sf/os allbam เรื่องสั้น allbam markbam bbam jackbam jinbam youngbam yugbam

ตอนที่ 5 : บทเพลงที่ 5 "รักได้ป่าว" (bbam)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 พ.ค. 63

"รักได้ป่าว"

 

 

ประเทศไทย

"แบมพรุ่งนี้ไปคนที่สนามบินให้ม๊าหน่อยนะลูก"

"ใครอะม๊า"

"พี่เจบีไงเพื่อนบ้านเราตอนเด็กๆไงที่พี่เขาไปเมืองนอกตอนที่พี่เขาอยู่ม.6 พี่เขาพี่เรียนจบแล้ว แล้วจะกลับมาทำธุรกิจของครอบครัวที่ไทยแม่พี่เขาฝากให้ม๊าไปรับกลัวว่าพี่ดขาจะหลงทางแต่ม๊าต้องไปทำธุระ"

"หะใครนะม๊า"

"ก็พี่เจบีไงหูเป็นอะไรให้ม๊าพาไปเช็คไหม"

"แล้วพี่เขาจะอยู่ที่ไหนอะม๊าไม่ได้อยู่บ้านเราใช่ป๊ะ"

"ก็ต้องอยู่บ้านพี่เขาสิบ้านพี่เขาก็มีจะมาอยู่บ้านเราทำไมกันถามแปลกๆ"

"เห้อโล่ง"

"บ้านหลังนั้นไงที่อยู่ติดกับบ้านเราที่ไม่มีใครอยู่แต่มีคนมาทำความสะอาดทุกวันหนะ"

"หะ!!!!!"

ไม่นะชีวิตสงบสุขของแบมมมมมมม ที่ผมเป็นแบบนี้ไม่ใช่อะไรหรอกนะก็ตอนเด็กๆอะผมอยากจะเล่นกับพี่เขาแต่กลับโดนแกล้งตลอดเลยแกล้งกันได้ทุกวัน ทั้งโดนล้อว่าตัวอ้วนตัวกลมไปเจอกันที่โรงเรียนพี่เขาก็แกล้งให้ผมอายคนอื่นชอบเอาของที่ผมไม่ชอบมาใส่ในกับข้าวของผมผมร้องไห้กลับบ้านทุกวันเลย พอพี่เขาไปเรียนต่างประเทศผมก็ไม่โดนใครแกล้งอีก มีความสุขทุกวันแต่ความสงบสุขของผมมันจะหมดลงแล้วสินะ

เกาหลี

"เจบีเมื่อกี๊น้าจุ๊มเขาโทรมาหาแม่"

"คนที่จะไปรับผมที่สนามบินพรุ่งนี้หนะหรอ"

"ใช่แต่เขาไม่ได้มารับแล้วหละ"

"อ่าวแล้วผมจะกลับบ้านยังไงอะผมจำทางไปบ้านไม่ได้แล้ว"

"ฟังแม่ก่อนสิอย่าพึ่งโวยวาย ลูกชายเขามารับแทนหนะเจบีจำน้องได้ไหม"

"คงจะจำได้หรอกผมมาอยู่นี้ตั้งแต่ม.6นะม๊าอย่าลืม"

"ก็เด็กคนที่น่ารักๆแก้มเยอะๆที่ลูกชอบไปแกล้งน้องเขาจนร้องไห้ตอนเด็กๆไง"

"อ๋อ"

"แต่ปม่เองก็สงใสนะน้องออกจะน่ารักขนาดนั้นทำไมลูกแม่ถึงเกเรชอบแกล้งน้องให้ร้องไห้กลับบ้านอยู่เรื่อยเลยยิ่งน้องโตยิ่งชอบแกล้ง"

หึเจ้าเด็กแก้มซาลาเปานั้นจะมารับผมงั้นหรอโตแล้วจะเป็นยังไงนะ เอาจริงๆที่ผมชอบแกล้งน้องหนะไม่ใช่เพราะผมเกลียดน้องหรอกก็แค่อยากเล่นด้วยเท่านั้นเองแต่ผมเข้าหาเด็กไม่เป็น ยิ่งแกล้งแก้มน้องก็ยิ่งป่องทำเอาผมอยากจะไปฟัดเลยพอน้องเริ่มโตความน่ารักก็ยิ่งเพิ่มขึ้นยิ่งพอน้องเริ่มเข้าม.1ยิ่งน่ารัก ตอนนั้นผมอยู่ม.4โรงเรียนเดียวกันผมก็เริ่มชอบน้องแต่ไม่รู้จะจีบยังไงก็คนมันจีบใครไม่เป็นอะ ยิ่งน้องโตยิ่งน่ารักผู้คนก็เข้าหาเรื่อยๆผมก็เลยแกล้งในน้องอายไม่กล้าเข้าให้คนอื่นแทนก็ได้แค่ทำแบบนั้นจนจบม.6ก็ไม่ได้บอกซะทีจนผมต้องย้ายมาฮ่องกงนี้แหละ พรุ่งนี้จะได้เจอกันแล้วน้องจะยังจำผมได้อยู่ไหมนะ

สนามบินเวลา 21.30 น.

เครื่องบินแล่นลงตอนนี้เจบียืนรอกระเป๋าของเขาอยู่

"จะมารอนานรึยังนะไอกระเป๋านี้ก็มาช้าเหลือเกิน"เดินลากกระเป๋าออกไปนอกเกท

"ยืนรออยู่ตรงไหนนะ"เจบีมองหาคนที่จะมารับตัวเองก็หันไปเห็นหนุ่มน้อยน่ารักที่กำลังยืนอยู่เขาจำได้เด็กคนนั้นหน้าตาไม่เปลี่ยนไปเลยมีแต่ความน่ารักที่เพิ่มขึ้นถึงแก้มจะลดลงนิดหน่อยแต่ใบหน้านั้นก็ยังน่ารัก เมื่อเห็นคนที่มารับตัวเองเเล้วก็เดินเข้าไปหา

"แบมแบม"

"ครับ"

"นายยังอ้วนเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยนะ555555"

"....."เดินไปที่รถ

"อะอ่าวไอบีนะไอบี"

"คนอะไรปากเสียไม่เลิก"

บนรถ

"น้าจุ๊มสบายดีไหม"เมื่อเห็นว่าบรรยากาศบนรถมันเงียบเกินไปเจบีจึงชวนแบมแบมคุย

"สบายดีครับ"แบมแบมตอบแบบไม่สบอารมณ์แต่ก็ยังไมีครับลงท้ายตามมารยาท

"อะเออแล้วนายหละ"

"ก็ดีครับ"

"ไม่เจอกันนานโตขึ้นเยอะเลยนะ"

"......"

"ได้ข่าวว่าอยู่ปี3แล้วอีกปีเดียวก็จบแล้วหนิ"

"......"

"อะเออหาที่ฝึกงานรึยังมาฝึกบริษัทพี่ไหม"

แบมแบมไม่ตอบอะไรแล้วแล้วรถเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง

"ถึงบ้านแล้วครับ"ลงจากรถ

"ถึงกันแล้วหรอลูก"

"สวัสดีครับน้าจุ๊ม"

"สวัสดีจ๊ะเดินทางมาเหนื่อยไหม"

"นิดหน่อยครับ"

"กินข้าวกินปลามายังน้าทำไว้เยอะมากินด้วยกันสิเเล้วค่อยไปบ้าน"

"ม๊าพี่เขาเหนื่อยแล้วให้เขาไปพักเถอะ"

"ผมหิวพอดีครับงั้นมื้อนี้ฝากท้องด้วยนะครับ"

"หึ้ย"แบมแบมทำเสียงไม่พอใจแล้วเดินเข้าไปในบ้าน

โต๊ะกินข้าว

"แบมแบมตักปลาทอดที่อยู่ข้างหน้าเราให้พี่เขาหน่อยสิ"

"เขามีมือก็ให้เขาตักกินเองสิม๊า"

"แบม"

"ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมตักเอง"

"ชิทำมาเป็นทำตัวดีต่อหน้าม๊า"พึมพำ

"แบมว่ายังไงนะลูก"

"ป่าวม๊าแบมไม่ได้พูดอะไร"

"เออใช่อาทิตย์หน้าลูกต้องฝึกงานแล้วใช่ไหมได้ที่ฝึกงานแล้วยัง"

"กำลังดูๆอยู่ครับ"

"เพื่อนเขาหาที่ฝึกกันได้ยัง"

"ก็ได้บ้างแล้วครับ"

"ว่าแต่น้องเรียนคณะอะไรหรอครับ"

"อ๋อบริหารหนะจ๊ะจริงสิเจบีมาบริหารงานที่บริษัทคุณหวังพอจะรับเด็กไปฝึกงานสักคนไหมจ๊ะ"

"ไม่เอาม๊ารบกวนคนอื่นเขา"

"อย่าขัดสินี้ม๊ากำลังหาที่ฝึกงานให้เราอยู่นะ"

"ไม่เอาหน่าม๊ารบกวนเขาใช่ไหมครับ"หันไปหาแจ็คสันหวังว่าเเจ็คสันจะปฏิเสธ

"ยินดีเลยครับไม่มีปัญหา"

"งั้นน้าฝากลูกชายของม๊าด้วยนะคะ"

กินข้าวกันเสร็จ

"ไปส่งพี่ที่บ้านสิลูกเดี๋ยวม๊าล้างจานเอง"

"เดี๋ยวแบมล้างเองม๊าไปส่งพี่เขาเถอะ"

"เอ๊ะวันนี้เป็นอะไรเนี้ยทำไมดื่อจัง"

"ก็"

"ไม่ต้องเถียงม๊าไปส่งพี่เขานะเดี๋นวเราก็ต้องไปฝึกงานกับพี่เขาจะได้สนิทกัน"

"เห้อก็ได้"

ระหว่าเดินไปส่งที่บ้าน

"ไม่คิดจะคุยอะไรกันเลยจริงดิ"

"ก็ไม่มีอะไรจะต้องคุยกันหนิครับ"

"เรายังโกรธที่พี่แกล้งอยู่อีกหรอ"

"โดนขนาดนั้นเป็นใครใครก็โกรธรู้ไหมตั้งแต่ที่พี่ไปหนะผมมีความสุขขนาดไหน"

"เอางี๊พี่ขอโทษเราเริ่มกันใหม่นะ"

"เก็บเอาไว้เถอะครับตอนอยู่ที่สนามบินยังว่าผมอยู่เลยถึงบ้านพี่แล้วผมขอตัว"

"งานนิคงยากแล้วสิเห้อไอเจบีมึงไม่น่าไปปากหมาใส่เขาเลย"

มหาวิทยาลัย

"แบมทำไมวันนี้หน้าตาไม่สดใสเลยเมื่อคืนนอนไม่หลับหรอ"

"ไม่มีไรหรอกยองแจแค่เพลียๆนิดหน่อย"

"ได้ข่าวว่าข้างบ้านแบมมีคนเข้ามาอยู่แล้วหนิใช่พี่เจ้าของบ้านคนเก่ารึป่าวแบม"

"ยูคเราไม่อยากนึกถึงเขาแค่ได้ยินก็หงุดหงิด"

"ทำไมอะเขาเป็นใครหรอถึงขนาดทำให้แบมแบมคนน่ารักของเราหงุดหงิดได้แบบนี้"

"พี่ข้างบ้านแบมอะเขาเคยอยู่โรงเรียนเดียวกับเราแล้วก็แบมตอนมัธยมหมอนั้นชอบแกล้งแบมสารพัดทำให้แบมอายบ้าง เอาของที่แบมไม่ชอบมาใส่จานข้างบ้างแต่พอจบก็ได้ข่าวว่าไปเรียนต่างประเทศแล้วพึ่งกลับมาเมื่อวาน"

"จริงหรอแบม"

"อืม เลิกพูดถึงเขาเถอะ"

"ก็ได้เราไม่อยากรู้แล้วก็ได้"

"เออแบมอาทิตย์หน้าต้องฝึกงานแล้วได้ที่ฝึกยังเรากับยองแจได้แล้วนะเป็นบริษัทเพื่อนของพี่เราเองอะเห็นว่าพึ่งได้ขึ้นบริหารอะไรนี้แหละ"

"เห้อได้แล้ว"

"ได้แล้วก็ดีดิถอนหายใจทำไม"

"ก็บริษัทที่เราไปฝึกงานอะเป็นบริษัทของพี่เจบีหนะสิม๊านะม๊าบอกไม่เอาไม่เอา"

"อะเออยูคเราว่าเปลี่ยนเรื่องกันดีกว่า"เมื่อยองแจเห็นว่ายิ่งพูดแบมยิ่งโมโหก็เลยเปลี่ยนเรื่อง

ตอนเย็นแบมแบมกลับมาที่บ้านก็เห็นเจบีกำลังช่วยแม่ของตัวเองจัดโต๊ะกินข้าวอยู่

"อ่าวแบมกลับมะ"

"ม๊าทำไมเขามาอยู่ที่บ้านเรา"เจบียังพูดไม่ทันจบแบมแบมก็ตะโกนถามแม่ของตัวเอง

"แบมลูกจะตะโกนเสียงดังทำไมเนี้ย"

"ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่บ้านเรา"

"ม๊าเห็นว่าพี่เขาอยู่บ้านคนเดียวม๊ากลัวพี่เขาจะเหงาก็เลยชวนมากินข้าวเย็นด้วยกันไปเปลี่ยนชุดเลยไปจะได้ลงมากินข้าว"

บนโต๊ะอาหารได้ยินสองเสียงคุยกันอย่างสนุกสนานมีแต่แบมแบมที่นั่งเงียบอยู่คนเดียวม๊าคงลืมไปแล้วว่ามีลูกชายนั่งอยู่ตรงนี้อีกคนนายนั่นก็อีกคนพูดคุยเอาอกเอาใจม๊าจนน่าหมั่นไส้

"แบมวันนี้กับข้าวม๊าไม่ถูกปากหรอกินข้าวไปนิดเดียวเอง

"ป่าวม๊าสงสัยแบมกินขนมมาเยอะมั้งแบมอิ่มแล้วงั้นขอตัวไปทำการบ้านก่อนนะกินเสร็จเรียกแบมก็แล้วกันเดี๋ยวแบมลงมาล้างจานให้"แบมแบมเดินขึ้นไปบนบ้าน

"เอ้าเด็กคนนี้หนิ น้าขอโทษแทนน้องด้วยนะปรกติน้องไม่เป็นแบบนี้หรอก"

"ไม่เป็นไรครับ"เจบีมองตามแบมแบมที่เดินขึ้นไปบนบ้าง

หลังจากวันนั้นม๊าก็ชวนพี่เจบีมากินข้าวเย็นด้วยกันทุกวันจนเขาคิดว่าพี่เจบีเป็นลูกอีกคนนึงของบ้านนี้ไปแล้วตอนนี้พี่เจบีก็ทำดีกับเขาบ่อยๆไม่ได้แกล้งไม่ได้พูดไม่ดีใส่เหมือนเมื่อก่อนแถมยังชอบทำตัวดีแปลกๆจนเขาขนลุกอีกหึจะคอยดูว่าจะดีได้สักกี่น้า

"สวัสดีแบมแบมกลับมาแล้วหรอเป็นไงบ้างวันนี้เรียนเหนื่อยไหม"

"เห้อมาอีกแล้วพี่ไม่เบื่อบ้างหรอมาบ้านแบมได้ทุกวันแบบนี้อะ"

"ไม่เบื่อหรอกก็น้าจุ๊มทำกับข้าวอร่อยแล้วก็บ้านนี้มีแบมอยู่ด้วย"

"พูดอะไรของพี่เนี้ย-///-"

"หึเขินใช่ไหมหละ"

"อ่าวแบมกลับบ้านมาแล้วหรอลูกม๊าทำกับข้าวเสร็จพอดีเลย"

"สวัสดีครับม๊าเดี๊ยวแบมไปเปลี่ยนชุดแปปนึงเดี๊ยวลงมาช่วยจัดโต๊ะนะ"

เจบีมองตาแบมแบมที่รีบวิ่งขึ้นไปบนห้อง

ม๊าจุ๊มเป็นก็ยิ่มตามเธอเป็นผู้ใหญ่แล้วเธอดูออกว่าเด็กๆคิดอะไรกันเธอรู้มาตั้งแต่สมัยพวกเด็กๆอยู่มัธยมแล้วว่าเจบีหนะมีความรู้สึกดีๆให้กลับลูกชายของเธอเธอดูออกแล้วเธอก็จะไม่ห้ามอะไรพวกเขาด้วยปล่อยให้มันเป็นไปตาโชคชะตาของทั้งคู่ดีกว่า

"ม๊าแบมมาแล้ว"

"อ่าวลงมาแล้วหรอลูกพี่เจบีเขาจัดโต๊ะใกล้จะเสร็จแล้วแบมไปเอาน้ำในตู้เย็นมานะ"

"โอเคครับ"แบมแบมเดินไปหยิบน้ำ

"โอ๊ะ"แบมแบมลื่นเกือบจะล้มลงแต่ดีที่เจบีเดินมาเห็นพอดีเลยรับได้ทันทั้งสองคนมองหน้ากันอยู่นาน

"อะเออขอบคุณครับ-///-"แบมแบมที่ได้สติก่อนจึงเอ่ยขอบคุณ

"ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม"

"ไม่เจ็บครับ"

"เราไปที่โต๊ะกันดีกว่าเดี๋ยวคุณน้าจะรอนาน"

"แบมทำไมไปหยิบน้ำนานจังเลยหละลูก"

"แบมเกือบลื่นล้มหนะม๊า"

"อ่าวเดินยังไงหละเนี้ยแล้วเป็นอะไรไหม"

"ผมไปช่วยทันหนะครับน้องเลยไม่เป็นไร"

"อ๋อดีแล้วที่ไม่เจ็บตรงไหนมานั่งกินข้าวกันดีกว่า"

"เเบมพรุ่งนี้ลูกต้องเริ่มไปฝึกงานกับพี่เขาแล้วหนิ"

"ครับ"

"งั้นพรุ่งนี้ลูกก็ไปพร้องพี่เขาเลยสิ น้าไม่รบกวนเจบีใช่ไหมลูก"

"ไม่กวนครับ"

"ม๊าแบมขับรถไปเองได้"

"จะขับไปทำไมหลายคันให้เปลืองบ้านเรากับพี่เขาก็อยู่ใกล้กันไปก็ไปที่เดียวกัน"

"แต่ม๊า"

"ไปกับพี่นั้นแหละดีแล้วเราจะได้ไม่ต้องเปลืองค่าน้ำมันไงไหนจะค่ทางด่วนอีก"

"หึ้ยก็ได้"

"วันนี้ผมอยู่ช่วยล้างจานนะครับ"

"ไม่เป็นไรหรอกลูกเดี๋ยวน้องล้างเอง"

"เดี๋ยวผมช่วยน้องล้างดีกว่าครับผมเกรงใจครับมากินข้าวด้วยหลายมื้อแล้ว"

"งั้นก็ตามใจเถอะจะ"เจบีเดินไปหาแบมแบมใตรครัว

"เดี๋ยวพี่ช่วย"

"อ๊ะ"เจบีกับแบมแบมจับจานใบเดียวกันทำให้มือของทั้งสองคนจับกัน

"แบมว่าเดี๋ยวแบมล้างน้ำยาแล้วพี่เจบีล้างน้ำเปล่าดีกว่ามือจะได้ไม่พันกัน"

"เอาแบบนั้นก็ได้"

หน้าบ้าน

"งั้นพรุ่งนี้8โมงเดี๋ยวพี่มารับนะ"

"โอเคครับ"

ตอนเช้า

"มาแต่เช้าเชียวน้าทำอาหารเช้าพอดีมานั่งกินด้วยกันก่อนสิจ๊ะเดี๋ยวน้องคงลงมาแล้ว"

"ครับ"

"ม๊าข้าวต้มหอมจัง อ่าวพี่เจบีทำไมถึงรีบมา"

"อ่าวแบมลงมาแล้วหรอลูกพี่เจบีเขามารอแล้วรีบมากินข้าวจะได้รีบไปกัน"

"ครับๆ"

บริษัท

"เออเดี๋ยวจะมีเด็กฝึกงานมากันอีก2คนนะน่าจะรุ่นเดียวกับเรา"

"อ๋อครับว่าแต่พี่จะให้แบบฝึกงานหน้าที่อะไรอะ"

"เลขา"

"หะ!!!"

"เจบีกูพาเด็กฝึกงานที่กูฝากมึงมาอะอ่าวมีแขกหรอวะ"

"น้องข้างบ้านกูเองอะมาฝึกงานเหมือนกัน"

"อ๋อๆพี่ชื่อแจ็คสันเรียกพี่แจ็คก็ได้นะครับน้องชื่ออะไรเอ่ย"

"แบมแบมครับ"

"คนก็น่ารักชื่อก็น่ารัก"

"ฮะแฮ่มไหนน้องมึง"

"ขัดจังหวะจริงไอยูคไอแจ"ยูคกับยองแจเดินเข้ามา

"ยูคแจไม่นึกเลยว่าจะได้ฝึกงานที่เดียวกัน"เข้าไปกอดยูคกับยองแจ

"(ทำไมถึงเข้าไปกอดกันขนาดนั้น)"

"อะฮึมรู้จักกันด้วยหรอ"

"อะอ๋อเพื่อนสนิทของผมเองคนนี้ที่น่าตาน่ารักๆชื่อยองแจแล้วคนนี้สูงๆหล่อๆชื่อว่ายูคยอม"

"(หล่องั้นหรอฉันหรอกว่าตั้งเยอะ)"

"ฉันจะให้พวกนายไปฝึกงานกับแจ็คสันนะไม่มีปัญหาใช่ไหม"

"อ่าวทำไมไม่ให้ฝึกที่เดียวกับแบมแบมอะ"

"ฉันไม่จำเป็นที่จะต้องมีเลขาถึงสามคนนะเผื่อลืมเพื่อนนายไม่เป็นว่าอะไรหนิใช่ไหม"เจบีมองยูคแล้วทำเสียงเข้ม

"อะเออครับๆไม่มีปัญหาอะไรเล๊ย"

"งั้นแบมก็ไม่ได้เจอยูคกับแจหนะสิอุส่าฝึกงานที่เดียวกันแล้วอะ"เจบีมองยูคด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

"อะเออเราจอกันตอนเที่ยงก็ได้หนิ"

"เอางั้นก็ได้"

"แจ็คมึงพาน้องของมึงได้ไปแล้ว

"เออเออ(เป็นไรของแม่งวะอยู่ๆก็เสียงเเข็งเฉยแจ็คหละงง)ไปกันเถอะน้องๆ"

1ชั่วโมงผ่านไปเจบีกับแบมแบมกำลังนั่งอ่านเอกสารกันอยู่แต่บรรยากาศในห้องมันเงียบเกินไปเงียบจนแบมแบมไม่ชอบ

"พี่เจบีพี่เป็นอะไรเนี้ยตอนเช้าๆยังดีๆอยู่เลย"

"ไม่ได้เป็นอะไร"

"เงียบขนาดนี้อะนะไม่เป็นอะไร"

"ก็ทำงานมันต้องใช้สมาธิ"

"ปกติพูดมากกว่านี้หนิ"

"สนด้วย???"

"ก็ไม่แค่มันเงียบเกินไปไม่ชอบ"

"เหอะก็ฉันมันไม่ใช่เพื่อนนายหนิทำไมนายต้องสน"

"อย่าบอกนะว่าพี่งอนเรื่องแบมกับเพื่อน555555"

"อะไรใครงอนไม่มี๊"

"โอ๋ๆไม่งอนนะๆ55555"

"บอกว่าไม่ได้งอนไงไปทำงานเลยไปเดี๊ยวก็ไม่ให้ผ่านซะเลย"

"ไปก็ได้แต่หายงอนก่อน"

"หายๆไปเลยไปทำงาน"(ไอเด็กบ้านนี้จะน่ารักไปถึงไหนตอนเราจะมีใครมาจีบรึป่าวนะ)

บรรยากาศในห้องทำงานก็ดีขึ้นถึงจะไม่ได้คุยกันเยอะขึ้นแต่ก็ไม่ได้น่าอึดอัดเหมือนเมื่อกี้

"พี่เจบีแบมไม่เข้าใจตรงนี้"

"ไหนๆให้พี่ดูสิ"เจบีเดินเข้ามาดูเอกสารที่แบมแบมถืออยู่ทำให้หน้าใกล้กันมาก(ซึ่งเจบีตั้งใจ)

"อะเออตรงนี้ครับ-///-"

"ไอบี"

เจบีกับแบมแบมสะดุ่งตัวออกห่างกัน

"อะเออกูเอาเอกสารมาให้เซ็น"

"ทำไมมึงไม่เคาะประตูวะ"

"ก็ปรกติของกูหนิหรือว่ามีอะไรกัน"แจ็คสันมองแบมแบม

"ไม่มีอะไรหนิครับพี่แจ็ค"แบมแบมรีบปฎิเสธ

"งั้นหรอๆเชื่อก็ได้กูวางเอกสารไว้บนโต๊ะนะ"

"เออๆ"

"จะแต๊ะอั๋งเด็กก็ให้มันเนียนๆหน่อยแต่ก็นะแอบชอบมาตั้งแต่เด็กๆหนิได้โอกาสแล้วก็จีบไปเลยดิวะ"แจ็คสันกระซิบ

"ไอแจ็ค!!!"

"อุ๊ยไปดีกว่า"วิ่งออกนอกห้อง

"กระซิบอะไรกันหรอครับ???"

"ไม่ต้องรู้หรอกยังไม่เข้าใจไม่ใช่หรอมาเดี๋ยวพี่สอนต่อ"

"อะเออครับ"

ห้องทำงานของแจ็คสัน

"นี้ยูคพี่คนนี้ป๊ะที่บอกว่าชอบแกล้งแบมอะ"

"ใช่"

"เราว่าสายตาของพี่เขาตอนมองแบมแปลกๆเหมือนกับว่า"

"เราไม่รู้หรอกนะว่ามองแบมแปลกยังไงแต่ตอนเรานี้ดิโครตน่ากลัวเลยเราไปทำไรใด้เขาวะ"

"ตอนเเรกก็มองปรกติดีนะแต่พอแบมเดินเข้ามากอดหรือว่าพี่เจบีชอบแบม"

"บ้าน่าไม่มีทางหรอกพี่เขาแกล้งแบมมาตั้งแต่เด็ก"

"แต่พี่ว่ามีทางนะ"

"เห้ยพี่แจ็คสันตกใจหมดมาตอนไหนเนี้ย"

"มาตั้งแต่ต้นเลย"

"มาแล้วทำไมมาเงียบๆแบบนี้หละครับ"

"ก็เห็นพวกน้องกำลังนินทาเพื่อนพี่อยู่ก็เลยแอบฟัง"

"เออแล้วที่พี่บอกมีทางนี้ยังไงรู้อะไรดีๆมางั้นหรอ"

"เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง"แจ็คสันเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับยูคแล้วก็ยองเเจฟัง

"โหอะไรวะพี่ที่แกล้งกันมาทั้งหมดนี้คือชอบ"

"นั้นสิครับทำไมไม่บอกแบมดีๆอะตอนผมเจอแบมครั้งแรกอะนะขี้อายมากมีเพื่อนคนเดียวคือยูคเหมือนแบมไม่มั่นใจที่จะเข้าหาใคร"

"ก็ทำไงได้เพื่อนพี่มันเคยจีบใครซะที่ไหนเลยะไปแกล้งเขาแบบนั้น"

"ไอที่มองแรงใส่ผมก็คือหึงว่างั้น"

"ก็ใช่เอางี้ดีกว่าเรามาทำให้คนปากแข็งสารภาพกันดีกว่าใครเอาบ้าง"

"แจๆ"

"ผมด้วย"

"งั้นเอาแบบนี้นะยูคทำตัวให้สนิทกับแบมแบบสนิทมากๆแบบมากๆเดี๋ยวที่เหลือพี่ใส่ไฟเอง"

"ผมจะไม่โดนต่อยเอาหรอพี่"

"เอาน่าเดี๋ยวพี่ช่วยเองงั้นเริ่มกันตอนเที่ยงนี้เลย"

ยองแจ/ยูค"โอเค"

ตอนเที่ยง

"แบมไปกินข้าวกันนนนนน"ยูคยอมเดินมากอดคอแบมแบม

"ใครอนุญาติให้นายเข้ามา"

"ผมอนุญาตตัวเองได้"

"แต่มันควรจะขอก่อน"

"ก็ประตูมันไม่ได้ล็อคหนิครับ"

"นาย"

"อะไรเนี้ยมาทะเลาะกันทำไมชวนไปกินข้าวใช่ไหมยูคไปแบมหิวพอดี"แบมแบมลากยูคออกไปจากห้องทำงาน

"หึ้ยเมื่อเช้าพึ่งจะหายหงุดหงิดไอเด็กนั่นทำหงุดหงิดอีกแล้ว"

ก๊อกๆ

"ไอเจบีไปกินข้าวกัน"

"ไม่"

"เอ้าหงุดหงิดไรอีกแล้ววะตอนกูเข้ามาส่งเอกสารยังอารมณ์ดีอยู่หนิ"

"พูดมาก"

"เออมึงกูว่านะไอยูคมันต้องชอบน้องแบมแน่ๆเลยหวะ"

"ทำไมมึงคิดงั้น"

"มึงดูน้องมันสนิทกันมากเลยนะเว้ย"

"กับยองแจน้องก็สนิทเถอะ"

"ไม่ๆเว้ยมันไม่เหมือนกันกูดูออกถ้ามึงยังช้าอยู่แบบนี้อะนะน้องได้โดนไอยูคเอาไปแดกแน่ๆ"

"ไม่มีทางกูไม่ยอมให้น้องไปเป็นของคนอื่นหรอก"

"งั้นมึงก็รีบทำคะแนนดิวะ"

"หึกูก็คิดว่ากำลังจะทำอยู่ไปกินข้าวกับน้องๆดีว่า"

โรงอาหาร

"ทำอะไรของยูเนี้ยไปทะเลาะกับพี่เขาทำไม"

"ดูๆไปเถอนะเออช่วงนี้พี่เขายังแกล้งแบมอยู่ป๊ะ"

"ก็ไม่แล้วนะเหมือนพี่เขาจะดีขึ้นแล้วเขาเคยขอโทษเราเเล้วด้วยนะ"

"แล้วนายให้อภัยพี่เขาแล้วงั้นหรอ"

"ตอนนั้นก็ไม่หรอกนะแต่ตอนนี้ก็ไม่ได้โกรธเขาแล้วแหละ"

"งั้นหรอดีแล้วๆ"

"ทำไมยูคดูสนใจกับเรื่องนี้จังเลยอะ"

"ไม่มีไรหรอกปะไปซื้อข้าวดีกว่า"

"อ้าวพี่เจบีพี่แจ็คสันมากินข้าวกันหรอครับ"ยองแจถามเมื่อเห็นว่าเจ้านายทั้งสองคนเดินมา

"ฉันจะชวนพวกนายไปกินข้าวข้างนอกกัน"

"ใช่ๆน้องๆอยากกินอะไรกันเดี๋ยวไอเจบีเลี้ยงเอง"

"จะดีหรอครับแบมว่าเรากินที่โรงอาหารกับพวกพนักงานดีกว่าเดี๋ยวเขาจะมองไม่ดี"

"จะไปสนใจคนอื่นทำไมพี่เป็นคนพาไปเอง"

"งั้นก็ได้ครับ"

"แล้วแบมอยากกินอะไร"

"มึงไม่คิดจะถามน้องคนอื่นบ้างเลยรึไง"

"ไม่เป็นไรครับแจกินอะไรก็ได้"

"งั้นไปกินชาบูกันไหมครับ"

"งั้นไปกัน"เจบีเดินนำ

ร้านชาบู

"แบมนี้หมูสไลด์ยูคตักให้"

"ขอบคุณ"

"นี้แบมเเซลมอนดีกว่า"

"ขอบคุณครับพี่เจบี"

"นี้หมึกรอบของชอบแบม"

"กุ้งพี่แกะให้"

"โอ้ยพอครับพอเลยทั้งสองคนแบมก่อนไม่ทันแล้วเต็มจานไปหมดแล้วพอเลย"

"พี่ก็แค่อยากให้แบมกินให้อิ่ม"

"แบมตักกินเองได้ครับขอบคุณมากยูคก็กินไปเลยไม่ต้องตักให้แบมแล้วนะถ้ายังตักให้อยู่แบมจะให้ยูคกินคนเดียวให้หมดหม้อเลย"

"จะๆไม่ตักแล้วจะ"

ผ่านไปหลายสัปดาห์หลังจากวันนั้นยูคยอมยองแจแจ็คสันก็ได้ทำตามแผนที่วางกันไว้แจ็คสันก็พูดใส่ไฟให้เจบีฟังทุกวันทุกวันทำให้เจบีต้องรีบทำคะแนนทำดีกับแบมแบมสารพัดเพื่อให้น้องได้เห็นความดีของเขาแล้วชอบเขาขึ้นมาบ้าง

ช่วงนี้พี่เจบบีใจดีกับเขาตลอดเลยไม่แกล้งเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้วช่วงนี้พี่เจบีทำใจเขาสั่นตลอดเลยบ้าจริงนี่เขาชอบพี่เจบีไปแล้วรึป่าวนะถ้าเป็นแบบนั้นจริงพี่เจบีจะชอบเขาไหม

บริษัทตอนพักเที่ยง

"ไอเจบี"

"เสียงดังทำไมไอแจ็ค"

"กูแค่จะมาถามเรื่องน้องแบมมึงไปถึงไหนแล้ววะ"

"กูก็กำลังทำคะแนนอยู่ทุกวันมึงก็เห็น"

"มึงกูว่ามึงจะไม่ทันแล้วนะเว้ย"

"อะไรของมึงวะ"

"กูได้ยินไอยูคกับแจคุยกันว่ามันจะสารภาพอะไรกับแบมตอนเที่ยงนี้นี่แหละมึงต้องรีบแล้วนะเว้ย"

"จริงหรอวะมึงกูต้องรีบแล้วหวะ"

โรงอาหาร

"คิคิคิคิ"

"หัวเราะไรอะแจ"

"ไม่มีไรหรอกแจมันแค่าอารมณ์ดี"

"อารมณ์ดีอะไรกัน"

"เดี๋ยวจะมีเรื่องอะไรสนุกๆคอยดูกันนะหึหึ"

"???"

"นั่นไงมาแล้ว"

"แบมแบมมาคุยกับพี่หน่อย"

"อะไรครับพี่เจบี"

"ไปแปปเดียว"

"คุยกันตรงนี้ก็ได้ครับ"

"จะให้พี่คุยตรงนี้จริงๆหรอ"

"ครับตรงนี้เลยก็ได้"

"งั้นถ้าพี่พูดอะไรไปแบมแบมต้องไม่โกรธพี่นะ"

"เรื่องอะไรหละครับ"

"สัญญากับพี่ก่อน"

"ก็ได้ครับ"

"ทุกคนเป็นพยานให้พี่แล้วนะแบมแบมพี่อยากจะบอกกับแบมมานานมากแล้วอยากจพบอกตั้งแต่าตอนมัธยมแล้ว"

"..."

"คือว่าทุกอย่างที่พี่เคยทำไปทั้งหมดที่พี่พยายามใจดีกับแบมในตอนนี้แล้วก็รวมถึงตอนที่แกล้งแบมตอนนั้นคือว่าพี่แอบชอบแบมนะแอบชอบมานานมากๆแล้วชอบตั้งแต่แบมยังเป็นเด็กแก้มซาลาเปาคนนั้น"

"แต่ตอนนั้นพี่แกล้งแบมจนแบมร้องไห้เลยนะ"

"ที่พี่แกล้งเพราะพี่ไม่รู้จะบอกกับแบมยังไงไม่รู้จะเข้าหาแบมยังไง"

"พี่ต้องการจะบอกอะไรกับแบมกันแน่ครับ"

"พี่ขอจีบแบมนะ"

"-o-"

"ได้ไหม"

"-///-ถ้าพี่สัญญากับแบมว่าจะไม่ทำให้แบมร้องไห้อีกก็ได้ครับ"

"ครับพี่สัญญา"

ไม่เคยมีใครน่ารักเท่ากับเธอ
เจอกี่ครั้งก็ยังละเมอ
ยอมให้เธอได้ทุกอย่าง
ให้ฉันรักได้เปล่า

ใครจะน่ารักเท่ากับเธอ
หาให้ตายก็หาไม่เจอ
อยากขอเธอแค่สักอย่าง
ให้ฉันรักได้เปล่า โอ้

ศิลปิน: กวินท์ ดูวาล

ศิลปินแนะนำ: วาลิน, MITEENNN, ซีทริป, อานนท์, Pui

จบ

มาแล้วค่ะbbamกับเพลงรักได้ป่าวตอนแรกเรากะจะเป็นjackbamแต่ดูจากพล็อตที่วางไว้ในหัวสรุปมาแล้วว่าเหมาะกับพี่บีของเรามากกว่า ตอนหน้าเจอกันค่ะjackbam

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 ซัมเมอร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 02:02

    น่ารักอ่ะ พี่โดนแกล้งเลยต้องรีบ

    #5
    1
    • #5-1 I'AM BABY C(จากตอนที่ 5)
      31 พฤษภาคม 2563 / 08:09
      ไม่รีบไม่ได้ค่ะเดี๋ยวโดนแย่ง
      #5-1