
    0
  3. #1236 ahfj (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 20:17
    ความลับเปิดเผยซะเเล้ว!

    เเล้วจะทำยังไงต่อไปละเนี่ย



    ว่าเเต่....วอนฮยอกเนี่ย

    หวานจังเลยอ่ะ อิจฉาเเล้วเนี่ย

    อ่านไปยิ้มไป น่ารักลืมโลกสุดๆ

    >
    #1,236
    0
  4. #1213 poy_junjun (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 22:22
    ความแตกแล้ว อึนฮยอก จะเป็นไงเนี่ย
    บอมปกป้องอึนฮยอกใหได้นะ
    #1,213
    0
  5. #1205 HIPPOPOTAMUS (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 18:50
    เตรียมเก็บตังค์ ตอนนี้ฮยอกน่ารักขึ้นเยอะมากอ่ะ
    #1,205
    0
  6. #1204 keroro (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 21:31
    ทำไงดี แฮซอกจะทำอะไรอึนฮยอกอ่ะ

    บอมต้องปกป้องฮยอกนะ



    อ่า....ส่วนฮยอกแจ น่าสงสารอีกแล้วอ่ะ



    #1,204
    0
  7. #1203 aomeii-bumeii (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 09:02
    คิบอมอ่าไม่ต้องรีบมารับฮยอกแจกลับขนาดนั้นก็ได้ ให้เค้าได้ใกล้ชิดกะซีวอนอีกสักนิดสักหน่อยเหอะน่า

    เอาเวลาไปจี๋จ๋ากะอึนฮยอกไปก่อน 

    ดูเหมือนตอนจบเรื่องราวที่บริษัทจะตึงเครียดนะ - -
    #1,203
    0
  8. #1201 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 17:17
    คิบอมแกรีบเหรอ 555555
    วอนฮยอก เกือบแล้วจริงๆ อีกติ๊ดเดียว =,.=
    ฮยอกอ่า T^T ทำเค้าร้องไห้อีกแล้ว บอกว่าอย่าร้องไงเล่าา ฮือ
    สงสารฮยอกแจมากอ่า T^T ทำไมต้องมาเจอแม่แบบนาบี Y Y วอนนายดูแลฮยอกดีๆนะ
    นาบีกับแฮซอก =*= จะไปไหนก็ไปไป๊! ทำไมทำงี้อ่บี T^T บอกความจริงทำไม
    ไม่นะ ห้ามทำอะไรอึนฮยอกนะ ตอนนี้อยากเตะแฮซอกออกนอกบริษัทมากมาย = =
    จะไปฟ้องฮยอนซู T^T // คยู มองฮยอกใหม่เหอะนะ
    # O.O หนูจะรีบเก็บตังค์นะไรเตอร์ โห่ยย T^T รักไรเตอร์มากมายอะ *ปาหัวใจใส่รัวๆ*
    น้ำตาแทบไหล T//T รักฟิคเรื่องนี้มากๆ ใจนึงไม่อยากให้จบเลย <<อ่าวเฮ้ย จะซื้อทั้ง
    โรสมาร์คโรสซินเลยย ><
    #1,201
    0
  9. #1200 tak (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 13:08
    อยากให้ฮยอกแจหนีจากซีวอนและนาบี แล้วอยากรู้ว่าแต่ละฝ่ายจะตามหาฮยอกแจด้วยเหตุผลอะไร



    แต่ก็สงสารฮยอกแจมากอ่ะ สงสารมากกว่าอึนฮยอกอีกอ่ะ



    ช่วงที่ฮยอกแจเจอแม่มันสะเทือนอารมณ์มากอ่ะ
    #1,200
    0
  10. #1199 euninch (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 11:37
    ขอสามคำนะ มัน หนุก มาก
    ไรท์โคตรจะเก่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    คืออ่านเรื่องนี้แล้วแบบ ไรท์ไปเขียนบทละครเหอะแม่ งโคตรสนุกคือเราชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ชอบแบบชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    หนุกโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
    #1,199
    0
  11. #1198 mhoomin (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 07:15
    เกิดเรื่องจนได้!! ไม่ว่ายังไงอี นาบี ก็ฉลาดน้อยเสมอเลยนะ
    แฮซอก แก!!! ไม่ตายดีแน่!!!!!
    คิบอมจะแก้ปัญหายังไงหล่ะเนี่ยยยยย!! คุณพีี่ชายก็ยุ่งอยู่ด้วย เฮ้อ!!!
    ณ ตอนนี้นะ อยากให้ยัยแก่นาบี ทำตัวเป็นแม่กับเค้าบ้าง
    ด้วยการสำนึกได้ แล้วไปบ้านชเว ซีวอน
    บอกฮยอกแจว่า ตาแก่แฮซอกรู้เรื่องแล้ว แล้วก็พาฮยอกแจกลับมา
    ชเวขา~ นาย..หลงฮยอกแจจริงจังแล้วหล่ะ หึหึหึ
    อี ฮยอกแจ นู๋มีคนเข้าใจนู่ที่สุดแล้วนะลูก~ ปริ่มมมมมมม!!! ㅠ.ㅠ
    โจ..จะมองฮยอกแจเปลี่ยนไปได้ยัง??
    เหมือนมินโฮจะเป็นกาวใจของทุกคนเลย ^^
    #1,198
    0
  12. #1197 กง.กี้55+ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 03:14
    โอ้ยยกำลังปริ่มกับวอนฮยอก

    บอมอึนดันมามีปัญหาซะงั้น

    ช่วงเวลาแห่งความสุขนี่มันสั้นจริงๆเล้ยย



    ยังไงก็สู้ๆนะไรเตอร์มาอัพไวไว

    #1,197
    0
  13. #1196 wonhyukza (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 00:49
    จริงนะ ซีวอน จะไม่ทิ้ง ฮยอกเเจ จริงๆนะ ห้ามทิ้งนะ

    สงสาร ฮยอกเเจ
    #1,196
    0
  14. #1195 * [J]o[L]ee[P]op ,, ♥ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 22:43
    จะผิดมั้ยท่าจะบอกว่าเกลียด อี นาบี T____________T
    คือแบบ... อะไรเว๊!! เป็นแม่ที่ไม่เหมือนคนเลยสักนิด
    สรุปนางไม่รักใครเลยใช่ปะ? นี่มีซัมติงรองกับแฮซอกด้วย?
    โอ้ยยยยย ช่างเปนผู้หญิงที่ครบเครื่องจิงกระทิงแดงมากคะ =...=
    คือแบบ... สงสารฮยอกแจกับอึนฮยอกจริงที่มีแม่แบบนี้
    เฮ้ออออออออออออออออออออออออออ


    แต่ไม่ว่าจะตอนไหนหรืออีกกี่ตอน เค้าก้อยังเอนเอียงไปหาฮยอกแจเสมออออออออ
    อาฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ TT
    สงสารฮยอกแจ !! เป็นเด็กมีปัญาหาที่อ่านที่ไรต้องอึดอัดทุกทีเลยอะ
    อยากจะรู้อดีตทั้งหมดของฮยอกแจมากๆอะ ทำไมเหมือนกดดันตัวเองอยู่ตลอดเลย
    อี นาบีต้องทำอะไรกับฮยอกแจไว้แน่ๆเลยอะ #แอนตี้นาบี
    ฮือออ สงสารๆๆๆๆๆๆๆ


    ทั้งๆที่ตอนนี้ยอมรับเลยว่าหวั่นไหวกับฉากกุ๊กกิ๊ก(?)ของวอนฮยอกมากกก
    ดีใจน้ำตาปริ่มที่คิดว่าจะได้อ่านอะไรหวานกับคู่นี้สักที...
    แต่ก้อนะ... วอนอ่า.. รีบๆเปิดใจแล้วทำอะไรให้มันชัดเจนสักทีนะ
    ถ้าพูดแล้วก้อห้ามคืนคำด้วย ไม่ทิ้งฮยอกแจก้อต้องห้ามทิ้ง!!
    แอบซึ้งตอนฮยอกไปช่วยมินโฮด้วยแหละ มันแบบ...
    ให้ความรู้สึกเหมือนฮยอกแจต้องทำอะไรได้ทุกอย่างเสียสละทุกอย่างเลยอะ TT

    ก้อหวังลึกๆว่าคยูจะเข้าใจและเปลี่ยนทัศนคติใหม่สะทีนะ^^

    โอ้ยยยยยยยยยยย แอบไปสกีมหน้าแฟนเพจมาแล้วว่าดีใจมาก
    ว่าจะได้เรื่องนี้มาครอบครอง T_______T
    คือแบบ ดีใจจริงๆ คือเราแบบ เราติดวอนฮยอกของไรเตอร์แถบจะทุกเรื่องเลยอะ
    แล้วแม่กุหลาบนี้ถือเปนเรื่องโปรดเลย ถ้าได้กุหลาบภาค2 นี่มาจริงๆ
    เราจิเอาไปขึ้นหิ่งบูชา 55555555555555555555


    ใจหายเหมือนกันนะที่จะจบแล้ว... แต่ไม่เปนไร
    แค่ได้อ่านน้องหงษ์และได้ข่าวว่าจะคัมแบ็คลัสดอร์เราก้อเปนสุขแล้วละค่ะ
    อิอิ


    ยังไงถ้ามีรายละเอียดอะไรก้อแจ้งได้เลยค๊า
    ทางนี้สแตนบายรอพร้อม!!!!
    สู้ๆค่ะ สอบเสดฉลุยๆแล้วกลับมาไวๆนะค่ะ อิอิ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 มกราคม 2556 / 22:47
    #1,195
    0
  15. #1194 kamoo (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 22:42
    ทงเฮไปไหนอะ 
    #1,194
    0
  16. #1193 boyozaa (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 21:55
    นาบี เลวไปนะ
    สงสารฮยอกแจ อะ วอนแกรักฮยอกแจ ้วใชมะ
    #1,193
    0
  17. #1192 mamey71 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 21:46
    กรี๊ดดดดอยากได้ค่าไรเตอร์สงสารฮยอกมากมีแม่แบบนี้ จะเกิดไรขึ้นกับอึนไหมน้ออ
    บอมปกป้องอึนให้ได้น้า
    #1,192
    0
  18. #1191 lvuhyuk (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 21:46
    อยากได้ rose sin เค้าจะรอระ
    ปล. rose mark เค้าเอามานอนกอดแว้ววววว
    #1,191
    0
  19. #1190 Murasaki_Violet (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 21:28
    อ้ากกกกกกกกกกกกกก!!! อัพแล้ววววว!!!!!!!!!!

    ตอนแรกเปิดมาไม่คิดเลยว่าจะอัพเพราะเห็นว่ายุ่งกับการสอบ

    คือแบบว่าๆ เห็นจำนวนตอนเป็น 54 นี่ เรากรี้ดดดดดดดดดแตกด้วยความดีใจค่ะ *ซับน้ำตาอย่างซึ้งๆ*



    เอาแหล่วๆๆๆๆ พี่วอนออกอาการอย่างชัดเจนแล้วค่ะ วอนฮยอกชัวร์ๆๆๆค่ะ

    ฮยอกแจก็หวั่นไหวนะเรา แหม พอได้ร้องไห้ต่อหน้าแล้วเนี่ย อะไรๆมันก็เปิดเผยเยอะขึ้นเนอะ ><

    ฮยอกแจทำหน้าที่พี่เลี้ยงได้ดีสุดๆอ่ะ ทุ่มสุดตัวมากๆ

    เพราะงั้นคุณฑ่อวอนก็ตอบแทนหนักๆนะคะ อิอิ



    เบื่อนาบีจริงๆ หาเรื่องงงง!!!



    ตอนต่อไปมันส์แน่ๆเลยอ้ะ ชอบความกดดันแบบนี้จัง ฮ่าๆ (โรคจิต)

    ใกล้จบแล้วเหรอคะเนี่ย.. ฮืออออ โรสซินเป็นฟิคที่เราตามอ่านอยู่เรื่องเดียวของวอนฮยอกเลยนะเนี่ย

    จบแล้วเราจะไปทำอะไร TT___TT!! แงงงงงงง

    หาฟิคสนุกๆ ที่มีการเชือดเฉือดทางธุรกิจ ผลประโยชน์ ความลับและตัวละครอย่างนี้ไม่ได้อีกแล้วอ่ะ
    #1,190
    0