คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย D18 drama Ver. D18 drama Ver. | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 ต.ค. 56 / 16:54


            มีคำกล่าวกันว่า...เมฆาจะต้องลอยโดดเดี่ยวท่ามกลางนภากว้างใหญ่ สำหรับผมมันก็แค่คำเปรียบเปรยไร้เหตุผล ใยต้องสนใจ หากการใช้ชีวิตผมนั้นต้องผูกพันกับสิ่งที่น่าเบื่อเช่นนั้น เมฆาที่แปรปรวนจนไม่มีสิ่งใดกล้าย่างกลายเข้ามา....ต้องเป็นดั่งปราการสำคัญที่ปกป้องผืนนภาไว้

          ที่กล่าวมานี่ผมเองก็เคยผ่านมา...

.

.

.

.

            จากวันที่สดใสวันนี้เป็นวันที่เสียงอาทิตย์ไม่สามารถส่องถึงพื้น เกล็ดน้ำแข็งสีขาวโปรยปรายตามพื้นหญ้าแห้งเฉา เนื่องจากเริ่มฤดูหนาวอันยาวนาน ความเงียบเข้าปกคลุมคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ปกติต้องมีเสียงวุ่นวายไม่มากก็น้อย แต่วันนี้กลับเงียบเหงาเพราะการสูญเสียของบุคคลอันเป็นที่รักยิ่งในที่แห่งนี้

ผมมองออกไปจากหน้าต่างชั้นบนสุด เหม่อมองภาพที่โลงสีดำสนิทซึ่งถูกชายชุดสูทสีดำหามสี่คน ผมได้เพียงแค่มอง พร้อมทั้งย้อนคิดถึงบุคคลที่นอนอย่างสงบในนั้น ภายใต้ฝาโลงสีดำสนิทนั้น เคยเป็นชายที่มีร่างกายสูงใหญ่ แข็งแรง แผ่นหลังที่ที่บดบังร่างกายผมได้หมด ร่างกายนั้นที่ผมได้มองมาตลอดหลายปีกลับถูกคนเพียงน้อยนิดหาม.

.

.

.

.

หยาดน้ำใสร่วงหล่นจากดวงตา มือเรียวบางยันตัวลุกขึ้นก่อนเดินลงไป...เดินลงไป...ผมก้าวขาเดินไปข้างห้าเป้าหมายคือ...สิ่งนั้น ผมพาร่างกายอ่อนแรงเดินมายังสนามหญ้า ท่ามกลางหมู่ชายชุดดำหลายพันคน ก่อนจะวิ่งสุดชีวิตเมื่อชายสี่คนนั้นนั้นกำลังจะทำการหย่อนโลง ถึงความหนาวเหน็บจะเป็นอุปสรรคไม่น้อยแต่ผม ....ผมไม่สามารถให้เวลานี้ผ่านไปได้โดยที่ผมไม่ได้บอกลาเขาเลย

หยุด!ผมตะโกน สายตาทุกคนรอบตัวจ้องมองมาที่ผม แต่ผมไม่ได้สนใจมากกว่าสิ่งตรงหน้าเลยสักนิด วางลงคำสั่งเฉยชาที่ถูกส่งผ่านจากริมฝีปากผม ทำให้ชายสี่คนนั้นวางโลงศพนั้นลง

ผมเดินเข้าไปเปิดฝาโลงออกก็พบกับร่างสูงโปร่งที่นอนนิ่ง ผมสีทองสว่าง ใบหน้าคม ริมฝีปากที่เคยยิ้มแย้มราวดวงอาทิตย์ตอนนี้กลับเรียบเฉย ริมฝีปากที่เคยพร่ำบอกรัก ตักเตือน....ริมฝีปาก...ที่เคยสัมผัสกับ ริมฝีปากผมมากหลายต่อหลายครั้ง ตอนนี้ช่างซีดเผือก....รอยสักม้าพยศที่น่าเกรงขาม ร่างกายของคนๆ นี้ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังคงไว้ซึ่งความน่าหลงใหล ผมประค้องเขาขึ้นมา

ม้าพยศ...นายยังจำสัญญาของนายได้ไหม นายบอกกับฉันว่า นายจะรักและดูแลฉันตลอดไปจนถึงวันที่ฉันไม่ต้องการนายแล้ว แต่...ตอนนี้ฉันยังต้องการนาย ทำไมถึงไม่อยู่กับฉันล่ะ...ฮึก... นายจะไปจากฉันง่ายๆ แบบนี้เหรอไงไอ้ม้าโง่ ตื่นขึ้นมาทำรอยยิ้มน่าหมั่นไส้นั่นให้ฉันเห็นสิ ตื่นขึ้นมาฟังคำว่ารักของฉันก่อนสิ...ดีโน่ อย่านิ่งเงียบแบบนี้นะ...ฮึก...ฉันรักนายยิ่งพูด น้ำตาก็เริ่มไหล หยดรดใบหน้าหล่อเหลาที่ผมโอบอุ้มอยู่นี้

คุณฮิบาริครับ บอสคงไม่อยากเห็นคุณในสภาพนี่หรอกครับ บอสรักคุณมาก ดังนั้นคุณควรปล่อยให้บอสหลับเถอะนะครับโรมาริโอ้ลูกน้องคนสนิทของดีโน่พูดขึ้นแล้วแตะไหลผมเบา

ทั้งคาบัลโรเน่ ทั้งลูกน้องของนาย ฉันไม่ได้ต้องการ....ฉันต้องการนายผมกระซิบแผ่วเบา โรมาริโอ้ ฉันยกแฟมิลี่นี้ให้นาย ฉันจะไปอยู่กับเขา

คุณฮิ...!!ผมมองเขาด้วยแววตานิ่งเฉยสักพัก ก็จะปีนเข้าไปนอนในโลงเย็นเฉียบ

.

.

.

ก่อนคว้ามีสั้นค่อยๆ ลากผ่านลำคอของตนเองเลือดสีแดงข้นไหลทะลัก

เราจะอยู่ด้วยกันเสมอ เพราะฉันเป็นเมฆาของนาย....ม้าพยศดีโน่.........

Ti Amo.

...........................................................................................................................................................................................





 

ผลงานอื่นๆ ของ ชินรุ เฮาเซ่น

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 misaki
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 06:09
    อา น้ำตาไหลเลยฮึกฮืออออทำให้นึกถึง kusakaกับakizuki ในเรื่อง fuyu no semi เลยตอนที่เห็นร่างไร้วิญญาณของทั้งสองคนนอนอยู่ใต้กองหิมะอันเย็นยะเยือกนั้นเราร้องไห้ออกมาแบบไม่อายใครเลย ฮ่ะๆ T_T
    #2
    0
  2. #1 ลัลล้า ลัลล้า
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 17:46
    ดีโน่....T T
    #1
    0