ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 48 : -13-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 868
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 พ.ย. 55

 

 

โจ คยูฮยอนกับอี ทงเฮกำลังกอดอกมองสามคนที่นั่งคุกเข่าทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม จียงยังสะอื้นฮักๆอย่างเสียขวัญ โดยที่มีทง ยองเบนั่งหน้าแหกอยู่ข้างๆ ชเว ซึงฮยอยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ผุดพรายบนขยับ ไม่ค่อยกล้าสบตาญาติผู้น้องนัก

“สรุปว่า...”ทงเฮเอ่ยคำพูดนึงออกมาอย่างกระอักกระอ่วนยิ่งนัก ชี้ไปที่จียงกับซึงฮยอน “...นายสองคนนอกจากจะเป็นคู่แข่งแล้ว ยังเคยเป็นคู่รักกันด้วยงั้นสิ?

“อือ”ซึงฮยอน

“ไม่จริ๊งงงงงงงงงงงงง!!”จียงหวีดเสียงออกมา ก่อนจะทำท่าเหมือนจะล้มลงไปแดดิ้นด้วยความปวดใจ เขารับความจริงข้อนี้ไม่ได้ รับไม่ได้ว่าร่างกายขาวสะอาดบริสุทธิ์ราวปุยเมฆนี่จะเคยมัวหมองเพราะต้องราคีคาวจากไอ้หน้าโหดนั่น

“จริงเด่...”ยองเบเอ่ยเหมือนจะหมดความอดทนอยู่รอมร่อ ชูมือของจียงขึ้นมา “...เห็นป่ะ นิ้วนางมึงยังสวมแหวนคู่รักของมึงกับมันอยู่เลย”

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!! ฉันไม่เชื่อออออ!!”จียงผวาหันมาจะตุบตับยองเบอีกครั้ง จนซึงฮยอนที่ใกล้ที่สุดต้องมาดึงคนตัวบางออกจากร่างเตี้ย กอดไว้แน่นแล้วถามเสียงจริงจัง

“จี!! นี่นายจำฉันไม่ได้จริงๆเหรอ!!?

ควอน จียงเหลียวมองเจ้าของอ้อมกอดอุ่น สบดวงตาคมเข้มระยะประชิด เหมือนลิ้นชักแห่งความจำที่ไม่ค่อยจะมีถูกแง้มออกมาเบาๆ

“เทมป์...?

“...”

“อ่อก!!

“จียงงงงงงงงงงงง!!!

“กูจะบ้าตาย...”ยองเบกุมขมับ มองซึงฮยอนที่เขย่าร่างของคนรักที่สลบเหมือดอย่างเอาเป็นเอาตาย ก่อนจะหันมาหาผู้บริหารระดับสูงสองคนที่กำลังปั้นหน้ายาก “...เอ่อ = =

“ตกลงว่านายไม่ได้เป็นหนอนใช่มั้ย”ทงเฮถามตรงๆ ซึ่งยองเบก็ส่ายหน้าวืด

“ผมกับเจ้าซึงฮยอนเราไม่รู้เรื่องการตลาดของบริษัทด้วยกันทั้งคู่ครับ แล้วตอนเวลามันทำงานมันก็ไม่ยอมโงหัวขึ้นมาจากงานหรอก จียงก็ด้วย พอมีของให้ออกแบบแต่ละทีพวกเราเลยจะไม่ได้เจอหน้ากันอยู่ช่วงนึง”

“จริง”คยูฮยอนพยักหน้า ซึงฮยอนเวลาทำงานมักเก็บตัวอยู่ในห้องทั้งวันทั้งคืน และพวกเขาก็บ้าเองที่สงสัยลูกพี่ลูกน้องคนนี้ แต่ก็นะ...ไม่นึกว่า

"แล้วทำไมนายไม่บอกว่า...ตัวเองเป็นคู่ขากับคนของโรสมาร์คอ่ะ” คยูฮยอนหันมาถามคนหน้าโหดที่ทำหน้าเจื่อนเมื่อความลับแตก

“ก็...”ซึงฮยอนหลบตาคยูฮยอนอีกแล้ว “...ตั้งแต่เห็นคู่ของนายกับคุณทงเฮแล้ว ฉันก็ไม่กล้าบอกพี่ซีวอนอ่ะ”

“...”

คราวนี้ทั้งคยูฮยอนกับทงเฮนิ่งกันไปทั้งคู่

“ถึง...ฉันจะรักแฟนมากแต่ว่า ฉันก็ยังอยากทำงานให้ไลอ้อนจิวเวอร์รี่นะ”

ดวงตาดุคมช้อนสบดวงตาของคยูฮยอนที่กำลังปั้นหน้ายาก ก่อนที่รองประธานของไลอ้อนจิวเวอร์รี่จะเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ

“งั้นกลับกันเถอะ”

ซึงฮยอนหน้าเจื่อนลงกว่าเดิม หลุบตามองหน้าขาวๆของจียงแล้วถอนหายใจออกมา ท่าทางจะไม่ได้เจอกันอีกนานเลย เขาส่งร่างบางให้ยองเบรับมาอย่างไม่ทะนุถนอมนัก ก่อนจะเดินคอตกตามโจ คยูฮยอนไปต้อยๆ

อี ทงเฮมองร่างแน่นิ่งของควอน จียงแล้วเม้มปากแน่น ก่อนจะหันหลังแล้วก้ามตามโจ คยูฮยอนไปอย่างไม่รอช้า

“คยูฮยอน”

เสียงหวานเรียกหา ทำเอาดวงหน้าคมนั้นหันมองอย่างฉงน ซึงฮยอนรู้แกวพอเลยก้าวขึ้นรถอย่างไม่รอช้า ทงเฮอ้ำๆอึ้งๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเบาหวิว

“ให้สองคนนั้นคบกันเถอะนะ”

“...”คยูฮยอนกำลังคิดว่าตัวเองหูฟาด

“พวกฉัน...จะไม่ว่าอะไรควอน จียงเลย พวกนายเองก็...สนับสนุนเขาเถอะ”

“...”

“...ซึงฮยอนน่ะ ดูจะรักจียงมากนะ”

“แต่ควอน จียงลืมเขาไปแล้ว...”คยูฮยอนเอ่ยเสียงราบเรียบ ทำให้อีกคนนิ่งงัน ดวงตาสีดำขลับสบดวงตาคู่หวานที่หลุบต่ำ

“การรักคนที่อาจจะไม่เห็นค่าความรักของเรามันคือความทุกข์...”

“...”

“...หากคุณไม่เข้าใจผมจะบอกให้ก็ได้ กับคนที่เรารัก...พยายามให้ตายยังไงก็เหมือนถมหินลงทะเลสาบ...”

“...”

“...ไร้ความหมาย มีเพียงฝันลมๆแล้งๆว่าเขาจะรักเราตอบบ้างเพียงเท่านั้น ทั้งๆที่เราไม่รู้เลยว่าแท้ที่จริงแล้วเรามันเป็นเพียงคนโง่คนนึงในสายตาของเขา และทุกคน...”

“...”

“...ซึงฮยอนเป็นพี่น้องผมคนนึง และผมจะไม่ยอมให้เขาต้องทุกข์ใจแบบนั้น”

คยูฮยอนหลบดวงตาคู่นั้น ก่อนจะเปิดประตูรถ ไม่ทันได้ก้าวเข้าไปนั่งมือเรียวก็คว้าเข้าที่แขนเสื้อของเขา เรียกให้หันไปมองอีกครั้งนึง

“แต่ว่านะ...”มือขาวที่กำแขนเสื้อนั่นกำลังกำแน่น “...บางทีถ้าพยายามอีกนิด เขาอาจจะเห็นค่าก็ได้นะ...”

“...”

“...คนที่ถูกรักน่ะ เอ่อ...!!

คยูฮยอนปลดแขนของตนเองออกจากการเกาะกุม ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ ท่ามกลางความนิ่งอึ้งของอีกคน

“ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังหมายถึงอะไร และก็...ไม่อยากรับรู้มันอีกต่อไปแล้วด้วย”

“...”

“...แต่ผมกำลังจะแต่งงาน...”

“...”

“...กับผู้หญิงที่เขาทั้งดี และเห็นค่าในตัวผม...”

“...”

“...ผมไม่คิดว่าผมจะทำร้ายเขาได้หรอกนะ”

“แล้วถ้านายไม่ต้องแต่งงานล่ะ...”ทงเฮถามกลับโดยไม่มองหน้าอีกคนเลยสักนิด “...คำตอบมันจะเป็นเหมือนเดิมหรือเปล่า?

“...”

ดวงตาสีสนิมช้อนขึ้นสบอีกคน นั่นเป็นครั้งแรก...ที่คยูฮยอนเห็นน้ำตาของอีกฝ่าย

 

“...แล้วถ้าฉันรักนายล่ะ คำตอบมันยังจะเป็นเหมือนเดิมไหม”

 

ดวงตาคู่คมเบิกกว้าง เผลอเซถอยหลังออกห่างอีกคนอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว โจ คยูฮยอนเม้มปากแน่น ก่อนจะตวัดสายตามองไปทางอื่นเหมือนไม่กล้าสบดวงตาที่พราวไปด้วยน้ำตานั่น อี ทงเฮก้าวเข้าไปใกล้อีกคน สูดลมหายใจลึกเหมือนจะรวบรวมความกล้าก่อนจะตวัดแขนโอบรอบลำคออีกฝ่าย ท่ามกลางความนิ่งงันของผู้ถูกกระทำ

“ฉันขอโทษ”

คำพูดเดิมๆเมื่อห้าปีก่อนหวนกลับมาอีกครั้ง คำที่ครั้งหนึ่งโจ คยูฮยอนเลิกที่จะปฏิเสธมัน อ้อมกอดนี่ก็เหมือนกัน...เป็นอ้อมกอดเดียวกับที่เขาผลักไสไปเมื่อห้าปีก่อน อ้อมกอดที่เขาคิดว่า...มันหลอกลวง

“พอเถอะ”

เสียงของคยูฮยอนสั่นเครือ หากอีกครั้งกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม เขากอดร่างสูงแนบแน่นยิ่งกว่าเก่า คยูฮยอนไม่ได้ผลักไส...เขาไม่มีแรงผลักไส ทำได้แค่ปฏิเสธมันด้วยคำพูดปากเปล่าเท่านั้น

“คุณกำลังคิดจะล้อเล่นกับผมอีกหรือไง”

อี ทงเฮชะงัก ผละออกมาสบดวงตาสีเข้มที่มีแต่ความเจ็บปวดนั่นอีกครั้งหนึ่ง คยูฮยอนถามเขาเสียงแผ่วเบา

“จะทำร้ายกันอีกไปจนถึงเมื่อไหร่กัน?

“...”

โจ คยูฮยอนผละจากอีกคนไปก้ามขึ้นรถ ทงเฮได้แต่มองเขาปิดประตูและบึ่งรถของตัวเองออกไปสู่ความมืด ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงทางเดินแล้วปล่อยน้ำตาของตัวเองให้ไหลออกมาเงียบๆ

 

ทุกอย่างมันคงจบแล้วจริงๆ...สำหรับพวกเขา

 

.

.

.

 

“คยูฮยอน...ฉันขอโทษ”ซึงฮยอนเอ่ยเสียงเบาหวิว ชะโงกหน้ามามองแววตาของอีกคน แสงไฟจากนอกรถ ทำให้เห็นว่ามันกำลังแดงก่ำ

“...คยูฮยอน”

มือที่เอื้อมจะไปแตะบ่าทำให้อีกคนต้องหักรถเข้าข้างทางอย่างรวดเร็วจนคนที่นั่งมาด้วยไม่ทันได้ตั้งตัว ซึงฮยอนมองอีกคนก้าวลงจากรถแล้วเดินไปทรุดตัวลงนั่งข้างแม่น้ำฮันซึ่งเลื่องชื่อ ด้วยความที่รู้นิสัยกันดี...นักออกแบบเบอร์หนึ่งของไลอ้อนจิวเวอร์รี่เลือกที่จะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

 

โจ คยูฮยอนกำลังร้องไห้

 

**

 

เช้าแรกของวันใหม่ชเว ซีวอนเลือกที่จะเดินไปสำรวจลูกชายคนเดียวที่เมื่อคืนมีไข้สูง ช่วงเช้านี้เขาตัดสินใจลางานครึ่งวันเพื่อพามินโฮไปหาหมอ ทันทีที่เปิดประตูออกไป...ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาอดแปลกใจเล็กๆไม่ได้

อี ฮยอกแจกำลังโอบกอดร่างเล็กๆที่ซุกตัวเข้าหาอ้อมแขนของอีกฝ่าย หลับพริ้มอยู่บนเตียงด้วยกันทั้งคู่ ซีวอนคิดว่านี่เป็นภาพหายากที่สุดเท่าที่เคยมีมา

“ฮยอกแจ...”หลังจากมองอยู่นานสองนานจึงตัดสินใจเอื้อมมือไปปลุก เห็นฮยอกแจขมวดคิ้วแล้วซุกตัวเข้าหาผ้าห่มอีกก็ต้องอมยิ้ม “...ฮยอกแจ เช้าแล้วครับ”

“อีกห้านาทีน่า...”เสียงหงุดหงิดออมแอมดังลอดมา ก่อนผ้าห่มจะถูกตวัดห่มจนมิดหัว ซีวอนรอบขำก่อนจะดึงผ้าห่มออก ซึ่งอีกคนก็ยื้อเอาไว้แน่น

“ไม่ได้! ผมโทรนัดหมอเยซองเอาไว้แล้ว! ลุกเร็ว!!

“เอ๊ะ!! ก็บอกว่าขอนอนอีกหน่อยยังไงเล่า!”คราวนี้กระชากผ้าห่มคืนมาแรงจนอีกคนที่ไม่ทันตั้งตัวหน้าคะมำเลย

ฮยอกแจขมวดคิ้วแน่นเมื่อรู้สึกเหมือนอะไรหนักๆหล่นเข้ามาทับที่ช่วงท้อง ลืมตาขึ้นมาตวัดตาดุใส่ก่อนจะชะงักกึก เมื่อเห็นดวงหน้าของศัตรูตัวฉกาจอยู่ห่างแค่ไม่ถึงฝ่ามือ ซีวอนก็เบิกตากว้าง ก่อนจะรีบหยัดกายลุกออกจากสภาพล่อแหลม คนตัวบางรู้สึกตื่นเต็มตาจนต้องรีบลุกขึ้นนั่ง ซีวอนเอ่ยออกมาเสียงห้วนๆก่อนออกจากห้องไป

“อาบน้ำแต่งตัวให้มินโฮด้วย ผมจะพาเขาไปหาหมอ”

“อื้อ”

ฮยอกแจกำลังคิดว่า...เช้าวันนี้นี่มันไม่น่าพิสมัยเลยจริงๆ

 

.

.

.

 

“มินโฮ~ เป็นไงบ้างครับคนเก่ง อ้าว! อึนฮยอกก็มาด้วยเหรอ”

เยซองเงยหน้าขึ้นมาถามตาใสปิ๋ง ฮยอกแจทำหน้าตางุนงง ก่อนจะชี้มาที่ตัวเองอย่างสับสน เล่นเอาหมอหนุ่มที่กำลังอุ้มมินโฮอยู่ต้องเอียงคออย่างสงสัย

“นี่ไม่ใช่อึนฮยอกหรอกครับ คุณเยซอง”ซีวอนไขข้อกระจ่าง ขณะที่เยซองยิ่งขมวดคิ้วเป็นการใหญ่ ซีวอนพยักเพยินไปที่อี ฮยอกแจที่ยืนนิ่ง “...นี่น่ะพี่ชายฝาแฝดของอึนฮยอกครับ ชื่ออี ฮยอกแจ”

“ฝาแฝด...”เยซองอ้าปากค้าง เขาไม่นึกจริงๆว่าอึนฮยอกจะมีฝาแฝดด้วย

“นี่เป็นคุณหมอเยซอง แพทย์ประจำตัวมินโฮ...เขาช่วยชีวิตน้องชายของคุณไว้”ซีวอนเอ่ยปากบอกคนข้างๆ ดวงตาสีอำพันเปลี่ยนไปวูบหนึ่ง ฮยอกแจเดินไปนั่งข้างๆหมอหนุ่มที่ยังมองเขาไม่ว่างตา

“คุณ...ช่วยอึนฮยอกไว้เหรอครับ”

ท่าทีของฮยอกแจแลดูจะลดความเย่อหยิ่งลง กับผู้มีพระคุณของน้องชาย เยซองพยักหน้ารับอย่างงงๆ ว่าตามตรงเขายังงงงวยไม่หายกับความจริงที่เห็นอยู่ตรงหน้า

“ครับ ผมเจอเขาตอนเดินเล่นที่ข้างแม่น้ำเมื่อห้าปีก่อนน่ะ...”

ฮยอกแจนิ่งไปนิด ก่อนจะหยัดตัวขึ้นยืนแล้วทำท่าจะคุกเข่าขอบคุณอีกฝ่ายจนเยซองถึงกับร้องลั่น ซีวอนเองก็อ้าปากค้าง

“มะ...ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้หรอกครับคุณฮยอกแจ! หน้าที่ช่วยคนน่ะมันก็เป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้วล่ะ!! ไม่ต้องถึงขนาด...”

“รับไว้เถอะครับ...”ฮยอกแจเอ่ยออกมาเสียงสั่น “...เขาน่ะ สำคัญกับผมมากจริงๆนะ”

เยซองได้แน่นิ่งงัน ได้แต่มองคนที่ก้มศีรษะจรดพื้นให้เขาสลับกับดวงหน้าเหมือนเห็นผีหลอกของชเว ซีวอนที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล หันมาสบดวงตาสีอำพันก่อนจะยิ้มออกมาจางๆ

“ท่าทางคุณจะรักน้องชายมากสินะฮะ”

“เขาเป็น...”ฮยอกแจหลบตา หันไปมองทางอื่น “...ชีวิตของผมครับ”

อีกสองคนที่ได้ฟัง ได้แต่นิ่งงันกันไปตามๆกัน

 

**

 

คิม คิบอมก้าวเข้าไปในห้องทำงานของประธานใหญ่แห่งโรสมาร์ค ช่วงเวลาที่ยังไม่ได้รับการยอมรับเต็มตัวว่าได้ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดของบริษัทแล้ว อี ฮยอกแจและทีมผู้บริหารหน้าใหม่ยังต้องทำงานกันอย่างหนัก อย่างเมื่อวานตอนหัวค่ำ เขากับฮยอกแจยังได้แค่แวบไปทานข้าวด้วยกันสองคน...อ้อ รวมเรียวอุคกับซองมินด้วย ขากลับสองคนนั่นกระซิบบอกเขาว่าฮยอกแจใจดีผิดปกติ ตอนแรกๆคิบอมไม่คิดมากอะไรนักหรอก แค่คิดว่าฮยอกแจอารมณ์อ่อนไหวเพราะถูกจับตัวไป อีกเดี๋ยวก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเลยไม่ค่อยสนใจอะไรมากนัก แต่หลังๆนี่ชักไม่ใช่...คิบอมรู้สึกว่าตัวเขาไม่ได้อยู่กับอี ฮยอกแจ

แต่อยู่กับ...

ร่างสูงสะบัดหน้าไล่ความคิดเหลวไหล เลขาหน้านิ่งหน้าห้องทำงานของฮยอกแจลุกขึ้นทักทายเขาอย่างเคย ก่อนจะทรุดตัวลงทำงานที่คั่งค้างไว้ต่อ คิบอมเคาะประตู...รออยุ่นานไม่มีคนมาเปิด ก็เปิดและเดินเข้าไปเองอย่างถือวิสาสะ ภาพที่เห็นทำเอาคิบอมต้องคลี่ยิ้มจางๆ

ร่างบางฟุบตัวลงนอนกับโต๊ะทำงานด้วยท่าทางหมดสภาพ คงจะเหนื่อยเพราะงานหนักในช่วงต้นเดือน ยอดขายของทุกบริษัทมักจะพุ่งสูงเมื่ออยู่ต้นเดือนเสมอ ก็แหม...คนได้เงินเดือนก็มักซื้อของที่ตัวเองอยากได้ตอนต้นเดือนเนี่ยแหละ ยิ่งปีใหม่ด้วยนะ อย่าให้พูดถึง พนักงานลาหยุดงานมากแค่ไหน พวกเขาก็ต้องทำงานหนักมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ไหนจะวางแผนการตลาดในปีต่อไปอีกล่ะ

“ฮยอกแจ...”คิบอมเขย่าปลุกอีกคน ร่างเล็กอือออออกมาก่อนจะหลับต่อ ร่างสูงทรุดตัวลงมองอีกคนพลางยิ้มน้อยๆอย่างเอ็นดู เอื้อมมือมากุมมือของอีกคนเอาไว้หลวมๆ “...ตื่นได้แล้วนะ”

รอยบางอย่างที่ข้อนิ้วนางทำเอาคิบอมขมวดคิ้ว ก่อนจะหลุบตาลงมองแล้วต้องนิ่งงัน รอยที่เหมือนถูกอะไรบางอย่างกดที่ข้อนิ้วแรกของนิ้วนางเป็นเวลานานจนเห็นเด่นชัดว่าเป็นลวดลายอะไร มือของคิบอมสั่นระริกเมื่อถลกเสื้อแขนยาวของอีกคนขึ้น

!!!

รอยกรีดที่ข้อมือขาวทำเอาคิบอมรู้สึกเหมือนน้ำตาตัวเองกำลังจะไหล ร่างสูงปล่อยแขนของอีกคนอย่างไร้เรี่ยวแรง คิบอมผละออก กวาดตามองคนที่ยังหลับสนิทเพราะความเหนื่อยอ่อนนั่นอีกครั้ง ก่อนจะก้าวออกจากห้องไป

“จุนกิ...”

เรียกเลขาหน้าห้องอีกฝ่ายเสียงสั่น อี จุนกิเงยหน้าขึ้นมามองอย่างงุนงง คิม คิบอมสั่งเสียงราบเรียบ

“...ไม่ต้องบอกฮยอกแจนะว่าฉันมาหา”

“ครับ”เลขาหน้าหวานเอียงคออย่างสงสัย

คิบอมก้าวเท้าเร็วๆแทบจะเป็นวิ่งกลับไปที่ห้องทำงานของตัวเอง ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งแรงๆที่เก้าอี้นวมของรองประธานใหญ่ ดวงหน้าเหมือนโดนผีหลอกซึ่งหากส่องกระจกมองก็คงจะดูไม่จืด มือเรียวควานสะเปะสะปะไปที่ลิ้นชักก่อนจะหยิบเอากล่องเครื่องประดับมาเปิดดู แหวนที่เขาเคยออกแบบให้ใครบางคน ด้านในมันสลักลายอะไรเอาไว้...เขารู้ดีที่สุด

คิม คิบอมเหยียดยิ้มสมเพชตัวเองออกมา นึกประณามตัวเองอยู่ในใจ

 

“อยู่ใกล้แค่นี้...เขาอยู่ใกล้แค่นี้เอง ทำไมนายถึงดูไม่ออกนะคิม คิบอม!!

 

**

 

“คุณรู้จักพี่น้องคู่นี้มากแค่ไหนเหรอครับคุณซีวอน”

เยซองเอ่ยปากถามขึ้นมาเมื่อฮยอกแจอุ้มชเว มินโฮที่ร้องไห้โยเยเพราะโดนฉีดยาไปปลอบประโลมอยู่ด้านนอก เพราะเจ้าตัวน้อยทำท่าค้อนควับๆใส่คนเป็นหมอและพ่อที่ไม่ยอมปกป้องตัวเองจากเข็มเล็กๆนั่น ซีวอนมองคนถามอย่างงุนงง

“ผมรู้จักอึนฮยอกพอสมควรครับ แต่กับพี่ชายของเขาน่ะ...”ร่างสูงเงียบไป นึกถึงท่าทีของอี ฮยอกแจที่มักใส่หน้ากากเขาหาเขาสมัยก่อน และตอนนี้ที่ทำตัวเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย “...ผมไม่แน่ใจ คุณเยซองถามทำไมเหรอ”

“อึนฮยอกเป็นคนที่ผมสนิทและไว้ใจเขาครับ...”เยซองตอบพลางยิ้มเสียแก้มกลม “...เพราะงั้นมีอะไรที่สามารถทำได้ผมเลยอยากจะช่วยเขา และที่สำคัญคือก่อนจะเป็นหมอเนี่ย ผมต้องเรียนจิตวิทยามาพอสมควร เลยรู้อะไรดีๆมามาก ไม่อย่างนั้นคงหยุดอึนฮยอกไม่ให้ฆ่าตัวตายไม่ได้หรอก”

“ครับ คุณเป็นคนเก่ง”ซีวอนยิ้มออกมาอย่างชื่นชมจากใจจริง เยซองหัวเราะออกมาอย่างเขินน้อยๆที่ชมตัวเองต่อหน้าคนอื่น ก่อนจะเข้าสู่โหมดจริงจัง

“คนน้องน่ะผมคิดว่าเขาไม่เท่าไหร่หรอกนะฮะ อึนฮยอกถึงจะอ่อนแอจริง แต่เขาก็มีมุมที่เข้มแข็งของเขาอยู่เหมือนกัน แต่อีกคนเนี่ยสิ...”

ชเว ซีวอนนิ่งงัน เมื่อสบแววตาเป็นกังวลของหมอหนุ่ม

“...ตอนที่คุณออกไป ผมคุยกับเขาแค่ไม่กี่คำแต่ก็พอจะมองออกนะฮะว่าพี่ชายของอึนฮยอกน่ะ เข้าขั้นน่าห่วงกว่าน้องชายตัวเองเยอะเลย”

“หมอนั่น...ผมว่าคงไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกครับ”ซีวอนแย้งออกมาเบาๆ “...ท่าทางเขาเข้มแข็งจะตาย แถมยังฉลาด เจ้าเล่ห์เป็นกรดเลย”

“ไหนคุณบอกรู้จักเขาไม่เท่าไหร่ไงครับ”เยซองถามกลับอย่างซื่อๆ

ซีวอนยิ้มแหย “ผมรู้จักเขาแค่ช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็รู้ครับว่าเขาน่ะเอาตัวรอดเก่งขนาดไหน เรื่องเล่ห์เหลี่ยมนี่ไม่มีใครเกิน มีหลายคน...ตกหุมพรางเขามานักต่อนักแล้ว”

“แต่ผมว่าตาเขาเศร้าๆนะฮะ...”เยซองพูดต่อ หยิบกระดาษมาเขียนจ่ายยาให้คนไข้ตัวน้อยของตนเอง “...ท่าทางเขาจะรักอึนฮยอกมาก อาจจะมากกว่าตัวเองซะด้วยซ้ำ ถ้าเป็นแบบนั้นเขาก็จะเป็นคนที่น่าสงสารมากคนนึงเลยล่ะ”

“น่าสงสาร?”ซีวอนเอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ

“ครับ”เยซองยื่นใบจ่ายยาให้อีกฝ่ายพร้อมยิ้มจางๆ

 

“คนที่ไม่เคยรู้ค่าของตัวเองน่ะ เป็นคนที่น่าสงสารไม่ใช่เหรอฮะ?

 

**

 

“นี่คืองานดีไซด์ใหม่ของผมครับหัวหน้า”

ควอน จียงเอ่ยด้วยท่าทางเหมือนวิญญาณตัวเองกำลังหลุดลอย อึนฮยอกก้มมองงานวาดเขียนที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองสภาพอิดโรยของนักออกแบบเบอร์หนึ่งแห่งโรสมาร์ค ภาพกระดาษนั่นเป็นภาพการ์ตูนโป๋เสียส่วนใหญ่ เขาถามเสียงเบาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“นี่งานเหรอ?

จียงหลุบมองกระดาษในมือก่อนจะอุทานออกมาเบาๆ หันมาเปิดแฟ้มของตัวเองที่ใหญ่เทอะทะ

“มะ...ไม่ใช่ครับ! อันนี้ต่างหาก อันนี้ๆๆๆ...อุ๊ย =[]=!!

แฟ้มงานตกเกลื่อนกระจายรอบทั่วสารทิศ จียงหลับตาปี๋เตรียมตัวโดนว้าก ก่อนจะเปิดตาขึ้นเมื่อไม่เห็นว่ามีเสียงใดเล็ดรอดจากเจ้านายของตัวเองเลยสักนิด

“เอ่อ...”แล้วยิ่งงงเป็นไก่ตาแตกเข้าไปอีกเมื่อเห็นอีกคนกำลังก้มๆเงยๆเก็บรวบรวมงานของเขาให้เข้าที่อย่างเก่า อึนฮยอกส่งงานให้อีกฝ่ายก่อนจะเอ่ยเสียงเบาอย่างคนใจเย็น

“งานใหม่อยู่หน้าไหน?

จียงยื่นงานใหม่ให้ด้วยท่าทางประหลาด เหมือนช๊อคจนไม่รู้จะพูดว่าอะไร ถ้าเป็นเมื่อก่อนฮยอกแจคงจะเตะโด่งเขาออกจากห้องไปแล้วล่ะ

“ใช้ได้นี่...”อึนฮยอกเอ่ย มองตามความสวยงามแม้ตัวเองจะไม่ค่อยมีเซซ้นต์เรื่องพวกนี้มากนัก “...งั้นก็...”

พรึ่บ!!

งานกระดาษถูกแย่งไปจากมืออย่างรวดเร็ว อึนฮยอกหันไปก็ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างสูงของคิม คิบอมที่มาหยุดอยู่ด้านหลังตอนไหนก็ไม่อาจทราบ ก้มมองพินิจงานนั่นแล้วเอ่ยออกมาเสียงราบเรียบ

“นี่ตั้งใจทำงานแล้วเหรอจียง?

“อ่า...”คนถูกโจมตียกมือขึ้นเกาท้ายทอย หลบตาดุๆของรองประธานแห่งโรสมาร์ค คิบอมวางงานของอีกคนลงบนโต๊ะแรงๆ

“งานเก่าๆของนายยังดีกว่านี้มาก ตอนนี้อารมณ์ศิลป์หายไปไหนกันหมดไม่ทราบ?

“คือผม...”จียงหลุบตาต่ำอย่างคนสำนึกผิด “...พักหลังมีเรื่องวุ่นๆนิดหน่อยครับ”

“อย่าให้วุ่นขนาดฉันต้องออกคำสั่งพักงานนายก็แล้วกัน”คิบอมเอ่ยเสียงราบเรียบ ทำเอาอีกคนตัวแข็งทื่อแล้วทำหน้าจะร้องไห้ออกมา

“ใจเย็นสิคิบอม ฉันว่า...”

อึนฮยอกเอื้อมมือมาแตะท่อนแขนของอีกคนแผ่วเบาหากถูกเบี่ยงหลบอย่างเย็นชา

“นายเงียบไปเลย”คิบอมเอ่ยเสียงเย็น ไม่มองหน้าอีกคนเลยสักนิด “...ถ้าทำงานไม่เป็นก็เอามาให้ฉัน อยากให้โรสมาร์คล่มจมในขณะที่นายกำลังทำงานอยู่หรือไง”

อึนฮยอกนิ่งงัน ขณะที่จียงทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ คิบอมหันมาเอ่ยสั่งนักออกแบบตัวเล็กเสียงเรียบ

“ไปคิดมาใหม่ แล้วเอางานที่ดีกว่านี้มาส่งฉัน เข้าใจมั้ยจียง?

“ฮะ”รับปากแล้วก็ได้แต่เดินคอตกออกจากห้องของประธานไปอย่างเซื่องซึม

“คิบอม...”อึนฮยอกเรียกอีกคนที่ยังทำท่าทางห่างเหิน เอ่ยเสียงเบาหวิว “...ขอโทษ”

“อี ฮยอกแจไม่ใช่คนที่จะเอ่ยปากขอโทษใครง่ายๆ...”คิม คิบอมเอ่ยเสียงเรียบ เล่นเอาเจ้าของดวงตาสีอำพันชะงักงัน ดวงตาคู่คมเบือนมาสบ อึนฮยอกคิดไปเองหรือเปล่านะที่อีกคนทำท่าเหมือนกำลังโกรธเขาอยู่...มากๆเลยล่ะ

“...ผู้บริหารทุกคนพอใจในท่าทางนอบน้อมที่เปลี่ยนไปของนาย แต่ไม่ใช่ทั้งหมด พวกเขากำลังจับตามองงานของนายอยู่ ถ้านายเกิดพลาดพลั้ง ฉันรับประกันว่าอี แฮซอกต้องเข้ามาซ้ำเติมนายอย่างไม่รอช้า”

“ขอโทษ...”

“นายพูดเป็นแต่คำว่าขอโทษหรือยังไง!?

เสียงตวาดที่ดังลั่นทำเอาอึนฮยอกถึงกับชะงักงัน คิบอมเหมือนจะรู้ตัวเลยพยายามสูดลมหายใจให้ลึกๆ สงบสติอารมณ์ของตัวเองให้มากที่สุด

“งั้น...”อึนฮยอกรู้สึกเหมือนขอบตาของเขาเริ่มจะร้อนผ่าวขึ้นมาแล้วสิ “...งานหน้าฉันจะปรึกษานายนะ”

“นายช่วยบอกฉันให้ครบทุกเรื่องได้ไหม...”คิบอมเอ่ยออกมาเสียงสั่น “...เรื่องอะไรที่ฉันควรรู้ หรือไม่ควรรู้...ช่วยบอกฉันบ้างได้ไหม”

เจ้าของดวงตาสีอำพันชะงัก ช้อนตามองอีกคน คิบอมหลบตาก่อนจะก้าวออกจากห้องนั้นไปอย่างรวดเร็ว อี อึนฮยอกเม้มปากแน่น ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างเหนื่อยอ่อน

“พี่ฮะ...”ดวงตาสีอำพันตวัดมองป้ายตำแหน่งที่มีชื่อของอี ฮยอกแจแปะหราอยู่ “...ผมคงเป็นประธานของโรสมาร์คไม่ได้หรอกนะ”

 

เพราะผมไม่ได้เก่งกาจ หรือเข้มแข็งเหมือนพี่เลยสักนิด

 

**

 

อะแฮ่ม ไรเตอร์คาดว่า คงมีหลายคนได้ยินข่าวแว่วๆเรื่องเอ็นซีในเพจมาบ้างแล้ว แต่มันอีกสักพักนึง ไรเตอร์ยังไม่ลงตอนนี้นะคะ *-*/ ใครที่ไปดูคอนก็ขอให้สนุกกับคอนเอสเอ็มนะคะ ^^ (ดูเผื่อไรเตอร์ด้วย อะฮึก T^T)

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมในเพจของไรเตอร์นะจ๊ะ =w=// อยากให้สิทธิพิเศษอยู่ แต่ขอคิดก่อนเน้อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1729 HyukJewel (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 03:23
    บอมอย่าตะหวาดน้องเส้!
    เพราะอึนอ่อนแอ แต่ร้องไห้ได้ 
    แต่ฮยอกไม่ใช่ ฮยอกต้องเก็บมันไว้ตลอด
    โอยยยยยยยยยยยยยยยยย
    อึดอัดดดดดดดดดดดดดด 
    #1,729
    0
  2. #1635 PingPing (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 11:26
    เจ็บปวดอ่านตอนนี้ทีไรแล้วเหมือนมีอะไรมาจุกอก

    เหมือนชีวิต มีคนรอบข้างแต่ไม่มีใคร เราเลือกเขาก่อนเสมอ

    แต่เรามักไม่ถูกเลือกจากใคร...
    #1,635
    0
  3. #1113 HIPPOPOTAMUS (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 08:44
    บอมรู้เเล้ว

    สงสารฮยอกเเจอ่ะ อึนฮยอกคนรักเยอะเเล้ว จะว่าไปก็แอบเคืองไรเตอร์ เอ๊ะ

    ก็อึนมีเเต่คนรักนี่น่า อิอิ ล้อเล่นจ้าไรเตอร์
    #1,113
    0
  4. #1059 guss (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2555 / 18:21
    ฮืออออ เป็นฟิคที่เศร้า เเต่สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!

    สนุกมากชอบมากเเละจะติดตามจนกว่าจะจบ



    ้ีฮยอกเป็นคนที่ทำทุกอย่างเพื่ออึนจริงๆนะ

    อยากให้อึนแฮปปี้

    ส่วนคยูกับเฮก็ จากใจเลยอ่านเเล้ว โอ้ยยย

    ทำไมความรักของนายมันเศร้าอย่างนี้ฮะ เเต่ที่มันเป็นอย่างงี้ก็เพราะเรื่องก่อนหน้านี้ด้วยละนะ

    ก็ต้องรอดูกันต่อไป เพราะคยูเองก็ยังรักทงเฮอยู่ไม่งั้นก็คงพูดตัดใจไปนานเเล้วอะ



    สงสารอึนที่โดนพูดเเรงเเบบนั้น

    บางทีบอมอาจจะโกรธก็เลย....

    เฮ้อออ รีบๆเคลียร์กันนะ
    #1,059
    0
  5. #1057 ae snoopy (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2555 / 12:32


    ยิ่งอ่านทุกตัวละครยิ่งน่าสงสารอะ
    #1,057
    0
  6. #1042 keroro (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 21:28
    บอมใจร้าย.....



    ก้อนี่มันEhจะทำแบบHjได้ไง



    ยังไงก้อควรคิดว่าEhมีเหตุผลที่ต้องโกหกนะ





    ส่วนkyuhaeเจบจิงๆ เข้าใจkyuนะด๊องก้อเจบไม่ต่างกัน

    Kyuให้อกาสโตัวเองอีกสักทีเถอะนะ....เไม่อยากเหนใคต้องไห้อีก

    เพราะคนอ่านก้อจะร้องเหมือนกันTYT



    Hjน่าสงสารจิงอย่างที่หมอเยซองบอก....เริ่มสับสนจะเชียwonhyukjaeดีไหมอ่ะ

    แต่hyukjaeรักบอมอ่ะ?
    #1,042
    0
  7. #1040 MMM (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 01:08
    คือแบบ ฮยอกน่าสงสารมากเลยจริงๆ

    ไม่เคยเห็นค่าตัวเอง มองตัวเอง not ok ตลอด

    แทบไม่เคยจะทำเพื่อตัวเองเลย

    ทางอึนก็ยังไม่สงสารมากเท่าฮยอก เพราะยังไงอึนก็ยังมีคนรักเยอะกว่าฮยอก

    ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าวอนรักฮยอกบ้างหรือเปล่า ... มองฮยอกให้ดีหน่อยสิ

    จริงๆแล้วหลายอย่างมองผิวเผินก็ไม่ได้ มองไปลึกๆดิ ฮยอกเจ็บมากนะ

    ฮยอกอ่อนแอมากนะ



    คิบอมนี่ก็รู้แล้วว่าเป็นอึน ... ยังรักอยู่เหมือนกันใช่ปะหละ

    ปกป้องอึนให้ดีนะ คิดว่าแกก็คงไม่ไปรักฮยอกง่ายๆเพราะได้กับเค้าครั้งเดียวหรอกมั้ง

    ไม่งั้นถ้ารักฮยอก ก็คงต้องจับอึนมาเค้นแล้วหละ ไม่พูดแบบนี้หรอก



    ส่วนคยูเฮ .... แง่มๆๆๆๆ

    คู่นี้ ดราม่าต่อกันเลยทีเดียว หมายถึงดราม่าเหมือนกันกับคู่อื่นเลยอะ

    คนมันเจ็บแล้วจำหนิเนอะ T.T



    อิอิ ... เวิ่นซะยาว

    เราชอบฟิคเรื่องนี้มากเลยนะคะ

    มาลงอีกเถอะค่ะ มี NC ไม่มี NC เราก็ชอบอ่านทั้งนั้น

    ชอบมากจริงๆนะคะ ^^



    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ค่ะ
    #1,040
    0
  8. #1038 aomeii-bumeii (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 13:28
    คิบอมนายกำลัง โกรธ น้อยใจ หรือรู้สึกยังไงกันแน่ แต่ทำไมต้องแสดงความรู้สึกออกมาแบบนั้นด้วย คู่คยูเฮ ดราม่าได้ที่เลย แล้วว่าแต่ ถ้าคยูไม่ได้แต่งงานจริง ๆล่ะ มันจะเปนยังไง คู่เทมป์จี คู่นี้แลดูงงๆ ช๊อคโลก สงสารก็แต่ยองเบ - -
    #1,038
    0
  9. #1037 Bokyu. (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 21:12
    อ่าวววว

    คยูเฮดราม่าเลย T^T
    #1,037
    0
  10. #1036 sanphet (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 21:03
    บอม รักอึนฮยอกอยู่ตลอดเลยชิมิ

    สงสารฮยอกแจจจจ
    #1,036
    0
  11. #1035 mhoomin (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 13:04
    โจคยูฮยอนจะทำยังไงต่อไปนะ จะแต่งมั๊ย?? ในเมื่ออีทงเฮบอกมาขนาดนี้แล้ว
    ชเวซีวอนมองอีฮยอกแจด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปแล้วหรือยังน๊า??
    คิมคิบอมจะทำยังไงต่อไปกับความจริงที่ได้รู้แบบไม่ทันตั้งตัวนี้อ่ะ??
    #1,035
    0
  12. #1034 kamoo (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 01:25
    ทงเฮก็เปิดเผยความรู้สึกออกมาขนาดนี้แล้ว  คยูจะใจแข็งทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแล้วไปอีกทำไม

    ยังยืนยันคำเดิมว่าสงสารคู่นี้มากที่สุด  เหมือนจะโดนหางเลขได้ด้วยอะ
    #1,034
    0
  13. #1033 geejajaa (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 00:26
    วอนฮยอกน่ารักมากอ่ะ ฮยอกพออยู่กับเด็กเลยดูอ่อนและบอบบางลง

    คยูเฮและเทมป์จี น่าสงสาร รักระหว่างศึกนี่มันทำใจลำบากจริงๆ
    #1,033
    0
  14. #1032 lvuhyuk (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 23:38
    อีฮยอกแจน่าสงสารน่ะ ฉะนั้นพี่วอนต้องช่วยฮยอกนะค่ะ
    #1,032
    0
  15. #1031 mamey71 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 23:11
    โถบอมมมมรู้แล้วก็ทำฟอร์มซะงั้นแล้วจะเข้าใจกันไหมเนี่ย
    วอนฮยอกก็น่ารักจัง ตื่นเต้นอยากอ่านตอนต่อไปแว้วว
    #1,031
    0
  16. #1030 mee (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 23:04
    คยูเฮจะมีโอกาสที่มองหรือคุยกันดีๆบ้างได้ไหม

    บอมรู้ความจริงเข้าซะแล้ว แถมโกรธซะด้วยซิ

    ฮยอกแจดูน่าสงสารตรงที่ทำทุกอย่างเพื่อนน้อง ไม่เคยมองคุณค่าตัวเองจริงๆล่ะ

    แต่คนน้องก็ดูอ่อนแอ น่าห่วงทั้งคู๋อ่ะ
    #1,030
    0
  17. #1029 * [J]o[L]ee[P]op ,, ♥ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 22:49
    จิงอย่างที่เยซองว่านะ... คนที่ไม่รู้ค่าของตัวเองน่าสงสารจะตาย TT
    เพราะฉะนั้นเค้าก้อยังลำเอียงและสงสารฮยอกแจต่อไป อาฮืออออออออ TT
    วอนอ่า... รีบๆทำให้ฮยอกเหนค่าของตัวเองสะทีนะ
    สงสารฮยอกอะ อยากให้เจอเรื่องที่มีแต่ความสุขบ้าง
    อดีตของฮยอกแจคงจะเส้ามากเลยสินะ ถึงได้หมองช้ำแบบนี้ โฮกกกกก *ลงไปหมอบ*
    แล้วนี่ถ้าเกิดรู้ว่าบอมกลับไปรักอึนอึนอีก... งานนี้คนที่ช้ำก้อไม่พ้นกุหลาบแดงของเราอีก TT
    เพราะฉะนั้น ทั้งวอนและฮยอกรีบๆเปิดใจให้กันได้แล้วนะ เค้าขอร้องงงงงง 

    บอมรู้ความจิงแล้ว!! ดีใจที่สุดดดดดดดดดดดด
    แต่การแสดงออกมาแบบนี้ ทำเอาเราก้อใจไม่ได้เหมือนกันนะ
    ถ้ารู้ว่าเปนอึนอึนก้อไม่น่าจะพูดแรงเลยอะTT
    สงสารอึนอึน คู่นี้ก้อเหมือนกัน เข้าใจกันเร็วๆนะ

    อีกคนนี่ถ้าไม่สงสารคงเกินทน อทฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ.
    พี่ทงของน้องคยู T  []T อ่านแล้วแบบเจ็บแทนเฮมากอะ
    อินมากกก คยูอ่า... ที่แอบไปร้องไห้ก้อเพราะยังมีใจอยู่บ้างใช่ปะ
    ดังนั้นรีบๆกลับมาทบทวนตัวเองใหม่นะ แล้วมองเฮใหม่ทีเถอะ พลีสสสสสส

    สุดท้าย จีจีกับเทมป์มี่ก้อยังฟินนาเล่ประหนึ่งคู่หลักตลอดเวย์
    5555555555555555555555555555555

    ไรเตอร์สู้ๆนะค่ะ งานคอนเราไม่ได้ไป ถ้าไรเตอร์เหนใจและเมตตา
    ได้โปรดอัพมาปลอบใจเค้าอีกสักตอนเถอะนะคะ
    สู้ๆค่ะ

    #1,029
    0
  18. #1028 seeee (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 22:26
    สงสารฮยอกอ่ะที่คิดว่าใครๆก็รักอึนนนน

    ถ้าบอมไม่แต่งงานกะฮยอกก็สงสารฮยอกอ้ะะะะ

    ไม่ว่ายังไงฮยอกก็ต้องทำทุกอย่ให้อึนมีความสุขอ่ะ ทั้งบอมทั้งวอนก็รักอึน มีวอนนี่หละที่เริ่มเอนเอียง เฮ้อออออ

    คยูเฮก็น่าสงสารรรรร
    #1,028
    0
  19. #1027 boyozaa (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 22:01
    ลุ้นๆๆๆ อะ วอน ฮยอก สงสารตัวฮยอกแจ ที่สุด ใครก็รักอึน
    #1,027
    0
  20. #1026 Murasaki_Violet (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 21:17
    อ้ายยยย วันศุกร์แสนสุขของเรา 5555

    โรสซินอัพอีกแล้ว มีความสุขที่สุดไปเลยจ้า อิอิ



    ตอนนี้ขัดใจจียงมากๆ! เป็นลมทำม๊ายยยยย ไม่งั้นก็ได้เคลียร์กับท๊อปไปแล้วอ่ะ

    แต่ตอนนี้ท๊อปดูเจี๋ยมเจี๊ยมมาก 55 กลัวน้องแล้วยังแพ้ทางเมียอีกอ่ะนาย



    คยูเฮ.. ก็น้าาา มีแววว่าจะคืนดีกันนะ อิอิ แต่คงต้องดราม่าไปอีกซักนิด ><



    ฮยอกแจดีใจหายเลยตอนนี้ น่าร๊ากกกกน่ารักกกกก โฮกกกก

    นี่สินะ ตัวจริงแล้วอี ฮยอกแจ!! เหอะ ใครว่าร้าย ไม่มี๊!!!

    ซีวอนก็เข้าใจฮยอกได้เร็วๆล่ะ ชิ! เค้าจะไม่ยอมให้ฮยอกต้องเสียใจเพราะนายอีกละนะ



    คิบอมฉลาดมากอ่ะ ยกนิ้วให้เลย ช่างสังเกตสุดๆ

    แต่ปฏิกิริยาของคิบอมเหนือความคาดหมายเรามากๆๆ แบบว่า ไม่คิดว่าจะเย็นชาแบบนี้ 55



    ไรเตอร์จ้า เราอ่านจบแล้วก็ยิ่งอยากอ่านต่อ อิอิ เราจะรอน้า<3
    #1,026
    0
  21. #1025 'MIN' (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 21:05
    ฮยอกแจ น่าสงสารจัง คิดว่าตัวเองไม่มีค่า รักน้องมากกว่าชีวิตของตัวเอง ทำเพื่อคนอื่น แก้แค้นให้น้องทั้งๆที่ต่อมาก็ถูกข่มขืน เสียสละผู้ชายให้น้อง ทั้งๆที่รักอยุ่ เป็นคนเลวในสายตาคนอื่น แต่เป็นคนที่รักน้องมากที่สุด ย้อนมองดูแล้ว ฮยอก ไม่มีใครรักเลย บอม หรือ วอน ก็รัก อึน แต่ตอนนี้วอนเริ่มหันเห มาทางฮยอกบ้างแล้ว. หวังว่ามินโฮจะเป็นกามเทพสื่อรัก ให้ทั้งคู่รักกันซะทีนะ ฮยอกจะได้มีความสุขๆ บอม โกรธ อึน คาดว่า เอ็นซีจะเป็นของคู่นี้น้ะอ้ะ. 555555555 เอ็นซีจะคู่ไหนก็ตาม ไม่เกี่ยงๆ แต่ขอให้มี 55555555555 เค้าจะดูคอนเผื่อไรเตอน้าาาาาา อิอิ
    #1,025
    0
  22. #1024 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 21:03
    โห จะร้องไห้ T^T
    คยูทำไมทำกับเฮแบบเน้ อย่าแต่งงานเลยนะ อย่าแต่งเลย เจ็บปวดแทนเฮ T^T
    ตอนวอนเข้ามาปลุกแอบหวาน -////- แง่มม
    หมอเยเย่นี่พูดใช่เลย ฮยอกมันน่าเป็นงกว่าอึนๆอีก TT^TT
    บอม ToT แกจำอึนได้แล้ว *จุดพลุ*
    อึนๆต้องเข้มแข็งนะ สู้ๆ แกบอกความจริงมันไปเลย
    จีจี้ -*- แกวาดอะไรมาเนี่ยห๊ะ 5555555 *กุมขมับ*
    #หนูจะรอตอนต่อไป~ >< วอนฮยอกจะหวานมากกว่าเดิมมั้ยน้ออ
    #1,024
    0