ผู้ซึ่งมีแต่ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน - ผู้ซึ่งมีแต่ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน นิยาย ผู้ซึ่งมีแต่ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน : Dek-D.com - Writer

    ผู้ซึ่งมีแต่ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

    จริงๆ แล้ว ใรจะรู้ว่าทุกๆคนบนโลกใบนี้ จะต้องมีคนที่คอยดูแลเอาใจใส่อยู่ และคอยห่วงเรามากกว่าห่วงตัวเองเสียอีก และบุคคลคนนั้น ทำให้เรื่องดังต่อไปนี้ เกิดขึ้นมาแล้วจริงๆ

    ผู้เข้าชมรวม

    404

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    0

    ผู้เข้าชมรวม


    404

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  หักมุม
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  11 พ.ย. 50 / 15:45 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      เรื่องนี้เกิดขึ้นที่บ้านพักหลังหนึ่งในจังหวัดกรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทย เด็กหนุ่มคนหนึ่งชื่อ ต้น ต้นเป็นคนต่างจังหวัด เข้ามาในกรุงเทพตั้งแต่อายุ  7 ขวบ เพราะพ่อส่งให้มาเรียนหนังสือต่อ ปัจจุบันต้นเรียนจบ และทำงานแล้ว เด็กอายุ 7 ขวบต้องจากพ่อเข้ามาอยู่กรุงเทพกับแม่ซึ่งทำงานอยู่ก่อนแล้ว ทำให้ได้เรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ๆ มากมาย ซึ่งหนึ่งในเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่ต้องได้รู้คือ คอมพิวเตอร์ และต้นก็ใช้มันประกอบอาชีพในปัจจุบันอยู่ด้วย ต้นเป็นนักเขียนของสำนักเขียนสำนักหนึ่ง ทำงานด้วยความละเอียด  และรับผิดชอบ วันหนึ่ง ขณะทำงานอยู่
      " ติ้ง.........หน่อง............ " เสียงกรี่งบ้านดังขึ้น ต้นเดินออกไปดูก็ต้องดีใจว่าพ่อจากบ้านเกิดมาหาถึงกรุงเทพ
       "พ่อ..............." ต้นพูดพร้อมวิ่งไปเปิดประตู
      ระหว่างที่ต้นวิ่งอยู่ พ่อคิดถึงภาพตอนเด็กๆ ของต้น ที่มาหาพ่อ พร้อมเรียกพ่อ จนตกอยู่ในภวังค์ชั่วครู่
      "พ่อ........." ต้นเรียกด้วยความแปลกใจ
      "เป็นอะไรรึป่าวพ่อ " ต้นย้ำให้แน่ใจว่าพ่อไม่ได้เป็นอะไร
      "ป่าว ๆ ....... เออต้นเป็นไงบ้างหละลูก.....สบายดีไม๊ " พ่อซึ่งอายุมากแล้ว ถามลูกด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก
      "สบายดีพ่อ แล้วพ่อหละ" ต้นถาม
      "อืม...ดีดี อ่ะพ่ออามะม่วงมาฝากที่ต้นปลูกกับพ่อเมื่อก่อนไง ตอนนี้มันออกผลแล้วนะ" พ่อบองพร้อมยื่นชะลอมมะม่วงให้
      " อูย ... พ่อ เอามาให้หนักทำไม ที่กรุงเทพก็มีขาย " ต้นพูด
      " ก็จะได้ไม่ต้องซื้อไง " พ่อบอก
      ต้นพาพ่อเข้าบ้าน พร้อมช่วยถือชะลอมมะม่วงที่หนักเอาการ
      เมื่อพ่อได้เห็นคอมพิวเตอร์ก็ถามต้นว่า
      "นี่เค้าเรียกอะไรกันนะลูก "
      ต้นนั่งลงทำงาน
      " คอมพิวเตอร์คับ พ่อ.....เจ๋งป่าว " ต้นพูดตอบด้วยที่ทีร่าเริง
      " เออ กินอะไรรึยังล่ะ " พ่อถาม
      "ยังเลยคับพ่อ "ต้นบอก
      " งั้นเดี๋ยวพ่อ ปอกมะม่วงให้กินนะ " พ่อบอกพร้อมเดินไปปอกมะม่วงจนเสร็จ
      " อ่ะกินก่อนนะลูก " พ่อบอก
      " อยากกินอยู่นะพ่อ แต่ไม่มีมือเลยคับ งานยุ่งมากๆเลย " ต้นพูดพร้อมนั่งทำคอมต่อ
      " เฮอะ ๆ ยังอ้อนเหมือนเดิมเลยนะ " พ่อพูดพร้อมตักมะม่วงให้กิน
      " เออ ... ไอนี่เค้าเรียกว่าอะไรนะลูก "พ่อถามอีกครั้ง
      "คอมพิวเตอร์คับ พ่อ คอมพิวเตอร์ " ต้นตอบ
      " เออใช่ แล้วก็อย่าทำงานดึกล่ะ " พ่อบอกด้วยความเป็นห่วง
      " ไม่แน่ใจนะคับพ่อพุ่งนี้ต้องส่งงานด้วย " ต้นตอบ
      พ่อกำลังจะเดินไปนอน แต่ก็ถามว่า " เออนี่เค้าเรียกอะไรนะลูก "
      "คอมพิวเตอร์ คับ " ต้นตอบ ด้วยท่าทีไม่พอใจเล็กน้อย
      วันต่อมา
      พ่อไปซื้อข้าวมากินที่บ้าน และนั่งรอต้นอยู่ที่โต๊ะอาหาร
      " มากินข้าวก่อนเถอะลูก " พ่อบอก
      " กินก่อนเถอะคับพ่อ ต้นยังไม่เสร็จ "
      "ติ้ดๆ...ติ้ดๆ....ติ้ดๆ...." เสียงมือถือดัง
      "โหลๆ ........ เออยังไม่เส็ดเลยหวะ ............... เออๆจะรีบให้เดี๋ยวนี้แหละ "
      ต้นพูดด้วยความไม่พอใจ และวางมือถือลง
      " ต้น ไม่หิวหรอลูก " พ่อเรียกอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง
      " กินก่อนเถอะคับพ่อ ต้นต้องรีบทำงานก่อน เพื่อนโทรมาเร่งแล้วคับ " ต้อบอก
      " เดี๋ยวก็หิวแย่หรอกลูก เออ แล้วไอเครื่องนี่เค้าเรียกว่าอะไรนะลูก " พ่อบอก และถามต่อ
      ต้นทุบโต๊ะ แล้วบอกว่า " คอมพิวเตอร์ พ่อ คอม - พิว - เตอร์ ถามอยู่ได้ จำไม่ได้ซักที " ต้นพูดย้ำด้วยความไม่พอใจอย่างมาก
      พ่อไม่ได้พูดอะไร นังกินข้าวจนเสร็จ และไปนั่งคนเดียว คิดถึงเรื่องในอดีตตอนต้นเป็นเด็ก
      " ตอนนั้น ต้นถามว่าเครื่องนี้คืออะไร พ่อก็บอกว่า โทรทัศน์ ต้นถามหลายรอบก็ยงจำไม่ได้ซักที แต่ถ้าถาม พ่อก็ตอบด้วยความเต็มใจ ไม่เคยคิดโมโหเลย แต่ทำไมพ่อถาม แล้วรำคาญหละลูก " พ่อนั่งคิดพร้อมน้ำตาที่ค่อยๆ ไหลออกมา
      ต้นเดินเข้ามาเห็นพอดี จึง เข้าไปหาพ่อ และกราบเท้าพ่อเพื่อเป็นการขอโทษ
      จบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

      จบแล้วนะ คงรู้นะว่าเรื่องนี้หมายถึงอะไร ใครก็เป็นผู้ให้ได้ แต่ไม่มีผู้ให้คนไหน เป็นผู้ให้ที่แท้จริง อย่าง พ่อ-แม่เรา คิดก่อนพูด คนฟังจะได้ไม่เสียใจนะ....................................................................

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×