ย้อนอดีตเพื่อเปลี่ยนแปลง My New life

ตอนที่ 2 : การเริ่มต้นชีวิตใหม่ของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 มี.ค. 63

ที่โรงพยาบาล



ฉันได้ลืมตาอีกครั้ง


ในห้องสีขาว


ฉันพยายามที่จะลุกขึ้น


แต่ไม่ได้ผล


ฉันพยายามที่จะเอื้อมมือไปข้างหน้าโดยมืออันเล็กของฉัน


ใช่ มือเล็ก


หืม


มือเล็ก!!!!!!!


คุณแม่ " ลูกแม่ตื่นแล้วเหรอ "


คุณแม่เหรอ 


แคท " แอ้~~~~~~~ "


คุณแม่ " หิวนมแล้วหรอ เดี่ยวแม่ป้อนนมให้นะลูก "


โอเคแคทคิดใหม่เถอะ???“


คุณแม่ก็เริ่มป้อนนมให้ฉันดื่ม


อืมมม ก็ยังอร่อยอยู่เหมือนเดิมนะ


( ก็อก ก็อก ) เสียงเคาะประตู


คุณแม่ " เข้ามาได้ค่ะ "


??? " ลูกเราเป็นยังไงบ้าง "


คุณแม่ " ลูกเราแข็งแรงและสบายดีค่ะ "


ฉันก็เลิกดูดนมแม่ เพื่อที่จะดูว่านั่นใคร


คุณพ่อ


คุณพ่อ " ไง ลูกพ่อ "


แคท " แอ้ "☺☺


คุณพ่อ " เด็กดี คุณจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร "


คุณแม่ " ไม่รู้สิค่ะ ว่าจะตั้งชื่อเล่น ว่า แคท ค่ะ "


คุณพ่อ " งั้น ชื่อ แคทเทอรีน จันทร์คำ ไหม "


คุณแม่ " น่าสนใจนะคะ แคทเทอรีนหมายถึงอะไรหรอค่ะคุณ "


คุณพ่อ " มันหมายถึง หญิงสาวบริสุทธิ์ "


คุณแม่ " เหรอค่ะ ลูกแม่ต่อไปนี้ ลูกชื่อ แคทเทอรีน จันทร์คำ นะ "


แคท " แอ้ "


คุณแม่ " ลูกชอบสินะ ได้เวลานอนแล้วนะ หลับเถอะนะลูก "


พอแม่พูดจบ


ฉันก็หลับทันที เพราะฉันอยู่ในร่างทารก


ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วสำหรับ ทารก


เฮ้อ


( มาที่ฝั่ง พ่อแม่กัน )


คุณแม่ " คุณคิดว่า ลูกเราน่ารักมั้ย "


คุณพ่อ " น่ารักเหมือนกับคุณไง "


คุณแม่ " คุณคิดว่าครอบครัวฝั่งคุณจะยอมรับลูกเราไหม "


คุณพ่อ " พวกเค้าต้องยอมรับ ถ้าไม่ พวกเราก็จะเลี้ยงดูลูกให้มีความสุข "


คุณแม่ " ขอบคุณที่อยู่กับฉันนะคะ "


คุณพ่อ " ที่รักฉันจะไม่มีวันทิ้งคุณและลูกหรอก "


คุณพ่อก็ไปจูบที่หน้าผากของแม่อย่างแผ่วเบา 


คุณแม่ก็หน้าแดง


คุณแม่ " ตาบ้า ไปเลยๆ ไปนอนเลยค่ะคุณ "


คุณพ่อ " คุณก็ยังน่าแกล้งเหมือนเดิมเลยนะ "


คุณแม่ " กลับเลยค่ะ "


คุณพ่อ " งั้น กลับนะ ที่รัก "


คุณแม่ " ค่าาาาาา "


( กลับมาที่ฝั่งแคทกัน )


ขนาดที่หลับมานาน


ก็รู้สึกตัวในห้องที่มืด


พยายามที่จะปลุกตัวเองก็ไม่ตื่น


ห้องสีดำมันถูกเปลี่ยน สถานที่ที่ฉันเคยตาย


ฉันมองมันซ้ำไปซ้ำมา


จนฉันเริ่มทนไม่ไหว


แคท " ทำไมมันต้องเกิดขึ้นกับฉันละ " 


[เจ้าอย่าจำมันสิ มันแค่อดีต ]


แคท "ทำไมคุณถึงยอมช่วยละค่ะ"


[เพราะข้าได้ยินคำขอของเจ้า]


แคท " นั้นสินะ "


[เจ้าจงเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะ อย่าสนใจอดีต เดี่ยวมันจะทำให้เจ้าแย่ลงไปอีก ]


แคท " ขอบคุณมากเลยนะคะ "


ฉันก็หายจากตรงนั้น


[เจ้าเองก็โชคดีนะเด็กน้อย]


[ แคทเทอรีน]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #4 Thelasteterlan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 08:04
    เยี่ยมๆๆ
    #4
    0
  2. #2 CatherinecatJan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 19:28
    วาดก็สวยนะ ชอบๆ
    #2
    0