ตำนานราชาแห่งจักรกล(The legendary mechanic)

ตอนที่ 221 : รวบรวมผู้เล่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    2 ก.พ. 64

ข้อกำหนดการก่อสร้างทั้ง13เป็นงานพื้นฐาน รวมถึงการกำจัดสัตว์ ทำความสะอาด และสร้างเครือข่ายไฟฟ้าและน้ำ ที่พักอาศัยและกำแพง มีข้อกำหนดหลายสิบข้อสำหรับ[เขตอนุรักษ์3]-สิ่งเหล่านี้เป็นแค่ส่วนหนึ่ง

การสร้างแบบแปลนเป็นแผนสามเดือน เป้าหมายคือทำให้เค้าโครงพื้นฐานสำเร็จภายในเวลานั้น มันใช้เวลาหนึ่งเดือนสำหรับเขตอนุรักษ์หนึ่งเพื่อทำเค้าโครงให้เสร็จครึ่งหนึ่ง ด้วยการใช้พวกเขาเป็นข้อมูลอ้างอิง สามเดือนจึงดูเหมือนมาก

หานเซี่ยวนึกถึงบางอย่างและคิด ไม่สิ เบนเน็ตมีคนงานเป็นหมื่นฉันมีแค่หนึ่งพันสำหรับหนึ่งเดือน ไม่มีทางทำได้ทัน

ทันใดนั้น เสียงดังของมนุษย์ก็มาจากด้านหน้า ขบวนรถหยุดรถ-กลุ่มคนนับพันมารวมตัวกันที่ทางเข้าเมืองร้าง

 

“มีปัญหา!”

ทหารวิ่งกรูกันออกมาและโอบล้อมพวกเขา กลุ่มคนทสังเกตเห็นขบวนรถและเริ่มเคลื่อนเข้าหา

คนของตาข่ายมืดจำตัวตนพวกเขาได้ทันทีด้วยเสื้อผ้าแปลกๆ

พวกเหนือมนุษย์!
ความกระวนกระวายเข้าปกคลุม ทุกคนรู้สึกขาดความมั่นใจเมื่อพบเจอพวกเหนือมนุษย์ พวกเหนือมนุษย์อันตรายกว่าสัตว์ร้ายมากเพราะพวกเขาสามารถคืนชีพได้!แค่เครื่องจักรที่ปีศาจทมิฬสร้างอาจไม่สามารถปกป้องทุกคนได้

หวงยู่ตกใจมาก

“พวกเหนือมนุษย์มากขนาดนี้?!ทำไมพวกเขาถึงมารวมตัวกัน องค์กรได้ส่งคนไปซากโลหะเทาเพื่อสำรวจภูมิประเทศได้ไม่นาน และก็ไม่มีใครแถวนี้!”

ในสายตาหานเซี่ยว จำนวนชื่อเหนือหัวผู้เล่นเหล่านี้ทำให้เขาตาลาย จากนั้นเขาก็ขยับเสื้อและเดินออกรถไป เขาเดินออกจากฝูงชนและยืนตรงหน้าขบวนรถ

เมื่อยืนระหว่างสองกลุ่ม ท่าทางเขาก็เหมือนหอกที่ชี้ตรงขึ้นฟ้า ลมแรงพัดใส่เสื้อ และมันก็โบกสะบัดเหมือนธงดำ ช่างเท่จับใจ สายตาทุกดวงจดจ่ออยู่กับเขา

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาทำให้พวกตาข่ายมืดตกตะลึง พวกเหนือมนุษย์หยุดทันทีหลังเห็นหานเซี่ยว

 

“ปีศาจทมิฬ เรามาที่นี่เพื่อทำภารกิจ”บางคนกล่าว

“ผมได้ยินว่าคุณจะสร้างเขตอนุรักษ์ เรามาที่นี่เพื่อช่วย”บางคนกล่าวตามบทบาท

“ฉันเกือบคิดว่ามันเป็นข่าวปลอมหลังรออยู่นาน”ผู้เล่นอีกคนโล่งใจ

 

เขาเอามือไพล่หลัง ยืนนิ่งและกล่าว”ฉันซาบซึ่งในน้ำใจของทุกคน ขบวนรถเรากำลังเดินทางเข้าเมือง โปรดเปิดเส้นทางให้เราด้ว ย หลังเราปักหลัก เราจะวางแผนก่อสร้างเมืองทันที จากนั้นก็จะมีงานให้หลายตำแหน่ง”

ผู้เล่นทำตามคำสั่งเขาและเปิดเส้นทาง

คนของตาข่ายมืดอ้าปากค้าง สีหน้าพวกเขาเต็มไปดด้วยความประหลาดใจ

พวกเหนือมนุษย์เหล่านี้มาเพื่อช่วยปีศาจทมิฬ ปีศาจทมิฬไปมีอิทธิพลมากในหมู่พวกเหนือมนุษย์ตั้งแต่ตอนไหน?

หวงยู่ตกตะลึง หานเซี่ยวมีความมั่นใจว่าจะสร้างเสร็จภายในหนึ่งเดือนเพราะเขาสามารถสั่งพวกเหนือมนุษย์ได้?

สำหรับอความารีน การปรากฏตัวของพวกเหนือมนุษย์นับเป็นปรากฏการณ์แปลกมาก ทุกคนกระวังตัว และเหล่าคนที่ติดต่อกับพวกมนุษย์ก็ทำอย่างระมัดระวังและเย็นชา ดังนั้น หวงยู่จึงไม่เชื่อสายตาตนเอง

ปีศาจทมิฬทำได้ยังไง?ทำไมพวกเหนือมนุษย์ถึงเคารพเขา?

ฉันต้องรายงานเรื่องนี้กับคุณเบนเน็ต

ด้วยผู้เล่นที่มา ทีมจึงเพิ่มขนาดและพวกเขาก็พากันเข้าซากโลหะเทา

ขบวนรถพบที่ว่างและหยุดก่อนโคนี่จะถามอย่างลังเล”ท่านปีศาจทมิฬ เราต้องทำความสะอาดสถานที่พักชั่วคราวก่อน มันก็สายแล้ว และมันก็ดีสุดที่จะทำให้เสร็จก่อนรุ่งสาง เราไม่มีกำลังคนมากพอ ดังนั้นเราจะต้องเริ่มตอนนี้”

“ไปขอความช่วยเหลือจากพวกเหนือมนุษย์”

“ผม?”โคนี่กลัวเล็กน้อย

“ผมอยู่นี่ คุณกลัวอะไร?”หานเซี่ยวตบไหล่เขา

โคนี่ไม่มีอะไรจะพูดอีก โดยไม่มีทางเลือก เขาออกรถ หยิบโทรโข่ง เตรียมพูดสิ่งที่เขาต้องการพูดและประกาศเสียงดัง”ผมต้องการคนมาช่วยผมทำความสะอาดพื้นที่ให้พอทุกคนตั้งค่ายได้ชั่วคราว ในเมื่อพวกคุณมาที่นี่เพื่อช่วย ผมก็อยากมอบหมายงานให้พวกคุณ”

คำพูเหล่านี้ได้กระตุ้นภารกิจพวกเขาทันที ผู้เล่นทุกคนได้รับมัน พวกเขากระจายตัวภายในไม่กี่วินทีและเริ่มทำงาน

สภาพแวดล้อมกลายเป็นสถานที่ก่อสร้างในชั่วพริบตา การทำความสะอาดและการขับไล่สัตว์ป่าเริ่มขึ้น

ใบหน้าของโคนี่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าพวกเหนือมนุษย์จะไว้หน้าเขามากขนาดนี้

เขาหันมาและมองหานเซี่ยว เขารู้ว่ามันไม่ใช่เขาที่ทำให้พวกเหนือมนุษย์ทำตามคำสั่ง แต่มันเป็นเจ้านายแสนลึกลับคนนี้

...

ด้วยความช่วยเหลือจากผู้เล่น พื้นที่ปลอดภัยได้ถูกกวาดล้างตอนค่ำ มันกลายเป็นสนามกีฬา เหมาะกับการตั้งค่ายและสัตว์อันตรายรอบๆก็ถูกผู้เล่นพากันไล่ล่า

คนของตาข่ายมืดได้รับอนุญาติจากหานเซี่ยวและวางป้อมปืนพกพารอบสนามกีฬาเพื่อปกป้องและมันก็ดึงดูดความสนใจของผู้เล่นหลายคน

ค่ายถูกยานพาหนะทำหน้าที่เป็นโล่ และผู้เล่นก็พักผ่อนทในพื้นที่ที่เหลือ ภายในสนามกีฬาเต็มไปด้วยคน ผู้เล่นนับพันคุยกัน หลายคนรู้จักกัน และบางคนก็เริ่มตั้งร้าน ความสิ้นหวังที่ปกคลุมเมืองร้างกลายเป็นมีชีวิตชีวา

เสียงเริ่มดังอีกครั้งในซากปรักหักพังที่เงียบมานานหลายสิบปี

 

“ตะ-ตำนาน!”

ห่าวเทียนได้ยินคนร้องเรียกเขาเมื่อกำลังพาลูกหมีเดินเล่น เขามองกลับไปและนภาหยกเขียวกับสมาชิกก็กำลังมองเขาด้วยความตื่นเต้น

ห่าวเทียนพยักหน้า เขามองและกล่าว”ขอบคุณที่ตั้งใจทำงานกัน”

“มันเป็นสิ่งที่เราควรทำ”นภาหยกเขียวเต็มไปด้วยความตื่นเต้น กิลด์เขตแดนนภาอยู่ภายในสโมสรผืนฟ้า และห่าวเทียนก็เป็นเสาค้ำฟ้า ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นเพื่อนร่วมงานและรู้จักกัน

กิลด์ต้องให้ความช่วยเหลือผู้เล่นมืออาชีพเพราะพวกเขาคือหน้าตาของสโมสร ตำแหน่งของหานเซี่ยวสูงกว่า เขาถือเป็นไอดอลสำหรับสมาชิกกิลด์

เหตุผลสำคัญที่นภาหยกเขียวพาคนมายังเขตอนุรักษ์โดยไม่ลังเลเพราะเขารู้ว่าห่าวเทียนอยู่กับปีศาจทมิฬ และเขาก็รีบมาช่วย

ในบรรดาผู้เล่นที่มาเขตอนุรักษ์ เขตแดนนภาเป็นกิลด์ใหญ่แห่งเดียว คนอื่นต่างเป็นผู้เล่นทั่วไป ขนมปังสุนัขเป็นที่รู้จักทั่ว วิดิโอเขานับว่าโด่งดังสุดในขณะนี้ เขามีแฟนๆมากมาย และพวกเขาก็เป็นพวกคลั่งใคล้มาก

 

“ผู้เขียนสุนัข อย่าวิ่งนะ!”

“ยื่นหัวคุณมานี่ ฉันจะแสดงสิ่งพิเศษให้คุณเอง!”

“ลิ้มรสความโกรธของชาวแอฟริกันไปซะ!”

“ยังไม่อัปเดทอีก?!ฉันจะหักขาแก!”

 

กลุ่มแฟนๆที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังไล่ตามขนมปังสุนัขพลางร้องตะโกน ผู้เล่นอื่นเปิดเส้นทางและเหลียวคอมองมีแม้กระทั่งคนที่เริ่มตะโกนขายขนม

ขนมปังสุนัขไม่ลืมที่จะบันทึกขณะกำลังวิ่งหนี เขาตะโกนใส่เลนส์กล้อง”การพบปะครั้งนี้เป็นไปด้วยดี แฟนๆต่างคลั่งใคล้ผมกันเป็นอย่างมาก”

“คุณก็รู้ว่าพวกเขาพูดอะไร การทุบตีหมายถึงความใกล้ชิดและการก่นด่าก็หมายถึงความรัก ผมดีใจอย่างสุดซึ้ง”

“มาสิ ยิ้มให้กล้องพ่อหน่อย”

 

ขนมปังสุนัขหันกล้องไปเพื่อบันทึกคนที่กำลังไล่เขา โดยใช้วลีว่า’ไม่รู้จักว่าความตายเป็นยังไง’ นี่เป็นวัฒนธรรมที่รู้จักกันดีในหมู่ผู้แพร่วิดิโอ พวกเขาจะสามารถบันทึกช่วงเวลาที่ผู้เล่นทั่วไปไม่อาจเป็นพยานได้หากพวกเขากลัว

“กินขวานฉันไปซะ!”

หู่-

ขวานบินผ่านหัวเขาไปถูกับหนังศีรษะ

ขนมปังสุนัขหดหัวด้วยความกลัวจากนั้นก็หนีไปโดยไม่หันหลัง ผู้เล่นที่ไล่ตามเขาพากันหายใจไม่ออก

 

“บ้าอะไรกัน ทำไมเขาวิ่งเร็วขนาดดนั้น?ความแข็งแกร่งฉันใกล้หมดแล้ว”

“เขาตามปีศาจทมิฬมานาน ระดับเขาย่อมเหนือกว่าเรา”

“บ้าจริง!”

 

ผู้เล่นภายนอกค่ายมีความสุข แต่ดาบคลั่งกำลังเผชิญกับการตัดสินใจครั้งใหญ่

เขาประสบความสำเร็จในการเลื่อนสายอาชีพและก็อยู่บนทางแยกระหว่าง ผู้ใช้ปืนใหญ่ ช่างกล และนักสู้จักรกล

พลังของช่างกลที่หานเซี่ยวแสดงค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่ดาบคลั่งสนใจในนักสู้จักรกลมากกว่า สัญชาตญาณเขาร้องบอกว่าเส้นทางช่างกลไม่เหมาะกับเขา

หานเซี่ยวให้คำแนะนำเขาไว้ก่อนหน้าเช่นกัน บอกว่าเขามีศักยภาพในการต่อสู้ระยะประชิดมาก ซึ่งบอกเป็นนัยว่าเส้นทางนักสู้จักรกลเหมาะกับเขากว่า

บัญชีหลักนี้เป็นบัญชีที่จะเข้าร่วมลีกอาชีพ ดังนั้นหากเขาเลือกผิด มันก็จะเป็นปัญหาใหญ่ ดังนั้น การตัดสินใจนี้จึงมีความสำคัญมาก

ดาบคลั่งไม่อาจตัดสินใจได้ ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจโยนเหรียญ...

พวกเขาบอกว่าทันทีที่เหรียญถูกโยน คำตอบจะปรากฏในหัวใจ

ด้วยความที่ผู้เล่นไม่ได้รับอนุญาติให้เขาค่ายของขบวน ผู้เล่นจึงต้องตั้งค่ายใกล้ๆและรอให้ปีศาจทมิฬออกมามอบภารกิจ

ผู้เล่นเพศหญิงที่บอบบางเดินเข้ามาพร้อมแบกเป้ที่ใหญ่กว่าตัวเธอ เธอมองซ้ายและขวาด้วยความอยากรู้

จันทราเมเปิ้ลหยุดนอกค่าย สูดหายใจลึกและถือโทรศัพท์ไว้ในมือแน่น

“ในที่สุดก็ระดับ20”

ความคาดหวังและความกระวนกระวายปรากฏบนใบหน้าน่ารักและมีชีวิตชีวาของเธอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

237 ความคิดเห็น