ตำนานราชาแห่งจักรกล(The legendary mechanic)

ตอนที่ 203 : อลูเมร่า 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    2 ส.ค. 63

หมู่บ้านต้นสนคือหมู่บ้านแสนยากจน  ยากจนหมายความว่ามีภารกิจมากมาย ดังนั้น แม้ผู้เล่นจะมีอุปกรณ์ระดับต่ำกว่าใคร พวกเขาก็ยังสะสมค่าประสบการณ์ได้มาก ผู้เล่นหลายคนซื้อความสามารถจากหานเซี่ยวและถ่ายรูปกับเขาเป็นครั้งคราว เขาเป็นเหมือนคนดัง ฝูงชนปรากฏขึ้นทุกที่ที่เขาไป

หานเซี่ยวออกหมู่บ้านต้นสนไปขึ้นเครื่องหลังยืนเท่อยู่หนึ่งวันและเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์ เขานำอุปกรณ์ทั้งหมดไปและตรงไปตระกูลอลูเมร่า

เขาไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนของตระกูลร่าเดิม แต่เขาก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงความอยากรู้ได้ ดังนั้นเขาจึงอยากไปถามด้วยตัวเอง เนื่องจากอลูเมร่ายังคงติดตามหาตัวตนเดิมเขา หานเซี่ยวจึงอยากติดต่อกับพวกเขาดู

ตระกูลอลูเมร่า ขุกศึกแห่งทวีปเหนือ พวกเขาเป็นพันธมิตรกับธีซุส ภายในดาวเคราะห์ พวกเขามีอาณานิคม24แห่ง โดยมีดินแดนขนาดใหญ่5แห่ง พวกเขาร่ำรวยมาก และลงทะเบียนเป็นองค์กรทางการเงินตามกฏหมายในธีซุส

พวกเขามีส่วนร่วมในธุรกิจ การเมืองและอื่นๆมากมาย ซึ่งควบคุมโดยกลุ่มต่างๆในตระกูล ตระกูลอลูเมร่าแบ่งออกเป็น4กลุ่ม ซึ่งประกอบไปด้วยกลุ่มหลักนำโดยดาร์ริล กลุ่มเสี่ยวนำโดยเสี่ยวจิน กลุ่มเกาะแดงนำโดยผู้บัญชาการลำดับสามเซอฉี และกลุ่มพันธมิตรภาคเหนือ

อลูเมร่าเป็นกลุ่มขุนศึกที่สร้างโดยพันธมิตรขององค์กรจากประเทศที่ตายไปแล้ว กลุ่มหลักถูกควบคุมโดยภาพใหญ่ และกลุ่มอื่นก็อยู่ภายใต้ พวกเขามีขุนศึกหลายคนและกลายเป็นหนึ่งในกลุ่มขุนศึกที่แข็งแกร่งสุดบนทวีปเหนือ จากนั้นก็ได้รับคำขอจากธีซุสให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกำลังรัฐบาลและได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล พวกเขาไม่ได้ทำการเคลื่อนไหวมานานแล้วและก็มักจัดการปัญหาที่ซับซ้อนสำหรับธีซุสซะส่วนใหญ่ โดยเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวกับเรย์เร็น

สถานการณืในทวีปเหนือแตกต่างจากทวีปอืน ไม่เหมือนประเทศที่สงบสุข ความขัดแย้งระหว่างธีซุสและเรย์เร็นรุนแรงมาก การฆ่าฟันเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ทหาร สายลับและยอดมนุษย์ปะทะกันลับๆ ความเกลียดชังหยั่งรากลึกลงในแผ่นดินเหนือ ธีซุสและเรย์เร็นเป็นประเทศที่ชอบรุกราน และตามคำโบราณ เสือสองตัวไม่อาจอยู่ถ้ำเดียวกันได้ เป็นเวลานานกว่ายี่สิบปีที่พวกเขาไม่เคยหยุดเอาชนะกัน

มีแค่ตอนนี้ที่พวกเขาตัดสินใจร่วมมือกันเพื่อพิชิตองค์กรต้นกำเนิด

ฐานใหญ่อลูเมร่าเต็มไปด้วยอันตราย พวกเขาหวาดกลัวตัวตนและพลังฉันเพียงเพราะพวกเขามีอิทธิพลสูง แต่ฉันเป็นศัตรูพวกเขา มันอาจเกิดการต่อสู้ได้

...

อาณานิคมขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนหุบเขาน้ำแข็ง มันเป็นจุดยุทธ์ศาสตร์ที่ดีเพราะป้องกันได้ง่าย แต่ยากจะบุก มีทางเข้าอาณานิคมแค่สองทาง หนึ่งคือผ่านภูเขา และอีกทางคือปีนหน้าผาด้านข้าง ทั้งสองทางล้วนได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนา

หินบนภูเขาเป็นสีดำเขียว หิมะมีสีขาวและลมก็พัดผ่านตลอดเวลา

เมื่อถึงทางแยกระหว่างทางขึ้นภูเขา หน่วยลาดตระเวนกำลังตรวจตราตามปกติ จากนั้นเขาก็เห็นเงาในหิมะไกลออกไป

“มีคนมา!”ยามรีบร้องเตือนเพื่อนเขา ในไม่ช้าเงาก็เผยให้เห็นเต็มตัว ยามยื่นหัวออกไป-และมันก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากปีศาจทมิฬซึ่งผู้นำพวกเขาได้สั่งให้จับตามอง

ดวงตาของหานเซี่ยวเปล่งประกาย ทางแยกถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนาตามคาด

เขาสงสัยว่าอลูเมร่ามีทัศนคติต่อเขายังไง

ไม่นาน เขาก็ได้รับคำตอบสำหรับคำถาม

ทางแยกเปิดออก และกลุ่มคนก็เดินมาหาหานเซี่ยว เขาหยุดตรงหน้าหานเซี่ยวและพูดด้วยรอยยิ้มจอมปลอมบนใบหน้า”ปีศาจทมิฬ ยินดีต้อนรับสู่ตระกูลอลูเมร่า ผมอืมมิล จะเป็นผู้นำทางคุณเอง โปรดตามผมมา ท่านผู้นำกำลังรอพบคุณอยู่”

อืม ดูเหมือนจะยังไม่เกิดการต่อสู้ และจากวิธีที่เขาพูด พวกเขาอาจกำลังวางแผนจัดงานเลี้ยง

เห้อ ช่างลำบาก มันจะแก้ไขด้วยวิธีที่ง่ายสุดอย่างความรุนแรงงั้นหรอ?ป่าเถื่อนจริงๆ

เวลาคือเงิน เห้อ ยังไงฉันก็มาที่นี่แล้ว

หานเซี่ยวยกกระเป๋าเป้สะพายหลังและตามอืมมิลไป

เส้นทางเต็มไปด้วยเมฆหมอก และทหารก็ตามประกบทั้งคู่ขณะผ่านประตูไปทีละบาน

หานเซี่ยวยังคงมีสีหน้าจริงจังตลอดทาง อืมมิลอยากถามคำถามเขา แต่ก็ไม่กล้าเพราะสีหน้าหานเซี่ยว เขาไตร่ตรองอีกครั้งและถามด้วยเสียงหัวเราะ”ท่านผู้นำรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อได้ยินว่าคุณจะมา เพราะเราเองก็เพิ่งไม่ลงรอยกัน”

“พวกคุณอยากรู้ว่าทำไมผมถึงมาสินะ?”

“ใช่ เราไม่ใช่มิตรกัน แต่ในเมื่อคุณมา ผมก็เชื่อว่าคุณมีแรงจูงใจที่เป็นมิตร”อืมมิลกล่าว

“ผมมาที่นี่เพื่อหาปัญหา ผมยังไม่ติดสินใจว่าจะฆ่าใคร เรามาเริ่มด้วยคุณไหมละ?”หานเซี่ยวถาม

“ฮี่ๆ ด้วยพลังของคุณ คุณคงไม่ต้องมาหากอยากฆ่าพวกระดับกลางอย่างเรา”อืมมิลกล่าวโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า”นั่นไม่ใช่เรื่องตลกเลย”

“งั้นหรอ?”หานเซี่ยวกวาดตามองทหารข้างๆ พวกเขาไร้อารมณ์ นิ้วพวกเขาวางอยู่ที่ไกปืนตลอดเวลาและดูเย็นชา แข็งกระด้าง แต่เหงื่อเย็นกำลังไหลรินและลมหายใจถี่ก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่ได้สงบนิ่งดั่งตาเห็น

หัวหน้ายามลอบมองตลอดเวลาและสบตากันหานเซี่ยว เขาเบือนหน้าหนีด้วยความกลัว

“แต่พวกเขาดูตลกนะ”หานเซี่ยวทำเหมือนยิ้ม เขาตบไหล่หัวหน้าและสัมผัสได้ว่าร่างกายของหัวหน้าเกร็งตัว

 

อืมมิลฝืนยิ้ม แต่กลับโกรธอยู่ข้างใน เขาไม่ไดมาที่นี่อย่างเป็นมิตร ไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่

หานเซี่ยวเหล่ตาและถามออกมา”อืม...ใช่มั้ย?กลุ่มไหนที่คุณเป็นสมาชิก บ้านหลักหรืออื่นๆ?”

สีหน้าของอืมมิลผิดธรรมชาติ เขากระแอมและกล่าว”ผมเป็นสมาชิกตระกูลอลูเมร่า แค่นั้น”

หานเซี่ยวยิ้มและไม่พูดอะไร

พวกเขาเงียบจนถึงประตู

อืมมิลโล่งใจ”เรามาถึงแล้ว ท่านผู้นำกำลังรอคุณอยู่ในห้องโถง”
ประตูเปิด และทหารนับร้อยก็เดินออกมา พวกเขาดูเหมือนจะมีความมั่นใจในจำนวน

อืมมิลเป็นผู้นำด้านหน้า เขาจงใจเดินช้าเพื่อยืดเวลาในใจกลางกองทัพเพื่อปลูกฝังความกลัวในใจหานเซี่ยว

หานเซี่ยวเข้าใจดี แต่ก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไร ทันใดนั้น เขาก็เห็นชื่อลอยอยู่ภายในฝูงชน มีผู้เล่นอยู่ด้วย

สมเหตุสมผล อลูเมร่าไม่ได้ไกลจากหมู่บ้านต้นสน ดังนั้นผู้เล่นบางคนที่ออกหมู่บ้านจึงมาที่นี่ หานเซี่ยวหรี่ตา มีผู้เล่นอยู่ในอลูเมร่าแล้ว งั้นทำไมพวกเขาถึงยังจับพวกผู้เล่นอีก?

มีหลายความเป็นไปได้ หานเซี่ยวไม่ได้คิดมากและสะบัดไล่ความคิด เป้าหมายเขาคืออลูเมร่า มันไม่สำคัญว่าจะมีผู้เล่นอยู่ด้วย

...

“ทหารเหล่านี้มารวมตัวกันเพื่ออะไร?”

ผู้เล่นนับสิบพากันพูดคุยถึงสถานการณ์จากระยะไกล พวกเขาทั้งหมดมีคำว่า’ฝนไม้ไผ่’ตรงหน้าชื่อ พวกเขาเป็นสมาชิกกิลด์ฝนไม้ไผ่ กิลด์ขนาดเล็กที่มีสมาชิกไม่ถึงร้อยคน

หัวหน้ากิลด์ น้ำหอมฝนไม้ไผ่คือสาวสวยผมยาว”ดูเหมือนพวกเขาจะต้อนรับใครบางคน นี่เป็นสถานการณ์พิเศษงั้นหรอ?”

“ไปดูกัน เราอาจกระตุ้นภารกิจก็ได้”หนุ่มหล่อคนหนึ่งกล่าว จากนั้นเขาก็หันไปมองสมาชิกคนอื่น

แน่นอน ไม่มีใครคัดค้าน  ผู้เล่นกลุ่มนี้เป็นแค่ผู้เล่นเดียวในอาณานิคม และพวกเขาก็พบโอกาส มีข้อมูลไม่มากบนแผนที่ของสถานที่นี้ที่ขายในหมู่บ้านฝึกหัด

แผนที่บนหน้าต่างสถานะผู้เล่นเต็มไปด้วยหมอก สถานที่จะถูกเปิดเผยก็ต่อเมื่อพวกเขาทำการค้นหาด้วยตัวเองหรือซื้อแผนที่

พวกเขาเดินไปทางฝูงชน และซวนฝนไม้ไผ่ก็ตะโกนอย่างประหลาดใจ”นั่นคือปีศาจทมิฬ!”

ทั้งกลุ่มตกใจ พวกเขามองตามและยืนยันว่าถูกต้อง

 

“ทำไมปีศาจทมิฬถึงมาที่นี่?ผู้คนที่นี่ดูเหมือนจะไม่เป็นมิตรกับเขา”น้ำหอมขมวดคิ้วและไตร่ตรอง”เขาเพิ่งปรกาฏตัวในหมู่บ้านฝึกหัดไม่กี่วันก่อน มันต้องมีเหตุผลที่เขามาปรากฏตัวที่นี่”

ดวงตาของซวนสว่างขึ้น”นี่อาจเป็นภารกิจลับก็ได้!”

“โชคดี ฉันยังไม่เคยเห็นปีศาจทมิฬ ตอนนี้ฉันสามารถเรียนรู้ความสามารถจากเขาได้โดยไม่ต้องไปหมู่บ้านฝึกหัดแล้ว”

“ฉันจำได้ว่ามีโปสเตอร์วิดิโอบางรายการกำลังค้นหาวิดิโอเกี่ยวกับเขา”

พวกเขาหยุดตรงหน้าโถงเมื่อเห็นหานเซี่ยวเข้าไป โถงเป็นเขตระดับสูงที่พวกเขาเข้าไม่ได้ พวกเขาต้องมีแต้มความสัมพันธ์มากพอถึงเข้าไปได้ แต่ปีศาจทมิฬเข้าไปแล้ว

 

“รอกันข้างนอกเถอะ”น้ำหอมกล่าว”เขาอาจออกมาในเร็วๆนี้”


ปล.สนใจกลุ่มลับติดต่อได้ที่เพจ กดเลย!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

237 ความคิดเห็น