สาวน้อยธรรมดากับการเดินทางตามหาความท้าทาย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 50 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3

    Overall
    50

ตอนที่ 6 : สัปดาห์ที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 เม.ย. 62

สัปดาห์ที่สอง

   ในสัปดาห์นี้เหมือนนรกกำลังเรียกหาฉันมากขึ้นเรื่อยๆอาจจะเป็นเพราะอาทิตย์นี้ฉันนอนดึกมากเกินไปและไม่กินอะไรเลยนอกจากกาแฟร้อนใส่นมบ้างไม่ใส่นมบ้างและก็น้ำดื่มอีกต่างๆนานาเลยทำให้ร่างกายของฉันแทบไม่มีแรงแล้วก็เผลอใส่อารมณ์กับมิสไปหลายคนเลยแต่ฉันก็ยังสามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองและเรียนได้อย่างเข้าใจเหมือนเดิมแต่ก็มักจะควบไม่อยู่ก็ตอนที่เรียนกับมิสอานูเพราะเป็นคาบสุดท้ายกับเพราะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตอนฉันเรียนกับมิสเขาครั้งแรกตอนแรกฉันก็คิดว่ามิสเป็นคนใจดีกับสอนดีเดียวแต่เขามักจะถามเรื่องส่วนตัวของฉันแม้ฉันจะเข้าใจว่าการเริ่มเรียนควรเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเองก็เถอะแต่ฉันก็เกลียดที่มีคนมาถามเรื่องเกี่ยวกับฉัน   ในวันแรกฉันพอที่จะควบคุมอารมณ์ให้แสดงออกไปนิดเดียวซึ่งทุกคนอาจจะคิดว่านั้นแสดงออกมาหมดแล้วฉันขอบอกตรงนี้เลยมันยังไม่ถึงครึ่งที่ฉันรู้สึกเลยแม้แต่น้อยฉะนเดินกลับบ้านมาอย่างหงุดหงิดแต่ก็ไม่ลืมทำการบ้านที่ได้มาจากมิสทุกคนที่ได้ไปเรียนด้วยวันนี้โชคดีที่มีแค่ของมิสสองคนทำให้ฉันมีเวลาทำงานของตัวเองต่อจนดึกอีกเช่นเคย

    แต่เรื่องนี้ก็ยังไม่ใช่เรื่องที่น่าโมโหที่สุดของสัปดาห์นี้เลยสักนิดเพราะเรื่องที่น่าหงุดหงิดสัปดาห์นี้ก็คือเรื่องที่ทุกคน(บ้านผู้หญิง)บอกว่ามีคนมาชอบฉันกับเรื่องที่บ้านผู้ชายไปบ่นเรื่องเรียนกับแม่แล้วขอกลับเพราะมาเรียนที่นี้อย่างกับเรียนอนุบาล(ฉันอยากจะบอกไอ้คนที่ไปบอกแม่อย่างนั้นว่าก็เพราะมีสมองด้านภาษาอังกฤษเท่าอนุบาลเองไม่ใช่หรือไง)แต่ฉันก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดอะไรมากรู้แต่ว่าเพราะหมอนั้นไปคุยยังไงกับก็ไม่รู้จนทางผู้ปกครองมาขออนุญาตดร.จอยให้ยึดโทรศัพท์ของนักเรียนแต่ไปมายังไงถึงได้รวมไปถึงบ้านผู้หญิงที่ต้องถูกยึดโทรศัพท์ด้วย   นั้นทำให้บ้านผู้หญิงเกิดการโต้เถียงเรื่องนี้กันยกใหญ่แต่ก็ได้แม่ของฉันช่วยไปคุยกับทางดร.จอยให้เลยทำให้บ้านผู้หญิงไม่ถูกยึดแต่ก็มีข้อแม้ว่าต้องตั้งใจเรียนจะไม่มีเกรดคะแนนตกและต้องได้รับความยินยอมจากผู้ปกครองของบ้านผู้หญิงทุกคน

     ในคืนวันนั้นเลยเป็นวันที่เหนื่อยมากสำหรับพวกเราเพราะต้องคอยอธิบายอะไรต่างๆมากมายให้กับแม่ของพวกเรา  ของฉันกับพี่สาวผ่านแล้วเลยไปช่วยพูดคุยกับแม่คนอื่นให้ซึ่งก็เหนื่อยมากเลยโชคดีที่บ้านเป็นพวกที่คุยกับคนอื่นได้ง่ายเลยทำให้ฉันและก็พี่สาวรู้จักการคุยกับผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดีถึงแม้ฉันจะเป็นที่ไม่คิดก่อนพูดแต่ก็มีประสบการณ์การคุยกับผู้ใหญ่ของเพื่อนได้เป็นอย่างดีซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมานั้นก็คือผู้ปกครองของพวกเราทุกคนอนุญาตให้บ้านผู้หญิงมีโทรศัพท์ได้แต่พวกเราก็ต้องตั้งใจเรียนหนักกว่าเดิม

    แต่พอจบเรื่องโทรศัพท์แล้วก็ยังมีเรื่องหน้าปวดหัวมาให้ฉันเพิ่มอีกนั้นก็คือเพื่อนผู้หญิงบางคนมาบอกฉันว่ามีคนมาชอบตอนนั้นฉันทั้งรู้สึกตื่นเต้นและเจ็บคั่วที่หัวใจไปพร้อมกันเพราะมันเหมือนกับว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยรึเปล่าแต่ฉันก็พยายามปลอบใจตัวเองว่าไม่มีทางเป็นไปได้และต่อให้เป็นเรื่องจริงก็คงเป็นการชอบแบบเล่นๆ ฉันเดินกลับที่ห้องของตัวเองและเริ่มทำงานต่อทันทีแต่เพราะเจอเรื่องแบบนั้นมาทำให้ฉันไม่มีสติกับการทำงานเลยฉันปิดหน้าจอคอมให้มันดับและหันมาหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านให้ร่างกายของตัวเองมันผ่อนคลายหน่อยและค่อยกลับมาติวหนังสือต่อแต่ถึงจะทำอะไรก็ตามในหัวของฉันก็ยังคงกลัวว่าถ้าเกิดมันเป็นเรื่องเหมือนก่อนขึ้นมา……ฉันควรจะทำยังไงดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น