ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 5 : -5-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 มี.ค. 54



 

คยูฮยอนที่กำลังจะขึ้นห้องนอนของตนเองเป็นต้องชะงักเมื่อเห็นร่างบอบบางของคนที่ได้ชื่อว่าน้องสาวได้แต่งตัว และกำลังจะออกไปที่ไหนสักแห่ง

“จะไปไหนน่ะซึงอา?

ชเว ซึงอาที่กำลังใส่รองท้าส้นสูง เงยหน้าขึ้นมามองอีกคนที่ได้ชื่อว่าพี่ชาย คยูฮยอนเดินมายืนอยู่ด้านหลังของหล่อน ร่างบางเอ่ยเสียงอ่อนหวาน

“ซึงอาจะไปหาฮเยอินค่ะพี่คยู รายนั้นน่ะโทรมาบอกว่ามีผู้หวังดีเขาติดต่อมาว่าเห็นพี่ซีวอนไปกับใครไม่รู้ แล้วก็เลยโทรมาชวนหนูออกไปชี้ตัว ท่าทางจะงานหนักอีกแล้วล่ะค่ะ”

คยูฮยอนเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะยิ้มหวาน “งั้นเดี๋ยวพี่ขับรถไปส่ง กำลังเบื่อๆอยากดูละครน้ำเน่าอยู่พอดี”

ชเว ซึงอาช้อนตามองอีกฝ่าย ก่อนจะหัวเราะคิก บ่นออกมาเบาๆ “...รายนั้นก็ไม่ไหวนะคะ มีเรื่องแบบนี้ทีไรก็ต้องเต้นเป็นเจ้าเข้า แถมชอบโทรมาชวนหนูไปด้วยอยู่เรื่อยเลย”

“เพื่อนเราก็นะ...”คยูฮยอนทิ้งตัวลงนั่งข้างน้องสาว เบะปากเหมือนขัดใจหน่อยๆ “...ผู้ชายเขาไม่รักแล้วก็ยังดื้อดึงอยู่นั่นแหละ เราเป็นเพื่อนก็น่าจะเตือนๆกันบ้างนะ”

“โอย! ไม่ฟังหรอกค่ะ...”ซึงอาส่ายหัวจนผมรุ่ยร่าย “...รายนั้นน่ะเขาเคยฟังใครที่ไหนล่ะ ไปกันเถอะค่ะ ขืนชักช้าเดี๋ยวจะโดนหางเลขไปด้วย”

คยูฮยอนหัวเราะ ก่อนจะโดนอีกคนฉุดแขนแล้วลากตัวออกไปพร้อมกัน ร่างสูงและร่างบอบบางก้าวขึ้นรถ และกำลังจัดแจงขับรถออกทางถนนใหญ่ เพื่อตรงไปหาคู่หมั้นขาวีนของพี่ชาย น้องสาวคนเล็กของบ้านก็เปรยขึ้นมาเบาๆ

“พี่ล่ะคะ? เมื่อไหร่จะมีแฟนกับเขาสักที เดี๋ยวก็แก่เกินวัยหรอกนะ”

“ไม่รู้สิ...”คยูฮยอนหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก่อนทำปากเบะน้อยๆ “...พี่ไม่อยากจะหัวหมุนเหมือนอย่างพี่ชายของเราหรอกนะ แล้วก็ชอบที่จะอยู่ลอยชายไปวันๆแบบนี้เสียมากกว่า หรือไม่...”

 

“...พี่ก็คงจะยังไม่เจอคนที่ถูกใจล่ะมั้ง”

 

**

 

“ใครโทรมาเหรอครับ”

ชเว ซีวอนเอ่ยถาม เมื่ออีกคนเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ของตนเอง ฮยอกแจเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

“โทรไปหารุ่นพี่ที่มหาลัยน่ะครับ เขาบอกว่าอยากเห็นคุณจะแย่อยู่แล้ว”ฮยอกแจขยับเก้าอี้ไปนั่งชิดติดกับอีกฝ่าย ยกมือขึ้นไล้แก้มขาวของอีกคน พร้อมแย้มรอยยิ้มอย่างพอใจ “...เสน่ห์แรงเหมือนกันนะครับเนี่ย ฮยอกแจชักหวงคุณแล้วสิ”

“หวงทำไมล่ะครับ ยังไงผมก็รักคุณแค่คนเดียว...”ชเว ซีวอนเลื่อนมือมาโอบกอดลำเอวบอบบางของอีกคนให้แนบชิดติดกายมากยิ่งขึ้น “...ยังไงผมก็ไม่หนีคุณไปไหนหรอกนะครับ”

“ถึงคุณจะหนี ผมก็ไม่คิดว่าคุณจะหนีผมพ้นหรอกนะครับ...”ฮยอกแจแย้มรอยยิ้มอ่อนหวาน ซบหน้าลงกับบ่าของอีกฝ่ายอย่างออดอ้อน ผิดกับแววตาที่วาวโรจน์เมื่อลับสายตาจากอีกฝ่าย “...และไม่ว่ายังไงผมก็จะไม่ยอมให้คุณดิ้นหนีไปไหนได้เป็นอันขาด เจ้านกไนติงเกล...”

คำพูดสุดท้าย เจ้าตัวกระซิบแผ่วเบาเหมือนเอ่ยกับตัวเอง

 

“...ถึงมีปีก ก็บินหนีไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”

 

ชเว ซีวอนก้มลงมาเหมือนจะฟังว่าอีกคนเอ่ยว่าอะไร หากแรงกระชากของใครบางคนทำเอาร่างสูงเซถลา ดวงตาคู่คมเบิกกว้างเมื่อเห็นดวงหน้าสวยจัดหากแววตาแข็งกร้าวของอีกฝ่าย เจ้าตัวเผลอหลุดชื่อนึงออกมาทำเอาดวงตาสีอำพันลุกวาบ

“ฮเยอิน!

คนทั้งร้านหันมองอย่างสนอกสนใจแทบจะทันที เมื่อคู่กรณีเป็นถึงนางแบบสาวชื่อดังที่ตอนนี้กำลังเป็นที่นิยมของคนทั้งประเทศ ชอง ฮเยอินหันไปมองคนที่นั่งไขว่ห้างจิบไวน์ดูสถานการณ์อย่างเงียบๆ ดวงตาสีอำพันที่มองมานั้นเหมือนถือดีอยู่หน่อยๆ เล่นเอาอารมณ์ที่คุกกรุ่นอยู่แล้วระเบิดออกมาในที่สุด

“นี่แกอีกแล้วเหรอไอ้หน้าด้าน!!

ฮยอกแจเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะชะงักเมื่อแก้วไวน์ในมือถูกกระชากแล้วสาดน้ำรสเยี่ยมนั่นใส่เขาเข้าเต็มหน้า ฮยอกแจเสยผมมองอีกคนอย่างแข็งกร้าว ผู้หญิงตรงหน้าตวาดใส่เขาเสียงสั่นอย่างคนที่เจ็บแค้นมามากมายนัก

“...เลิกมายุ่งกับคู่หมั้นคนอื่นสักทีจะได้ไหม!!? คราวที่แล้วที่บริษัทยังไม่เข็ดอีกหรือไง!? หรืออยากจะโดนมากกว่านั้นก็ได้...!!

ฝ่ามือขาวฟาดเข้าที่วงหน้าใสของคนที่นั่งนิ่ง ฮยอกแจรู้สึกหน้าชาแต่ก็ไม่คิดจะลงมือ เมื่อชเว ซีวอนปรี่เข้ามายื้อร่างหญิงสาวเอาไว้พร้อมๆกับคยูฮยอนที่ปราดเข้ามาห้ามปรามเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มรุนแรง

“ฮเยอินใจเย็นก่อนนะ...”หญิงสาวคนนึงเอ่ยเสียงอ่อน พยายามเอาน้ำเย็นลูบเพื่อนรัก

“ปล่อย!...”เสียงประกาศกร้าวคราวนี้ดังลั่น ขณะที่สะบัดมือออกจากการเกาะกุมของผู้ชายทั้งสองคนอย่างยากเย็น “...ฉันจะสั่งสอนให้มันรู้ซะบ้างว่าการที่มายุ่งวุ่นวายกับของๆคนอื่นมันเป็นยังไง!!?

“คนเข้ามองเต็มร้านแล้วนะฮเยอิน”คยูฮยอนเอ่ยปราม ส่งสายตาขอโทษขอโพยไปที่คนที่นั่งนิ่ง

“ช่างหัวมันสิ!!

“ฮเยอิน!!”เสียงตวาดดังลั่นจากคนที่เป็นตัวการ ชเว ซีวอนผลักร่างของอีกคนจนเกือบล้ม แล้วประกาศเสียงดัง

“อย่าให้มันมากเกินไปนะ! ถึงเราเป็นคู่หมั้นพี่แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะทำอะไรให้พี่เสียหน้าแบบนี้ได้นะ! ทำแบบนี้ไม่รู้จักอายบ้างหรือยังไง?

“มันสิคะสมควรอาย! มันสิ!!”หญิงสาวชี้หน้าคนที่นั่งนิ่ง ตวาดอย่างกราดเกรี้ยว “...หน้าด้าน! คิดจะแย่งผู้ชายของคนอื่นโดยไม่เจียมตัว!!

“ผมไม่เคยคิดแบบนั้นนะ!!”คนที่นั่งนิ่งปล่อยโฮออกมาในที่สุด ก่อนจะลุกพรวดแล้วกล่าวพร้อมเสียงสะอื้น “...ผม...แค่รักผู้ชายคนนี้เท่านั้นเอง!!

ชเว ซีวอนตวัดตามองคนพูด หากอีกฝ่ายกลับหยิบกระเป๋าของตนเองแล้วเดินแกมวิ่งออกไปซะก่อน ร่างสูงเลยหันมาสั่งคยูฮยอนสียงดัง

“นายพาสองคนนี้กลับไปส่งบ้านด้วยนะ! เดี๋ยวพี่มา!!

คยูฮยอนพยักหน้า ก่อนจะพยายามยื้อร่างของหญิงสาวอย่างสุดกำลัง ฮเยอินยังประกาศเสียงกร้าว มองตามคู่หมั้นของตัวเองที่วิ่งตามใครคนนึงไปจนลับตา

“พี่ซีวอน! พี่จะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะคะ ทำไม่ได้!!

“ทำไม่ได้เขาก็ทำไปแล้วล่ะฮเยอิน...”คยูฮยอนเอ่ยพึมพำ ก่อนจะดึงแกมลากอีกคนไปที่รถ “...พี่ว่าเรากลับบ้านกันก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวพี่จะไปส่งเอง อย่าดิ้นสิ!

มือเรียวของหญิงสาวตวัดไปโดนแก้วน้ำของโต๊ะข้างๆจนเจ้าของโต๊ะลุกพรวดขึ้นอย่างเอาเรื่อง คยูฮยอนละล่ำละลั่กหันไปขอโทษขอโพยอีกฝ่ายเป็นการใหญ่

“ขอโทษนะ...ครับ”

ร่างสูงชะงักกึกเมื่อเห็นดวงหน้าง้ำงอหากว่าสวยจัดของอีกคน ร่างบางยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นเช็ดคราบน้ำผลไม้ก่อนจะเอ่ยเสียงหงุดหงิด

“ไม่เป็นไรครับ”

คยูฮยอนแทบจะผลักร่างของชอง ฮเยอินให้ชเว ซึงอาไปรับหน้าที่ไปดูแลต่อ โดยไม่สนใจสองสาวที่กำลังลากกันไปตามตัวบงการที่เดินหายวับไปจากร้านอีกต่อไป

“ให้ผมเลี้ยงข้าวคุณเป็นการไถ่โทษนะ”รอยยิ้มใสซื่อทำเอาคนที่ถูกเสนอตัวใจเย็นลง หากก่อนที่จะปฏิเสธ ใครอีกคนที่มาด้วยกันก็เอ่ยขัด

“ไม่เป็น...”

“ก็ดีเหมือนกันนะครับ”

คนตัวเล็กหันไปทำตาดุใส่คนที่นั่งตรงข้าม “พี่ฮีชอล!

คิม ฮีชอลหันมาแย้มรอยยิ้มหวานให้โจ คยูฮยอน ก่อนจะเอ่ยชวนเสียงนุ่ม

“ไหนๆก็ไหนๆ ทานข้าวกับพวกเราสักมื้อจะได้ไหมครับ คุณ...”

“โจ คยูฮยอนครับ”คยูฮยอนฉีกยิ้มหวาน ยื่นมือมาสัมผัสกับมือของอีกคนเป็นการทักทาย

คิม ฮีชอลวาดยิ้มยั่ว ก่อนจะแนะนำตัว “ผม...คิม ฮีชอลครับ”

ดวงตาคู่คมมองคนแนะนำตัวชั่วขณะ ก่อนจะหันมามองร่างเล็กที่ยืนอึกอักอยู่ข้างกาย

“แล้วคุณ?

คนหน้าหวานสะดุ้ง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างอ่อนบาง หากนั่นก็ทำเอาคยูฮยอนฉีกยิ้มกว้าง

 

“ผม...อี ทงเฮครับ”

 

**

 

เสียงโทรศัพท์ที่ดังต่อเนื่องแบบไม่มีหยุดทำเอาฮยอกแจยิ้มเยาะ ทั้งๆที่ดวงหน้ายังมีคราบน้ำตาแห่งการหลอกลวงอยู่ มือเรียวยกขึ้นกดตัดสายมันอย่างไร้เยื่อใย

“โทรมาอีกสิซีวอน...”ร่างบางพึมพำแผ่วเบา “โทรมาเรื่อยๆ...ฉันจะได้รู้ว่านายเป็นห่วงอี ฮยอกแจคนนี้มากแค่ไหน”

ร่างบางหัวเราะคิก เมื่อเสียงโทรศัพท์แผดลั่นอีกครั้ง เขายกมือกดตัดสายมันอีกครั้ง รออีกไม่กี่สิบนาทีเจ้าตัวจะต้องวิ่งโร่มาหาเขาที่อพาทเม้นต์นี้แน่ ฮยอกแจกดโทรศัพท์ของอพาทเม้นต์ โทรลงไปที่ห้องอาหารด้านล่าง

“ขอเหล้าแรงๆมาเสิร์ฟที่ห้อง 910 หน่อยสิครับ แล้วก็...ถ้าหากมีผู้ชายที่เขาแวะเข้ามาตอนเย็นจะขึ้นมาหาผมล่ะก็...”ร่างบอบบางวาดยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน “...ให้เขาขึ้นมาได้เลยนะครับ”

เมื่อวางโทรศัพท์เป็นที่เรียบร้อย ร่างบอบบางหยัดตัวขึ้นเดินไปเลือกชุดนอนที่ตู้เสื้อผ้า ก่อนจะผลุบหายเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัว ระยะเวลาไม่นานเกินไป เสียงเคาะประตูเหมือนบ้าคลั่งก็ดังลั่น ฮยอกแจที่เปลี่ยนชุดเรียบร้อยเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำเมื่อเสร็จธุระ ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นเศร้าสร้อยและเปิดประตูให้อีกคน

ร่างสูงเหงื่อโทรมกาย มองสภาพของคนตรงหน้าด้วยแววตาอ่อนแสง มืออุ่นยกขึ้นแตะที่แก้มขาว หากทว่าอีกคนเบี่ยงหลบอย่างเย็นชา ทำท่าจะปิดประตูหากชเว ซีวอนเอื้อมมือมากันเอาไว้ ฮยอกแจเอ่ยถามเสียงเย็นชา

“ไม่ไปอยู่กับคู่หมั้นคุณเหรอครับ?

“ฮยอกแจ...”ชเว ซีวอนเอ่ยเรียกชื่ออีกคนเสียงนุ่ม “...ผมอธิบายเรื่องทุกอย่างได้นะ”

“ผมว่าไม่...”ร่างบางเอ่ยเสียงเครียด “...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกไม่ใช่เหรอครับ ที่เขามาระรานอึนฮยอกแบบนี้”

“ผม...”ดวงตาคู่คมหลุบต่ำอย่างสำนึกผิด เล่นเอาอีกคนมองร่างสูงด้วยแววตาแข็งกร้าวขึ้นมาทันควัน

ทำไมนะ...ทั้งๆที่ตัวเองก็มีคนของตัวเองอยู่แล้วเชียว

อี ฮยอกแจสูดลมหายใจลึกเหมือนดับอารมณ์ส่วนลึกของตนเอง ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงอ่อน เหมือนใจอ่อนให้กับอีกฝ่าย เบี่ยงตัวหลบอย่างนุ่มนวล

“เข้ามาก่อนเถอะครับ”

ดวงตาของซีวอนวิบวับขึ้นทันควัน ก่อนจะรีบเดินเข้าห้องของอีกคนไป ฮยอกแจปิดประตู ก่อนจะหันมาถามเสียงนุ่ม

“คู่หมั้นของคุณจะตามมาถึงที่นี่ไหมครับ”

ชเว ซีวอนชะงัก ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อน พร้อมตรงเข้ามาประคองร่างของอีกคน

“ไม่หรอกครับ! ไม่มีทาง...ผมไม่ยอมให้เขาเข้ามายุ่งวุ่นวายกับคุณถึงที่นี่ได้หรอกนะ”

จมูกโด่งจะกดลงบนแก้มนุ่มเหมือนเอาใจ หากอีกคนกลับเบี่ยงหลบอีกครั้ง คราวนี้ฮยอกแจดันร่างของอีกคนออกห่างอย่างเย็นชา ก่อนจะเดินไปเปิดประตูเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูอีกครั้ง ชเว ซีวอนหน้าเสียกับอากัปกิริยานั้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นงุนงงเมื่อเหล้ามีราคาขวดใหญ่ถูกอีกคนถือเข้ามาวางไว้ที่โต๊ะกลางห้อง

“นี่คุณจะดื่มเหล้าเหรอฮยอกแจ”

“ครับ”ร่างบางพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ “...ดื่มย้อมใจซักหน่อย”

ร่างสูงเอื้อมมือมาคว้าขวดเหล้าที่กำลังจะริน ก่อนจะเอ่ยเสียงเว้าวอน “อย่าดื่มเลย คุณน่ะไม่เคยดื่มเหล้าแรงๆแบบนี้มาก่อนเลยนะครับ”

ร่างบางชะงักกึก ก่อนจะหันมามองอีกคนตาใส วางแก้วเหล้าลงแล้วแย้มรอยยิ้มอ่อนหวาน

“งั้นคุณก็ดื่มแทนผมสิครับ ไหนๆก็ไหนๆ...”ฮยอกแจดึงอีกคนให้นั่งลงเคียงข้าง “...ถือว่าเป็นการลงโทษคุณด้วยเลยไง”

ชเว ซีวอนมองอีกคนอย่างงุนงง ก่อนจะพยักหน้าอย่างจำยอม

“ได้ครับ”

ฮยอกแจยัดเยียดแก้วในมือให้อีกฝ่าย ก่อนจะรินเหล้าให้อีกคนอย่างนุ่มนวล

“ดื่มสำหรับการที่ผมต้องโดนคู่หมั้นคุณตบในวันนี้...แล้วก็ดื่มสำหรับความเจ็บปวดและความวุ่นวายในวันนี้ด้วย”

“ฮยอกแจ...”เสียงเรียกครานี้อ่อนหวาน เหมือนอ่อนอกอ่อนใจนัก “...อย่าประชดผมสิครับ”

“งั้นก็ดื่มให้หมดขวดเลยนะครับคุณซีวอน”ร่างบางเอ่ยพร้อมรอยยิ้มอ่อนหวาน เอนศีรษะมาซบลงบนบ่ากว้างของอีกคนอย่างนุ่มนวล “...ไม่หมด ผมไม่ยกโทษให้น้า~

มือเรียวเลื่อนมาแตะและวางลงบนต้นขาของอีกคน ก่อนจะกระซิบเสียงหวาน แววตาท้าทายนั้นทำเอาชเว ซีวอนรู้สึกเหมือนเลือดในกายร้อนขึ้นอย่างน่าประหลาด

 

“...แล้วก็ไม่ยอมให้กับบ้านด้วย”

 

**

 

“เหรอ เป็นผู้บริหารอายุน้อยของบริษัทไลอ้อนจิวเวอร์รี่เลยเหรอ”

เสียงชื่นชมจากคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม คยูฮยอนยิ้มรับ ฮีชอลตบมือดังแปะ

“เก่งจริง อายุเธอน้อยกว่าพวกเราอีกนะ พอๆกับน้องชายฉันเลยมั้ง จริงไหมทงเฮ~

คนที่นั่งนิ่งมาตลอดการสนทนา พยักหน้าอย่างฝืดเคือง เหลือบมองคนที่ขยันส่งสายตาสื่อความหมายให้เขาอย่างอึดอัด ฮีชอลเริ่มบทสนทนาใหม่

“ทงเฮเขาก็เป็นผู้บริหารเหมือนกันนะ บริษัทโรสมาร์คน่ะ รู้จักไหม?

“เดี๋ยวนะฮะ...คุ้นอยู่”คยูฮยอนทำท่าครุ่นคิดอย่างไร้เดียงสา

ROSE MARK. บริษัทส่งออกจิวเวอร์รี่ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียไงล่ะ”ฮีชอลตอบให้ ทำเอาอีกคนอ้าปากค้าง “...ที่จริงบริษัทนี้ก็เพิ่งจะเข้ามาเปิดเครือข่ายที่เกาหลีนี่เนอะ”

“นั่นสิ...”ทงเฮเอ่ยออกมาเป็นครั้งแรก นับตั้งแต่บนโต๊ะอาหารได้มีบุคคลเพิ่มขึ้นมาเป็นสามคน “...แล้วก็เพิ่งจะมาเปลี่ยนชื่อใหม่ในรุ่นของประธานบริษัทคนใหม่ด้วย”

“ชื่อเมื่อก่อนรุ่นคุณพ่อของฉันกับนายก็ ROSE DIAMOND.”ฮีชอลหันมาเออออกับรุ่นน้อง ก่อนทำเสียงจุ๊ปาก “...กุหลาบเพชรตอนนี้กลายมาเป็นหน้ากากกุหลาบเสียแล้ว”

“ทำไมถึงเปลี่ยนล่ะครับ...”คยูฮยอนเอียงคออย่างสนใจ “...ชื่อเก่าก็เพราะดีออก”

“ท่านประธานของเราน่ะบอกว่าคนเราสมัยนี้ชอบใส่หน้ากากเข้าหากัน...”ฮีชอลหัวเราะในลำคอ “...ต่อให้ภายนอกดูดีแค่ไหนแต่สุดท้ายมันก็จอมปลอมทั้งนั้น คุณรู้จักหน้ากากกุหลาบไหมล่ะคยูฮยอน”

คยูฮยอนส่ายหน้า ดวงตาของอีกคนหรี่ปรือลงอย่างเจ้าเล่ห์

“หน้ากากกุหลาบ...ด้านในคือหนามแหลมที่มีพิษสง ใครที่ลุ่มหลงในความงามของเจ้าดอกกุหลาบเหมือนนกไนติงเกลก็ต้องโดนมันทิ่มตำด้วยกันทั้งนั้น เพราะอย่างนั้น...”

 

“...หน้ากากที่งดงามที่สุด แต่ก็อันตรายที่สุดก็คือหน้ากากกุหลาบ”

 

**

 

“อื้อ~ ไม่เอาน่า!

ฮยอกแจเบี่ยงหลบริมฝีปากที่เลื่อนมาซุกไซร้ที่ลำคอขาวผ่องของตนเอง ดวงตาสีอำพันมองมันอย่างไม่ชอบใจมากนัก หากร่างสูงก็ยังพยายามรั้งร่างของอีกคนเข้ามาในวงแขนอยู่นั่นแหละ เหล้าที่พร่องไปเกินครึ่งขวด บวกกับผิวกายของคนดื่มที่ร้อนระอุส่งผ่านกันทางผิวเนื้อ พอจะทำให้ฮยอกแจรู้ว่ายามนี้ซีวอนกำลังมัวเมาในรสเหล้า และต้องการจะมัวเมารสรักมากสักแค่ไหน

“ฮยอกแจ...”เสียงทุ้มยังครางเรียกชื่อของอีกคนอยู่อย่างนั้น ขณะที่เลื่อนฝ่ามือมาลูบไล้เรียวขาอ่อนขาว ริมฝีปากกดมาที่นวลแก้มและเลื่อนมาที่คิ้วยุ่งๆของอีกคน “...ผมคิดถึงคุณมากนะ ไม่รู้ตัวเลยเหรอ”

“รู้ครับ แต่ผมไม่ชอบให้คุณมาทำแบบนี้นะ”

ฮยอกแจพยายามเบือนหน้าหนีเรียวปากที่ประทับลงมาอย่างเร่าร้อน เขามองชเว ซีวอนด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะอุทานในลำคอเมื่ออีกคนดันร่างของเขาแนบเตียงกว้าง ดวงตาสีอำพันกลอกไปมาเหมือนจะหาหนทางในการหลีกหนีจากวงแขนแกร่งของอีกคน บ้าจริง! เขาไม่ชอบอะไรแบบนี้นะ!

ความคิดหนึ่งที่แล่นวาบเข้ามาทำเอาเจ้าของดวงตาสีอำพันชะงักกึก ก่อนจะยกยิ้มหวานแล้วเลื่อนฝ่ามือเข้าไปที่ใต้หมอนนุ่ม หยิบบางอย่างออกมา ก่อนเลื่อนมือมาโอบรอบลำคอคนที่กำลังซุกไซร้อยู่ที่ลำคอขาวของตน กระซิบเสียงหวาน

“อย่าใจร้อนสิครับ ถอดเสื้อผ้าคุณก่อนนะ”

ชเว ซีวอนแย้มรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองออก ดวงตาสีดำขลับชะงักเมื่ออีกคนเลื่อนมือมาปลดตะขอกางเกงเขาอย่างนุ่มนวล

“ฮยอกแจ...”

“คุณคิดว่าคุณคิดถึงผมคนเดียวหรือไงล่ะ”ฮยอกแจยื่นหน้ามากระซิบถามเสียงแผ่วหวาน กดจูบที่แก้มขาวอย่างนุ่มนวล “...ผมจะไม่ถอดให้คุณมากกว่านี้หรอกนะ”

ซีวอนหลุบตามองรอยยิ้มเย้ายวนของอีกคน อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่ทำให้เขารู้สึกว่าคนตรงหน้าตอนนี้ดูยั่วยวนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ฮยอกแจเอนตัวลงนอนบนที่นอนลายกุหลาบแดง ก่อนจะขยับขาเรียวกระถดเข้ามาใกล้ลำตัว มันไม่ได้เป็นท่ากางแข้งขาเหมือนเชิญชวน หากการหุบขาเข้ามาใกล้ตัวกลับทำให้อีกคนเห็นโคนขาอ่อนขาวได้เต็มที่ และกางเกงขาสั้นกุดที่ใส่อยู่ก็ดูจะไม่ช่วยปกปิดอะไรได้มากนัก

ฮยอกแจปรายตามองเรือนร่างแข็งแกร่งของอีกฝ่าย ท่าทางจะไม่ใช่นักธุรกิจที่ละเลยการออกกำลังกายเหมือนบางรายที่เขาเคยเจอมา หน้าขาวมันอันร้อนอย่างประหลาด เมื่ออีกคนเอื้อมแขนมาโอบกอดเรือนกายบอบบางของเขา ไอ้ท่าทียั่วยวนเมื่อครู่เริ่มหายไปเป็นลำดับจนเจ้าของวงแขนอุ่นอดคลี่ยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูไม่ได้

“รู้ไหมว่าตอนนี้คุณมันน่ากอดมากขนาดไหนน่ะ” เสียงกระซิบสั้นพร่าดังขึ้นที่ใบหูนิ่ม

ฮยอกแจหลบสายตาเร่าร้อนของอีกคน ผลักอกของอีกคนออกห่าง “...ผมว่าคุณเมามากแล้วนะครับ”

“ถ้าผมเมา...”ชเว ซีวอนจูบแผ่วเบาที่แก้มขาวอย่างรักใคร่ “...ผมคงไม่เห็นสีหน้าคุณชัดเจนขนาดนี้หรอก”

“ดะ...เดี๋ยว อื้อ~

ร่างบางเบิกตากว้างเมื่ออีกคนประทับริมฝีปากลงมา กลิ่นเหล้าเจือจางอบอวนเข้ามาพร้อมๆกับปลายลิ้นที่ตอนนี้มันสัมผัสเขาอย่างเร่าร้อนยิ่งกว่าใครไหนๆ ฮยอกแจเอามือดันออกอีกคนออกห่าง ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่ออีกคนเลื่อนฝ่ามือเข้ามาลูบไล้แผ่นอกบอบบาง กระดุมเม็ดเล็กถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว จมูกโด่งเลื่อนลงมาซุกไซร้ที่แผ่นอกขาว เสียงงึมงำดังขึ้นแผ่วเบา

“ฮยอกแจ...คุณสวยกว่าเมื่อก่อนอีกนะ”

“เหรอครับ...”ร่างบางเอ่ยอย่างยากเย็น พยายามกลั้นเสียงครางหวานที่อาจจะเล็ดลอดออกมาจากเรียวปากแดงฉ่ำ ฮยอกแจกำเส้นผมของอีกคนแน่นเมื่ออีกฝ่ายไล้เลียยอดอกสีสวยแผ่วเบา

“...คุณซีวอน...”

เสียงกระซิบหวาน ทำเอาอีกคนเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของเรือนร่างกึ่งเปลือยใต้ร่างของเขา

“...จูบผมหน่อยสิ”ฮยอกแจแย้มรอยยิ้มยั่วยวน

ซีวอนยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน ก่อนก้มลงประทับจูบที่เรียวปากอิ่ม ไล้ปลายลิ้นที่เรียวปากเต่งตึงก่อนจะแทรกเข้าชิมความหอมหวานด้านในอย่างย่ามใจ ก่อนจะต้องผละออกมาเมื่ออาการวิงเวียนจู่โจมอย่างรุนแรงที่ศีรษะ

“คุณซีวอนครับ...”ฮยอกแจแย้มรอยยิ้ม เมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของอีกฝ่าย ร่างบางโอบลำคอของอีกคนเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบถามเหมือนห่วงใย “...เมามาก...เลยเหรอครับ ผมว่าคุณเริ่มจะไม่ไหวแล้วสินะ”

“ผม...”

ร่างสูงเอ่ยได้เพียงเท่านั้น ภาพรอยยิ้มเย้ายวนของอี ฮยอกแจเริ่มพล่าเลือน จวบจนกระทั่งกลายเป็นมืดสนิท ชเว ซีวอนฟุบลงกับแผ่นอกบอบบางที่ตอนนี้มีร่องรอยของเขาอยู่เต็ม ฮยอกแจขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะผลักร่างของอีกคนออกจากอก ร่างบางหยัดตัวลุกขึ้นมาแต่งกายให้เรียบร้อย ขณะที่เอาเท้าเขี่ยร่างสมส่วนของคนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างรังเกียจ

“กระจอก...”

อี ฮยอกแจยิ้มเยาะ ก่อนจะหยิบมือถือของอีกคนขึ้นมา กดไล่หาเบอร์ของฮเยอินอย่างร่าเริง มือบอบบางเลื่อนมาแตะเบาที่แก้มขาวที่โดนใครบางคนตบอย่างรุนแรงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว เรียวปากขยับวาดเป็นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

 

“นึกเหรอว่าฉันจะปล่อยแกไปได้ง่ายๆ...ชอง ฮเยอิน”

 

**

มีหลายคนที่ชอบให้ไรเตอร์อัพทุกวัน...

แต่พรุ่งนี้ไรเตอร์จะขอทำลายความชอบนั่นโดยการไปไหว้อากงอาม่าสักหนึ่งวันนะฮับ - -;;

เดี๋ยวจะกลับมาอัพให้ต่อ กลับมาอยากเห็นเม้นท์ให้กำลังใจเพิ่มพูนอีกเยอะๆ =A= จะได้รีบแต่งแล้วเอามาอัพ หุหุ -..-

เรื่องนี้วอนฮยอก กะบอมฮยอก

แต่ว่ามันจะฮยอกไหนล่ะ =w= ระหว่างฮยอกแจ กะ อึนฮยอก - -...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1700 ChovySilver (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 20:21
    ถ้านางคนนั้นไม่ปัดแก้วนี่คยูจะได้เจอเฮมั้ย
    เข้าทางพอดีอ่ะ แหม่ สงสารคยู...
    เป็นพี่วอนนี่ฮเยอึนหัวฟาดโต๊ะตายไปละ -..-
    #1,700
    0
  2. #895 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2555 / 17:11
    ฮเยอิน !! แกกล้าตบฮยอกเรอะ -*- เดี๋ยวกระโดดเตะขาคู่เลยนี่ #ถ้าไม่ติดว่าเค้าเตี้ยอะนะ T^T 
    ฮยอกจัดการกับฮเยอินเลย 
    ลาตายกับตอนนี้ >,.< หุหุ 
    #895
    0
  3. #855 วารีสวรรค์ ^-^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 12:37

    ฮยอกแจ เลิศอ่ะ

    #855
    0
  4. #805 [ChaPloy]SJ13 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2555 / 05:46
    คยูเฮมาแล้วอ่ะไรเตอร์ ชอบมากๆๆๆๆ
    #805
    0
  5. #736 Mhoomin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 23:05
    ฮยอกแจเริดมากค่าาาาาา~ มาเหนือเมฆจริงๆ

    คุณชายชเวจะจัดการยังไงกับแม่คู่หมั้นนั่นหล่ะ??

    คุณฮีกับหมวยเฮมานั่งดูปฏิบัติการเอาคืนของฮยอกแจใช่มะ 555+
    #736
    0
  6. #180 ae snoopy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:30


    นู๋ฮยอกเริดมากคะเอาคืนได้สะใจดี
    #180
    0
  7. #179 yepat@dD (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:35
    คยูดูแบ๊วๆ น่าร๊ากกกก
    #179
    0
  8. #178 ze_gusy club (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 14:20
    อาหมวยมาเเล้วววววววววววว
    ติดตามตอนต่อไป
    #178
    0
  9. #177 พริกหยวก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2555 / 18:41
    อีทงเฮปรากฏตัวเเล้วววววววววว 
    ลุ้นๆๆๆ ต่อไปจะเป็นอย่างไร

    #177
    0
  10. #176 chokie~~minum^^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 14:03
    หนูฮยอกช่างยั่ว -.,-
    #176
    0
  11. #175 'MIN' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 11:45
    ฮยอก น่ากลัวมากที่สุดเลย
    #175
    0
  12. #174 phahae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:06
    คยูชอบทงเฮใช่มะ
    แต่เจ๊จะเล่นอะไรอ่ะ
    สงสารคยูนะ

    แต่สำหรับซีวอนจัดหนักๆไปเลย
    #174
    0
  13. #173 danger poppular (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 13:29
    อืม ชอบฮยอก
    #173
    0
  14. #172 kmkmkm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 10:42
    ฮยอกแจนี่เก่งสุดๆอร๊ากกกกกก



    ทำไมกี้เรื่องนี้ดูบ๊องแบ๊วล่ะ 55555555555
    #172
    0
  15. #171 JJ_loveSj08 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 22:02
    ฮยอก เอาตัวรอดเก่งมาก ลูก



    สงสัยเจ๊สอนมาดี



    การแก้แค้นให้อึน นับวันยิ่ง น่าติดตาม





    แล้วอึนเมื่อไรจะหาย ล่ะลูก





    #171
    0
  16. #170 euneun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 23:46
    ฮยอกใจร้ายกับคนอื่นได้เเต่ยกเว้นวอนไว้คนก็ดีนะคะลูก
    #170
    0
  17. #169 ไหม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 18:20
    ฮยอกแจร้ายกาจมากอะ ร้ายลึกสุดๆ

    สงสัยว่าอดีตมาจะเลวร้ายมากแน่ๆเลย

    วอนคงทำไว้เยอะ(?)



    เรื่องนี้คยูเฮหรอเนี่ย

    น่าติดตามมากเลย ชอบคู่นี้ๆ
    #169
    0
  18. #168 แก้มป่อง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 18:52
    เปนเรื่องแรกนะเนี่ยที่อ่านวอนฮยอกแล้ววอนแพ้ทางฮยอก ><

    ชอบอะ เร้าร้อนได้อีก ตอนแรกนึกว่าจะเสร็จวอนสะแล้ว

    แตคงไว้ใจไม่ได้ ถ้าวอนรู้วามจิงไม่แน่อาจจะ...



    อูยยย ไม่อยากกจะคิด 555555



    แต่นะ คุนคู่หมั่นแรงได้อีกอะ = =

    แล้วก้อขอกรี๊ดหน่อยนะค่ะ กรี๊ดดดดดดดด

    มีคยูเฮด้วย แอบชอบคู่นี้ อิอิ

    #168
    0
  19. #167 YYHK_HYUK_Sarang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 00:47
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย เชวหลับคาอกฮยอก อย่าให้เค้าสบประมาทได้ซิชเว ครั้งหน้าอย่าพลาดนะ ฮยอกกำลังจะเคลิ้ม ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด คยูเฮ ตอนแรกเห็นมีคยู นึกว่าจะเป็นคยูมินซะอีก อร๊ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชอบๆๆๆ
    #167
    0
  20. #166 กูไม่รู้...กูเมา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 15:17
    แก้มขาวๆของฮยอกต้องเป็นรอย ชเวรับผิดชอบด้วย ฮเยอินนั้น

    ระรานมากกกกกกกกกกก เมื่อไหร่ เขาจะถอดหมั่นกันเนี้ยยย

    คงไม่นานหรอกเนอะ ฮยอก ^^ ชอบฮยอกเวอร์ชั่นสู้คนจริงๆ ร้ายได้อีก

    ตอนแรก แอบคิดว่า จะซั่มกับชเวซะแล้วววว ฮ่าฮ่าฮ่า  ว่าแต่ว่าคยู

    ตอนแรก ยังไม่เจอคนถูกใจ ตอนนี้เจอแล้วใช่ปะ อิอิ คยูเฮใช่ไหม

    คู่นี้เราก็ชอบ อ่าาาา ชอบทกคู่เลยจริงๆ อยากอ่านทุกคู่เลย ติดตามๆ
    #166
    0
  21. #165 HIPPOPOTAMUS (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 11:48

    ฮยอกเเจ ร้ายไม่เบาเลยน๊า!!! เเต่ชอบฮยอกเเจเวอร์ชั่นนี้มากเลยอ่ะ รู้สึกว่าอันตรายดี อิอิ

    วอนก็นะ ดูบื้อๆ เเบบว่าโดนหลอกเเบบบื้อๆ ฮ่า อยากรู้จังว่าไปทำอะไรอึนฮยอกไว้ ฮยอกเเจถึงได้โกธาถึงเพียงนี้

    เเต่ยังไงฮยอกก็เก่งพอที่จะไม่เสียตัวใหเคณปลัดอ่ะนะ

    ชอบจังค่ะพี่ไรเตอร์  ขอบคุณสำหรับรายละเอียดเรื่อง the memory of ugly queen นะคะ

    เเล้วหนูจะรอพี่เปิดจอง ^^ อยากอ่านซะเเล้วซิ

    พี่ไรเตอร์สู้ๆนะคะ

    #165
    0
  22. #164 cupcake (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 21:14
    โอ๊ย ไม่ไหวแล้วอยากอ่านตอนต่อไป ฮยอกแจเราเชียร์เธอ สะใจมาก



    เต็มที่เลยนะ ยายซอง ฮเยจิน 555+ ไม่รอด ด๊องกะคู้น่ารัก >.< (คู่กันรึเปล่า??? เริ่มไม่แน่ใจ)



    ซีวอน เราไม่ชอบแกเลยนิสัยไม่ดี แต่สะใจพาร์ทของวอนฮยอกมากกว่า เพราะว่าสะใจดีฮี่ๆๆๆ









    ไรเตอร์รีบกลับมาไวๆนะ เรารออยู่ ^^ ~ สู้ๆ นะจ๊ะ รักษาสุขภาพด้วยนะจะได้ไ่ม่ป่วย
    #164
    0
  23. #163 moonoy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 14:34
    ตอนนี้เริ่มเข้าใจฮยอกแหละว่าทำไมโกรธวอนอ่ะ



    คิอวอนช่วยปกป้องคนที่รักหน่อยได้ไหม



    หรือไม่ก็จัดการปัญหาอะไรให้มันเรียบร้อยหน่อย



    ไม่ใช่ให้ฮยอกเป็นคนโดนกระทำ
    #163
    0
  24. #162 * [J]o[L]ee[P]op ,, ♥ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 10:08
    เทอช่างเร้าร้อนได้อีก อี ฮยอกแจ ><
    เอาคืนแบบนี้มันช่างยั่วยวนโดยแท้ แล้วนะ.. เกือบเสียท่าแล้วมั้ยละ?
    นี่ถ้าเกิดไม่มีตัวช่วยละก็ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง~
    อย่าเพิ่งมั่นใจขนาดนั้นเลยฮยอก... ไม่แน่นะ วอนอาจจะเอาคืนมากกว่าเดิมก้อได้
    ไม่รู้ถ้ารู้ึวามจริงขึ้นมาจะยอมเปนนกไนติงเกลหรือเปล่า?
    (ใช่ปะคะ่ไรเตอร เราเดามั่ว 555)

    ยังคงยืนยันว่าชอบฮยอกแจจริงๆค่ะเรื่องนี้ ><
    ยิ่งตอนโดนตบน่คิดว่าจะมีตบกลับซะแล้ว 555+
    แต่นะ... มันต้องเหนือชั้นกว่านั้นเนอะ คิกๆๆ
    แล้วนี่วางแผนอะไรอีกเนี่ย ><
    น่าลุ้นมากมายอะค่ะ อิอิ

    คยูเฮเจอกันแล้ว ~~>..<
    ต้องมาสร้างสีสันให้อีกแน่เลย คิคิ

    รอตอนต่อไปใจจดจ่อนะ
    ถ้ายังไงเดินทางไปไหว้อากงอาม่าโดยปลอดภัยนะค่ะไรเตอรื
    อยาลืมมาอัพบ่อยอีกนะค่ะ รอเสมอจ้า สู้ๆ ♥

    #162
    0
  25. #161 AOPHAK™ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 01:30
    ตายๆแรงงมากกฮยอกแจแต่เอาจริงๆก็สงสารซีวอนเนอะก็แค่รักมาก

    แต่ปล่อยให้คู่หมั้นมาระรานแบบนั้นก็น่าโมโห
    #161
    0