ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 2 : -2-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 มี.ค. 54

 

“โอยยยยยย!!

อี ทงเฮเบือนสายตาไปที่เจ้าของเสียง ที่ตอนนี้กำลังทึ้งเส้นผมยาวสลวยของตนเอง ก่อนจะเอ่ยถามเสียงหวาน

“เป็นอะไรเหรอครับพี่ฮีชอล”

“เพิ่งเลิกกับกิ๊ก! อย่ามายุ่ง!

ทำไมเวลาหน้าหวานๆของทงเฮบูดเบี้ยวแล้วดูน่ารักนักนะ ฮีชอลหรี่ตามองคนที่หันไปพิมพ์งานต่อต๊อกต๊อก

“ไม่ยุ่งก็ได้!

ฮีชอลทำปากจู๋ ก่อนจะเยี่ยมหน้ามาดูที่หน้าคอมพ์ของอีกฝ่ายอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะเย้าเสียงหวาน

“แหม~ เดี๋ยวนี้ชอบดูรูปหนุ่มหล่อๆเหรอจ๊ะ ใช่ซี~ นายทิ้งน้องชายฉันแล้วนี่”

“คิบอมต่างหากที่ทิ้งผม พี่อย่ามามั่ว!..”ทงเฮดันหน้าอีกคนออก ก่อนเอ่ยอย่างหงุดหงิด “...แล้วคนในรูปนี่ก็ไม่ใช่ใครหรอกนะฮะ เหยื่อของฮยอกแจมันน่ะ”

“เหยื่อ? อ่อ! เก้งพวกนี้นี่เองสินะ แหมๆ ถ้ามีเหยื่อหล่อๆหุ่นแมนๆแบบนี้มันน่าจะมาขอให้พี่ช่วยนะ”เจ้าตัวทำเสียงกรุ้มกริ่ม ทงเฮเลยดึงอีกคนกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงสักป้าบ

“ผมเป็นฮยอกแจคงไม่ขอให้พี่ช่วยหรอก เพราะกลัวพี่จะงาบเหยื่อก่อนถึงมือมันน่ะสิ แถมเกิดเจ้าพวกนี้เห็นหน้าพี่แล้วเผ่นป่าราบ จะทำยังไงล่ะ”

“ก็จริงแหะ ทงเฮ! แกว่าฉันเรอะ!!

โป็ก!~

ทงเฮเอามือลูบผลมะนาวบนหัว ก่อนบ่นออกมาเสียงอุบอิบ ตัวเองหัวสูงและก็ชอบความรุนแรงแบบนี้จะมีใครเขาชอบกันล่ะ (-_-)

“พี่...”ทงเฮเอ่ยขึ้นเมื่อเลื่อนเม้าท์ลงเรื่อยๆ “...ผมกลัวว่าฮยอกแจจะเป็นอะไรจังเลย เท่าที่เห็นนี่ฝ่ายนั้นไม่ใช่ย่อยๆเลยนะฮะ”

“แล้วแกคิดว่าอี ฮยอกแจของแกมันใสซื่อบื้อบริสุทธ์รึยังไง...”ฮีชอลถามสวนกลับมา จุดบุหรี่มวนเล็กขึ้นสูบ “...ฉันว่านะทงเฮ...”

ร่างเพรียวเดินมาเอาคางวางบนบ่าของคนตัวเล็กกว่า เอ่ยพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“เราควรมาช่วยกันไว้อาลัยแด่เจ้าพวกนี้ท่าจะดีกว่า แล้วก็อย่าลืมจับจองที่นั่งข้างเวทีด้วยล่ะ...”

 

“...เพราะละครคราวนี้มันต้องสนุกแน่ๆ”

 

**

 

“ทำไมคุณมาอยู่ในที่แบบนี้?...”เสียงถามด้วยความห่วงใยดังขึ้น ทำเอาคนที่นั่งจิบเหล้าอยู่ข้างๆชักสีหน้าเหมือนครุ่นคิดอยู่ในที ไล้เลียริมฝีปากแดงวาววับของตนเองจนคนมองรู้สึกเหมือนเลือดร้อนอย่างน่าประหลาด

“ขายตัวมั้งครับ...”

“ฮยอกแจ!”อีกคนร้องอย่างตกใจ สีหน้านั้นดูเหมือนไม่ได้ชื่นชอบกับคำพูดนั้นเลยสักนิด

ฮยอกแจหัวเราะ ก่อนจะดึงเนคไทของอีกคนทำให้ดวงหน้าหล่อนั้นโน้มลงมาจนใกล้เพียงลมหายใจอุ่นคลอเคลีย

“...ล้อเล่นน่ะฮะคุณซีวอน ฮยอกแจจะทำแบบนั้นกับตัวเองได้ยังไงล่ะ แต่ว่าไม่แน่นะ ถ้าเกิดเงินมันขาดมือขึ้นมาน่ะ...”ดวงตาสีอำพันเหมือนเชิญชวนให้อีกคนมองตาม “...เพราะดูท่าเราจะล่าเก้งได้หลายตัวเลย”

ซีวอนมองตามสายตาอีกฝ่าย มีดวงตาหลายสิบคู่ที่มองมายังร่างบอบบางที่กำลังคลอเคลียกับเขาอยู่ ฮยอกแจดันอีกคนให้ไปนั่งตัวตรงบนโต๊ะ ก่อนจะเอ่ยเสียงเหมือนเศร้าสลด

“เรื่องที่ผมได้เจอมาภายในหนึ่งเดือนมันเยอะ...”ดวงตาสีอำพันช้อนขึ้นมองแสงของราตรี แววตานั้นอ่อนล้าเกินทน “...เยอะจนลืมไม่ลงเลยแหละ”

“ฮยอกแจ...”ซีวอนไหวตัว ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนโยน “...ขอโทษนะที่ผมทิ้งคุณไปในคืนนั้น แต่ว่าต่อจากนี้ไม่มีอีกแล้วนะ ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีกเด็ดขาด!

ฮยอกแจเอียงคอ เอามือม้วนผมเล่นอย่างไม่ใส่ใจอีกคนมากนัก เอ่ยออกมาอย่างเย็นชาพอๆกับแววตาที่เปลี่ยนไป

“ก็ลองทำดูสิครับ เพราะผมอาจจะเดินออกจากชีวิตคุณ...แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย”

“ฮยอกแจ...”มืออุ่นยิ่งเลื่อนมากุมมือเขาแนบแน่นขึ้น “...คุณอย่าทำแบบนั้นเลยนะ เพราะผมขาดคุณไม่ได้นะ รู้หรือเปล่าว่าที่คุณหายตัวไปแค่เดือนเดียวนี่ผมก็เป็นทุกข์มากขนาดไหน กลัวสารพัดอย่าง ในเมื่อตอนนี้คุณกลับมาแล้ว คุณ...ได้โปรดอย่างทิ้งผมไปอีกนะ!

ริมฝีปกที่ปิดสนิทเริ่มขยับเป็นรอยยิ้ม ก่อนที่อี ฮยอกแจจะเคลื่อนตัวเข้ามาให้อีกคนโอบกอดที่ลำเอว ก้มลงลูบเส้นผมสีดำขลับของอีกฝ่ายเหมือนว่าเจ้าตัวเป็นแค่แมวเชื่องๆตัวหนึ่งของเขา ฮยอกแจเอ่ยเสียงอ่อนหวาน หากฟังดูแล้วก็ช่างนุ่มนวลผิดกับแววตาของตนเองนัก

“โถ่ คุณซีวอน...”เจ้าของชื่อโอบกอดเอวบางของคนที่ยืนอยู่ กำมือของอีกฝ่ายแนบแน่น “...คุณก็รู้ว่าผมรักคุณมากขนาดไหน แล้วผมจะทิ้งคนที่ผมรักไปได้ยังไง ผมก็แค่อยากจะรู้ว่าถ้าหากคุณเห็นผมในทางที่เปลี่ยนไป คุณจะยังรักแล้วก็เมตตาฮยอกแจอยู่หรือเปล่า แต่ถ้าหากคุณยังรักผมอยู่ ผมก็ดีใจ...แล้วก็ไม่ขออะไรแล้วล่ะ”

ดวงตาสีอำพันแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน เมื่ออีกคนช้อนตาขึ้นมอง ชเว ซีวอนดึงอีกคนเข้ามาไว้ในวงแขน ยกมือขึ้นไล้กรอบเส้นผมสีอ่อนซึ่งเจ้าตัวก็หลับตาพริ้มให้อีกคนแตะต้องเครื่องหน้าได้ดั่งใจ ฮยอกแจแย้มรอยยิ้มอ่อนหวาน ปรือตาขึ้นมองอีกคน

“คุณรู้ไหมว่าผมคิดถึงคุณมากแค่ไหนน่ะ”

“ไม่ทราบสิครับ...”นิ้วเรียวเลื่อนขึ้นมาแตะเบาที่แก้มขาว แล้วลูบไล้แผ่วเบาเลื่อนปลายนิ้วเลยมาแนบที่หน้าอกที่ดูจะกำยำพอควร “...มันอาจจะน้อยกว่าที่ผมคิดถึงคุณก็ได้มั้ง”

“ผมไม่มีทางคิดถึงคุณน้อยกว่านั้น ไม่มีทาง...”ร่างสูงเอ่ย รวบมือของอีกคนไว้มั่น ก่อนกดจูบที่หน้าผากขาวแผ่วเบา “...เพราะผมรักคุณ จะให้พูดกี่ครั้งผมก็จะบอกว่าผมรักคุณ”

“ถ้าอย่างนั้นผมจะกลับไปอยู่ข้างๆคุณดีไหม...”ร่างบางแย้มรอยยิ้มยั่วยวน ก่อนจะเลื่อนมือมาโอบรอบฐานคอของอีกคน “...แล้วสัญญานะว่าคุณจะไม่ทิ้งขว้างผมอีก”

“สัญญาสิ...”ร่างสูงโน้มดวงหน้าเข้ามา หมายประทับที่กลีบปากแดงเรื่อยวนเย้านั่น หากอีกคนกลับเอียงแก้มให้เชยชม “...สัญญา”

ดวงตาสีอำพันวาววับ ขณะที่เรียวปากแย้มรอยยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อพิงอกอุ่น หัวใจของอีกคนเต้นถี่รัว...เร็ว...แรง...เหมือนกับเขา...

 

ผิดกันที่เหตุผลเท่านั้น...

 

**

 

“ท่าทางมีความสุขจังนะครับ”คนขับรถเอ่ยเย้า เมื่อคนที่นั่งอยู่ข้างๆเอาแต่ยิ้มกริ่มตลอดทางกลับ

“ก็ถ้านายเจอของสำคัญที่หายไป นายจะดีใจไหมล่ะ”

“เสี่ยวว่ะพี่!”คยูฮยอนว่าเข้าให้ ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจ “...ว่าแต่พี่คิดเหมือนผมไหม?

“หือ?

“ผมว่าอึนฮยอกเขาแปลกๆไปนะ ดูไม่ใช่คนเดิมยังไงก็ไม่รู้...”คยูฮยอนขมวดคิ้วแน่น “...เห็นของที่เขาใช้แต่ละอย่างไหมฮะ แบรนด์เนมทั้งนั้น...ที่จริงเขาไม่มีปัญญาซื้อของพวกนี้เองไม่ใช่เหรอ?

“ฉันไม่ได้สังเกต...”ซีวอนเอ่ยออกมาเหมือนละเมอ “...พูดตามตรงคือฉันมองแต่หน้าเขา เพราะว่าเราไม่ได้เจอกันมานาน”

“ไม่ทราบสิครับ คลับมันค่อนข้างมืด สงสัยผมจะมองผิดไปอีกแล้วล่ะมั้ง”คนเป็นน้องเอ่ย ก่อนทำคอย่น “...แต่มันก็ติดใจจริงๆนะ โอ๊ย! พี่ตีผมทำไมเนี่ย!?”

ซีวอนมองค้อน “นายจะติดใจอะไรแฟนของฉันนักหนา? ติดใจมากๆระวังฉันจะให้นายไปทำงานตำแหน่งพัศดีแทนท่านผู้บริหารนะเว้ย”

“แหม~รักน้องจัง~!”คยูฮยอนทำปากยู่ ก่อนจะถามเสียงอ่อน “...แล้วเขาจะมาทำงานไหมครับ ที่ตำแหน่งเดิมของเขาก็ยังว่างอยูนี่น่า”

“ก็น่าจะตำแหน่งนั้นนั่นแหละ...”ซีวอนพยักหน้าหงึกหงัก “...แล้วตอนนี้เขาก็เปลี่ยนชื่อแล้วนะ เปลี่ยนเป็นอี ฮยอกแจ...อย่าไปเรียกผิดเชียวนะ วันนี้ฉันเผลอเรียกผิดเขาแทบจะไม่ยอมพูดกับฉันเลย”

“อึนฮยอก...ฮยอกแจ? ก็ดีนะครับ จำได้ง่ายดี ไม่ห่างจากชื่อเก่าเท่าไหร่”

คยูฮยอนพยักหน้ารับหงึกหงัก ก่อนจะเอ่ยถามเรื่องอื่น “...ว่าแต่พี่จะทำยังไงกับฮเยอินล่ะครับ ถ้ารายนั้นรู้ล่ะก็ต้องวิ่งโล่มาวีนที่บริษัทแน่ๆ”

ชเว ซีวอนทำหน้าหนักใจ ถ้าคู่หมั้นสาวของเขารู้เรื่องการกลับมาครั้งนี้เข้า...จะว่ายังไงนะ

 

เขาขออย่าให้เกิดเรื่องร้ายๆขึ้นก็เป็นพอ

 

**

 

“ได้เก้งกี่ตัวยะ?

เสียงเย้าที่ส่งมาจากปลายสาย ทำเอาคนที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำต้องคลี่ยิ้ม ฮยอกแจเอ่ยตอบด้วยเสียงร่าเริง

“ตัวเดียวพี่ แต่รายนี้น่ะพญาเก้งเลย ทั้งหล่อ ทั้งล่ำ แล้วก็ทั้งรวยด้วย คิก...อิจฉาผมไหมล่ะ?

ร่างบางหัวเราะคิกคัก กลิ้งไปมาบนเตียง ก่อนจะดึงเอารูปเก้งตัวใหญ่ขึ้นมาชื่นชม

“ของเหลือจากแกฉันไม่รับประทานหรอกย่ะ!...”เสียงฮีชอลว่าเข้าให้ ก่อนจะเอ่ยต่อ “...นี่แก ของจากแอลเอที่แกอยากได้ ฉันจัดไปให้ครบเซตเลยนะ แถมให้นิดหน่อย เผื่อแกจะนึกสนุก”

ฮยอกแจเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะถามเสียงเรียบ “แล้วอยู่ไหนล่ะพี่?

“ใต้เตียงแกไง ของแบบนี้มันวางไว้ประเจิดประเจ้อได้ที่ไหนกันเล่า!

“ต๋าย~ ตอนทำล่ะประเจิดประเจ้อได้นะเจ๊...”ฮยอกแจเอ่ยเสียงดูหมิ่น ก่อนจะดึงเอาลังเล็กๆออกมา ฉีกกล่องก่อนจะหยิบขวดยาบางประการออกมา หยิบขึ้นมาแล้วขมวดคิ้ว

“...ระดับเอ? ระดับบี? นี่มันขวดบ้าอะไรเนี่ย?

“ระดับเอคือระดับสุดยอด ต่อให้ไม่ใช่เก้งแต่ถ้าคว้าได้แต่ผู้ชายก็ต้องกลายเป็นเก้ง ถ้าคว้าอะไรไม่ได้เลยก็ต้องช่วยตัวเองยันเช้า ฉันเคยใช้กับจิ๊กโก๋คนนึงแล้วจับมันขังในห้องเดี่ยวนะ ฮาโค่ด! ส่วนระดับบีมันจะเบาลงมาหน่อย ช่วยตัวเองสองสามทีมันก็หายแล้ว...”

“พี่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ได้ยังไงเนี่ย เหลือเชื่อ”ฮยอกแจพึมพำ ก่อนจะโดนอีกฝ่ายแว้ดกลับมาแรงๆ

“พูดมากน่า! ของแบบนี้มันต้องศึกษาเอาไว้ อ่อ! แล้วขวดสีม่วงก็ยาสูตรพิเศษที่ทำให้คนเราฝันเปียกได้ไม่ยาก ตอนนี้กำลังเป็นที่นิยมเลยนะเว้ย! ฉันจิ๊กมาให้แกได้แค่ขวดเดียว แล้วก็มียาสลบ ขี้ผึ้งทากันผู้ชายลวนลาม แล้วก็มียาป้ายที่พวกมิจฉาชีพมันชอบใช้ ของแท้ต้องมีตราพญาเก้ง คิคิ ฉันเป็นพี่ที่ดีไหมล่ะแก~

“แล้วไอ้ที่สวนทวารขนาดยักษ์ดิ้นได้นี่พี่เอามาให้ทำไมเนี่ย”ฮยอกแจหน้าเบี้ยว หยิบเซ็กทอยด์ขนาดพอดีขึ้นมามองแล้วเบ้ปาก อยากจะขว้างทิ้งไปไกลๆ

“เก๊าะ...ของแถมไงไอ้น้องรัก! ถ้าเกิดอยากจะเอาไปฟาดหัวคนก็ย่อมทำได้นะจ๊ะ เพราะมันก็หนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ส่วนการใช้งานแล้วแต่แกจะนึกสนุก”

“บัดซบ...”ฮยอกแจสบถออกมาให้อีกคนฟังจนเสียงปลายสายหัวเราะจนงอหาย “...ถ้าเรื่องพวกนี้นี่ไม่มีใครเกินพี่เลยจริงๆ”

“มีอยู่คน...แกไง”ฮีชอลเอ่ย ก่อนจะพูดเสียงกระเซ้า “...อย่าให้สาธยายนะน้องรัก ว่าแกเอาตัวรอดยังไงที่แอลเอ พอแกกลับมานี่ผู้ชายที่นั่นมองตามตาละห้อยกันเป็นขบวน”

“ว่านั่นว่านี่ แล้วฉันจะเอาติดตัวไปได้ยังไงกันล่ะเนี่ย โดยเฉพาะไอ้แท่งไอติมเนี่ย!”ฮยอกแจเริ่มทำหน้ายู่

“ขวดน้ำหอม ที่ใต้รองเท้า แบบไหนก็ได้ที่ไม่ไปเผลอใช้เข้าน่ะ อ่อ! แต่ละอย่างมียาแก้แถมมาให้ด้วยนะ เผื่อแกพลาดพลั้งจนจำเป็นต้องใช้มัน”

“ช่วยได้มากเลย พับผ่าสิ”ฮยอกแจถอนหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะบอกรุ่นพี่คนสนิท “...เดี๋ยวพี่ช่วยลองหาข้อมูลเกี่ยวกับเก้งที่ชื่อชเว ซีวอนให้ผมหน่อยได้ไหม”

“กลัวมันถีบกระเด็นหรือไงน้องรัก”

“เปล่า...”เรียวปากแดงเรื่อขยับเป็นยิ้มเหยียดเยาะ

 

“...แค่อยากจะรู้ว่าจะทำให้มันตายช้าๆยังไงดี”

 

**

 

รถหรูที่แล่นเข้ามาจอดที่ชั้นล่างของอพาทเม้นต์หรู ชเว ซีวอนเงยหน้าขึ้นมองความหรูหราของอพาทเมนต์ที่ตัวเขาถูกเรียกมาให้รับส่งคนตัวเล็ก ที่เมื่อคืนโทรมาออดอ้อนเสียงหวานว่ารู้สึกอายที่หายไปนานจนไม่อยากจะไปทำงานโดยปราศจากเพื่อน แต่ว่าอึนฮยอก...ฮยอกแจของเขาคงไม่

ร่างบอบบางที่นั่งอยู่ตรงคอฟฟี่ชอปชั้นล่างของตัวตึก ซีวอนมองอีกคนอย่างตกตะลึงน้อยๆ ดงตาสีอำพันเบือนมามองเมื่อรู้สึกเหมือนกำลังถูกจับจ้อง ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างพอใจ

“คุณซีวอน...”ร่างบางผุดลุก ก่อนจะเดินมาหาคนตัวสูงกว่า แววตาระยับนั่นแลดูมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด “...ผมมารอตั้งแต่เจ็ดโมง ตอนนี้ก็แปดโมงแล้วนะครับ เราไม่ไปสายเหรอ”

“ผมเป็นประธานบริษัท...สายแค่ไหนก็ไม่มีใครว่าหรอก”ร่างสูงเอ่ยเสียงอ่อนโยน ก่อนจะหลุบตามองร่างเล็กที่กำลังเอานิ้วเกี่ยวเนคไทเขาเล่น

“คุณอยู่ที่นี่เหรอ?

ฮยอกแจพยักหน้า “ฮะ...ทำไมเหรอ?

“ผม...”ซีวอนกลืนคำพูดของตัวเองลงคอ ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม “...ขาดเหลืออะไรเรื่องเงินก็บอกได้นะ”

ร่างบางนิ่งไปนิด ก่อนจะเผยอยิ้มออกมาเหมือนว่าเขาเป็นตัวตลกเสียอย่างนั้น

“คงไม่หรอกฮะ เพราะยังไงเรื่องเงินก็ไม่ใช่ปัญหาของผมอีกต่อไปแล้วล่ะ”

“คุณไปทำอะไรมา”

“ไม่ได้ทำอะไร...”ฮยอกแจยิ้มน้อย ก่อนยกมือขึ้นโอบคออีกฝ่าย “...แค่ญาติผมที่แอลเอ เขามาเจออึนฮยอกในสภาพย่ำแย่...”

ร่างบางปัดเนคไทของอีกฝ่าย ก่อนจะสะบัดหน้าเดินมานั่งไขว่ห้างที่เดิม ยกกาแฟของตนขึ้นดื่มอย่างไม่ไยดีอีกฝ่าย ถามออกมาเสียงสูง

“...นึกว่าผมกำลังขายตัวให้เสี่ยที่ไหนล่ะซี~

“ผมไม่เคยคิดแบบนั้นนะ!...”ร่างสูงรีบปราดเข้ามา ชักสีหน้าเหมือนสำนึกผิดกลายๆ “...ผมแค่แปลกใจที่จู่ๆคุณก็เปลี่ยนไปได้มากเหลือเกิน”

“ไหนคุณบอกว่าผมเปลี่ยนไปยังไงก็ยังจะรักผมเหมือนเดิมไม่ใช่เหรอครับ”ร่างบางสวนกลับมา ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองอีกคนอย่างตัดพ้อ “...ไม่รักผมแล้วเหรอซีวอน”

“รักสิ...”ซีวอนรีบบอก ก่อนจะปัดความรู้สึกประหลาดเหลวไหลออกไป แล้วเอ่ยเสียงอ่อนโยน “...เราไปทำงานกันจะดีกว่านะ”

“ครับ”ฮยอกแจแย้มรอยยิ้มอ่อนหวาน ก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายไปที่รถ

 

**

 

ร่างอวบวางแจกันกุหลาบสีขาวไว้บนโต๊ะของคนที่ไม่อยู่ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเศร้าสร้อย ขณะที่นั่งมองโต๊ะทำงานที่ปราศจากเจ้าของ อี ซองมินถอนหายใจอย่างเหงาหงอย ก่อนจะชักสีหน้าเมื่อเสียงเยาะหยันดังขึ้น

“อึนฮยอกคงจะไม่มาแล้วล่ะมั้ง~”ร่างสูงเพรียวของเลขาสาวของท่านประธานหนุ่มเดินโฉบมาที่แผนก ดวงตามองร่างอวบของหนุ่มน้อยหน้ามนอย่างไม่แยแส ก่อนจะหลุบตามองโต๊ะทำงานอย่างหยันเยาะ “...ก็เล่นสร้างชื่อซะขนาดนั้น คงจะไม่กล้าเสนอหน้ามาที่นี่อีกนาน แม้แต่บริษัทก็คงจะไม่กล้าผ่านซะแล้วล่ะมั้ง แหงล่ะ! คนแบบนั้น ใครจะอยากคบด้วย...”

นิ้วเรียวเกลี่ยกรอบรูปของเจ้าของโต๊ะให้ล้มคว่ำ ก่อนจะปรายตามามองคนที่กำลังมองเขาอย่างไม่ชอบใจ

“อ้อ! ยังเหลือคนโง่ๆตรงนี้อยู่คนนึง...”

“คุณจีฮยอนจะไม่ไปทำงานเหรอครับ”ซองมินถามเสียงเรียบ พยายามข่มอารมณ์ไม่ให้เข้าไปตันหน้าสวยๆของอีกฝ่าย “...เดี๋ยวท่านประธานก็ตำหนิเอาหรอก”

“ท่านประธานยังไม่เข้าบริษัท แล้วฉันก็ทำงานของตัวเองเรียบร้อยแล้วด้วย”

“เลยมีเวลามาระรานชาวบ้านเหรอครับ?

เสียงเรียบๆที่ดังขึ้นจากทางปากประตูทำเอาเลขาสาวหันควับ ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง เหมือนๆกับอี ซองมินที่เผลอลุกขึ้นยืนเข้ามาจ้องหน้าคนที่ยืนกอดอกอยู่อย่างเหม่อลอย

“อึนฮยอก...”

ฮยอกแจปรายตามองตามเสียงเรียบ หนุ่มน้อยหน้าหวานแย้มรอยยิ้มอย่างยินดีก่อนจะผวาเข้ากอดเขาอย่างรวดเร็ว

“ใช่ อึนฮยอกจริงๆด้วย!!

ร่างบางแข็งทื่อเมื่อเห็นน้ำใสๆเอ่อคลอด้วยความยินดีจากอีกฝ่าย ซองมินประคองดวงหน้าของเขาพร้อมจับมันหันไปมาเหมือนจะดูว่าบุบสลายหรือไม่

“หายไปเป็นเดือน หายไปไหนมา ฉันเป็นห่วงนายมากรู้ไหม!”ร่างอวบดึงเพื่อนมากอดอีกครั้ง ดวงตาสีอำพันอ่อนลง ก่อนที่ฮยอกแจจะยกมือโอบกอดอีกคนอย่างหลวมๆแบบไม่คุ้นชิน เอ่ยเสียงเรียบ

“ฉันกลับมาแล้วล่ะ...”ร่างบางดันร่างของอีกฝ่ายออกห่าง ประคองหน้าหวานพลางเกลี่ยน้ำตาให้อย่างแผ่วเบา “...บังเอิญมีงานต้องทำ”

“รู้ตัวด้วยเหรอว่ามีงานน่ะ!...”เสียงหวานที่แทรกขึ้นมา ฮยอกแจเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะหันมามองอีกคนอย่างเต็มตัว “...ไปมุดหัวที่ไหนมาตั้งเดือนนึง รู้หรือเปล่าว่าทำคนอื่นเขาเสียงานเสียการน่ะ!

“เหรอครับ...”ฮยอกแจไหวไหล่ ก่อนจะคลี่ยิ้มเหมือนใสซื่อ “...แต่ผมว่าคงจะไม่เสียหายอะไรมากนะ เพราะขนาดคนที่เป็นถึงเลขาส่วนตัวที่มีหน้าที่การงานใหญ่โตยังสามารถมาเดินตะลอนๆเกะกะชาวบ้านที่เขากำลังทำงานกันอยู่ได้ แล้วพนักงานเงินเดือนกระจอกๆอย่างผม ถ้าหายแค่เดือนเดียว...แล้วจะเป็นอะไรไป”

คนที่ได้ฟังอ้าปากค้าง ไม่เว้นแม้แต่อี ซองมินที่ตอนนี้มองเพื่อนเหมือนเพิ่งเคยเจอครั้งแรก ฮยอกแจเคลื่อนตัวไปนั่งบนโต๊ะ ก่อนจะถามเสียงหวาน

“...แล้วตอนนี้ ระหว่างที่กำลังตำหนิคนอื่นทำไมถึงไม่กลับไปทำงานของตัวเองซะล่ะครับ เดี๋ยวคนอื่นเขาจะเสียการเสียงานเอานะ ท่านประธานของคุณน่ะ มาส่งผมที่หน้าห้องแล้วก็รีบขึ้นลิฟท์ไปเลย พอไม่เห็นเลขาหน้าห้องจะโวยวายเอาได้นะคุณ”

“นี่แก...!!~

“อ๊ะๆๆ...”ฮยอกแจยกนาฬิกาแบรนด์เนมที่ข้อมือขึ้นมอง ก่อนจุ๊ปาก “...ถ้าคุณด่าผมตอนนี้ มันจะสายไปอีกห้านาที หลังจากที่คุณสายมาประมาณสิบนาทีแล้วนะ แล้วผมก็เดาว่า...”

ร่างบางเคลื่อนตัวมานั่งที่เก้าอี้ ก่อนจะเอ่ยกับอีกคนสีหน้าใสซื่อ

“...ซีวอนเขาคงไม่ชอบใจคุณน่าดูนั่นแหละ”

“หนอย...!

เสียงเพลงเรียกเข้าที่ดังขึ้น ทำเอง ชิน จีฮยอนกดรับแทบไม่ทัน

“...ค่ะๆท่านประธาน ดิฉันกำลังจะขึ้นไปเดี๋ยวนี้แหละค่า...”

ฮยอกแจมองเจ้าของร่างเพรียวที่รีบวิ่งเข้าลิฟท์ไปอย่างเร่งด่วน ก่อนจะหัวเราะเบาๆอย่างอารมณ์ดี เจ้าตัวสะดุ้งเมื่อคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เอื้อมมือมาแตะที่หน้าผากของเขา ขณะที่มืออีกข้างแตะที่หน้าผากของตนเอง

“ตัวก็ไม่ร้อนนี่น่า เอ...หรือนายจะมีไข้ทางอาการอื่นน้า~”ร่างอวบกุลีกุจอมาที่ร่างบาง พลางสำรวจอีกคนด้วยสายตา

ฮยอกแจกลอกตาก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ฉันไม่ได้เป็นอะไร”

ซองมินส่ายหน้า “ไม่เชื่ออ่ะ! ถ้านายไม่ได้เป็นอะไรจริง ทำไมจู่ๆถึงได้ลุกขึ้นมาต่อปากต่อคำคุณจีฮยอนเขาได้หลายฉอดเลยอ่ะ”

“ฉันไม่ได้เป็นอะไร...”ฮยอกแจเบี่ยงตัวหลบมือที่ยื่นมาจะสำรวจร่างกายเขา ก่อนจะเอ่ยเสียงราบเรียบ “...แค่ไปผจญภัยมานิดหน่อย”

“ผจญภัย?...”ซองมินขมวดคิ้วแน่น “...อะไรเหรอ? อันตรายหรือเปล่าน่ะ?

“ไม่หรอก...”ฮยอกแจส่ายหน้า ยิ้มให้กับสีหน้าหนักใจของอีกฝ่าย “...ไม่ต้องห่วง ฉันสบายดี แล้วก็...เปลี่ยนชื่อแล้วนะ”

“ชื่ออะไรน่ะ? ชื่ออึนฮยอกอย่างเดิมก็ดีอยู่แล้วนี่...”ซองมินยิ่งขมวดคิ้วแน่น “...นี่ที่นายหายไปคือไปเปลี่ยนชื่อมาอย่างนั้นเหรอ?

“นั่นก็ถูก...”ฮยอกแจหยิบเอาป้ายชื่อที่หน้าโต๊ะมาพินิจ ชื่ออี อึนฮยอกถูกเก็บเข้ากระเป๋าส่วนตัว “...ฉันว่าคนชื่ออี อึนฮยอกไม่เหมาะกับมาผจญมารแบบนี้หรอก ต้องคนที่ชื่ออี ฮยอกแจสิ นาย...”

ดวงตาตวัดมองที่โต๊ะทำงานของอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มออกมา “...อี ซองมิน ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

“ยินดีที่ได้รู้จักอะไรเล่า! เรามันเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยมนะ...”ซองมินกั๊กแก้มที่ลมจนพอง “...ทำไมต้องทำเหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้าด้วยล่ะ”

“ก็เพราะตอนนี้ฉันมีชีวิตใหม่คืออี ฮยอกแจน่ะสิ แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ซองมินรู้จักกับฮยอกแจด้วย”

“นายพูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลย...”ซองมินยิ่งหน้าง้ำยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มสดใส “...แต่ก็ดีแล้วล่ะที่นายกลับมา รู้ไหมว่าฉันคิดถึงนายมากเลยนะ ทุกๆวันต้องกินข้าวคนเดียว ทำงานก็เหมือนทำคนเดียว แล้วยังยัยจีฮยอนนั่นอีก มาจิกทั้งนายทั้งฉันให้ฟังมันแทบทั้งวัน เบื่อจริงๆเลย!

“แล้วทำไมนายไม่ตอบโต้ซะบ้างล่ะ ถ้าไม่อยากทนน่ะ”

“ก็จะโต้ได้ไงเล่า รายนั้นน่ะเด็กของคุณฮเยอิน คู่หมั้นของท่านประธาน ถ้าเจ๋อสวนไปทีนึงได้โดนไล่ออก แล้วงานสมัยนี้นายก็รู้ว่ามันหายากขนาดไหน ฉันยังมีพ่อแม่ต้องเลี้ยงนิ เลยได้แต่ทนๆไป”

ซองมินห่อไหล่ ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนหวาน “...แต่นายกลับมาก็ดีแล้วนะ กลางวันนี้ไปกินข้าวกัน ฉันเลี้ยงเองนะ!

“ไม่เป็นไร ฉันเลี้ยงนายเองดีกว่า...”ฮยอกแจยิ้มกริ่ม “...ดีใจที่ได้กลับมาเจอกันไง”

ซองมินยิ้มสดชื่น ก่อนจะกระตุกแขนเพื่อน “เราทำงานกันดีกว่านะ เดี๋ยวคนอื่นๆเขาเขม่นเอา!

เอ่ยจบร่างอวบก็รีบปรี่ไปที่โต๊ะของตัวเอง ฮยอกแจมองตามก่อนจะแย้มรอยยิ้มอ่อนโยนออกมาบางเบา ดวงตาสีอำพันเบือนมาก่อนจะสะดุดกับสายตาหลากหลายคู่ที่มองมาอย่างอยากรู้อยากเห็น เสียงซุบซิบที่ดังแว่วๆทำเอาเขาอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ

“คนเรา...”

ร่างบางหลุบมองเอกสารในมือ ก่อนจะถอนหายใจโล่งอกที่มันไม่ได้แตกต่างกับสิ่งที่เขาร่ำเรียนมามากนัก

 

**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1697 ChovySilver (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 15:44
    ฮยอกแจไม่ใสนะจ๊ะ

    ใครทำไรฮยอกแจไว้ หึ
    #1,697
    0
  2. #931 chicky lovely (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 18:20
    ฮยอกแรงอ่ะ แต่ชอบนะ 555
    #931
    0
  3. #892 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 22:41
    ย๊าาาาาา !! >< ฮยอกน่ารักแรงดีเอาใจไป 555555
    อึ้งล่ะสิ หุหุหุ 
    #892
    0
  4. #852 วารีสวรรค์ ^-^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 11:56

    ฮยอกโหดดี ชอบๆ

    #852
    0
  5. #810 Pepo Himma (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2555 / 09:31
    อั่ยย่ะ พ่อชเวไปทำอะไรไว้เนี่ยฮยอกแจถึงได้เกลียดขนาดนี้

    โอ่ยๆ เริ่มแรงขึ้นทุกทีแล้ว ดราม่ามักๆ

    แต่ขอยกสุดยอดความประทับใจพาร์ทนี้ให้คิมฮีชอลลลล

    สุดๆอ่ะ!!
    #810
    0
  6. #802 [ChaPloy]SJ13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2555 / 05:02
    บอกคำเดียว 'แร๊งงง'
    #802
    0
  7. #733 Mhoomin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 19:14
    มันต้องอย่างนี้สิ ลุกขึ้นมาสู้รบปรบมือกะพวกมารทั้งหลายอย่านี้แหละ ชอบ!!!

    ว่าแต่ชเว ซีวอนจะโดนอะไรบ้างนะ
    #733
    0
  8. #100 ae snoopy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:53


    ชอบฮยอกแบบนี้จังแรงดี
    #100
    0
  9. #99 yepat@dD (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:59
    แรงอย่างนี้สิ..ชอบบบบ
    #99
    0
  10. #98 ze_gusy club (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 13:24
    ฮยอกจ๋า เทอแรงมากกกกกก 
    #98
    0
  11. #97 พริกหยวก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2555 / 18:37
    ฮยอกออกตัวแรงมากกกกกก >////<


    #97
    0
  12. #96 ^หมาป่าKYUHyun^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2554 / 21:15
     วอนมีค
    #96
    0
  13. #95 Namsai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2554 / 03:48
     ชูป้ายไฟ
    เจอหนูลี8เเล้วจะหนาวไป 800ชาติ 555555
    #95
    0
  14. #94 aun_nana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2554 / 15:34
    คิมฮียังบริสุทธิ์?

    ชอบฮยกแบบนี้จิงๆๆ

    #94
    0
  15. #93 'MIN' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 10:43
    ฮยอก ท่าทางจะเป็นคนแร๊งๆ
    #93
    0
  16. #92 กอลิล่าน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 19:59

    ฮยอกมาโหมดนี้ก็นี้นะชอบ

    #92
    0
  17. #91 chanisada (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 14:21
    55+ น่าติดตามคะ....
    ติดตามทุกเรื่อง
    #91
    0
  18. #90 phahae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 15:53
    คู่หมั้นอย่างนั้นเหรอ  ท่าทางจะร้ายนะ
    ขนาดคนของคู่หมั้นยังเที่ยวระรานคนอื่นแบบนี้เลย

    ซองมินน่ารักมาก  โอ๊ยๆ

    งานนี้ซีวอนเจอหนักแน่
    ฮยอกแจมีกองหนุนเว้ยเฮ้ย
    #90
    0
  19. #89 kmkmkm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 02:01
    ฮยอกแจทัพหน้า

    ฮีนิม ฝ่ายสนับสนุน ใครจะกล้าชนะอีกหรอ 55555555555555555555



    โอ้ย มันส์มากกกกกกกกกกกกกก



    ฮีนิมตลกมาก พูดจาแต่ละอย่าง ฮาาา

    ฮยอกแจ เท่ อะ จะใช้คำไหนบรรยายดี 5555555
    #89
    0
  20. #88 danger poppular (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 20:09
     เจ๊กะฮยอกอย่างกับพี่น้องแท้ๆกันงั้นแหละ
    #88
    0
  21. #87 JJ_loveSj08 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 20:56
    ชอบๆๆๆๆชอบเจ๊ก่ะฮยอกง่ะ



    แรงทั้งพี่ทั้งน้อง

    #87
    0
  22. #86 sujuforver (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 17:10
    555

    เจ๊ยังบริสุทธิ์อยู่

    รอดมาได้ไงเนี้ย

    แต่ก็นะ

    ระดับเจ๊ต้องรอดได้อยุ่แล้ว





    แรงได้ใจจริงๆๆๆเลย

    ^^
    #86
    0
  23. #85 แก้มป่อง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 18:16
    เรื่องนี้แรงกันได้อีกอะ ><

    เจ๊กับฮยอกแรงมากอะ ชอบๆๆ

    นานๆได้เจอเรื่องแบบนี้สะที

    ไรเตอร์เก่งมากค่ะ ที่เปลี่ยนฮยอกมาเปนแบบนี้ได้



    ชักอยากจะรู้เรื่องราวความหลังแล้วอะสิ คิคิ
    #85
    0
  24. #84 YYHK_HYUK_Sarang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 00:00
    ชอบจังเลยเวลาสองสาว(??)พี่น้องรหัสสุดแสบคุยกันเนี่ย คำพูดคำจาแต่ล่ะคำ ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เหมือนเรื่องนี้ชเวจะแอบโง่(มั้ง??) อย่าให้คนของตัวเองมาทำฮยอกแระกัน จะหาว่าไม่เตือน....
    #84
    0
  25. #83 winieminie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 09:22
    MoG แรงไม่มีหยุด 555+ ฮยอกแจสู้คนซะบ้าง แต่ไม่อยากจะเชื่อเลย .... ว่าซีวอนจะทำร้ายฮยอก เพราะดูอ่อนๆๆ ยังไงไม่รู้ P's ของเล่นแต่ล่ะอย่างของเจ้ ..... no comment ค่ะ
    #83
    0