sf/os allbam เรื่องสั้น allbam markbam bbam jackbam jinbam youngbam yugbam

ตอนที่ 1 : บทเพลงที่ 1 "เต้ย"(yugbam)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 พ.ค. 63

"เต้ย"

https://youtu.be/wFb5pXVI3ig

***แนะนำว่าอยากให้เปิดเพลงฟังตอนอ่านด้วย"***

"โรงเรียนJYP"

เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของโรงเรียนนักเรียนแต่ละคนจะต้องเลื่อนชั้นนักเรียนบางคนก็อาจจะได้ย้ายห้องเนื่องจากเกรดเฉลี่ยที่เพิ่มขึ้นหรือลดลงในปีการศึกษาที่แล้ว


"ห้อง ม.5/1 เวลา 8.50 น."

อาจารย์: วันนี้เป็นโฮมรูมClassแรกนะจ๊ะเอาหละทุกคนเชิญหาที่นั่งกันตามสบาย

นักเรียนแต่ละคนต่างหาที่นั่งของตัวเอง ทุกคนก็ต่างมีคู่นั่งแต่มีเด็กผู้ชายหน้าตาหน้ารักคนหนึ่งยังไม่มีคู่นั่งด้วย ที่นั่งข้างๆของเขาว่างเปล่า ไม่ไช่ว่าเขาพึ่งย้ายห้องขึ้นมาแล้วยังไม่มีเพื่อนหรอกนะ และ เขาก็ไม่ได้นิสัยไม่ดีจนไม่มีใครคบ แต่เป็นเพราะว่าเขาเป็นคนที่หน้าตาน่ารักเป็นที่ต้องตาของนักเรียนชายหลายๆจึงทำให้เด็กผู้หญิงอิจฉาเขา บางคนก็พูดถึงเขาในทางที่ไม่ดี ว่าเขาคอยแต่จะอ่อยผู้ชายทำตัวอวดดีบ้างหละจึงทำให้ชื่อเสียงของเขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ และ เขาเรียนเก่ง นิสัยดี จึงทำให้เป็นที่รักของอาจารย์หลายๆคนจึงทำให้นักเรียนคนอื่นในห้องอิจฉาและพาลไม่ชอบเด็กผู้ชายคนนี้ไปด้วย


"นักเรียนชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในห้อง"

อาจารย์:นายยุทธจักรมาโรงเรียนสายตั้งแต่อันแรกเลยไม่อยากจะเชื่อจำเกรดของเธอจะทำให้ขึ้นมาอยู่ห้องหนึ่งได้ เอ้ายืนอยู่ทำไมไปหาที่นั้งได้แล้ว(ส่ายหัว)

ยุทธจักร:ครับอาจารย์

เด็กผู้ชายคนนั้นก็มองหาที่นั่งแต่ก็พบว่าเหลือที่นั่งอยู่เพียงที่เดียวซึ่งข้างๆที่นั่งนั้นคือเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักที่ใครๆก็ต่างรู้จักเขายืนตัดสินใจคิดอยู่สักพักแล้วจึงเข้าไปนั่ง

ยุทธจักร:สวัสดีเพื่อนใหม่เราชื่อยูคยอมนะเรียกเราว่ายูคเฉยๆก็ได้เราย้ายมาจากห้อง5ยินดีที่ได้รู้จัก

แบมแบม: เราชื่อแบมเบมยินดีที่ได้รู้จักนะยูค

"พักเที่ยง"

เด็กนักเรียนทุกคนต่างเดินลงไปกินข้าวที่โรงอาหารของโรงเรียนในห้องม. 5/1 เหลือนักเรียนที่นั่งในห้องอยู่แค่2คน

ยูคยอม:แบมแบมนายไม่ลงไปกินข้าวหรอ

แบมแบม:เราเอาข้าวมาหนะ(เอาข้าวกล้องออกมาจากกระเป๋า)

ยูคยอม:อ๋อ(เดินออกไปจากห้อง)

แบมแบมกินข้าวได้สักพักก็ได้ยินเสียงคนเดินมาเลยเงยหน้าขึ้นมอง

ยูคยอม:นั่งด้วยนะ(ชูแซนวิซในมือขึ้นมาให้แบมดู)

แบมแบม:อืม(พยักหน้า)

ยูคยอม:(เข้าไปนั่งแบบเขินๆ) ปกตินั่งกินข้าวในห้องทุกวันเลยหรอ

แบมแบม:ใช่ปกติแล้วเราเอาข้าวกล่องมากินเอาหนะ

ยูคยอม:แล้วไม่เหงาหรอ

แบมแบม:ชินแล้วหละ

ยูคยอม:งั้นหลังจากนี้เราจะมานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนนายเอง

แบมแบม:ขอบใจนะ

หลังจากวันนั้นทั้งสองคนก็กินข้าวเที่ยงด้วยกันทุกวันจนเริ่มสนิทกันมากขึ้น


"เที่ยงวันหนึ่ง"

แบมแบม:ยูคยอมวันนี้ไม่ต้องลงไปซื้อข้าวนะเราเอามาเผื่อ(เอาข้าวกล้องให้ยูค)

ยูคยอม:ขอบคุณนะ (เอาข้าวมากิน)

แบมแบม:พอกินได้ไหม

ยูคยอม:โหแบบนี้ไม่ใช่แค่พอกินได้แล้วแบมอร่อยมากเลยหละนายทำอาหารอร่อยมากเลยนะ

แบมแบม:ดีใจจังที่ยูคชอบงั้นเดี๋ยวทำมาให้นายทุกวันเลยอุส่านั่งกินข้าวเที่ยงเป็นเพื่อนเราทุกวัน 

ยูคยอม: (ยิ้มเขิน)อะอืมขอบคุณมากนะ(เมื่อกินข้าวเสร็จยูคยอมก็เอากีตาร์ขึ้นมาเล่น)

แบมแบมยูคเล่นกีต้าร์เป็นด้วยหรอ

ยูคยอม:เราเล่นให้วงของโรงเรียนอยู่หนะ

แบมแบม:เราไม่เห็นจะรู้เลยงั้นยูคก็ดังหนะสิ

ยูคยอม:คงไม่หรอกมั้งนายยังไม่รู้จักเราเลย

แบมแบม:อย่าถ่อมตัวเลยที่เราไม่รู้จักยูคคงเพราะวันกิจกรรมเราไม่ได้ไปแถวๆเวทีหละมั้งงั้นงาน หน้าเราสัญญาว่าจะไปดูยูคขึ้นเวทีนะ(ชูนิ้วก้อย)

ยูคยอม:สัญญาแล้วนะ(เกี่ยวก้อย)

จนวันเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆจนจบม .5เทอมแรกจนเข้าเทอมสอง ตอนแรกยูคยอมยอมรับเลยนะว่าที่เข้ามาพูดคุยและทำดีกับแบมแบมเขาก็ไม่ได้หวังอะไรหรอกก็แค่เห็นว่าแบมแบมไม่ค่อยมีเพื่อนคุยก็เลยอยากจะเข้ามาเป็นเพื่อนด้วยแต่ตอนนี้เขาก็ชักจะไม่แน่ใจซะแล้วสิ จากที่เขาเคยได้ยินข่าวไม่ดีเกี่ยวกับแบมแบมยิ่งวันเวลาผ่านไปเขาได้คุยกับแบมแบมมากขึ้นเริ่มสนิทกับมากขึ้นเขาก็เป็นมุมน่ารักๆของผู้ชายคนนี้มากขึ้นเขาคงจะตกหลุมรักแบมแบมเข้าซะแล้วทำไงดีหละ


"กลางคืน"

ยูคยอมได้แต่นอนพลิกไปพลิกมาตั้งแต่เขารู้ความรู้สึกของตัวเองก็นอนไม่หลับถ้าเขาบอกกับแบมแบมไปแบมแบมจะยังอยากเป็นเป็นเพื่อนเขาอยู่ไหมนอนอยู่สักพักเขาก็ตัดสินใจโทรหาแบมแบม

แบมแบม:ว่าไงยูคมีอะไรหรอโทรมาซะมืดเลย

ยูคยอม:เออ~~~วันนี้วิชาภาษาไทยมีการบ้านไหมพอดีว่าเราไม่ได้ฟังอาจารย์หนะ

แบมแบม:ก็ไม่มีนะโทรมาแค่นี้หรองันแค่นั้นะ

ยูคยอม:แบมแบม!!!

แบมแบม:ว่า

ยูคยอม:แบมเคยอยากทำอะไรเพื่อใครไหม

แบมแบม:ถามไรเนี้ยแล้วทำไม่ใช้คำแปลกๆอะ???

ยูคยอม:ไม่มีอะไรหรอกงั้นฝันดีนะ

แบมแบม:อื่มฝันดี(วางสาย)

ยูคยอม:สุดท้ายก็ไม่ได้บอกสินะ

ตั้งแต่วันนั้นยูคยอมก็เริ่มแสดงอาการมากขึ้นจนแบมแบมเองก็เริ่มรู้สึกได้แต่แบมแบมก็พยายามที่จะไม่สนใจ ถ้ายูคยอมเขาไม่ได้พูดอะไรเขาก็จะอยู่แบบนี้ต่อไปที่เป็นอยู่ตอนนี้มันก็ดีอยู่แล้ว

วันสอบกลางภาคหลังจากสอบเสร็จยูคยอมตั้งใจจะสารภาพกับแบมแบมเพราะเขามั้นใจในความรู้สึกของเขามากและมันมากพอที่จะทำให้เขากล้าสารภาพออกไปถ้าแบมแบมปฎิเสธเขาคงมองหน้าแบมแบมไม่ติดแน่ๆ

แบมแบม:มีอะไรหรือยูคเรียกเรามามีอะไรหรอ

ยูคยอม:เออคือแบมแบมเราชอบแบมอะ

แบมแบม:เห้ยตลกแล้ว(เดินออกมา)

ตอนนั้นความรู้สึกของยูคเหมือนจะแตกสลายไปแล้วเขาโดนแบมแบมปฎิเสธเขาเหมือนมีหินก้อนใหญ่มาทุบที่กลางอกมันจุกอยู่ข้างในพรุ่งนี้เขาจะเอาหน้าที่ไหนไปมองแบมแบม


"เช้าวันต่อมา"

ยูคยอมมาโรงเรียนเร็วกว่าปกติแล้วเขาก็ขอสลับโต๊ะกับเพื่อนผู้ชายอีกคนหนึ่งเพราะเขาไม่กล้าที่จะมองหน้าแบมแบม

แบมแบมเดินมาก็ทำท่าจะทักทายยูคยอมแต่ยูคยอมทำเป็นมองไม่เห็นแบมแบมจึงเดินเลยไปนั่งที่โต๊ะพอถึงคาบเรียนในตอนแรกแบมแบมคิดว่ายูคยอมแค่นั่งคุยกับเพื่อนไม่คิดเลยว่ายูคยอมจะย้ายโต๊ะไปแบบนี้แถมยูคยอมยังไม่คุยกับเขาด้วย

พักเที่ยงแบมแบมตัดสนใจเดินไปที่โต๊ะยูคยอมด้วยความโกรธ

แบมแบม:(ตบโต๊ะยูค)นายจะเอาแบบนี้ใช่ไหม(เดินออกไป)

ยูคยอมตกใจที่เห็นแบมแบมโมโหเพราะแบมแบมไม่เคยโมโหใครขนาดนี้ แต่เขาพยายามที่จะไม่สนใจแบมแบม

หลังจากวันนั้นแบมแบมก็ไม่กินข้าวบนห้องอีกเลยเพราะเขาไม่อยากจะอยู่กับบรรยากาศเดิมๆที่เคยมียูคยอมอยู่ตอนมียูคอยยู่เป็นเพื่อนตอนนั้นเขามีความสุขมากๆเพราะเขาไม่เคยมีเพื่อนที่สนิทมาก่อน

ยูคยอมลงมากินข้าวที่โรงอาหารเขาเห็นแบมแบมนั่งกินข้าวอยู่คนเดียวเขาอยากจะเดินไปนั่งด้วยแต่ก็ไม่กล้าก็เดินผ่านโต๊ะแบมแบมไป

หลังจากวันที่ยูคยอมไม่ได้คอยมาอยู่กับแบมแบมชีวิตแบมแบมก็เหมือนจะยุ่งยากขึ้น ทั้งผู้ชายที่คอยพูดจาสองแง้สามง้ามใส่ ทั้งผู้หญิงที่คอยหาว่าเขาอ่อยยูคยอมแล้วพอยูคยอมได้เขาแล้วยูคยอมก็ทิ้งเขา แต่เขาไม่สนใจคำดูถูกพวกนั้นเพราะมันไม่มีความจริงอยู่ในคำพูดพวกนั้นเลย


"ตอนเย็น"

แบมแบมกำลังจะเดินกลับบ้าน

ผู้หญิง1:เห็นไหมแกฉันบอกแล้วว่ายูคยอมได้มันแล้วก็ต้องทิ้ง

ผู้หญิง2:จริงๆด้วยแกผู้ชายอะไรชั่งไร้ยางอายอ่อยคนอื่นเขาไปทั่ว

ผู้หญิง3:สมน้ำหน้าเนอะโดนเขาฟันแล้วทิ้ง

แบมแบมพยายามไม่สนใจแล้วเดินผ่านไป

ผู้หญิง1:นี้เราพูดถึงนายไม่คิดจะสนในเลยหรอ(กระชากแบมแบม)

แบมแบม:ผมไม่เห็นจะต้องสนใจพวกคุณเลยหนิครับเพราะเรื่องที่คุณพูดหนะมันไม่มีความจริงเลยสักนิด

ผู้หญิง2:นี้แกว่าพวกฉันตอแหลงั้นหรอ!!!

แบมแบม:แล้วแต่พวกคนจะคิดครับ

ผู้หญิง1:แก!!!(ดึงแบมแบมมารุมตบ)

ผู้หญิง4:แรงแรงเลยแกเอาให้มันไปแรดกับคนอื่นไม่ได้(liveสด)


" ห้องซ้อมดนตรี"

รุ่นพี่:เห้ยไอยูคนี้มันแบมแบมเพื่อนห้องมึงป่าววะเขาโดนตบLiveสดเมื่อ15นาทีที่แล้ว

ยูคยอม:ไหนพี่???

เมื่อยูคยอมได้ดูคลิปเสร็จก็รีบวิ่งไปหาแบมแบมแต่ก็ไม่เจอ


" เช้าวันต่อมา"

เพื่อนข้างๆยูคยอม:ไอยูคมึงดูแบมดิถูกตบซะหน้าช้ำเลยหวะถ้าเป็นกูนะกูคงไม่กล้ามาโรงเรียนเป็นอาทิตย์

ยูคยอมหันไปมองแบมแบมแล้วตัดสินใจลุกขึ้นไปขอเพื่อนที่นั่งข้างๆแบมแบมขอกลับไปนั่งที่เดิม

ยูคยอม:เจ็บมากไหม

แบมแบม:ยอมคุยกับเราแล้วหรอ

ยูคยอม:เราขอโทษนะเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้ใช่ไหม

แบมแบม:จริงๆแล้วเราไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะยูค

ยูคยอม:เราขอโทษเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเกอะนะ

แบมแบม:อืม (ยิ้มให้ยูค)

ยูคยอม:ขอบใจนะที่ให้อภัยเรา

หลังจากวันนั้นทั้งสองคนก็กลับมาสนิทกันเหมือนเดิมกลับมานั่งกันข้าวเที่ยงด้วยกันเหมือนเดิมความรู้สึกที่ยูคยอมมีให้แบมแบมก็ยังคงเหมือนเดิมแต่แค่เขาเลือกไม่พูดถึงมันอีกต่อไปจนกระทั่งม. 6พวกเขายังอยู่ห้องเดียวกันยังนั่งด้วยกันเหมือนเดิม


"เย็นวันหนึ่ง"

ยูคยอม:แบมแบมเรามีอะไรจะบอก

แบมแบม:ว่าไง

ยูคยอม:คือเรามีแฟนแล้วนะ

แบมแบม:เห้ยจริงดิดีใจด้วยนะ แล้วนึกไงมาบอกเราเนี้ย

ยูคยอม: ก็แบมเป็นเพื่อนคนสำคัญของเราเราเลยอยากให้แบมรู้

แบมแบม:แล้วผู้โชคดีคนนั้นที่ได้ใจคนหล่อๆดีกรีมือกีต้าร์ของโรงเรียนคือใดหรอ

ยูคยอม:เขาชื่ออลิสอยู่ ม.4/1หนะ

แบมแบม:ดีใจด้วยนะยูค

ที่ยูคยอมยอมคบกับน้องคนนั้นไม่ใช่ว่ายูคตัดใจจากแบมแบมได้แล้วหรอกนะเขาแค่อยากลองเปิดใจให้กับใครสักคนหนึ่งแล้วน้องเขาก็เข้ามาพอดีแล้วอีกอย่างน้องเขาก็นิสัยออกจะคล้ายๆกับแบมแบมซะด้วย

หลังจากวันนั้นยูคยอมอยู่ห่างแบมบ้างเวลากินข้าวก็ไม่ได้นั่งกินด้วยกันกับแบมเหมือนเดิมแต่ก็ไม่ได้เมินกันเหมือนคร้้งก่อนเรื่องทุกเรื่องของยูคยอมเป็นคนรู้คนแรกเสมอแต่บางทีแบมก็มีความรู้สึกน้อยใจอยู่ลึกๆซึ่งตัวแบมแบมเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นเป็นอะไร


"พักกลางวัน"

ยูคยอม:แบมวันนี้เราไปกินข้าวด้วยนะ

แบมเบม:ได้สิแล้วอลิสไปไหนหรอ

ยูคยอม:พอดีน้องเขาอยู่ติวกับเพื่อนอะ

แบมแบม:ไปกินที่โรงอาหารนะยูคจะได้ไม่ต้องซื้อข้าวขึ้นมาอีก

ยูคยอม:อืมไปกันเลยนะ


"โรงอาหาร"

ยูคยอม:เออแบมเราแต่งเพลงไว้อะอยากให้แบมฟังดู

แบมแบม:เอามาดิ

ยูคยอม:ฟังดูเป็นไงพอฟังได้ไหม

แบมแบม:เพราะมากเลยเราจะได้ฟังแบบเต็มๆเมื่อไหร่อะ

อลิส:พี่ยูคลิสมาแล้ว สวัสดีค่ะพี่แบมทำอะไรกันอยู่หรอ

ยูคยอม:กินข้าวอยู่ไงคะ

อลิส:ลิสเห็นแล้วหน่าพี่ยูค แต่เมื่อกี้เหมือนพี่ให้พี่แบมฟังเพลงอะเพลงอะไรหรอ

แบมแบม:อ๋อเพลงที่ยูคแต่งหนะลิสคงได้ฟังแล้ว

อลิส:เพลงอะไรหรอคะลิสยังไม่เคยฟังเลย พี่ยูคอะอะไรๆก็พี่แบมก่อนทุกที่เลยถ้าพี่ยูคไม่คบกับลิสอยู่ลิสจะคิดว่าพี่ยูคชอบพี่แบมอยู่นะเนี้ย

ยูคยอม: ......

แบมแบม:อะเออพี่กินข้าวเสร็จแล้วพี่ขอตัวก่อนนะ ยูคเราขึ้นห้องก่อนนะเจอกันในคาบเรียน

อลิส:แล้วเจอกันใหม่นะคะพี่แบมแบม

แบมแบม:ครับ^^!


"หนึ่งอาทิตย์ก่อนวันเกิดแบมแบม"

ยูคยอม:ใกล้วันเกิดแล้วหนิแบมอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม

แบมแบม:เห้ยไม่เป็นไรไม่ต้องซื้อ

ยูคยอม:อืมโอเค

เย็นวันนั้นยูคยอมก็ชวนอลิสไปเดินสยามเขาเดินดูของขวัญให้แบมแบมอยู่สักพักก็เจออัลบัมของนักร้องที่แบมแบมชอบ

อลิส:พี่ยูคดูอะไรอยู่หรอนี้นักร้องที่ลิสชอบหนิพี่จะซื้อให้ลิสหรอ

ยูคยอม:อะอ๋อใช่ๆ

อลิส:พี่ยูคน่ารักที่สุดเลย

ยูคยอมตัดสินใจหยิบอัลบัมไปสองอัลบัมแล้วนำไปจ่ายตัง

ยูคยอม:ห่อเป็นของขวัญหนึ่งอันนะครับ

พนักงาน:โอเคค่ะ

ยูคยอม:เอานี้ได้แล้วไปกันเถอะ

อลิส:"แอบเห็นอีกอันที่อยู่ในถุง"


"หนึ่งอาทิตย์ถัดไปวันเกิดแบมแบม"

ยูคยอมแอบขึ้นห้องเรียนก่อนจะเคารพธงชาติ10นาทีเพื่อที่จะเอาแผ่นซีดีไปใส่ในกระเป๋าของแบมแบม

"คาบแรก"

แบมแบม:(เปิดกระเป๋า)เอ๊ะนี้มันของใคร

ยูคยอม:แกะดูสิ

แบมแบม:นี้มัน

ยูคยอม:HBDชอบไหม

แบมแบม:ยูคซื้อให้เราหรอขอบคุณมากนะชอบมากๆเลย

ตอนเที่ยงตอนนี้แบมแบมอยู่ในห้องคนเดียว

อลิส:พี่แบมคะขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ

แบมแบม:ได้สิมีอะไรหรอ

อลิส:พี่แบมพี่คิดยังไงกับพี่ยูค

แบมแบม:ยูคคือเพื่อนที่ดีที่สุดของพี่

อลิส:ถ้าพี่แบมคิดกับพี่ยูคแค่เพื่อนพี่ช่วยออกห่างกับพี่ยูคหน่อยได้ไหม

แบมเบม:ลิสหมายความว่าไง

อลิส:ลิสดูออกว่าพี่ยูคมีความรู้สึกดีๆให้พี่แบมพี่แบมก็ได้อัลบัมจากพี่ยูคใช่ไหมอันนั้นหนะพี่เขาไปซื้อกับลิสลิสก็ได้เหมือนกันตอนแรกพี่เขาคงไม่ได้ตั้งใจจะซื้อให้ลิสหรอกแต่พอลิสบอกว่าลิสชอบพี่เขาก็ซื้อให้

แบมแบม:ไม่หรอกลิสยูคคงไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นกับพี่หรอก

อลิส:งั้นลิสขอได้ไหมพี่แบมช่วยออกหางจากนี่ยุคหน่อยได้ไหวสักนิดก็ยังดีลิสกลัวว่าพี่ยูคจะทิ้งลิสไป

แบมแบม:อืมพี่จะพยายามนะ(เจ็บแปปๆอยู่ในใจ)

วันนี้ครึ่งวันหลังตั้งแต่แบมแบมไปคุยกับอลิสมาก็เงียบใส่ยูคจนดูผิดสังเกต

ยูคยอม:แบมเป็นไรรึป่าวดูเงียบๆไปนะ

แบมแบม:อะยูคเก็บไว้ฟังเองเถอะนะ(ส่งอัลบัมให้ยูค)

ยูคยอม:อ่าวทำไมหละนี้ของขวัญวันเกิดแบมนะ

แบมแบม:คือเราไม่ได้ติดตามเขาแล้วหนะ

ยูคยอม:เมื่อเช้าแบมยังดีใจอยู่เลยหรือเราทำอะไรให้แบบโกรธรึป่าว

แบมแบม:ไม่มีอะไรหรอกยูคไม่ต้องคิดมากกับบ้านแล้วนะแม่มารับแล้ว(เดินออกไป)

หลังจากวันนั้นแบมแบมออกห่างจากยูคยอมมากขึ้นแต่ยูคยอมยังอยู่ยังคุยยังเล่นกับเขาเหมือนเดิมเขาพยายามเว้นช่องว่างไว้เท่าที่เขาจะทำได้แต่ตัวแบมแบมเอากลับรู้สักเจ็บอยูข้างในทั้งที่เขาเลือกจะทำแบบนี้เอง

ยูคยอม:แบมพรุ่งนี้วันปัจฉิมเราขี้นแสดงที่นี่ครั้งสุดท้ายต้องมาดูเรานะ

แบมแบม:ต้องไปดูอยู่แล้วยูคคือเพื่อนคนสำคัญของเรานะ(ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกหน่วงๆอยู่ในใจ)

ยูคยอมเมื่อได้ยินคำว่าเพื่อนจากแบมแบมเขาก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาแต่เขาจะต้องตัดมันออกให้ได้

ยูคยอม:สัญญาแล้วนะ

แบมแบม:อืม

ในวันงานแบมแบมมายืนดูยูคยอมอยู่หน้าเวทีพอเขาเห็นเเบมยืนดูอยู่เขาก็รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาทันทีพอเปลี่ยนไปอีกเพลงเขาก็ได้ยินเสียงร้องเพลงที่คุ้นหูมันแต่มันไม่ใช่นักร้องประจำวงของเขาก็นักร้องวงเขาเป็นผู้ชายหนิเขาเลยเงยหน้าขึ้มก็ได้เห็นว่าอลิสเเฟนของเขานั้นร้องเพลงอยู่พร้อมถือดอกไม้เเล้วเดินมาทางเขาเขารับดอกไม้หันไปมองทางแบมแบม

แบมแบมเมื่อเห็นถาพบนเวทีมันทำให้เขารู้สึกเจ็บจนทำอะไรไม่ถูกเขาก็เลยตัดสินใจหันหลังแล้วก็เดินออกจากตรงนั้นเพื่อที่จะทำให้ไม่ต้องเห็นภาพที่เขาไม่ค่อยอยากจะดูสักเท่าไหร่เมื่อยูคยอมเห็นเเบมกำลังจะเดินออกไปเขาก็ตัดสินใจหยุดทุกอย่างแล้ววิ่งตามแบมไปเสียงทุกอย่างบนเวทีเงียบสนิททุกคนที่กำลังยืนดูก็ต่างอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอลิสก็เช่นเดียวกันเธออึ้งจนร้องไห้ไม่ออก

ยูคยอม:แบมแบมหยุดก่อน

แบมแบม:ยูคมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง

ยูคยอม:แบมออกมาจากงานทำไม

แบมแบม:พอดีเรารีบกลับบ้านแม่มารับเราแล้ว(กำลังจะหันหลังกลับ)

ยูคยอม:เดี๋ยวก่อนแบมรามีอะไรจะถามช่วยตอบเรามาตรงๆได้ไหม

แบมแบม: ???

ยูคยอม:ตอนนี้แบมรู้สึกอะไรกับเราบ้างไหม(ถามอย่างมีความหวัง)

แบมแบม:แม่เรารอแล้วเราต้องรีบไปแล้วเราไปนะ(หันหลังแล้วเดินออกไป)

ยูคยอม:นี้คงเป็นคำตอบของนายสินะ(น้ำเสียงผิดหวัง)


"อลิส"

ยูคยอม:ลิสพี่ว่าเราเลิกกันดีไหม

อลิส:ทำไมหละพี่ยูคก่อนหน้านี้เราไม่เลยมีปัญหาอะไรกันหนิเป็นเพราะพี่แบมใช่ไหม

ยูคยอม:ไม่ใช่เพราะเเบมหลอกลิสแบมเขาไม่เคยคิดอะไรกับพี่พี่คิดกับเขาแค่ฝ่ายเดียวพี่ผิดเองก่อนหน้าที่พี่จะคบกับลิสพี่ชอลแบมแล้วตอนนี้พี่ก็ยังรู้สึกแบบนั้น

อลิส:งั้นพี่มาคยกับลิสทำไม

ยูคยอม:พี่ขอโทษพี่มันเห็นแก่ตัวเอง

อลิส:ไม่เลิกได้ไหมเราไม่เลิกกันได้ไหมลิสยอมทำทุกอย่าง

ยูคยอม:ลิสอย่าทนคบกับคนเห็นแก่ตัวแบบพี่เลยนะพี่เชื่อนะว่าลิสต้องได้เจอคนที่ดีกว่าพี่เราเลิกกันนะครับ(เดินออกไป)

อลิส:T_T(สุดท้ายเมื่อยูคยอมไปจริงๆน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา)


"แบมแบม"

หลังจากวันนั้นก็เป็นวันปิดเทอมทำให้แบมแบมได้มีเวลาอยู่กับตัวเองเขาได้คิดทบทวนความรู้สึกที่มีต่อยูคเขาไม่รู้ว่าเขาคิดกับยูคเกินมากกว่าคำว่าเพื่อนตั้งแต่เมื่อไหรแต่ความรู้สึกนี้คงต้องเก็บมันไว้ลึกๆภายในใจมันคงเป็นไปไม่ได้ที่ยูคกับเขาจะคบกัน ถึงจะได้ข่าวว่ายูคได้เลิกกับอลิสแล้วก็ตาม สิ่งเขาทำไว้กับยูคในวันนั้นยูคคงเกลียดเขาไปแล้ว


"ยูคยอม"

หลังจากวันนั้นก็ผ่านไปหลายวันแล้วยูคยอมไม่ได้ติดต่อกับแบมอีกเลยความรู้สึกของเขาที่มีให้กับแบมแบมยังคงเป็นเหมือนเดิมเขาอยากลองดูอีกสักครั้งอยากฟังคำตอบที่ยังคงค้างคาจากปากแบมให้ชัดเจนถ้าคำตอบของแบมแบมยังคงเป็นเหมือนเดิมเขาก็จะหยุดความรู้สึกมันไว้แค่นี้ เมื่อยูคตัดสินใจได้แบบนั้นจึงตัดสินใจไปหาแบมแบมที่บ้าน

เมื่อถึงหน้าบ้านของแบมแบมเขาจึงโทรหาแบมเเบม เมื่อเเบมเเบมเห็นว่าเป็นเบอร์ของยูคยอมก็ลังเลที่จะรับสายแต่สุดท้ายมือของเขาก็กดรับ

แบมแบม:ว่าไง

ยูคยอม:แบมเพลงที่เราแต่งค้างไว้เราแต่เสร็จแล้วนะเราอยากให้แบมลองฟังมันดู

แบมแบม:อืมเอาสิ

"ยูคยอมเปิดเพลงให้แบมแบมฟัง"

เธออยากอยู่กับฉันไหม อยากเดินด้วยกันไหมเธอ

ผ่านเวลาสักแค่ไหน ใจยังอยากจะถามเธอ

เธออยากอยู่กับฉันไหม จับมือกับฉันไหมเธอ

ผ่านเวลาสักแค่ไหน อยากบอกเธอว่ายังเหมือนเดิม

แบมแบม: ......

ยูคยอม:มาหน้าบ้านหน่อยสิ

แบมแบม:ยูคมาบ้านเราเหรอ(ตกใจแล้วเดินออกไปหน้าบ้าน)

ยูคยอม:เพลงเป็นไงบ้าง

แบมแบม:เพราะดี(เขิน)

ยูคยอม:แบมเราอยากจะถามเเบมเป็นครั้งสุดท้ายถ้าแบมยังตอบมาเหมือนเดิมเราจะเป็นคนไปเอง

แบมแบม: ....

ยูคยอม:แบมคบกับยูคนะ

แบมแบม:อืม^_^

ยูคยอม:แบมว่าไงนะ(ตกใจ)

แบมแบม:แบมตกลง


~~~จบ~~~

จบไปแล้วกับเรื่องเเรก คู่เเรก เพลงเเรก ฟิคตามอารมณ์เพลงและคนแต่ง เราอินกับเนื่อเพลงมากทั้งๆที่ไม่มีแฟน55555 หวังว่าทุกคนจะอินกันเนื้อเรื่องนะคะ เราว่าเพลงนี้ดูเหมาะกับคู่นี้ดีเลยตัดสินใจที่ใช่คู่นี้ในการแต่งเพลงนี้

ชื่อเพลง:เต้ย - กันต์ ชุณหวัตร (เพลงประกอบซีรีส์ Hormones(ฮอร์โมน) วัยว้าวุ่น Season 2)

ไว้เจอกันใหม่กับเพลงหน้า เรื่องหน้า ถ้าไม่ชอบตรงไหนหรือเจอคำผิดตรงไหนบอกเราได้นะคะไว้เจอกันใหม่ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านฟิคของเรา คู่ต่อไปจะเป็นคู่ไหนรอติดตามกันนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #2 rinlove2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 18:41

    #ยูคเเบม #allbam

    กูเป็นสาววายที่มีเรือมากกว่า10

    หุหุหุhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #2
    1