fanfic } The Reason ; Maze Runner { Minho x Newt }

ตอนที่ 6 : 5 { 100% }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    27 ต.ค. 57

5

“นายอยากได้เบียร์มั้ย?” ให้ตายสิ ไอ้หมอนี่ชวนผมดื่มตลอดเลย

“อยาก” แล้วผมก็ตอบตกลงทุกครั้ง

หลังจากที่ช่วยกันหิ้วเบียร์ไม่ต่ำกว่า 20 ขวดขึ้นมาไว้บนห้องนอน มินโฮก็เข้าไปอาบน้ำ ทิ้งให้ผมนั่งดูมนุษย์ต่างดาวตัวสีฟ้าๆ อยู่คนเดียว อวตารเป็นหนังเรื่องโปรดของผมเอง

“มินโฮ” ผมเรียกเมื่อมินโฮเดินนุ่งผ้าขนหนูกระโจงอกออกมาจากห้องน้ำ เป็นภาพที่ตลกดีที่ผู้ชายล่ำๆ คนหนึ่งจะห่มผ้าขนหนูขึ้นมาถึงหน้าอก มินโฮเงยหน้าขึ้นมารอฟังประโยคถัดไปจากผม “คืนนี้ฉันขอนอนที่นี่ได้มั้ย?” ผมถามขณะที่มนุษย์ต่างดาวตัวสีฟ้า กำลังสู้กับมนุษย์ที่อยู่บนยาน มินโฮกลอกตาซ้ายขวาสองสามทีก่อนที่จะตอบตกลง

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” เขายิ้มออกมาน้อยๆ ที่ผ่านมามินโฮก็เคยชวนผมมานอนเล่นที่นี่บ้างแต่ผมก็ปฏิเสธตลอด เพราะโธมัสชอบโทร. ตาม

“ถ้าอย่างงั้นฉันขอยืมชุดนอนของนายหน่อยนะ” ผมบอกกับมินโฮ นั่นทำให้เขาเดินไปหยิบผ้าขนหนู และชุดนอนออกมา เขาตัวใหญ่กว่าผมอยู่นิดหน่อย เพราะฉะนั้นผมใส่เสื้อผ้าเขาได้สบายอยู่แล้ว

ผมยังไม่ไปอาบน้ำ แต่นั่งพิงหัวเตียงดูหนังกับมินโฮ ใช้มันเหมือนเป็นโซฟาตัวใหญ่ๆ ตอนนี้มินโฮเปลี่ยนเป็นหนังเรื่องอื่นแล้ว หลังจากที่ผมบังคับให้เขาดูอวตารทุกครั้งที่ผมมาที่นี่ ถ้าเขาจะเบื่อบ้างมันก็เป็นเรื่องธรรมดา

“นิวท์” เขาเรียกในขณะที่ทั้งผมและเขากำลังตาค้างอยู่กับหนังเรื่องใหม่ที่เขาเคลมว่าเพิ่งซื้อมา

“หืม?” ผมส่งเสียงในลำคอ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่จอโทรทัศน์ แต่มินโฮก็ไม่พูดอะไร จนผมหันไปหาเขา มินโฮทำหน้าจริงจังแล้วมองหน้าผมกลับ เขามองแทบจะทะลุเข้ามาในนัยน์ตาของผม สายตาผมเริ่มล่อกแล่ก ไม่รู้ว่ามินโฮต้องการอะไร

มินโฮหายใจออก ในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่วินาที เขาใช้แขนขวาโอบไหล่ผมไว้ แล้วโน้มตัวเข้ามาจนปลายจมูกเขาชนกับสันจมูกของผม มินโฮหยุดสูดลมหายใจเข้า แล้วบรรจงจูบลงมาที่ริมฝีปากของผมเบาๆ มันแปลกมากที่ผมไม่มีความคิดที่จะปฏิเสธเลย ผมทำได้แค่หลับตาลงเท่านั้น ลมหายใจอุ่นๆทำให้ผมรู้สึกดีเกินกว่าที่จะทำอะไรได้

ไม่นานนักมินโฮก็ผละออก ผมและเขาต่างก็ยิ้มออกมา ทั้งเขินและอายแต่ก็รู้สึกว่ามันเป็นจูบที่ดีจังเลยนะ

“ฉันคิดว่าฉัน... ไปอาบน้ำดีกว่า” ผมพูด พอจะรู้ตัวอยู่ว่าหน้าแดงไปถึงหูแล้วแม้ว่าจะไม่มีกระจกก็ตาม เพราะมินโฮก็หน้าแดงเหมือนกัน

 

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จผมก็เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพผ้าขนหนูท่อนล่างแค่ผืนเดียว กับผ้าเช็ดผมอีกผืนเล็กๆ ผมนั่งดูหนังที่ปลายเตียง ไม่มีใครพูดอะไรจนกระทั่งมินโฮย้ายที่มานั่งข้างขวาของผม ผมหันไปมองหน้าเขาแล้วยิ้มน้อยๆ มินโฮใช้มือซ้ายขยี้ผมเปียกๆ ของผมจนผมมึน

“เฮ้ หยุดนะ” ผมบอกพร้อมกับยิ้ม มินโฮหยิบผ้าขนหนูเปียกๆ ในมือผมออกไป เขาย้ายมานั่งที่ข้างหลังผม แล้วใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมให้อย่างเบามือ แต่ยังไม่ทันที่มันจะแห้ง มินโฮก็เข้ามากอดผม

มินโฮวางคางมนๆ ของเขาไว้ที่ไหล่ของผมแล้วพูด “ตัวนายหอมจัง” เขาจูบที่ซอกคอของผมเบาๆ ผมแน่ใจว่าตอนนี้เพื่อนของผมหายไปอีกคนหนึ่งแล้ว

“มันก็สบู่ ยาสระผมของนายนั่นแหละ” ผมทิ้งตัวลงไปที่ร่างของมินโฮ ท่าทางเขาดูเหมือนจะไม่หนักเลย เขากอดผมแน่นขึ้นอีก

“ฉันว่ามันหอมขึ้นตอนอยู่บนตัวนาย” ผมยิ้มกว้างกับคำพูดนั้น ผมเอาแขนกำยำของเขาออกแล้วเลื้อยไปหยิบชุดนอน มินโฮปล่อยให้ผมลุกขึ้นใส่กางเกง

“จะแต่งตัวแล้วหรอ?” มินโฮถาม ทำหน้าอ้อนเป็นเด็กๆ แต่ในขณะที่ผมกำลังจะเอาเสื้อขึ้นมาใส่เขาก็หยิบมันไปซะก่อน

“เฮ้” ผมร้องออกมา ก่อนที่จะปีนขึ้นไปบนเตียงแล้วพยายามจะแย่งเสื้อมาจากเขา แต่มินโฮคว้าเอวผมไว้แล้วจับผมให้นั่งคร่อมบนตักเขา... ให้ตายเถอะ ท่าตอนนี้นี่มันติดเรทชะมัด เด็กอายุต่ำกว่า 13 ปีควรมีผู้ใหญ่ให้คำแนะนำนะครับ

เขาถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่อยู่ในมือ ผมมั่นใจว่านั่นเป็นตัวเดียวกับที่มินโฮใส่ไปทำงานทุกวันศุกร์ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ผมอยู่ตลอดเวลา รอยยิ้มน้อยๆ ที่อยู่บนในหน้าเขา มันมีเลศนัยมาก มินโฮจับแขนผมใส่เข้าไปในแขนเสื้อทีละข้าง “ดีมากตุ๊กตา” ฉันกลายเป็นตุ๊กตาของนายไปเรียบร้อยแล้วสินะ เขาเอามือตบแก้มผมเบาๆ แล้วกอดผมเข้ามาใกล้ๆ จนปลายจมูกชนกัน ผมวางมือทั้งสองข้างไว้ที่ไหล่ของมินโฮ

“ฉันง่วงแล้ว” ผมบอกกับเขาหลังจากที่เราแค่จ้องตากันมาสักพัก

“ฉันก็ง่วงแล้วเหมือนกัน” มินโฮพูด เขาจูบที่จมูกผมเบาๆ ก่อนที่จะปล่อยให้ผมลงไปนอนที่เตียง

 

ผมกับมินโฮนอนหันหน้าเข้าหากันบนเตียง ไม่มีแสงไฟจากโคม หรือหลอดไฟ จะมีก็แต่แสงสลัวๆ ของไฟทางที่เล็ดลอดผ้าม่านผืนหน้าเข้ามาได้เท่านั้น ทั้งที่ต่างคนต่างบอกว่าง่วงนอน แต่รอยยิ้มน้อยๆ บนใบหน้าของทั้งผม และเขาก็บ่งบอกว่าเรามีความสุขที่ได้จ้องตากัน มินโฮยื่นมืออุ่นมาวางที่แก้มของผม ไม่มีใครพูดอะไรจนผมเริ่มทำลายความเงียบขึ้นก่อน

“มินโฮ” ผมเรียกชื่อเขาเบาๆ เบามากจนเหมือนกระซิบ มินโฮขยับเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น ส่งเสียงในลำคอเป็นเชิงถาม “นาย... อยากให้ฉันเป็นเพื่อนมั้ย?” ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะรู้ความหมายของมันรึเปล่า แต่คำถามในใจของผมจริงๆ มันหมายถึง เราเป็นคนรักกันใช่มั้ย?

ใจผมเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ ได้แต่หวังว่าจะได้คำตอบที่ไม่ทำร้ายจิตใจ

มินโฮหลบตาผมไปชั่ววินาทีหนึ่ง “ที่ผ่านมานี่นายยังอยากเป็นเพื่อนอยู่อีกหรอ” ผมรู้ว่ามันไม่ใช่คำถาม แต่ผมก็ส่ายหัว นั่นทำให้มินโฮยิ้มกว้างแล้วดึงผมเข้าไปกอด ผมซบเขาที่หน้าอกแล้วรอฟังอย่างอื่นที่เขาจะพูดต่อไป รู้สึกได้ถึงหัวใจที่กำลังเต้น

มันอบอุ่นมาก และนั่นทำให้ผมลืมเรื่องราวไม่ดีต่างๆ ไปจนหมด

“ฉันรักนายตั้งแต่ตอนที่ยังไม่รู้จักแล้ว และฉันพูดได้เลยว่าฉันยินดีมากที่ได้รู้จักนาย” เขากระซิบที่ข้างหูผมเบาๆ ล้อเลียนกับคำพูดของผมที่กวนประสาทเขาในวันแรกของการเป็นครูสอนเลขที่โรงเรียน “นอกจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับนาย ว่าอยากให้ฉันเป็นเพื่อน เป็นครูสอนเลข หรือเป็นอย่างที่ฉันอยากเป็น”

“แล้วนายอยากเป็นอะไร?” ผมถามกลับทั้งๆ ที่รู้ความหมาย ขอบคุณจริงๆ ที่ตอนนี้มีเพียงแค่แสงไฟสลัวๆ จากข้างนอก ไม่อย่างนั้นมินโฮต้องเห็นแน่ๆ ว่าผมหน้าแดงเป็นถึงขนาดไหน เพราะถึงผมจะมองหน้าตัวเองไม่เห็น แต่ความร้อนที่ขึ้นมาก็พอจะทำให้เดาได้อยู่

“ต้องให้พูดให้ได้ใช่มั้ย?” มินโฮก้มลงมาถามผมแล้วหัวเราะเบาๆ ผมยิ้มแล้วพยักหน้า

 

“ก็เป็นคนรักของนายไง”

.........................................................
กิกิ แต่งเองฟินเอง
ฮาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #57 milang-gell Lavernie (@directioner4ever) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 20:10
    ตอนนี้ ยิ้มไม่หุบเลยครับบ อร้ากก 5555
    #57
    0
  2. #38 namfonchoi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 16:57
    น่ารักมาก(ก.ไก่ล้านตัว) บรรยายตอนจูบให้อ้อยอิ่งกว่านี้จะเป๊ะมาก นิวท์เข้าสมบัติเคะทุกประการ ใส่เสื้อผช.อร๊ายยยยยยยยยย คิดเเล้วเซะซี่ชะมัด
    #38
    0
  3. #23 supzerofour (@supzerofour) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 00:11
    สครีมโลกแตก ฟินถล่มทลายยิ่งกว่า Black Friday โฮกก แม้ว่าจะนั่งอ่านอยู่คนเดียวก็สามารถมโนถึงความอบอุ่นข้างกาย แม้จะนั่งอ่านคนเดียวก็สามารถฉีกยิ้มกว้างเหมือนตอนแอบส่องคนที่แอบชอบ(ห๊ะ? โรคจิต?) แม้จะนั่งอ่านคนเดียวก็สามารถโอ้วลัลล๊าตีลังกากลับหลังแล้วเล่นฮูลาฮุปสามอันภายในหนึ่งนาที(เว่อร์และ) อ่านแล้วไม่มีคำพูดใดๆนอกจากคำสองคำ
    "ฟินเว่อร์!!!!!!!!!!!!!!!!"
    #23
    0
  4. #14 เดมอส (@hoga) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 18:11
    ถ้าทอมมี่รู้จะเกิดรัยขึ้นนะ หุหุ
    #14
    0
  5. #12 ReeD (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 00:06
    อ่านแล้วเขิลอ่าา

    แต่กัวว่าตอนหน้าพายุโทมัสจะพัดกระหน่ำหรือเปล่าาาา ^^"
    #12
    0
  6. #11 jelly_dolly (@jelly-dolly) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 23:31
    กรี๊ดดดด อ่านแล้วเขิลแทนเลย
    #11
    0