` ( sf / os ) 。eye contact ✦ | chanbaek

ตอนที่ 8 : ` ♡ contact 06 。B my sky,

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 696
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    24 พ.ย. 58





 

แบคฮยอนอา! ดูรูปนี้สิฉันหล่อมั้ย?

 

รูปนี้นายแอบมองฉันด้วย แบคฮยอน!

 

เห้ยยยยย ดูรูปนี้ดิ ทำไมหน้าฉันเป็นงี้ T_T”

 

เสียงเจี๊ยวจ๊าวของชานยอลกรอกหูแบคฮยอนซ้ำไปซ้ำมา เดี๋ยวก็สะกิดให้ดูนั่น เดี๋ยวก็ยื่นโทรศัพท์มาให้ดูนี่ แถมวันนี้งานแฟนไซน์ก็ทำมาตัวติดกันอีก

 

คิดว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ… ย้ำเสมอว่าต่อหน้าแฟนคลับหรือต่อหน้าสื่ออย่ามาเกาะแกะกัน น่ารำคาญชะมัด... ไม่เข้าใจทำไมถึงยอมเป็นแฟนคนแบบนี้ได้

 

บยอนแบคฮยอนได้แต่คิดประโยคข้างต้นในใจ มือบางกดล็อกไอโฟน วางไว้ข้างหมอนแล้วทิ้งตัวลงนอนทันที ดวงตาลูกหมากำลังจะปิดอยู่แล้ว แต่ทว่าแรงกระชับกอดที่ช่วงเอวก็ทำให้ร่างเล็กรู้สึกรำคาญจนต้องลืมตาขึ้นและหันไปมองร่างสูงเจ้าของมือปลาหมึกที่กำลังนอนตะแคงหันมาจ้องหน้าตนอยู่

 

เอามือออกไปดิ๊! น่ารำคาญว่ะ ขี้ร้อนแล้วมากอดทำไม?” แบคฮยอนขมวดคิ้ว มือบางพยายามงัดท่อนแขนแกร่งออกแต่ก็ไม่เป็นผล

 

ก็อยากกอดแฟนนี่... งานแฟนไซน์วันนี้เหนื่อยมั้ย หืม? เมื่อยมือหรือเปล่าครับ” ชานยอลพูดพลางดึงมือบางขึ้นกดจูบลงไปแผ่วเบา เมื่อเห็นท่าทางของร่างสูงแก้มใสก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ แบคฮยอนรีบชักมือกลับแล้วพลิกตัวหันหลังให้อีกคนทันที ริมฝีปากบางจุดยิ้มสวยที่มุมปาก

 

แหน่ะ! เขินกันอ่ะดิ? วันนี้นายน่ารักมากเลยนะ ไม่สิก็น่ารักทุกวันแหละ ดูแฟนคลับจะชอบคู่เรามากนะ ไม่แปลกหรอก ก็ฉันหล่อ แฟนฉันก็น่ารัก ยิ้มเก่ง หวงนะเนี่ย ทำไงดีอยากเก็บนายไว้ในห้องแล้วล็อกไว้ดูคนเดียวจัง

 

“…”

 

อ่าคบกันมาก็นานทำไมฉันถึงหลงรักนายมากขึ้นทุกวันนะ แบคฮยอนอาแบคอ้วน…”

 

“…Z…z…z”

 

ว้าหลับแล้วสินะหมาน้อย ไม่ฟังฉันบอกรักเลยนะ แย่จัง ยังไงก็รักนะครับ ฝันดีนะที่รัก” ร่างสูงโน้มหน้าลงไปกระซิบเสียงแผ่วชิดกกหูเล็ก แล้วค่อยๆ เลื่อนใบหน้าเข้าไปกดจมูกลงบนแก้มใสเน้นๆ จนดังฟอด

 

เนียนหอมเขาก็แอบกลัวแบคฮยอนตื่นนะ… รายนั้นยิ่งชอบทำหน้าเหวี่ยง ชานยอลไม่เข้าใจจะคิดว่าตัวเองแมนอะไรกันนักหนา หน้าก็หวาน จมูกรั้น กลีบปากบางอมชมพู ซอกคอขาว ผิวเนียนใส นิ้วเรียวสวย สัดส่วนกะทัดรัดน่าพกพา อะแฮ่ม! ไม่ได้กามนะครับ พี่ชานก็แค่จะอวยว่าแฟนสวย J

 

พรุ่งนี้วันวาเลนไทน์แล้ว เขาจะให้ของขวัญเป็นกำไลไว้ใส่คู่กัน แบคฮยอนจะชอบมั้ยเนี่ย

 

ไม่ชอบกำไลไม่ว่า แต่อย่าเลิกชอบคนให้นะ

 

 

เช้าวันแห่งความรักได้เริ่มขึ้นแล้ว บรรยากาศแลดูเป็นสีชมพูอมม่วง (?) ดวงตากลมโตบนใบหน้าหล่อเหลากำลังจดจ้องอยู่กับใบหน้าน่ารักของแบคฮยอน ชานยอลจ้องมองแฟนตนเองสักพักก็ตัดสินใจลุกขึ้นไปจัดการทำธุระส่วนตัว หลังจากนั้นจึงเดินตรงไปห้องครัวและสวมผ้ากันเปื้อนสีฟ้า เตรียมวัตถุดิบทำอาหารเช้าเอาใจแฟนขี้เหวี่ยงของเขา คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อไข่ดาวที่เขาทอดออกมาไข่แดงมันแตกซะแล้ว มือหนารีบคว้ากระทะเตรียมจะทิ้งเจ้าไข่ดาวไม่รักดีลงถังขยะ แต่ทว่ากลับมีมือเรียวสวยมาฉุดมือเขาเอาไว้

 

ทำอะไรเนี่ย!? เปลืองว่ะ ทิ้งทำไมมันกินได้อยู่ เอาใส่จานเลยเดี๋ยวฉันกินเอง นายนี่น้าใช้ของสิ้นเปลืองจังปาร์คชานยอล พาโบย่า!” แบคฮยอนส่ายหน้าไปมาแสดงถึงความละอายใจกับแฟนตัวเอง ตัวก็โตนะแต่สมองไม่โตตามหรือยังไง คิดได้ไง? จะเทไข่ดีๆ ใบละตั้งห้าบาททิ้ง L

 

ฉันก็แค่อยากทำอะไรดีๆ ให้นายบ้าง…” ชานยอลก้มหน้าสำนึกผิด มือหนาเอื้อมถอดผ้ากันเปื้อนออกพลางนั่งลงฝั่งตรงข้ามคนตัวเล็ก ท้าวคางมองแบคฮยอนกินอาหารมื้อเช้าฝีมือตัวเองสักพักเขาก็ยิ้มออก อ่าหมูน้อยกินยังไงน่ะ เลอะเทอะจัง

 

มือหนาคว้ากระดาษทิชชู่มา เตรียมจะเอื้อมไปเช็ดเศษอาหารที่ริมฝีปากเล็ก แต่ประโยคถัดมาของแบคฮยอนกลับทำให้มือของชานยอลชะงักค้างกลางอากาศ

 

สิ่งที่นายต้องทำและมันจะดีที่สุด คือการอยู่เฉยๆ นั่นแหละชานยอล” แบคฮยอนพูดพลางยักไหล่ใบหน้าหวานยังก้มหน้าก้มตากินต่อจึงไม่ทันแสดงสีหน้าหมาหงอยของชานยอลในตอนนี้ รอยยิ้มแฮปปี้เนสของแฮปปี้ไวรัสได้หายไป แต่ชานยอลก็ยังคงอยู่ตรงนั้นรอแบคฮยอนกินเสร็จแล้วเอาจานไปล้างให้

 

แบคฮยอนคนโง่ ที่ไม่สนใจความรู้สึกชานยอลเลยสักนิด

 

 

ตารางงานวันนี้ยังคงแน่นเช่นเดิม ชานยอลและแบคฮยอนรวมถึงเมมเบอร์คนอื่นๆ ต่างก็แยกกันขึ้นรถตู้เพื่อเดินทางไปสถานที่จัดรายการ เมื่อแบคฮยอนก้าวขึ้นรถไปคนตัวเล็กเลือกที่นั่งที่เบาะเดี่ยวคนเดียว ทำให้ชานยอลที่ตามขึ้นมาขมวดคิ้วหนาขึ้นทันที

 

แบคฮยอนอา ทำไมมานั่งตรงนี้เล่า ไปนั่งข้างหลังกับฉันสิ ฉันคิดถึงนายนะ อยากนั่งข้างแฟน” ร่างสูงแทรกตัวไปนั่งเบาะยาวข้างที่นั่งแบคฮยอน ใบหน้าหล่อถูไถไปมากับไหล่แคบของคนตัวเล็กอย่างออดอ้อน

 

อย่ามาไร้สาระน่าชานยอล ฉันเพลียมาก อย่ากวนได้มั้ย นั่งไหนก็นั่งเหอะมันก็ถึงที่หมายเหมือนกันแหละ” มือเล็กผลักหัวคนรักออกเมื่อพูดจบ แล้วแบคฮยอนก็หันไปตะโกนบอกเด็กดำเจ้าเก่าที่นั่งตรงนี้ทันที “เฮ้ย! จงอิน ย้ายไปนั่งข้างหลังกับชานยอลที ฮยองไม่ค่อยสบายน่ะ อยากนั่งคนเดียว” จงอินได้แต่พยักหน้าแล้วเดินเลยไปยังที่นั่งข้างๆ ชานยอล พอทิ้งตัวลงนั่งปุ๊บหนังตาก็หย่อนปั๊บ

 

เฮ้อ…” ชานยอลถอนหายใจออกมาเสียงดัง ตากลมกลอกไปมาอย่างไร้จุดหมาย เอนตัวพิงเบาะรถ ในหัวของเขาความคิดมันกำลังตีกันวุ่นวายไปหมด แบคฮยอนแปลกไปหรือว่าเขาจะเบื่อเรา? หรือตัวชานยอลเองจะคิดมากเกินไป? ขอให้เป็นอย่างหลังเถอะเราก็แค่คิดมากไปเอง รักเรายังเหมือนเดิมใช่มั้ยแบคฮยอน

 

ท้องฟ้ามืดครึ้มตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว ในที่สุดเม็ดฝนก็ทยอยโปรยปรายตกลงมา หนุ่มๆ ในรถตู้เมื่อเดินทางมาถึงแล้วก็ต่างเตรียมตัววิ่งลงจากรถทันที พอถึงคราวแบคฮยอน… ร่างเล็กกำลังจะก้าวเท้าลงจากรถตู้แล้วเชียว แต่ทว่ากลับมีฝ่ามือหนาคว้าแขนเล็กเอาไว้

 

นายบอกว่าไม่สบายนี่ รอแป๊ปนะ เดี๋ยวเรากางร่มไปด้วยกัน” ชานยอลดันตัวเองออกจากรถตู้ไปก่อน ร่างสูงคว้าร่มที่พี่เมเนเจอร์ให้มากางออก แล้วยื่นร่มไปจ่อทางประตูรถแล้วเร่งให้แบคฮยอนออกมา

 

ร่างเล็กค่อยๆ ก้าวลงมาอยู่ใต้ร่มที่ร่างสูงยื่นมารอรับ มือเล็กหมายจะคว้าร่มมาถือเองแต่ชานยอลกลับยึดเอาไว้และยืนยันว่าจะถือเอง แบคฮยอนจึงปล่อยให้เลยตามเลย เขาเดินไม่รอชานยอลเลยสักนิด ไม่ยอมเดินขนาบข้าง เอาแต่เดินนำหน้า ชานยอลจึงจำเป็นต้องยื่นร่มไปข้างหน้าเพราะกลัวแฟนตัวเล็กจะโดนละอองฝนแล้วไม่สบายขึ้นมาซะจริงๆ เมื่อทั้งคู่เดินไปถึงหน้าประตูแล้ว น้องเล็กโอเซฮุนก็เอ่ยทักขึ้น

 

หือ? ชานยอลฮยองกลัวแฟนเปียก แต่ตัวเองเปียกแทบจะทั้งหลังเลยนะเนี่ย" มังเน่ตัวสูงพูดพลางยื่นผ้าเช็ดตัวส่งให้ แบคฮยอนทำเพียงแค่ปรายตามองเล็กน้อย แล้วยื่นมือไปปัดละอองฝนบนเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนของชานยอลอย่างแผ่วเบา จากนั้นก็เดินเข้าไปในสตูดิโอทันที ชานยอลรู้สึกตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หัวใจที่ห่อเหี่ยวมาตั้งแต่เช้ารู้สึกว่าละอองฝนนี้จะช่วยให้เขากระชุ่มกระชวยหัวใจขึ้นมาบ้างล่ะนะ

 

 

ยามค่ำคืนถึงเวลาพักผ่อน วันวาเลนไทน์กำลังจะผ่านพ้นไปโดยที่แบคฮยอนก็ยังนอนคว่ำกระดิกเท้าเล่นไอโฟนและร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี ในขณะที่ชานยอลเองก็เล่นโทรศัพท์ไล่ดูรูปเขากับแบคฮยอนที่แฟนคลับถ่ายแล้วแท็กมาในอินสตาแกรม ริมฝีปากหนาจุดยิ้มบาง แต่ในใจของเขานั้นกลับเศร้าหมองเหลือเกิน

 

ก็รู้ว่ามันไร้สาระ ที่อยู่ดีๆ ก็อยากเติมความหวานให้ความรักของเรา ทั้งๆ ที่ก็คบกันมาหลายปี อยากให้วันนี้เป็นวันพิเศษสักครั้งในรอบหลายปี เพราะต่อหน้ากล้องแบคฮยอนไม่ชอบให้ชานยอลแตะต้องตัวสักเท่าไหร่ คนตัวเล็กรู้สึกอึดอัดเวลาถูกมองว่าเป็น ‘เกย์’ ด้วยความที่รักแฟนคลับและห่วงใยความรู้สึกแฟนคลับส่วนมาก พวกเขาคงรับไม่ได้หรอกถ้ารู้ว่าความสัมพันธ์ของชานแบคมันเป็นมากกว่าเพื่อน แบคฮยอนเป็นคนขี้กลัว ขี้กังวล แต่ก็ไม่เคยปล่อยมือชานยอลลง อาจจะมีบ้างมือที่กุมกันไว้มันหลวมลง เพราะฉะนั้นเขาก็ไม่ควรหวังอะไรเลยใช่มั้ย? ควรกลับไปนอนฝันแทนใช่หรือเปล่า?

 

แบคฮยอนอา นายใจร้ายมากเลยนะเนี่ย

 

ปิดไฟหน่อยสิชานยอล ง่วงแล้ว” ร่างเล็กกดล็อกหน้าจอไอโฟน พลิกนอนหงายหลับตาพริ้ม แอบได้ยินเสียงร่างสูงถอนหายใจพรืดหนึ่ง ก่อนไฟในห้องจะดับลง ยังรับรู้ว่าคนข้างกายทิ้งตัวลงนอนแล้วแต่มันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมชานยอลถึงไม่กอด แบคฮยอนรู้ว่าชานยอลกำลังคิดมากเรื่องอาการของเขา ทำยังไงได้ล่ะ ถึงแบคฮยอนเป็นคนที่ดูเฮฮาเมื่ออยู่กับเพื่อน แต่พอตอนอยู่กับแฟนนี่มันเขินจนเกร็งไปหมดเลย… แบคฮยอนรู้ว่าวันนี้ทำตัวไม่น่ารัก ทำเพิกเฉยต่อความห่วงใยของชานยอล แต่เขายังไม่ชิน เขาไม่ใช่คนชอบความรักที่หวือหวานี่นา

 

เขาก็แค่ชอบความรักที่เป็นปาร์คชานยอล

 

ช่วยเข้าใจความรักของแบคฮยอนหน่อยนะครับถึงจะปากหนักแต่ก็รักแฟนมาก

 

ร่างเล็กพลิกตัวเปิดลิ้นชักข้างเตียง หยิบกำไลข้อมือที่เขาแอบซื้อไว้ให้ชานยอลขึ้นมา มือบางคว้ากำไลหินเอาไว้… แบคฮยอนสอดมือเข้าใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับที่ชานยอลเองก็ห่มอยู่ ก่อนที่จะค่อยๆ ดึงมือหนาขึ้นมาแล้วสวมกำไลให้

 

ชานยอลอา... สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ

 

เมื่อพูดจบคนตัวโตก็รีบพลิกตัวหันหน้าเข้าหาคนรักทันที รู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

 

ควันหลงวาเลนไทน์ป่ะเนี่ย หื้ม? มันเลยเที่ยงคืนมาแล้วน่า…” เอื้อมมือบีบปลายจมูกรั้นเบาๆ หยิบกำไลหินแบบเดียวกันกับแบคฮยอนออกมาจากใต้หมอนของตน แล้วสวมเข้าที่ข้อมือเล็ก ฝ่ามือหนากระชับกอบกุมมือบางแน่น ร่างทั้งสองยังคงนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากันนิ่ง

 

มีเพียงแค่สายตาที่พยายามสื่อทุกความรู้สึก

 

ไปบนดาดฟ้ากันหน่อยมั้ย?” ชานยอลเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน แบคฮยอนไม่ได้ตอบอะไรไป เพียงแต่พยักหน้าเบาๆ ร่างเล็กพยุงตัวลุกขึ้นแล้วเดินนำออกไปก่อน ชานยอลเองเมื่อเห็นเช่นนั้นจึงรีบคว้าเสื้อกันหนาวตัวใหญ่มาตัวหนึ่งแล้ววิ่งตามคนรักไป

 

 

กระแสลมหลังสายฝนที่พัดผ่านมาทำให้ทั้งคู่รู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย แบคฮยอนเริ่มลูบแขนตัวเองไปมาส่วนเท้าเล็กก็ย่ำไปย่ำมาอยู่กับที่ ชานยอลได้แต่มองแล้วก็ยิ้มขำ แฟนเขานี่น้ารู้ทั้งรู้ว่าอากาศมันเย็นก็ยังจะเดินตัวเปล่าออกมาอีก ชุดนอนตัวบางแบบนั้นจะไปช่วยอะไรได้

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นชานยอลจึงเดินไปซ้อนหลังแบคฮยอน ตวัดเสื้อคลุมไหล่ตัวเองแล้วดึงคนตัวเล็กให้มาอยู่ในอ้อมกอด ใบหน้าคมซบลงกับกลุ่มผมนุ่ม จมูกโด่งไล่สูดดมกลิ่นหอมแบบเด็กๆ ของแบคฮยอนจนพอใจ ฝ่ายแบคฮยอนเองก็เอนหัวพิงไหล่กว้าง ปล่อยตัวไปตามเสียงหัวใจ

 

ทำไมต้องมาที่ดาดฟ้า…”

 

เพราะที่ดาดฟ้าเห็นท้องฟ้าชัดเจน… และท้องฟ้าก็คือแบคฮยอน

 

เมื่อฟังคำตอบจบ… แบคฮยอนจึงหันหน้ามาทำหน้าหมางงใส่ชานยอล ร่างสูงทำเพียงแค่อมยิ้ม แต่ก็ไม่ลืมที่จะดึงเสื้อกันหนาวออกจากตัวแล้วไปคลุมไหล่ให้แบคฮยอนแทน

 

แบคฮยอนอุ่น อุ่นไปหมด… ไม่ว่าจะเป็นร่างกายที่ไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิดเมื่อมีเสื้อกันหนาวตัวนี้

 

ส่วนหัวใจที่อุ่นก็คงเป็นเพราะคนตรงหน้าที่ยึดครองพื้นที่สี่ห้องหัวใจของคนตัวเล็ก หัวใจที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดีจากชานยอล

 

เพราะคนตรงหน้าแบคฮยอนถึงยิ้ม

 

เพราะคนตรงหน้าแบคฮยอนถึงมีกำลังใจ

 

เพราะคนตรงหน้าแบคฮยอนถึงรู้จักรัก 

 

คิดว่านายจะลืมลืมว่าเรารักกันแล้วซะอีก นายเมินฉัน ฉันใจเสียมากเลยนะ โคตรแคร์เลยว่ะ ทั้งวันนี่อารมณ์นอยด์มาก แฟนก็ไม่สนใจ แถมยังตีตัวออกห่างอีก นี่ถ้าไม่ติดว่าหล่อที่สุดในวงฉันคงกรี๊ดใส่หน้าไปแล้ว” ชานยอลคว้าตัวแบคฮยอนเข้ามากอดแน่น จากนั้นก็พร่ำเพ้อถึงพฤติกรรมเมินเฉยของแบคฮยอน

 

ขอโทษนะชานยอล ไหวมั้ย? เหนื่อยหรือเปล่าไข่ดาวเมื่อเช้าอร่อยมากนะ ที่นั่งตรงนั้นคนเดียวฉันก็เหงามากเลย ร่มมันคันเล็กไปอ่ะ วันนี้นายเปียกเกือบทั้งตัวเลย แย่จัง…”

 

“…”

 

อืมแล้วกำไลนี่ก็ซื้อตามฉันอ่ะดิ? ขี้ก็อปอ่ะคึๆ ต้องทนหน่อยนะชานยอล ฉันเป็นของฉันแบบนี้ แต่ตรงนี้ของฉันมันมีแต่นายเสมอนะจำไว้ ” มือบางดึงฝ่ามือหนามาทาบทับบริเวณหัวใจหัวใจที่กำลังเต้นระรัวราวกับจะตะโกนคำว่ารักออกมาให้ชานยอลได้รับรู้อย่างนั้นแหละ

 

มามุขนี้ฉันคงงอนนายต่อไม่ไหวแล้วล่ะที่รัก จะเมินฉันอีกสักกี่รอบฉันก็จะตื๊อ จะเสียงดังใส่ฉันกี่รอบฉันก็จะยิ้มรับ ข้อเสียของนายฉันรับได้หมด แล้วข้อดีของนายความน่ารักของนายมีให้แค่ฉันคนเดียวพอนะแบคฮยอนอา~” ก้มลงสูดความหอมจากแก้มใส เลื่อนใบหน้าคมมายังกลีบปากบาง

 

ท้องฟ้าของชานยอลสวยที่สุด…”

 

กระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูเล็ก ก่อนจะประทับจูบหวานลงบนรีมฝีปากบาง… ขบเม้มจนกลีบปากเล็กเผยอออก ลิ้นหนาและลิ้นบางเกี่ยวตวัดกันอย่างลึกซึ้ง จูบที่ไม่ได้ร้อนแรงเพราะแรงอารมณ์ แต่กลับอ่อนหวานตามจังหวะหัวใจ โน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาสูดดมและขบเม้มซอกคอขาวจนเกิดรอยรักสีจาง… แก้มกลมขึ้นสีแดงระเรื่อ แบคฮยอนเขินจนตัวแทบม้วน

 

ชานยอลคนบ้าทำอะไรไม่อายฟ้าอายดินเลย!

 

 

เคยเป็นเพื่อนก็มาเป็นแฟน

 

เคยรำคาญก็กลับกลายมารัก

 

เคยอยู่คนเดียวได้แต่ตอนนี้กลับขาดเขาไม่ได้ 

 

 

ชานยอล : ไม่ว่าจะอีกกี่วาเลนไทน์… ผมก็ขอแค่บยอนแบคฮยอนคนนี้เพียงคนเดียว

แบคฮยอนอา… บีมายบอยเฟรนด์ บีมายวาเลนไทน์ 

 

แบคฮยอน : นั่นแหละ! ไม่ว่าจะกี่วาเลนไทน์ก็อย่าไปไหนนะ ปาร์คชานยอลต้องรักแค่บยอนแบคฮยอน

ทำตามคำบัญชาด้วยนะปาร์คโยดา 












 



 :: @delight614
pls scream tag :: #อคทชบ
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

118 ความคิดเห็น

  1. #106 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 23:52
    ชานยอลคนคิดมาก แบคแค่แสดงออกไม่เก่งนะ
    #106
    0