ตำนานราชาแห่งจักรกล(The legendary mechanic)

ตอนที่ 55 : วันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 327 ครั้ง
    10 ม.ค. 63

หมูบ้านเขาใหญ่คือหนึ่งในโซนเริ่มต้นหลายจุดบนดาวอความารีน

เมื่อจิตสำนึกของดาบคลั่งค่อยๆปรับตัว เขาก็พบว่าตัวเองยืนอยู่บนทุ่งโล่ง แสงแดดอุ่นให้ความรู้สึกเหมือนจริงและกลิ่นดินของโลกก็เช่นกัน เมื่อเขาก้มมองแขนตัวเอง เขาก็ตกใจกับความสมจริงของพวกมัน

มันเป็นทุ่งเล็กๆ และดาบคลั่งก็สังเกตเห็นผู้เล่นอื่นอีกหลายร้อยรอบเขา พวกเขาเองก็กำลังตื่นเต้นกับร่างกายตัวเองเช่นกัน ชื่อของผู้เล่นแต่ละคนจะปรากฏอยู่เหนือหัว

ตามคู่มือที่แสดงในช่วงการสร้างตัวละคร ดาบคลั่งเปิดหน้าต่างข้อมูลตัวละครขึ้น มันแสดงให้เห็นระดับเขาและยังแสดงอุปกรณ์เริ่มต้นที่เขาสวม เสื้อเชิ้ต กางเกงขาสั้น และรองเท้า พวกมันไม่ได้มาพร้อมค่าสถานะอะไร

 

“บัดซบ ถอดไม่ได้!”

 

ผู้เล่นที่อยู่ใกล้เคียงโวยวาย ดูเหมือนว่าเขาจะพยายามถอดกางเกง

‘แล้วพวกแกจะทำเพื่ออะไรวะ?’

ดาบคลั่งตัดสินใจว่าการขยับไปให้ห่างๆย่อมดีกว่า

ดาบคลั่งคือนักเล่นเกมมืออาชีพ แม้จะไม่ค่อยเป็นที่รู้จักก็ตามเถอะ เขาเพิ่มเข้าร่วมเมื่อไม่นานมานี้ ดังนั้นเขาจึงถือเป็นแค่หน้าใหม่ เขาเฝ้าจับตากาแล็กซี่ตั้งแต่ได้เรียนรู้โอกาสทางe-sports ดังนั้นเมื่อการทดสอบเซิร์ฟเวอร์ประกาศออกไป เขาจึงขอสมาคมเขาทันที

อย่างที่กล่าว ดาบคลั่งมีความมุ่งมั่นที่จะเป็นอันดับ1ของเกมนี้

การสนทนาระเบิดท่ามกลางฝู.ชน

 

“นี่มันสมจริงมาก!”

“เราควรทำยังไงต่อ?”

“มีคำใบ้ไหม?”

 

ทันใดนั้น ชายชราผิวขาวดูน่ากลัวก็ปรากฏตรงหน้าฝูงชนและตะโกน”เจ้าพวกคนนอก!หากอยากมีอะไรกิน ก็จงหางานทำซะ!พวกขี้เกียจไม่มีสิทธิ์อยู่ในหมู่บ้านเรา!พืชผลในฟาร์มเราต้องการเก็บเกี่ยว และร้านค้าทางใต้ก็ต้องการคนงาน!ตราบเท่าที่ทำงาน พวกแกก็จะมีของกิน!”

 

นอกจากแถบพลังชีวิตของผู้เล่น มันยังมีแถวความหิวและความกระหาย(น้ำ) เมื่อถึง0 ผู้เล่นจะติดสถานะ[หิว]หรือ[กระหาย]ซึ่งส่งผลให้พลังชีวิตลดลง

ดาบคลั่งได้’ตรวจสอบ’ชายชรา

 

ตามระดับท่าน ท่านจะได้รับข้อมูลตามนี้

แซนเดอร์-หัวหน้าหมู่บ้านเขาใหญ่

ระดับ : ?

สถานะ : ?

[ตอนนี้ฉันเป็นหัวหน้าหมู่บ้านพวกแก]

ระดับอันตราย : ปานกลาง

 

ผู้เล่นจะมีคุณสมบัติ’ตรวจสอบ’ช่วยให้เรียนรู้ชื่อและข้อมูลของNPC อย่างไรก็ตาม ปริมาณข้อมูลจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับระดับ

 

“ร้านขายอาวุธจะขายปืน กระสุนและอาวุธอื่นๆ ตลาดคือที่ที่ผู้คนขายอาหารและน้ำ และลานกว้างคือที่ที่พวกแกจะหาสัตว์ขี่เช่า หากอยากไป มันมีสถานีรถไฟอยู่ห่างออกไปทางเหนือ หากอยากเรียนรู้การสร้าง ช่างตีเหลือหรือช่างเสื้อคือตัวเลือกที่ดี…”

 

คำอธิบายของแซนเดอร์ทำให้ผู้เล่นใหม่รับรู้ถึงสถานการณ์พวกเขา มีเพียงสายอาชีพรองไม่กี่สายและสายอาชีพต่อสู้หนึ่งสายในหมู่บ้านนี้-[นักล่าฝึกหัด] และพวกเขาก็ต้องใช้เงินเพื่อเรียนรู้

แผนที่ของผู้เล่นส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยหมอก พื้นหลังของดาวส่วนใหญ่ แผนที่ กลุ่มและข้อมูลอื่นๆต้องได้รับก่อนสำรวจก่อนจะเปิดเผย องค์ประกอบที่สามารถสำรวจได้มีมากมายและดาบคลั่งก็รู้สึกตื่นเต้น

 

“มันเป็นไปได้ไหมที่จะรับภารกิจล่าสัตว์ทันที?”

 

ดาบคลั่งรู้จักชายคนนั้น’นักเชือด’ หัวหน้ากิลด์’ฆ่าให้เหี้ยน’ คำถามกำลังบอกถึงบุคลิกเขา และเขาก็ดูเหมือนคนจีน

หลังได้ยินคำถาม แซนเดอร์ก็ระเบิดเสียงหัวเราะ

 

“คิดว่าพวกอ่อนแออย่างแกจะสามารถต่อสู้กับสัตว์ป่าได้?เห็นภูเขาเหล่านั้นไหม?หากไม่กลัวตายงั้นก็ไปลองดู แต่ในสายตาฉัน ไม่มีใครแข็งแกร่งพอจะรับมือกับไฮยีน่าเงินได้”

 

เหล่าผู้เล่นมองตามนิ้วของชายชราไป เห็นเทือกเขาในป่าไกล บางภูเขาสูงจนทะลุเมฆ ทำให้ดูเหมือนเมฆกำลังขบล้อมภูเขา คล้ายอสรพิษ สร้างเป็นภาพอันงดงามที่ขโมยลมหายใจของผู้เล่น

เมื่อปฏิเสธที่จะเชื่อชายชรา นักเชือดก็พาพรรคพวกเขาไปซื้ออุปกรณ์พื้นฐานด้วยเงินเริ่มต้น100เหรียญและตรงไปยังภูเขา

และไม่นานพวกเขาก็กลับมา

สภาพของนักเชือดย่ำแย่ สัตว์ร้ายตัวแรกที่เขาพบคือลิงกอริลลาที่ใหญ่กว่าคน ทันทีที่เขายกมีดขึ้น ลิงกอริลล่าก็ขว้างอุจจาระมันใส่เขา นั่นทำให้หัวของเขาระเบิด และเขาก็มาเกิดใหม่ใจกลางฝูงชน

‘ทำไมลิงนรกนั่นถึงรู้วิธีขว้างอุจจาระ?!ทุกอย่างต้องสมจริงอะไรขนาดนั้น?!’

 

ด้วยเหตุผลบางอย่าง กลิ่นเหม็นยังคงติดอยู่แม้หลังเกิดใหม่ นักพัฒนากำลังหัวเราะเมื่อพวกเขาตัดสินใจเพิ่มกลิ่นนี้

 

“บ้าอะไรกัน สัตว์ประหลาดเหล่านั้นแข็งแกร่งเกินไป?”

”พวกเขาตายทันที!”

“เขาสามารถทำได้แค่1ความเสียหาย!”

“บัดซบ มีดที่ฉันเพิ่งซื้อมาหายไป!”
จำนวนค่าประสบการณ์ที่เสียไปขึ้นอยู่กับระดับตัวละคร เวลาเกิดใหม่จะเพิ่มขึ้นทุกครั้งหลังตาย สำหรับการตายครั้งแรก เวลาเกิดใหม่จะใช้แค่สิบวินาที แต่มันจะเพิ่มเป็นหนึ่งนาทีในรอบสอง 5นาทีสำหรับรอบสาม และครึ่งชั่วโมงสำหรับรอบ4 มันจะเพิ่มขึ้น6เท่า

การตายจะมีค่าชดเชยสูงมาก ทุกตัวละครจะตายได้มากแค่10ครั้งต่อวัน(6วันในเกม) เมื่อถึงขีดจำกัด มันจะมีการล็อคตัวละครจนถึงวันต่อไป มันเป็นระบบต่อต้านการเสพติดเกมเพื่อไม่ให้ผู้เล่นเกิดความอ่อนล้าทางร่างกาย

สภาพน่าสมเพชของกลุ่มฆ่าให้เหี้ยนทำให้ผู้เล่นคนอื่นหยุดคิดการล่าสัตว์ป่า พวกเขารีบแยกย้ายกันไปหางานทำ

เมื่อแซนเดอร์เฝ้าดูความวุ่นวาย เขาก็ลูบเคราด้วยรอยยิ้ม

 

“รางวัลต่ำมาก!ฉันได้รับแค่50เหรียญ!”

“การเลื่อนระดับก็ช้ามาก!ฉันใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการทำภารกิจเพื่อให้ได้รับค่าประสบการณ์มากพอจะเลื่อนระดับ!”

“ทุกอย่างสมจริงมาก!”

“ฉันตีตัวเองเพื่อทดสอบ และเลือดก็ไหลออกมาจริงๆ!”

“นายไม่ปกติรึเปล่าเพื่อน”

 

การเริ่มต้นไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่ผู้เล่นหวัง ทุกคนต้องอยู่ในระดับแข่งขัน นอกจากนี้ มันยังมีอิสระสูงมากสำหรับพวกเขาที่จะทำอะไรตามใจชอบ ในขณะที่ผู้เล่นดำเนินตามภารกิจ หลายคนก็เริ่มรู้สึกสนุกไปกับมัน

‘สุดยอด!’

….

“นายก็เป็นนักเล่นเกมมืออาชีพ ใช่ไหม?”

ดาบคลั่งจำทั้งสามคนที่กำลังเดินมาหาเขาได้ พวกเขาเป็นมืออาชีพที่โด่งดัง : ข้าวทอดกรอบ อัจฉริยะที่ได้รับการยกย่องเรื่องทักษะช่างกล ฤดูหนาวขี้เซา ผู้มีประสบการณ์ด้านE-Sportอย่างโชกโชน และน้ำฝนคิม นักเล่นเกมไอดอลหญิงที่มีแฟนคลับเป็นสิบล้าน

ด้วยการเผชิญหน้ากับเทพเจ้าแห่งโลกเกม ดาบคลั่งจึงรู้สึกด้อยค่า

 

“มีอะไรกันหรอครับ?”

ฤดูหนาวขี้เซษหัวเราะและตอบกลับ”ฉันกำลังสงสัยว่า-นายสังเกตเห็นไหมว่าแผนที่ที่ขายในเมืองนี้มาราคา3พันเหรียญ?”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 327 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

247 ความคิดเห็น