[EXO] THE SHAM. {KrisLay ft. HunHan+ChanBaek+TaoHo}

ตอนที่ 7 : -6-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 พ.ค. 58

 

 

สนามบินอินชอน เวลา 12.00 น. กรุงโซล

เหล่าผู้โดยสารจากประเทศจีนกำลังลากกระเป๋าเข้ามาในจุดรอรับผู้โดยสาร ต่างคนต่างหัวเราะคิกคัก มีบ้างที่จูงลูกเด็กเล็กแดง ในตอนนั้นเองที่นายแบบหนุ่มตกเป็นเป้าสายตา เพราะยืนเด่นริมรั้วกั้นระหว่างผู้โดยสารและคนรอรับ เลย์เท้าคางไม่สนใจ แม้หลายคนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป ขณะที่การ์ดพยายามห้ามไม่ขาดปาก

“มาแล้ว”

เซฮุนเอ่ยเสียงเบา เลย์ไหวตัวก่อนจะแย้มรอยยิ้มกว้าง เดินอยู่นั่นไง...ร่างเล็กบอบบางที่มีดวงหน้าหวานเกินชาย ขนาดดวงตาคู่สวยราวลูกกวางนั่นถูกหลบซ่อนใต้แว่นดำอันใหญ่ หากก็ยังมีใครต่อใครที่เหลียวมอง

“เลย์!

“ลู่หาน!

เลย์อ้าแขนกอดพี่ชายตัวเองที่วางกระเป๋าแล้วโถมใส่ คนมาใหม่ดึงแว่นดำของตัวเองออก ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนกลีบปากแดงเรื่อของน้องชายตัวเอง แลกสัมผัสอย่างไม่อายใคร ลู่หานผละมา เอ่ยเสียงเจ้าเล่ห์

“ยังจูบเก่งเหมือนเดิมนะ”

เลย์ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเบี่ยงกายหลบให้พี่ชายเดินเข้าไปกอดใครอีกคน

“เซฮุนนา...” น้ำเสียงหวานครานี้กระเส่า เช่นเดียวกับมือบางที่ลูบไล้แผ่นหลังแกร่งอย่างมีความหมายแอบซ่อน “...คิดถึงเหลือเกิน”

“มาถึงก็แรดเลยเหรอ” เซฮุนผลักอีกฝ่ายออกอย่างเย็นชา แม้เลือดจะร้อนตามแรงกระทำของอีกฝ่าย เขามองคนที่หัวเราะคิก ก่อนจะก้าวเข้ามาอีกครั้ง มือเรียวแตะประคองดวงหน้าเรียว ขณะที่ดวงตาคู่หวานนั้นฉ่ำลงเหลือเกิน

“ก็คิดถึงจริงๆนี่”

เสียงอ่อนครานี้ไม่ปกปิดความในใจ เล่นเอาร่างสูงยอมให้อีกคนรั้งดวงหน้าเขาลงไปประทับจูบแต่โดยดี ลิ้นเล็กแสนกระตือรือร้นต้องยอมสยบ เมื่อเซฮุนดึงร่างนั้นมากอดแรงๆแล้วแทรกปลายลิ้นช่ำน้ำลงไปควานหาน้ำหวานอย่างหนักหน่วง ลู่หานสูดลมหายใจลึกเมื่อเป็นอิสระ ยกมือขึ้นเกลี่ยน้ำใสที่มุมปากก่อนจะทำตาเจ้าเล่ห์ใส่

“จะจับกันกินกลางสนามบินเลยหรือยังไง”

เลย์เอ่ยแซว ยิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็นคนสองคนที่จูบกันราวกับจะกลืนกินอีกฝ่ายไปเสียอย่างนั้น ลู่หานหันมาหัวเราะ หยิบแว่นดำขึ้นมาสวมอีกครั้งพร้อมเอนกายไปกระซิบบอก

“ฉันพาใครบางคนติดมือมาด้วยนะ”

พยักเพยินไปยังร่างบอบบางที่ก้าวเข้ามา เลย์นิ่งงัน ก่อนจะแข็งค้างรับร่างเล็กของหญิงวัยกลางคนหากยังงดงามและแต่งตัวจัดที่โถมตัวกอดเขาในทันที

“เลย์...ฉันคิดถึงเธอจริงๆ”

“คุณเหมย...” เลย์เรียกอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะขยับยิ้มแล้วยกแขนขึ้นกอดหญิงวัยกลางคนไว้แต่พองาม “...เช่นกันครับ”

“เราไปหาอะไรกินกันเถอะ ฉันหิวจะแย่แล้ว”

ลู่หานว่าพลางเอื้อมมือมาคล้องแขนเซฮุน ซึ่งร่างสูงก้มมองเขา ก่อนจะพยักหน้ารับ

“อืม ไปกันเถอะ”

“แล้วฉันก็อยากจะรู้ด้วย...” คนตากวางกำลังยิ้มหวาน ทั้งหยอกเย้าและร้ายกาจเมื่อมองเลย์ที่กำลังนิ่งเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง “...ว่าใครที่มันทำให้น้องชายของฉันต้องหัวเสีย ขนาดที่ต้องโทรเรียกฉันมาจากจีนแบบนี้”

 

**

 

“คุณจะซื้อของให้เด็กคนนั้นมากไปแล้วนะคะ”

เสียงหวานของมารดาทำเอาคริสถึงกับหยุดชะงักอยู่หน้าห้อง เขาเบือนหน้าเข้าไปมอง แม่ของเขากำลังช่วยผู้ชายคนนั้นใส่สูทอย่างเอาใจใส่ เป็นภาพที่เห็นตั้งแต่เล็กจนโต

“คราวนี้ คนรู้จักฉันบอกว่าคุณทุ่มเงินซื้อกำไรเพชรให้เด็กคนนั้นด้วย เทียนหวังคะ คุณไม่เคยให้ใครมากขนาดนี้มาก่อน”

“ฉันจะเอาเงินของฉันไปทุ่มให้กับใคร มันก็เป็นสิทธิ์ของฉัน เธอไม่สมควรจะเข้ามายุ่งวุ่นวาย อย่าลืมสิว่าเงินพวกนี้ฉันหามาเองทั้งนั้น”

“แต่...”

“ไม่มีแต่ สำนึกไว้ด้วยว่าที่ตัวเองอยู่เป็นคุณนายหวงในทุกวันนี้ก็ดีมากแล้ว”

คำพูดของสามีทำเอาหญิงวัยกลางคนถึงกับเม้มปากแน่น ได้แต่ก้มหน้าหลบสายตา น้ำตากำลังคลอหน่วงในแบบที่คริสต้องกำหมัดแน่น เทียนหวังมองเย่ผิงผู้เป็นภรรยาของตน ที่นับวันความงามนั้นจะถดถอย ไม่เหมาะสมที่จะมาเป็นภรรยาของเขาเลยสักนิดเดียว

“เธอน่ะ ดูแลตัวเองบ้างได้มั้ย ฉันอายนะ หากต้องควงเธอออกงาน”

“ค่ะ”

คำถากถางนั้นทำเอาเย่ผิงแทบน้ำตาไหล เหมือนเขากำลังบอกว่าเธอไม่เหมาะที่จะเป็นภรรยาของเขาแล้ว สุดท้ายก็ได้แต่ก้มหน้ารับในสิ่งที่ตัวเองเป็น ยอมรับเลยว่าตนเองนั้นดูแก่ไปมาก ผิดกับอีกฝ่ายที่ยังดูหนุ่มแน่น และยังดูดีเทียบชั้นคนหนุ่มสมัยใหม่

เทียนหวังกวาดตามองภรรยาตามกฎหมายของตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจแล้วก้าวจากไป

“เอ่อ คุณคะ...” เย่ผิงเรียกอีกคนอีกครั้ง บอกเสียงนุ่ม “...ฉันจะส่งจื่อเทาไปรักษาที่ต่างจังหวัดในวันนี้นะคะ”

“เธอจัดการเถอะ ฉันไม่ว่างหรอก”

“ค่ะ”

คริสมองอากัปกิริยาของทั้งพ่อเลี้ยง และแม่แท้ๆของตนเอง ก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียดแล้วเดินมาหาเย่ผิง ที่สะดุ้งตกใจทันทีที่เห็นเขา

“อ้าว!...” มือบางเรียวยกขึ้นประคองอก หล่อนถอนหายใจเบาๆ “...ลูกมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่จ๊ะ”

“ผมไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมแม่ถึงยอมให้ผู้ชายคนนั้นดูถูกอยู่ได้ในทุกวัน...” คริสเอ่ยคำพดอย่างใจ เขาบอก “...ผมกับจื่อเทาดูแลตัวเองได้แล้ว แม่น่าจะไปจากเขาสักทีนะครับ”

“ลูกก็รู้ว่าแม่ทำไม่ได้”

“ทำไมล่ะ เพราะเงินเหรอ? ของพวกนั้นผมมีบ้าง ไม่ทำให้แม่ต้องลำบากหรอก หรือว่าแม่รักเขา?

“...”

“เหอะ...” คริสกอดอก ยิ้มออกมาอย่างสมเพช บางทีเขาก็รู้สึกไม่ดีกับแม่ของตัวเองจริงๆ “...งั้นแม่น่าจะเจอเขา ก่อนที่จะได้เจอพ่อของผมนะ”

ร่างสูงเอ่ยจบก็ก้าวจากไป บอกเสียงเข้ม

“ผมจะไปรอที่รถ แม่ก็ตามมาก็แล้วกันนะครับ เราจะได้ไปส่งจื่อเทาด้วยกัน”

เย่ผิงได้แต่หลับตาลงกล้ำกลืนความขื่นขมลงคอ ครางรับอย่างอ่อนแรง

“จ้า”

.

.

.

ไม่ใช่ว่าเขาจะรู้สึกดี ที่ว่าแม่ตัวเองนะ

คริสยัดตัวเองเข้าไปในรถสีดำ เขาเปิดแอร์และสตาร์ทเครื่อง คาดเข็มขัดพลางครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

แม่ของเขารักผู้ชายคนนั้น

ทันทีที่พ่อของเขาเสีย แม่แต่งงานใหม่กับผู้ชายคนนั้นทันที แม้ว่าเทียนหวังจะออกอาการเย็นชากับแม่ของเขาตั้งแต่แรกเริ่มแต่งงาน หากสุดท้ายแม่ของเขาก็ยังจะยิ้มให้ บางทีคริสก็สงสัยว่าทำไมผู้ชายคนนั้นถึงยอมแต่งงานกับแม่ หรืออาจจะเป็นเพราะพ่อของเขารับใช้เทียนหวังมานาน

คริสถอนหายใจแผ่วเบา เขานึกถึงสมัยเด็กที่แม่บอกให้เขาเรียกเทียนหวังว่าพ่อ แต่พอเขาไม่ยอมเรียก แม่ก็ตีเขา หากเขาก็ยังไม่ยอม เขาเกลียดผู้ชายคนนั้น เกลียดคนที่ทำให้แม่ต้องเสียใจ คนที่แย่งภรรยาจากลูกน้องตัวเองได้หน้าตาเฉย คนที่ทำให้พ่อของเขาต้องโหมงานหนักจนเป็นโรคเครียด ซึมเศร้าและจากไป คนที่ทำให้พ่อของเขาต้องตายคือเทียนหวัง

แต่สุดท้ายหมอนั่นจึงตัดปัญหา ส่งเขาไปเรียนให้ไกลๆ พ้นหูพ้นตาจะได้สบายใจกันทั้งสองฝ่าย ซึ่งคริสก็ยินดี

บานประตูของอีกฝั่งเปิดออก แม่ของเขาพาร่างที่ยังงดงามลงมานั่งข้างที่นั่งคนขับ คริสเคาะนิ้วกับพวงมาลัย เห็นแม่ทำหน้าเศร้าจนในที่สุดก็อดใจอ่อนไม่ได้

“แม่...ผมมีเรื่องจะบอก”

“...”

“ผมรู้จักกับผู้หญิงคนนึง เธอเป็นคนพิเศษของผมตั้งแต่เรียนมหาลัย เมื่อปีที่แล้วผมขอเธอแต่งงาน”

“...”

“ถ้าผมมีลูก แม่เลี้ยงลูกให้ผมนะ”

“ดะ...ได้สิ...” ดวงหน้าเศร้าหมองนั้นแย้มรอยยิ้มหวานในทันที เกาะแขนเขาพลางบอก “...พาเธอมาหาแม่ได้มั้ย แม่อยากเจอจัง แม่มีของจะให้ลูกสะใภ้ของแม่”

คริสยิ้มออก ก่อนจะพยักหน้ารับ

 

“ครับ ถ้าเธอมาเกาหลี ผมจะพามารู้จักแม่นะ”

 

**

 

“แก้ผ้าออกซิ”

คำสั่งเย็นเยียบจากหญิงวัยกลางคน ที่เลย์ได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะทำตาม...

ดวงตาคมกริบของเหมยหลินมองเสื้อผ้าที่เลื่อนหลุดออกจากตัวอีกฝ่ายทีละสิ้นราวกำลังพิจารณาสินค้า ร่างกายขาวกระจ่าง ขาเรียวขาว สะโพกกลมกลึงแน่นขนัด หน้าท้องแบนราบมีรอยบุ๋มน่าพิศ แผ่นอกบอบบางที่มีตุ่มไตสีหวานชูชันเต่งตึงจนน่าขบกัด ไหล่บอบบางไม่สมชาย ไหปลาร้าสวย และลำคอระหงที่มีร่องรอยอยู่ปะปรายทำให้คนมองต้องเอ่ยปากถามเสียงเครียด

“นั่นรอยใคร”

“ลูกชายของเทียนหวัง...ลูกแท้ๆ”

“คงไม่ได้แก้ผ้าให้ดูจนหมดใช่มั้ย”

“ไม่น่าถาม”

เลย์เอ่ยพร้อมแย้มรอยยิ้มออกมาบางๆ คิ้วเรียวของอีกฝ่ายขมวดแน่น ก่อนที่คนเป็นป้าจะหัวเราะออกมาเบาๆ นั่นสินะ หากว่าเผยเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นนี้ให้ใครได้ดู เขาคงนั้นจะไม่คลั่งจนโถมเข้าฟัดโรมรันกับเจ้าตัวหรืออย่างไร เหมยหลินก้าวมาตรงอ่างกุชชี่ที่ถูกเตรียมเอาไว้ หยิบกลีบกุหลาบมาโปรยปรายลงไป รวมทั้งเครื่องประทินโฉม

“ลงมาสิ เลย์”

ร่างขาวนวลเย้าอารมณ์นั้นก้าวลงไปอย่างว่าง่าย ดวงตาของหญิงวัยกลางคนจับจ้องตั้งแต่เรียวขาอ่อนขาว เรือนกายแบบบางราวอิสตรี เอวบางอ้อนแอ้น หรือแม้แต่ดวงหน้าสะสวยที่ราบเรียบจนน่าใจหายในครานี้ มันยั่วเย้า...ศิลปะชั้นดีที่เธอนี้ปลุกปั้นขึ้นมารอวันชำระแค้น

มือที่เรี่ยวเหี่ยวย่นตามกาลเวลาลูบที่แผ่นอกอูมเบาๆจนอีกคนต้องเชิดหน้าขึ้นหายใจลึก หล่อนยังคงถามเสียงเครียด

“ความบริสุทธิ์?

“ยังอยู่...ผมไม่ลืมคำสอนของป้าหรอก” เลย์เอ่ยพร้อมเอนกายลงผ่อนคลาย ยกขาเรียวขึ้นลูบไล้อย่างเผอเรอ ปลีน่องสวยตวัดไขว่ห้าง หยาดน้ำลากไล้ตามเรียวขาขาวอ่อน “...ต้องรักษาเอาไว้ เพื่อเป็นอาวุธสำคัญ”

“เธอสวยขึ้นทุกวัน...” เหมยหลินเท้ามือกับอ่างกุชชี่ ยันแก้มตัวเองพร้อมแย้มรอยยิ้มอย่างเอ็นดูและรักใคร่ “...เหมือนแม่”

มือของเลย์ชะงัก ดวงตาคู่สวยหลุบลง เขาเอ่ยถามเสียงเบาหวิว

“แม่...เป็นยังไงบ้าง”

ท่านสบายดี อย่าห่วงเลยเด็กน้อย พวกเขาดูแลแม่ของเธออย่างดีแน่...” มือเรียวปอกรด้วยเล็บสีแดงเข้มลูบเบาๆที่เส้นผมของอีกฝ่าย “...ฉันหวังว่าเธอจะกลับไปหาท่าน พร้อมชัยชนะ และความพินาศของพวกมัน”

“ผมจะทำให้ได้”

เลย์เอ่ยพร้อมถดตัวลงให้จมลงกับน้ำอุ่นๆในอ่าง เขานิ่งหวนนึกถึงความหลังสักพัก ก่อนจะยันกายขึ้นมาหายใจ

“อาการป่วยของเธอเป็นยังไงบ้าง”

เหมยหลินเอ่ยถาม อีกคนยกมือขึ้นประคองศีรษะ หลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า

“ยังฝันร้ายอยู่ ฝันทุกคืน...ต้องกินเหล้าแรงๆ ถึงจะไม่ฝัน”

“นั่นแหละดี...” เหมยหลินหุบยิ้ม หรี่ตาลงพร้อมเอ่ยอย่างเครียดแค้น “...จะได้ไม่ลืมว่าพวกมันทำอะไรกับเราบ้าง...”

“...”

“...ทำกับแม่ของเธอ ทำกับพี่สาว ทำกับพ่อของเธอ พวกมันเป็นคนทำ...”

“...”

“...เทียนหวังบ้าคนสวย เขาชอบที่จะได้ร่างกายของคนที่เขาปรารถนา...จำเอาไว้ว่าถ้ามันได้เธอแล้ว มันจะขว้างทิ้งอย่างไม่ไยดี เธอจะต้องทำให้มันรู้แค่ว่ามีสิทธิ์ แต่ไม่มีทางชนะ...”

ดวงตาคู่สวยปรือขึ้นมองอีกฝ่าย เหมยหลินจับแขนของเขามาขัดให้อย่างใส่ใจ

“...ถ้ามันยังไม่ได้ มันจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ เรื่องนั้นเธอรู้ดี เพราะฉะนั้นเธอจะต้องระวังตัวเอาไว้...”

“ผมระวังตัวดีอยู่แล้ว โอ๊ย!

คนโดนหยิกเหลือบสายตามามองตาขุ่น ซึ่งเหมยหลินก็ทำหน้าเย็นชาใส่ ก่อนจะบอกเสียงเครียด

“ถ้าคิดว่าชนะ เธอจะแพ้แน่ อย่าเหิมเกริมเชียวนะจาง อี้ชิง”

ชื่อจริงที่ดังออกมาจากปากของอีกฝ่ายทำเอาเลย์เม้มปากแน่น อีกคนเอ่ยต่อ ขณะที่เอื้อมมือมาขัดกายให้อีกฝ่ายอย่างตั้งใจ

“คนสวยในสมัยนี้มันมีเยอะ เธอจะต้องใช้เล่ห์กลทุกๆอย่างเพื่อให้มันสนใจ คนอย่างเทียนหวัง ยิ่งเราทำตัวว่ามันมีค่า ยิ่งบูชามันยิ่งชอบ แต่ก็จะเบื่อเร็ว ทุกอย่างที่ฉันสอน...เธอเรียนรู้มันไปจนหมดแล้ว อย่าลืมใช้มันให้คุ้มล่ะ”

“...”

“อย่าทำให้มันจับได้ อย่าให้มันรู้ชื่อจริงว่าเป็นใคร และ...อย่ารัก ไม่ว่ากับใครทั้งนั้น ถ้าเธอตกหลุมรักใครสักคน เธอจบเห่แน่”

“อย่างผมน่ะเหรอ...จะรักใครเป็น...”

เลย์เอ่ยพร้อมถอนหายใจ เอียงกายให้อีกฝ่ายขัดผิว เรียวปากที่เคลือบสีแดงจัดของเหมยหลินแย้มรอยยิ้มหวานเมื่อได้ยินคำพูดต่อมาของอีกฝ่าย

 

“...ในเมื่อผมควักหัวใจตัวเองทิ้งไปนานแล้ว”

 

**

 

“ไหนบอกว่าหิวไง”

เซฮุนเอ่ยถามคนที่เขาอุตส่าห์ทำอาหารให้กินตามคำอ้อนของอีกฝ่าย หากลู่หานกลับทำเพียงเขี่ยอาหารในจานไปมา

“หิว แต่ไม่ได้หิวข้าวสักหน่อย”

ลู่หานเอ่ยพร้อมทำหน้าเจ้าเล่ห์ให้อีกฝ่าย ร่างเล็กๆหยัดกายลุก ก่อนจะเดินมานั่งบนตักแกร่งของอีกคน ดวงหน้าหวานโน้มลงมา ประทับริมฝีปากกับเซฮุนอย่างอ่อนหวาน เร่งเร้า และออดอ้อนในตัว

เซฮุนนิ่งงันให้อีกคนกดจูบที่หน้าผาก สันจมูก แล้วเลื่อนมาที่ริมฝีปากอีกครั้ง มือเล็กๆนั้นเลื่อนลงต่ำมาลูบเบาที่กางเป้า เลื่อนสอดเข้าไปในร่มผ้าจนเขาต้องดันร่างของอีกคนออก

“ผมไม่มีอารมณ์นะพี่”

ร่างสูงเอ่ยพร้อมหยัดกายลุก เห็นประกายความไม่พอใจชัดเจนบนดวงหน้าหวานสวย ลู่หานเอ่ยออกมาเบาๆ

“ต้องเป็นเลย์คนเดียวใช่มั้ย ถึงจะมีอารมณ์ด้วยน่ะ”

คนที่ถูกแทงใจดำนิ่งงัน หันมามองรอยยิ้มหวานที่ออกแนวหยันเยาะของอีกฝ่าย ลู่หานหัวเราะ ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม

“ยอมทำตัวเป็นขี้ข้าให้มันมากี่ปีแล้วล่ะ เคยได้แอ้มสักครั้งมั้ย หมอนั่นคิดแต่เรื่องแก้แค้น นายเองก็รู้”

“...”

“เขาไม่มองนายหรอกน่าเซฮุน อย่างนายก็ดีแค่กอดปลอบตอนเลย์กำลังฝันร้าย แค่เพียงเท่านั้น...” ลู่หานหยัดกายลุก ก่อนจะเดินมาโอบรอบลำคอของคนตัวสูง บอกเสียงนุ่มนวล “...เทียบกับฉันแล้ว ฉันดีกว่าหมอนั่นเยอะ ว่ามั้ย”

พูดเข้าข้างตัวเองจบก็หอมฟอดเข้าที่แก้มขาวของอีกฝ่าย เซฮุนหลับตาลงเหมือนเหนื่อยอ่อน มือบางยังคงยุ่มย่ามกับเสื้อผ้าของเขา จนในที่สุดก็ต้องหันมาช้อนร่างบอบบาง จับจ้องดวงหน้าหวานที่ยิ้มกว้างอย่าสมใจ

“ตาสว่างแล้วนะ”

เซฮุนเหยียดยิ้มเยาะออกมาบางๆ ก่อนจะบอกเสียงเครียด

“ผมไม่เคยเจอใครดื้อได้เท่าพี่มาก่อนเลยรู้มั้ย”

“งั้นก็ปราบฉันให้ได้สิ...” ลู่หานเอ่ยพร้อมกอดลำคอแกร่งของอีกฝ่าย ท่าทางเหมือนกำลังท้าทาย และเชิญชวน “...ทำให้ฉันยอมจำนน...ใต้ร่างของนาย”

“หึ”

ร่างสูงพาอีกคนไปที่ห้องนอน ก่อนจะดันประตูให้ปิดลง ลู่หานยิ้มกริ่มเมื่ออีกฝ่ายวางเขาลงบนเตียงกว้าง ก่อนจะต้องทำหน้างุนงงเมื่ออีกคนห่มผ้าให้พร้อมบอก

“ถ้าไม่หิวก็นอนซะ”

กดจูบหนักๆที่หน้าผากเป็นการเซอร์วิสด้วย มือเล็กรีบจับมือของอีกคนที่ทำท่าจะจากไป ลู่หานขมวดคิ้วใส่ก่อนจะเอ่ยเสียงเครียด

“ไม่มีใครมองนายเหมือนฉัน”

“...”

“เลย์ไม่มีทางมองนายเหมือนที่ฉันมอง ไม่มีทาง”

“...”

“สักวันนายจะต้องเป็นของฉัน ทั้งตัว...และใจด้วย”

คนเป็นเป้าหมายได้แต่นั่งนิ่ง มองคนตัวเล็กที่ขยับกายเตรียมหลับ สองพี่น้องคู่นี้...เซฮุนคิด คนนึงปั่นป่วนหัวใจของเขา อีกคนหนึ่งก็ปั่นป่วนร่างกายของเขา สักวันเขาจะต้องบ้าตาย...ไม่ใช่เพราะคนน้อง ก็คนพี่นี่แหละ

 

**

 

 

© themy  butter
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

363 ความคิดเห็น

  1. #336 P.kiml (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 14:51
    เซฮุนนี่ดูยังไงก็เหมือนว่าจะชอบเลย์มากกว่าชอบลู่หานอ่ะ
    คนพี่นี่ออกจะหวงเซฮุนด้วยซ้ำ แต่ความเป็นพี่น้องอ่ะเนอะ คงไม่กล้าไปพูดอะไรกับน้องตรงๆ
    #336
    0
  2. #269 Rabbit_Fujoshi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 13:28
    โอ้ย ลู่ก็แปลกๆๆๆๆๆๆ แปลกไปหมด
    #269
    0
  3. #202 Bunnybunbun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 01:50
    เซฮุนก็เลือกสักคนสิ.... แสดงว่าครอบครัวชิงนี่ถูกเทียนหวังจัดการสินะถึงได้มาแก้แค้น แต่พี่คริสจะแต่งงานแล้วนี่สิ คือบทสรุปเรื่องนี้จะเป็นไงอ่ะ โง้ยยย
    #202
    0
  4. #152 คุณนายปาร์คนานา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 17:28
    ฮุนน่าจะรักลู่หานมากกว่านะ
    แต่คิดเอาเองว่าแอบมีใจให้ชิง
    ฮุนคงได้ประสาทกับสองพี่น้องนี่กันแน่ 5555+ 
    #152
    0
  5. #142 BAM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 23:34
    สงสารฮุนมาก นางคงทรมานน่าดู5555555 หันไปทางไหนก็เจอแต่เด็ดๆ
    #142
    0
  6. #130 ninimook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 08:00
    ...เลย์ถูกป้าเลี้ยงมาให้แค้นไม่ดีเลยเหมือนร้ายแต่จริงๆแล้วน่าสงสารกว่าใครเลยนะครอบครัวหวงไปทำกับเขาก่อนด้วยอี้ชิงไม่น่าเลยป้าแค้นเลยให้หลานจัดการทำร้ายหลานตัวเองชัดๆเลย
    #130
    0
  7. #106 Krislay never die! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 00:50
    โอเซใจร้าย ใจร้ายจริงๆ แค่เจอหน้าก็ว่าพี่ลู่ว่าแรดซะแล้ว ฮึ!

    แต่ก็ยังดีที่อย่างน้อยโอเซก็รู้ว่าซักวันตัวเองจะต้องบ้าแน่ๆ ไม่คนพี่ก็คนน้อง

    แต่เราทำนายเลยว่านายจะต้องบ้าเพราะคนพี่ 55555



    พี่ลู่ก็นะ ไปรักโอเซแต่โอเซดันชอบชิงชิงซะงั้น กลายเป็นรักหลายเศร้าไปเลย

    พี่ลู่สู้ๆ นะเดี๋ยวโอเซก็กลับมาสนใจพี่ลู่ รักพี่ลู่เองแหละเนอะ



    คุณเหมยอะไรนี่ก็อีก สุมไฟให้ชิงโกรธแค้นครอบครัวหวงซะจริงๆ

    สอนทุกๆ อย่าง เสี้ยมทุกๆ สิ่งให้อี้แก้แค้นให้

    นี่ไม่ใช่ว่าตัวเองรักหวงเทียนนั่นแล้วเขาไม่สน หรือว่าได้แล้วทิ้งอะไรงี้ใช่มั้ย

    เลยจะให้อี้แก้แค้นให้หน่ะ //อิคนนี้ก็เดาไปเรื่อยอะไรท์ > <

    ชิงก็อีก เราหน่ะกลัวเธอพลาดจริงๆ เลย

    ทั้งความบริสุทธิ์ของเธอ กับเรื่องการหลงรักใครซักคนเนี่ย

    ถ้าเธอจะพลาดเราขอให้เธอพลาดกับฝานได้มั้ย 55555 //ไม่ใช่ละเรา



    เอาเถอะเรื่องนี้รู้สึกจะน่าสงสารกันถ้วนหน้าเลย ทั้งแม่พี่ฝาน ครอบครัวอี้ ไหนจะพี่ลู่อีก TT

    เราเอาใจช่วยทุกๆ คนเลยละกัน พี่ฝานสู้ๆ ชิงก็สู้เขานะลูก

    ไรท์ด้วยน้าาา สู้ๆ นะคะ ^^
    #106
    0
  8. #95 1234 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 15:03
    ้ลู่มาแล้วรักกี่เศร้าเนี้ย

    อี้แค้นเรื่องไรอะตัวละครเริ่มมาเรื่อยๆ

    เนื้อเรื่องก็เข้มข้นขึ้น
    #95
    0
  9. #86 mamama (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 18:57
    รักคนที่เขา รักเราดีฝ่า น่าอุน
    #86
    0
  10. #85 Tiantian99 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 00:15
    สรุปเป็นรักสามเส้า เราสามคน และดูท่าจะเป็นเราสี่คนในไม่ช้าเสียล่ะกระมัง

    เพื่อนสมัยเด็กตรึงตาไว้ที่จางอี้ชิง และเป็นสิ่งที่คนเป็นพี่ชายอย่างลู่หานคงเฝ้ามองมาตลอด

    และคงปรารถนาที่จะได้"โอเซฮุน"มาไว้ในมือ

    แต่ดูเหมือนเซฮุนจะยังยึดถือใน"ความรู้สึก"ตัวเองอย่างมั่นคง

    แม้จะรู้ว่าอี้ชิงไม่มีวันลงมายืนในตำแหน่งที่ตัวเองต้องการได้

    แต่ก็ไม่อาจหลอกตัวเองให้รักใครอีกคนที่พยายามเสนอตัวมาให้

    ไม่ว่าฝ่ายนั้นจะยั่วยวนเพียงใด หรืออาจเสนอกายให้แนบเนื้อหลายครั้ง



    กระนั้นก็ยังไม่สามารถรัก

    ไม่สามารถให้"หัวใจ"



    แม้ร่างกายจะตอบสนองก็ใช่ว่าจะรักได้...



    อดสงสารลู่หานไม่ได้ แต่คิดว่าคนสวยอย่างนั้นคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆแน่ๆ



    ส่วนอี้ชิงเองก็ดูมุ่งมั่นกับการ"แก้แค้น"เอามากๆจริงๆ

    สิ่งที่เทียนหวังทำเอาไว้กับครอบครัวของอี้ชิงคืออะไรกันนะ

    จะคลับคล้ายกับสิ่งที่คริสเคยได้สัมผัสมาก่อนไหม

    แต่ไม่ว่าอย่างไรก็คงเลวร้าย...จนฝันร้ายหลับไม่สนิทติดกันซ้ำๆ



    วนเวียนย้ำจนกระทั่งทำให้"เลย์"เลือกที่จะใช้ทุกอย่างที่มี

    ทำลายเทียนหวังให้ย่อยยับ



    โดยมีแรงขับดันจากผู้เป็นป้าที่ดูท่าจะคร่ำหวอดในวงการ"เสน่หา"มาเนิ่นนาน

    งานนี้ดูท่าจริตจะก้านของเลย์น่าจะเต็มไปด้วยพิษร้ายมากยิ่งขึ้น

    "หัวใจ"ที่แปรเปลี่ยนเป็น"ไฟกาฬ"จะเผาผลาญอะไรอีกแค่ไหนนั้น

    คงต้องมาติดตามดู....













    #85
    0
  11. #84 feliz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 00:13
    จะเกิดเป็นเซฮุนต้องทำบุญด้วยอะไร >,.<
    #84
    0
  12. วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 23:40
    เรื่องนี้มันมีเงี่ยนงำเอ้ยยย!! เงื่อรงำเขียนผิดไปหน่อยยย โหยยย เลย์จะแก้แค้น ? น่าจะเป็นเรื่องใหญ่นะครัช แต่สงสารแม่พี่คริสอะทำไมถึงรักคนแบบนั้นได้เห้อๆ พี่ลู่มาแล้วเว้ยย พี่ลู่มาแล้ว มาแบบไม่ธรรมดานะครัช มาทีผมนี้ลุกขึ้นยืนเลยทีเดียว มาแบบชนะขาด ทำไมพี่ลู่เด็ดจัง #เชื่อดิเริ่องนี้พี่ลู่ร้ายสุด #รอไรท์เตอร์มาต่อน้าาา จิบิ คิบิๆ คุบคิบๆ >.<
    #83
    0
  13. #82 Lady'Frog (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 23:23
    โอ้ววววววว อิจฉาเซฮุนจริงๆ มีทั้งคนน้องคนพี่มารุมล้อมมมม ><
    #82
    0
  14. #78 เอเรียล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 20:52
    เหตุผลของแผนการทั้งหมดปรากฎแล้วนะคะ

    แต่เลย์จะมีหัวใจหรือไม่นั้น ต้องติดตามว่าพี่คริสจะทำยังไง

    เซฮุน ชั้นแอบรำคาญเธอเล็กๆนะ เธอแอบชอบเลย์อยู่ใช่ป่ะ?

    อย่าเชียวนะ เธอเป็นของลู่หานนะ ฮ่าๆๆๆ
    #78
    0
  15. #77 จางอี้ชิง♡อู๋อี้ฟาน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 20:45
    อี้จะรักษาความบริสุทธิ์ไว้ได้นานแค่ไหน แต่ถ้าจะเสียจริงๆขอให้เฮียคนแรกและคนเดียวนะอี้ชิง ส่วนเรื่องปมอี้ตอนนี้เริ่มเคลียร์และขอให้สำเร็จ
    #77
    0
  16. #76 |2e@|_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 20:15
    พอเข้าใจเหตุผลของเลย์บ้างแล้วล่ะนะว่าทำไมถึงเข้ามายุ่งกับคนพวกนี้
    หวังว่าแม่นางจางอี้จะดำรงความบริสุทธิ์ไปได้ตลอดรอดฝั่ง
    และไม่รักใครจริงๆ...ยกเว้นคุณคริส 5555
    #76
    0