ตำนานราชาแห่งจักรกล(The legendary mechanic)

ตอนที่ 187 : อุบัติเหตุ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

หนึ่งในเป้าหมายตาย แต่ภารกิจไม่ล้มเหลว ซึ่งหมายความว่ามันสามารถฆ่าได้

ภารกิจที่ผิดศีลธรรมเช่นนี้ หานเซี่ยวส่ายหัว เขาแบกศพชายชราและนำไปไว้ในตู้ ยิ่งมันเป็นความลับนานก็ยิ่งดี

เขาไม่ต้องการฆ่า เป้าหมายคือเจ้าหน้าที่ระดับสูง และการฆ่าพวกเขาก็จะทำให้เกิดพายุในเมเปิ้ล ดังนั้น มันจึงไม่มีประโยชน์ มีแค่ความเสี่ยง

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งตาย แต่มันเป็นอุบัติเหตุ พวกเขาไม่อาจนับเป็นความผิดเขาไดด้

เหลือแค่เป้าหมายเดียว โดราซี่ ฟารามี่ เขาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดในบรรดาห้าคน คฤหาสน์เขาใหญ่มาก และผู้คุ้มกันก็ยิ่งแข็งแกร่งกว่า

หานเซี่ยวทำตามแผนเดิม ลอบไปในคฤหาสน์ผ่านจุดบอดและซ่อนในเงา ไม่มีใครเล็ดรอดสายตาเขา

เขาลอบไปด้านหลังสายลับและฉีดยาสลบใส่คอ จากนั้นก็ลากเขาเข้าไปในสวนและเปลี่ยนชุดและใบหน้า เขามองดูตัวตนเขา ผู้โชคร้ายครั้งนี้ชื่อว่าแองกุสตัน

คฤหาสน์ของโดราซีใหญ่มาก เมื่อหานเซี่ยวเข้าทางหน้าต่างจากด้านหลัง แสงของตัวบ้านก็เปิด คำสั่งจากหัวหน้าดังผ่านวิทยุ

 

“ทุกหน่วยรวมตัว นำเป้าหมายไปยังตึกรัฐบาล”

สายลับทุกคนมารวมตัวกัน ตอนนี้หานเซี่ยวจำต้องทำตามแผน เขาเข้ามาแทนที่แองกุสตันและต้องเล่นละครต่อไป ได้แต่ตามกลุ่มสายลับและไปรวมตัวกันหน้าประตูวิลล่า

หัวหน้าทีมเคาะประตูและตะโกน”คุณโดราซี เจ้าหน้าที่ของคฤหาสน์เจ้าหน้าที่คนอื่นถูกพบสลบอยู่ ศัตรูแทรกซึมเข้าบ้านพวกเขา คุณไม่ปลอดภัยที่นี่ โปรดตามเราไปตึกรัฐบาลและหลบภัยด้วยครับ”

หานเซี่ยวตระหนักว่ามันได้เวลาสำหรับเมเปิ้ลที่จะโต้ตอบกับคนที่เขาจัดการในคฤหาสน์ก่อนหน้าแล้ว

แย่จริง อีกนิดเดียวแท้ๆ หานเซี่ยวถอนหายใจ เขาเปลี่ยนแผนเพราะสถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขาหวังว่าพวกเขาจะพบชายชราที่ถูกผลักเข้าไปในตู้ช้ากว่านี้

ประตูไม้เคลือบมันเปิดออก ชายชราหลังตรงใส่ชุดทางการเดินออกมา รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าเขาดูเหมือนรอยแผลเป็น ผมขาวเขาถูกหวีอย่างเรียบร้อย

สายลับล้อมรอบโดราซีขณะเดินไปทางลานจอดรถ มีรถอยู่4คัน หนึ่งสำหรับโดราซีที่จะนั่งตรงกลาง ถูกขนาบโดยรถอีกสามคันเป็นรูปสามเหลี่ยม หานเซี่ยวนั่งอยู่ในรถด้านขวา

เมื่อออกเดินทาง หานเซี่ยวก็ตัดสินใจหยุดพักและสังเกตเพราะมันเป็นตัวเลือกที่ดีสุด

ฉันสามารถลอบไปในระหว่างการเดินทางและทำภารกิจสุดท้ายให้เสร็จได้

ขณะคิด เงาขนาดเท่ากำปั้นก็บินมาทางขบวน หานเซี่ยวรู้ว่ามันคืออะไรจากการมอง

บูม!

ระเบิดลอยใส่หน้ารถและระเบิด พลังเกินมาตรฐานปกติ มันเกือบเหมือนเครื่องยิงจรวดขนาดเล็ก

เปลวไฟสว่างไสวไปทั้งคืน รถคุ้มกันทั้งสามหมุนตัวกลางอากาศและกระแทกกับพื้น

 

“ซุ่มโจมตี!”คนขับรถโดราซีตะโกน รีบเหยียบคันเร่ง ต้องการหลบหนีด้วยความเร็ว แต่กระสุนหลายนัดก็พุ่งออกจากความมืดและระเบิดล้อรถ

รถหมุนและจอดข้างถนน เจ้าหน้าที่4คนรีบกรูออกจากรถ แต่ก่อนที่จะได้ยกปืนขึ้น กระสุนสไนเปอร์ก็ยิงจากมุมสูงใส่หน้าอกพวกเขา พวกเขาล้มลงกับพื้น บาดเจ็บสาหัส

 

“ผู้คุ้มกันทั้งหมดถูกจัดการแล้ว กำลังหนุนจากเมเปิ้ลจะต้องใช้เวลามาถึงอย่างน้อยสามนาที เรายังมีเวลาพอ เวอนิน่า ไปนำตัวเป้าหมายมา”ฮันเนากล่าวผ่านวิทยุ

 

ทางแยกมุมถนนมืด เงาร่างของหญิงสาวชัดเจนขึ้น เวอนิน่าปรากฏ ถือปืนยิงระเบิดไว้ เธอมีผมบลอนด์สั้น รอยย่นด้านข้างดวงตาแสดงให้เห็นว่าเธอไม่เด็กแล้ว แต่รูปร่างหน้าตาของเธอยังมีร่องรอยของความงามเมื่อยังสาว ทุกย่างก้าวของเธอให้สัมผัสเหมือนสาวใหญ่

โดราซีเดินออกจากรถ เขายังคงสงบและมองผู้คุ้มกันบนพื้น”คุณเป็นใคร?”

เวอนิน่าค่อยๆเดินมาหาโดราซี หยิบปืนขึ้นและฆ่าผู้คุ้มกันตามทาง เธอหยิบเข็มฉีดยากล่อมประสาทออกจากกระเป๋าเอวและกล่าว”วางปืนลง หรืออยากให้มีรูในหัวใจ”

สีหน้าของโดราซีเปลี่ยนไป เขาก้มมองและเห็นจุดสีแดงบนหน้าอกเขา เขารีบคลายมือที่จับด้านหลัง เงยหน้ามอง และเห็นจุดสีแดงจากลำกล้องปืนซุ่มยิงบนตึกสูง

ที่หน้าต่างอาคาร ฮันเนสกำลังถือปืนไรเฟิลซุ่มยิง คอยยิงสนับสนุนและควบคุมสถานการณ์จากด้านบน

 

“ดูเหมือนว่าฉันจะไม่มีทางเลือก”โดราซีชูมือขึ้นและเดินไปหาเวอนิน่า

ปัง!
ทันใดนั้น ประตูรถที่ถูกไฟไหม้จนพลิกคว่ำก็ถูกถีบกระเด็น มือคู่หนึ่งจับขอบประตูและฉีกจนเป็นเสียงแหลม หานเซี่ยวเดินออกมาพร้อมยืดเส้น ร่างเขาได้รับบาดเจ็บจากการกระแทก

หลังถูกปืนระเบิดยิง เขาก็อยู่ในอารมณ์ไม่ดี

 

“ยังมีชีวิตอีก?”เวอนิน่าหันมาและยิงใส่หานเซี่ยวโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า หานเซี่ยวตอบสนองอย่างรวดเร็ว ควบคุมเกราะแม่เหล็กในร่างขณะที่ระเบิดยิงอัดใส่เขา และเขาก็ถูกเปลวไฟกลืนกิน

เวอนิน่าคิดว่ามันมากพอจะจัดการกับปลาตัวน้อย แต่หลังควันหายไป หานเซี่ยวกลับยังยืนมองเธออย่างเย็นชา และความเย็นชานั่นก็ทำให้เธอกังวล

ด้วยประสบการณ์มากมาย เธอได้สู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งมามากและพัฒนาสัญชาตญาณที่เฉียบแหลมพอจะระบุพลังของศัตรูได้อย่างรวดเร็ว เธอสามารถบอกได้ว่านี่คือดวงตาของนักล่า!
หานเซี่ยวมีสีหน้าน่ากลัวเมื่อเห็นข้อมูลบนหน้าต่างสถานะ ศัตรูคือเวอนิน่า เธอเป็นผู้ใช้ปืนใหญ่ระดับ60 มันน่าประหลาดใจที่ได้พบกับผู้อยู่บนจุดสูงสุดของดาวเคราะห์อความารีน!
นี่คือคนที่สองถัดจากเบนเน็ตที่อยู่บนจุดสูงสุดของดาว!แต่เธอไม่ได้มีความสามารถการปั้นมากเท่าเบนเน็ต

เวอนิน่า...ชื่อฟังดูคุ้นๆ หานเซี่ยวคิด

สำหรับบุคคลระดับสูงเช่นนี้ การลงมือของเธอย่อมมีวาระซ่อนเร้น หานเซี่ยวมาข้องเกี่ยวโดยบังเอิญ แต่เขาไม่ต้องการเป็นพวกชอบยุ่ง ดังนั้นเขาจึงยอมรับความโชคร้าย

เพียงเมื่อหานเซี่ยวคิดหันหลัง อยากจากไปด้วยรองเท้า เวอนิน่าก็ยิงอีกครั้ง

ปัก!
ระเบิดยิงใส่หลังหัวหานเซี่ยวและระเบิดบนเกราะ ผลักเขาไปข้างหน้า

หานเซี่ยวหยุดชะงัก

อึดใจต่อมา เกราะก็หุ้มทั่วร่างเขา หานเซี่ยวหันไปและพุ่งใส่เวอนิน่า เขาดึงมีดสั้นออกมาและแทงอย่างรวดเร็ว!

รองเท้าแม่เหล็กปล่อยกำลังขับเต็มที่ ดังนั้นความเร็วเขาจึงเหมือนกระสุน

เวอนิน่ารีบยกปืนระเบิดในมือเป็นโล่

กรีสสสส!
ใบมีดดำทะลุผ่านปืนยิงระเบิด มันตัดโครงสร้างกลไกซับซ้อนภายในและเจาะช่องท้องของเวอนิน่า ทำให้เลือดหยดลงบนพื้น

มือของหานเซี่ยวปล่อยมีด และเขาก็ปล่อยหมัดใส่ขมับของเวอนิน่า เธอรีบยกมือป้องกัน เมื่อหมัดและแขนเธอบดขยี้กัน เธอก็รู้สึกได้ถึงพลังที่ไม่อาจต้านซึ่งผลักกระดูกแขนเธอให้บดขยี้กับหัว จากนั้นเธอก็รู้สึกปวดหน้าท้องช่วงล่างเมื่อหานเซี่ยวเตะมัน

 

“คุณหาเรื่องเองนะ!”หานเซี่ยวกัดฟัน

ฉันไม่อยากยุ่งกับเธอ และตอนนี้เธอก็ต้องการมัน!
หลังจากถูกยิงหลายครั้ง เขาก็โกรธจัด!

หลังถูกโจมตีสองครั้งติด เวอนิน่าก็ตกใจมาก เธอคิดว่านี่ก็แค่ปลาตัวน้อย แต่มันกลับกลายเป็นฉลามตัวมหึมา!
เธอคือตำนานในยุคเก่า และตอนนี้เธอกำลังถูกศัตรูที่ไม่เคยได้ยินข่มเหง?!

ศัตรูดูเหมือนจะคิดหลบหนีไปไม่กี่อึดใจก่อนและดูเหมือนไม่อยากยุ่งด้วยแต่เธอกลับแส่หาเรื่องเอง เวอนิน่าเต็มไปด้วยความเสียใจ การตัดสินใจผิดทำให้พบกับศัตรูแข็งแกร่งเช่นนี้ แต่มันไม่ใช่ความผิดเธอ ข้อมูลชี้ให้เห็นว่าผู้คุ้มกันของโดราซีก็แค่คนธรรมดา ดังนั้นเธอจึงไม่คิดว่าหนึ่งในนั้นจะเป็นหานเซี่ยว เธอโชคไม่ดีจริงๆ

เขาไม่ใช่นักสู้ และไม่ใช่เอสเปอร์ เขาคือช่างกล?เวอนิน่าตกตะลึง และรีบถอยห่าง อาวุธปืนจะทรงพลังมากในมือเธอ แม้กระทั่งแม็กยังต้องยอมรับความพ่ายแพ้เขา

หานเซี่ยวไม่คิดปล่อยให้เธอยิง เขาไม่ได้นำปืนไรเฟิลมาด้วยในภารกิจนี้ มีแค่อินทรีคลั่งสองกระบอกและปืนกลขนาดเล็ก ดังนั้น เขาจึงเลือกต่อสู้ระยะประชิดโดยใช้รองเท้าเพื่อกลบความเร็วและจากนั้นก็สะกดข่มศัตรูด้วยพลัง ความเชี่ยวชาญของเวอนิน่าสูง แต่หานเซี่ยวมีข้อได้เปรียบด้านพละกำลัง

นอกจากนี้ การสู้กับเวอนิน่าในระยะประชิดยังทำให้มือซุ่มยิงระวังและลังเลที่จะยิง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

247 ความคิดเห็น