fanfic } The Reason ; Maze Runner { Minho x Newt }

ตอนที่ 9 : 8 { 100% }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 พ.ย. 57

8

                ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูบ้านดังขึ้น และนั่นทำให้มินโฮที่กำลังแปรงฟันอยู่รีบวิ่งออกมาเปิดทันที ตัวผมที่ทำอาหารไม่ค่อยจะเป็นเท่าไหร่กำลังสะบัดทัพพีทอดไข่ดาวอยู่ในครัว

                “ใจเย็นสิ เดี๋ยวก็ลื่นหรอก” ผมตะโกนบอกกับมินโฮที่วิ่งจนหน้าตั้ง ปากยังคาบแปรงสีฟันอยู่เลยแท้ๆ

                มินโฮเปิดประตูคุยกับคนที่มาเคาะประตูบ้านได้ไม่ถึงสิบวินาทีเขาก็โผล่หน้ามาที่ประตูห้องครัว ท่าทางลุกลี้ลุกลน

                “โออั๊ด” ห๊ะ

            เสียงของมินโฮอู้อี้จนฟังไม่รู้เรื่อง เพราะในปากมีทั้งแปรงสีฟัน และยาสีฟันครบเซ็ต “นายว่าไงนะ?” ผมถามเขาพร้อมกับเทไข่ดาวลงบนจานกระเบื้อง

                “โออั๊ด!” ผมทำหน้าไม่เข้าใจสิ่งที่มินโฮพูดจนกระทั่งเขายอมแพ้ และเดินมาบ้วนปาก ก่อนที่จะพูดว่า “โธมัส!”

และนั่นทำให้ผมตกใจจนแทบจะปากระทะทิ้ง เขารู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นี่! กับมินโฮ!!

ด้วยความร้อนรน ผมรีบวิ่งออกมาที่ประตูหน้าบ้าน ลืมไอ้ประโยคที่ว่า เดี๋ยวก็ลื่นหรอก ที่เพิ่งพูดกับมินโฮไปสนิท

“โธมัส!” และใช่เขาจริงๆ โธมัสกำลังยืนอยู่หน้าบ้านมินโฮ ตาเขาบวมๆ แต่ผมกลับไม่สงสัยเลยว่าทำไม “นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่?” ผมถามออกไปโดยที่ไม่ได้นึกถึงเรื่องเมื่อคืน ผมพอจะเดาว่าทำไมเขาถึงตาบวม และไม่ได้มีความโกรธอะไรกับคำพูดของเขาอีกแล้ว

“ก็... ฉันคิดว่า... นายน่าจะอยู่กับ... คนรักของนาย” ว่าไงนะ

“เฮ้ เดี๋ยว... นี่นาย...” ผมได้แต่ยืนชี้ไม้ชี้มือไปนู่นมานี่ ทำตัวไม่ถูกกับสิ่งที่โธมัสเพิ่งพูดออกมา เขารู้เรื่องนี้ได้ยังไง? แล้วรับมือกับความโกรธที่ผมคบกับมินโฮได้หรอ? แล้วเขารู้มานานแค่ไหนแล้วนะ??

“ว่าแต่นายมีเรื่องอะไรล่ะ?” ผมถามเขาหลังจากตั้งสติขึ้นได้ว่าผมควรเพ่งเล็งไปที่เขามากกว่าเรื่องของผม

“ฉัน...” โธมัสพูดติดๆ ขัดๆ เขาหยิบของบางอย่างออกมาจากถุงกระดาษสีน้ำตาล มันเป็นเค้กก้อนขนาดแค่ครึ่งปอนด์สีแดงอย่างกับชุดซานต้าอยู่ในกล่องพลาสติกใสๆ มีข้อความเขียนอยู่บนนั้นด้วยลายมือสีขาวบิดๆ เบี้ยวๆ

นิวท์ ฉันขอโทษ ผมมองที่ข้อความบนเค้กสลับกับใบหน้าง้องแง้งของโธมัสที่ทำเพื่อง้อผมโดยเฉพาะ ตาบวมๆ ของเขาบอกได้ว่าเสียใจจริงๆ ไม่ว่ามันจะเกี่ยวกับเรื่องเทเรซ่า หรือเรื่องที่เขาพูดกับผมก็ตาม

“ฉันขอโทษ” ผมยิ้ม และหัวเราะน้อยๆ กับสิ่งที่โธมัสทำ ผมผลักหัวเขาเบาๆ หนึ่งที ก่อนที่จะยอมให้เขาเข้ามาในบ้าน และพบว่ามินโฮจัดการอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้ว รวมทั้งของโธมัสด้วย

โธมัสเดินเข้ามาแล้วมองมินโฮที่ยังไม่ได้เซ็ตผม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาที่จะทำให้ผมไล่เขาออกไปจากบ้านอีกรอบ

พวกเราสามคนได้แต่มองหน้ากันแล้วเริ่มต้นจัดการกับอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า ไม่นานนักโธมัสก็ทำลายความเงียบขึ้นเป็นคนแรก

“ว่าแต่พวกนายคบกันมานานแค่ไหนแล้วล่ะ?” เอ่อ...

 

 

หลังจากมื้ออาหารที่เรียกได้ว่าอึดอัดพอสมควร ผมก็ชวนให้นิวท์และโธมัสมานั่งดูบาสเก็ตบอลด้วยกัน ในความคิดของผม ต่อให้เป็นผู้ชายที่มีความคิดความอ่านต่างกันมากที่สุดในโลก ผมก็เชื่อว่าสิ่งที่พวกเขาจะมีเหมือนกันคือชอบกีฬาเหมือนกัน ซึ่งพวกเขาที่พูดถึงตอนนี้ก็คือผมกับโธมัสเนี่ยแหละครับ

ผมกับนิวท์จับจองที่บนโซฟาตัวใหญ่ตรงกลางจอทีวีพอดิบพอดี ทำให้โธมัสต้องขยับไปนั่งที่โซฟาตัวเล็กด้านข้างแทน ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เกมวันนี้ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยแม้แต่นิดเดียว นั่นทำให้เจ้าตัวน้อยเอาแต่กอด แล้วก็ซบอยู่ที่อกของผม ไม่ยอมให้ผมลุกไปไหนเลย

“มินโฮ นายโกรธมั้ยเวลาที่ฉันกวนประสาทนาย?” อยู่ดีดีโธมัสก็พูดขึ้นมา เขาไม่หันมามองผม และผมก็ไม่ได้มองเขา ต่างคนต่างจับจ้องอยู่ที่จอทีวี เป็นตอนที่ทำให้ผมรู้ว่านิวท์หลับไปแล้ว ไอ้บาสเก็ตบอลบ้าๆ นี่มันคงทำให้เขาเบื่อจนสุดจะทนแล้วจริงๆ

“ไม่หรอก ตอนมัธยมฉันก็เป็นแบบนายแหละ ฉันเข้าใจ” ผมพูดตอบโธมัสไปเบาๆ กลัวนิวท์จะตื่น

“นายเป็นคนดีกว่าที่ฉันคิดแฮะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนิวท์ถึงชอบนาย ถึงแม้ว่าตอนแรกนายจะห่วยก็เถอะ” เชื่อผมสิ นั่นเป็นคำชม

“ขอบใจ” ผมหันไปทำหน้ากวนประสาทใส่โธมัสตอนที่เขากำลังหันหน้ากลับไป

ไม่กี่สิบนาทีหลังจากที่การสนทนาของผมและโธมัสจบลง รายการบาสเก็ตบอลที่น่าเบื่อที่สุดในชีวิตก็ผ่านไป โธมัสลุกขึ้นยืนแล้วบิดขี้เกียจ

“ฉันว่าน่าจะถึงเวลากลับบ้านได้แล้วล่ะ นายช่วยปลุกนิวท์ทีสิ” โธมัสบอก ผมใช้มือขวาลูบที่เส้นผมสีบลอนด์ของเจ้าตัวน้อย นั่นทำให้นิวท์เงยหน้าขึ้นมาแบบมึนๆ เขาขมวดคิ้วใส่ผมเหมือนจะถามว่า ปลุกทำไม? ไฟไหม้บ้านหรอ “กลับบ้านได้แล้ว” ผมพูดต่อ

“นายไล่ฉันหรอ” นิวท์ลุกขึ้นมานั่งแล้วขยี้ตา แล้วยิ้มน้อยๆ

“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไป” ผมทำท่าไล่ แล้วเซใส่นิวท์เบาๆ จนตัวเขาเอียงไปอีกข้าง

“พวกนายนี่มันน่าหมั่นไส้จริงๆ สำหรับคนเพิ่งอกหักอย่างฉัน” โธมัสพูดขึ้นแบบหน้านิ่งๆ นั่นทำให้ทั้งผมและนิวท์หลุดขำออกมาเบาๆ

ไม่นานนักนิวท์ก็กลับลงมาข้างล่างในชุดเดียวกับที่ใส่มาเมื่อวาน ผมเดินไปส่งเจ้าตัวน้อยกับโธมัสที่หน้าบ้าน

“ฉันไปก่อนล่ะ” นิวท์บอก ทำท่าจะเดินไปแล้ว แต่เขาก็เหมือนจะนึกขึ้นได้และเดินกลับมา กระซิบที่ข้างหูผม “ของที่ฉันลืมไว้ที่หัวเตียง อย่าเอาไปทิ้งนะ” เขาจูบผมหนึ่งทีก่อนที่จะทิ้งไว้เพียงความสงสัย และรอยยิ้มมีเลศนัย

ผมได้แต่ทำหน้างงขณะที่รอให้ทั้งสองคนเดินจนพ้นถนนไป ผมเดินกลับเข้าไปในบ้าน ไม่รู้ว่านิวท์ทิ้งอะไรเอาไว้เหมือนกัน แต่ที่มาพูดกันอย่างนั้นต้องเป็นของแปลกๆ แน่ๆ (?)

ว่าแล้วผมก็กลับเข้ามาในบ้านแล้วเดินตรงไปที่ห้องนอน ที่ลิ้นชักหัวเตียงของผมมีอะไรบางอย่างวางอยู่ มันเป็นซอง ฟรอยล์หนาสีเงินสี่เหลี่ยมจัตุรัสแบนๆ ขนาดประมาณ 2x2 นิ้ว และนั่นทำให้ผมปล่อยเสียงหัวเราะออกมาอย่างดัง ไอ้เจ้าตัวน้อยของผมนี่แสบชะมัด!

ผมเดินไปหยิบโทรศัพท์แล้วส่งข้อความหานิวท์ทันที ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาอยู่กับโธมัส

กลัวท้องหรือไง? ผมส่งข้อความไปพร้อมๆ กับรูปถ่ายของสิ่งที่เขาทิ้งไว้ให้ผม

และนี่คือสิ่งที่นิวท์ตอบกลับมา เดี๋ยววันศุกร์หน้าฉันจะทิ้งที่ตรวจครรภ์ไว้ด้วย

........................................
แต่งไปกรี๊ดไป ฮาาาาาา
ถ้าไม่เข้าใจส่งข้อความมาถามได้นะ 555555555555555+
แต่ฟิคเราไม่มี NC นะพูดเลย แต่งไม่เก่ง ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #63 milang-gell Lavernie (@directioner4ever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 20:25
    น่ารักอ่าาาา >< กรี๊ดเป็นภาษาเกาหลี 555555 อร้ากกก ยิ้มไม่หุบแล้วเนี่ยยย ไรท์แต่งเขินง่าาาา 
    #63
    0
  2. #61 milang-gell Lavernie (@directioner4ever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 20:22
    น่ารักอ่าาาา >< กรี๊ดเป็นภาษาเกาหลี 555555 อร้ากกก ยิ้มไม่หุบแล้วเนี่ยยย ไรท์แต่งเขินง่าาาา 
    #61
    0
  3. #42 namfonchoi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 17:37
    นิววววววววววท์ 11รด ถูกใจขุ่นเเม่มากค่าาาาาาา

    เเม่เป็นชะนียังไม่เคยทำกับใครเเบบนี้ กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดด



    หนูนิวท์ก็เก่งนะลูก รู้ไซส์สะด้วย 2×2 555555555



    หรือคนเเต่งเคยใช่คะ?????

    #42
    0
  4. #29 ~.oOBaM...bAmOo.~ (@mybleach) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 01:40
    สั้นๆๆแต่บูมม ระเบิดหัวใจแฟนฟิคอย่างเราไปเรียบร้อย เอ๊ะ อาจจะเปนเส้นสติของอปป้าด้วย 555555 นิวท์!!!!!! ทำไมทำตัวแบบนี้ แอร๊ย
    #29
    0
  5. #27 supzerofour (@supzerofour) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 11:44
    ว้าว อัพครบ100%  แหม พี่เขยน้องบ่าวทำความเข้าใจกันเสร็จเรียบร้อยก็ดีแล้ว อย่าลืมชวนอิชั้นคนนี้ไปงานวิวาห์เข้าหอด้วยนะ //เฮ้ย ผิดๆๆๆ
    ไม่น่าสงสัยแต่อย่างใดที่นิวท์จะหลับไม่สนใจบาสสักนิด ถ้าเป็นเราก็จะหลับ  ของจริงอยู่ข้างกายทั้งที่จะสนใจในจอทำไม55555 มั่วและ
    ยังไงก็ตามสู้ต่อไป รอติดตามนะแจ๊ะ
    #27
    0
  6. #26 supzerofour (@supzerofour) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 00:30
    ผิดมั้ยถ้าจะบอกว่าตอนอ่านอยู่แอบฮา...ช่างมันๆ  พี่น้องเข้าใจกันดีแล้วกินข้าวกินปลาแล้วกรุณาทิ้งคู่ใหม่ปลามันปล่อยตามลำพังเถอะ! ฮ่าๆ อย่าพลิกลอคเป็น thominewt นะพี่น้อง คนอ่านจะปวดใจแปล๊บๆโลกมินนิวท์สลาย หัวใจบี้แบนและกลายเป็นผุยผง 555 อินี่ก็เว่อร์ตลอด(แต่หวังลึกๆจริงๆ -.-)
    #26
    0
  7. #16 saikou (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 23:42
    อุ รังสีนิวท์มัสแผ่กระจาย ทำไมโทมัสเคะงี้ ไม่เอาดิ

    กะลังคิดว่าจริงๆมินโฮกะโทมัสนี่แกล้งเกลียดกันป่ะวะ จริงๆคือเป็นสายส่งข่าวกันอยู่

    ไม่งั้นโทมัสได้โกรธสุดๆไปแล้วที่นิวท์มาอยู่กะศัตรูอ่ะ เนอะ



    ตอนหน้าก็ชีวิตหวานแหววป่ะคะ จะเปลี่ยนเป็น3Pก็ได้นะ โทมัสเริ่มน่ารัก ฮ่าๆๆ
    #16
    0